Σάββατο 5 Μαΐου 2018
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΛΥΔΡΟΣΟΥ: Υπό πολεοδομική και κυκλοφοριακή ασφυξία το Πολύδροσο
Στη σημερινή ζοφερή κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα θα επιχειρήσω να εστιάσουμε για άλλη μια φορά, παρά τις πάμπολλες αναφορές και παρεμβάσεις σχετικά με τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει η διάνοιξη της οδού Φραγκοκλησιάς στα όρια των Δήμων Αμαρουσίου-Χαλανδρίου τον Οκτώβριο του 2014 και τη μετέπειτα κατασκευή του μεγαλόπνοου για τη τοπική κλίμακα έργου της βιοκλιματικής με τις άπειρες κακοτεχνίες και ελλείψεις στα παρακάτω :
Η διαχρονική φυσιογνωμία των Δήμων Αμαρουσίου, Βριλησσίων και Χαλανδρίου και οι επιδράσεις
Μπορούμε να διακρίνουμε πέντε σημαντικούς σταθμούς στη διαχρονική εξέλιξη των Δήμων.
Μέχρι τη δεκαετία του 1960 Μαρούσι, Χαλάνδρι και Βριλήσσια διατηρούν τη δομή και τον χαρακτήρα του προαστίου. Διαθέτουν ένα οργανωμένο παραδοσιακό κέντρο, με εξυπηρετήσεις σε λιανικό εμπόριο και αναψυχή (περιορισμένης εμβέλειας, αφού το πραγματικό κέντρο της περιοχής είναι το κέντρο της Αθήνας) και περιοχές αμιγούς κατοικίας, αραιοδομημένες, με χαμηλά μονώροφα και διώροφα κτίρια.
Στη δεκαετία του 1970 ο χαρακτήρας της περιοχής μεταβάλλεται, όχι ιδιαίτερα όσον αφορά τις χρήσεις και τις εγκατεστημένες λειτουργίες, αλλά τον τρόπο και τις διαδικασίες διαμόρφωσης του δομημένου περιβάλλοντος, στο οποίο διατηρείται ως κυρίαρχη χρήση η κατοικία. Βασικό κέντρο της περιοχής παραμένει το παραδοσιακό κέντρο.
Στη δεκαετία του 1980 ολοκληρώνεται η μεταλλαγή του χαρακτήρα της περιοχής, που συνδυάζεται με τη σταδιακή αλλά βίαιη μετατροπή της δομής και οργάνωσης του Λεκανοπεδίου γενικότερα.
Το κέντρο βάρους του Λεκανοπεδίου, από το κέντρο της Αθήνας μετατοπίζεται βόρεια. Σε αυτό βοηθά και η χρησιμοποίηση των ηλεκτρονικών υπολογιστών και της ανάπτυξης των ηλεκτρονικών δικτύων που εξελίσσεται γρήγορα. Όλες οι μεγάλες εταιρείες έχουν ήδη εγκαταστήσει τα γραφεία τους μακριά από το κέντρο, στις ακτινικές προεκτάσεις του.
Η Λεωφόρος Κηφισίας μετατρέπεται σε βασικό άξονα ανάπτυξης δραστηριοτήτων τριτογενούς τομέα. Κατά μήκος της εγκαθίστανται νέες υπερτοπικές δραστηριότητες στον τομέα του αθλητισμού (ΟΑΚΑ), της υγείας και κυρίως της ιδιωτικής διοίκησης και του εμπορίου, δημιουργώντας ένα δυναμικό υπερτοπικό κέντρο, με τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά και ανάγκες.
Στη δεκαετία του 1990 η περιοχή εμφανίζει τα συμπτώματα της χρόνιας απουσίας γενικής ρύθμισης των χρήσεων γης. Δημιουργούνται συνεχώς νέες καταστάσεις ασυμβίβαστων χρήσεων στον ίδιο χώρο, τόσο στην εντός όσο και στην εκτός σχεδίου γη. Η ασύνδετη αλληλουχία φάσεων ανάπτυξης, δηλαδή η κατασκευή έργων χωρίς μακροπρόθεσμες προβλέψεις, περιορίζει ή εκμηδενίζει τα περιθώρια για τα επόμενα έργα, έτσι ώστε οι διαδοχικές φάσεις να μη συνιστούν αρμονικά και λειτουργικά σύνολα. Αυτό βαραίνει ιδιαίτερα την κυκλοφοριακή υποδομή.
Το πρώτο ΓΠΣ του Αμαρουσίου, το 1991, καθόρισε μια περιοχή εκατέρωθεν της λεωφόρου Κηφισίας ως υπερτοπικό κέντρο, με χρήση «πολεοδομικού κέντρου» με το σχετικό Π.Δ. του 1987.
Σήμερα αυτό το κέντρο καταλαμβάνει σημαντική έκταση και διαθέτει σημαντικό δυναμικό δραστηριοτήτων. Αποτελεί, μάλιστα, το τρίτο μετά την Αθήνα και τον Πειραιά κέντρο με περαιτέρω τάσεις ενίσχυσης.
Στη δεκαετία του 2000 η κατασκευή της Αττικής Οδού μπορεί να ανακούφισε περιστασιακά το κυκλοφοριακό, αλλά επιβάρυνε και συνεχίζει να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το περιβάλλον και έχει μεγάλες επιπτώσεις στο μικροκλίμα της περιοχής.
Το περιβάλλον στους τρεις Δήμους διαπιστώνεται ότι υποβαθμίζεται καθημερινά. Πολλά οικονομικά συμφέροντα έχουν επενδύσει στην περιοχή, με αποτέλεσμα την πυκνή δόμηση και τον κορεσμό του οδικού χώρου που δημιουργεί έλλειψη χώρων εσωτερικής κυκλοφορίας οχημάτων, χώρων στάθμευσης και χώρων κίνησης παρεμποδίζοντας τη σωστή λειτουργία της πόλης.
Έχουμε λοιπόν μια έντονη και διαρκή οδική κυκλοφορία, η οποία σε ώρες αιχμής δημιουργεί μεγάλα προβλήματα εκνευρισμού και καθυστερήσεων. Δεν υπάρχει διαχωρισμός και ιεράρχηση των κινήσεων, δεν απομονώνονται υπερτοπικές και άλλες άσχετες προς την περιοχή ροές, δεν εξασφαλίζεται η ασφάλεια σε πεζούς και τροχοφόρα, δεν λαμβάνεται πρόνοια για τη στάθμευση των αυτοκινήτων.
Αρτηρίες που θα κάλυπταν υπερτοπικές κινήσεις είναι αναγκασμένες να παίζουν ταυτόχρονα πολλούς ρόλους, χωρίς τελικά να ανταποκρίνονται πλήρως σε κανέναν. Με αποτέλεσμα, συμφόρηση- κατασπατάληση χρόνου- ρύπανση- αποσύνθεση πολεοδομικού ιστού- υποβάθμιση ποιότητας ζωής.
Οι τρεις πόλεις τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκαν με ιδιαίτερα επιβαρυντικό για το περιβάλλον τρόπο, λόγω των τεράστιων κτιρίων με υπερτοπικές οικονομικές λειτουργίες, τα οποία συσσωρεύτηκαν άναρχα κυρίως στην περιοχή της λεωφόρου Κηφισίας και της Αττικής Οδού, η οποία ήδη ασφυκτιά και υποφέρει. Ο σχεδιασμός των σχετιζομένων με τους Ολυμπιακούς Αγώνες έργων συνέστησε περαιτέρω επιβάρυνση του περιβάλλοντος και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής.
Η ταχύτητα των προβλεπομένων αλλαγών στους Δήμους επιβάλλει αφενός την κατάρτιση προγραμμάτων στρατηγικών παρεμβάσεων και δράσεων στην κατεύθυνση της βιώσιμης ανάπτυξης, αφετέρου όμως αποτελεί και πρόκληση μελέτης των μηχανισμών που θα καθορίσουν την ανάπτυξη των αστικών λειτουργιών και κατ΄επέκταση τις αρνητικές ή θετικές επιπτώσεις στην ποιότητα του περιβάλλοντος. Αρκεί οι μηχανισμοί αυτοί να μην αντιμετωπιστούν σαν ευκαιρία για επενδυτική κερδοσκοπία, αλλά ως μια δυνατότητα περαιτέρω ανάπτυξης της περιοχής.
Κατά συνέπεια, οι πιέσεις της οικιστικής επέκτασης και των ανεξέλεγκτων χρήσεων ή μη συμβατών με την προστασία του περιβάλλοντος έχουν δυσμενή επίδραση στο περιβάλλον της γειτονιάς, με χαρακτηριστικότερη αρνητική επίδραση την εξαφάνισή της ρεματιάς Πεντέλης Χαλανδρίου σε μήκος μεγαλύτερο των 300 μέτρων, στη διασταύρωσή της με την Αττική Οδό.
Κάτι που συνέβη εξαιτίας της τελευταίας, αλλά και της προσθήκης τής τύπου «λούνα παρκ» χάραξης του νέου τμήματος της οδού Φραγκοκλησιάς, που προέκυψε σύμφωνα με δήλωση του νυν Δημάρχου Χαλανδρίου Σίμου Ρούσσου (Δ.Σ. Χαλανδρίου 22-10-2014) αναγκαστικά λόγω της άρνησης της «Αττικής Οδού» να αξιοποιήσει τον παράδρομο, προκειμένου να διοχετευθεί η κίνηση μεταξύ των δύο Δήμων (Αμαρουσίου – Χαλανδρίου).
Τι μπορεί να γίνει για βελτίωση της καθημερινότητας μας στο Πολύδροσο :
1. Η αλλαγή των προβλέψεων των χρήσεων γης και του μελλοντικού προορισμού που δίνει το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας Αττικής- 2021 (Νόμος 4277/2014) από Μητροπολιτικό Κέντρο στα βόρεια της Αθήνας σε προαστιακού χαρακτήρα περιοχή που προβλέπει (σε κάποιο συρτάρι ξεχασμένος) ο Στρατηγικός και ο Επιχειρησιακός Σχεδιασμός, καθώς και το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του Δήμου Αμαρουσίου για την περίοδο 2015-2019.
2. Η εφαρμογή των τοπικών κυκλοφοριακών ρυθμίσεων που για 4 χρόνια ως κατεπείγουσες αναμένονται … !!!
3. Η τήρηση των υποσχέσεων του Δημάρχου που δόθηκαν σύνολο των 16 δημοτικών συμβούλων της αντιπολίτευσης στο ΔΣ της 6-6-2017 μέσα από μια συζήτηση 3 ωρών που αποδείχθηκε όχι η «μιζέρια» των θεσμικά εξουσιοδοτημένων αιρετών να ελέγχουν τη διοίκηση, όπως χαρακτηρίστηκαν οι παρεμβάσεις τους, αλλά η μιζέρια και η προχειρότητα του έργου των 2,1 εκ. € «Βιοκλιματική Αναβάθμιση Γειτονιών του Δήμου Αμαρουσίου μέσω Δημιουργίας Διαδρομής Πεζών – Ποδηλάτων» που παραμένουν.
Ο σύλλογος για άλλη μια φορά θα διεξάγει ανοικτή συνεδρίαση του ΔΣ τις επόμενες μέρες και σε επομένη συνεδρίαση του ΔΣ Αμαρουσίου που θα έχει τη δυνατότητα παρέμβασης στο πλαίσιο της ημέρας του δημότη εντός του Μαΐου, θα αναδείξει τα θέματα που θίγονται εκ νέου από τα μέλη του τις τελευταίες μέρες. Οι ημέρες και ώρες θα ανακοινωθούν έγκαιρα στα μέλη και φίλους του συλλόγου.
Η μαζική κινητοποιήση των κατοίκων είναι η δύναμη στις δράσεις του ΔΣ του Συλλόγου
Παναγιώτης Α. Πάντος
Πρόεδρος ΔΣ
https://syllogospolydrosou.blogspot.gr/2018/05/blog-post.html
Παρασκευή 4 Μαΐου 2018
ΓΚΑΛΕΡΙ ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ:ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΝΤΖΑΒΙΝΟΣ - ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ
Η Γκαλερί
Χρυσόθεμις
παρουσιάζει
την έκθεση ζωγραφικής του
Σπύρου
Μαντζαβίνου
Déjà Vu
Ανατροπή
Εγκαίνια: Παρασκευή
20 Απριλίου 2018, ώρα 19.30
Ο
καλλιτέχνης σημειώνει σχετικά με τη δουλειά του:
Ο άνθρωπος σε υπαρξιακή
ανησυχία, αφήνει πίσω αυτό που γνωρίζει, που έχει δει και βιώσει. Εισέρχεται σε
ανοίκειο περιβάλλον, αναγκασμένος να συνεχίσει σε όποια κατάσταση κι αν βρεθεί.
Ψάχνει για νέους κώδικες, νέες διαδρομές και δομές αλλά κυρίως απαντήσεις με
στόχο την επιβίωση. Φοβάται αλλά και μαγεύεται. Αποκαλύπτεται ως ηρωική και
μοιραία μορφή.
Στα έργα προσεγγίζονται όλοι αυτοί οι άχρονοι καθημερινοί ήρωες, απόγονοι «σημαντικών» εποχών. Στη πορεία τους δρουν και ψάχνουν το νέο «πνεύμα». Και οι σκιές που τους αντιπροσωπεύουν γίνονται σύμβολα, φορτισμένες με τις ιστορικές τους αναφορές. Γίνονται σύγχρονα μοτίβα. Με καταγωγή τις μορφές της παράδοσης όπως τις μορφές των αγγείων, των πομπών, των βυζαντινών αγιογραφιών, τον καραγκιόζη.
Το διακύβευμα μοιάζει υπαρξιακό σε μια κρίση συνολική. Σ’ ένα κόσμο υλικό που φωτίζεται από τις ιδέες μα και σε πνευματικό χώρο, σχεδόν ιερό. Όλα μοιάζουν να αλλάζουν - εξελίσσονται δημιουργώντας νέες αντιλήψεις.
Στα έργα προσεγγίζονται όλοι αυτοί οι άχρονοι καθημερινοί ήρωες, απόγονοι «σημαντικών» εποχών. Στη πορεία τους δρουν και ψάχνουν το νέο «πνεύμα». Και οι σκιές που τους αντιπροσωπεύουν γίνονται σύμβολα, φορτισμένες με τις ιστορικές τους αναφορές. Γίνονται σύγχρονα μοτίβα. Με καταγωγή τις μορφές της παράδοσης όπως τις μορφές των αγγείων, των πομπών, των βυζαντινών αγιογραφιών, τον καραγκιόζη.
Το διακύβευμα μοιάζει υπαρξιακό σε μια κρίση συνολική. Σ’ ένα κόσμο υλικό που φωτίζεται από τις ιδέες μα και σε πνευματικό χώρο, σχεδόν ιερό. Όλα μοιάζουν να αλλάζουν - εξελίσσονται δημιουργώντας νέες αντιλήψεις.
Ο Σπύρος
Μαντζαβίνος, γεννήθηκε στο Αργοστόλι. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή
Καλών Τεχνών Αθήνας με δασκάλους το Γιάννη Βαλαβανίδη, το Μιχάλη Μανουσάκη και
τον Πάνο Χαραλάμπους. Είναι επίσης πτυχιούχος του τμήματος Γραφιστικής
του ΤΕΙ Αθήνας και του Μαθηματικού τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών. 'Έχει
συμμετάσχει σε πολλές εκθέσεις, φεστιβάλ και events. Έχει εικονογραφήσει και σχεδιάσει έντυπα και αντικείμενα. Ζει και
εργάζεται στην Αθήνα.
Διάρκεια
έκθεσης: έως Σάββατο
12 Μαϊου 2018
Τηλ.
210 6811418
www.chryssothemis.com
Ξεκινάει το μεγάλο έργο διαχείρισης των ομβρίων στον Δήμο Χαλανδρίου
Ήδη από τις 13/4/2018 υπογράφτηκε η σύμβαση για το έργο : ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΑΓΩΓΩΝ ΟΜΒΡΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ, αρχικού προϋπολογισμού 5.535.000€. Η σύμβαση μετά την έκπτωση (55,77%) ανέρχεται στο ποσό των 2.690.364,98€ με Φ.Π.Α. Η εταιρεία που θα κατασκευάσει το έργο είναι η ΕΡΓΟΡΟΗ ΑΤΕ με έδρα στον Δήμο Αθηναίων.
Το έργο περιλαμβάνει συνολικά την κατασκευή 38 αγωγών ομβρίων συνολικού μήκους περί τα 4.600 μέτρα στις περιοχές του κέντρου , του κάτω Χαλανδρίου, της Τούφας και της Αγ. Βαρβάρας. (μπορείτε να τους δείτε εδώ - πίνακας και εδώ - οριζοντιογραφία)
Την τρέχουσα εβδομάδα ολοκληρώνεται η πρώτη φάση αδειοδοτήσεων ( δίκτυα, ΟΑΣΑ, αρχαιολογίες κλπ) και ξεκινάει η διαδικασία εγκατάστασης του εργολάβου. Ο σχεδιασμός προβλέπει το άνοιγμα του πρώτου μετώπου στην οδό Τυμφρηστού ξεκινώντας από την οδό Πέλλας και Μεταμορφώσεως έως την οδό Λακωνίας στην Τούφα.
Από την τεχνική υπηρεσία
Πληροφορίες τμήμα έργων 2132023979 – 2132023972
Email: tmima.ergon@halandri.gr
Πέμπτη 3 Μαΐου 2018
Με Αμερική, Γαλλία και Ισραήλ – Η κρίσιμη γεωπολιτική επιλογή όταν η Τουρκία απειλεί Αιγαίο και Κύπρο
![]() |
| του Κ. Παπαδόπουλου - δημοσιεύτηκε στο tribune.gr |
Κάθε φορά που τα έθνη οδηγούνται σε έναν Παγκόσμιο Πόλεμο ή σε έναν Ψυχρό Πόλεμο, αυξάνεται κάθετα η γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας και αναθερμαίνονται οι σχέσεις της με τους δυτικούς συμμάχους της.
Δεδομένου ότι το τελευταίο διάστημα φαίνεται ότι μπορεί να ξεσπάσει αν όχι Παγκόσμιος Πόλεμος τουλάχιστον μια μεγάλη πολυετής σύγκρουση στη Μέση Ανατολή η ένας νέος Ψυχρός Πόλεμος, έχουμε νέα γεωπολιτική αναβάθμιση της Ελλάδας.
Και ακριβώς σε αυτή την περίοδο επιβάλλεται η Ελλάδα να φερθεί έξυπνα, να συνάψει στενές συμμαχικές σχέσεις με τις μεγάλες χώρες που την έχουν ανάγκη και να εξασφαλίσει αφενός την άμυνα της, αφετέρου να αναβαθμίσει την οικονομία της και να προχωρήσει σε έξοδο από την κρίση με την βοήθεια τους.
Ποιες είναι αυτές οι χώρες που μας έχουν ανάγκη σε αυτή την κρίσιμη περίοδο; Οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Γαλλία.
Το ειδικό βάρος και των τριών χωρών στην παγκόσμια σκακιέρα δεν χρειάζεται ειδικές συστάσεις.
Οι ΗΠΑ παραμένουν η πρώτη οικονομία του πλανήτη, η πρώτη στρατιωτική δύναμη και η κορυφαία τεχνολογική δύναμη.
Το Ισραήλ είναι το απόρθητο φρούριο της Δύσης στη Μέση Ανατολή.
Όσο για τη Γαλλία είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη της ΕΕ μετά την έξοδο της Βρετανίας και η μόνη πλέον χώρα της που έχει πυρηνικά.
Επιπλέον η κυβέρνηση Τραμπ την έχει αναδείξει σε προνομιακό της σύμμαχο σνομπάροντας ταυτόχρονα τη Γερμανία.
Άρα αν πάμε σε πολυετή σύγκρουση στη Μέση Ανατολή θα αναβαθμιστεί εκθετικά και ο πολιτικός ρόλος της Γαλλίας στην ΕΕ και πιθανότατα θα εκθρονίσει τη Γερμανία με τη βοήθεια των ΗΠΑ.
Θα αναφερθώ τώρα στα δύο μεγάλα μέτωπα δυνάμεων που συγκροτήθηκαν πρόσφατα προκειμένου να συγκρουστούν για την κυριαρχία στη Μέση Ανατολή.
To πρώτο είναι η Τριμερής Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν με τους ηγέτες των τριών χωρών να συνεδριάζουν στο Σότσι της Μαύρης Θάλασσας στις 22 Νοεμβρίου του 2017.
Η επόμενη συνάντηση του Πούτιν, του Ερντογάν και του Ροχανί έγινε στην Άγκυρα στις 4 Απριλίου.
Σε αυτήν ο Πούτιν δέσμευσε τον Ερντογάν να αγοράσει τους S-400 και παράλληλα ανακοίνωσε ρώσικη επένδυση ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων προκειμένου να δημιουργηθεί πυρηνικός σταθμός στο Άκουγιου της Τουρκίας.
Επίσης δήλωσε ότι θα κατευθυνθούν ρώσικες επενδύσεις 50 δισεκατομμυρίων προς το Ιράν ενώ συζητήθηκε το τελευταίο να μπει σε ζώνη ελεύθερης οικονομικής σύνδεσης με την Ευρασιατική Ενωση του Πούτιν.
Απάντηση της Αμερικής στην Τριμερή αυτή ήταν μια μυστική σύσκεψη στην Ουάσιγκτον.
Σε αυτήν συμφωνήθηκε η δημιουργία της Πενταμερούς μεταξύ ΗΠΑ, Βρετανίας, Γαλλίας, Σαουδικής Αραβίας και Ιορδανίας.
Αυτές οι χώρες συμφώνησαν να υπερασπιστούν τα συμφέροντα τους που συμπίπτουν στη Μέση Ανατολή και να εμποδίσουν την επιρροή των χωρών της Τριμερούς.
Σύμμαχοι της Τριμερούς είναι τα συριακά στρατεύματα του Άσαντ, η ιρανοκίνητη Χεζμπολάχ, οι Σιίτες στην Υεμένη και το τουρκόφιλο Κατάρ.
Σύμμαχοι της Πενταμερούς είναι το Ισραήλ, οι Κούρδοι και οι ένοπλοι βραχίονες της συριακής αντιπολίτευσης.
Η Πενταμερής δήλωσε παρούσα στη Συρία μέσω του πρόσφατου βομβαρδισμού που πραγματοποίησαν οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Γαλλία.
Ενώ παράλληλα ακούμε ότι ο Τραμπ βρίσκεται σε επαφές για τη δημιουργία πολυεθνικού δυτικόφιλου στρατού που θα δράσει στη Συρία.
Προφανώς από στρατιώτες χωρών της Πενταμερούς ενώ ήδη μαθαίνουμε πως Γάλλοι κομάντος έφτασαν στη Συρία.
Από τη στιγμή που η Τουρκία που απειλεί σε Αιγαίο και Κύπρο είναι με την Τριμερή, τα συμφέροντα της Ελλάδας είναι προφανώς να βρεθεί με την πλευρά της Πενταμερούς.
Όχι φυσικά να παραταχθεί στρατιωτικά μαζί της αλλά να διευκολύνει με τον τρόπο της. Παραδείγματος χάριν, να προσφέρει κρίσιμες βάσεις στους Αμερικάνους.
Και ταυτόχρονα να συσφίξει ακόμη περισσότερο τις συμμαχικές σχέσεις της με το Ισραήλ στα πλαίσια ενδυνάμωσης του μεσογειακού άξονα, Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου.
Ενός άξονα που μπορεί να γίνει στην περιοχή μας το αντίβαρο της επεκτατικότητας της Τουρκίας σε Αιγαίο και Κύπρο. Μαζί με τη βοήθεια Αμερικής και Γαλλίας φυσικά.
Υπάρχουν πολλές αντιδράσεις σε μερίδα του ελληνικού λαού για τη συμμαχία με τους Αμερικάνους που παραδοσιακά αντιμετωπίζονται σαν φονιάδες των λαών ή με τους Ισραηλινούς που είναι Σιωνιστές και «τυραννούν» τους Παλαιστίνιους.
Δεν σκέφτονται όμως όσοι λειτουργούν με τέτοιες ιδεοληψίες και στερεότυπα πως αν συμβεί ένας σεισμός στον πυρηνικό σταθμό του Άκουγιου που χρηματοδοτούν οι Ρώσοι για τον Ερντογάν θα έχουμε κάποια εκατομμύρια νεκρούς σε Κύπρο, Αιγαίο και Συρία.
Ενώ αντίθετα Αμερική και Ισραήλ δεν θέλουν τον πυρηνικό σταθμό.
Δεν γνωρίζουν επίσης πως η Μουσουλμανική Αδελφότητα που χρηματοδοτεί ο Ερντογάν απειλεί την Ελλάδα και τα Βαλκάνια μέσω πυρήνων της σε Βοσνία, Αλβανία και Κόσσοβο.
Και πως θα περικύκλωνε την Ελλάδα αν δεν γινόταν το αμερικανόφιλο-φιλοϊσραηλινό πραξικόπημα του Αλ Σίσι στην Αίγυπτο που ανέτρεψε τον Μοχάμετ Μόρσι τον Ιούλιο του 2013.
Ο Μόρσι ήταν ηγετικό στέλεχος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και θα λειτουργούσε ως τσιράκι κυριολεκτικά του Ερντογάν που επίσης είναι μέλος της.
Θα βρισκόταν λοιπόν η Ελλάδα περικυκλωμένη από 80.000.000 Τούρκους και 80.000.000 Αιγύπτιους με ηγέτες που ανήκαν στη Μουσουλμανική Αδελφότητα αν δεν επενέβαιναν οι «κακοί» Αμερικανοί και Ισραηλινοί στην Αίγυπτο προκειμένου να προωθήσουν τον Αλ Σίσι.
Άλλοι άπιστοι Θωμάδες υποστηρίζουν πως η Ελλάδα δεν παίρνει κάποιες αντιπαροχές προκειμένου να πάει σε στενότερη συμμαχική σχέση με τους Αμερικάνους.
Λοιπόν ουδέν αναληθέστερο τούτου. Ας δούμε αναλυτικά τους λόγους.
α) Οι Αμερικάνοι εισηγήθηκαν το 2016 στο Ισραήλ ο αγωγός East Med να περάσει τελικά μέσω Ελλάδας και όχι μέσω Τουρκίας όπως ήταν ο αρχικός και κατά πολύ φτηνότερος σχεδιασμός. Θυμίζω ότι ο αγωγός East Med θα μεταφέρει φυσικό αέριο του Ισραήλ, της Κύπρου και της Ελλάδας στην Ευρώπη. Και πως αναβαθμίζει κάθετα τον γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας στην ΕΕ.
β) Οι Αμερικάνοι σχεδιάζουν το δεύτερο μεγάλο ενεργειακό πρότζεκτ για την τροφοδοσία της Ευρώπης να υλοποιηθεί στην Αλεξανδρούπολη και όχι στην Ανατολική Θράκη. Μιλάω φυσικά για τον σταθμό μετατροπής του LNG.
γ) Οι Αμερικάνοι μέσω του Μπάρακ Ομπάμα βοήθησαν το καλοκαίρι του 2015 τον Τσίπρα να πετύχει να εγγραφεί στο τρίτο μνημόνιο σαν υποχρέωση των δανειστών η ελάφρυνση χρέους. Ενώ από το 2012, οι αμερικάνικες εφημερίδες με επικεφαλής τους New York Times και τον νομπελίστα Πωλ Κρούγκμαν έγραφαν τακτικά για την ανάγκη ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους.
δ) Οι Αμερικάνοι με τους οίκους αξιολόγησης και τα funds τους οδήγησαν σε κατάρρευση την τούρκικη λίρα. Διόλου τυχαία στην υποβάθμιση της συμμετείχε και η Goldman Sachs. Διόλου επίσης τυχαία ο Ερντογάν κατήγγειλε δυτική οικονομική συνωμοσία κατά της Τουρκίας.
ε) Οι Αμερικάνοι μεταφέρουν τις βάσεις τους από την Τουρκία στην Ελλάδα και από το τουρκόφιλο Κατάρ στην αμερικανόφιλη Σαουδική Αραβία. Σε περίπτωση που η Τουρκία αποχωρήσει η εκδιωχθεί από το ΝΑΤΟ, σενάριο λίαν πιθανό, αυτές οι βάσεις θα ενταχθούν στο αμυντικό σύστημα της χώρας μας.
στ) Οι Αμερικάνοι προωθούν την Ελλάδα σαν ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια τα οποία θέλουν να τα μετατρέψουν σε άπαρτο φρούριο της Δύσης. Η είσοδος βαλκανικών κρατών σε ΝΑΤΟ και ΕΕ για την οποία αγωνίζεται ο Κοτζιάς εξασφαλίζει ότι θα απομακρυνθεί η τούρκικη επιρροή στην περιοχή.
ζ) Οι Αμερικάνοι το τελευταίο διάστημα μέσω ενεργειών του πρέσβη Τζέφρυ Πάιατ έχουν ωθήσει τρεις Ελληνοαμερικάνους επιχειρηματίες να σώσουν τα Ναυπηγεία της Σύρου και να προχωρήσουν σε επενδύσεις στην Κασσιόπη της Κέρκυρας και στα Αφάντου της Ρόδου. Πολύ περισσότερες αμερικάνικες επενδύσεις θα ανακοινωθούν στη φετεινή ΔΕΘ όπου οι ΗΠΑ είναι φέτος ο τιμητικός καλεσμένος.
Να πω και δυό λόγια όμως για τους «κακούς» Σιωνιστές Εβραίους.
Δεν θέλουν να αντιληφθούν οι επικριτές τους από τα δεξιά η αριστερά άκρα ότι το κράτος του Ισραήλ έχει μόνο την έκταση της Πελοποννήσου ενώ μεγάλο μέρος του είναι έρημος.
Και φυσικά ξεχνούν να πουν πως οι «καλοί καταπιεσμένοι» Άραβες εδώ και αιώνες σφετερίστηκαν τα εδάφη πολλών χωρών στη Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική ενώ η αρχική κοιτίδα τους ήταν μόνο η Σαουδική Αραβία.
Αγνοούν επίσης όσοι θέλουν να τα σπάσουμε με το Ισραήλ ότι έτσι θα το σπρώξουμε στην αγκαλιά της Τουρκίας.
Αγνοούν τέλος ότι τα ενεργειακά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ είναι πλέον κοινά.
Και πως αν θέλει η Ελλάδα να επιβιώσει και να αναπτυχθεί τα επόμενα κρίσιμα χρόνια, κλειδί είναι η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της.
Πώς όμως θα βγουν οι υδρογονάνθρακες σε Λιβυκό, Αιγαίο και Κύπρο χωρίς τη βοήθεια του Ισραήλ, της Αμερικής, της Γαλλίας και της Αιγύπτου;
Ας μην ξεχνάμε ότι η αμερικάνικη Exxon Mobil και η γαλλική Τοtal ήδη έχουν κάνει κοινοπραξία για το Ιόνιο και ενδιαφέρονται και για τις υπόλοιπες περιοχές των κοιτασμάτων της Ελλάδας.
Και ότι για να προστατεύσει την γεώτρηση της Exxon Mobil στην Κύπρο τμήμα του αμερικάνικου 6ου στόλου κατέπλευσε κοντά στην περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ.
Μετά απ’ αυτό οι Τούρκοι εγκατέλειψαν τους λεονταρισμούς τους.
Οσο για τη Γαλλία, το γεγονός ότι συμπαρατάχθηκε με την Αμερική, μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα ιστορικό γεγονός.
Σε συνδυασμό πάντα με το ότι η Γερμανία δεν κλήθηκε από τους Αμερικάνους να συμμετάσχει στην Πενταμερή.
Και σε συνδυασμό με την δήλωση Τραμπ ότι προτιμά να συνομιλεί με τη Γαλλία παρά με την ΕΕ σε θέματα εμπορίου.
Η Αμερική λοιπόν έχει κάθε συμφέρον να επιβάλλει τη Γαλλία σαν ηγέτιδα χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Και αυτό θα είναι λαχείο για την Ελλάδα που υπέφερε από την τυραννική ηγεμονία της Γερμανίας ενώ έχει τις καλύτερες διαχρονικά σχέσεις με την Γαλλία που τονίζονται με κάθε τρόπο και επί Μακρόν.
Μακάρι να μην έχουμε πολύχρονη πολυεθνική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.
Μακάρι να οδηγήσουν οι εξελίξεις σε μια συνεννόηση Τραμπ με Πούτιν προκειμένου να εξασφαλιστεί η ειρήνη.
Επειδή όμως οι Ρωμαίοι συμβούλευαν, «si vis pacem para bellum», δηλαδή αν επιθυμείς ειρήνη να παρασκευάζεσαι για πόλεμο, η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει σε στενές συμμαχικές σχέσεις με την Αμερική, το Ισραήλ και τη Γαλλία.
Αυτή η συμμαχία είναι χρήσιμη ακόμη και σε ειρηνική περίοδο σαν αποτρεπτικός παράγοντας των επεκτατικών σχεδίων του Ερντογάν σε Ελλάδα και Κύπρο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






