Οι εκλογές του Κινήματος Αλλαγής και τα ελλείμματα της πολιτικής του ταυτότητας

Του Γεωργίου Παπασίμου

Δικηγόρου

Site: http://www.gpapasimos.gr/
Twitter: @PapasimosG

Στις δεκαετίες ’50 έως ’70 άνθισε στη Δυτική Ευρώπη η ευρωπαϊκή
σοσιαλδημοκρατία μέσω της ισχυρής κεϋνσιανής πολιτικής που ακολουθήθηκε,
για την ανασυγκρότηση των ευρωπαϊκών κοινωνιών πάνω στις μεταπολεμικές
στάχτες και δημιούργησε ως πρότυπο λειτουργίας το Κράτος Πρόνοιας και το
Κράτος Δικαίου στα πλαίσια του κοινωνικού συμβιβασμού Κεφαλαίου και
Εργασίας.
Με την επικράτηση όμως της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας μετά την
πετρελαϊκή κρίση στα μέσα της δεκαετίας του ’70, τα έως τότε ισχυρά
σοσιαλδημοκρατικά ευρωπαϊκά κόμματα, προκειμένου να επιβιώσουν ως
κόμματα εξουσίας, ενσωματώθηκαν σταδιακά και πλήρως στο νεοφιλελεύθερο
αφήγημα και όχι μόνο ως προς τη διαχείριση της εξουσίας, αλλά
υποκατέστησαν τη σοσιαλιστική τους ιδεολογία με ισχυρά νεοφιλελεύθερα
δάνεια. Αυτό είχε ως συνέπεια να χάσουν πλήρως τη φυσιογνωμία τους και να
αφομοιωθούν ως θεραπαινίδες του επεκτατικού καπιταλισμού, σε βάρος όλων
των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των
κοινωνιών.
Στη χώρα μας η υπόθεση της άνθισης της σοσιαλδημοκρατίας υπήρξε
αντίστροφη, λόγω των ειδικών πολιτικών συνθηκών, που προκλήθηκαν από τον
καταστρεπτικό εμφύλιο πόλεμο του 1946-1949 και το τραγικό εμφυλιοπολεμικό
δεξιό κράτος, που κυριάρχησε στην Ελλάδα στις αντίστοιχες δεκαετίες ’50 έως
μέσα ’70, με αποκορύφωμα την επτάχρονη επάρατη δικτατορία. Αυτό έχει ως
συνέπεια την απουσία και ατροφία σε όλες αυτές τις δεκαετίες των θεσμών, που
συναπαρτίζουν το κράτος πρόνοιας και το κράτους δικαίου.
Την αναπλήρωση αυτού του δύσκολου έργου ανέλαβαν και
προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν οι πρώτες κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
στη δεκαετία του ’80. Παρά το γεγονός ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ., λόγω των ειδικών
συνθηκών της χώρας, και ιδιαίτερα της πρώτης του δημιουργική περιόδου, δεν
μπορούσε να θεωρηθεί τυπικά ως κόμμα της δυτικής ευρωπαϊκής
σοσιαλδημοκρατίας, αφού διατηρούσε και διακήρυττε ριζοσπαστικότερα
προτάγματα, έχοντας ως πυρήνα της δράσης του, την ιδεολογία του «τρίτου
δρόμου» προς τον σοσιαλισμό (απέναντι τόσο στην δυτική σοσιαλδημοκρατία
όσο και στον σταλινικό κρατισμό της ανατολικής Ευρώπης), αντικειμενικά τα
μεγάλα του επιτεύγματα, που παραμένουν έως και σήμερα οι βάσεις στην
Ελλάδα, έχουν σοσιαλδημοκρατικό χρώμα. Και αυτά ήταν οι θεσμικές του
παρεμβάσεις για τη δημιουργία του Κράτους Πρόνοιας και του Κράτους Δικαίου,
ενσωματώνοντας στη δημόσια σφαίρα και τα περιθωριοποιημένα στρώματα
από το μετεμφυλιακό κράτος της Δεξιάς, ενοποιώντας έτσι μια διχασμένη χώρα,
μέσα και από τις ουσιαστικές στην πρώτη φάση συμμετοχικές διαδικασίες.
Συμπερασματικά, η χώρα μας έχασε τη χρυσή περίοδο της
σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη (’50 ως ’70). Αναλογικά, θα μπορούσε κανείς
να πει ότι και στη περίπτωση αυτή ισχύουν οι συνέπειες από την απώλεια του
Ελληνισμού της περιόδου του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού (16ος έως 19ος
αιώνας) λόγω της οθωμανικής κυριαρχίας. Οι απώλειες αυτές είναι γεγονός ότι
είναι υπεύθυνες για τις μεγάλες διαχρονικές και άλυτες πληγές, που
ταλαιπωρούν τη χώρα μέχρι και σήμερα. Στις υπόλοιπες δεκαετίες, από το 1990
έως σήμερα, η Ελλάδα εντάχθηκε πλήρως στο διεθνές αφήγημα του
νεοφιλελευθερισμού, με αποτέλεσμα οι θεσμοί του Κράτους Πρόνοιας και
Δικαίου, που δομήθηκαν στη δεκαετία του ’80 από τις πρώτες κυβερνήσεις του
Ανδρέα Παπανδρέου, να υποστούν σοβαρές υπονομεύσεις κατά την περίοδο
της ύστερης Μεταπολίτευσης (1990-2009) και χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς
αναισθητικό κατά την περίοδο του μνημονιακού οδοστρωτήρα (2010-2019).
Σήμερα, η χώρα μας βρίσκεται σε μια ιδιότυπη μεταμνημονιακή περίοδο
με χρόνιες μελλοντικές μνημονιακές δεσμεύσεις και ένα τεράστιο δημόσιο χρέος
400 δις ευρώ, βιώνοντας και τα δραματικά αποτελέσματα της πανδημίας του
Covid-19. Αντιμετωπίζει παράλληλα και την έντονη τοξικότητα του πολιτικού
συστήματος (την μεταμνημονιακή νεκρανάσταση του δικομματισμού ΝΔ-
ΣΥΡΙΖΑ), που αδυνατεί να θέσει τις βάσεις για άρση της κρίσης, την
απαιτούμενη ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, το χτύπημα του
διάχυτου παρασιτισμού και την προστασία των εθνικών συμφερόντων του
Ελληνισμού (Ελλάδα, Κύπρος) στην ευρύτερη ρευστή περιοχή της Ανατολικής
Μεσογείου.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πραγματοποιούνται οι εκλογές για τη νέα
ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής, που αποτελεί αντικειμενικά τον «φτωχό
συγγενή» του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑ.ΣΟ.Κ. Λόγω όμως των παραπάνω
συνθηκών, σε συνδυασμό με τον ξαφνικό θάνατο της Φώφης Γεννηματά και της
γενναίας προσωπικής της στάσης, δημοσκοπικά εμφανίζεται έντονη
κινητικότητα στον ευρύτερο κεντροαριστερό χώρο, δίνοντας έτσι αυτές οι
εκλογές ένα ενδιαφέρον στη ρηχή πολιτική τοξική σκηνή της χώρας.
Και αυτό, παρά την πρόδηλη αδυναμία όλων των υποψήφιων Προέδρων
του χώρου αυτού να προβούν στην οφειλόμενη σκληρή αυτοκριτική και, μέσω
αυτής, την επαναδιατύπωση ενός νέου σχεδίου πολιτικής δράσης, που να
συνδέεται με τα συμφέροντα των χειμαζόμενων λαϊκών τάξεων, αλλά και της
ανάγκης δημιουργίας ενός ισχυρού δημοκρατικού πατριωτισμού ως
«ομπρέλας» για τη διαφύλαξη των εθνικών δικαίων του Ελληνισμού. Δηλαδή,
μιας στοιχειώδους προσπάθειας επαναδιατύπωσης μιας αριστερής
σοσιαλδημοκρατικής πρότασης στις νέες οξύτατες συνθήκες της χώρας.

" Παιχνίδι η Ζωή " - Ο Παντελής Σαββόπουλος μας εκπλήσσει με το νέο Ψηφιακό Άλμπουμ

 

 Aκούστε όλα τα τραγούδια στο YouTube: https://bit.ly/3CT6szZ

 

Ο Παντελής Σαββόπουλος, είναι γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αθήνα των 80s – 90s.Ασχολείται με την  μουσική και την αγαπά από τα εφηβικά του χρόνια.

Του άρεσαν πολλά είδη μουσικής και είχε πάντοτε την επιθυμία  να φτιάξει τα δικά του τραγούδια. Παίζει κιθάρα, αρμόνιο, ντραμς και κατά καιρούς ήταν μέλος σε διάφορες μπάντες ροκ & ποπ.

Το νέο ψηφιακό album, με τίτλο « Παιχνίδι η Ζωή » περιλαμβάνει είκοσι καινούργια τραγούδια που δεν υπάρχει περίπτωση να μην τα ακούσουμε όλα! Την μουσική και τους στίχους υπογράφει ο ίδιος.

 

To album είναι γεμάτο δυνατούς pop ήχους συνδυασμένο με electro μουσική.

Το πρώτο single του δίσκου, το κομμάτι «Παιχνίδι η Ζωή » έγινε με την πρώτη κιόλας ακρόαση το αγαπημένο κομμάτι του ραδιοφώνου, ενώ πρέπει ν' ακούσετε το «Άκουσε με  », το «Stargate», το «Layers of the earth»,με το οποίο κλείνει το album.

 

Παιχνίδι η Ζωή... με τα καινούργια τραγούδια του Παντελή Σαββόπουλου!

Κυκλοφορεί από την FM Records!

 

Βρείτε τον Παντελή Σαββόπουλο στα Social Media:

★ FACEBOOK: https://bit.ly/3jkPJxP

 

 

Ας απολαύσουμε το ταξίδι !!!

Δενδροφύτευση στις 5 Δεκεμβρίου 2021 - Πάρκο Φραγκοκλησιάς και Πεντέλης

 

"Black Friday 2021"

Η Black Friday ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και συγκεκριμένα:

η "Μαύρη Παρασκευή" είναι το ανεπίσημο όνομα της ημέρας που ακολουθεί την "Ημέρα των Ευχαριστιών" στις ΗΠΑ, δηλαδή η τέταρτη Παρασκευή του Νοεμβρίου (μεταξύ 24-30 Νοεμβρίου), ημέρα η οποία έχει θεωρηθεί ως η αρχή της περιόδου των Χριστουγεννιάτικων αγορών στην χώρα από το 1952.
Η Black Friday του 2021 θα "εορταστεί" φέτος στις 26 Νοεμβρίου και δεν είναι λίγοι οι καταναλωτές που περιμένουν τη συγκεκριμένη μέρα για να αγοράσουν πράγματα που επιθυμούν σε μεγάλη έκπτωση ή προσφορά.

Μια αμερικανιά ολκής, που έκανε την επίσημη εμφάνισή της και στην Ελλάδα (Η ελληνική αλυσίδα καταστημάτων Public και το εμπορικό κέντρο Mc ArthurGlen στα Σπάτα διεκδικούν την πρωτιά).

Φέτος, στο κάλεσμα για την Black Friday συμμετέχει μια μεγάλη μερίδα καταστημάτων, αν κρίνω από τις διαφημίσεις τους στην τηλεόραση και τα λοιπά ΜΜΕ, το φαινόμενο ίσως λάβει κάποιες διαστάσεις. Πόσο μαζικές δεν ξέρω, λόγω οικονομικών προβλημάτων που μαστίζει ένα τμήμα του πληθυσμού: μερική απασχόληση και ανεργία, υπερχρεωμένα νοικοκυριά, κλπ.. Από την άλλη, η Πανδημία (κορωνοίός) δεν φαίνεται ότι θα ανασχέσει τους καταναλωτές που έχουν εντοπίσει τα προϊόντα που θέλουν να αγοράσουν, -εν πολλοίς περιττά πιθανότατα- καταναλωτικά αγαθά, gadgets, κλπ.
Εκ μέρους του καταναλωτικού κοινού, όπως λένε και τα φετινά "ρεπορτάζ" η ημέρα αυτή θα ενταχθεί σε μια αγοραστική περίοδο που θα λειτουργήσει ως προάγγελος των Χριστουγεννιάτικων αγορών. Από την άλλη, η κατανάλωση είναι ίδιον της κοινωνίας μας, του κοινωνικού μοντέλου που κυριαρχεί παγκόσμια. Όσο και να την ξορκίζεις, αυτή με πείσμα αντιστέκεται, κυριαρχεί εντέλει.

"Η κατανάλωση είναι ουσιαστικά η ικανοποίηση τεχνικά προκαλούμενων φαντασιώσεων." (¨Εριχ Φρομ).

- Black Friday: Μια ακόμη αμερικανιά πλασάρεται διεθνώς, μια ακόμη καταναλωτική συνήθεια προστίθεται στην φαρέτρα της Παγκοσμιοποίησης, στην μετατροπή των Λαών και Εθνών σ ένα παγκοσμιοποιημένο καταναλωτικό χυλό- προσοχή: αφορά τις χώρες του Πρώτου κι Δεύτερου κόσμου, (και όχι όλο τον πληθυσμό). Διότι ο λεγόμενος Τρίτος, απέξω, παρατηρεί, απορεί ή θαυμάζει…Προ της Πανδημίας (κορωνοϊού) είχε παρατηρηθεί συχνά το φαινόμενο αυτή την μέρα να συγκεντρώνονται εκατοντάδες άνθρωποι από τα χαράματα έξω από πολυκαταστήματα, περιμένοντας να ανοίξουν οι πόρτες, και να προσπαθούν να μπουν όσο γίνεται νωρίτερα, για να προλάβουν τις προσφορές και τις εκπτώσεις. Τουλάχιστον σε αυτό το σημείο, η Πανδημία (κορωνοϊός) έδρασε κατευναστικά....
Όλα τούτα δεν έχουν σχέση με καμία εναντίωση στην λειτουργία των καταστημάτων και των εμπορικών αλυσίδων, να εξηγούμεθα. Εντοπίζει σε ένα καίριο σημείο: στην μετατροπή με γοργούς ρυθμούς όλων όσων μας συγκροτούν-ή, μας συγκροτούσαν- ως (ελληνική) κοινωνία σε κάτι άλλο.Αναδεικνύει πιθανά την ευκολία με την οποία η διεθνής κυρίαρχη, καταναλωτική πρακτική (και Παγκοσμιοποιητική ιδεολογία) σαρώνει στο διάβα της συνήθειες και πρακτικές δεκαετιών.
Αν και ο καταναλωτισμός δεν είναι καινούργιο φαινόμενο, επεκτάθηκε ευρέως τον 20ό αιώνα και ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες, υπό την επίδραση του νεο-φιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης.

Η Ελλάδα/οι Έλληνες, χάνει/ χάνουμε (τις) μικρές καθημερινές μάχες. Ανεπαίσθητα, καθημερινά διολισθαίνουμε σε όλο και ποιο περιορισμένα πεδία. Δεν είναι μόνο η μεγάλη εικόνα, είναι και οι πολλές μικρές.


Black Friday...., Black is black...Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
αρχιτέκτων - συγγραφέας

«Με πλοία και τρένα …ο έρωτας»: Πολύγλωσση μουσική διαδρομή στο Μουσικό Βαγόνι Orient Express

 

«Με πλοία και τρένα …ο έρωτας»

πολύγλωσση μουσική διαδρομή

στο Μουσικό Βαγόνι Orient Express

 

Μετά το «Paris-Istanbul», την εμβληματική παράσταση της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ που μας κράτησε συντροφιά τα τελευταία χρόνια, η «δεμένη» και πολυτάλαντη ομάδα μουσικών υποδέχεται φέτος το νέο της μέλος και όλοι μαζί μάς προσκαλούν να ερωτευτούμε και να ταξιδέψουμε μουσικά σ’ ολόκληρο τον κόσμο με την καινούρια μουσική παράσταση «Με πλοία και τρένα ...ο έρωτας»!

 

Κάθε Παρασκευή στις 21.30 στο Μουσικό Βαγόνι Orient Express απολαμβάνουμε μια πολύγλωσση μουσική περιήγηση σε μέρη μακρινά, σε τοποθεσίες ονειρεμένες. Το μυθικό βαγόνι Orient Express κυλάει πάνω σε ράγες, «πλέει» σε θάλασσες κι ωκεανούς και δίνει ρυθμό στα όνειρά μας με τραγούδια από την Ευρώπη, την Αμερική, τη Δύση και την Ανατολή, σύγχρονα και παλιά, με διασκευές, αυτοσχεδιασμούς, ηχητικά τοπία, κείμενα και χρώματα. 

 

Επί σκηνής, η Αθηνά Ρούτση στο τραγούδι και την αφήγηση, η Άλκηστις Ραυτοπούλου στο πιάνο, τις ενορχηστρώσεις και τις διασκευές, ο Φώτης Μυλωνάς στα πνευστά και τα έγχορδα και ο Λουκάς Μεταξάς στα κρουστά, μας καλούν σε ένα δίωρο ταξίδι αναμνήσεων, ονειροπόλησης και λαχτάρας για τα ταξίδια του αύριο.

 

Ελλάδα, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Τουρκία,  Αγγλία, Ιρλανδία, Αργεντινή, Βραζιλία κι όπου αλλού μας πάει...

 

«Ας ταξιδέψουμε, αγάπη μου... Ας κάνουμε μια βουτιά πίσω στον χρόνο, στο τώρα, αλλά και το αύριο... Μαζί! Σημείωσε τα μέρη στον χάρτη και επιβιβάσου στο πλοίο. Άσε τον άνεμο να μας μεταφέρει σε τόπους μαγικούς, εκεί που οι φωνές των ανθρώπων γίνονται ένα με τα τραγούδια, τα κορμιά των ανθρώπων γίνονται ένα με τον ρυθμό, οι παιδικές καρδιές φαντάζονται δράκους και ψηλά κάστρα! Επιβιβάσου στα πιο όμορφα τρένα και χάζεψε από το παράθυρο τα δάση που τρέχουν, τα ποτάμια που καλπάζουν, τις βουνοκορφές που αγγίζουν τα σύννεφα. Να μπερδευτούν τα χρώματα, το μπλε της θάλασσας και του ουρανού με το χρυσοκόκκινο της ανατολής, το μαβί ηλιοβασίλεμα και το πράσινο του λιβαδιού. Μύρισε το χώμα μετά τη βροχή και χάιδεψε μια πεταλούδα που πετά ελεύθερη. Είναι δικό μας το ταξίδι, δεν τελειώνει ποτέ, μόνο αρχίζει...»

 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Μουσικό Βαγόνι Orient Express

Κάθε Παρασκευή στις 21.30 (από 26 Νοεμβρίου 2021)

Γενική Είσοδος: 18€

προαιρετικά: κρασί  4€  / ποτό 7€  / φαγητό από 5€

 

Προαγορά εισιτηρίων απαραίτητη:

- Ηλεκτρονικά στο https://www.viva.gr/tickets/music/me-ploia-ke-trena-o-erotas/

- Τηλεφωνικά στο 11876 (viva)

- Φυσικά σημεία πώλησης viva (αφού προηγηθεί κράτηση ηλεκτρονικά ή τηλεφωνικά στο 11876)

 

Τα βαγόνια της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ λειτουργούν ως covid free χώροι

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ

Τηλ. 6937604988 καθημερινά (εκτός Δευτέρας) από τις 18.00

Σιδηροδρομικός & Προαστιακός Σταθμός Ρουφ, επί της Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως

10’ με τα πόδια από το ΜΕΤΡΟ Κεραμεικός & από τη στάση Αγίας Μαρκέλλας  (λεωφορεία 813, 026)

Δωρεάν πάρκινγκ

 

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ

www.totrenostorouf.gr
https://www.facebook.com/trenostorouf
https://twitter.com/ToTrenoStoRouf
https://www.instagram.com/totrenostorouf/

ΝΟΕΜΒΡΗΣ 1973 - ΝΟΕΜΒΡΗΣ 2021 Με αφορμή την ΕΞΕΓΕΡΣΗ του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

1973
Αγώνας της Νεολαίας και λαϊκών στρωμάτων ενάντια στην δικτατορία, πάλη για Εθνική Ανεξαρτησία- Λαϊκή Κυριαρχία- Δημοκρατία- Κοινωνική Απελευθέρωση.

2021
Τα πάντα επίκαιρα αυτά αιτήματα, ΣΗΜΕΡΑ συμπληρώνονται με τα καθήκοντα:

-της απόκρουσης της Τουρκικής επιθετικότητας σε Ελλάδα και Κύπρο, της υπεράσπισης της Εδαφικής ακεραιότητας της Χώρας.
-της προάσπισης και διεύρυνσης της Δημοκρατίας
-της διατήρησης της Κοινωνικής συνοχής.
-της αναγκαιότητας μιας Παλλαϊκής ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ Πατριωτικής Ενότητας.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

αρχιτέκτων - συγγραφέας - Στέλεχος του ΠΑΚ στα χρόνια της δικτατορίας.

Η «τυραννία» των ισχυρών και ο περιβαλλοντικός πλανητικός όλεθρος

του Γιώργου Παπασίμου

Η απουσία του προέδρου της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά και των προέδρων της Ινδίας και της Βραζιλίας από τη πρόσφατη σύνοδο των G20 στη Ρώμη και τη διάσκεψη του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή στη Γλασκώβη ήταν εκκωφαντικές, τα, δε, μαγνητοσκοπημένα μηνύματα τους με τα αόριστα ευχολόγια, χωρίς δέσμευση για λήψη συγκεκριμένων μέτρων, φωτογραφίζει για το τι περιμένει την ανθρωπότητα στα επόμενα χρόνια.

Οι σύνοδοι αυτή δικαίως χαρακτηρίστηκαν ως η τελευταία ευκαιρία για τη λήψη ουσιαστικών αποφάσεων, που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την προδιαγραφόμενη τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή, που επιφυλάσσει η δραστηριότητα του ανθρώπου στον πλανήτη μας. Πλην όμως, παρά την κρισιμότητα των στιγμών τα αποτελέσματα αυτών διασκέψεων υπήρξαν απολύτως θλιβερά, όπως άλλωστε αναμένονταν, λόγω των τεραστίων αποκλινόντων συμφερόντων των υφιστάμενων παγκόσμιων οικονομικών πόλων (ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Ινδία, Βραζιλία), που εκ παραλλήλου είναι και οι μεγάλοι ρυπαντές του πλανήτη και πρωταγωνιστές της παρούσας ενεργειακής κρίσης.

Αλλά και η παρουσία, του προέδρου των ΗΠΑ, Μπάιντεν, πέραν της διατυπωθείσας συγγνώμης για την απρόκλητη αποχώρηση των ΗΠΑ, υπό την προεδρία Τραμπ, από την προηγούμενη παγκόσμια συμφωνία του Παρισιού για μείωση των ρύπων δεν βελτίωσε τα πράγματα, αφού και οι ΗΠΑ, πέραν γενικόλογων ευχών, ουδέν συγκεκριμένο μέτρο είναι διατεθειμένες να αναλάβουν για την πραγματική μείωση της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος, που περνάει μέσα από την πλήρη απανθρακοποίηση (κατάργηση του άνθρακα και του πετρελαίου ως κυρίαρχα ενεργειακά υλικά).

Παρέμεινε, έτσι, μόνη η Ε.Ε. ως υπέρμαχη των επιβεβλημένων μέτρων για τη πράσινη μετάβαση, και αυτό γιατί έχει πλήρη έλλειψη αποθεμάτων υδρογονανθράκων με συνέπεια να συνδέεται η ανάγκη αποτροπής της κλιματικής αλλαγής και της ενεργειακής αυτονομίας και απεξάρτησης της από το ρωσικό φυσικό αέριο και το σουδαραβικό πετρέλαιο. Πλην όμως, λόγω της απρονοησίας και της επιπολαιότητας των ηγετών της βρίσκεται εν μέσω της βαθιάς παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης «γυμνή» με τη δραματική αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου και του πετρελαίου με αποτέλεσμα να απειλούνται οι οικονομίες της και οι κοινωνίες της.

Πρόκειται για μια δραματική εξέλιξη, που θα σημαδέψει ανεξίτηλα το μέλλον του πλανήτη, ο οποίος ήδη βιώνει τις τεράστιες συνέπειες της άναρχης και ανεξέλεγκτης καπιταλιστικής επέκτασης. Οι επιστημονικές προβλέψεις είναι απολύτως ανησυχητικές. Μέχρι το 2080, η έλλειψη νερού πιθανολογείται ότι θα απειλήσει τη ζωή ενάμισι έως και τριών δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Η ξηρασία, που προκαλείται από την ολοένα και μεγαλύτερη υπερθέρμανση του πλανήτη και στοιχίζει τη ζωή σε δύο εκατομμύρια περίπου παιδιά ετησίως, εξαιτίας της κατανάλωσης μολυσμένου νερού, αναμένεται να λάβει εκρηκτικές διαστάσεις τα επόμενα χρόνια. Τα ποσοστά θανάτων στους φτωχούς του πλανήτη από τις ασθένειες, που σχετίζονται με την παγκόσμια υπερθέρμανση, όπως ο υποσιτισμός και η διάρροια, θα αυξηθούν δραματικά στο άμεσο μέλλον, έως το 2030. Οι παγετώνες προβλέπεται ότι θα συρρικνωθούν σε μεγάλο βαθμό μέχρι το 2050, ενώ οι μικροί παγετώνες της Ευρώπης θα εξαφανιστούν και μέχρι το 2100, τα μισά, δε, και πλέον είδη των φυτών της Ευρώπης κινδυνεύουν να εκλείψουν.

Κάθε χρόνο καταστρέφονται δάση, που ισοδυναμούν με τέσσερις φορές την έκταση της Ελβετίας, τα, δε, αποθέματα φυσικού νερού, μέχρι το 2100, θα έχουν μειωθεί στο ελάχιστο, ενώ πρόσβαση στις πηγές θα έχουν μόνο οι αναπτυγμένες χώρες. Τρομακτικές καταστροφές από πλημμύρες έχουν προκληθεί στην κεντρική Ευρώπη, που ανήκει στον μητροπολιτικό καπιταλισμό από πλευράς ανάπτυξης, στις Φιλιππίνες, το Ιράν, το Βιετνάμ, την Ινδία, την ίδια ώρα, που η Αφρική, η Αυστραλία, η Νότια Ευρώπη και οι Η.Π.Α. μαστίζονται από έντονη ξηρασία.

Η αύξηση της θερμοκρασίας συνετέλεσε στην εμφάνιση τεράστιων πυρκαγιών δασών, όπως στη Σουηδία, Σιβηρία, Αυστραλία, ΗΠΑ κλπ, όπου αποψιλώθηκαν εκατομμύρια εκτάρια εδαφών, κάτι που βίωσε η χώρα μας φέτος το Καλοκαίρι με την καταστροφή περίπου 1.5 εκατομμυρίων στρεμμάτων δασικού πλούτου. Στο χορό αυτού του περιβαλλοντικού ολέθρου, αρνητικός πρωταγωνιστής παραμένει ο Αμαζόνιος, που αποτελεί χωρίς υπερβολή και κατά κυριολεξία τον «πνεύμονα του πλανήτη», εξαιτίας της καταστρεπτικής πολιτικής της ακροδεξιάς συμμορίας του Μπολσονάρου, που κυβερνά τη Βραζιλία.

Όπως επισημαίνουν εξιδεικευμένοι επιστήμονες, τυχόν περαιτέρω καταστροφή των τροπικών δασών, θα συμβάλλει περαιτέρω στην άμεση γιγάντωση του φαινομένου του θερμοκηπίου, λόγω της απελευθέρωσης μεγάλων ποσοτήτων διοξειδίου του άνθρακα, που εγκλωβίζει ο Αμαζόνιος και τα υπόλοιπα τροπικά δάση.

Η σφοδρότητα, πλέον, των φυσικών φαινομένων, που συνδέονται με την αύξηση της θερμοκρασίας, την αύξηση της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, την δραματική αύξηση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου, με ορατή πρόβλεψη την αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη στον 21^ο αιώνα από 3,5 ^οC έως 4,2 ^οC, φέρνουν στο προσκήνιο με δραματικό τρόπο την έννοια του «οικολογικού χρέους». Έννοια, που είχε εισαχθεί στον διεθνή προβληματισμό το 1992, στη Συνδιάσκεψη για το κλίμα στο Rio De Janeiro, από το, τότε, κίνημα για την Κλιματική Δικαιοσύνη και το οποίο, κατά την πολιτική οικολογία, είναι το αποτέλεσμα σωρευτικών άνισων ανταλλαγών μεταξύ ροών εμπορευμάτων, αποβλήτων, πρώτων υλών και φυσικών πόρων στις οικονομικές σχέσεις αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων Χωρών.

Χωρίς αμφιβολία έχουμε την μαζικότερη καταστροφή του πλανήτη από την εποχή των δεινοσαύρων, αφού το 20% της παγκόσμιας κοινότητας καταναλώνει ενέργεια και πόρους που ισοδυναμεί με δύο πλανήτες σαν τη Γη. Αποκλειστική αιτία του περιβαλλοντικού ολοκαυτώματος, που απειλεί άμεσα την ύπαρξη της ανθρώπινης ζωής στον πλανήτη, είναι η άνιση και άναρχη ανάπτυξη του παγκόσμιου κεφαλαιοκρατικού συστήματος, ενός ανεξέλεγκτου δηλαδή καπιταλισμού, ο οποίος ωθεί την ανθρωπότητα ολοταχώς στον νέο αιώνα προς την βαρβαρότητα και τον όλεθρο χάριν της ασυδοσίας των πολυεθνικών και στην «τυραννία» των ισχυρότερων.

Απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση απαιτείται η ισχυρή αντίσταση κάθε ανθρώπου και η ισχυρή κριτική στάση στους πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς εκφραστές των παραπάνω σύγχρονων «τυράννων» της ανθρωπότητας. Η συνειδητοποίηση της καταστροφής του περιβάλλοντος, που έχει φτάσει σε σημείο ώστε, για πρώτη φορά στην Ιστορία, να απειλείται ο πλανήτης, πρέπει να αποτελέσει έναν κεντρικό πυλώνα αντίστασης και αντίδρασης, αλλά και κεντρικό αίτημα του κοινωνικού κινήματος σε παγκόσμιο επίπεδο.