Η Τουρκία στην Αφρική. Μια διαρκής, εικοσαετής επέκταση.

 Η Τουρκία επενδύει επίσης πολλά στη νότια ακτή της Μεσογείου, ξεκινώντας από την Τριπολίτιδα (στη Λιβύη), την οποία υπερασπιζόταν σθεναρά κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στη Λιβύη, όπως και την Αλγερία με συναλλαγές 3,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ακόμη και η Αίγυπτος, παρά τις πολιτικές αποστάσεις, διατηρεί σημαντικό όγκο κίνησης με την Άγκυρα

 

Είναι το καθεστώς Ερντογάν σε αποδρομή, όπως πασχίζουν πολλά τηλεοπτικά και άλλα Μέσα ενημέρωσης να μας “πείσουν”, καλύπτοντας έτσι την Τουρκική επιθετικότητα ενάντια στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία; Καλύπτοντας έτσι το φοβικό σύνδρομο των Αθηνών, που “ξορκίζει το κακό”; Όντως,η οικονομική κατάσταση της Τουρκίας είναι όλο και πιο συγκεχυμένη, ακόμη και παράδοξη.

Φέτος, η Κεντρική της τράπεζα μείωσε επανειλημμένα το κόστος του χρήματος, προκαλώντας μαζικές πωλήσεις στην τουρκική λίρα, η οποία έχει υποτιμηθεί σχεδόν κατά 40% από τον περασμένο Σεπτέμβριο. Μια πτώση που ανάγκασε τον υπουργό Οικονομικών Λεύτη Ελβάν σε παραίτηση στις αρχές Δεκεμβρίου. Στη θέση του ήρθε ο Νουρεντίν Νεμπάστι, πιστός του προέδρου Ερντογάν, ο οποίος έκανε το ντεμπούτο του με ένα λακωνικό «δεν υπάρχουν προβλήματα». Λόγια “της συμφοράς”. Την επόμενη μέρα το εθνικό νόμισμα σημείωσε νέο αρνητικό ρεκόρ, ξεπερνώντας για πρώτη φορά το όριο του 1 ευρώ για τις 15 λίρες και ο επίσημος πληθωρισμός καλπάζει πλέον γύρω στο 20%.

Η νομισματική αναταραχή, ωστόσο, δεν φαίνεται να ανησυχεί τον πρόεδρο Ερντογάν που συνεχίζει απτόητος τόσο στις εσωτερικές του πολιτικές (με στόχο την επανεκλογή του στις προεδρικές εκλογές του επόμενου έτους) όσο και στο διεθνές μέτωπο. Αυτό επιβεβαιώνεται από την έναρξη, στις 17 και 18 Δεκεμβρίου στην Κωνσταντινούπολη, της τρίτης συνόδου κορυφής Τουρκίας-Αφρικής, ένα κεντρικό ραντεβού για την επανεκκίνηση των φιλοδοξιών της Άγκυρας στην ήπειρο. Το διήμερο στον Βόσπορο θα είναι μια ευκαιρία να συζητηθούν πολιτιστικές ανταλλαγές και συνεργασία με Αφρικανούς ηγέτες, αλλά κυρίως, στρατιωτική βοήθεια, οικονομικές συμφωνίες και πρώτες ύλες.

Η προσοχή του Ερντογάν στην Αφρική δεν είναι νέα: η πρώτη του επίσκεψη στην Αντίς Αμπέμπα χρονολογείται από το 2005 και από τότε ο Τούρκος πρόεδρος επέστρεψε στην ήπειρο άλλες 38 φορές, επισκεπτόμενος 28 χώρες, με μια τελευταία περιοδεία τον Οκτώβριο σε Νιγηρία,Αγκόλα και Τόγκο. Μια διαρκής δέσμευση σε μια γεωπολιτική προβολή που θέλει να παρουσιάζεται “εναλλακτική”, παίζοντας με παλιά αντιαποικιακά σύνδρομα και με νέους φόβους για άλλες (πολύ πιο αδίστακτες) ηγεμονίες, που εκπροσωπούν τόσο στο Δυτικό όσο και στο κινεζικό μοντέλο.

Δεν είναι τυχαίο ότι το κλειδί για κάθε διάλογο είναι η αδελφότητα – «οι αφρικανικοί λαοί είναι τα αδέρφια μας με τους οποίους μοιραζόμαστε μια κοινή μοίρα» – ή, ανάλογα με το πλαίσιο, η θρησκευτική κοινότητα στο σουνιτικό Ισλάμ. Δίχτυ της ρητορικής της ταυτότητας, η πραγματική αιχμή του δόρατος, ωστόσο, είναι οι μεγάλες εταιρείες της Ανατολίας που ειδικεύονται στην κατασκευή υποδομών ή στη διαχείριση αεροδρομίων και ναυτιλιακών υπηρεσιών. Χάρη σε αυτές (και στις μυριάδες τουρκικές ΜικροΜεσαίεςΕπιχειρήσεις που είναι σήμερα παρούσες σε όλο τον κόσμο, το εμπόριο έχει αυξηθεί από 5,3 δισεκατομμύρια το 2003 σε 25,3 δισεκατομμύρια σήμερα. Λίγα σε σύγκριση με τα 180 δισ. που κατέγραψαν οι Κινέζοι αλλά ακόμα σημαντικά νούμερα και συνεχώς αυξανόμενα όπως αποδεικνύεται από τη διεύρυνση της περιμέτρου της Άγκυρας στις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής.

Έχοντας εγκατασταθεί στο Κέρας της Αφρικής – Αιθιοπία, Ερυθραία, Νότιο Σουδάν και Σομαλία, όπου λειτουργεί η πρώτη στρατιωτική της βάση στην ήπειρο – τώρα η Τουρκία είναι ολοένα και πιο παρούσα στη γαλλόφωνη Αφρική και, προς μεγάλη ενόχληση του Παρισιού, αυξάνει τις ανταλλαγές της:με την Ακτή Ελεφαντοστού (630 εκατομμύρια δολάρια το 2020, + 67% σε δύο χρόνια), την Μπουρκίνα Φάσο (72 εκατομμύρια το πρώτο εξάμηνο του 2021, + 65% σε σύγκριση με το 2020), την Ρουάντα (81 εκατομμύρια έναντι 34 το 2019). Στις βλέψεις του Ερντογάν υπάρχουν επίσης η Γουινέα Μπισάου, η Νότια Αφρική, η Αγκόλα, το Τόγκο, η Γκάνα, η Σιέρα Λεόνε, η Νιγηρία. Παντού εταιρείες χαρτοφυλακίου όπως η Limak, η Mapa, η Summa ή η Yenigun κατασκευάζουν εμπορικά κέντρα, νοσοκομεία, δρόμους, σταθμούς παραγωγής ενέργειας, στάδια και πολλά τζαμιά. Μεταξύ όλων, στην Άκρα, επίσης ένα τέλειο αντίγραφο του Μπλε Τζαμιού της Κωνσταντινούπολης.

Η Τουρκία επενδύει επίσης πολλά στη νότια ακτή της Μεσογείου, ξεκινώντας από την Τριπολίτιδα (στη Λιβύη), την οποία υπερασπιζόταν σθεναρά κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στη Λιβύη, όπως και την Αλγερία με συναλλαγές 3,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ακόμη και η Αίγυπτος, παρά τις πολιτικές αποστάσεις, διατηρεί σημαντικό όγκο κίνησης με την Άγκυρα (4,8 δισ. δολάρια), με παρούσες πολλές επιχειρήσεις και πολλά άλλα. Εκτός από τους εμπορικούς δεσμούς, η βορειοαφρικανική- Μεσογειακή πλευρά είναι σημαντική και για άλλους λόγους (που αναπόφευκτα αφορούν και εμάς)

Η συμμαχία με την κυβέρνηση της Τρίπολης επιτρέπει στην Τουρκία να ελέγχει συν τοις άλλοις τη μετανάστευση προς την Ευρώπη κατά βούληση, να παρεμβαίνει στη διαχείριση των υποβρυχίων καλωδίων της Μεσογείου, να υπονομεύει την Ελλάδα και την Κύπρο. Εν ολίγοις, η ολοκλήρωση μιας πολύπλοκης και αδίστακτης στρατηγικής για την επαναφορά της Τουρκίας (και του προέδρου της) στο επίκεντρο της παγκόσμιας σκηνής, παρά την οικονομική ευθραυστότητα και τους κινδύνους της απομόνωσης.

Η πρόσφατη μερική, αποσπασματική επιστροφή της Ελλάδας σε κάποιες περιοχές της Αφρικανικής ηπείρου, αναγκαία και καθυστερημένη, οφείλει να ενισχυθεί. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις, το “καλό” (μη- αποικιακό) όνομα της Χώρας. Υπάρχει η “υποδομή” του Ορθόδοξου Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης και οι (φθίνουσες αλλά ακόμη υπαρκτές) Ελληνικές Κοινότητες.

Του Γ. Παπαγιαννόπουλου

ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ: Να υπάρχει ιδιαίτερη μέριμνα για τα άτομα σε ευάλωτες ομάδες

 

Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS
ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ: Να υπάρχει ιδιαίτερη μέριμνα για τα άτομα σε ευάλωτες ομάδες  

Το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ με αφορμή την σημερινή Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS τονίζει την επείγουσα ανάγκη να τερματιστούν οι ανισότητες που προκαλούν το AIDS και άλλες πανδημίες σε όλο τον κόσμο.
Η 1η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS το 1988, με απόφαση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ) και στη συνέχεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Το AIDS είναι μία από τις φονικότερες επιδημίες στην παγκόσμια ιστορία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΠΟΥ, από το 1981 που παρατηρήθηκε κλινικά στις ΗΠΑ, περί τα 75 εκατ. άνθρωποι έχουν προσβληθεί από το ιό HIV και πάνω από 36,3 εκατ. άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους.
Σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ, η φετινή χρονιά σηματοδοτείται από τη μείωση που παρατηρείται στις νέες διαγνώσεις του HIV κατά τους πρώτους δέκα μήνες του 2021, η οποία θα πρέπει να ερμηνευτεί με προσοχή, καθώς η εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων θα είναι εφικτή, αφού ολοκληρωθεί η αποστολή των δηλώσεων από τους υγειονομικούς φορείς της χώρας μέχρι το τέλος του έτους. Την ίδια στιγμή, παρατηρείται μια σταδιακή μείωση των νέων διαγνώσεων στους χρήστες ενέσιμων εξαρτησιογόνων ουσιών, καθώς και στους άνδρες με σεξουαλικές επαφές με άνδρες (ΑΣΑ). Ωστόσο, αναφορικά με την πρώτη ομάδα (χρήστες ενέσιμων εξαρτησιογόνων ουσιών) ο αριθμός των νεοδιαγνωσθέντων λοιμώξεων παραμένει σε υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με πριν το 2011 που συνέβη η επιδημική έκρηξη στη συγκεκριμένη ομάδα.
Ιδιαίτερη μέριμνα θα πρέπει να δοθεί σε άτομα που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες πληθυσμού, όπως οι ΧΕΝ και οι μετανάστες. Ειδικότερα για τους ΧΕΝ, ιδιαίτερης σημασίας είναι η ένταξή τους σε προγράμματα απεξάρτησης, η διασφάλιση της διασύνδεσής τους με τις Μονάδες Λοιμώξεων, η παραμονή τους στη θεραπεία και παρακολούθηση, καθώς και η προώθηση του ελέγχου για HIV μεταξύ αυτών.

Παγκόσμιες στατιστικές για τον HIV
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, 37,7 εκατομμύρια άνθρωποι, παγκοσμίως, ζούσαν με HIV το 2020, ενώ 680.000 πέθαναν από ασθένειες που σχετίζονται με το AIDS την ίδια χρονιά.
Από την έναρξη της επιδημίας, υπολογίζεται ότι 79,3 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV και 36,3 εκατομμύρια έχουν πεθάνει από ασθένειες που σχετίζονται με το AIDS.
Από τα 37,7 εκατομμύρια ανθρώπους που ζούσαν με HIV το 2020, 36 εκατομμύρια ήταν ενήλικες, 53% ήταν γυναίκες και κορίτσια, ενώ σε ποσοστό 84% γνώριζαν την κατάστασή τους.
Το 2020, 73% όλων των ανθρώπων που ζουν με HIV είχαν πρόσβαση σε θεραπεία.
Οι νέες μολύνσεις HIV έχουν μειωθεί κατά 52% από την κορύφωση το 1997.
Οι θάνατοι που σχετίζονται με το AIDS έχουν μειωθεί κατά 64% από την κορύφωση το 2004 και κατά 47% από το 2010.
Τα άτομα που ζουν με HIV παρουσιάζουν υψηλότερες συννοσηρότητες από την COVID-19 από τα άτομα που δεν ζουν με HIV. Μελέτες από την Αγγλία και τη Νότια Αφρική διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος θανάτου από COVID-19 μεταξύ των ατόμων με HIV ήταν διπλάσιος από αυτόν του γενικού πληθυσμού.

Η υποσαχάρια Αφρική φιλοξενεί τα δύο τρίτα (67%) των ανθρώπων που ζουν με HIV, αλλά τον Ιούλιο του 2021, λιγότερο από 3% των ανθρώπων στην Αφρική είχαν λάβει τουλάχιστον μία δόση εμβολίου για την COVID-19.

Ο κίνδυνος μόλυνσης με HIV είναι:
35 φορές υψηλότερος μεταξύ των ατόμων που κάνουν ενέσιμα ναρκωτικά.
34 φορές υψηλότερος για τις τρανς γυναίκες.
26 φορές υψηλότερος για τους εργαζόμενους του σεξ.
25 φορές υψηλότερος μεταξύ των ομοφυλόφιλων ανδρών και άλλων ανδρών που κάνουν σεξ με άνδρες.

Η Συμπρόεδρος του ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Ρία Ακρίβου δήλωσε σχετικά: “Σαράντα χρόνια από τότε που αναφέρθηκαν τα πρώτα κρούσματα AIDS, ο HIV εξακολουθεί να απειλεί τον κόσμο. Σήμερα, ο κόσμος βρίσκεται εκτός τροχιάς από την τήρηση της κοινής δέσμευσης για τον τερματισμό του AIDS έως το 2030, όχι λόγω έλλειψης γνώσεων ή εργαλείων για την καταπολέμησή του, αλλά λόγω των δομικών ανισοτήτων που εμποδίζουν τις αποδεδειγμένες λύσεις για την πρόληψη και τη θεραπεία του HIV.” 

Λιβύη: Ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος

του Γ. Παπαγιαννόπουλου

Anadolu Agency via Getty ImagesΛιβύη - Τρίπολη: Διαμαρτυρία για το γεγονός ότι διεξάγονται εκλογές χωρίς να υπάρχει Σύνταγμα

Ο υπουργός Εσωτερικών της Λιβύης Χάλεντ Μάζεν εξέφρασε αμφιβολίες σήμερα 1/12/2021 για το κατά πόσο είναι εφικτό να τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα των προεδρικών εκλογών, που είναι προγραμματισμένες για τις 24 Δεκεμβρίου, καθώς, όπως εξήγησε ”επιδεινώνονται οι παραβιάσεις” όσο πλησιάζει αυτή η ημερομηνία.

″Οι παραβιάσεις και οι επιθέσεις θα εμποδίσουν τις προσπάθειες να διαφυλάξουμε την ασφάλεια (της εκλογικής διαδικασίας), κάτι που θα έχει επιπτώσεις στη διεξαγωγή τους και τη δέσμευσή μας να τις οργανώσουμε εντός μιας συγκεκριμένης προθεσμίας”, είπε ο Μάζεν, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στην Τρίπολη μαζί με την υπουργό Δικαιοσύνης.



Ο Μάζεν αναφέρθηκε στα επεισόδια που καταγγέλλονται από την περασμένη Πέμπτη στη Σέμπχα, στη νότια Λιβύη, όπου υποστηρικτές του στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ φέρονται να εμπόδισαν τους δικηγόρους του Σαΐφ αλ ΙσλάμΚαντάφι να υποβάλουν έφεση στην απόφαση αποκλεισμού του πελάτης τους από τις προεδρικές εκλογές.

Την Δευτέρα ο ΟΗΕ ανέφερε ότι ”δικαστές εμποδίστηκαν να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους” κάτι που παρεμποδίζει την εκλογική διαδικασία. Η μεταβατική κυβέρνηση τόνισε ότι ”παρακολουθεί με μεγάλη ανησυχία” την παρεμπόδιση του έργου της δικαιοσύνης.

Μολονότι θεωρητικά η Λιβύη διαθέτει μια μεταβατική κυβέρνηση που εδρεύει στην Τρίπολη, στα δυτικά της χώρας, το ανατολικό τμήμα και ένα μέρος του νότου ελέγχονται ντε φάκτο από τον Χάφταρ.

Σε αυτό το κλίμα έντασης, η δικαστική επιτροπή που θα εξέταζε την προσφυγή του Σαΐφ αλ Ισλάμ αποφάσισε νωρίτερα σήμερα να αναβάλει επ’ αόριστον την ανακοίνωση των συμπερασμάτων της.
Τι συμβαίνει;

Λιγότερο ένα μήνα πριν από τις προεδρικές εκλογές στις 24 Δεκεμβρίου, στη Λιβύη βασιλεύει αβεβαιότητα για το ποιος θα είναι ο επόμενος ηγέτης στην πρώην ”Τζαμαχίρια” του Μουαμάρ Καντάφι. Ο απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών Γιαν Κούμπις, πέτυχε να κερδίσει τον τίτλο του χειρότερου ειδικού εκπροσώπου του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ και παραιτήθηκε από το αξίωμα στις 17 Νοεμβρίου. Το σχέδιο των Ηνωμένων Εθνών να πραγματοποιήσουν εκλογές στη Λιβύη, έμπαζε από όλες τις πλευρές.

Το Φόρουμ Πολιτικού Διαλόγου (LPDF) είχε αποτύχει παταγωδώς κάτω από τα χτυπήματα των πολλαπλών βέτο και τα εκλογικά προσχέδια που έστηνε το Κοινοβούλιο του Τομπρούκ. Η σημερινή εικόνα: ένα τεράστιο χάος που δημιουργήθηκε με μοναδικό σκοπό τη διατήρηση του status quo. Ο Σλοβάκος Κούμπις δεν τα κατάφερε με τους Λίβυους πολιτικούς και αναμένεται να δώσει τη σκυτάλη στον Βρετανό διπλωμάτη Nicholas Kay στις 10 Δεκεμβρίου, εκτός εάν η Ρωσία ασκήσει βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Τα Ηνωμένα Έθνη, με άλλα λόγια, είναι στα πρόθυρα να υψώσουν λευκή σημαία.
Δρόμος μετ′ εμποδίων

Ο δρόμος προς τις εκλογές στη Λιβύη σήμερα μοιάζει με φρενήρη κούρσα μετ′ εμποδίων. Ο σύντομος διαθέσιμος χρόνος, η πολύ περίπλοκη εκλογική διαδικασία, η μη αποχώρηση ξένων στρατιωτών και μισθοφόρων και η υποψηφιότητα προσωπικοτήτων που δημιουργούν έντονες αντιπαραθέσεις, όπως ο Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι και ο στρατηγός Χαλίφα Χαφτάρ βαραίνουν σαν ογκόλιθος την επιτυχία της ψηφοφορίας.

Η Διεθνής Διάσκεψη για τη Λιβύη, την οποία ήθελε πάση θυσία η Γαλλία στις 12 Νοεμβρίου του 2021, έκανε τουλάχιστον ένα καλό πράγμα. Επαναλαμβάνοντας τη σημασία της διεξαγωγής ελεύθερων, δίκαιων, χωρίς αποκλεισμούς, αξιόπιστων και κυρίως ταυτόχρονων προεδρικών και κοινοβουλευτικών εκλογών στις 24 Δεκεμβρίου 2021 ανέδειξε ότι αυτό δεν ήταν καθόλου προφανές.

Στην σύσκεψη αυτή, η Ιταλία έκανε μια αποφασιστική παρέμβαση, εμποδίζοντας την προσπάθεια της Γαλλίας και της Αιγύπτου να καθορίσουν το εκλογικό παιχνίδι σε δύο γύρους με μεγάλη χρονική απόσταση μεταξύ τους: με πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών στις 24 Δεκεμβρίου και έναν δεύτερο γύρο στα μέσα Φεβρουαρίου. σε συνδυασμό με την εκλογή βουλευτών. Για να διακινδυνεύσω μια ποδοσφαιρική σύγκριση, θα ήταν σαν να παίζαμε τον τελικό του Champions League σε δύο ημίχρονα, με διαφορά σχεδόν δύο μηνών....
Ο χρόνος στην κλεψύδρα κοντεύει να τελειώσει

Ένα πράγμα πρέπει να ειπωθεί δυνατά και ξεκάθαρα: η συντριπτική πλειονότητα των Λιβύων θέλει να πάει σε εκλογές για να επιλέξει τους ηγέτες τους, διορισμένους μέχρι τώρα μέσω αδιαφανών μηχανισμών που επινοήθηκαν από τον ΟΗΕ.

Αυτό αποδεικνύεται από τον υψηλό αριθμό εκλογικών βιβλιαρίων που διανεμήθηκαν σε χρόνο ρεκόρ: πάνω από 1,84 εκατομμύρια από τις 8 έως τις 24 Νοεμβρίου, περίπου 64,3 για το σύνολο των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Και δικαίως: ο κόσμος έχει κουραστεί από την υπερβολική δύναμη των πολιτοφυλακών και από έναν πόλεμο που συνεχίζεται σε εναλλασσόμενες φάσεις από το 2014, στερώντας από τους Λίβυους τους τεράστιους φυσικούς πόρους που θα ήταν δικαιωματικά δικοί τους.

Ποιοι είναι όμως οι υποψήφιοι για τις προεδρικές εκλογές;98 υποψήφιοι πρόεδροι έχουν καταθέσει τα έγγραφα στα κέντρα της Ανώτατης Εκλογικής Επιτροπής (Hnec) στη Βεγγάζη (ανατολικά), τη Sebha (νότια) και την Τρίπολη (δυτικά).

Προσοχή όμως: η υποβολή αιτήσεων δεν σημαίνει τίποτα. Αρχικά είναι απαραίτητο οι αρμόδιες αρχές να ελέγξουν το ποινικό μητρώο και τη φορολογική θέση των υποψηφίων. Και για το επίσημο καθεστώς θα χρειαστεί στη συνέχεια να περιμένουμε άλλες 12 ημέρες για προσφυγές.

Στις 27 Νοέμβρη, 73 υποψήφιοι επιλέχθηκαν από την Ύπατη Εθνική Εκλογική Επιτροπή ως προκαταρκτικοί πιθανοί υποψήφιοι για να συμμετάσχουν στην κούρσα για την ψηφοφορία της 24ης Δεκεμβρίου, συμπεριλαμβανομένων των Χαφτάρ, του προέδρου της βουλής Αγκίλα Σάλεχ και του σημερινού πρωθυπουργού Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπέιμπα, ενώ άλλοι 25 αποκλείστηκαν. με προσφυγές στα δικαστήρια,συμπεριλαμβανομένων των Σαΐφ αλ-Ισλάμ Καντάφι και Νούρι Αμπού Σαμέιν.στη συνέχεια, το ίδιο συνέβη και με τον στρατηγό Χαφτάρ.
Οι υποψήφιοι που διεκδικούν την Προεδρία

Από τους 98 υποψηφίους, ξεχωρίζουν κυρίως δύο (εκτός από ενδεχόμενη έκπτωση) .

Ο πρώτος είναι ο Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι, ο δευτερότοκος γιος (από οκτώ παιδιά) του συνταγματάρχη Μουαμάρ Καντάφι, καταζητούμενος από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για φερόμενα εγκλήματα πολέμου, είχε καταδικαστεί σε θάνατο από τα λιβυκά δικαστήρια με ποινή που ακυρώθηκε αργότερα με αμνηστία του κοινοβουλίου του Τομπρούκ, το 2015.

Ο δεύτερος είναι ο πρωθυπουργός της προσωρινής κυβέρνησης εθνικής ενότητας της Λιβύης, Αμπντουλχαμίντ Ντμπεϊμπά. Γόνος μιας ισχυρής φυλής της Misrata, της ισχυρής «πόλης-κράτους» της Τριπολίτιδας, ο επικεφαλής της απερχόμενης κυβέρνησης κατάφερε να κερδίσει υποστήριξη σε αυτούς τους λίγους μήνες στην εξουσία χάρη σε ένα μείγμα πρόνοιας, επιδοτήσεων και προπαγάνδας.

Ο δρόμος του Ντμπεϊμπά προς τις εκλογές φαίνεται να έχει εξομαλυνθεί, παρά τις καταγγελίες για διαφθορά και τους ισχύοντες κανόνες βάσει των οποίων θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί έως τις 24 Σεπτεμβρίου, τρεις μήνες πριν από την ημερομηνία των εκλογών.

Ακολουθεί ο στρατηγός Χαλίφα Χαφτάρ, ο ισχυρός άνδρας από την Κυρηναϊκή -με αμερικανικό διαβατήριο- που προσπάθησε να εισέλθει στην Τρίπολη τον Απρίλιο του 2019 χωρίς να τα καταφέρει. Μια εκλογή του φαίνεται μέχρι σήμερα μάλλον απίθανη, έστω και με βάση μόνο την δημογραφία: οι υποστηρικτές του ανήκουν στις φυλές και τις πολιτοφυλακές της Κυρηναϊκής, όπου κατοικεί μόλις το ένα τρίτο του πληθυσμού της Λιβύης.

Προτάθηκε επίσης η πρόεδρος του κοινοβουλίου, Ακίλα Σάλεχ, μια γριά αλεπού στην πολιτική αρένα της Λιβύης,ο μεγάλος αρχιτέκτονας του περίπλοκου εκλογικού νόμου με τον οποίο οι Λίβυοι θα αναγκαστούν να ψηφίσουν.

Ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Φάθι Μπασάγκα, ένας ισχυρός άνδρας από τη Μισράτα, τον οποίο αποδοκιμάζουν οι επαναστατικές πολιτοφυλακές της Τρίπολης, αλλά τον εκτιμούν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, είναι επίσης υποψήφιος προς το παρόν.

Και μετά πάλι ο πρώην αντιπρόεδρος Αχμέντ Μάιτικ, επιχειρηματίας από τη Misrata που μιλά άπταιστα ιταλικά, συγγραφέας της πρώτης μεγάλης προσέγγισης μεταξύ ανατολής και δύσης που ξεκλείδωσε τα λιμάνια πετρελαίου το 2020, και ο Αρέφ αλ Ναΐντ (Aref al Nayed), δημόσιο πρόσωπο στην Κυρηναϊκή, κοντά στον στρατηγό Χάφταρ, αλλά με επιρροές στην Τριπολίτιδα χάρη στη φυλή Warfalli στην οποία ανήκει.
Από win-win σε ”ήττα-ήττα”

Ωστόσο, η παραίτηση του Κόμπλερ ρίχνει μια ανησυχητική σκιά στο μέλλον της Λιβύης. Η εντύπωση είναι ότι από win-win, όπως όφειλε αρχικά, η εκλογική διαδικασία έχει γίνει πλέον μια ”ήττα-ήττα”, δηλαδή μια κατάσταση στην οποία όλοι χάνουν.

Υπό κανονικές συνθήκες, πρώτα μπαίνουν τα θεμέλια του κράτους με Σύνταγμα, μετά γίνονται εκλογές. Αλλά στην Λιβύη δεν υπάρχει κανονικότητα και οι μπότες ξένων μισθοφόρων που είναι ακόμα καλά φυτεμένες στην άμμο της λιβυκής ερήμου μας το θυμίζουν.

Η εξαναγκασμός της ψήφου - όπως μια νίκη για παράδειγμα του Ντμπεϊμπά -, ωστόσο, κινδυνεύει να δημιουργήσει ένα παρόμοιο σενάριο το 2014, όταν ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ως αποτέλεσμα αμφισβητούμενων εκλογών.

Μια πιθανή ολιγόμηνη αναβολή των εκλογών ίσως είναι σοφή απόφαση, αλλά η εντύπωση που κυριαρχεί είναι ότι το σημείο χωρίς επιστροφή έχει πλέον ξεπεραστεί.

Παρουσίαση της έκδοσης «Η Ιστορία έχει πρόσωπο - Μορφές του 1821 στην Ελλάδα του Όθωνα από τον Βέλγο διπλωμάτη Benjamin Mary»

Την Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2021 πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (Μέγαρο Παλαιάς Βουλής) η παρουσίαση της έκδοσης «Η Ιστορία έχει πρόσωπο - Μορφές του 1821 στην Ελλάδα του Όθωνα από τον Βέλγο διπλωμάτη Benjamin Mary», η οποία αποτελεί συνέκδοση του Ιδρύματος Σύλβιας Ιωάννου και της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος-Εθνικό Ιστορικό Μουσείο. Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία της η Α.Ε. η Προέδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, η οποία απηύθυνε χαιρετισμό, υπογραμμίζοντας ότι «καθώς τα περισσότερα από αυτά τα πορτραίτα είναι, κατά παραίνεση [του Benjamin Mary], υπογεγραμμένα από τους απεικονιζόμενους, έχουμε μια επιπλέον ανεκτίμητη και συγκινητική ιστορική μαρτυρία – τον γραφικό τους χαρακτήρα».

Στην παρουσίαση χαιρετισμό απηύθυναν επίσης ο Γ.Γ. της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος Θεμιστοκλής Π. Κοντογούρης και η Πρόεδρος του Ιδρύματος Σύλβιας Ιωάννου κ. Άρτεμις Σκούταρη. Για την έκδοση μίλησαν ο Ιάκωβος Μιχαηλίδης, Καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ο Πέτρος Παπαπολυβίου, Αναπληρωτής Καθηγητής Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, η Δρ Μαριλένα Ζ. Κασιμάτη, Ιστορικός της Τέχνης, και η Δρ Χαρίκλεια Γ. Δημακοπούλου, Ιστορικός των Θεσμών και επιστημονική επιμελήτρια της έκδοσης. Την εκδήλωση συντόνισε η Αναπληρώτρια Διευθύντρια του ΕΙΜ κ. Δήμητρα Κουκίου.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν η Υπουργός Πολιτισμού κ. Λίνα Μενδώνη, ο Υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας κ. Χρήστος Στυλιανίδης, ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Κώστας Μπακογιάννης, η πρέσβης του Βελγίου Francoise Gustin, η Διευθύντρια της Βιβλιοθήκης της Βουλής κ. Έλλη Δρούλια, ο Γενικός Διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης κ. Φίλιππος Τσιμπόγλου, ο Γενικός Διευθυντής του Μουσείου Ακρόπολης κ. Νίκος Σταμπολίδης, ο Πρόεδρος ΔΣ Πολεμικού Μουσείου κ. Αναστάσιος Λιάσκος, η Πρύτανις του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου κ. Μαρία Νικολαΐδη, και εκπρόσωποι των γραμμάτων και των τεχνών.

« Απογράφομαι στον Δήμο μου. Συμμετέχω. Στηρίζω την πόλη μου» Εισερχόμενα

 Η απογραφή του πληθυσμού της περιοχής μας έχει ξεκινήσει. Όλοι και όλες μπορούμε να βοηθήσουμε τον Δήμο μας και τις γειτονιές μας απογραφόμενοι. Η απογραφή πληθυσμού και κατοικιών διεξάγεται κάθε 10 χρόνια στη χώρα μας και το αποτέλεσμά της είναι πολύ σημαντικό για τη χάραξη πολιτικών σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο.

Γνωρίζοντας το κεντρικό κράτος τον πληθυσμό των επιμέρους περιοχών, Δήμων και κοινοτήτων, αποφασίζει πώς θα διανείμει τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους που διαθέτει από τον κρατικό προϋπολογισμό προς αυτούς. Άρα πληρέστερη απογραφή σημαίνει περισσότερα έργα υποδομών από το κρ για να συνεχίσει τις δράσεις του. Πληρέστερη απογραφή σημαίνει καλύτερη πρόσβαση σε πόρους από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιτυχημένη απογραφή σημαίνει ισχυρότερος και αποτελεσματικότερος Δήμος.

Γι’ αυτό και η Δημοτική Αρχή εξαγγέλλει τη δράση “Συμμετέχω” που σκοπό έχει να ευαισθητοποιήσει τους κατοίκους του Δήμου Βριλησσίων σχετικά με τη συμμετοχή στα ζητήματα του Δήμου. Το πρώτο βήμα της δράσης “Συμμετέχω” είναι η ευαισθητοποίηση όλων των κατοίκων για την απογραφή. Είναι σημαντικό να συμμετάσχουμε ως Αυτοδιοίκηση Α΄ Βαθμού ενεργά στο να πετύχει η απογραφή του 2021, γιατί είναι μια διαδικασία που αφορά το μέλλον μας.
Η απογραφή αλλάζει σταδιακά. Η φετινή απογραφή διαφέρει από τις προηγούμενες, γιατί ένα μέρος της γίνεται ηλεκτρονικά και ζητά από το κάθε νοικοκυριό να αυτοαπογραφεί. Είναι σωστό να εξοικειωθούμε με την ηλεκτρονική διαδικασία αυτοαπογραφής καθώς σταδιακά θα αντικαταστήσει την παλιά διαδικασία που ίσχυε ως το 2011. Επίσης, η μετάβαση σε μια πλήρως ψηφιακή απογραφή σημαίνει ασφαλέστερη διαδικασία για τα στοιχεία, ταχύτερη επεξεργασία από την ΕΛΣΤΑΤ και γρηγορότερα αποτελέσματα για τους δήμους και τις κοινότητες της χώρας.
Η διαδικασία είναι άμεση, εύκολη και ασφαλής. Ο μοναδικός “Κωδικός Απογραφής” εξασφαλίζει ότι τα στοιχεία που θα καταθέσετε θα αφορούν μόνο το δικό σας νοικοκυριό. Σε καμία περίπτωση οι απαντήσεις σας καθώς και τα στοιχεία που καταχωρείτε μέσω της ΑΑΔΕ δεν μεταβιβάζονται σε τρίτους. Την ευθύνη τους έχει αποκλειστικά η ΕΛΣΤΑΤ και αποκλειστικά για αυτή την απογραφή.
Όπως έχει ήδη επισημανθεί από την ΕΛΣΤΑΤ, οι απογραφείς που εισέρχονται στις πολυκατοικίες και τα σπίτια (“Τομεάρχες”) φέρουν τα εξής διακριτικά: α) ειδική κονκάρδα με το ονοματεπώνυμό τους, τη σφραγίδα και το σήμα της ΕΛΣΤΑΤ και β) φορούν κατά κανόνα, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες οδηγίες, μάσκα, χρώματος σκούρου μπλε, που αναγράφει με λευκά γράμματα «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΑΡΧΗ – ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΠΟΓΡΑΦΕΣ 2021» και φέρει το σήμα της ΕΛΣΤΑΤ.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Δημ.Βερνάρδου 23 Βριλήσσια τ.κ. 152 35
dimarxos.epikoinonia@vrilissia.gr
www.vrilissia.gr

Βριλήσσια 01.12.2021

Ως τις 13 Δεκεμβρίου, όσοι έχουν παραλάβει και όσοι θα παραλάβουν τον φάκελο με τον μοναδικό “Κωδικό Απογραφής” καλούνται να απογραφούν ηλεκτρονικά, για να διευκολύνουν την ολοκλήρωση της απογραφής. Όσοι πολίτες δεν μπορέσουν, για οποιονδήποτε λόγο, να αυτοαπογραφούν ηλεκτρονικά ως τις 13 Δεκεμβρίου, θα απογραφούν στη συνέχεια από τον απογραφέα της περιοχής τους με τη διαδικασία της προσωπικής συνέντευξης.

Όλοι μαζί μπορούμε να πετύχουμε το καλύτερο για τον Δήμο μας και τις γειτονιές μας.

https://www.facebook.com/vrilissia.gr

https://www.instagram.com/dimosvrilission

Οι εκλογές του Κινήματος Αλλαγής και τα ελλείμματα της πολιτικής του ταυτότητας

Του Γεωργίου Παπασίμου

Δικηγόρου

Site: http://www.gpapasimos.gr/
Twitter: @PapasimosG

Στις δεκαετίες ’50 έως ’70 άνθισε στη Δυτική Ευρώπη η ευρωπαϊκή
σοσιαλδημοκρατία μέσω της ισχυρής κεϋνσιανής πολιτικής που ακολουθήθηκε,
για την ανασυγκρότηση των ευρωπαϊκών κοινωνιών πάνω στις μεταπολεμικές
στάχτες και δημιούργησε ως πρότυπο λειτουργίας το Κράτος Πρόνοιας και το
Κράτος Δικαίου στα πλαίσια του κοινωνικού συμβιβασμού Κεφαλαίου και
Εργασίας.
Με την επικράτηση όμως της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας μετά την
πετρελαϊκή κρίση στα μέσα της δεκαετίας του ’70, τα έως τότε ισχυρά
σοσιαλδημοκρατικά ευρωπαϊκά κόμματα, προκειμένου να επιβιώσουν ως
κόμματα εξουσίας, ενσωματώθηκαν σταδιακά και πλήρως στο νεοφιλελεύθερο
αφήγημα και όχι μόνο ως προς τη διαχείριση της εξουσίας, αλλά
υποκατέστησαν τη σοσιαλιστική τους ιδεολογία με ισχυρά νεοφιλελεύθερα
δάνεια. Αυτό είχε ως συνέπεια να χάσουν πλήρως τη φυσιογνωμία τους και να
αφομοιωθούν ως θεραπαινίδες του επεκτατικού καπιταλισμού, σε βάρος όλων
των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των
κοινωνιών.
Στη χώρα μας η υπόθεση της άνθισης της σοσιαλδημοκρατίας υπήρξε
αντίστροφη, λόγω των ειδικών πολιτικών συνθηκών, που προκλήθηκαν από τον
καταστρεπτικό εμφύλιο πόλεμο του 1946-1949 και το τραγικό εμφυλιοπολεμικό
δεξιό κράτος, που κυριάρχησε στην Ελλάδα στις αντίστοιχες δεκαετίες ’50 έως
μέσα ’70, με αποκορύφωμα την επτάχρονη επάρατη δικτατορία. Αυτό έχει ως
συνέπεια την απουσία και ατροφία σε όλες αυτές τις δεκαετίες των θεσμών, που
συναπαρτίζουν το κράτος πρόνοιας και το κράτους δικαίου.
Την αναπλήρωση αυτού του δύσκολου έργου ανέλαβαν και
προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν οι πρώτες κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
στη δεκαετία του ’80. Παρά το γεγονός ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ., λόγω των ειδικών
συνθηκών της χώρας, και ιδιαίτερα της πρώτης του δημιουργική περιόδου, δεν
μπορούσε να θεωρηθεί τυπικά ως κόμμα της δυτικής ευρωπαϊκής
σοσιαλδημοκρατίας, αφού διατηρούσε και διακήρυττε ριζοσπαστικότερα
προτάγματα, έχοντας ως πυρήνα της δράσης του, την ιδεολογία του «τρίτου
δρόμου» προς τον σοσιαλισμό (απέναντι τόσο στην δυτική σοσιαλδημοκρατία
όσο και στον σταλινικό κρατισμό της ανατολικής Ευρώπης), αντικειμενικά τα
μεγάλα του επιτεύγματα, που παραμένουν έως και σήμερα οι βάσεις στην
Ελλάδα, έχουν σοσιαλδημοκρατικό χρώμα. Και αυτά ήταν οι θεσμικές του
παρεμβάσεις για τη δημιουργία του Κράτους Πρόνοιας και του Κράτους Δικαίου,
ενσωματώνοντας στη δημόσια σφαίρα και τα περιθωριοποιημένα στρώματα
από το μετεμφυλιακό κράτος της Δεξιάς, ενοποιώντας έτσι μια διχασμένη χώρα,
μέσα και από τις ουσιαστικές στην πρώτη φάση συμμετοχικές διαδικασίες.
Συμπερασματικά, η χώρα μας έχασε τη χρυσή περίοδο της
σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη (’50 ως ’70). Αναλογικά, θα μπορούσε κανείς
να πει ότι και στη περίπτωση αυτή ισχύουν οι συνέπειες από την απώλεια του
Ελληνισμού της περιόδου του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού (16ος έως 19ος
αιώνας) λόγω της οθωμανικής κυριαρχίας. Οι απώλειες αυτές είναι γεγονός ότι
είναι υπεύθυνες για τις μεγάλες διαχρονικές και άλυτες πληγές, που
ταλαιπωρούν τη χώρα μέχρι και σήμερα. Στις υπόλοιπες δεκαετίες, από το 1990
έως σήμερα, η Ελλάδα εντάχθηκε πλήρως στο διεθνές αφήγημα του
νεοφιλελευθερισμού, με αποτέλεσμα οι θεσμοί του Κράτους Πρόνοιας και
Δικαίου, που δομήθηκαν στη δεκαετία του ’80 από τις πρώτες κυβερνήσεις του
Ανδρέα Παπανδρέου, να υποστούν σοβαρές υπονομεύσεις κατά την περίοδο
της ύστερης Μεταπολίτευσης (1990-2009) και χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς
αναισθητικό κατά την περίοδο του μνημονιακού οδοστρωτήρα (2010-2019).
Σήμερα, η χώρα μας βρίσκεται σε μια ιδιότυπη μεταμνημονιακή περίοδο
με χρόνιες μελλοντικές μνημονιακές δεσμεύσεις και ένα τεράστιο δημόσιο χρέος
400 δις ευρώ, βιώνοντας και τα δραματικά αποτελέσματα της πανδημίας του
Covid-19. Αντιμετωπίζει παράλληλα και την έντονη τοξικότητα του πολιτικού
συστήματος (την μεταμνημονιακή νεκρανάσταση του δικομματισμού ΝΔ-
ΣΥΡΙΖΑ), που αδυνατεί να θέσει τις βάσεις για άρση της κρίσης, την
απαιτούμενη ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, το χτύπημα του
διάχυτου παρασιτισμού και την προστασία των εθνικών συμφερόντων του
Ελληνισμού (Ελλάδα, Κύπρος) στην ευρύτερη ρευστή περιοχή της Ανατολικής
Μεσογείου.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πραγματοποιούνται οι εκλογές για τη νέα
ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής, που αποτελεί αντικειμενικά τον «φτωχό
συγγενή» του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑ.ΣΟ.Κ. Λόγω όμως των παραπάνω
συνθηκών, σε συνδυασμό με τον ξαφνικό θάνατο της Φώφης Γεννηματά και της
γενναίας προσωπικής της στάσης, δημοσκοπικά εμφανίζεται έντονη
κινητικότητα στον ευρύτερο κεντροαριστερό χώρο, δίνοντας έτσι αυτές οι
εκλογές ένα ενδιαφέρον στη ρηχή πολιτική τοξική σκηνή της χώρας.
Και αυτό, παρά την πρόδηλη αδυναμία όλων των υποψήφιων Προέδρων
του χώρου αυτού να προβούν στην οφειλόμενη σκληρή αυτοκριτική και, μέσω
αυτής, την επαναδιατύπωση ενός νέου σχεδίου πολιτικής δράσης, που να
συνδέεται με τα συμφέροντα των χειμαζόμενων λαϊκών τάξεων, αλλά και της
ανάγκης δημιουργίας ενός ισχυρού δημοκρατικού πατριωτισμού ως
«ομπρέλας» για τη διαφύλαξη των εθνικών δικαίων του Ελληνισμού. Δηλαδή,
μιας στοιχειώδους προσπάθειας επαναδιατύπωσης μιας αριστερής
σοσιαλδημοκρατικής πρότασης στις νέες οξύτατες συνθήκες της χώρας.

" Παιχνίδι η Ζωή " - Ο Παντελής Σαββόπουλος μας εκπλήσσει με το νέο Ψηφιακό Άλμπουμ

 

 Aκούστε όλα τα τραγούδια στο YouTube: https://bit.ly/3CT6szZ

 

Ο Παντελής Σαββόπουλος, είναι γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αθήνα των 80s – 90s.Ασχολείται με την  μουσική και την αγαπά από τα εφηβικά του χρόνια.

Του άρεσαν πολλά είδη μουσικής και είχε πάντοτε την επιθυμία  να φτιάξει τα δικά του τραγούδια. Παίζει κιθάρα, αρμόνιο, ντραμς και κατά καιρούς ήταν μέλος σε διάφορες μπάντες ροκ & ποπ.

Το νέο ψηφιακό album, με τίτλο « Παιχνίδι η Ζωή » περιλαμβάνει είκοσι καινούργια τραγούδια που δεν υπάρχει περίπτωση να μην τα ακούσουμε όλα! Την μουσική και τους στίχους υπογράφει ο ίδιος.

 

To album είναι γεμάτο δυνατούς pop ήχους συνδυασμένο με electro μουσική.

Το πρώτο single του δίσκου, το κομμάτι «Παιχνίδι η Ζωή » έγινε με την πρώτη κιόλας ακρόαση το αγαπημένο κομμάτι του ραδιοφώνου, ενώ πρέπει ν' ακούσετε το «Άκουσε με  », το «Stargate», το «Layers of the earth»,με το οποίο κλείνει το album.

 

Παιχνίδι η Ζωή... με τα καινούργια τραγούδια του Παντελή Σαββόπουλου!

Κυκλοφορεί από την FM Records!

 

Βρείτε τον Παντελή Σαββόπουλο στα Social Media:

★ FACEBOOK: https://bit.ly/3jkPJxP

 

 

Ας απολαύσουμε το ταξίδι !!!