ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ
21. 08. 2010
Την υπογράφουν 61 καθηγητές πανεπιστημίων Ελλάδας, Κύπρου, Καναδά και ΗΠΑ, ενώ η κίνηση υποστηρίζεται από ιδιώτες, επιχειρηματίες και απλούς πολίτες. Η επιστολή έχει ως εξής:
Αγαπητοί συμπολίτες, η Πατρίδα μας η Ελλάδα ευρίσκεται υπό κατοχή. Με αύξουσα επικινδυνότητα η κατοχή είναι οικονομική, πολιτική, εθνική και πνευματική.
Οικονομική κατοχή από τα ξένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τις ντόπιες συντεχνίες, τον διεφθαρμένο συνδικαλισμό, τις ΔΕΚΟ και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα.
Πολιτική κατοχή από το κατ' επίφαση δημοκρατικό σύστημα που στην πράξη υποθάλπει μία ανεξέλεγκτη κομματική δικτατορία με στρατιώτες της γραβάτας και του λευκού πουκάμισου, υποστηριζόμενη από τα επιστημονικώς καθοδηγούμενα μέσα μαζικής επιρροής ΜΜΕ.
Εθνική κατοχή από νεοταξικούς εθνομηδενιστές, υπηρέτες της παγκοσμιοποίησης, που οδηγούν το έθνος κράτος σε αλλοτρίωση και σε συρρίκνωση.
Πνευματική κατοχή από αμοραλιστές, διαφθορείς της πνευματικής και ψυχικής υγείας των πολιτών, υποβαθμιστές της παιδείας, εκμαυλιστές της νεολαίας και αρνητές κάθε φιλόπονης έννοιας αρετής.
Τα αίτια που μας οδήγησαν έως εδώ είναι πολλά και- κατά περίπτωση- αν και έχουν αναλυθεί σε λεπτομέρεια, εντούτοις συγκαλύπτονται από σύγχυση που δημιουργούν ο καταιγισμός με άσχετες πληροφορίες, οι ποικίλες υστερόβουλες αναλύσεις και τα αντικρουόμενα συμπεράσματα εξεταστικών δήθεν επιτροπών που η κάθε μία παρουσιάζει διαφορετική άποψη για το ίδιο θέμα.
Τα γεγονότα ξεκίνησαν με τη μεταπολίτευση όταν πολλά αιτήματα για βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, ελευθερίας, μόρφωσης και υπαρξιακής ολοκλήρωσης έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης, διαστρέβλωσης των εννοιών και μετατροπής τους σε μηχανισμούς υποτέλειας και εξάρτησης.
Στην οικονομία τα αιτήματα βελτίωσης του επιπέδου ζωής δεν ικανοποιήθηκαν από την οικονομική ανάπτυξη σαν αποτέλεσμα βελτίωσης της παραγωγικότητας, αλλά καλύφθηκαν από δανεισμό που σπαταλήθηκε στην ικανοποίηση ξενόφερτων καταναλωτικών συνηθειών και τρόπων διαβίωσης που προέβαλε το διεθνές εμπόριο και η πολιτιστική προπαγάνδα. Συγχρόνως, ξεκίνησε ένα σύστημα επιδοτήσεων χωρίς τον απαιτούμενο έλεγχο για την επένδυση τους σε παραγωγικά συστήματα. Τα κομματικά ρουσφέτια αύξησαν υπέρμετρα τις προσλήψεις στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, ενώ επινοήθηκαν και επιβλήθηκαν δημοσιονομικές ανάγκες που επιβαρυμένες από το τη διαπλοκή και την κατάχρηση, αύξησαν τις δαπάνες σε βαθμό μεγαλύτερο από αυτόν που δικαιολογούσε η παραγωγικότητα της χώρας και τα εξ αυτής έσοδα του κράτους. Τουναντίον, η πραγματική οικονομία συρρικνώθηκε, ενώ πολλές παραγωγικές βιομηχανικές μονάδες κοινωνικοποιήθηκαν με αποτέλεσμα να καταστούν ζημιογόνες υπό το βάρος της κομματικής τους διαχείρισης και τη λοιμική των συνδικαλιστικών αρπακτικών, που υποστήριζαν τις κομματικές ή και υστερόβουλες επιλογές σε βάρος των ίδιων των επιχειρήσεων. Σε όλα αυτά να προσθέσουμε τις διάφορες συντεχνιακές ομάδες που συντηρήθηκαν με ευνοϊκές για αυτές συνθήκες αδειοδότησης, λειτουργίας και φορολογικών ελαφρύνσεων εις βάρος των μισθωτών και συνταξιούχων.
Όλα αυτά έγιναν δυνατά με πολιτικές αποφάσεις και νομοθετικές ρυθμίσεις που διέλυσαν το κράτος και ενίσχυσαν τον κομματικό μηχανισμό. Εξαλείφθηκε κάθε έννοια αξιοκρατίας, ενώ η εξάρτηση, το ρουσφέτι και η συνδιαλλαγή έγιναν ο τρόπος επιβίωσης και κοινωνικής καταξίωσης. Η αρχοντιά του ελεύθερου παραγωγικού πολίτη, που δημιουργεί επ' ωφελεία του κοινωνικού συνόλου και καταξιώνεται μέσα από αυτό, αντικαταστάθηκε από τη μιζέρια του διαπλεκόμενου, που όντας ανάξιος να παράγει, επιβιώνει εκμυζώντας από το δημόσιο τομέα και το κοινωνικό σύνολο. Ο αυθεντικός ζήλος για δημιουργία μετατράπηκε σε δουλικά αιτήματα δικαιωμάτων, πολλές φορές για πράγματα που δεν ανταποκρίνονται σε αντίστοιχα προσόντα.
Δυστυχώς το υπάρχον πολιτικό σύστημα με τις επιπρόσθετες απαξιωτικές ρυθμίσεις του Συντάγματος, που επέβαλε ο κομματικός μηχανισμός, επέτρεπε στην εκάστοτε εξουσία να επηρεάζει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, ακόμη και αυτόν του Προέδρου της Δημοκρατίας, μετατρέποντας το πολίτευμα από προεδρευομένη σε πρωθυπουργική δημοκρατία. Η κομματική αντιπαράθεση δεν επέτρεψε τη λήψη μέτρων για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και υγείας, της παραγωγικότητας του δημόσιου τομέα και της εξασφάλισης ενός λειτουργικού νομοθετικού πλαισίου. Έπρεπε να έλθουν οι δανειστές μας για να μας τα επιβάλλουν και μόνο τότε αρχίσαμε να τα διαφημίζουμε σαν αναγκαία. Τι ντροπή! Για κάθε υπόθεση υπάρχουν αντικρουόμενοι νόμοι και νομοθετικές διατάξεις που έχουν μετατρέψει το νόμο σε ιστό αράχνης, που συγκρατεί μεν τα μικρά έντομα αλλά διαπερνάται από τα μεγάλα, με αποτέλεσμα την διατάραξη του κοινού περί δικαιοσύνης αισθήματος.
Λόγω της τραυματικής εμπειρίας της χούντας ήταν εύκολο να υποβαθμισθεί η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και να γίνει έρμαιο στις εκάστοτε επιλογές της κομματικής εξουσίας. Το φιάσκο στα Ίμια, το Μακεδονικό, οι απαιτήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο, το Κυπριακό , τα τεκταινόμενα στη Θράκη αλλά και το μεταναστευτικό δείχνουν ότι ο ρόλος του στρατού στις εθνικές υποθέσεις και την κατάρτιση στρατηγικών σχεδίων πέραν των καθαρά επιχειρησιακών έχει έλθει σε δεύτερη μοίρα. Το θυσιαστικό παράδειγμα των Ελλήνων αξιωματικών αλλοιώθηκε στα μάτια του έθνους από τον πλουτισμό των πολιτικών που τους έχουν υποσκελίσει. Η έννοια της πατρίδας ως νοηματική προϋπόθεση υπαρξιακής ολοκλήρωσης έχει μετατραπεί σε έννοια συνόλου ανθρώπων με κοινά συμφέροντα που μπορεί κανείς να την επιλέγει κατά το δοκούν. Η ηγεσία μας , πιστή στο νεοφιλελεύθερο δόγμα του εθνομηδενισμού, της αυτοκατάργησής της και της δημιουργίας μιας παγκόσμιας κυβέρνησης, οδηγεί το έθνος κράτος προς εξαφάνιση.
Η χειρότερη όμως μορφή κατοχής, που απειλεί την υπαρξιακή μας συνείδηση , θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα μας και αμφισβητεί τη διατήρηση των χαρακτηριστικών και των ιδιαιτεροτήτων του έθνους και της φυλής μας, είναι η πολιτιστική κατοχή. Επιβάλλεται με την κατάργηση του γλωσσικού μας πλούτου, την παραποίηση της ιστορίας, την αλλοίωση της κοσμοθεωρίας και της θρησκευτικής μας παράδοσης με την ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών και την προπαγάνδα, αλλά κυρίως με την απαξίωση των αρετών. Αυτά δηλαδή που μέχρι τώρα συνέβαλαν και συμβάλουν στην διατήρηση της εθνικής μας συνείδησης, για δύο χιλιάδες χρόνια υπό τον ζυγό πρώτα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που την μετατρέψαμε σε Ελληνική, και μετά της Οθωμανικής, από την οποία απελευθερωθήκαμε με την Εθνική Επανάσταση του 1821. Σήμερα οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα τους και η υποκρισία, η υστεροβουλία, το ψέμα, η αυθάδεια και η αδιαντροπιά χαρακτηρίζουν όχι μόνο τις σχέσεις των πολιτών αλλά δυστυχώς και το δημόσιο λόγο των 'αρχόντων' που θυσιάζεται στο βωμό της αρχομανίας και συγκαλύπτεται από τα επιστημονικά οργανωμένα μέσα μαζικής επιρροής. Η πασιφανής υποβάθμιση της παιδείας και ο εκμαυλισμός των νέων σε αυτό αποσκοπεί, στον αποπροσανατολισμό τους και τη μείωση των αντιστάσεων του έθνους μπροστά στον μεθοδευόμενο μηδενισμό του. Το είναι μας έχει αντικατασταθεί από το έχει μας και η έννοια της ελευθερίας έχει χάσει το συστατικό της υποχρέωσης και αναγνωρίζει μόνο δικαιώματα. Η υφιστάμενη αλλοίωση στην κρίση των πολιτών και της νεολαίας φαίνεται στα αστόχαστα αιτήματά τους που κλείνουν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια για μακρές περιόδους, ακόμη και στην ανακόλουθη ένταση των κινητοποιήσεων τους. Για ένα ατυχές και θλιβερό γεγονός, το οποίο προφανώς δεν ήταν προκατασκευασμένο από τον κρατικό μηχανισμό κάηκε η μισή Αθήνα το Δεκέμβριο του 2008, ενώ η εν ψυχρώ δολοφονία ενός δημοσιογράφου και μάλιστα της ερευνητικής δημοσιογραφίας πέρασε στα ψιλά γράμματα.
Συμπατριώτες, το πράγμα έχει ωριμάσει από καιρό και οι συνέπειες του είναι ήδη ορατές. Κάτι πρέπει να γίνει εδώ και τώρα με ελεγχόμενο τρόπο, πριν η ροή των εξελίξεων μας φέρει σε νέες ανεξέλεγκτες εθνικές περιπέτειες μπροστά στις οποίες η υφιστάμενη δυσκολία των οικονομικών μέτρων φαίνεται ασήμαντη. Το μέγα πρόβλημα είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα που αναπαράγει τους ίδιους ανθρώπους και την ίδια νοοτροπία της εξουσιαστικής συναλλαγής. Τα αιτήματα στις κινητοποιήσεις δεν πρέπει να είναι μόνο κατά των εν μέρει αναγκαίων- εδώ που φτάσαμε- και κοινωνικά άδικων οικονομικών μέτρων, αλλά κατά του σχεδιαζόμενου εθνομηδενισμού. Μας οδηγούν χρεοκοπημένους σε ένα σχεδιαζόμενο τραπέζι διαπραγματεύσεων όπου θα παιχθούν πολλά και σημαντικά εθνικά θέματα.
Η πρόταση μας είναι η κατάργηση της υφιστάμενης κομματικής δικτατορίας. Να γίνει ανασχεδιασμός του πολιτικού συστήματος έτσι ώστε να εξασφαλίζεται αμεσότερη δημοκρατία και να υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί που να μην εξαρτώνται από την εκάστοτε εξουσία αλλά να εκλέγονται κατευθείαν από το λαό.
Σαν παράδειγμα θα μπορούσε κανείς να αναφέρει
. Την άμεση μείωση του αριθμού των Βουλευτών,
. Την ανάδειξη τους στις εκλογικές- κατά περιφέρεια- λίστες όχι από τους αρχηγούς των κομμάτων, αλλά από θεσμοθετημένα όργανα αξιολόγησης τους.
. Τη δημιουργία Γερουσίας και Προεδρίας της Δημοκρατίας που να εκλέγονται από τον λαό, με αυξημένες αρμοδιότητες κυρίως σε εθνικά θέματα και στον έλεγχο του στρατού.
. Τη δημιουργία ελεγκτικών μηχανισμών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που να αποδίδει ευθύνες για την κακοδιαχείριση των εθνικών και δημοσίων θεμάτων.
. Τη σύσταση Συνταγματικής Εθνοσυνέλευσης που να καθορίσει το νέο σύνταγμα.
Πιστεύουμε ότι στο έθνος μας υπάρχουν άνθρωποι με τις απαραίτητες γνώσεις, την εμπειρία, τις δημιουργικές ικανότητες και κυρίως το απαραίτητο ήθος και τον ανάλογο οραματισμό, ακόμη και μέσα στα σημερινά κόμματα, για να θεσμοθετήσουν ένα νέο καταστατικό χάρτη. Αυτούς καλούμε να βοηθήσουν στην αναγέννηση του έθνους και τη σωτηρία του όχι τόσο από την οικονομική κατοχή αλλά από την μεθοδευμένα επερχόμενη αλλοίωση και συρρίκνωση του.
Hellenic Professors & PhDs
α/α Ονομα Επάγγελμα
1 Albrecht Πιλιούνη Ευφροσύνη International Programs Auburn University
2 Kakouli-Duarte Thomaé Lecturer Institute of Technology Carlow, Ireland
3 Konstantatos Demosthenes Ph.D., M.Sc., M.B.A. Greenwich CT USA
4 Αβραάμ Γ. Δημήτριος Ph.D Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ημαθίας, ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας
5 Αλατόπουλος Κωνσταντίνος Καθηγητής Παιδαγωγικών, Βούλα
6 Αναγνωστόπουλος Σταύρος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών
7 Αρκάς Ευάγγελος PhD. London, UK.
8 Βαλανίδης Νικόλαος Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστήμιο Κύπρου
9 Βαρδουλάκης Αντώνης Καθηγητής Τμήμα Μαθηματικών ΑΠΘ
10 Γεωργίου Α. Δημήτριος Αναπληρωτής Καθηγητής Δημοκρίτειο πανεπιστήμιο της Θράκης
11 Γιαννόπουλος Παναγιώτης Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών
12 Γιόκαρης Νίκος Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστήμιο Αθηνών
13 Γκατζούλη Νίνα President of the Committee of World Pan-Macedonian, USA
14 Γλαρός Δημήτριος Επ. Καθηγητής Παθολογίας Δ.Π.Θ.
15 Δασκαλοπούλου Στέλλα Επίκουρος Καθηγήτρια McGill University, Montreal
16 Δημητρακόπουλος Ιωάννης M.S. Columbia Univ.,N.Y.N.Y.
17 Δημόπουλος Π. Γεώργιος Καθηγητής McGill University
18 Ελευθεριάδης Γεώργιος Σάββας Athenaeum Communiversity of Colleges, Sydney
19 Επίσκοπος Αθανάσιος Αναπληρωτής Καθηγητής Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
20 Ευαγγελίου Χρήστος Καθηγητής Towson University, USA
21 Ζαβός Παναγιώτης Professor Emeritus Director, Andrology Institute of America
22 Ζερβός Νικόλαος Ph.D. Τηλεπiκ. Δίκτυα Πολυμέσων
23 Θραμπουλίδης Κλεάνθης Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών
24 Ιατρού Χρήστος Αναπληρωτής Καθηγητής Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
25 Κάκαρη Σοφία Emeritus ass. Professor N.Y University
26 Κεκρίδης Ν. Στάθης τ. Αναπλ. Καθηγητής Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
27 Κερεμίδης Κυριάκος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Αιγαίου
28 Κλαουδάτος Σπύρος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
29 Κουτρούμπας Κωνσταντίνος Ερευνητής Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών.
30 Κυριακού Γεώργιος Καθηγητής Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
31 Κωμοδρομος Πέτρος Λέκτορας Πανεπιστήμιο Κύπρου
32 Λαζαρίδης Α. Prof. Emeritus USA
33 Λόλος Γεώργιος Καθηγητής University of Regina, SK , Canada
34 Λυριτζής Ιωάννης Καθηγητής Πανεπιστήμιο Αιγαίου
35 Μπακάλης Ναούμ Ph.D Ερευνητής Εθνικό ίδρυμα Ερευνών.
36 Μπέλμπας Α. Σταύρος Καθηγητής University of Alabama
37 Μπέσκος Δημήτριος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών
38 Μπήτρος Κ. Γεώργιος Ομότιμος Καθηγητής Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
39 Μπίλλης Ευριπίδης Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ
40 Παπαδόπουλος Αθανάσιος Dr., Senior Research Scientist, Adjunct Professor,Canada
41 Παπαδόπουλος Θ. Νικόλαος Καθηγητής Ιατρικής ΑΠΘ
42 Παπακωνσταντίνου Γεώργιος Ομότιμος Καθηγητής Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
43 Παπαμαρινόπουλος Π. Σταύρος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών
44 Παταργιάς Αλ. Παναγιώτης Αναπλ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
45 Πατίστας Α. Αθανάσιος Professor Emeritus Laurentian University, Sudbury, Canada
46 Πετανίδου Θεοδώρα Καθηγήτρια Πανεπιστήμιο Αιγαίου
47 Πιντέλας Παναγιώτης Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών
48 Πολυχρονιάδης Ευστάθιος Καθηγητής Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
49 Σταμπολιάδης Ηλίας Καθηγητής Πολυτεχνείο Κρήτης
50 Σταυρουλάκης Πέτρος Καθηγητής Πολυτεχνείο Κρήτης
51 Τζάνος Κωνσταντίνος Ph.D Nuclear Engineering
52 Τουζόπουλος Δ. τ. Λέκτορας ΕΜΠ
53 Τριανταφυλλόπουλος Δ. Δημήτριος Τ. Καθηγητής Πανεπιστήμιο Κύπρου
54 Τσατσάνιφος Χρήστος Δρ. Σύμβουλος Μηχανικός
55 Τσιαντής Κώστας, Ph.D University of Maryland, H-M ΕΜΠ, Καθηγητής ΤΕΙ Αθηνών
56 Υψηλάντη Μαρία Επίκουρος Καθηγήτρια Πανεπιστήμιο Κύπρου
57 Φλέσσας Π. Γεώργιος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Αιγαίου
58 Φούφα Ελένη Καθηγήτρια SUNY-ERIE, US
59 Φώσκολος Αντώνιος Ομότιμος Καθηγητής Πολυτεχνείο Κρήτης
60 Χρήστου Γιάννης Ph.D Ioannis T. Christou
61 Ψαράς Γεώργιος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών
Ιδιώτες, Επαγγελματίες
α/α Ονομα Επάγγελμα
1 Spiliakos D. Panos President, Alexander the Great Foundation; USA
2 Αντωνιάδης Γεώργιος Επιχειρηματίας, Χανιά
3 Αρβανίτης Ιωάννης Πρωτοπρεσβύτερος, Ελληνικό
4 Δημητριάδη Αναστασία Υπάλληλος Υ.Π.Α., Βούλα
5 Ζυγούρης Κωνσταντίνος Electrical Engineering Toronto, Ontario, Canada
6 Κόλια-Ρούση Στέλα Συν/χος Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, Βούλα
7 Κόλιας Κωνσταντίνος Συν/χος ΕΟΤ, Βούλα
8 Κυρατζόπουλος Βασίλειος Αναλυτής Συστημάτων Βούλα Αττικής
9 Μαυρόπουλος Νικόλαος Επιχειρηματίας, Βούλα
10 Μαυροπούλου Ιουλία Οικιακά Βούλα
11 Μιμηκόπουλος Κωνσταντίνος Εκπαιδευτικός Τορόντο Καναδά
12 Μουστακούνης Κ. Γεώργιος Χημικός Μηχανικός Χαλάνδρι
13 Νινιός Παναγιώτης Συν/χος Πλοίαρχος Ε.Ν. Βούλα
16 Νομικός Π. Εμμανουήλ Χημικός Μηχανικός Αθήνα
17 Παγώνης Άγγελος Συν/χος Τραπεζικός, Βάρη
18 Παλιάκη Ελπίδα Εκπαιδευτικός, Βούλα
19 Πριοβόλου Ανθή Καθηγήτρια Αγγλικών, Βούλα
20 Ρουμπέσης Γεώργιος Χρηματοοικονομικός Σύμβουλος, π.Αντιδήμαρχος Βούλας
21 Σταύρου Γιαννίκος Συν/χος Διευθυντής Ο.Γ.Α. , Άνω Γλυφάδα
22 Σφακιανού Μαρία Καθηγήτρια Αγγλικών, Βάρη
23 Χαραλαμπίδης Παύλος Μεταλλειολόγος, Μεταλλουργός Μηχανικός Αθήνα
24 Χρυσοστόμου Σούλα Επιχειρηματίας Κομοτηνή
Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010
Τελικά είναι θέμα παρουσίασης...???!!
Υπάλληλος: Με συγχωρείτε Κύριε Διευθυντά, μπορώ να σας μιλήσω;
Διευθυντής: Βεβαιότατα, έλα στο γραφείο μου.
Υ. Όπως γνωρίζετε είμαι στην εταιρία εδώ και δέκα χρόνια
Δ. Ναι το ξέρω
Υ. Δεν θα σας το πω δια της πλαγίας οδού αλλά θα μπω κατ'ευθείαν στο θέμα. Ζητάω αύξηση του μισθού μου.Υπάρχουν τέσσερις εταιρίες, που με κυνηγάνε αλλά ήθελα πρώτα, να μιλήσω σε σας.
Δ. Αύξηση ; ; Θα ήθελα να σου δώσω αύξηση, αλλά δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.
Υ. Καταλαβαίνω την θέση σας, και γνωρίζω την υφιστάμενη ύφεση που έχει αρνητικό αντίκτυπο στις πωλήσεις, αλλά πρέπει να λάβετε όμως υπόψιν σας την αφοσίωσή μου και την σκληρή μου δουλειά επί δέκα χρόνια στην εταιρία.
Δ. Λαμβάνοντας υπόψιν μου αυτά που μου λες τελικά θα σου δώσω την αύξηση δεκαπέντε τοις εκατό και πέντε μέρες επί πλέον άδεια τον χρόνο. Πώς σου φαίνεται, είσαι ικανοποιημένος;
Υ. Συμφωνώ. Είμαι πολύ ικανοποιημένος και σας ευχαριστώ !
Δ. Πριν φύγεις όμως, πες μου αν θες, ποιες είναι οι εταιρίες που τρέχουν από πίσω σου ;
Υ. Α ! ! Είναι η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, η ΕΥΔΑΠ και η Τράπεζα για το δάνειό μου !.....
Διευθυντής: Βεβαιότατα, έλα στο γραφείο μου.
Υ. Όπως γνωρίζετε είμαι στην εταιρία εδώ και δέκα χρόνια
Δ. Ναι το ξέρω
Υ. Δεν θα σας το πω δια της πλαγίας οδού αλλά θα μπω κατ'ευθείαν στο θέμα. Ζητάω αύξηση του μισθού μου.Υπάρχουν τέσσερις εταιρίες, που με κυνηγάνε αλλά ήθελα πρώτα, να μιλήσω σε σας.
Δ. Αύξηση ; ; Θα ήθελα να σου δώσω αύξηση, αλλά δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.
Υ. Καταλαβαίνω την θέση σας, και γνωρίζω την υφιστάμενη ύφεση που έχει αρνητικό αντίκτυπο στις πωλήσεις, αλλά πρέπει να λάβετε όμως υπόψιν σας την αφοσίωσή μου και την σκληρή μου δουλειά επί δέκα χρόνια στην εταιρία.
Δ. Λαμβάνοντας υπόψιν μου αυτά που μου λες τελικά θα σου δώσω την αύξηση δεκαπέντε τοις εκατό και πέντε μέρες επί πλέον άδεια τον χρόνο. Πώς σου φαίνεται, είσαι ικανοποιημένος;
Υ. Συμφωνώ. Είμαι πολύ ικανοποιημένος και σας ευχαριστώ !
Δ. Πριν φύγεις όμως, πες μου αν θες, ποιες είναι οι εταιρίες που τρέχουν από πίσω σου ;
Υ. Α ! ! Είναι η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, η ΕΥΔΑΠ και η Τράπεζα για το δάνειό μου !.....
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010
ΔΗΜΟΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Χαλάνδρι, 6 Δεκεμβρίου 2010
6ος ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ 2010-2011
Για 6η χρονιά συνεχίζεται ο Μαραθώνιος Παιδικής Ανάγνωσης Δήμου Χαλανδρίου στα δημοτικά σχολεία του Χαλανδρίου και των γύρω δήμων.
6 χρόνια δημιουργικής ανάγνωσης των παιδιών μέσα από το πρόγραμμα του Μαραθώνιου Παιδικής Ανάγνωσης, που είναι ένα επιτυχημένο εκπαιδευτικό και ψυχαγωγικό πρόγραμμα με τη μορφή βιβλιοδιαγωνισμού. Διοργανώνεται από τη Βιβλιοθήκη του Αετοπούλειου Πολιτιστικού Κέντρου, την Παιδική βιβλιοθήκη «Μίμης Βασιλόπουλος» και τα βιβλιοπωλεία «Ευριπίδης». Με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών των σχολείων έχει καθιερωθεί ως ετήσιος θεσμός στο δήμο Χαλανδρίου. Σημαντική είναι και η συμβολή των εκδοτών που υποστηρίζουν το πρόγραμμα από την αρχή της λειτουργίας του.
Στόχος του προγράμματος είναι η καλλιέργεια της σχέσης των παιδιών με την ανάγνωση μέσα από τη γνωριμία τους με τα έργα της κλασικής και της σύγχρονης παιδικής λογοτεχνίας καθώς και η επαφή με την παιδική βιβλιοθήκη «Μίμης Βασιλόπουλος» για δανεισμό, χρήση του πληροφοριακού της τμήματος και γνωριμία με τις υπηρεσίες της.
Ο 6ος Μαραθώνιος ξεκινά τον Δεκέμβριο 2010 και λήγει τον Ιούνιο 2011.
Οι μαθητές καλούνται να διαβάσουν προτεινόμενα βιβλία και στη συνέχεια βραβεύονται για τη συμμετοχή τους. Οι προτάσεις των βιβλίων για διάβασμα γίνονται από τις βιβλιοθηκονόμους των δύο βιβλιοθηκών και προσπαθούν να καλύπτουν τα ενδιαφέροντα των παιδιών μέσα από την ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία.
Η γιορτή για την έναρξη του 6ου Μαραθώνιου Παιδικής Ανάγνωσης Δήμου Χαλανδρίου θα γίνει το
Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010, στις 12:00 το μεσημέρι
στην Παιδική βιβλιοθήκη «Μίμης Βασιλόπουλος»
Σε χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα και σε γιορτινή διάθεση θα διασκεδάσουμε παρέα με το μουσικοκινητικό εργαστήρι «Να, τι χρειάζονται τα παραμύθια» της Αγγελικής Βαρελλά
από το συλλογικό έργο
«Στον κήπο με τα παραμύθια» από τις εκδόσεις Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.
Παρουσιάζει η μουσικοπαιδαγωγός Αγγέλικα Σλάβικ
(Παλαιολόγου, Αβέρωφ και Σόλωνος, Χαλάνδρι Τ 210 6801654 F 210 6801654 E mvaslib@otenet.gr )
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Εισήγηση - Παρέμβαση της «πρΟΤΑσης Εργαζομένων του Δήμου Χαλανδρίου» στο 39ο Καταστατικό – Οργανωτικό και 40ό Ενδιάμεσο Συνέδριο της Π.Ο.Ε. – Ο.Τ.Α.
Χαλάνδρι 6 Δεκεμβρίου 2010
Συνάδελφοι,
Η πολυδιάστατη κρίση που περνάει η χώρα μας, μάς φέρνει αντιμέτωπους με βουνά προβλημάτων. Προβλήματα τα οποία δεν αντιμετωπίστηκαν ποτέ στο παρελθόν, με αποτέλεσμα τώρα να μην υπάρχει ούτε ένας τομέας της Ελληνικής Οικονομίας που να μη βρίσκεται σε ύφεση.
Ευθύνη φέρουμε όλοι, για την κατάντια της χώρας μας. Ο καθένας στο μερίδιο που του αναλογεί. Δε θα πρέπει, όμως, να παραβλέψουμε το γεγονός ότι, το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης ανήκει στους πολιτικούς και στην πολιτική, στο διεφθαρμένο σύστημα των ΜΜΕ στη χώρα μας, το οποίο χειροκροτεί και συντηρεί τη χρεοκοπία του πολιτικού μας συστήματος.
Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι να κατηγορούνται οι εργαζόμενοι – και μόνο αυτοί – ειδικά το τελευταίο διάστημα, και να βρίσκονται – πλέον – μόνιμα στο εκτελεστικό απόσπασμα. Και όταν διαμαρτύρονται για την αβεβαιότητα του εργασιακού και ασφαλιστικού τους μέλλοντος το οποίο υπονομεύεται, σχεδόν καθημερινά, τότε κατηγορούνται για τεμπελιά και αχαριστία.
Συνάδελφοι,
Είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη, όλες οι συνδικαλιστικές παρατάξεις να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να σταθούν – όλοι μαζί – στο πλευρό των εργαζομένων.
Οι σημαντικότατες απώλειες στα εισοδήματά μας, η κατακραυγή κατά των Δημοσίων Υπαλλήλων και των υπαλλήλων του ευρύτερου δημοσίου τομέα από τα «Μίντια» και τα διάφορα «κατευθυνόμενα παπαγαλάκια» και, τελικά, η προσπάθεια απαξίωσής μας ως ανθρώπων και ως εργαζομένων στα μάτια των Ελλήνων και Ευρωπαίων πολιτών, καλό θα είναι να μας προβληματίσει και να μας εφοδιάσει με δύναμη για αγώνα, επιμονή και υπομονή. Για συντονισμένες προσπάθειες οι οποίες να μη παραμείνουν, για άλλη μια φορά, «προσδοκίες», «υποσχέσεις» και «οράματα».
Συνάδελφοι,
- Η υπεράσπιση του εισοδήματός μας και των ασφαλιστικών – συνταξιοδοτικών μας δικαιωμάτων καθώς και η εξασφάλιση του «εφάπαξ» και της επικουρικής σύνταξης,
- Η αναπλήρωση των μισθοδοτικών μας απωλειών σε συνδυασμό με ένα πραγματικά ενιαίο μισθολόγιο. Η Δημόσια Διοίκηση, έχει ανάγκη από ένα μισθολόγιο , που θα εξισώνει τις μισθολογικές αδικίες , θα ανταποκρίνεται στο κόστος ζωής και σε συνδυασμό με τις αναγκαίες προσλήψεις θα οδηγήσουν στην ποιοτική αναβάθμιση των υπηρεσιών και επομένως στην καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη
- Η υπογραφή ΣΣΕ για το προσωπικό Ιδιωτικού Δικαίου των ΟΤΑ,
- Η εξαίρεση των Δήμων από τη γενική οδηγία για μία πρόσληψη για κάθε πέντε συνταξιοδοτήσεις,
- Η τακτοποίηση των εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες,
- Η διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα των ΟΤΑ, καθώς ιδιωτικά συμφέροντα επιχειρούν να «εισβάλλουν» και στο χώρο μας ολοκληρωτικά είναι κάποια – μερικά από τα χρόνια – προβλήματα στα οποία πρέπει να επικεντρωθούμε. Είναι αιτήματα όχι μόνο ενός συγκεκριμένου κλάδου, αλλά ανησυχίες μιας τεράστιας μερίδας εργαζομένων που αγωνιούν για το μέλλον τους και για το μέλλον των παιδιών τους.
Μετά τις τελευταίες κινητοποιήσεις, φάνηκε ότι, είναι επιτακτική η ανάγκη να κάνει η Π.Ο.Ε. – Ο.Τ.Α. το πρώτο βήμα ώστε να καλλιεργηθεί ένας καταρχήν διάλογος με τις άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, προκειμένου από κοινού να αντιμετωπίσουμε τους «καλλικρατικούς», «μνημονιακούς» ή άλλους αντιεργατικούς κανόνες που ορίζονται από άλλους για εμάς, χωρίς εμάς, δηλαδή κινδύνους που βρίσκονται στο κατώφλι μας.
Επιτακτική φάνηκε επίσης η ανάγκη για περισσότερη ενημέρωση των εργαζομένων των Ο.Τ.Α. και καλύτερη οργάνωσή τους, μέσω, πιθανόν, συνελεύσεων σε κάθε Δήμο χωριστά, με στόχο ΚΑΙ τη μαζικότερη συμμετοχή σε κινητοποιήσεις – αγώνες – δρώμενα.
Το μέγεθος των προβλημάτων που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, σε συνδυασμό με την καταιγίδα παραπληροφόρησης και στοχοποίησης – ενοχοποίησης και κατασυκοφάντησής μας, ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ μεγαλύτερη, μαζικότερη συμμετοχή και ΑΠΑΙΤΕΙ αποβολή του οποιουδήποτε ίχνους μικροπαραταξιακής τακτικής, απ’ όπου κι αν προέρχεται
Μπροστά σ΄ αυτή την πρωτόγνωρη ύφεση – κρίση που έχει εισβάλει σε κάθε επίπεδο στη ζωή μας, επιβάλλεται το συνδικαλιστικό κίνημα να σταθεί στο ύψος του, με ωριμότητα και σύνεση , αντιμετωπίζοντας τα ΄΄εμπόδια ΄΄ και τους ΄΄κινδύνους΄΄ μ΄ένα σκοπό
<< ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠ΄ ΟΛΑ ΣΤΗ ΖΩΗ>>
Συναδελφικά
Η Συντακτική Ομάδα της“πρΟΤΑσης Εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου”
Άκης Γκόγκος, Παναγιώτης Κατσαρλίνος,
Δημήτρης Μ. Χανιωτάκης, Πέτρος Χριστοδούλου
Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010
ΤΟ ΨΑΡΕΨΑΜΕ ΣΤΟ FACEBOOK ! ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΟΥΜΕ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΞΕΧΑΣΑΝ ΠΩΣ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!
ΓΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΜΕ ΜΕΤΑΞΥ 1960 ΚΑΙ 1980....!!!!!!!!
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε... Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή...
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια η τα αγόρια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί....
ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ TO ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΑΙΔΙΑ....
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε... Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή...
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια η τα αγόρια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί....
ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ TO ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΑΙΔΙΑ....
Ο ΦΟΒΟΣ
Σχόλιο
Στα σοβαρά: Ο φόβος αποτελεί ενα μηχανισμό ελέγχου των ατόμων και των κοινωνιών - αποτελεί μάλιστα και εργαλείο πολιτικής.
Στα αστεία: Ο φόβος φυλάει τα έρημα! Άραγε πως είναι να είσαι βουλευτής κυβερνώντος κόμματος στις μέρες μας;
Άρθρο
Ο φόβος είναι η δυσάρεστη αίσθηση που δημιουργεί η ψυχοσωματική αντίδραση σε κάποιο υπαρκτό κίνδυνο ή απειλή. Αποτελεί ένα συνηθισμένο συναίσθημα, αν και κατά γενική ομολογία, είναι δυσάρεστο. Ο πραγματικός λόγος που εμφανίζεται είναι για να προφυλάξει τον άνθρωπο από έναν πραγματικό ή υποθετικό κίνδυνο απώλειας της ζωής. Φανταστείτε πόσο θα διακινδύνευε ο καθένας μας, αν δεν υπήρχε ο φόβος. Θα μπορούσαμε να φτάνουμε στα άκρα των δυνατοτήτων μας και να παραβαίνουμε κάθε ανθρώπινο ή φυσικό νόμο, υπερβαίνοντας κάθε λογικό όριο! Αποτέλεσμα αυτού θα ήταν να κινδυνεύει το ανθρώπινο είδος από εξαφάνιση και θα ήταν αδύνατο να υπάρχει οποιαδήποτε μορφή κοινωνικής οργάνωσης. Τί θα συνέβαινε αν ξαφνικά όλοι μας οδηγούσαμε τα αυτοκίνητα μας, ριψοκίνδυνα και οριακά, χωρίς κανένα φόβο; Ειδικά για την Ελλάδα, με τα πολλά τροχαία ατυχήματα, κάτι τέτοιο θα σήμαινε εξόντωση του πληθυσμού σε ελάχιστο χρόνο!
Ο φόβος λοιπόν είναι ένας επιβιωματικός μηχανισμός που περιλαμβάνει την ψυχολογική διάσταση, την υποκειμενική, δηλαδή την αίσθηση φόβου και τις λεγόμενες φυσιολογικές μεταβολές που συμβαίνουν στο σώμα μας. Οι μεταβολές αυτές λαμβάνουν χώρα ως εξής: Όταν αντιλαμβανόμαστε κάποιον κίνδυνο ή τον αναμένουμε ο εγκέφαλός μας στέλνει το μήνυμα απελευθέρωσης δύο χημικών ουσιών του οργανισμού, της αδρεναλίνης και της νοραδρεναλίνης που εκκρίνονται από τα επινεφρίδια. Με τη βοήθεια αυτών των ουσιών προκαλούνται λειτουργίες που αντιλαμβανόμαστε και ως σωματικά συμπτώματα, καθώς ο οργανισμός ετοιμάζεται να δώσει μάχη ή να τραπεί σε φυγή. Αυτές είναι 1) η αύξηση των παλμών της καρδιάς και της δύναμης των παλμών, που βοηθά στην αύξηση της ροής του αίματος, με αποτέλεσμα να βελτιώνεται η διανομή του οξυγόνου στους ιστούς και να αποβάλλονται τα άχρηστα προϊόντα από αυτούς, 2) η αλλαγή της ροής του αίματος, το αίμα απομακρύνεται από το δέρμα, τα δάκτυλα των χεριών και των ποδιών, 3) η αλλαγή της αναπνοής - γίνεται πιο γρήγορη και επιπόλαιη, γιατί οι ιστοί χρειάζονται περισσότερο οξυγόνο για να ετοιμαστούν για δράση όταν εμφανίζεται κάποιος κίνδυνος, 4) η εφίδρωση, ώστε το δέρμα να γλιστράει και ο θηρευτής να δυσκολεύεται να αρπάξει το θύμα, επίσης να δροσίζεται το σώμα όταν υπερθερμανθεί, 5) η διαστολή στις κόρες των ματιών, για καλύτερη όραση, 6) η μείωση της σιελόρροιας που προκαλεί αίσθηση ξηρότητας στο στόμα, 7) η μείωση της λειτουργίας του πεπτικού συστήματος, 8) η σύσφιξη πολλών ομάδων μυών, ώστε να προετοιμασθούν για έντονη προσπάθεια και 9) η γενική δραστηριοποίηση του μεταβολισμού για τη διασφάλιση περισσότερης ενέργειας.
Είμαστε ο μοναδικός οργανισμός, που συνειδητοποιεί την ύπαρξή του και την πιθανότητα να πάψει να ζει. Ο φόβος είναι το τίμημα αυτής της συνειδητότητας. Ο άνθρωπος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος σε κάθε απειλή ή σε ότι εκλάβει ως απειλή. Σήμερα, στην εποχή της εικόνας, τα μάτια μας πλέον αποτελούν τα τηλεοπτικά ΜΜΕ και αυτά γνωρίζουν τις αδυναμίες μας. Ξέρουν καλά ότι λίγη υπερβολή κάνει τη διαφορά και μας έλκει την προσοχή. Η μακαρίτισσα η γιαγιά μου, μην γνωρίζοντας από μάρκετινγκ, όταν έβλεπε στην τηλεόραση κάποια τραγική είδηση τηλεφωνούσε να μάθει αν είμαστε καλά, ανεξάρτητα από το αν το συμβάν εξελισσόταν σε άλλη πόλη, χώρα ή ήπειρο! Ο φόβος ήταν φανερά πιο ισχυρός από το μήνυμα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Επταήμερη", Αρ. φύλλου 13, Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2004
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

