Η εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων που είχαν καταθέσει 13 εργαζόμενες – η αναβολή της οποίας τον Μάιο επέτρεψε την επιβίωση των σταθμών μέχρι τον Ιούλιο - έφερε μεν νέα αναβολή για τις 14/12 δεν συνοδεύτηκε όμως και από συνέχιση της προσωρινής διαταγής με την οποία οι εργαζόμενες αυτές βρίσκονταν στη δουλειά.
Έτσι από την μια προαλείφεται ποια θα είναι και η απόφαση του δικαστηρίου σε ένα μήνα περίπου και από την άλλη αύριο σε κάποιους σταθμούς δεν θα υπάρχουν καθαρίστριες και δασκάλες τόσο απλά.
Ξαναρχίζει λοιπόν για άλλη μία φορά ο φαύλος κύκλος του βιασμού της λογικής πότε από το κράτος και πότε από την δημοτική αρχή που εδώ και έξι μήνες συναγωνίζονται ποιος θα επιφέρει το μοιραίο στη προσχολική αγωγή της πόλης .
Δυστυχώς με 13 άτομα λιγότερα τα προβλήματα θα γίνουν πάλι ανυπέρβλητα στους παιδικούς σταθμούς της πόλης. Και ως συνήθως πάλι κάποιοι εργαζόμενοι – πόσοι απέμειναν πια - θα κλιθούν να βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά.
Ποιες θα είναι αυτές που θα καλύψουν τις δασκάλες που φεύγουν; οι μαγείρισσες;
Ποιοι είναι αυτοί που θα καθαρίζουν τους σταθμούς; Μήπως συμβασιούχοι οχταμηνίτες οδοκαθαριστές από τους 73 εργάτες που προσελήφθηκαν το καλοκαίρι;
Αυτοί που λεηλατούν την χώρα τα δύο τελευταία χρόνια είναι αυτοί που λεηλατούν τα σχολεία των παιδιών μας αποψιλώνοντας τα από ότι πολυτιμότερο έχουν : τους ανθρώπους που τα φροντίζουν. Είναι λυπηρό μα και εξίσου πραγματικό να παρακολουθείς 15 τον Απρίλιο, 58 τον Αύγουστο και 13 σήμερα εργαζόμενους να χάνουν την δουλειά τους και να κάνουν παρέα με τα βρέφη που έμειναν εκτός σχολείων με τους διοικούντες να απαντούν με την … κατανόηση τους στο πρόβλημα. . Δυστυχώς αυτή δεν τρώγεται. .Ίσως είναι το είδος της κατανόησης που δείχνεις όταν μέσα στην τρικυμία εσύ βρίσκεις την ηρεμία να διπλασιάζεις τα τροφεία ( και μετά και τον μισθό σου) .
Σε λίγες μέρες θα τελειώσει και το κονδύλι για την τροφοδοσία. Εκεί τι θα δούμε άραγες; Το ξέντωμα της μερίδας των νηπίων όπου τα 50 γραμμάρια κιμάς θα γίνουν 5 ή το θαύμα με τα 5 ψωμιά και ψάρια που φάγανε χιλιάδες; (προσοχή μόνο γιατί η επανάληψη της ιστορίας είναι είτε φάρσα είτε κωμωδία)
Έτσι από την μια προαλείφεται ποια θα είναι και η απόφαση του δικαστηρίου σε ένα μήνα περίπου και από την άλλη αύριο σε κάποιους σταθμούς δεν θα υπάρχουν καθαρίστριες και δασκάλες τόσο απλά.
Ξαναρχίζει λοιπόν για άλλη μία φορά ο φαύλος κύκλος του βιασμού της λογικής πότε από το κράτος και πότε από την δημοτική αρχή που εδώ και έξι μήνες συναγωνίζονται ποιος θα επιφέρει το μοιραίο στη προσχολική αγωγή της πόλης .
Δυστυχώς με 13 άτομα λιγότερα τα προβλήματα θα γίνουν πάλι ανυπέρβλητα στους παιδικούς σταθμούς της πόλης. Και ως συνήθως πάλι κάποιοι εργαζόμενοι – πόσοι απέμειναν πια - θα κλιθούν να βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά.
Ποιες θα είναι αυτές που θα καλύψουν τις δασκάλες που φεύγουν; οι μαγείρισσες;
Ποιοι είναι αυτοί που θα καθαρίζουν τους σταθμούς; Μήπως συμβασιούχοι οχταμηνίτες οδοκαθαριστές από τους 73 εργάτες που προσελήφθηκαν το καλοκαίρι;
Αυτοί που λεηλατούν την χώρα τα δύο τελευταία χρόνια είναι αυτοί που λεηλατούν τα σχολεία των παιδιών μας αποψιλώνοντας τα από ότι πολυτιμότερο έχουν : τους ανθρώπους που τα φροντίζουν. Είναι λυπηρό μα και εξίσου πραγματικό να παρακολουθείς 15 τον Απρίλιο, 58 τον Αύγουστο και 13 σήμερα εργαζόμενους να χάνουν την δουλειά τους και να κάνουν παρέα με τα βρέφη που έμειναν εκτός σχολείων με τους διοικούντες να απαντούν με την … κατανόηση τους στο πρόβλημα. . Δυστυχώς αυτή δεν τρώγεται. .Ίσως είναι το είδος της κατανόησης που δείχνεις όταν μέσα στην τρικυμία εσύ βρίσκεις την ηρεμία να διπλασιάζεις τα τροφεία ( και μετά και τον μισθό σου) .
Σε λίγες μέρες θα τελειώσει και το κονδύλι για την τροφοδοσία. Εκεί τι θα δούμε άραγες; Το ξέντωμα της μερίδας των νηπίων όπου τα 50 γραμμάρια κιμάς θα γίνουν 5 ή το θαύμα με τα 5 ψωμιά και ψάρια που φάγανε χιλιάδες; (προσοχή μόνο γιατί η επανάληψη της ιστορίας είναι είτε φάρσα είτε κωμωδία)
