Ο ΧΡΗΣΤΟΣ

ΑΞΙΑ

ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ

Τρίτη 7 Μαΐου 2013

ΤΟ GOOGLE ΞΕΡΕΙ ...


Ανάγκη για ένα μαζικό άνοιγμα στην κοινωνία


Η συγκυρία απαιτεί απεγκλωβισμό από το μικρό και… γνωστό πεδίο. 

Του Στέφανου Καμπά

logo
Έχουμε όλοι μας ανάγκη από ένα μαζικό άνοιγμα προς την κοινωνία. Έχουμε ανάγκη την εξωστρέφεια χωρίς φόβους και ισορροπίες. Είναι η αναζωογόνησή μας.
Ασχολούμαστε ενοχλητικά -και πολλές φορές με αρρωστημένους τρόπους- με την διασφάλιση των εσωτερικών ισορροπιών και προσωπικών σχέσεων. Ήταν μια νοοτροπία και δυστυχώς εξακολουθεί. Μια νοοτροπία μικρών ομάδων, μακριά από τις μεγάλες ανάγκες της κοινωνίας. Είναι μια νοοτροπία περιθωρίου.
Η συνεργασία και η ισορροπία στην πολιτική είναι τέχνη, ικανότητα και δίνει προοπτική. Η αποθέωση όμως των ισορροπιών μεταξύ τάσεων, θέσεων και προσώπων, οδηγεί στην παράλυση και την απομόνωση από την υπόλοιπη πραγματικότητα.
Η έλλειψη προσανατολισμού και συνεχούς συνεννόησης με την κοινωνία, στρέφει όλη τη δημιουργικότητα και την έμπνευσή μας στο εσωτερικό. Πολλές φορές με τρόπους αυτοκαταστροφικούς. Για να επιβεβαιώσουμε το λόγο ύπαρξής μας φτιάχνουμε εσωτερικά μέτωπα. Φτιάχνουμε και εσωτερικούς εχθρούς. Εχθρούς που αναπαράγονται και μεταξύ τάσεων και συνιστωσών.
Κλεισμένοι μεταξύ μας, σε μια μικρή αριστερή γωνία, θεωρώντας σαν μοναδικούς συνομιλητές μας μόνο τους εθισμένους σε αυτά αριστερούς, αισθανόμαστε ότι θα λύσουμε τα προβλήματά μας και θα δώσουμε διέξοδο. Νομίζω ότι πολλές φορές ο κύκλος των πρωτοβουλιών και δραστηριοτήτων που αναζητούμε κινείται σταθερά στα ίδια μικρά όρια. Έχει τους ίδιους αποδέκτες. Όταν σχεδιάζουμε κάτι έχουμε στο μυαλό μας τους ίδιους ανθρώπους, με τις ίδιες απόψεις. 
Θέλουμε να ξανα-πείσουμε και να ξανα-επιβεβαιώσουμε στο ίδιο μικρό κομμάτι της κοινωνίας την ταυτότητά μας. Να πάρουμε από αυτούς τα εύσημα ότι είμαστε σωστοί αριστεροί. Αν το ανάγουμε αυτό στο κοινωνικό εύρος που αφορά, μιλάμε για ελάχιστα, έως και ασήμαντα ποσοστά.
Προσπαθούμε να φυλάξουμε καλά τη μικρή αριστερή γωνιά μας, αλλά αφήνουμε όλο το υπόλοιπο «τέρμα» αφύλαχτο. Αφήνουμε ελεύθερο στους αντιπάλους μας, όλο το ευρύτερο κοινωνικό πεδίο.
Το άνοιγμα στην κοινωνία δεν είναι να μοιράσουμε φυλλάδια στη λαϊκή, την εφορία, να σηκώσουμε ένα πανό στην παρέλαση ή να κολλήσουμε αφίσες. Είναι και αυτό. Άνοιγμα στην κοινωνία είναι να ακούσουμε, να συνομιλήσουμε, να αναζωογονήσουμε συλλογικά τις σκέψεις μας, να συν-διαμορφώσουμε θέσεις, να εμπλουτίσουμε με αυτά τις πρακτικές μας, να επικαιροποιούμε συνεχώς μέσω αυτών την πολιτική τακτική μας.
Αν προσπαθούσα να το σχηματοποιήσω θα έλεγα ότι, χρειαζόμαστε πολιτικές και ιδεολογικές συμμαχίες προς τα αριστερά, αλλά και κοινωνικές και εν δυνάμει πολιτικές συμμαχίες προς την άλλη πλευρά. Είναι απολύτως φυσιολογικό.
Και αυτό όχι μόνο στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Αλλά και στο τοπικό. Σε κάθε μορφή οργάνωσης της κοινωνίας. Χρειαζόμαστε να συνεργαστούμε και να συνεννοηθούμε με ευρύτατα στρώματα της κοινωνίας. Και αυτά τα στρώματα είναι και πέρα απ’ ότι έχουμε συνηθίσει να εννοούμε ως Αριστερά.
Αν δεν μας εμπιστευτούν στις απλές συνεργασίες, πώς θα μας εμπιστευθούν στις μεγάλες πολιτικές.
Η προοπτική που δίνει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να αφορά στο 4-5%, 17% ή άντε το πολύ 27%. Πρέπει να πιστέψουμε ότι πρέπει να μας ακούει, ότι πρέπει να μας εμπιστεύεται, ότι πρέπει να μας ακολουθεί το 50-60%. Να μας αποδέχεται. Όχι απαραίτητα να συμφωνεί σε όλα και για όλα. Αλλά να μας βλέπει ως την αξιόπιστη διέξοδο από τα μνημόνια και την καταστροφή. Να μας βλέπει ως την αξιόπιστη εναλλακτική λύση.
Δεν είμαστε εδώ μόνο για τους λίγους «φωτισμένους» της αριστερής γωνίας. Είμαστε εδώ για τους πολλούς. Για να εκφράσουμε το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. (…)
Η κυβέρνηση που θέλουμε, η οποία θα εφαρμόσει ένα μεταβατικό πρόγραμμα με χαρακτηριστικά έκτακτης ανάγκης, πρέπει να έχει στόχο στο επίπεδο της κοινωνίας τη συσπείρωση ευρύτερων τμημάτων, τα οποία δεν θα έχουν κατ' ανάγκη αριστερές πεποιθήσεις, αλλά θα τους καθιστά συμμάχους η σύνθλιψη που υπόκεινται η ζωής τους.Οφείλουμε, λοιπόν, να έχουμε ως διαρκή μας προτεραιότητα την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων μέσα στην κοινωνία.
Όσο πιο γρήγορα σταματήσουμε τον κατήφορο, τόσο πιο κοντά στις θέσεις μας θα είναι η πολιτική που θα εφαρμόσουμε. (…)

* Ο Στέφανος Καμπάς είναι μέλος του Συντονιστικού του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Χαλανδρίου
(Το παραπάνω άρθρο περιέχει εκτενή αποσπάσματα από την τοποθέτησή του στην πρόσφατη
 Γενική Συνέλευση της οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στο Χαλάνδρι)


ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΑΜΕ  ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΜΠΑ ΑΠΟ ΤΟ E-ΔΡΟΜΟΣ 
ΤΑ BOLDΑΡΙΣΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ.

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΛΕΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΜΟΥ

Επιστροφή σε ρυθμούς καθημερινότητας λοιπόν από σήμερα.

Επιστροφή και στην καθημερινή μας επικοινωνία, που διακόπηκε την Μεγάλη Πέμπτη αλλά μάλλον εσύ δεν το κατάλαβες αναγνώστη μου διότι ο Δημήτρης κράτησε γερά στα μετόπισθεν - όπως είδα γυρίζοντας - και η Πλατεία έμεινε ενημερωμένη και με πολύ καλά θέματα.

Δεν είχα internet αυτές τις μέρες και παρόλο που από την μια χαλάρωσα, δεν μπορώ να πω ότι δεν μου έλειψε. (Το android στο κινητό μου είναι παντελώς άχρηστο αν είσαι νευρικός και με αρχές πρεσβυωπίας. Προσπάθησα αλλά παραλίγο να το πετάξω στην θάλασσα).

Είναι αυτές οι σχέσεις αγάπης - μίσους που έχουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον τελικά. Βρίζουμε το internet, την εξάρτηση που μας έχει δημιουργήσει, το κόλλημα κλπ αλλά από την άλλη αν έλειπε και αυτή η επικοινωνία που μας έχει εξασφαλίσει, από την καθημερινότητά μας σκεφτείτε κάθε πότε θα προλαβαίναμε να μιλήσουμε με άνθρωπο.

Πριν επιστρέψουμε στην γκρίζα πραγματικότητα και τα συμβαίνοντα στο Χαλάνδρι - από αύριο - θέλω να ευχαριστήσω όσους μας έστειλαν τις ευχές τους μετά την Μεγάλη Παρασκευή - στο mail της Πλατείας - και λόγω απουσίας δεν τις αναρτήσαμε - όπως κάναμε πριν.

Ευχαριστούμε λοιπόν την Πρόεδρο του Σύλλογου Εργαζομένων στον Δήμο Χαλανδρίου, το Σύλλογο Προστασίας της Ρεματιάς, την Ελληνική Ένωση Φαλούν Ντάφα, και την φίλη μας κα Ιωάννα για τις ευχές.

Να είστε όλοι υγιείς και δημιουργικοί φίλοι μας.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.


ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΜΑΣ ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΕΣ   


Ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης - Χαλανδριου σας εύχεται:

Καλό Πάσχα!
Φέτος, μαζί με τις ευχές μας έχουμε την τύχη και την τιμή να σας προσφέρουμε την ίδια τη Ρεματιά μας - μόνιμη κάρτα δροσιάς, χαλάρωσης αλλά και γνώσης - όπως την αποθανάτησε ένας φίλος του συλλόγου:

Με εκτίμηση,
Το Δ.Σ. του συλλόγου





Χρόνια Πολλά και Καλή Ανάσταση με Υγεία και Δύναμη σε Όλους
Σοφία Κορωναίου
Πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου







Εκ μέρους της Ελληνικής Ένωσης Φάλουν Ντάφα σάς ευχόμαστε Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση.

Ελληνική Ένωση Φάλουν Ντάφα
Αισώπου 5, Ψυρρή Τ.Κ. 10554
Τηλ. Επικoινωνίας: 212-1003362
www.eefd.gr
www.faluninfo.net
www.falundafa.gr

(Η Ελληνική Ένωση Φάλουν Ντάφα είναι μη-κερδοσκοπικό-σωματείο που ιδρύθηκε το 2002 από Έλληνες ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ (ή Φάλουν Ντάφα), μιας αρχαίας κινέζικης εξάσκησης διαλογισμού, με σκοπό την ορθή εξάσκηση της μεθόδου, και την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του ελληνικού κοινού σχετικά με τη δίωξη που υφίσταται η εξάσκηση και οι ασκούμενοι του Φάλουν Ντάφα στην Κίνα. Το 2010 το καταστατικό μας τροποποιήθηκε ώστε να έχουμε τη δυνατότητα μέσα από την παρουσίαση πολιτιστικών δραστηριοτήτων και γεγονότων (βλ. Shen Yun Performing Arts, Έκθεση Τέχνης: Η τέχνη της Αλήθειας, Καλοσύνης, Ανεκτικότητας), να κοινωνήσουμε στο ελληνικό κοινό τον αληθινό κινεζικό πολιτισμό, που τόσο μοιάζει με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, και το πανανθρώπινο μήνυμά του).




Ευχές από καρδιάς για ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ, με τη λαμπάδα της ελπίδας αναμμένη
Ιωάννα Τζανουδάκη






Φωνάζουν οι άδειες πλατείες

Η «διά περιπάτου» υπερψήφιση του Πολυνομοσχεδίου και τα μηνύματα της κοινωνίας. 

Αισίως οι κυβερνώντες «πάτησαν» τον Μάιο και -με πρώτο τον Σαμαρά- πανηγυρίζουν. Ενώ το μίνι Μνημόνιο διέψευσε παταγωδώς το κατηγορηματικό «δεν θα ληφθούν άλλα μέτρα», ο πρωθυπουργός δεν ένιωσε καν την ανάγκη να μιλήσει στη Βουλή. «Μα πρόκειται για ανέργους», διευκρίνισε ο Στουρνάρας για τους ανακυκλώσιμους επί πεντάμηνο με 400 ευρώ. Κι ο Ά. Γεωργιάδης ολοκλήρωνε το κρεσέντο του κυνισμού με «κλάκα» και λοιδορία στον Π. Καμμένο, υποχρεώνοντάς τον να κατέβει απηυδισμένος από το βήμα της Βουλής.
Κουτσαβάκικη και φασίζουσα αλαζονεία επιδεικνύει η κυβερνητική Δεξιά του Σαμαρά. Το ότι πέρασαν τούτα στο ντούκου είναι, δυστυχώς, το λιγότερο. Παγιώνεται πια μια ζοφερή κατάσταση αδυναμίας να εγερθεί ξανά το φρόνημα της κοινωνίας. Η πλατεία έξω ήτανε άδεια, επισημάνθηκε από άλλους με οδυνηρό προβληματισμό κι από άλλους με έκδηλη χαιρεκακία δικαίωσης. Τα βλέμματα, δικαίως, στρέφονται στην Αριστερά. Πού είναι, τι λέει, τι κάνει, τι δεν κάνει; 
Αντί για απαντήσεις θα προσθέσουμε στα υπάρχοντα κι άλλα ερωτήματα. Ίσως έτσι χαρτογραφείται μια οδός διαφυγής. Πολλές φορές σε αυτή την τριετία τέθηκε το αμφίπλευρο ζητούμενο: «Γιατί δεν αντιδρά ο κόσμος - ποια γραμμή της Αριστεράς θα δώσει ώθηση;». Και, ταυτόχρονα, το στελεχικό δυναμικό όλου του αριστερού φάσματος έμεινε έκπληκτο, αμήχανο και εν πολλοίς (αυτό προφανώς είναι το χειρότερο) αμέτοχο μπροστά στα μεγαλειώδη λαϊκά ξεσπάσματα που έβαλαν στο στόχαστρο το πολιτικό σύστημα και το καθεστώς της τρόικας και των μνημονίων. Το «κλικ» που συσχέτισε τα σκέλη του ερωτήματος, που σήμερα σε άλλη βάση επανέρχεται αμείλικτο, έλαβε χώρα μάλλον σε τούτο δω το έδαφος. Στη συνάντηση του ΣΥΡΙΖΑ με τη λαϊκή δυναμική της χειραφέτησης. 
Από αυτήν την αφετηρία, πιθανώς, θα πρέπει να τεθούν τα μέτρα και τα σταθμά για τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις της Αριστεράς. Ποιες πρωτοβουλίες οργανώνονται, ώστε να βγει η κοινωνία στο προσκήνιο; Μέσω προαναγγελιών μιας επικείμενης κυβερνητικής κατάρρευσης που διαρκώς διαψεύδεται, ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να εγκλωβίζεται σε θέση… κυβέρνησης σε αναμονή. Θα παραμείνει; Αμφίβολο ακόμη κι αυτό. Ο λαός του έδωσε το χρίσμα, για να ενσαρκώσει όμως προσδοκίες ανατροπής, σωτηρίας και εν τέλει απελευθέρωσης. Κι όχι βέβαια για να αποσυρθεί ξανά ο κόσμος στο ρόλο… μελλοντικού ψηφοφόρου και παθητικού θεατή του γνωστού επικοινωνιακού παιχνιδιού κυβέρνησης - αντιπολίτευσης.
Πώς απαντιούνται οι απαιτήσεις της οργάνωσης του λαού; Της συγκρότησης ενός πολιτικού ρεύματος, ώστε να δοθεί η μάχη της ανατροπής απέναντι σε ένα αδίστακτο πολιτικό σύστημα κι ένα στυγνό καθεστώς; Πώς θα γίνουν κτήμα του λαού, κίνημα αναγέννησης και διεξόδου η δημοκρατική επαναθεμελίωση, η κατάκτηση της ανεξαρτησίας και η παραγωγική ανασυγκρότηση σε νέα αξιακά πρότυπα; 
Δυστυχώς, τα μόνα δείγματα απαντήσεων είναι οι «πλατφόρμες» και οι «πρωτοβουλίες», μαζί και τα «plan» της αλφαβήτας, που λανσάρονται ως πανάκεια, αλλά καταλήγουν αναχώματα αυξομείωσης του ειδικού βάρους των μηχανισμών - εντός και εκτός των τειχών των κομματικών σχηματισμών της Αριστεράς. 
Δεν υπάρχει κανένα δεδομένο που να συνηγορεί στη συνθηκολόγηση του λαού με το καθεστώς της ισοπέδωσης και της αρπαγής. Κι η απατηλή κοινωνική αφασία δεν προδικάζει τη μονιμοποίηση της συγκυριακής εξασφάλισης από τον Σαμαρά του πολιτικού ελέγχου. Άλλωστε, αυτό είναι αντιληπτό από το πρωθυπουργικό κέντρο, που ήδη επεξεργάζεται σχεδιασμούς, χωρίς να αποκλείεται ο εκλογικός αιφνιδιασμός, ωστόσο φιλοδοξώντας σε ευρύτερη αναδιάταξη του κλυδωνιζόμενου πολιτικού κατεστημένου. Αυτό που «φωνάζει» κάθε μέρα όλο και πιο δυνατά είναι το τέλος των συνεγερτικών συνθημάτων και αιχμιακών διεκδικήσεων και η ανάγκη για βαθύτερες και συνολικότερες πολιτικές διεξόδου και προοπτικής. 
Οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις, κι ενδεχομένως συγκρούσεις, που σοβούν στην περιοχή θα καθορίσουν τις εξελίξεις. Κι εδώ βοά άλλο ένα έλλειμμα πολιτικής γραμμής, ιεράρχησης και βέβαια της επιβαλλόμενης προετοιμασίας και του δυναμικού της Αριστεράς και του λαού. Ο αιφνιδιασμός του ΣΥΡΙΖΑ με τις ραγδαίες εξελίξεις στο Κυπριακό, αλλά και την ωμή επιβολή της τρόικας στην τροπή της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, φωτίζει πολλαπλά τις αστοχίες εντοπισμού των κρίσιμων μετώπων, παρά τις γενικές καταγγελίες και εξαγγελίες.
Σε αυτό το πλαίσιο, ήρθε και μια δημοσκοπική νότα που, μάλλον, επιβεβαιώνει τα «καμπανάκια» για τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε έρευνα της ALCO στη Β’ Αθήνας, για την ιστοσελίδα theparer.gr, ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει πτώση από το 33% στο 17%. Μεγαλύτερη σημασία έχουν τα ποσοστά των ψηφοφόρων του που μετακινούνται: 13% αναποφάσιστοι, 6,7% δηλώνουν άλλο κόμμα εκτός κοινοβουλευτικών, Λοβέρδου και Plan B, και τέλος 7,6% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ τον περασμένο Ιούνη δηλώνουν τώρα ψήφο στη Χρυσή Αυγή. Ενώ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ καταγράφουν μεγάλες απώλειες, η Χ.Α. διπλασιάζει τη δύναμή της. 
Αυτά και καλή Aνάσταση… Το ημερολόγιο έχει εξαντληθεί για την Αριστερά κι όχι για την κυβέρνηση…

του Δημήτρη Υφαντή, Εφημερίδα "δρόμος της Αριστεράς", 3-4/5/2013

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤAΡΤΕΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ…

ΠΩΣ ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΚΟΤΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΑ ΠΡΙΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΑΥΓΟ
(“Βελουχιώτες μου” προσέξτε μην σας φύγει κανά πίπουλο πάνω στην μάχη)

20130502-212812.jpg
http://www.olympia.gr/

Οι άγιες ημέρες του Πάσχα πέρασαν. Η (όποια) ηρεμία και η (επίσης όποια) ανεμελιά, ανήκουν στο άμεσο παρελθόν. Δυστυχώς, το παρόν είναι πάλι εδώ...Ρεαλιστικό, σκληρό, επιτιθέμενο σε...εξακολουθητικό Μέλλοντα, όπως λέγαμε και στο σχολείο...Το μέλλον - εδώ και αρκετά χρόνια - αβέβαιο. Κάποιες πρακτικές, όμως, παραμένουν. Γίνονται τρόπος ζωής, καθημερινότητα, σταθερές "εχθρικές ενέργειες" και επικίνδυνοι ελιγμοί κατά του Έλληνα και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. 
Η παραπλάνηση και η κοροϊδία σε όλο τους το μεγαλείο.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ σε όλους, ΥΓΕΙΑ και ΔΥΝΑΜΗ.

Δ.Χ.

Δευτέρα 6 Μαΐου 2013

Οι επίορκοι (του σάπιου πολιτικού συστήματος και της συγκυβέρνησης) πότε θα βγουν σε αργία;

Παραβιάζουν νόμους και Σύνταγμα κι ακόμα είναι στην καρέκλα τους

Με τις πρωτοφανείς, κατάφωρα άδικες, παράλογες και αντισυνταγματικές διατάξεις του 3ου Μνημονίου και την... προκαταβολική τιμωρία που υφίστανται οι υπάλληλοι με τη θέση τους σε αυτοδίκαιη αργία μόνο και μόνο αν παραπεμφθούν για πειθαρχικό έλεγχο από τα αρμόδια, σε κάθε περίπτωση, όργανα, ανατρέποντας πλήρως το τεκμήριο της αθωότητας και κάθε έννοια χρηστής διοίκησης, καταδικάζεται η δημόσια διοίκηση και οι κοινωνικές υπηρεσίες σε πλήρη κατάρρευση, ενώ οι εργαζόμενοι μπαίνουν σε καθεστώς ομηρίας και εκβιασμών. Εγκαθιδρύεται ένα καθεστώς τρόμου και αυθαιρεσίας που εναρμονίζεται με το γενικότερο κλίμα εκφοβισμού της κοινωνίας.
Πρόκειται, σαφώς, για άλλο ένα επεισόδιο του σίριαλ της στοχοποίησης των δημοσίων υπαλλήλων που έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό, με στόχο τη συνολική απαξίωση του Δημοσίου, μέσα από την κατασκευή της απαραίτητης «συναίνεσης» της κοινωνίας. 
Η «προθυμία» τους, όμως, για τιμωρία σταματά όταν πρόκειται για το πολιτικό προσωπικό της συγκυβέρνησης και της τρόικας. Τότε δεν θέλουν ούτε καν να διερευνηθούν οι ενδεχόμενες ευθύνες τους. Αντίθετα, εκεί κυριαρχεί η ασυλία και η συγκάλυψη. 
Τις «ρυθμίσεις» της αυτοδίκαιης αργίας πρέπει να εφαρμόσει ο ελληνικός λαός για να απαλλαγεί άμεσα από την τρικομματική κυβέρνηση!

Διότι, αυτή η κυβέρνηση
«... εκδηλώνει άρνηση 
αναγνώρισης 
του Συντάγματος»
(άρθρο 107 παρ. 1 περίπτ. α' Υπαλλ. Κώδικα)
καθώς διαπράττει καθημερινά, όχι παραπτώματα, αλλά εγκλήματα κατά του ελληνικού λαού, τον οδηγεί στην εξαθλίωση, στην υποτέλεια, την εξόντωση. Αυτή η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα στην καταστροφή, ενώ με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου απαξιώνει το Κοινοβούλιο και έχει κάνει το Σύνταγμα κουρελόχαρτο.

Αυτή η κυβέρνηση
«… εκδηλώνει έλλειψη 
αφοσίωσης στην Πατρίδα 
και τη Δημοκρατία»
(άρθρο 107 παρ. 1 περίπτ. α' Υπαλλ. Κώδικα)
καθώς έχει οδηγήσει τη χώρα στην επιτήρηση με τα μνημόνια, ποινικοποιεί, κατασυκοφαντεί και καταστέλλει άγρια τους κοινωνικούς αγώνες.

Αυτή η κυβέρνηση 
«... χρησιμοποιεί την ιδιότητά της 
για εξυπηρέτηση ιδιωτικών 
συμφερόντων του ίδιου 
του προσωπικού της
και τρίτων προσώπων»
(άρθρο 107 παρ. 1 περίπτ. ιδ' Υπαλλ. Κώδικα)
καθώς έχει προχωρήσει στο ξεπούλημα της χώρας και του δημόσιου πλούτου σε ξένα και εγχώρια συμφέροντα.

Αυτή η κυβέρνηση 
«... παραλείπει 
τη δίωξη και τιμωρία...»
(άρθρο 107 παρ. 1 περίπτ. κδ' Υπαλλ. Κώδικα)
… των υπεύθυνων του πολιτικού προσωπικού της για την εξαπάτηση και την καταλήστευση του ελληνικού λαού, ενώ συγκαλύπτει εκατοντάδες σκάνδαλα, εξασφαλίζοντας την ασυλία τους.

Αυτή η κυβέρνηση που βάζει τα συμφέροντα των δανειστών και της τρόικας πάνω από τα συμφέροντα της ελληνικής κοινωνίας, είναι πράγματι επίορκη και επικίνδυνη για την επιβίωση του ελληνικού λαού.
Δεν θα φύγουμε εμείς. Αυτοί πρέπει να φύγουν. Να τους διώξουμε!

Μ.Κ.
Εφημερίδα "δρόμος της Αριστεράς", 3-4/5/2013

Οι σημερινοί Ιούδες δεν έχουν πόρο από φιλότιμο…

Εύστοχο και δραματικά επίκαιρο το σκίτσο του ΚΥΡ… 

Βεβαίως οι σημερινοί «Ιούδες» διαφέρουν από τους «κοινούς» ρουφιάνους: Είναι πωρωμένα ανδρείκελα… 

Ένας «κοινός» ρουφιάνος ασκεί το «επάγγελμα», λόγω των παθολογικών του ατελειών, ελαττωμάτων και συμπλεγμάτων του, λόγω της αβυσσαλέας δειλίας του, των τυχοδιωκτικών και αριβιστικών του «φιλοδοξιών», συχνά λόγω και της εξαθλίωσής του, λόγω ΓΕΝΙΚΑ, της νοσηρής (κοινωνικής, πολιτικής και ψυχολογικής) υπόστασής του… 

Οι «Ιούδες» αυτού του είδους δεν χάνουν ΠΑΝΤΕΛΩΣ τη συνείδησή τους, έχουν επίγνωση της πράξης τους, νιώθουν στο βάθος κάποιες ενοχές, μπορεί και να βάλουν μια θηλιά στο λαιμό για τα εγκλήματά τους… 

Υπάρχουν, όμως και «Ιούδες» ΠΩΡΩΜΕΝΟΙ. [b]Δηλαδή χωρίς καμία επίγνωση των πράξεών τους, χωρίς κανένα δισταγμό και χωρίς καμία ΕΝΟΧΗ, διότι, απλούστατα σ’ αυτούς δεν έχουν απομείνει ούτε ψήγματα ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ… [/b] 

Τέτοιοι «Ιούδες» είναι τα δωσίλογα ανδρείκελα που μας κυβερνούν, ιδιαίτερα στα τελευταία κατοχικά χρόνια. Αυτοί είναι τα ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ πωρωμένα εκτελεστικά όργανα του 4ου Ράιχ: οι ψυχροί εκτελεστές των «συμβολαίων θανάτου» της τοκογλυφικής χούντας, ο «κοινοβουλευτικός μανδύας» του σύγχρονου ΦΑΣΙΣΜΟΥ… 

Αυτοί οι «Ιούδες» δεν πρόδωσαν απλώς την χώρα και το λαό της. Αλλά είναι και οι ίδιοι που κάρφωσαν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό πάνω στον σταυρό του μαρτυρικού θανάτου, και με την ηδονή και το «ρατσιστικό», διεστραμμένο μίσος του πωρωμένου εγκληματία, καρφώνουν ασταμάτητα όλο και νέα καρφιά θανάτου… 

Αυτοί οι «Ιούδες» δεν αυτοκτονούν… 

Μόνο οι λαοί τους …κρεμάνε. 

"Η αναζωπύρωση του «εθνικού» μετά την Κύπρο". Γ. Καραμπελιάς, Στ. Λυγερός, Ρ. Ρινάλντι



Διανύουμε μια περίοδο τεκτονικών αλλαγών, όπου οι αλλεπάλληλοι σταθμοί της, δύσκολα προλαβαίνουν να αποκρυπτογραφηθούν και να κατανοηθούν από την κοινωνία. Γι’ αυτό η «Δράση» επιμένει να ανοίγει συζητήσεις, συχνά πέρα από το κάδρο της επικρατούσας θεματολογίας, αναδεικνύοντας προσεγγίσεις, χωρίς το άγχος να «εκπροσωπεί» ή να «χρεώνεται» απόψεις και ανεξάρτητα από την τοπική δραστηριότητα των πολιτικών κομμάτων. Εδώ και χρόνια, επενδύουμε σε γόνιμες αναζητήσεις για την κατανόηση των ερωτημάτων που αναδεικνύει η συγκυρία. Σ’ αυτό το πνεύμα προγραμματίστηκαν,το αμέσως επόμενο διάστημα, τρεις θεματικές συζητήσεις, με πρώτη αυτήν που αφορά στην επαναξιολόγηση της βαρύτητας του «εθνικού» μετά τα γεγονότα στην Κύπρο. 

Η πρώτη συζήτηση με θέμα: «Η αναζωπύρωση του «εθνικού» μετά την Κύπρο», θα γίνει την Κυριακή του Θωμά, 12 Μαΐου, στις 7.30 το απόγευμα, στο κτήριο του πάρκου Μίκης Θεοδωράκης, (ΤΥΠΕΤ) με εισηγητές τους:

Γιώργο Καραμπελιά, συγγραφέα, εκδότη
Σταύρο Λυγερό, δημοσιογράφο
Ρούντι Ρινάλντι, εκδότη της εφημερίδας «Δρόμος της Αριστεράς»

Γιατί η Κύπρος;

Στην Κύπρο, από τη μια στιγμή στην άλλη, σε συνθήκες καταναλωτικής ευδαιμονίας, αναδύθηκε εμφατικά, πέραν της οικονομικής κατάρρευσης και της φτωχοποίησης, η γεωπολιτική διάσταση της σύγχρονης πραγματικότητας. Ξαφνικά, μέσα σε μια εβδομάδα, με έξωθεν παρεμβάσεις, η Κύπρος πέρασε σε άλλη εποχή, σε ότι αφορά τις δυνατότητες και τις προοπτικές της. Ολοένα και πιο φανερά, προμηνύονται ανάλογες εξελίξεις και στην Ελλάδα. Τα σημάδια πληθαίνουν, η αποσταθεροποίηση της ευρύτερης περιοχής συντελείται, ωστόσο αυτή η παράμετρος υποβαθμίζεται στο δημόσιο λόγο και ο λαός παραμένει σε μια κατάσταση παραπλανητικής αμεριμνησίας. 

Από την άλλη, η αναγκαία κοινωνικοπολιτική αλλαγή στην χώρα μας, ζήτημα που έχει τεθεί, είναι αντιμέτωπη και με γεωστρατηγικές παραμέτρους, που συστηματικά παρακάμπτονται. Οι προτάσεις εστιάζουν κυρίως στο οικονομικό, υπονοώντας έτσι σιωπηρά, ότι το υπάρχον γεωπολιτικό πλαίσιο παραμένει δεδομένο. Κι’ όμως: Η χρεοκοπία Ελλάδας και Κύπρου, τροποποιεί τα θεμελιώδη πάνω στα οποία έχουν χαραχτεί οι μακρόχρονες διπλωματικές σταθερές του Ελληνισμού, υποχρεώνοντάς μας σε πιο σύνθετες προσεγγίσεις. 

Σας περιμένουμε!

Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων «Δράση για μια άλλη πόλη»

Η ΑΘΗΝΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Οι περισσότεροι ζήσατε την ανάσταση σε κάποια εκκλησία... Απο ψηλά όμως είχε άλλη χάρη...



http://paysanias.blogspot.gr/2013/05/blog-post_5.html, 5/5/2013

ΚΑΛΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ