Όσο υπάρχουν φίλοι - Διήγημα του Λουκά Χονδρού

Να ’ναι καλά ο μαστρο-Στέργιος ο υδραυλικός, που μου ’δωσε τις προάλλες τρία μεροκάματα.

Καλός άνθρωπος, δε μπορώ να πω, έστω και μια φορά στο τόσο, με σκέφτεται στη φάση που είμαι, όχι, παράπονο απ’ αυτόν δε μπορώ να έχω. Οι άλλοι όμως, οι τόσοι φίλοι και κολλητοί, πού είναι τώρα που τους έχω ανάγκη; Μπουχός έγιναν όλοι τους κι ούτε που ρωτάνε αν ζω ή αν πέθανα. Και τί να τους πεις δηλαδή, να τους παρακαλέσεις; Δεν ξέρουν το χάλι μου; Το ξέρουν και το παραξέρουν αλλά κάνουν το κορόιδο κι αποφεύγουν κάθε επαφή, ούτε καν ρωτάνε λες και θα τους λερώσω, εγώ, που κάποτε έβαζα πλάτη για πάρτη τους, τώρα, βλέπεις, δεν τους βολεύει και γίνανε λούηδες. Ας είναι, χαλάλι τους...

Να ’ναι καλά ο άνθρωπος, ήρθε ένα βράδυ και με βρήκε στο γιατάκι μου στην πρώτη εσοχή της στοάς του υπουργείου, ούτε δέκα μέτρα απ’ τη λεωφόρο. «Το πρωί θά περάσω να σε πάρω για δουλειά. Βάζω κάτι καλοριφέρ και θέλω δυό χέρια παραπάνω. Να ’σαι έτοιμος, εκεί κατά τις εφτάμισυ». Και μ’ άφησε μια σακούλα του σουπερμάρκετ με μισή φρατζόλα ψωμί, ένα τέταρτο κασέρι, δέκα φέτες μορταδέλα και δυο μπουκάλια μπύρες.

Δηλαδή, να ’ναι καλά λέω, γιατί στα τρία μεροκάματα τσοντάρισε κι από πάνω, σύνολο εκατόν είκοσι ευρουλάκια, που, και τα μισά να μου ’δινε ή το πολύ ογδόντα, δε θα του ’λεγα και τίποτα. Και δεν είναι η πρώτη φορά που μου φέρνεται εντάξει. Το ’χει κάνει αρκετές φορές μέχρι τώρα, στα πέντε χρόνια που έπεσα στην «απόξω». Κι αυτό το εκτιμάω γιατι δείχνει πως δεν είναι αχάριστος, πως αναγνωρίζει ότι χωρίς τη δική μου στήριξη δε θα ’χε στεριώσει στην πιάτσα. Λέω για τότε, που είχα το μαγαζί «ο Φίλος του Υδραυλικού» και τον είχα σε ανοιχτή πίστωση, όπως κι άλλους δηλαδή, αλλ’ αυτός δε μ’ έριξε ποτέ, μπορεί ν’ αργούσε αλλά με ξεπλήρωνε και με το παραπάνω. Οι άλλοι, όχι όλοι βέβαια αλλ’ οι πιο πολλοί, με φέσωσαν, ακόμα έχω να παίρνω, έμ, πώς να μη φαλήρω δηλαδή... Τέλος πάντων, μην αρχίσουμε πάλι την κλάψα.

Απόψε, δε γουστάρω συσσίτιο του δήμου. Από νωρίς πήρα το φιλαράκι μου τον Άγη στο καρτοκινητό, ομοιοπαθής κι αυτός καλό παιδί με νοιώθει, δε μπορώ να πω, τον έχω αποκούμπι αλλά όσο να ’ναι πολύ πιο σικάτος, δε γουστάρει στοές και δρόμους, μένει σε δημοτικό κατάλυμα μαζύ μ’ άλλους πέντε. Δηλαδή Αγησίλαο τον βαφτίσανε αλλά, βλέπεις, έπρεπε να δείχνει άνθρωπος της καλής κοινωνίας καθότι «Aghis, Haute Coiffure Studio» είχε, με ταμπέλα στο γαλλικό απ’ έξω και με δυό αισθητικίνες υπαλλήλους μέσα, άρα το «Αγησίλαος» καθόλου δεν πήγαινε, του ’κανε χαλάστρα, γι’ αυτό και το ’κανε Άγις, με «γιώτα» παρακαλώ, έτσι προς το πιο αρτιστίκ. Το κομμωτήριο βέβαια δεν ήταν καμιά μεγάλη φίρμα αλλά όσο να ’ναι τη σειρά του την είχε και κονόμαγε τις καλές εποχές. Αυτός όμως είχε την τσέπη τρύπια κι όσα έριχνε μέσα, του φεύγανε σε γυναίκες κι αυτοκίνητα και πρώτα τραπέζια πίστα, ακόμα κι όταν η κρίση φούντωνε, και βέβαια, ούτε που πήρε χαμπάρι για πότε βάρεσε κανόνι. Αλλά, είπαμε, μην αρχίσουμε κι απόψε την κλάψα.

-Έλα, κερνάω εγώ απόψε, τα κονόμησα, Τί, ...μη ρωτάς, πώς και γιατί. ...Ναι, σιγά μην τα κάνω μπαγιόκο στην τράπεζα... Έλα ρε, να πούμε δυό κουβέντες...

Και να ’μαι τώρα στο παληό μου ταβερνάκι «το τηγάνι», μακρυά απ’ το κέντρο, προς Πετράλωνα μεριά, να ’χω παραγγείλει γαύρο ξεροτηγανητό, χταποδάκι ψητό, καλαμαράκια, ντοματοσαλάτα με κρεμμύδι και ψητή καυτερή πιπεριά με λαδόξυδο. Και τσίπουρο, τσίπουρο με γλυκάνισο που πολύ το γουστάρει ο Άγης.

Καλοκαιράκι κι έχω πιάσει τραπεζάκι ακριανό να ’χω την ησυχία μου να ’ρθει κι Άγης να πούμε δυό κουβέντες, να το ρίξουμε έξω απόψε. Έχω φορέσει το καλό μου το πουκάμισο, ένα λακόστ δεκαετίας κι ένα ανάλογο τζην παντελόνι, ελαφρώς τριμμένα και τα δύο, αλλά όσο να ’ναι, παραμένουν ευπρεπή και ‘καθώς πρέπει’. Αποβραδίς τα ’χα στρώσει προσεχτικά ανάμεσα στα δυό χαρτόνια μου, που βάζω κατάχαμα και κοιμήθηκα από πάνω τους, όπως κάθε βράδυ, μέσα στο σλήπιγκ μπάγκ, και να δεις που το πρωί ήτανε και τα δυό άψογα, ούτε του σιδερωτήριου δηλαδή!

Το γκαρσόνι έφερε πρώτα το τσίπουρο, με γλυκάνισο όπως του είπα, ένα καραφάκι του τέταρτου, μαζύ μ’ ένα μπώλ παγάκια. Ύστερα έφερε το γαυράκι, ξεροτηγανισμένο μυρωδάτο και λαχταριστό, να κολάζει ακόμα και δεσπότη κι από κοντά τα καλαμαράκια, το χταποδάκι και τη σαλάτα. Έγειρα πίσω την καρέκλα μου να τ’ απολαύσω καλύτερα όλ’ αυτά που είχα μπροστά μου κι ένα κύμα αγαλλίασης φούντωσε μέσα μου. Το πρόσωπό μου έλαμψε, αμβροσία και νέκταρ με περίμεναν, τί άλλο καλύτερο να θέλω; ‘Άντε ρε Άγη, γιατί αργείς, έλα να το ρίξουμε έξω απόψε!’

Κι εκεί πάνω που άρχισα να τσιμπολογάω περιμένοντάς τον, νάσου τον στο τηλέφωνο:

-Άργησες, και σου ’χω δείπνο λουκούλλειο, τον προλαβαίνω για να τον ‘φτιάξω’.

-Ρε συ... με συγχωρείς, έμπλεξα, δε... δε γίνεται να ’ρθω απόψε... Τον άκουσα και μου ’κοψε τα ήπατα κι έμεινα με το χταποδάκι μετέωρο μπροστά στο ανοιχτό μου στόμα!.. Κι αυτός συνέχιζε στον ίδιο χαβά, τα συνηθισμένα λιμοκοντόρικα, ‘ειλικρινά πολύ λυπάμαι και το ’θελα και γω πολύ να σε δώ, να λέγαμε τα παληά μας τα ωραία, αλήθεια σου λέω ...τί να σου πώ τώρα και πάλι ζητάω συγνώμη... την άλλη φορά θα το κάνουμε οπωσδήποτε στο υπόσχομαι...’

Και δόστου το μπίρι-μπίρι και τις τσιριμόνιες του, δεν τον άντεξα, ταμπλάς με γυρόφερνε και του ’κλεισα το τηλέφωνο. Ά, ρε Άγη, με πούλησες... δηλαδή, τί σόι παρέα καλύτερη απ’ τη δική μου βρήκες... και δηλαδή απόψε έλαχε να τη βρείς;... αφού απ’ το γιόμα τα ’παμε και τα συμφωνήσαμε, τί κόνξες μου τσαμπουνάς τώρα και με παρατάς αμανάτι, έτσι στην ψύχρα μ’ ένα «με συγχωρείς»;...

Παίρνω βαθειά ανάσα να ’ρθω στα ίσια μου κι άθελά μου ξεφυσάω ούφ, πάει αποχαλάσαμε, σιχτίρ παληοκοινωνία! Ασυναίσθητα, ρίχνω ένα βλέμμα ολόγυρα: τίποτα το ιδιαίτερο, ησυχία, καθημερινή βλέπεις, κι οι πελάτες λιγοστοί. Μόνο ο σκύλος απέναντί μου στα δυό μέτρα με κοιτάει – αλήθεια πότε ήρθε και δεν τον πήρα χαμπάρι; Αλλά και πώς να τον πάρω δηλαδή, με τέτοιο ταράκουλο που με βρήκε;

Τον κοιτάζω κι εγώ και, δεν ξέρω αν είναι ιδέα μου, αλλά μου φαίνεται πως μου χαμογελάει. Χαλαρώνω, γεμίζω το ποτήρι μέχρι τη μέση με τσίπουρο, ρίχνω και δυό παγάκια μέσα, του χαμογελάω κι εγώ και το πίνω μονορούφι στην υγειά του. Δοκιμάζω ένα γαυράκι, μμμ, τέλειο, ρίχνω ένα και στο σκύλο. Ένα χταποδάκι εγώ, ένα ο σκύλος. Ένα γαυράκι εγώ, ένα ο σκύλος. Ένα καλαμαράκι εγώ, ένα ο σκύλος. Καλά πάμε!

Ωραίος σκύλος, αδέσποτος κι ελεύθερος, χωρίς λουράκι και λοιπά λιλιά στο λαιμό. Κάθεται στα πίσω πόδια του στηριγμένος στα μπροστινά του. Κύριος κι αξιοπρεπής με κοιτάει ίσια στα μάτια, είμαι σίγουρος πως τώρα, με τον τρόπο του δηλαδή, μου μιλάει. Άσπρος, με όμορφες καφεκίτρινες προς το μελί βούλες, μία μικρή στο σταυρό ανάμεσα στα μάτια, από μία στ’ αυτιά κι άλλες μεγαλύτερες στο υπόλοιπο σώμα του. Γεροδεμένο σκαρί παρά την δυστυχία του, με δυνατό θώρακα, καθόλου κοιλιά και γερά πόδια.

Το τσίπουρο στο καραφάκι έχει πιάσει πάτο, έχω έρθει σε καλή φάση, κι όλα τα βλέπω ωραία. Κι ο σκύλος όλο και πιο ωραίος μου φαίνεται. Τον χαζεύω καθώς μοιραζόμαστε το φαγητό και... ρε... ρε σύ, αυτός είναι φτυστός ο Ντίκ! Ναι, ναι, ο Ντίκ ο παιδικός μου φίλος, στο σπίτι μας στο χωριό! Ο Ντίκ, ο σκύλος μου ο ξεχωριστός, ο θεϊκός! Έ ρε τί παιχνίδι ρίχναμε κάθε μέρα, τί αγκαλιές και τί τρεχαλητό! Πανέξυπνος και αεικίνητος, σε κοίταζε στα μάτια κι ό,τι του ’λεγες το ’πιανε αμέσως, δεύτερη κουβέντα δε χρειαζότανε. Κι εκείνος έτσι ήτανε, αξιοπρεπής, μέχρι το χαγιάτι ανέβαινε, ποτέ μέσα στο σπίτι. Με το σπαθί του είχε γίνει μέλος αναπόσπαστο της οικογένειας και συμμετείχε στον αγώνα της επιβίωσης. Θερίζαμε κι αυτός πήγαινε πιο μπροστά, μαζεύαμε καπνό τη νύχτα, αυτός πάλι εμπροσθοφυλακή να ελέγχει το χώρο για φίδια και λοιπά ενοχλητικά ζουλάπια. Και στο μεταξύ να πετάγεται να ρίξει μια ματιά και στ’ άλογα που έβοσκαν πιο πέρα.

Α, ρε Ντίκ, πόσο ομόρφυνες τα παιδικά μου χρόνια!..

Το δείπνο μας τελειώνει κι τούτος εδώ ακόμα πεινάει, αυτό είναι φανερό. Αλλά περήφανος καθώς είναι, δε θέλει να δείχνει λιμασμένος. Τώρα του ρίχνω ψωμί, σκέτο ψωμί κι αυτός ανταποκρίνεται. Κι όλο με κοιτάζει καλοσυνάτα με τα υγρά του μάτια. Παραγγέλνω κι άλλο ψωμί κι ό,τι έτοιμο έχει το μαγαζί, τέτοια ώρα τί να ’χει, να, τρία σουβλάκια από χθες, εντάξει φέρτα. Ωραία, σα να χόρτασε μου φαίνεται. Ξαπλώνει κάτω και με κοιτάζει ευχαριστημένος κουνώντας την ουρά του.

Πέρασε η ώρα, κοντεύει μεσάνυχτα. Οι πελάτες αραίωσαν, ώρα να πηγαίνω. Αλλά όχι, δε θα φύγω έτσι. Του κάνω νόημα κι έρχεται κοντά μου. Τρίβεται στα πόδια μου, τον χαϊδεύω στο πρόσωπο κι αυτός μου χαμογελάει ευτυχισμένος. Με καταλαβαίνει αφού κι αυτός άστεγος είναι.

-Άντε φίλε μου, καλά περάσαμε οι δυό μας, δε φαντάζεσαι τί χαρά μου ’δωσες απόψε. Θα ξανάρθω και θα τα ξαναπούμε..

Με αντιχαιρετάει κι αυτός, κουνώντας την ουρά του.

Σουρωμένος αλλά «πλήρης», παίρνω το δρόμο για το γιατάκι μου. Κι ούτε που κατάλαβα πώς έφτασα και πώς με πήρε ο ύπνος. Και τί ύπνος! Όλα τα όμορφα όνειρα, τα πιο όμορφα όνειρα, περνούσαν μαζεμένα από μπροστά μου. Λες και μήνες, χρόνια, περίμεναν αυτή τη νύχτα! Θα πρέπει να χαμογελούσαν μέχρι και τ’ αυτιά μου, ώ, είμαι σίγουρος γι’ αυτό!

Κι εκεί κοντά το πρωί, στο πρώτο αχνοφέξιμο της στοάς, πάνω στο στερνοΰπνι, ένα χάδι απαλό απλώνεται γλυκά-γλυκά σ’ όλο μου το πρόσωπο, ένα χάδι ίσο με χίλια φιλιά. Όμορφα που είναι! Και το χάδι γίνεται ανάσα, ανάσα ζεστή και με ξυπνάει. Πλάι μου ο σκύλος, ο ίδιος, ο χθεσινός, μου χαμογελάει.

Όχι, αυτό δεν είναι όνειρο!..

Πρωτοδημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΑΥΓΗ» στο ένθετο «Αυγή αναγνώσεις» την 14/8/2017

Σημείωση: Ο συντοπίτης μας Λουκάς χονδρός εργάστηκε στην Δ.Ε.Η. ως μηχανικός (Dipl. Civil Eng. MSc) μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων, συμμετέχει συνεχώς και ενεργά στα δημοτικά πράγματα των Βριλησσίων (υπήρξε υποψήφιος Δήμαρχος και υποψήφιος σύμβουλος της πόλης) και ασχολείται και με τη συγγραφή. Βιβλία του έχουν συμπεριληφθεί σε σχολικές βιβλιοθήκες:

http://7gym-chanion.chan.sch.gr/NEWPAGE/PAGES/books.htm

Έργα του:

«Φεγγίτης στην ομίχλη», εκδόσεις «ΙΡΙΣ - Α.Σ. ΦΙΛΙΠΠΟΤΗΣ – ΑΘΗΝΑ», 2010.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22808&subid=2&pubid=10906960

«Μέχρι το τρένο», εκδόσεις «Δελφίνι».

http://www.politeianet.gr/sygrafeas/chondros-loukas-51147

Σχόλια και επιμέλεια: Δημοσθένης Μπούκης του Γιάννη

Δήλωση του υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, Χρήστου Σπίρτζη με αφορμή την σημερινή επέτειο και το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα

• Όσοι από εμάς, από μικρά παιδιά έως και την ηλικιακή και πολιτική μας ενηλικίωση, διδασκόμασταν τον ριζοσπαστισμό και την προοδευτική πορεία της Παράταξης κάτω από τα μπαλκόνια των ομιλιών του Ανδρέα,

• όσοι από εμάς ξενύχτησαν ως μαθητές και φοιτητές στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, περιφρουρώντας τα από τη δράση των Κενταύρων της ακροδεξιάς,

• όσοι από εμάς λειτούργησαν στο αμφιθέατρο, στους μαζικούς χώρους και τους κοινωνικούς αγώνες,

• όσοι από εμάς έβαζαν τη διαχωριστική γραμμή από τα δεξιά και όχι από τα αριστερά,

• όσοι από εμάς φώναζαν και φωνάζουν το σύνθημα «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά»,

• όσοι είχαν την αφίσα και τη φωτογραφία του Ανδρέα στο φοιτητικό τους δωμάτιο, στο γραφείο τους, στην καρδιά τους,

• όσοι συγκρούστηκαν με τις συντηρητικές δυνάμεις, εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ, που επιχειρούσαν την αποδόμηση του έργου του Ανδρέα, του ριζοσπαστισμού του, του τριπτύχου και της πολιτικής και ιδεολογικής κατεύθυνσης της διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη,

• όσοι παρακολουθούσαν τη λάσπη της δεξιάς του Μητσοτάκη στο πρόσωπο του Ανδρέα,

• όσοι παρακολουθούσαν τη λάσπη της προσπάθειας σύνδεσης του Ανδρέα και στελεχών του προοδευτικού χώρου με την τρομοκρατία,

• όσοι πίστεψαν πραγματικά στη σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων,

δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι κάποια στελέχη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, προερχόμενα από το ΠΑΣΟΚ που δεν κληρονομείται, θα επέλεγαν να τιμήσουν την ιδρυτική επέτειο του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα ταυτισμένοι και υπερασπιζόμενοι από τον Άδωνη Γεωργιάδη, Αντιπρόεδρο της ΝΔ, τον Γ. Κουμουτσάκο και τον Κυριάκο Μητσοτάκη του 2030, ενάντια στον Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα.

Εύχομαι ολόψυχα να συναντηθούμε σύντομα με τους υπόλοιπους. Με διαφωνίες και αντεγκλήσεις, με διαφορετικές οπτικές και θεωρήσεις, με διαφορετικές νοοτροπίες και ιεράρχηση, αλλά από την προοδευτική και πατριωτική πλευρά του λόφου.

Όχι από την άλλη πλευρά, παίζοντας τον ρόλο του συμπληρωματικού υπερασπιστή και υποστηρικτή του νεοφιλελευθερισμού, προσβλέποντας στη συμπόρευση με τον κ. Μητσοτάκη και τη ΝΔ, επικαλούμενοι την πολιτική των δήθεν ίσων αποστάσεων. Όχι παίζοντας τον ρόλο του χειροκροτητή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ομιλία του που ανέφερε ότι τους ενώνουν πάρα πολλά και τους χωρίζουν πολύ λίγα.

Αυτά αποτελούν ύβρη στη μνήμη του Ανδρέα.

Ο Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, με το άρθρο του και τη στάση του, ανοίγει για μια ακόμη φορά τον δρόμο σύγκλισης των ευρύτερων προοδευτικών δυνάμεων.

Οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ δεξιάς και αριστεράς υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν.

Έχουν τεθεί και από την ελληνική κοινωνία και από τον προοδευτικό κόσμο και είναι μία από τις βαριές παρακαταθήκες της πολιτικής κληρονομιάς του Αντρέα.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΟ DOCUMENTO: ΗΤΑΝ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΨΕΥΤΗΣ;

Ολόκληρο το άρθρο του Πρωθυπουργού με τίτλο 

"ΗΤΑΝ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΨΕΥΤΗΣ;" 

Η γέννηση, η διαδρομή και η κατάληξη του ΠΑΣΟΚ, όπως και ο ρόλος του Ανδρέα Παπανδρέου στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, προσφέρονται όχι μόνο για ιστορική έρευνα αλλά και για πολιτικά συμπεράσματα απολύτως χρήσιμα και στη σημερινή συγκυρία. Η αντιπαράθεση και οι διαμάχες για το χθες του ΠΑΣΟΚ μοιάζουν πολύ με τις διαμάχες για το σήμερα της χώρας.

Το πώς ένα μικρό πολιτικό κόμμα, με το στίγμα μάλιστα του εξτρεμιστή, του βομβιστή και του φίλου της τρομοκρατίας εκείνης της εποχής, σε ελάχιστα χρόνια μεταμορφώθηκε σε μεγάλο κόμμα εξουσίας που έβαλε τη σφραγίδα του στη διαμόρφωση της Μεταπολίτευσης είναι θέμα που έχει προκαλέσει και εξακολουθεί να προκαλεί μεγάλες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις.

Οπως και πώς το ΠΑΣΟΚ της νίκης και της αλλαγής, από τη γεμάτη αυτοπεποίθηση -ακόμη και έπαρση- καλημέρα στον ήλιο, έφτασε στη σημερινή καληνύχτα στον ριζοσπαστικό εαυτό του. Βέβαια, από ιστορικής άποψης τα γεγονότα είναι πολύ πρόσφατα για να μην επηρεάζεται -και σε πολλές περιπτώσεις να μην αλλοιώνεται- η ιστορική ματιά από τις τρέχουσες πολιτικές και κομματικές βλέψεις.

Δεν είναι τυχαίο, για παράδειγμα, ότι τα τελευταία χρόνια έχει επανέλθει, και μάλιστα με ένταση, η ρηχή και πολιτικά ιδιοτελής άποψη για τον λαϊκισμό και την εξαπάτηση του λαού, που δήθεν αποτέλεσαν τους βασικούς παράγοντες της εκτόξευσης του ΠΑΣΟΚ στις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80.

Οι ερμηνείες για την «αφύσικη» και εντέλει ζημιογόνα για την Ελλάδα «εισβολή» του στο πολιτικό σκηνικό, που ακόμη εξακολουθεί να θεωρείται από τη Δεξιά και τις συντηρητικές δυνάμεις ως διαταραχή της ομαλής, παραδοσιακής, διακομματικής εναλλαγής στην εξουσία, δίνουν και παίρνουν και στις μέρες μας.

Στο πλαίσιο αυτό προσπαθώ να αποφύγω τις εύκολες και σκόπιμες αναγωγές και συγκρίσεις, μπορώ με κάποια σιγουριά να επισημάνω μερικούς από τους βασικούς παράγοντες που οδήγησαν στη ραγδαία άνοδο του ΠΑΣΟΚ, από τη στιγμή που εμφάνισε το πολιτικό του πρόσωπο με τη διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη.

Πρώτος και σημαντικότερος παράγοντας, η συσσωρευμένη κρίση εκπροσώπησης των λαϊκών κοινωνικών δυνάμεων της μεταεμφυλιακής περιόδου, κρίση που επέτεινε περισσότερο η δικτατορία.

Δεύτερος παράγοντας, ο ριζοσπαστισμός των νέων εργατικών και μικροαστικών στρωμάτων της εποχής, που αμφισβητούσαν βαθιά τις δομές του κράτους και της οικονομίας.

Τρίτος σημαντικός παράγοντας, η χαρισματική προσωπικότητα του Ανδρέα Παπανδρέου, ενός ανθρώπου που συμβόλιζε ήδη από την εποχή της προδικτατορικής περιόδου το αίτημα της Αλλαγής και της ρήξης με το τότε κατεστημένο.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου δέχτηκε τα σφοδρά πυρά του «κατεστημένου» της εποχής, όπως ο ίδιος το ονόμασε, ως «λαϊκιστής», «λαοπλάνος», «ψεύτης», «επενδυτής σε απάτες και αυταπάτες». Αλλά η βασική και κυρίαρχη αλήθεια που πρέπει να ειπωθεί, όσες αντιρρήσεις κι αν έχει κανείς για τη μετέπειτα πορεία του, είναι μία: διέθετε ένα πολιτικό αισθητήριο να διαγνώσει την ιστορική στιγμή της Μεταπολίτευσης, τα ζητούμενα και τις μεγάλες δυνατότητες που αυτή άνοιγε.

Με τη δημοκρατία, ακόμη ευάλωτη, την Αριστερά διασπασμένη, ρημαγμένη από τους διωγμούς και καθηλωμένη σε σχήματα που αναφέρονταν σε μεγάλο βαθμό στο παρελθόν, το παλιό κέντρο απαξιωμένο από τις ίντριγκες των παραγόντων και παραγοντίσκων του την παραδοσιακή Δεξιά αμήχανη για το πώς να αντιμετωπίσει το τεράστιο λαϊκό κύμα που προέκυψε από τη χούντα και την αντίσταση σ’ αυτή, ο Ανδρέας κατάλαβε ότι μόνο με την ενέργεια αυτού ακριβώς του κύματος, που οι άλλοι έβλεπαν με επιφύλαξη ή και φόβο, ήταν δυνατό να κάνει η χώρα άλμα προς τα εμπρός.

Τρεις παράγοντες, τρεις ιστορικές προϋποθέσεις, τρεις δυναμικές συμπυκνώσεις που συμπληρώνοντας η μια την άλλη κατάφεραν να συσπειρώσουν, να πείσουν και να ενθουσιάσουν μεγάλα τμήματα της λαϊκής προοδευτική πλειοψηφίας. Το ενοποιητικό νήμα των τριών αυτών προϋποθέσεων, η διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, δεν ήταν μόνο σωστή, δίκαιη και επαναστατική για την εποχή, αλλά και εφαρμόσιμη, εφικτή, καταλυτική. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι το ΠΑΣΟΚ υπήρξε προϊόν και αποτέλεσμα μιας ιστορικής στιγμής, αλλά και ενός ηγέτη που τη διέγνωσε σωστά.

Η προσπάθεια να συνενωθούν οι τρεις γενιές, της Εθνικής Αντίστασης, του 1-1-4 και του Πολυτεχνείου, κάτω από τους μεγάλους στόχους μιας διακήρυξης και τη στέγη ενός ριζοσπαστικού κόμματος που είχαν σημαία τους την Εθνική Ανεξαρτησία, τη Λαϊκή Κυριαρχία και την Κοινωνική Απελευθέρωση μπορεί σήμερα να φαίνεται αυτονόητη. Δεν ήταν έτσι όμως. Αποτέλεσε τομή στην πολιτική και την κοινωνία.

Το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ‘70, μικρό και σχεδόν στο περιθώριο, κατάφερε -ακριβώς αξιοποιώντας τον ηλεκτρισμό της εποχής του- να μετεξελιχθεί ραγδαία όχι μόνο σε μεγάλο κόμμα αλλά και σε παραγωγό προοδευτικής ενέργειας για πολλά χρόνια, εξηγείται, νομίζω, ακριβώς από το χιλιοειπωμένο ραντεβού με την Ιστορία.

Στο ραντεβού αυτό η ιδρυτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, με επικεφαλής τον Ανδρέα, ήταν παρούσα με τον δικό της εμφατικό τρόπο.

Δεν βολεύτηκαν στο πατρικό κόμμα της Ενωσης Κέντρου, αλλά επέλεξαν τον δύσκολο -και για πολλούς από τους παραδοσιακούς ακατανόητο- δρόμο της δημιουργίας νέου κόμματος, απαλλαγμένου από τις αμαρτίες του παλιού πολιτικού συστήματος, ανοιχτού σε νέα ρεύματα και αντιλήψεις.

Πώς και γιατί αυτό το πανίσχυρο κόμμα μεταμορφώθηκε από δύναμη αλλαγής σε δύναμη του καθεστώτος της συντήρησης και της διαπλοκής είναι ένα θέμα που οφείλει κανείς να προσεγγίζει χωρίς απλουστεύσεις και αναθέματα.

Το γεγονός πάντως είναι πως στον Θερμιδόρ του ΠΑΣΟΚ υπήρξαν φαινόμενα αποκέντρωσης της διαφθοράς, εκφυλισμού ιδεών και ανθρώπων, κυνισμού και καταδολίευσης των λαϊκών διαθέσεων.

Στην εποχή μάλιστα των επιγόνων, μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, τα φαινόμενα αυτά προσέλαβαν καθολικό χαρακτήρα, μέχρι να φτάσει το ΠΑΣΟΚ σε αυτό που είναι σήμερα. Και που καμιά σχέση δεν έχει με το τρίπτυχο της 3ης του Σεπτέμβρη και τον ιδρυτή του.

Οι πραγματικές δυσκολίες εξελίχθηκαν τελικά σε άλλοθι για μια σειρά στρατηγικών υποχωρήσεων που αλλοίωναν βαθμιαία το ριζοσπαστικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ. Από το κόμμα της αλλαγής περάσαμε στην αλλαγή του κόμματος.

Σήμερα είναι πολλοί εκείνοι που κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα-συνέχεια του ΠΑΣΟΚ. 

Διατρέχοντας την ιστορία αυτού του κόμματος, που σφράγισε την πορεία της Μεταπολίτευσης, μπορεί κανείς βέβαια να διακρίνει δια γυμνού οφθαλμού τις διαφορές με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ωστόσο, αν καθαρίσει κανείς όλη την καμπάνια από τη γνωστή λάσπη περί λαϊκισμού, δημαγωγίας, ψέματος, που δήθεν αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ του «παλιού» ΠΑΣΟΚ και της νέας Αριστεράς, θα καταλάβει ότι πίσω κρύβεται ο ίδιος μεγάλος φόβος. 
Ο φόβος του κατεστημένου, των επικυρίαρχων, της διαπλοκής και της επιτροπείας: ο φόβος μην τυχόν και επανέλθουν στο προσκήνιο και στην επικαιρότητα των λάικών αγώνων τα μεγάλα και διαρκή αιτήματα της εθνικής ανεξαρτησίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας εκείνης που θα επιτρέπει στον λαό πραγματικά να ασκεί εξουσία. 

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορείται σήμερα ως το κόμμα που έχει ξαναπιάσει το νήμα αυτών των στόχων, τότε η κατηγορία γίνεται δεκτή. 

Και με υπερηφάνεια.

ΣΧΟΛΙΟ Α.Ν.: ΝΤΑΞΕΙ! ΟΚ! 

Γιατί οι σοσιαλπατριώτες στηρίζουν Τσίπρα – Ποιος ο εθνικός κίνδυνος από ένα πιθανό «ατύχημα»

Τον Αλέξη Τσίπρα στηρίζει ανοιχτά ο Στέφανος Τζουμάκας, ένα ακόμα στέλεχος της αριστερής πατριωτικής πτέρυγας του παλιού ΠΑΣΟΚ.

Ο Στέφανος Τζουμάκας δεν έγινε ΣΥΡΙΖΑ, όπως σχεδόν κανένας σοσιαλιστής δεν εντάχθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ (μεγάλη συζήτηση το γιατί), συνεργαζόμενοι με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι οι σοσιαλιστές της κυβέρνησης Τσίπρα (να μην το ξεχνάμε ποτέ αυτό), ωστόσο, ο Στέφανος Τζουμάκας δεν χάνει την ευκαιρία να εκφράζει τη στήριξή του στον Πρωθυπουργό.

Ο Στέφανος Τζουμάκας έδωσε το παρών σε κυβερνητική εκδήλωση όπου παρουσιάστηκε το τριετές σχέδιο για την μεταρρύθμιση του κράτους.

Ο πρώην υπουργός, κάθισε δίπλα του τον Παύλο Πολάκη και όταν έφτασε η ώρα χαιρέτισε εγκάρδια τον Αλέξη Τσίπρα.

Μπορεί να ήταν τυχαίο, αλλά παρά δίπλα ήταν το άλλοτε στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και νυν υπουργός Χρήστος Σπίρτζης, όσο ο πρωθυπουργός μιλούσε για τα… επιτεύγματα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ όπως την ίδρυση του ΑΣΕΠ, της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, των ΚΕΠ και την καθιέρωση της Διαύγειας.

Να σημειωθεί ότι η σκληρή ανδρεοπαπανδρεϊκή πτέρυγα στην πλειονότητά της στηρίζει τον Αλέξη Τσίπρα. Όλοι οι πρώην ΠΑΣΟΚοι βουλευτές που εκλέχτηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστοί ως σκληροί ανδρεοπαπανδρεϊκοί.

Και στην κοινωνία, η σοσιαλιστική βάση του παλιού πατριωτικού ΠΑΣΟΚ, οι σοσιαλπατριώτες, υποστηρίζουν στην πλειονότητά τους τον Αλέξη Τσίπρα όχι γιατί έγιναν ΣΥΡΙΖΑ, ελάχιστοι έως καθόλου έγιναν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά επειδή γνωρίζουν ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την πατρίδα προέρχεται από τους σοσιαλφιλελεύθερους του μεταλλαγμένου ΠΑΣΟΚ, που κατάντησε ΔΗΣΥ και τους νεοφιλελεύθερους του Κυριακού Μητσοτάκη.

Η οριζόντια νεοφιλελεύθερη-σοσιαλφιλελεύθερη διασύνδεση μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο από την οριζόντια συμπαράταξη της κοινωνικής δεξιάς (Καραμανλικής και λαϊκής) με τους σοσιαλπατριώτες και όσες πατριωτικές δυνάμεις έχουν απομείνει στην κομμουνιστογενή αριστερά.

Σε μια εποχή μεγάλων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, που η Ελλάδα βγαίνει «μπροστά» ως σύμμαχος και η γεωπολιτική θα είναι εκείνη που θα μας «ξεχρεώσει» και όχι η λιτότητα, υπάρχει κίνδυνος εάν η χώρα πέσει από «ατύχημα» στα χέρια των σοσιαλφιλελεύθερων και νεοφιλελεύθερων να χαθεί και η τελευταία μας ευκαιρία για ανόρθωση και μεγαλείο, διότι οι φιλελέδες θα πάνε και θα την παραδώσουν στο Βερολίνο και στα άλλα αφεντικά τους.

Η σύγκρουση πλέον σχηματίζει δύο στρατόπεδα: τους πατριώτες από τη μία και τους παγκοσμιοποιητές από την άλλη. Οι σοσιαλπατριώτες το έχουν συλλάβει έγκαιρα αυτό και είναι ο λόγος που στηρίζουν τον Αλέξη Τσίπρα. Ενδεικτικά και μόνο, υποθέστε τι μπορεί να είχε συμβεί στα μεγάλα μας εθνικά θέματα εάν δεν ήταν στο ΥΠΕΞ ο Νίκος Κοτζιάς, που ηγείται της σοσιαλπατριωτικού «ΠΡΑΤΤΩ»…

Υ.Γ.: Τα γκρουπούσκουλα της εθνομηδενιστικής «αριστεράς» του μεγάλου «φιλάνθρωπου» Τζορτζ Σόρος, όταν δεν είναι στον κόσμο τους είναι με τους παγκοσμιοποιητές.

http://www.tribune.gr

Αυτόνομη πορεία της Κεντροαριστεράς προτείνει ο Κ. Λαλιώτης

Αυτόνομη πορεία του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και της Κεντροαριστεράς ως Δημοκρατικού και Προοδευτικού Πόλου απέναντι στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ προτείνει ο Κώστας Λαλιώτης ενόψει της επετείου της 3ης Σεπτέμβρη.
Σε μακροσκελή δήλωσή του το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ αναφέρει μεταξύ άλλων: «Αυτό προϋποθέτει, οριστικά και αμετάκλητα, σαφείς ιδεολογικές και πολιτικές οριοθετήσεις, σαφείς προγραμματικές θέσεις και αντιπαραθέσεις, τόσο με τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και με τη ΝΔ.

Πιστεύω ακράδαντα ότι μόνο με αυτή τη στρατηγική και με αυτόν τον πολιτικό σχεδιασμό το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Συμπαράταξη και η Κεντροαριστερά θα αποκτήσουν ξανά ευρύτατο και ζωτικό ιδεολογικό, κοινωνικό, πολιτικό και προγραμματικό χώρο».

Ο κ. Λαλιώτης προσθέτει ότι μόνο «με αυτούς τους καθαρούς στρατηγικούς στόχους μπορούν να ταυτιστούν και να συμπορευτούν συμμετοχικά και ενεργά εκατομμύρια πολίτες, που έχουν διαχρονικούς δεσμούς με το ΠΑΣΟΚ και την ευρύτερη Παράταξη.

Μόνον έτσι το ΠΑΣΟΚ και η Κεντροαριστερά δεν θα μετατρέπονται σε δεκανίκι και ουρά είτε του ΣΥΡΙΖΑ, είτε της ΝΔ».

Κατά τον κ. Λαλιώτη η πυξίδα του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και της Κεντροαριστεράς μπορεί και πρέπει να δείχνει έναν άλλο δρόμο με βαθειά πίστη στους στόχους, στις αρχές, στις ρίζες και στις αξίες του Ουμανισμού, του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Και καταλήγει: «Οι 13 σηματοδοτικές και δεσμευτικές λέξεις μας είναι οι εξής: Μπροστά και Δυνατά, Αυτόνομα και Νικηφόρα με Αλλαγές, Δημοκρατικά και Πατριωτικά, Μεταρρυθμιστικά και Ριζοσπαστικά, πάντα Προοδευτικά και πάντα Ευρωπαϊκά»

http://www.thetoc.gr

ΣΧΟΛΙΟ ΝΤΑΒΙΑ: Εϊναι μεγάλη γάτα, πάρτε το απόφαση! 

3η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017: ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΞΗ

Έχω την γνώμη ότι η φετινή επέτειος της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ είναι προφανές και πανθομολογούμενο ότι δεν είναι ίδια με την περυσινή ή την προπέρσινη.

Και αυτό γιατί απλά είναι η επέτειος της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ στην χρονιά εκείνη που θα μείνει στην πολιτική ιστορία της χώρας ως Η ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΗΚΕ Η ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΤΕΛΕΙΩΣΕ και επίσημα, με την βούλα της ΔΗΣΥ και των εξελίξεων σε αυτή.

Και τα τερτίπια του στυλ και ΠΑΣΟΚ, και ΔΗΣΥ και Ποτάμι και ΕΛΙΑ και ΔΗΜΑΡ αφορούν μόνο τους δεκάδες αρχηγούς.

Προσωπικά θεωρώ ότι η έκδοση της ληξιαρχικής πράξης θανάτου του ΠΑΣΟΚ - αν και επώδυνο για εμάς -  είναι πολιτικά υγιής εξέλιξη και έπρεπε να είχε συμβεί εδώ και 7 - τουλάχιστον - χρόνια.

Γιατί αυτό αποφάσισε τότε η μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία της παράταξης εγκαταλείποντας μαζικά το κόμμα της, αντιλαμβανόμενη ότι τίποτα δεν υπάρχει πλέον να υπερασπιστεί μέσα από αυτό για το παρόν και το μέλλον της και μετακόμισε στον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα.

Δεν είναι αυτή μου η θέση αποτέλεσμα του θυμού μου από την προσωπική ΠΡΟΔΟΣΙΑ που βίωσα το 2006. Αυτή την διαχειρίστηκα όπως εγώ νόμιζα καλύτερα: ΣΙΩΠΩΝΤΑΣ.

Το κλείσιμο της ιστορικής σελίδας "ΠΑΣΟΚ" δεν είναι παρά ελάχιστη ιστορική υποχρέωση απόδοσης σεβασμού και φόρου τιμής στον Ανδρέα και την διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη.

Στον ΗΓΕΤΗ και το ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ που - ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ - πρέπει να απεμπλακούν από το να γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης, καπηλείας  ή καβγά κληρονόμων, επιγόνων ή ιδιοκτητών.

ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΕΝΕΠΝΕΥΣΑΝ.

ΟΛΟΥΣ!

Κατά την γνώμη μου ΚΑΝΕΝΑΣ - ούτε εμείς οι (κατά την άποψή μας) "γνήσιοι ανδροπαπανδρεϊκοί", αλλά ούτε - πολύ περισσότερο οι εκσυγχρονιστές και οι επίγονοί τους έχουμε δικαίωμα να πολιτευόμαστε" ή να τοποθετούμαστε ως κάτοχοι και ιδιοκτήτες της.

ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΝΤΡΟΠΗ και ΑΣΕΒΕΙΑ, όταν δεν είναι απόδειξη της ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ μας να μιλήσουμε για το σήμερα και το αύριο, αξιοποιώντας τα ως παρακαταθήκη.

Το ΠΑΣΟΚ και ο ΑΝΔΡΕΑΣ ήταν ο μισός ελληνικός λαός. ΗΤΑΝ ΜΑΖΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΛΑΟΥ. Δεν ήταν ΜΕΤΟΧΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ.

Δεν ήταν ούτε γκρούπα ιστορικά αδικαίωτων ψώνιων, ούτε γκρούπα παραγόντων επιγόνων καριεριστών.  Ήταν μάχη μέσα στην κοινωνία.

ΔΙΑΡΚΗΣ ΜΑΧΗ.

Με νίκες ΠΟΛΛΕΣ, ήττες περισσότερες και ΥΠΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΛΕΣ!

Ήταν ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ, δεν ήταν ΤΟΤΕΜ.

Το ΠΑΣΟΚ - ως κίνημα λαού τελείωσε στις πλατείες των Αγανακτησμένων και μετακόμισε - σχεδόν μαζικά - στον ΣΥΡΙΖΑ, είτε αρέσει αυτό στην ηγετική του ομάδα, είτε όχι.

Στην ηγετική του ομάδα που αν δεν είχε βάλει μπροστά ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ, με το ιστορικό φορτίο που αυτό κουβαλάει,  δεν θα υπήρχε ούτε καν στα έδρανα της βουλής.

Πώς μιλάνε ήθελα να ήξερα με τέτοια έπαρση; 

Πώς θεωρούν ότι έχουν δικαίωμα η Χριστοφιλοπούλου και ο Λομβέρδος να ομιλούν στο όνομα του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα;

Πώς είναι δυνατόν να μιλάνε για ΓΕΝΝΙΤΣΑΡΟΥΣ που πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ; 

Σε ποιους αναφέρονται; Στα τρία τέταρτα της παράταξης; 

ΕΙΝΑΙ ΥΒΡΙΣ αυτό προς ΤΗΝ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ, από τους τύπους εκείνους που ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ότι το ΠΑΣΟΚ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΚΙΝΗΜΑ ΛΑΟΥ!

ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ - ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ - ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ.

Δεν ήταν σφραγίδα, δεν ήταν κλειστό κλαμπ εξουσίας.

Πώς να τα καταλάβουν αυτά; Αφού όταν το ΠΑΣΟΚ ήταν ΚΙΝΗΜΑ ΛΑΟΥ, εκείνοι ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ.

Το ΠΑΣΟΚ φέτος τελειώνει και με την βούλα. Η ΔΗΣΥ είναι ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ.

Κατά την γνώμη μου δεν μπορεί να αξιολογηθεί σοβαρά αυτό το "νέο" κόμμα (???).
Όχι μέχρι να μάθουμε ποιος θα είναι αρχηγός του - όπως λένε όσοι είναι μέσα.
Αλλά μέχρι να διαβάσουμε την δική της διακήρυξη, μόλις μάθουμε ΠΟΙΑ - διάολε - ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ εκείνων που την συγκροτούν. 

Τι διακηρύσσουν, τι λένε, τι προτείνουν για την χώρα και κυρίως για τον ΜΗ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟ ΕΛΛΗΝΑ, εκείνον που τα συμφέροντά του δεν μπορούν να εκφραστούν από ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ.

ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ - βεβαίως - δεν είναι Ο ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν το λέει ο Νταβίας.

Το είπε Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΑΪΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ. Καταλάβε τε το!

Η Κεντροαριστερά αν θέλει να ανασυγκροτηθεί (κάτι για το οποίο δεν είμαι πεισμένος ούτε ως πρόθεση εκείνων που το λένε, ούτε ως δυνατότητα πλέον ) αυτό πρέπει να είναι ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΔΟΜΕΝΟ που έχει να ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ.

Πάντως για ένα είμαι ΑΠΟΛΥΤΑ ΒΕΒΑΙΟΣ: Η κεντροαριστερά δεν θα ανασυγκροτηθεί υπό την ηγεσία ΒΟΛΕΜΕΝΩΝ της προηγούμενης περιόδου πολιτευτάδων που θέλουν να τηρήσουν ίσες τις αποστάσεις που έχουν να διανύσουν προς την εξουσία, για να συνεχίσουν να αναπαράγουν την προσωπική βολή τους.

Η - πιθανή - ανασυγκρότηση του χώρου - ΑΝ ΓΙΝΟΤΑΝ ή ΑΝ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ - θα γίνει όταν ο δημοκρατικός, προοδευτικός ΑΒΟΛΕΥΤΟΣ πολίτης - στρατιώτης της παράταξης νιώσει, πειστεί, ότι η ΠΑΡΑΤΑΞΗ έχει ΚΑΘΑΡΗ ΠΡΟΘΕΣΗ να τον υπερασπιστεί και να ΜΕΡΟΛΗΠΤΉΣΕΙ υπέρ των δικών του συμφερόντων και αναγκών,και ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟ για να μπορεί να πάει είτε από δω, είτε από κει.

Άλλωστε το ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ είχε καθαρό πρόσημο, δεν ήταν ΜΠΑΛΆΝΤΖΑ.

Αυτό - προς ώρας - φαίνεται ότι το έχει καταλάβει περισσότερο ο ξένος με την βάση και την ιστορική  διαδρομή της παράταξης Τσίπρας (που λόγω ηλικίας βεβαίως δεν χρεώνεται το έγκλημα της αριστεράς του 1989 με την παραπομπή του Ανδρέα, ή τουλάχιστον δεν μπορεί να του χρεώνεται εντελώς καιροσκοπικά, περισσότερο από όσο στην .... Δαμανάκη)  από τους επίδοξους ηγέτες της κεντροαριστεράς που - πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη - θεωρούν ότι υπάρχει πιθανότητα να συγκροτηθεί - η κεντροαριστερα ΣΤΗΝ ΠΤΩΧΕΥΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ - ως κόμμα - κλαμπ ενός προοδευτικού, κοσμοπολίτικου και ελιτιστικού μορφώματος, ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΩΝ.

ΟΥΤΕ ΜΕ ΣΦΑΙΡΕΣ λέω εγώ που δεν έχω απορρίψει τον Μαρξισμό ως μέθοδο πολιτικοκοινωνικής ανάλυσης ακόμα.

Θα αναδημοσιεύσουμε σήμερα τρία άρθρα - παρεμβάσεις κορυφαίων πολιτικών - που αφορούν την επέτειο, που πρέπει να διαβαστούν με προσοχή, κατά την γνώμη μου.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΤΑΒΙΑΣ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΩΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΟΣΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Σκάσανε - που λες - μπαμπουίνο μου - μύτη στο φατσομπούκι  αυτοί που ζουν ανάμεσά μας.

Μετά το αρχικό σοκ τους από την μετατόπιση του Συμεών υπέρ της ανέγερσης του δημαρχείου στον ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ της πόλης που έχει χαρακτηριστεί επίσημα ΧΩΡΟΣ ΑΝΕΓΕΡΣΗΣ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ στο Γενικό Πολεοδομικό της σχέδιο και έχει απαλλοτριωθεί ως τέτοιο και ενώ μελέτες κόστους άνω του 1 μυρίου ευρώπουλων είναι έτοιμες να επικαιροποιηθούν με μόλις 150 χιλιάρικα, τα μπροστινάρια των παρασκηνιακών εργολαβικών, επιχειρηματικών  αλλά και τραπεζικών συμφερόντων του τοπικού κατεστημένου πήραν εντολή να αρχίσουν το .... μπουρρδέλεμα της κοινής γνώμης, θέλοντας προφανώς να αποτρέψουν να υλοποιηθεί το έργο.

"ΕΓΩ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ" σου λέει ο -γνωστός και μη εξαιρετέος -  ΤΙΠΟΤΑΣ και η ΤΡΕΛΑΡΧΟΥΛΑ.

Δεν συμφωνεί ο ΤΙΠΟΤΑΣ και η ΤΡΕΛΑΡΧΟΥΛΑ με την υλοποίηση του έργου που
στηρίζεται πλέον ΗΔΗ - κατά δήλωσή των επικεφαλής τους  - από δημοτικές παρατάξεις που εκφράζουν το 76% της τοπικής κοινωνίας ενώ και οι δύο (πασοκοκεντροαριστερές)  παρατάξεις που δεν έχουν ακόμα τοποθετηθεί μπορεί να προσχωρήσουν τελικά - ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ  - σε ένα ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ της πόλης για την υλοποίηση ενός στόχου με τεράστια μεσομακροπρόθεσμα ανταπόδοση για το κοινωνικό σύνολο.

Δεν θέλει ο ΤΙΠΟΤΑΣ και η ΤΡΕΛΑΡΧΟΥΛΑ να γίνει το δημαρχείο που - λέγεται από την διοίκηση του δήμου (και εδώ ακριβώς, ΕΚΕΙΝΗΣ Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ) - θα υλοποιηθεί με χρηματοδότηση από την περιφέρεια ή την κυβέρνηση, χωρίς την επιβάρυνση του δημοτικού προϋπολογισμού ΑΡΑ ΘΑ ΦΕΡΕΙ - ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ - ΣΤΟ ΠΟΛΥΠΑΘΟ και ΑΔΙΚΗΜΕΝΟ από την λογική της αυτοεξυπηρέτησης και του άκρατου νεοφιλελεύθερου σχεδιασμού των τελευταίων ετών - όπου όλα σχεδιάζονταν σε σχέση με το ιδιωτικό επενδυτικό ενδιαφέρον - ΧΑΛΑΝΔΡΙ πόρους, που ΟΛΟΙ ΟΙ ΓΥΡΩ (μη αυτοεξυπηρετούμενοι) ΔΗΜΟΙ εξασφάλισαν για τους δημότες τους (Αγία Παρασκευή, Βριλήσσι, Νέα Ιωνία για να μην μιλήσουμε για το Μαρούσι του προέδρου της ΚΕΔΕ που παίρνει ό,τι και όποτε θέλει).

- Δεν θέλει ο ΤΙΠΟΤΑΣ! Θα στερήσει από τους ιδιοκτήτες των τριών νοικιασμένων ακινήτων την κότα που τους κάνει κάθε μήνα το χρυσό αυγό, τα μισθώματα που θα μένουν στο δημοτικό ταμείο για να γίνουν έργο για τους δημότες. ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΠΑΜΠΟΥΙΝΟ.

- Θα αποκόψει τα οικονομικά συμφέροντα που κρύβονται πίσω από το δημοτικό πάρκινγκ και την ΤΕΡΑΣΤΙΑ, ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ για τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα προσφορά για το μίσθωμά που δόθηκε για να κάνει τι; Να φέρει επιχειρηματικό κέρδος στον επενδυτή; ΝΑ ΧΕΣΩ ΤΑ ΜΠΙΖΝΕΣ ΠΛΑΝ ΔΗΛΑΔΗ!

ΠΟΙΟΙ ΧΑΛΙΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ; 
Μα μόνο  όσοι έχουν συνδεδεμένες τσέπες με τους ιδιοκτήτες αυτών των ακινήτων. Δεν χρειάζεται να είσαι ο Πουαρώ για να αναζητήσεις ΤΟ ΚΙΝΗΤΡΟ.

 Χαλιόνται και εκείνοι οι εμπλεκόμενοι τοπικοί παράγοντες, που θα χάσουν το "μπαξίσι" που υποκρύπτεται πίσω από τις συμβάσεις.

Ποιοι θα κερδίσουν;
ΟΙ ΔΗΜΟΤΕΣ που θα γλυτώσουν τα νοίκια.

Τώρα συνωμοσιολογία είναι αυτό ή απλή, κοινή, μαθηματική λογική;

ΚΑΙ ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ που δεν ονομάζει, γιατί θα ονομάσουμε όσους κρύβονται πίσω από αυτές τις συμβάσεις και όλα τους τα σόγια, κάτι που κατ' αρχήν αποφεύγουμε μπας και γλυτώσουμε τα δικαστήρια, που  ΔΕΝ ΤΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ όπως έχουμε ήδη αποδείξει , απλά λεφτά δεν έχουμε για τέτοιες .... πολυτέλειες όπως η δικαιοσύνη, που δεν είναι για εμάς τους πτωχούς και αποκλεισμένους, αυτούς που το τοπικό πολιτικό και γραφειοκρατικό κατεστημένο έχει φροντίσει ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΕΡΗΣΕΙ αυτό που όλοι οι άλλοι δικαιιούνται να έχουν στην πόλη. ΤΗΝ ΙΣΟΤΙΜΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ δημότες Χαλανδρίου, ελπίζοντας στην φίμωσή μας δια της εξοντώσεως.

Δεν θέλουν το δημαρχείο αλλά τους έχουν μείνει ΕΛΑΧΙΣΤΑ ως ΚΑΘΟΛΟΥ επιχειρήματα.
"ΕΓΩ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΩ ΕΚΕΙ"
Γιατί παιδάκι μου δεν το θέλεις εκεί;
ΕΤΣΙ!

"ΜΑ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ρε συνωμοσιολόγε" θα πεις και θα έχεις δίκιο αν δεν έχεις παρακολουθήσει προσεκτικά, διαχρονικά την ΠΛΑΤΕΙΑ και παλιότερα το ΕΠΙ ΠΟΛΕΩΣ.

ΜΠΟΡΕΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ άμα είσαι ΠΟΛΙΤΗΣ και όχι ΜΠΑΜΠΟΥΙΝΟΣ ΠΕΛΑΤΗΣ ΤΟΥΣ. ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ.
Δεν είναι ερπετοειδή μάλλον αλλά είναι τρωκτικοειδή.

Κατεβαίνουν στις εκλογές πηδώντας από "ανεξάρτητη" δημοτική παράταξη σε "ανεξάρτητη" δημοτική παράταξη, ζαλίζουν τα ούμπαλα των επικεφαλής εναντίον όοοολων των άλλων που δεν πρέπει να συμμετέχουν στα ψηφοδέλτιά τους διότι είναι κακοί (και εκλέγονται αντί αυτών)  και τελικά παίρνουν 50 με 53 ψήφους κάθε φορά.

Το περίεργο είναι ότι για κάποιο εντελώς ακατανόητο λόγο ΘΡΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΤΟΠΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, βρίσκονται πάντα με κάποιο τρόπο σε κάποιο "εθελοντικό", "παπαρολογικό", "φιλομπαμπουινικό" χρηματοδοτούμενο παχυλά από το δημοτικό ταμείο φορέα, ενώ σε κάθε προεκλογική περίοδο παίζουν - εντελώς  ακατανόητα δηλαδή - σοβαρό ρόλο στην συγκρότηση των δημοτικών παρατάξεων με όπλο τους την μεγάλη γλώσσα.
Είτε για να γλύφουν, είτε για να κουτσομπολεύουν, να λασπολογούν  ή να υποτιμούν τους άλλους, εκείνους που επιλέγουν να μην τους απαντούν "για να μην πέσουν στην γλώσσα τους και κατέβουν στο επίπεδό τους " (το έκανα και εγώ αυτό για πολλά χρόνια όπως ξέρεις,  αλλά κατάλαβα ότι αυτοί δεν αλλάζουν αν δεν τους πλακώσει κάποιος στις γρήγορες ....απαντήσεις).

Ενώ έχουν κατέβει καμιά δεκαριά φορές στις δημοτικές εκλογές και δεν εκλέγονται ούτε αναπληρωματικοί εξωφιλαρούχες, επίσης για έναν ακατανόητο λόγο είναι - κατά την άποψή τους -  άφθαρτοι και ικανότεροι εκείνων που ΕΣΥ επιλέγεις δια της ψήφου σου, που  είσαι και ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΣ, δεν είσαι ΕΥΡΩΠΕΟΣ (άσε που μπορεί να κάνεις και κανένα ορθογραφικό καμιά φορά)   ΔΗΛΑΔΗ ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΦΟΦΑΣΙΣΤΕΣ, ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ, αφού ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΙΣΟΤΙΜΙΑ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ.

Μιλάνε με υπονοούμενα, σε κοιτάνε με νόημα του στυλ "άσε μεγάλε, εγώ ξέρω ενώ εσύ δεν ξέρεις, αλλά δεν μπορώ να σου αποκαλύψω τα μυστικά της .... Τοπικής Φιλικής Εταιρίας" (Αυτό ΤΟ ΓΕΛΟΙΟ περί ΧΑΛΑΝΔΡΑΙΙΚΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ που θα έκανε ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ δεν είναι δικό μου εφεύρημα, έχει γραφτεί δημοσίως ότι δημιουργήθηκε δια να φέρει επανάσταση,  σε άρθρο σε παλιότερο Μέσο Εξημέρωσης, ιδιοκτησίας τοπικού παράγοντα - μεγαλοεπαναστάτη της αυτοεξυπηρέτησης).

Μιλάμε δηλαδή για έναν ΟΜΟΛΟΓΗΜΕΝΟ, ΕΞΩΘΕΣΜΙΚΟ,  ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟ μηχανισμοό που επιθυμεί να καθορίζει τα πράγματα για τον δήμο από το παρασκήνιο ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΤΕΙ.

Κουκουλοφόροι, παράγοντες αλλά και ψευτοπαράγοντες όλων των παρατάξεων, με ΟΜΟΛΟΓΗΜΈΝΗ ομερτά στις εξωθεσμικές αποφάσεις τους (στην οποία αναφέρθηκαν και εντάχθηκαν δυστυχώς παρά την αντίθεσή μου  και δικοί μου - πολιτικά άπειροι - συνεργάτες και σύντροφοι, παρασυρμένοι από τα ωραία λόγια και τις φρούδες υποσχέσεις του ΟΛΟΙΜΑΖΙΔΙΣΜΟΥ και της ΑΥΤΟΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ, φτάνοντας να το ομολογούν δημόσια από το φατσομπούκι , που  ευτυχώς υπάρχει και ευτυχώς βοηθάει πλέον ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ.

Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ αυτός ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο δήμος αφού ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ και ΣΧΕΔΙΑΣΜΈΝΑ από το παρασκήνιο μπλόκαρε και επιχειρεί να ξαναμπλοκάρει κάθε εξέλιξη ή βελτίωση στις δημόσιες υποδομές και υπηρεσίες:

ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΑΟΡΙΣΤΑ ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΤΙ ΜΠΛΟΚΑΡΑΝ αυτά τα χρόνια που Η ΑΛΛΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΦΩΝΗ και σε αυτό είμαι απολύτως ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ.

• την ανέγερση του δημαρχείου με επιχείρημα ότι ήταν λάθος ο χώρος.

Τι και "αν δεν υπάρχει αρχιτέκτονας ή πολεοδόμος που να μην υποστηρίζει την χωροθέτηση του δημαρχείου στο κέντρο κάθε δήμου" ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ Ο ΣΥΜΕΩΝ - όχι ο Νταβίας - στην πρόσφατη σύσκεψη;

"Να γίνει το δημαρχείο" - σου λέει ο/η πονηρός υποκριτικά, "δεν λέω όχι" (για να μην καρφωθεί ως τσατσάκι του εκμισθωτή) αλλά "ΕΓΩ δεν συμφωνώ να γίνει εκεί"  σου λέει με τσαμπουκά.

- Τώρα αν απαντήσεις"ΣΤΑ ΦΡΥΔΙΑ ΜΟΥ" είσαι εσύ ο ανάγωγος και ο χυδαίος.

- Αν ρωτήσεις "ΚΑΙ ΤΙ 'ΣΑΙ ΣΥ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΙΑΦΩΝΕΙΣ, ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΘΕΣΜΙΚΑ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ" είσαι προκλητικός.

-  Αν πεις "μήπως είστε αρχιτέκτονας - πολεοδόμος και έχετε τόσο κάθετη άποψη στηριγμένη σε επιστημονικά δεδομένα;" ενώ ξέρεις ότι μιλάς με συνταξιούχο υπάλληλο SUPER MARKET που το παίζει τρολάκι στο φατσοπούκι, θα είσαι προσβλητικός.

- Αν πεις ότι "στην κοινωνική μας οργάνωση, με βάση το σύνταγμά μας και τους νόμους μας πρέπει πρώτα να εκλεγείς για να έχεις δικαίωμα να επηρεάζεις τις τύχες της πόλης και των δημοτών, και να ζητήσεις να τον εκπροσωπείς  αφού του πεις τι θα κάνεις όταν σε εκλέξουν και όχι να το παίζεις "δημιουργική ασάφεια" και "ολοιμαζί"  ώστε  ΝΑ ΞΕΡΕΙ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ τι και γιατί ψηφίζει να κάνεις ή να υπηρετήσεις, τότε  είσαι .... αντικοινωνιστής που δεν σέβεσαι την γνώμη του πολίτη - δεθελοντή που πρέπει να καθορίζει ΕΚΕΙΝΟΣ και ΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΖΕΙ, ΤΙ ΘΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ Ο ΑΙΡΕΤΟΣ!

ΤΡΕΛΕΣ ΔΗΛΑΔΗ βασισμένες σε ΑΠΥΘΜΕΝΟ ΙΔΙΟΤΕΛΕΣ ΘΡΑΣΟΣ, για να μην μιλήσω για ΦΑΣΙΣΜΟ, αφού αυτό προϋποθέτει ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ και ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ, ενώ  όσοι τα κάνουν και τα λένε αυτά είναι συνήθως ΗΛΙΘΙΟΙ, ΨΥΧΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΑΣΤΑΘΕΙΣ και ΑΓΑΜΗΤΟΙ που τους εκμεταλλεύονται "για ένα καφάσι μπύρες" οπότε δεν θα τους δώσω τον ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΟ χαρακτηρισμό του ΦΑΣΙΣΤΑ.

ΘΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ  και σήμερα, υπό το φως των νέων εξελίξεων.

Παρόλο που εμείς ΜΙΛΗΣΑΜΕ ΓΙ΄ ΑΥΤΑ, ΜΕ ΔΕΚΑ ΜΟΝΟ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ, εκείνοι το ήξεραν ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΞΕΡΑΜΕ πού και πώς θα τους ξεμπροστιάσουμε και θα τους αποκαλύψουμε.

Ας θυμηθούμε τι άλλο - εκτός του δημαρχείου - έχουν στοχοποιήσει, μπλοκάρει, διαλύσει ή καθυστερήσει με τα τερτίπια τους και τις οργανωμένες ΚΑΘΑΡΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ πιέσεις που ασκούν με "την βοήθεια" που προσφέρουν σε πολιτικάντηδες που τους αποδέχονται για να πάρουν το πολυπόθητο ψηφαλάκι τους και την "στήριξή" τους (βλ. παρακάτω).

• την κατασκευή του υπόγειου γκαράζ στην πλατεία. ΠΟΙΟΙ ΟΦΕΛΗΘΗΚΑΝ από την ακύρωση, της έτοιμης, χρηματοδοτούμενης 100% ΔΗΜΟΣΙΑΣ  ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ τα επόμενα χρόνια της ακύρωσής της; Ο ΔΗΜΟΤΗΣ ή Ο ΙΔΙΩΤΗΣ; Αποφάσισε εσύ.

Ποιος συχωρεμένος ακροδεξιός δημοτικός σύμβουλος (του συστήματος της αυτοεξυπηρέτησης) πρωτοστάτησε μαζί με "δικούς μας - κεντροαριστερούς αυτοεξυπηρετούμενους -  για να σταματήσει η διαδικασία δημοπράτησης;  Δεν είναι ο γιόκας του τώρα που συνεχίζει να απειλεί ότι θα κάνει νταντά όποιον υποστηρίξει ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ του δήμου;;;;

• τον εκσυγχρονισμό του χώρου καθαριότητας που ήταν πάντα - κατά το αφήγημά τους - αδύνατος  και ασύμφορος να γίνει και δεν μπορούσε να βγει άδεια και έφερναν τον κατακλυσμό του Δευυκαλίωνα μόλις τόλμαγε κανείς να αρθρώσει λέξη. Για ποιον ήταν όμως ασύμφορος; Για τον δημότη ή για τον εργολάβο φίλο τους που θέλει να πάρει τα δημοτικά τέλη;

• την αδειοδότηση των αθλητικών χώρων, που έλεγαν εν χωρώ  ότι δεν μπορούσαν να αδειοδοτηθούν γιατί έφταιγαν αυτοί που τους έφτιαξαν παλιά και υπάρχουν -πανάθεμά τους, την ώρα που εκείνοι οι ίδιοι ΥΠΟΝΟΜΕΥΑΝ ΚΑΘΑΡΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥΣ, ζήταγαν να απομακρυνθούν μπασκέτες ή οι οθόνες του σινεμά ως επικίνδυνες δια την δημόσια ασφάλεια. Δήλωναν - ΤΑ ΘΡΑΣΙΜΙΑ - ότι δεν μπορούσαν οι μηχανικοί της τεχνικής υπηρεσίας να εγγυηθούν ΤΗΝ ΣΤΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ .

ΤΗΣ ΜΠΑΣΚΕΤΑΣ και της ΟΘΟΝΗΣ του ΣΙΝΕΜΑ ΜΠΑΜΠΟΥΙΝΟ ΜΟΥ!

Και της κούνιας και της τσουλήθρας μπαμπουίνο μου!

Ο ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΉΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ που ελέγχει κτίριο με ρωγμές μετά από 7 ρίχτερ σου λένε ότι  ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΊ να στηρίξει με ασφάλεια μια μπασκέτα μπαμπουίνο μου!
Και αυτή πρέπει να φύγει για να μην παίζει ο μικρός μπασκετάκι μέχρι να την πάρει ο ιδιώτης να την διαχειρίζεται
¨Η στην καλύτερη περίπτωση να φέρει ο δήμος  τον ιδιώτη να πιστοποιήσει την ασφάλεια της μπασκέτας ρε φίλε.

ΠΑΛΑΒΟΜΑΡΕΣ ΕΤΣΙ;;;;

Που της πληρώνεις ΕΣΥ ΟΜΩΣ!

• Την λειτουργία του θεάτρου της ρεματιάς που ..... "ενοχλούσε τους περίοικους" που πάρκαραν τριγύρα από το σπίτι μου,  στις παραστάσεις; Που το παραγέμιζαν όμως με κάτι σκληρομεταλιές και πανκιές, Με παραστάσεις που δεν ταίριαζαν με τον χώρο - με μοναδικό κριτήριο τα εισητήρια και τις εισπράξεις. ΠΡΙΝ ΑΥΤΟ ΚΑΕΙ.

• Την λειτουργία των πάρκων και των πλατειών ως χώρων συγκέντρωσης της γειτονιάς γιατί  τα παιδιά αυτών που πίνουν μια πορτοκαλάδα "παίζουν μπάλα - αν είναι δυνατόν - και κάνουν φασαρία". Ενοχλούν τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος στην διπλανή πολυκατοικία που θέλει το πάρκο μόνο ως αυλή του . Και  την ίδια ώρα έλεγαν - και λένε - ότι πρέπει αν απομακρυνθούν τα θορυβώδη παιδιά, οι έφηβοι που "πίνουν μπύρες" (φοβερό έγκλημα)  ώστε οι πλατείες να μετατραπούν σε ιδιωτικούς αθλητικούς χώρους που θα δωθούν βεβαίως σε ιδιωτική διαχείριση για να κερδίζουν οι του κόλπου.

• ΤΑ ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ:  Την οργανωμένη  ΔΗΜΟΤΙΚΗ - ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ που στοχοποίησαν για να την στείλουν σε ΙΔΙΩΤΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ με το προσωπείο του ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ;

• Τις δημοτικές αναπτυξιακές πρωτοβουλίες από την δημοτική επιχείρηση; ΤΗΝ ΦΛΥΑ που ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ.

• Την λειτουργία ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ στην ΕΣΤΙΑ ΠΑΙΔΙΟΥ; Για το συμφέρον ποιων άραγε;;;; Του ιδρύματος ως φορέα; Των ιδιωτικών συμφερόντων των μελών τους ΔΣ του ή μήπως ΚΑΠΟΙΟΥ ΑΛΛΟΥ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΚΛΑΜΠ προερχομένου  εκ της "ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ", εκείνων των ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ. Γιατί την λειτουργία του  κληροδοτήματος για σένα, του παιδικού σταθμού που πρέπει να ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΜΠΑΜΠΟΥΪΝΟ κατά την βούληση του διαθέτη ΔΕΝ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΤΕΙ; Ποιοι μπήκαν στο κόλπο;

ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΙ ΚΡΥΒΟΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΙΟ ΤΙΣ 10 απλές προτασούλες που κάναμε προεκλογικά;;;; ¨η ΘΕΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΚΑΚΑ ΜΟΥ;

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΠΑΜΠΟΥΙΝΟ που σου στερούν το ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΟΥ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ γι΄αυτό ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ.

Που δεν εργάζονται για να στις βελτιώσουν αλλά υπερασπίζονται ότι η εξουσία πρέπει αν είναι αυστηρή και στιβαρή μαζί σου, όταν παρκάρεις παράνομα ΕΠΕΙΔΗ ΕΚΕΙΝΟΙ ΔΕΝ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΓΚΑΡΑΖ ώστε  να πηγαίνεις να πληρώνεις στο ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΓΚΑΡΑΖ.
Αλλιώς θα σε  μουρλένουν στις κλήσεις για να τους παρακαλάς να στις σβήσουν.

Αυτοί που αντί να εργάζονται - ΩΣ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ - για να  έχεις τις υπηρεσίες που ΔΙΚΑΙΟΥΣΑΙ, ΤΙΣ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΝ για να πεις "ΑΕΙ ΣΙΧΤΙΡ, ΔΩΣΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΟΥ ΣΕ ΕΡΓΟΛΑΒΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ"

Είναι δηλαδή ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ!
Διαπράττουν ΑΠΙΣΤΙΑ κατά του ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ που υποτίθεται ότι υπηρετούν.

Το παραμύθι τους ακούστηκε για μεγάλο διάστημα στ' αυτιά του μπαμπουίνου  SEXY (και ξερός). Μέχρι που άρχισε να υλοποιείται από όσους έφαγαν το παραμύθι τους που τους το σέρβιραν σε κόκκινο, αριστερό περιτύλιγμα.

Εκείνοι ιδεοληπτικοί καθώς είναι έτρεξαν να το εφαρμόσουν οπότε  φάνηκε ότι μιλάμε για  καραγκιοζιλίκια που τελικά ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ.

Όντος το Χαλάνδρι  είναι πάλι μπροστά στις εξελίξεις αφού ΕΔΩ δοκιμάστηκε η εφαρμογή ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕ ΕΠΙΛΟΓΩΝ με αριστερό πρόσημο και φερετζέ.

Και αυτό είτε θα οδηγήσει την συνείδηση του απλού πολίτη  στο να καταλήξει στο "γνήσιο", τον καθαρό νεοφιλελευθερισμό χωρίς χαζοαριστερά περιτυλίγματα ή θα αποτραπεί, από εκείνες τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που θα επιλέξουν να συνεργαστούν για να πορευτούν τον δύσκολο δρόμο της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ μέσα όμως στο άλλο μοντέλο. Αυτό όπου ο ρόλος του ΔΗΜΟΣΙΟΥ, ο ρόλος του ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ και ο ρόλος του ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΣΥΝΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΜΕΝΑ.

ΟΙ ΠΑΠΑΓΑΛΟΙ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ, ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ΤΟΥ ΟΛΟΙΜΑΖΙΔΙΣΜΟΥ ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ.

Μην τους ακούς άλλο μπαμπουίνο στις μπαρούφες τους. ΔΙΕΚΔΊΚΗΣΕ ΤΙΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΎΣΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής οργάνωσης άρα ΒΕΒΑΙΩΣ και στον δήμο.

ΕΙΝΑΙ ΨΈΜΑ ΤΟΥΣ ΟΤΙ "ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ" επειδή εκείνοι ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ και ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ να γίνει.
ΟΛΑ  ΓΙΝΟΝΤΑΙ αν υπάρχει η πολιτική βούληση από εκείνους που αναλαμβάνουν να τα κάνουν.

Και το δημαρχείο μπορεί να γίνει δεν είναι ανέφικτος στόχος - και αν θα γίνει, θα γίνει ΜΟΝΟ στον χώρο που προβλέπεται από το ΓΠΣ να γίνει - ό,τι άλλο λέγεται είναι για να αποπροσανατολίσει, όπως κατάλαβε ακόμα και η σημερινή διοίκηση του δήμου που ήταν ΕΧΘΡΙΚΗ σε τέτοιες λογικές  (θα καταλάβει και άλλα στην πορεία, Νταβίας speaking) - αφού πρώτα μας λοιδώρησε, μας χτύπησε, μας μήνυσε, επιτέθηκε στο ψωμί μας και αυτή, και υπόγειες θέσεις στάθμευσης μπορούν να γίνουν σε τρία σημεία της πόλης περιφερειακά του κέντρου, και οι υποδομές καθαριότητας μπορούν να γίνουν, στελεχωμένες με μόνιμο εκπαιδευμένο προσωπικό που δεν θα σκοτώνεται πίσω από την σκουπιδιάρα και για να μην είναι συγκυριακό το φαινόμενο της καθαρής πόλης που βασίζεται κατά περιόδους σε συμβασιούχους "βολεμένους" όπως επιλέγουν ως πολιτική εκείνοι που κρατάνε με κάθε τρόπο  ανοικτό το πότε θα περάσει η καθαριότητα σε ιδιώτες.και οι αθλητικοί χώροι μπορούσαν να αδειοδοτηθούν και αδειοδοτήθηκαν όταν υπήρξε η πολιτική βούληση - που σου έλεγαν ότι δεν γίνεται και άρα πρέπει να περάσουν σε ιδιώτες επενδυτές και  δημοτικά αθλητικά προγράμματα μπορούν να λειτουργούν και η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΦΛΥΑ - που δεν ήταν ποτέ ΠΛΥΝΤΉΡΙΟ - έχει σοβαρό αναπτυξιακό ρόλο να παίξει, και κερδοφορία να φέρνει  - ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ και δεν ξεκινάνε εκείνοι που αναλαμβάνουν να την διαχειρίζονται από την ΠΡΟΘΕΣΗ ΝΑ ΤΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΝ για να εκθέσουν τον πολτικό (εσωπαραταξιακό) τους αντίπαλο αδιαφορώντας για το συμφέρον της πόλης.

Και αν αυτό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ από αυτή που κατέστρεψε την χώρα, αν δεν είναι ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΤΟΧΟΣ για την παραγωγική ανασυγκρότησηένας  ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ , ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ, ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ  και ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ δημόσιος τομέας που θα υποστηρίξει την αγορά,τότε η άλλη πολιτική είναι το "λιγότερο κράτος". ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΑ ΟΛΑ .

Ζουν ανάμεσα μας οι υπονομευτές του δήμου. (με την αρχαιοελληνική έννοια, που έλεγε ο Παττακός).

Αναγνωρίστε τους και απομονώστε τους.

Ειδικά την προεκλογική περίοδο που διακρίνονται εύκολα.

ΔΕΝ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ και επιλογές πολιτικών αφού πιστεύουν ότι ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ο ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ που σε καλούν να υποστηρίξεις και να υπηρετήσετε ΟΛΟΙΜΑΖΙ.

Μιλάνε για τα πρόσωπα που διαχωρίζουν σε "καλά" και ¨"κακά" παιδιά και συνήθως έχουν ψηφοδέλτια τουλάχιστον δύο παρατάξεων στις τσέπες τους, παρατάξεων του παραδοσιακού πολιτικού χώρου - βεβαίως. ΤΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ.

Στην πέφτουν με χαριτωμνιές και σε ρωτάνε "ΤΙ ΘΑ ΨΗΦΣΕΙΣ" ; Παπαρόπουλος ή Μαυρογυαλούρο; (Αν πεις τρίτο στραβώνουν τα μούτρα τους),

Αν απαντήσεις Παπαρόπουλο βάζουν το χέρι στην κατάλληλη τσέπη και σου δίνουν το σταυρωμένο με τους ανθρώπους του κόλπου τους, της "ΦΙΛΙΚΗΣ",  εντός της αγαπημένης σου παράταξης.
Αν πεις Μαυρογυαλούρο βάζουν το χέρι στην άλλη τσέπη.

Ρωτήστε τους "ΕΣΥ ΤΙ ΨΗΦΙΖΕΙΣ" και θα κάνετε πλάκα με την φοβερή απάντηση "Ψηφίζω Παπαρόπουλο αλλά στηρίζω κυρίως τον Βλαχοδημαρχόπουλο" (διότι και οι δύο έχουν δεσμευτεί στον ... μονόδρομο, οπότε εμείς την δουλειά μας την κάνουμε και με τους δύο).

ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ!
ΑΓΝΟΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!

Για το καλό σας και το καλό των παιδιών σας.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΤΑΒΙΑΣ

ΜΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟ

  "Άγγελε παρακολουθώ αυτά που γράφεις στην ΠΛΑΤΕΙΑ καθημερινά και θέλω να σου παρατηρήσω ότι πρέπει να κάνεις οπωσδήποτε μια ιστορική διόρθωση  " μου είπε ο Γιάννης Λαδόπουλος προχτές μπαίνοντας στην σύσκεψη για το Δημαρχείο.

"Στο άρθρο κριτικής σου για το βιβλίο του συναδέλφου, του Κώστα Αγγελή αναφέρεις τον προδικτατορικό  δήμαρχο Χαλανδρίου Τρ. Σπυρόπουλο, ως δεξιό, ενώ  ήταν κεντρώος δήμαρχος μέλος της Ένωσης Κέντρου."

- "Βεβαίως Γιάννη θα κάνω την διευκρίνιση που επισημαίνεις" του είπα (και αυτό κάνω τώρα).
Η διόρθωσή σου σημαίνει ότι συμφωνείς με το πνεύμα της κριτικής μου στο βιβλίο κατά τα άλλα, όμως, έτσι δεν είναι";

- Προφανώς. Ήταν απαράδεκτο να μην υπάρχει καμία αναφορά στην προσφορά στελεχών της δημοκρατικής παράταξης"

Η ΠΛΑΤΕΙΑ λοιπόν κάνει την διευκρίνιση σήμερα για τον Τρ. Σπυρόπουλο, όπως μας υπέδειξε ο Γ. Λαδόπουλος που δεν αλλάζει το γεγονός ότι κανένας αριστερός ή ΠΑΣΟΚος μεταπολιτευτικός δήμαρχος δεν αναφέρονται στο βιβλίο του Κώστα Αγγελή. (Τζαμτζής, Πέρκιζας, Παττακός).

Η Ένωση Κέντρου - άλλωστε, της περιόδου 1959 - 1961 (δημαρχιακή περίοδος Σπυρόουλου) δεν ήταν δα και .... σοσιαλιστές και ο Ακατανόμαστος δεν υπήρχε ούτε καν σε υγρή μορφή εκείνη την περίοδο για να έχει γνώση από πρώτο χέρι.

ΠΑΝΤΩΣ ΕΥΧΑΡΙΣΟΥΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟ για την παρατήρησή του και κυρίως για το ενδιαφέρον του για την εγκυρότητα της ΠΛΑΤΕΙΑΣ.

Παρακαλούμε να το ξανακάνεις Γιάννη αν δεις κάποιο λάθος γιατί ΕΜΕΙΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΑΘΗ, δεν έχουμε το αλάθητο και επειδή δεν τα κάνουμε με δόλο και σκοπιμότητα ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΤΑ ΔΙΟΡΘΩΝΟΥΜΕ.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

«Ιστορική» παρέμβαση στο κέντρο της Νέας Ιωνίας από την Περιφέρεια Αττικής

Διαμόρφωση πλατείας 5,5 στρεμμάτων καθώς και τριώροφου υπόγειου χώρου στάθμευσης δυναμικότητας 350 θέσεων στην καρδιά του εμπορικού κέντρου της Νέας Ιωνίας, εγκρίθηκε από το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής με πρωτοβουλία της Περιφερειάρχη, Ρένας Δούρου και σχετικής εισήγησης του Αντιπεριφερειάρχη Βόρειου Τομέα Αθηνών, Γιώργου Καραμέρου. Πρόκειται για σημαντική παρέμβαση της Περιφέρειας Αττικής για την τόνωση της επισκεψιμότητας με την αξιοποίηση της σημαντικής εμπορικής δραστηριότητας που χαρακτηρίζει την Νέα Ιωνία με παράλληλη αντιμετώπιση της έλλειψης υπαίθριων χώρων αναψυχής, λύση στο πρόβλημα στάθμευσης και δραστική μείωση της άσκοπης κίνησης αυτοκινήτων στο κέντρο της πόλης.

«Επιστρέφουμε στην κοινωνία και την αγορά της Νέας Ιωνίας αυτά που τις στέρησαν εδώ και 25 χρόνια» δήλωσε ο Γ. Καραμέρος και πρόσθεσε: «Μετατρέπουμε ένα αναξιοποίητο οικοδομικό τετράγωνο, σε μία καλαίσθητη πλατεία με υπόγειους χώρους στάθμευσης, διευρυμένες περιοχές πρασίνου και μονοπάτια περιπάτου. Αναδεικνύουμε την ιστορική εμπορική δραστηριότητα της πόλης και τα στοιχεία της πολιτιστικής και βιομηχανικής της κληρονομιάς. Ταυτόχρονα, παραμένουμε σταθερά προσηλωμένοι στη βελτίωση της καθημερινής ζωής του πολίτη, στην προστασία του περιβάλλοντος και στην ενίσχυση των υπηρεσιών κοινωνικής μέριμνας, υγείας, αθλητισμού και πολιτισμού.

Το έργο χωροθετείται, σε οικόπεδο του Δήμου και συνορεύει με κτίρια πολιτισμού και κοινής ωφέλειας (Δημοτικό Σχολείο, Μουσείο, ΚΕΠ). Γειτνιάζει άμεσα με τον ΗΣΑΠ, αλλά και με ένα αρκετά ανεπτυγμένο δίκτυο διαμορφωμένων πεζοδρόμων και πλατειών, καθιστώντας τον χώρο «υπερτοπικής εμβέλειας». Έχει συνολικό προϋπολογισμό 11,5 εκ ευρώ, χρηματοδοτείται από ιδίους πόρους της Περιφέρειας Αττικής, ενώ η σχετική μελέτη εκπονήθηκε από το Δήμο Νέας Ιωνίας. Πρόεδρος της επιτροπής παρακολούθησης του έργου ανέλαβε η Ιωνιώτισσα περιφερειακή σύμβουλος και Αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού Εύη Αποστολάκη.


ΣΧΟΛΙΟ : Υπόγειο γκαράζ, λέει, στην πλατεία λέει, γμω την μαλακία που μας δέρνει εδώ στο Χαλά Ντερέ που φτιάξαμε την πλατεία ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΓΚΑΡΑΖ! Τες πάντων.


ΣΧΟΛΙΟ 2 ΚΕ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΑ - ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΡΑΜΕΡΟ: Αν δεν βγάλεις τα λεφτά για το ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ τώρα που έβαλε μυαλό ο Συμεών ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ σου ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ δεν ξαναμπαίνει, να είμαστε ξηγημένοι!