Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2018
Η ΙΤΑΛΙΑ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ
![]() |
| Ισίδωρος Καρδερίνης |
Το ΑΕΠ της χώρας ανέρχεται σήμερα σε 1,75 τρισεκατομμύρια ευρώ και οι ρυθμοί ανάπυξης είναι εξαιρετικά αναιμικοί φτάνoντας μόλις στο 0,9%. Το πραγματικό κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), σύμφωνα με αξιόπιστους υπολογισμούς, αυξήθηκε τη χρονική περίοδο 1969-1998, που η χώρα είχε το εθνικό της νόμισμα, τη λιρέτα, κατά 104%, ενώ την περίοδο 1999-2016, που η χώρα είχε υιοθετήσει πια το ευρώ, μειώθηκε κατά 0,75%. Από την άλλη πλευρά, την περίοδο 1999-2016 το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Γερμανίας αυξήθηκε κατά 26,1%, καθιστώντας τους πολίτες της εν λόγω χώρας τους πιο κερδισμένους μεταξύ των βασικότερων οικονομιών της ευρωζώνης.
Η Ιταλία, συγχρόνως, έχει το τρίτο μεγαλύτερο κρατικό χρέος στον κόσμο μετά από τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία κι ως εκ τούτου η διάσωσή της είναι ανέφικτη, αφού υπερβαίνει τις δυνατότητες των ευρωπαϊκών κρατών. Το χρέος της χώρας συγκεκριμένα ως ποσοστό του ΑΕΠ ανέρχεται σήμερα στο 132% και σε απόλυτους αριθμούς σε 2,336 τρισεκατομμύρια ευρώ, ενώ το 1999 ανερχόταν στο 109,7%. Εύκολα, λοιπόν, μπορεί να παρατηρήσει κανείς μια σημαντική διόγκωσή του.
Παράλληλα, από το 1999 και μετά, ξεκίνησε ο απότομος αναπτυξιακός κατήφορος της Ιταλίας. Η Fiat έπαψε να κυριαρχεί στην ευρωπαϊκή αγορά αυτοκινήτου και η χώρα έχασε την ηγετική της θέση ως παραγωγού λευκών οικιακών συσκευών. Πολλά εργοστάσια έκλεισαν και αρκετές μεγάλες επιχειρήσεις μετεγκαταστάθηκαν σε άλλες χώρες. Εκατομμύρια, εξάλλου, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που βασίζονταν στην περιοδική υποτίμηση του νομίσματος, προκειμένου να αντισταθμίσουν τις ανεπάρκειες του ιταλικού οικονομικού συστήματος, δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν πια έξω από τα ιταλικά σύνορα. Ποιες είναι αυτές οι ανεπάρκειες; Προβλήματα στην αγορά εργασίας, χαμηλές δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις στην ανάπτυξη και την έρευνα, μεγάλη κρατική γραφειοκρατία, δυσλειτουργικό, δαπανηρό και αργοκίνητο σύστημα δικαιοσύνης, υψηλά επίπεδα διαφθοράς, φοροδιαφυγής, διαπλοκής και αποφυγής φόρων κ.ά..
Η ανεργία βρίσκεται στο 11% περίπου του εργατικού δυναμικού, η τέταρτη υψηλότερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά από την Ελλάδα, την Ισπανία και την Κύπρο. Την ίδια στιγμή η ανεργία των νέων ηλικίας μεταξύ 15 και 24 ετών, που ανέρχεται, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας της χώρας Istat, στο πολύ μεγάλο ποσοστό 30,8%, αποτυπώνει με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο τη βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση που σαρώνει σαν τυφώνας τη μεσογειακή χώρα του ευρωπαϊκού νότου.
Η φτώχεια έχει αναρριχηθεί στο πιο υψηλό ποσοστό από το 2005. Η τελευταία έκθεση της Istat κατέγραψε 5 εκατομμύρια ανθρώπους σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας το 2017. Σε ποσοστιαία βάση το 6,9% των ιταλικών νοικοκυριών ζει σε απόλυτη φτώχεια, δηλαδή σε κατάσταση κατά την οποία δεν υπάρχει η δυνατότητα να καλύπτονται οι ελάχιστες μηνιαίες δαπάνες για την απόκτηση ενός καλαθιού αγαθών και υπηρεσιών το οποίο, στο ιταλικό πλαίσιο και για μια οικογένεια με ορισμένα χαρακτηριστικά, θεωρείται απαραίτητο για ένα ελάχιστα αποδεκτό βιοτικό επίπεδο.
Η Ιταλία έχει ταυτόχρονα τα περισσότερα καταστήματα τραπεζών ανά κάτοικο σε ολόκληρη την Ευρώπη, τα οποία χαρακτηρίζονται επιπρόσθετα από ένα λανθασμένο επιχειρηματικό μοντέλο, αφού επιβιώνουν μόνο από τους τόκους καθώς κι από τα εταιρικά δάνεια. Έτσι, και με δεδομένο ότι τα επιτόκια στην ευρωζώνη είναι μηδενικά, οι τράπεζες λειτουργούν ζημιογόνα, έχοντας συσσωρεύσει επισφάλειες (κόκκινα δάνεια) που αγγίζουν σήμερα τα 260 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ (15% του ιταλικού ΑΕΠ), εκ των οποίων ένα μεγάλο μέρος είναι χαμένα.
Η ιταλική οικονομία, η τρίτη μεγαλύτερη στην κακοσχεδιασμένη νομισματική ένωση, μοιάζει, θα έλεγα παραστατικά, με ένα κουρασμένο άλογο, καταφορτωμένο με χρέη και κόκκινα δάνεια, που βαριανασαίνει στον ανηφορικό, και γεμάτο πέτρες και λακκούβες, δρόμο της ευρωζώνης, η οποία είναι ένα απίστευτα άκαμπτο σύστημα, ένας σιδερόφραχτος χώρος για 19 χώρες διαφορετικές σε παραγωγικότητα, πληθωρισμό, εμπορικό ισοζύγιο και τεχνολογική πρόοδο.
Θα πρέπει, λοιπόν, να γίνει καταληπτό ότι η ευρωζώνη δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πεδίο αντικρουόμενων συμφερόντων μεταξύ των χωρών-μελών που τη συναποτελούν. Έτσι, αυτό που συμφέρει αναφανδόν την Ιταλία, δεν συμφέρει σε καμία περίπτωση τη Γερμανία. Ο συγκερασμός, όμως, συμφερόντων, όλα αυτά τα χρόνια της ύπαρξης του κοινού νομίσματος, έχει αποδειχθεί πέρα για πέρα ακατόρθωτος. Κι αυτό διότι η Γερμανία ως η πρώτη οικονομική δύναμη έχει κατορθώσει να κυριαρχεί και να ηγεμονεύει, χρησιμοποιώντας το ευρώ προς όφελος της, ενώ ταυτόχρονα οι άλλες χώρες αντί να αντισταθούν κι ακόμα και να συγκρουστούν, υποτάσσονται και υπακούουν.
Το κόστος, ωστόσο, της καθυστέρησης της εξόδου της Ιταλίας από την ευρωζώνη -την οποία αποτρέπει μέχρι σήμερα τουλάχιστον ένας εμφανής φόβος που διακατέχει το ιταλικό πολιτικό σύστημα για τις όποιες βραχυπρόθεσμες αρνητικές επιπτώσεις της εξόδου- θα αποδειχθεί τελικά σαφώς μεγαλύτερο από το κόστος της ρήξης στην έναρξη της οικονομικής κρίσης.
Η πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησης συνασπισμού του Κινήματος των 5 αστέρων M5S και της Λέγκας, που σχηματίστηκε τον Μάϊο του 2018, να καταθέσει έναν προϋπολογισμό για το 2019 με έλλειμμα 2,4% του ΑΕΠ, είναι σαφώς προς τη σωστή κατεύθυνση, διότι προέχει η ενδυνάμωση της ιταλικής οικονομίας δια της ενίσχυσης της εγχώριας ζήτησης καθώς και η ευημερία του ιταλικού λαού και όχι οι επιβληθέντες, από τη Γερμανία, αυστηροί δημοσιονομικοί κανονισμοί των Βρυξελλών που δεν το επιτρέπουν.
Η Ιταλία θα πρέπει επιτέλους να πάψει να υποχωρεί στις εντολές του Βερολίνου και να φοβάται τη ρήξη με τη γερμανική ευρωζώνη, γιατί είναι ικανή να επιστρέψει στη λιρέτα και να ανακτήσει ως εκ τούτου την πολιτική, οικονομική και θεσμική της κυριαρχία. Εξακολουθεί να έχει, παρά τα υφιστάμενα προβλήματα, τη δεύτερη μεγαλύτερη βιομηχανία στην ευρωζώνη μετά τη Γερμανία, καθώς και την πέμπτη παγκοσμίως με συμμετοχή 19% στο ΑΕΠ της χώρας. Η Ιταλία παράγει από αεροσκάφη, αυτοκίνητα, όπλα, ηλεκτρονικά συστήματα μέχρι αρώματα, παπούτσια και ρούχα. Η Ιταλία χρειάζεται, επίσης, και ενέργεια, δηλαδή φθηνό πετρέλαιο και φθηνό φυσικό αέριο, που δεν διαθέτει. Θα μπορούσε, όμως, να εξασφαλίσει πετρέλαιο από την πρώην αποικία της, τη Λιβύη, και φυσικό αέριο από τη Gazprom. Έτσι, έχοντας χαμηλό κόστος παραγωγής κι ένα ευέλικτο εθνικό νόμισμα, θα γινόταν εξαιρετικά ανταγωνιστική.
Εν κατακλείδι, η Ιταλία, που πλέει σαν ένα τραμπαλισμένο καράβι στη φουρτουνιασμένη θάλασσα της ευρωζώνης όπου μαίνονται πολλά μποφόρ, θα βουλιάξει με μαθηματική νομοτέλεια αν η πολιτική της ηγεσία δεν πάρει, όσο είναι ακόμα καιρός, τη ρηξικέλευθη και σωτήρια απόφαση της επιστροφής στο εθνικό της νόμισμα.
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Ισίδωρος Καρδερίνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Είναι μυθιστοριογράφος, ποιητής και αρθρογράφος. Έχει σπουδάσει οικονομικές επιστήμες και έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στην τουριστική οικονομία. Άρθρα του έχουν αναδημοσιευθεί σε εφημερίδες, περιοδικά και sites του εξωτερικού. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά και έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και λογοτεχνικές στήλες εφημερίδων. Έχει εκδώσει επτά ποιητικά βιβλία και δύο μυθιστορήματα. Βιβλία του έχουν εκδοθεί στις ΗΠΑ, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ιταλία και την Ισπανία.
E-mail: skarderinis@hotmail.gr
Facebook: Karderinis Isidoros
Twitter: isidoros karderinis
ΓΙΏΡΓΟΣ ΠΕΡΟΎ // ΟΡΦΈΑΣ
Ο Γιώργος Περού την Κυριακή 4 Νοεμβρίου στον μοναδικό χώρο του Cafe Bar «Ορφέας» στην Κυψέλη - μία από τις πιο όμορφες και ζωντανές γειτονιές της Αθήνας - σε μια μουσική βραδιά με τραγούδια που αντέχουν στο χρόνο απο την ελληνική παράδοση, το ρεμπέτικο και το λαικό τραγούδι, το ελαφρό τραγούδι εως το σήμερα.
Μελωδίες των Αττίκ, Κώστα Γιαννίδη, Σογιούλ θα μπλέκουν θεματικά με τραγούδια των Τσιτσάνη, Άκη Πάνου, Καλδάρα αλλα και με των Μίκη Θεοδωράκη, Δήμου Μούτση, των Beatles και του Leonard Cohen.
Δοσμένα πάντοτε με τον δικό του τρόπο, λιτά και ανθρώπινα ξετύλιγει το κουβάρι των τραγουδιών δίνοντας έμφαση και σημασία στην βαθύτερη λειτουργία του τραγουδιού ώστε να φτάνει στα χείλη και τις καρδιές των ανθρώπων και να τραγουδήσουμε όλοι σαν μια παρέα.
Ο Γιώργος Περού είναι νέος τραγουδοποιός και συνθέτης. Έχει κυκλοφορήσει ένα album με δικά του τραγούδια με τίτλο «Δύο Κόσμοι» και έχει γράψει μουσική και τραγούδια για διάφορες θεατρικές παραστάσεις (Οι 12 Ένορκοι, Εκτός Ύλης κ.α)
Υπογράφει και 2 διασκευές ως ερμηνευτής και παραγωγός - το «Απόψε Φίλα με» του Μανωλη Χιωτη
https://youtu.be/_sDeP6RB9Yk
και το «Χθες το Βράδυ» του Κώστα Γιαννίδη
https://youtu.be/sfXNojlOOUc
'Ωρα έναρξης: 21.00
Διεύθυνση: Φωκίωνος Νέγρη 25, Κυψέλη
Πληροφορίες - Κρατήσεις: 210 8668544
Fb Event: https://www.facebook.com/events/2149012298758317/
Fb Page Ορφέας: https://www.facebook.com/orfeas.cafe/
Fb Page Γιώργος Περού: https://www.facebook.com/GiorgosPerouOfficial/
Ακολουθήστε τον Γιώργο Περού:
YouTube: https://www.youtube.com/user/GiorgosPerou
Facebook: https://www.facebook.com/pages/Giorgos-Perou
Twitter: https://twitter.com/Giorgos_Perou
Instagram: https://www.instagram.com/giorgos_perou/
LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/giorgosperou/
Google+: https://plus.google.com/u/0/+GiorgosPerou
Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2018
26η Οκτωβρίου 1912

Άρθρο Γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη*
Τις ημέρες αυτές στη Θεσσαλονίκη γιορτάζονται δύο γιορτές. Η 26η Οκτωβρίου 1912 και η 28 Οκτωβρίου 1940.
Ήθελα να σταθώ στην 26η Οκτωβρίου 1912, ημέρα απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης. Η ημέρα αυτή είναι σύμβολο - εορτασμός των Βαλκανικών Πολέμων. Ιστορικά, ακολούθησαν η Μάχη του Μπιζανίου και ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος.
Εξετάζοντας την Ελληνική Ιστορία, δεν μπορούμε να μην σταθούμε σε τρείς μεγάλες ένδοξες σελίδες.
- Μάχη Θερμοπυλών. Μία μάχη συμβολισμού. Έδωσε το στίγμα και το πνεύμα όλων όσων ακολούθησαν μέχρι και σήμερα. «Υπέρ την Νίκη, η Τιμή».
- Μάχη Μαραθώνα και Ναυμαχία Σαλαμίνος. Δύο Ιστορικές αμυντικές μάχες σωτήριας προάσπισης ολοκλήρου του Δυτικού κόσμου. «Οι Έλληνες πρόμαχοι της Δύσης».
Αλλά θα πρέπει να σταθούμε ιδιαίτερα και σε τέσσερα μεγαλειωδέστατα, ενδοξότατα κεφάλαια.
-Την εκστρατεία του στρατηλάτη Μ. Αλεξάνδρου. «Ο εκπολιτισμός της Οικουμένης»
- Την Εθνεγερσία του 1821. «Ελευθερία ή Θάνατος»
-Στο έπος του ΄40. Με σύνοψη το: «Υπέρ την Νίκη, η Δόξα».
-Στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-13. Τότε που ο Βενιζέλος είπε: «Ξέρω ότι είστε έτοιμοι να πεθάνετε για την Πατρίδα. Αυτό όμως δεν αρκεί, πρέπει να Νικήσετε!». Ίσως αυτό συνοψίζει αυτούς τους αγώνες.
Βάζοντας σαν κριτήρια τον συντελεστή της απόφασης, την διεξαγωγή και το αποτέλεσμα, θα φτάσουμε στο εξής συμπέρασμα.
Στην πρώτη περίπτωση, ήταν μία μεγαλειώδης Παγκόσμια εκπολιτιστική εκστρατεία (όνειρο του κάθε επόμενου επίδοξου στρατηλάτη), κατέκτησε όλο τον γνωστό τότε κόσμο, αλλά ήταν έμπνευση και υλοποίηση ενός μόνο μεγαλοφυούς ανδρός, του Μ. Αλεξάνδρου.
Η Επανάσταση του ΄21, μια δράκα αυτόκλητων τολμηρών, εξεγείρονται κατά του κατακτητή, παίρνουν την τύχη του Έθνους στα χέρια τους, γίνονται εκφραστές του κοινού αισθήματος, τολμούν, η πανελλήνια κοινότητα τους ακολουθεί και ελευθερώνουν τμήμα του Εθνικού χώρου και συστήνεται το Ελληνικό Κράτος.
Στο Έπος του ΄40, ήταν μια εθνεγερσία, μια παλλαϊκή αντίδραση, απέναντι στην Παγκόσμια Ισχύ και επιβολή, που κατεξευτέλισε την Ιταλική Αυτοκρατορία και εκδίωξε τον στρατό της εκτός Ελληνικών συνόρων, απελευθερώνοντας Ελληνικότατους τόπους και πληθυσμούς της Β. Ηπείρου. Δυστυχώς τα γεγονότα που ακολούθησαν, είχαν δυσμενή τροπή, αποτελέσματα και συνέπειες.
Οι Βαλκανικοί πόλεμοι, πρέπει να θεωρηθούν οι ενδοξότεροι αγώνες του Εθνικού Κράτους.
Το Έθνος ενωμένο κάτω από ικανή Ηγεσία, με τον Λαό αποφασισμένο και παράτολμο, ξεκίνησε έναν απελευθερωτικό αγώνα δικαίωσης.
Είναι ένας Αγώνας Πρότυπο, που συνδυάζει τα καλύτερα στοιχεία των παραμέτρων που βάλαμε: Αποφασίζεται από το Επίσημο Κράτος, με σύσσωμη εκδήλωση της Λαϊκής συμμετοχής και τέλος Νικηφόρος, διπλασίασε την Ελλάδα.
Οι ιστορικοί και στρατιωτικοί μελετητές εκείνων των γεγονότων, όταν ερωτηθούν, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τη στιγμή της μάχης, οι στρατιώτες συμπαρέσυραν, συνέπαιρναν και υπερέβαλαν τους ηγήτορές τους, εμπνευσμένοι από αυτούς.
Μνημειώδης η απολογητική διαπίστωση του Νικολάι Ιβανώφ, στρατάρχη των Βουλγαρικών δυνάμεων στην φονικότατη Μάχη Κιλκίς-Λαχανά: «όλα τα είχα προβλέψει εκτός από την τρέλα των Ελλήνων».
Και τώρα το παράδοξο.
Δεν υπάρχει κοινή πανελλαδική Εθνική Εορτή, αυτού του μεγαλειώδους γεγονότος.
Καθιερώθηκαν μικρές τοπικές εορτές απελευθερώσεως της κάθε πόλης, υποβαθμίζοντας αυτόν τον υπερεθνικό άθλο.
Μια πανεθνική εξόρμηση με μαχητές, ήρωες και πεσόντες από όλη την Ελλάδα. Αγώνας όλης της Ελλάδος. Άθλος όλης της Ελλάδος. Νίκη όλης της Ελλάδος.
Και στο πιο μικρό χωριουδάκι θα βρεις Ηρώο με τα ονόματα των πεσόντων. Κανείς άγνωστος.
Και το παραδοξότερο.
Πέρασαν 106 χρόνια και ουδέποτε κινήθηκε θέμα κοινού πανελλαδικού Εορτασμού.
Κανένας επόμενος ηγέτης, δάσκαλος, άνθρωπος του πνεύματος, κρατικός λειτουργός, δεν πρότεινε και δεν κατάφερε να τιμάται Πανελλαδικά αυτός ο τιτάνιος Αγώνας.
Ίσως να είναι ακόμη μια έκφραση του Εθνικού Διχασμού.
Αλλά και μήπως μια προσπάθεια να λησμονούμε, του τι μπορεί να κάνει αυτό το Έθνος ενωμένο, με μια ικανή ηγεσία;
Μήπως μια συστηματική προσπάθεια να μην «θυμόμαστε το Μέλλον»;
Μήπως όμως είναι και μια ευκαιρία γιορτής Εθνικής Ενότητος;
Μήπως αξίζει τον κόπο να ξεκινήσει κάποια πρωτοβουλία ,να γίνει μια προσπάθεια κοινού Εθνικού εορτασμού;
*Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.
ΙΑΣΩ: Μέτρηση Οστικής Πυκνότητας για έλεγχο της οστεοπόρωσης σε προνομιακή τιμή
Το ΙΑΣΩ, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης (20/10/2018) προσφέρει Μέτρηση Οστικής Πυκνότητας στην προνομιακή τιμή των 40€.
Η προσφορά ισχύει έως 30/11/2018 και οι ενδιαφερόμενες μπορούν να πραγματοποιήσουν την εξέταση κατόπιν ραντεβού στο Τμήμα Απεικονίσεων και Επεμβατικής Ακτινολογίας του ΙΑΣΩ (επίπεδο -2),
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210 6185201 & 210 6185146, Δευτέρα - Παρασκευή 10:00 - 17:00.
Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2018
ΘΑ ΓΙΝΕΙ ..... ΤΗΣ ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΙΑΣ!
Επειδή αυτά που γράφει ο Ακατανόματος είμαι βέβαιος ότι βαριέσαι να τα διαβάσεις και επειδή στον δήμο έχει αρχίσει ένα μεγάλο πάρτυ που θα βγάλει πολύ γέλιο μέχρι τις εκλογές, είπα να σου πω εγώ με τρεις κουβέντες τι γίνεται.
Λοιπόν η βάση αυτού του χαβαλέ που ζει ο δήμος είναι μια σύλληψη της Λουλάρας που δεν βγαίνει με τίποτα. Και ποια ήταν αυτή;
Η Λουλάρα βλέποντας επί τρία χρόνια ότι ο Ακατανόμαστος είχε πάρει την πολιτική επικυριαρχία στην αντιπολίτευσης - ενορχήστρωσε και καθοδήγησε πολιτικά τους άσχετους και αυτοδιοικητικά ανεπαρκείς αντάρτες του Συμεών με στόχο να "καπελώσουν", να "κλέψουν" την αντιπολιτευτική γραμμή του Ακατανόμαστου και να την ιδιωποιηθούν καιροσκοπικά.
Αλλά πώς να οικειοποιηθούν μια γραμμή που από την πρώτη μέρα της δημαρχιακής περιόδου έθεσε ως κεντρικό ζήτημα την ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ των στοχοποιημένων από τα μνημόνια, τους δανειστές και την κομμαντατούρ δημόσιο χαρακτήρα των κεντρικών υπηρεσιών στην αυτοδιοίκηση με μέτωπο με τους οπαδούς της ιδιωτικοποίησης της καθαριότητας;
Και πώς να βγουν μπροστά στα θέματα υπεράσπισης της ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ, όταν έχουν ψηφίσει την ΑΓΟΡΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΓΗΣ για ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΚΟΠΟ από το ΤΑΙΠΕΔ, που τώρα καταγγέλλουν;;;
Είναι εγκλωβισμένοι στις αντιφάσεις τους!
Και πώς να τις αφήσουν πίσω;
Επειδή τους ευλόγησε η Λουλάρα δηλαδή δεν μετράει αυτή η ψήφος των "αντιμνημονιακών από τα LIDL" που ΔΕΝ ΔΙΑΦΟΡΟΠΙΗΘΗΚΑΝ ΤΟΤΕ αλλά θυμήθηκαν την δημόσια περιουσία ..... στις δημαιρεσίες;;;
Το σχέδιο της Λουλίτσας ήταν έξυπνο μεν αλλά όχι αρκετά έξυπνο. Στόχο είχε να τελειώσει η θητεία αυτή του δημοτικού συμβουλίου με μια αντιπαράθεση μεταξύ των δύο της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, μια αντιπαράθεση που άφηνε τον Κουράση και το Γαλαζοπρασινολουλακί μέτωπο (Κουράσης, Ανδρεόπουλοι, Καρατζά), δηλαδή τις ηγεμονικές δυνάμεις της προηγούμενης τετραετίας, τις δυνάμεις του SALT LAKE CITY και του παγοδρομίου, εκτός αντιπαραθέσεων, ώστε να παραμείνουν ως εναλλακτική "σοβαρότητας" απέναντι στην διασπασμένη παράταξη της πλειοψηφίας.
(ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ..... Οι SALT LAKE ..... τες πάντων).
Δεν είναι τυχαίο ότι επέλεξαν ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ να βγαίνει το μέτωπο και να βάζει τους αντάρτες ή την εκλεκτή τους πρόεδρο (με τις ψήφους του ΠΑΜΕ) να φέρουν ένα ψήφισμα για ό,τι να ΄ναι, το οποίο φροντίζουν να αναγάγεται σε μείζον θέμα της πόλης, να καταναλώνει τον χρόνο του ΔΣ και .... να "μετράει" κεφάλια: Τόσοι πήγαν με τον Συμεών και τόσοι με την αντιπολίτευση μεταξύ των δημοτικών συμβούλων που έχουν δεχτεί για τον εαυτό τους την αντίληψη της .... αγέλης.
ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΕΣ! ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ!
ΥΒΡΙΣ για την πόλη, για τους δημότες και την σημασία που πρέπει να δοθεί στις ζωές τους, στα προβλήματά τους, στην λειτουργία της πόλης.
Ο αεικίνητος επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης και οι ανεπαρκείς δημοτικοί του σύμβουλοι, μαζί με την καταρρέουσα παράταξη της πρώην αξιωματικής αντιπολίτευσης, βολεύονται μια χαρά να κρύβουν την ανεπάρκειά τους πίσω από .... την ΛΑΕ.
Τι να κάνουν; Να καταθέσουν προτάσεις; Πού να τις βρουν; Δεν πουλάνε πουθενά.
Να κάνουν κριτική; ΜΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ χρήσεων, που κάποιοι τα θυμούνται.
Να πάρουν θέση στα προβλήματα των δημοτών και τις επιλογές που υπάρχουν για να επιλυθούν;
Τι να πουν; ¨Ότι θα ξαναφέρουν το παγοδρόμιο πάνω στο άγαλμα ;;;;
ΛΕΥΚΟ!
Ψήφος ευκαιριακός, καιροσκοπικός, τακτικίστικος σε όλα τα θέματα.
Όμως αυτό που έχει αναδειχθεί πραγματικά από αυτή την κατάσταση είναι Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ του πυλώνα της αντιπολίτευσης, "της παλιάς" από την οποία περίμεναν να τους οδηγήσει στα θέματα της πόλης ΠΟΥ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ - άσχετοι είναι - με δεδομένο ότι ο Κουράσης (που ξέρει) πρέπει να .... κοιτάει τα παπούτσια του για να τον αφήνει ο Συμεών πρόεδρα στον Σύδεσμο Βολέματος Ανέργων Πρώην.
Η Λούλα ακυρώθηκε. Το οικόπεδο στο Πεύκο Πολίτη την τελείωσε πολιτικά.
Θα έπρεπε να έχει πάει σπίτι της για να προστατέψει την διαδρομή της, αφού έκανε αυτή την επιλογή.
ΟΜΩΣ ένα τέτοιο ΚΑΒΑΛΗΜΕΝΟ ΚΑΛΑΜΙ όπως η Λούλα πιστεύει ότι μπορεί να κοροϊδεύει τους πάντες για πάντα.
Όταν δεν μπορείς να μιλάς για το Πεύκο Πολίτη και τις επιπτώσεις που οι διαδικασίες ένταξης φέρνουν στην πόλη ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ είναι ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΑΚΤΙΚΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ όμως.
Και όταν οι ευελιξίες, οι χαριτωμενιές και οι εξυπνάδες τελειώνουν ο μόνος τρόπος για να υπερασπιστείς το μέτωπό σου και το σχέδιό σου, είναι Η ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΙΑ!
Η ΚΑΤΑΣΕΚΥΗ ΕΝΟΧΩΝ!
Παλιά τους τέχνη κόσκινο!
Η Καρατζά είναι καλή καιροσκόπος, αλλά αυτό δεν φτάνει πια.
Στον προχθεσινό καβγά της με τον Ρούσσο που άκουσε όλο το δημαρχείο, φάνηκε ότι χάνει πλέον την παροιμιώδη ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ της.
Διότι - για να το ξεκαθαρίσουμε και αυτό - ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΗ Η ΚΑΡΑΤΖΑ.
Ψυχραιμία δεν είναι να σε φτύνουν και να λες "βρέχει".
Δεν είναι ψυχραιμία η ΑΦΙΛΙΑ και η ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ.
ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ.
Ψυχραιμία είναι να ΜΗΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙΣ, να μην ξεκινάς τον καβγά, να κοιτάς να παραμείνει ο διάλογος και η αντιπαράθεση σε παραγωγικά πλαίσια, κάθε στιγμή.
Δεν είναι να φιτιλιάζεις τους άλλους, επειδή ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΣ για να τους λες ότι "έχασαν την ψυχραιμία τους ".
Και η Καρατζά δεν είναι ψύχραιμη αφού πάντα ΠΡΟΚΑΛΕΙ.
ΑΝΑΙΣΘΗΤΗ είναι.
Λοιπόν προχτές είχε το θράσος να ζητήσει τα ρέστα από τον Ρούσσο γιατί κατέθεσε ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ για την μήνυση του Κουράση στον Νταβία.
"Ορίστε τι έκανες" "Τώρα με λέει ψευδομάρτυρα" φώναζε η Καρατζά στον Ρούσσο που δεν τήρησε την γραμμή που του έδωσε και είπε την αλήθεια.
ΤΕΤΟΙΑ ΕΙΝΑΙ!
Μέχρι και ο Κουράσης παραδέχτηκε ότι η κατάθεση των Ρούσσου και Χριστουλάκη ήταν αληθινές την ώρα που η Καρατζά τους εγκαλούσε ότι έπρεπε να βάλουν τον σκοπό πάνω από την αλήθεια και να τα πουν έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η καταδίκη του Νταβία.
Την ίδια ώρα ο νέος, φέρελπις εκπρόσωπος των ΚινΑλιτών κολλητός της, ζητούσε από τον Ρούσσο να ενεργοποιηθεί η απόφαση της οικονομικής επιτροπής, να γίνει αγωγή στον Νταβία από τον δήμο.
ΓΕΛΑΓΕ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΟΛΟ!
Όπως όλο το δημαρχείο γέλαγε όταν η Καρατζά αναφέρθηκε στους δημοτικούς συμβούλους που δεν ακολούθησαν την γραμμή της αποχής από το προχθεσινό συμβούλιο ως "τα πουλητάρια".
Ναι! Είδες;
Δεν πήραν οικόπεδο για να έχουν άλλοθι να φεύγουν από το συμβούλιο.
Το ΓΑΛΑΖΟΠΡΑΣΙΝΟΛΟΥΛΑΚΙ τελειώνει.
Θα γίνει της μουρλής βέβαια στον δήμο, όταν συγκρουστεί ο δικός μας με την Καρατζά στα ίσα και θα γραφτεί βιβλίο, αλλά είναι ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ.
Και ποιος νομίζετε ότι θα χάσει;
Ο ΒΡΕΓΜΕΝΟΣ ή Η (κατά την γνώμη της) .... ΣΤΕΓΝΗ;;;;
Μέρεεεεες
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)










