Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010
ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ :Απάντηση στο Ερωτηματολόγιο της ανοικτής συνέλευσης “ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ”ως προς τη χρήση του ποδηλάτου στην πόλη
1. Ποιά είναι η άποψη του Συνδυασμού σας για τις ήπιες μορφές μετακίνησης (περπάτημα, ποδήλατο, ΜΜΜ);
Η ζωή και η μετακίνηση στην πόλη, η άνεση με την οποία ο πολίτης μετακινείται στην καθημερινότητά και στην πόλη του, είναι δείγμα πολιτισμού. Σίγουρα δεν μπορούμε να συνεχίσουμε τη χρήση του αυτοκινήτου με την ίδια ένταση. Απλώς, δεν θα μπορούμε να μετακινηθούμε, αυτό άλλωστε δείχνουν και όλες οι συγκοινωνιακές μελέτες. Συνειδητή πολιτική μας επιλογή, αλλά και αναγκαιότητα για την πόλη μας, είναι η δημιουργία κινήτρων για μετακίνηση στην πόλη χωρίς Ι.Χ.Ε. Δηλαδή, περπάτημα, ποδήλατο και Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Για να πετύχουμε όμως την αποθάρρυνση της χρήσης του αυτοκινήτου πρέπει να δημιουργήσουμε τις υποδομές και τα δίκτυα εκείνα που επιτρέπουν στους πολίτες να κινηθούν εναλλακτικά και οικολογικά. Για λόγους περιβαλλοντικούς, για λόγους άθλησης, αλλά και για λόγους καλύτερης εξυπηρέτησης, θεωρούμε ότι οι ήπιες μορφές μετακίνησης πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα για την επόμενη Διοίκηση του Δήμου.
Αυτό μπορούμε να πετύχουμε με ένα πλέγμα δράσεων και δημιουργία δικτύων ΜΜΜ που θα συνδέει τη Δημοτική Συγκοινωνία με τον ΟΑΣΑ, καθώς και με τα Μέσα Σταθερής Τροχιάς, από και προς το κέντρο της πόλης, αλλά και από τις γειτονιές. Έχει αποδειχτεί ότι όταν ο πολίτης έχει αξιόπιστη εναλλακτική λύση δεν θα προτιμήσει το Ι.Χ.Ε.
Πεποίθησή μας είναι ότι την πόλη σου τη ζεις όταν την περπατάς. Στην Ελλάδα, με τις καλές Μεσογειακές καιρικές συνθήκες θα έπρεπε να μπορούμε να περπατάμε περισσότερο. Όμως, για να μπορεί ο πολίτης να περπατά στην πόλη, πρέπει να μπορεί και να το κάνει. Συνεπώς, πρέπει να προχωρήσουμε σε πεζοδρομήσεις, σε διαπλάτυνση πεζοδρομίων, καθώς και σε αξιόπιστα δίκτυα ΜΜΜ, ώστε να μπορεί ο πολίτης να κινείται άνετα και γρήγορα στην πόλη.
Ως προς το σκέλος της χρήσης του ποδηλάτου θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω με μια προσωπική και ιστορική χροιά την απάντησή μου. Ήμασταν η πρώτη Δημοτική Αρχή που σχεδίασε ποδηλατόδρομο στο Χαλάνδρι. Είναι από τα έργα για τα οποία είμαι προσωπικά περήφανος. Τότε, η χρήση του ποδηλάτου αντικατόπτριζε ένα ελάχιστο ποσοστό στις συνολικές μετακινήσεις. Όμως, με τις δράσεις μας, σιγά – σιγά, το ποδήλατο άρχισε να γίνεται μέρος της ζωής πολλών Χαλανδραίων. Στόχος μας είναι αυτό το ποσοστό να αυξάνεται χρόνο με το χρόνο, ώστε σύντομα να αποτελεί ένα μέσο μεταφοράς όπως τα ΜΜΜ.
2. Θεωρείτε ότι οι δρόμοι του Δήμου παρέχουν την απαιτούμενη ασφάλεια προς τους ποδηλάτες, ο αριθμό των οποίων αυξάνεται διαρκώς;
Όντως, οι ποδηλάτες αυξάνονται ημέρα με την ημέρα. Αυτό είναι ένα εξαιρετικά θετικό δείγμα. Ωστόσο, σίγουρα, η οδική ασφάλεια για τους ποδηλάτες δεν είναι αυτή που θα έπρεπε. Σκοπός μας για την επόμενη ημέρα στη Διοίκηση του Δήμου είναι να κάνουμε τους δρόμους ασφαλείς και φιλικούς προς τους συμπολίτες μας ποδηλάτες. Προτείνουμε, καταρχάς, και οδική σήμανση για τα ποδήλατα, ώστε και οι οδηγοί να είναι πιο προσεκτικοί, αλλά ταυτόχρονα να εντάξουμε στην κυκλοφοριακή διαχείριση της πόλης το ποδήλατο. Σταδιακά, πιστεύουμε ότι πρέπει σε κάθε οδική αρτηρία να υπάρχουν ειδικές διαγραμμίσεις για τους ποδηλάτες (ποδηλατόδρομοι), ώστε να κινούνται με ασφάλεια στην πόλη.
3. Ποιός είναι ο στόχος για το ποσοστό χρήσης του ποδηλάτου στο Δήμο και πώς θα τον επιτύχετε;
Το ποσοστό χρήσης του ποδηλάτου στο Δήμο Χαλανδρίου αυξάνεται σταδιακά. Εντούτοις, είναι ακόμα μικρό σε σχέση με το ποσοστό της χρήσης του αυτοκινήτου και των ΜΜΜ. Στόχος μας είναι να αυξήσουμε το ποσοστό χρήσης του ποδηλάτου όχι ως εναλλακτικό μέσο μετακίνησης στην πόλη, αλλά ως ένα από τα μέσα μετακίνησης. Σκοπός μας είναι να ενταχθεί σε τέτοιο βαθμό στην κουλτούρα της μετακίνησης, ώστε να ανταγωνίζεται τη χρήση των άλλων μέσων μεταφοράς.
Ο τρόπος με τον οποίο θα πετύχουμε την αύξηση της χρήσης είναι η σταδιακή ένταξη του ποδηλάτου στην κουλτούρα των μετακίνησεων με τα μαθητικά εκπαιδευτικά προγράμματα που σας αναλύω παρακάτω, αλλά, κυρίως, με την αύξηση των ειδικών λωρίδων και διαγραμμίσεων για τους ποδηλάτες στους οδικούς άξονες της πόλης.
4. Προτίθεσθε να αφαιρέσετε οδικό χώρο από το αυτοκίνητο για την κατασκευή δικτύου ποδηλατοδρόμων και άλλων υποδομών για το ποδήλατο;
Αναμφίβολα ναι. Η μετακίνηση με το αυτοκίνητο είναι μια συνήθεια, που όπως όλες, μπορεί να αλλάξει, αρκεί να υπάρχει η εναλλακτική λύση. Ο όγκος των αυτοκινήτων είναι, εξάλλου, τόσο μεγάλος, ώστε είναι πολύ δύσκολο να παρέμβουμε στη διαχείριση της κυκλοφορίας με αισθητό αποτέλεσμα για τους οδηγούς αυτοκινήτων. Βέβαια, το αυτοκίνητο είναι στη ζωή μας, δεν μπορούμε να καταργήσουμε τη χρήση του, ωστόσο, πλάι στους δρόμους, βάζουμε τους ποδηλατόδρομους και προσφέρουμε την εναλλακτική λύση, την οικολογική και περιβαλλοντική λύση, τη λύση της άθλησης στις μετακινήσεις μας.
5. Δεσμεύεσθε ότι σε κάθε νέο οδικό έργο θα πρέπει να προβλέπεται και λωρίδα ποδηλάτου;
Απολύτως και χωρίς συζήτηση. Κάθε νέο οδικό έργο πρέπει να προβλέπει τη δυνατότητα ασφαλούς χρήσης ποδηλάτου, άνετα πεζοδρόμια για περπάτημα, καθώς βέβαια και να εξασφαλίζει την προσβασιμότητα για τα άτομα με κινητικές δυσκολίες.
6. Σε ποιές άλλες δράσεις θα προβείτε για την προώθηση του ποδηλάτου; (π.χ. προγράμματα στα σχολεία, διάθεση δημοτικών ποδηλάτων, κ.λπ)
Η κουλτούρα της μετακίνησης στην πόλη μπορεί να αλλάξει και να γίνει φιλική προς το ποδήλατο. Γνωρίζουμε, όμως, ότι αυτό δε μπορεί να γίνει από τη μιά ημέρα στην άλλη. Όπως είχαμε πρωτοξεκινήσει τα πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής, έτσι θα συνεχίσουμε προωθώντας τη χρήση του ποδηλάτου στην πόλη. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα στο σχολείο, σε συνδυασμό με το πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής, εξοικειώνει τους μικρούς πολίτες του Χαλανδρίου με το ποδήλατο και τους κάνει καλύτερους και πιο προσεκτικούς οδηγούς αυτοκινήτου. Ταυτόχρονα, αλλάζουμε τη νοοτροπία του Ι.Χ.Ε. και μαθαίνουμε τους μικρούς μας συμπολίτες πώς θα μετακινούνται άνετα, γρήγορα, κυρίως, όμως, ευχάριστα, αλλά και οικολογικά στην πόλη μας, το Χαλάνδρι.
Μακροπρόθεσμος στόχος, όπως σας έχω αναφέρει, είναι το ποδήλατο να αποτελεί μία από τις βασικές δυνατότητες μετακίνησης στην πόλη. Ωστόσο, ένας από τους τρόπους για να το πετύχουμε αυτό είναι η διάθεση δημοτικών ποδηλάτων για τις μετακινήσεις, ειδικά των νέων συμπολιτών μας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τις βίαιες οικονομικές συνθήκες που πλήττουν όλους μας. Το μέτρο αυτό έχει εφαρμοστεί με επιτυχία σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, η τεχνογνωσία υπάρχει, τα αποτελέσματα είναι πολύ ενθαρρυντικά, συνεπώς προχωράμε και στην υλοποίηση αυτού του μέτρου. Στόχος μας είναι τα δημοτικά ποδήλατα να διατίθενται στο κέντρο της πόλης, αλλά και στους σταθμούς των ΜΜΜ, ειδικά στο Μετρό, αλλά και σε επιλεγμένες, πολυπληθείς στάσεις λεωφορείων.
Κώστας Παττακός
Υπ. Δήμαρχος Χαλανδρίου
Χαλάνδρι για τους Πολίτες
Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΙΔΙΚΟΙ & ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ
Χαλάνδρι, 29 Οκτωβρίου 2010
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΙΔΙΚΟΙ & ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ
Η Ημερίδα με θέμα «Ας στήσουμε γέφυρες για την καλύτερη κατανόηση και αντιμετώπιση της συμπεριφοράς των παιδιών μας» που ήταν προγραμματισμένη να πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 1 Νοεμβρίου και ώρα 18:00 στο Κέντρο Νεότητας αναβάλλεται. Η νέα ημέρα και ώρα θα ανακοινωθεί προσεχώς.
Ο λόγος που μας οδήγησε στην απόφαση της προσωρινής ματαίωσης είναι οι απειλές που δεχτήκαμε, με φτηνές δικαιολογίες, ότι η συγκεκριμένη ημερίδα εντάσσεται στο πλαίσιο της προεκλογικής περιόδου.
Εμείς έχοντας απόλυτη συναίσθηση των γεγονότων και με το αίσθημα ευθύνης που μας διακρίνει απέναντι στους γονείς, μα κυρίως στα παιδιά, αποφασίσαμε την αναβολή για να μην υπάρξει περαιτέρω ένταση την οποία θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τεχνηέντως οι γνωστοί- άγνωστοι που σκέφτονται την … αντίσταση για την αντίσταση.
Άλλωστε εμείς πιστεύουμε ότι το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή, εν μέσω δύσκολων οικονομικών συγκυριών, τους γονείς και τα παιδιά, είναι οι εκλογές.
Με εκτίμηση
Η πρόεδρος του Νομικού Προσώπου
Κωνσταντίνα Παπαναστασίου – Αποσκίτη
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΙΔΙΚΟΙ & ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ
Η Ημερίδα με θέμα «Ας στήσουμε γέφυρες για την καλύτερη κατανόηση και αντιμετώπιση της συμπεριφοράς των παιδιών μας» που ήταν προγραμματισμένη να πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 1 Νοεμβρίου και ώρα 18:00 στο Κέντρο Νεότητας αναβάλλεται. Η νέα ημέρα και ώρα θα ανακοινωθεί προσεχώς.
Ο λόγος που μας οδήγησε στην απόφαση της προσωρινής ματαίωσης είναι οι απειλές που δεχτήκαμε, με φτηνές δικαιολογίες, ότι η συγκεκριμένη ημερίδα εντάσσεται στο πλαίσιο της προεκλογικής περιόδου.
Εμείς έχοντας απόλυτη συναίσθηση των γεγονότων και με το αίσθημα ευθύνης που μας διακρίνει απέναντι στους γονείς, μα κυρίως στα παιδιά, αποφασίσαμε την αναβολή για να μην υπάρξει περαιτέρω ένταση την οποία θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τεχνηέντως οι γνωστοί- άγνωστοι που σκέφτονται την … αντίσταση για την αντίσταση.
Άλλωστε εμείς πιστεύουμε ότι το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή, εν μέσω δύσκολων οικονομικών συγκυριών, τους γονείς και τα παιδιά, είναι οι εκλογές.
Με εκτίμηση
Η πρόεδρος του Νομικού Προσώπου
Κωνσταντίνα Παπαναστασίου – Αποσκίτη
ΔΗΜΟΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - Η ΧΘΕΣΙΝΗ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΦΟΡΤΙΣΜΕΝΟ ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ ΩΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ!
Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κάθε επισημότητα , αλλά και με συναίσθηση των δύσκολων στιγμών που περνούν όλοι οι Έλληνες λόγω της οικονομικής κρίσης και των αντιλαϊκών μέτρων του Δ.Ν.Τ., ολοκληρώθηκαν και εφέτος οι εορταστικές εκδηλώσεις του δήμου Χαλανδρίου για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940. Οι εορταστικές εκδηλώσεις κορυφώθηκαν με την καθιερωμένη παρέλαση των σχολείων της πόλης μας στην πλήρως ανακατασκευασμένη Κεντρική πλατεία του Χαλανδρίου (πλατεία Αγίου Νικολάου), αλλά και αθλητικών και εξωραϊστικών συλλόγων. Ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου και μετά το τέλος της δοξολογίας ο δήμαρχος Χαλανδρίου εκφώνησε τον πανηγυρικό της ημέρας μπροστά στο ηρώο, συνδέοντας τα ιστορικά γεγονότα με την πραγματικά κρίσιμη –πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά, περίοδο που διανύουμε:
“Σεβαστοί Πατέρες, Επίσημοι προσκεκλημένοι, Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι, Εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς, Κυρίες και Κύριοι, Σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές που διανύει η πατρίδα μας, είναι δύσκολο να επιλέξει κανείς εάν πρέπει να αρκεστεί σε μία απλή καταγραφή ιστορικών και πράγματι ένδοξων στιγμών, ή είναι προτιμότερο να αποτολμήσει να προσπαθήσει να συνδέσει τα ιστορικά γεγονότα με το χαρακτήρα των ανθρώπων και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβαν χώρα, συσχετίζοντάς τα με το σήμερα και τους ανθρώπους του, άσχετα αν τα γεγονότα δεν είναι τα ίδια και δεν υπάρχουν οι ίδιες συνθήκες. Αναγκαίο, όμως, είναι να προσπαθούμε μέσα από αυτές τις διαδικασίες να αναδεικνύουμε συμπεριφορές που δημιουργούν μηνύματα για το σήμερα. Και ένα από αυτά που πρέπει να κάνουμε είναι να ερμηνεύσουμε το «ΟΧΙ» όχι απλά ως μία ιστορική δήλωση και πράξη αλλά ως μία εκτυφλωτική έκρηξη της συμπιεσμένης ενέργειας του ελληνικού λαού. Και η χρονική συγκυρία με τη γενικότερη πολιτική κατάσταση και τα κοινωνικά προβλήματα, μέσα από μία ωμή καταπίεση, είχαν ακυρώσει για κάμποσο καιρό την κοινωνική δυναμική, η οποία κοινωνική δυναμική δημιουργήθηκε και μετατράπηκε σε αντίδραση με πρωτοφανή σφοδρότητα, που έμοιαζε σαν να άνοιξε απότομα μία βαλβίδα και εκτινάχθηκε προς τη μία μεριά των εισβολέων μία θέληση, η οποία έως τότε χαραμιζόταν σε εσωτερικές τριβές. Γιατί η κοινωνία, όταν αντιμετωπίζει προβλήματα, δεν μπορεί να επιφέρει αυτό που μπορεί η πάσχουσα πατρίδα. Γιατί κινούμενοι οι άνθρωποι μέσα στην κοινωνία, μηχανικά μερικές φορές αποδέχονται το αξίωμα του διαχωρισμού μεταξύ τους με βάση τα πράγματα που κατέχουν, και οτιδήποτε φύγει από την κατοχή του ενός θα περάσει αναπόφευκτα στην κατοχή του άλλου. Πώς λοιπόν, να δωρίσει κάποιος όταν κάθε άλλος μοιάζει καμωμένος απλά για να εισπράττει; Η κοινωνία θυμίζει στο άτομο να είναι συνεπές με τον εγωισμό του, ενώ η πατρίδα του επιτρέπει να ξεχνά αυτή την υποχρέωση. Η πατρίδα τον άνθρωπο τον αγγίζει άμεσα γιατί είναι πιο γενική και πιο πλατιά η έννοιά της από την κοινωνία. Η πατρίδα αποτελεί ιδέα, και η πατρίδα που κινδυνεύει είναι η πηγή που ποτίζει τη ψυχή και το πνεύμα του ατόμου, το οποίο εξυψώνεται από την καθημερινή του λειτουργία και τον εγωισμό του και προχωρά σε πράξεις οι οποίες δεν θα πραγματοποιούνταν σε αντίστοιχες στιγμές της κοινωνικής του δραστηριοποίησης. Φαίνεται πως υπάρχει, κάτω από ορισμένες συνθήκες, κάτι το τόσο βαθύ και σπαρακτικό στην έκκληση της πατρίδας που κινδυνεύει, ώστε να μπορεί να διαπεράσει ακόμα και τον πιο καλά θωρακισμένο εγωισμό. Και τότε είναι που το άτομο μετατρέπεται σε μέρος της ομάδας, κομμάτι του συνόλου που αγωνίζεται για να διατηρηθεί η υπόσταση της πατρίδας και το δικαίωμα της ελευθερίας. Και κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι που κάποιος δείχνει πρώτα στον ίδιο του τον εαυτό ποιος είναι πραγματικά, και τι είδους ζωή του αξίζει ενεργοποιώντας ξανά δυνατότητες που στην καθημερινότητά του είχε θάψει μέσα του. Και γενναιότητα είναι ακριβώς αυτή η ανύψωση του «πράττειν» σε όργανο αποκάλυψης τους πραγματικού εαυτού. Και έτσι γράφεται το έπος μέσα από τη διαδικασία αποκάλυψης των πραγματικών μας δυνατοτήτων, την ώρα του κινδύνου. Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή είναι που ο ένας παρασύρει τον άλλον, ο τολμηρός παρασύρει τον διστακτικό σε μία διαδικασία διαγωνισμού άμιλλας στην δοτικότητα. Και μέσα στα χιόνια της Πίνδου ξεπλένονταν κηλίδες μίσους που είχαν μείνει από προηγούμενους διχασμούς, και κάθε έφοδος των μαχητών στο σκοτάδι αποτελούσε και ένα βήμα προς μία ενότητα που δεν έπρεπε να είναι γέννημα μόνο των κινδύνων. Και εκείνες τις καρτερικές γυναίκες στα χωριά της Ηπείρου, με τα βαθουλωμένα μάγουλα, με τις βελόνες του πλεξίματος στα ροζιασμένα τους χέρια και τα κουβάρια, το νήμα δίπλα, μπορούμε να τις φανταστούμε να πλέκουν μαζί με τα μάλλινα τα προορισμένα για τους φαντάρους και ένα διαφορετικό μέλλον για τη χώρα μας που δεν θα έπρεπε να ξεφτίζει με τις πρώτες διαφωνίες. Και μέσα στις χαράδρες των βουνών στα ελληνοαλβανικά σύνορα, οι Έλληνες δημιούργησαν σχέσεις μεταξύ τους που έμοιαζαν σαν να μην τις είχαν χρωματίσει οι κοινωνικές διαφορές, σχέσεις βασισμένες σε μία παλιά οικειότητα μέσα στην οποία παραμερίζονταν οι εντάσεις αποκλειστικά γύρω από το ποιοι κατέχουν περισσότερα ή λιγότερα. Γιατί μέσα στις χαράδρες των βουνών, όταν οι σφαίρες σφύριζαν πάνω από το κεφάλι τους, οι σκέψεις που τους διαπερνούσαν ήταν η επιλογή ανάμεσα στην αξιοπρέπεια και την ελευθερία από τη μία μεριά, και την υποταγή και τον ευτελισμό από την άλλη. Και ευρισκόμενοι πάνω στην κόψη ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο, βαπτίζονταν στο θάρρος χωρίς να σκεφτούν το τι θα επακολουθούσε. Γιατί δεν ρίχνεται κανείς στη φωτιά, επειδή έχει σκεφτεί από πριν ότι αυτός είναι ο πιο τελέσφορος τρόπος για να ικανοποιηθεί μία επιθυμία του ή για να επιτευχθεί ένας στόχος. Το θάρρος, όπως έλεγε ο Hegel, ακολουθώντας το Πλάτωνα πάνω σε αυτό, είναι μία αρετή που δεν προκύπτει από προμελέτη σχετικά με την αξία της. Εκείνος που προβαίνει σε τολμηρή κίνηση το κάνει επειδή είναι τέτοιος ώστε να μπορεί να τολμά, ή καλύτερα επειδή ο χαρακτήρας του διαθέτει και μία τέτοια πλευρά. Οι Έλληνες προσέφυγαν στην παρακαταθήκη του θάρρους τους επειδή αυτή βρισκόταν έξω από την καθημερινότητα του κοινωνικού τους βίου, όπου εκεί, όπως άλλωστε γίνεται και στις μέρες μας, καλούνταν διαρκώς ο ένας να κρίνει τον άλλον, ο ένας να μειώνει τον άλλον και να αποδεικνύονται ανεπαρκείς. Άλλωστε, η εμπειρία από την αναμέτρηση ανάμεσα στην αξιοπρέπεια και την υποταγή δεν διαλύεται ποτέ, γιατί λόγω της κρισιμότητά της διαπερνά όλα τα μόρια της συλλογικής ύπαρξης και ως ένα βαθμό καθορίζει εάν ένας λαός θέλει να θυμάται ή να λησμονεί. Όποιος έχει λιποψυχήσει κατά το παρελθόν, έχει τα μάτια στραμμένα στο μέλλον. Όχι από αισιοδοξία, αλλά γιατί είναι ζωτικό γι’ αυτόν να ελπίζει ότι εκείνο που του έλλειψε κάποτε ίσως το βρει αργότερα. Και η αλήθεια είναι ότι χωρίς κουράγιο και ελπίδα η πορεία δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ. Γι’ αυτό και οι λαοί που στάθηκαν όρθιοι απέναντι σε σοβαρούς κινδύνους, ανακτούν αυτόματα την θύμηση αυτής της στάσης θάρρους ως βοήθημα όταν επανεμφανίζονται νέοι κίνδυνοι. Σε αυτή την κατηγορία εντάσσονται οι Έλληνες. Αυτή είναι η ελληνική περίπτωση, όπου το θάρρος για έναν αγώνα έως εσχάτων, ο πληθυσμός το άντλησε από ένα κοίτασμα στο συλλογικό του βίωμα, όπου εκεί συσσωρεύονταν μνήμες και ιδέες – πειστήρια για το ότι ανέκαθεν η μαχητικότητά του ήταν υψηλή. Μνήμες – πειστήρια από τους 300 του Λεωνίδα, από τους Μαραθωνομάχους, από τους Σαλαμινομάχους, το Βυζάντιο, τους αγώνες του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη και των άλλων οπλαρχηγών του ’21. Επανειλημμένα είχε δώσει μάχες τούτος ο λαός και αυτό το βεβαίωνε η μνήμη του και αυτή η βεβαίωση τον ανέβαζε πάλι στο φυσιολογικό του επίπεδο δραστηριότητας. Και ακριβώς αυτό το «φυσιολογικό» επίπεδο δραστηριότητας του Έλληνα είναι που οδήγησε όλο τον κόσμο να αναγνωρίσει ότι οι ήρωες πολεμούν σαν τους Έλληνες. Και εκεί στα ελληνο-αλβανικά σύνορα με την ιαχή «αέρα» και αργότερα στην Εθνική Αντίσταση δημιουργήθηκαν νέες μνήμες-πειστήρια μαχητικότητας και θάρρους τούτου του λαού. Και παρ’ όλο που στις μέρες μας η πατρίδα μας δεν κινδυνεύει από κάποιους εισβολείς, νομίζω ότι πρέπει να ανακαλύψουμε ξανά αυτό το φυσιολογικό επίπεδο δραστηριότητάς μας. Και δεν χρειάζεται να φωνάξουμε αέρα αλλά «φτάνει πια». Και η μάχη που θα δώσουμε είναι η μάχη για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, είναι η μάχη για την αξιοπρέπειά μας στο σύγχρονο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο γίγνεσθαι, είναι η μάχη να αντιμετωπίσουμε και να περιορίσουμε τον κακό μας εαυτό αρνούμενοι την ευκολία του ευτελισμού των πάντων και της αναξιοπιστίας και αναλαμβάνοντας το βάρος της υπεύθυνης συνεργασίας μέσα από συγκεκριμένους στόχους και ειλικρινή διάλογο, με σεβασμό στην άποψη και την προσωπικότητα του άλλου, μα πάνω απ’ όλα, με σεβασμό στην ιστορία αυτής της πατρίδας. Για να πετύχουμε έτσι τη δικαίωση των αγώνων αυτών που θυσιάστηκαν για να μπορούμε να έχουμε πατρίδα, την οποία δυστυχώς με όσα γίνονται αποδεικνύουμε ότι δεν τη σεβόμαστε και λαός ο οποίος δεν σέβεται και δεν τιμά την πατρίδα και τους αγώνες αυτών που θυσιάστηκαν για αυτήν είναι λαός ο οποίος κινδυνεύει να μην έχει μέλλον. Ας αναλογιστεί, λοιπόν, ο καθένας μας την ευθύνη του και ας μην περιμένει τι θα κάνει η πατρίδα μας γι’ αυτόν αλλά τι θα κάνει ο καθένας μας για την πατρίδα. Τελειώνοντας, θα ήθελα να μου επιτρέψετε να σας ευχαριστήσω όλες και όλους τους πολίτες του Χαλανδρίου αλλά και τους συνεργάτες μου, τους εργαζόμενους του Δήμου, και τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου για τη συνεργασία που είχαμε αυτά τα 16 χρόνια παρουσίας μου, είτε ως Δημοτικός Σύμβουλος αλλά ακόμα περισσότερο και ως Δήμαρχος αυτής της πόλης. Θέλω να σας ζητήσω συγνώμη για τυχόν παραλείψεις ή εσφαλμένες επιλογές, αλλά ταυτόχρονα να σας ευχαριστήσω και για τις καλές σας κουβέντες, την υποστήριξη και την εμπιστοσύνη που μου δείξατε όλα αυτά τα χρόνια. Και σας υπόσχομαι ότι από όποιο μετερίζι κι αν βρεθώ θα συνεχίσω να υποστηρίζω την πόλη που γεννήθηκα, μεγάλωσα και μεγαλώνουν τα παιδιά μου. Και εύχομαι από τις επικείμενες εκλογές ο Δήμαρχος που θα βγει να προχωρήσει την πόλη μας ακόμα γρηγορότερα μπροστά και ακόμα ψηλότερα, γιατί της αξίζει.
Σας ευχαριστώ πολύ”.
Τον λόγο του δημάρχου ακολούθησε η κατάθεση στεφάνων από πολιτικές παρατάξεις, εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης, συλλόγους και άλλους φορείς της πόλης μας. Την παρέλαση άνοιξε, όπως κάθε χρόνο, η Φιλαρμονική του δήμου μας και οι Xαλανδραίοι αντιστασιακοί. Την εκδήλωση έκλεισαν οι πρωταθλητές μας που εργάζονται στον Δήμο Χαλανδρίου και οι οποίοι κρατούσαν τη σημαία της πόλης μας. Ο λόγος για τους Άγγελο Παυλακάκη (Παγκόσμιος Πρωταθλητής Στίβου 100μ), Γεράσιμο Βρυώνη (Παραολυμπιονίκης στη Σφαίρα), Χαράλαμπο Παπανικοκολάου (Πρωταθλητής Ευρώπης στη Κολύμβηση) και Αντώνη Παπαντώνη (πρωταθλητή Ευρώπης στα 10.000μ.). Τέλος, ο κ. Γρηγόρης Ζαφειρόπουλος κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο της εθνικής αντίστασης και στη συνέχεια μαζί με εκατοντάδες δημότες της πόλης μας παρακολούθησε τους Δημοτικούς χορούς που παρουσίασαν οι χορευτικές ομάδες του Χαλανδρίου.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
“Σεβαστοί Πατέρες, Επίσημοι προσκεκλημένοι, Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι, Εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς, Κυρίες και Κύριοι, Σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές που διανύει η πατρίδα μας, είναι δύσκολο να επιλέξει κανείς εάν πρέπει να αρκεστεί σε μία απλή καταγραφή ιστορικών και πράγματι ένδοξων στιγμών, ή είναι προτιμότερο να αποτολμήσει να προσπαθήσει να συνδέσει τα ιστορικά γεγονότα με το χαρακτήρα των ανθρώπων και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβαν χώρα, συσχετίζοντάς τα με το σήμερα και τους ανθρώπους του, άσχετα αν τα γεγονότα δεν είναι τα ίδια και δεν υπάρχουν οι ίδιες συνθήκες. Αναγκαίο, όμως, είναι να προσπαθούμε μέσα από αυτές τις διαδικασίες να αναδεικνύουμε συμπεριφορές που δημιουργούν μηνύματα για το σήμερα. Και ένα από αυτά που πρέπει να κάνουμε είναι να ερμηνεύσουμε το «ΟΧΙ» όχι απλά ως μία ιστορική δήλωση και πράξη αλλά ως μία εκτυφλωτική έκρηξη της συμπιεσμένης ενέργειας του ελληνικού λαού. Και η χρονική συγκυρία με τη γενικότερη πολιτική κατάσταση και τα κοινωνικά προβλήματα, μέσα από μία ωμή καταπίεση, είχαν ακυρώσει για κάμποσο καιρό την κοινωνική δυναμική, η οποία κοινωνική δυναμική δημιουργήθηκε και μετατράπηκε σε αντίδραση με πρωτοφανή σφοδρότητα, που έμοιαζε σαν να άνοιξε απότομα μία βαλβίδα και εκτινάχθηκε προς τη μία μεριά των εισβολέων μία θέληση, η οποία έως τότε χαραμιζόταν σε εσωτερικές τριβές. Γιατί η κοινωνία, όταν αντιμετωπίζει προβλήματα, δεν μπορεί να επιφέρει αυτό που μπορεί η πάσχουσα πατρίδα. Γιατί κινούμενοι οι άνθρωποι μέσα στην κοινωνία, μηχανικά μερικές φορές αποδέχονται το αξίωμα του διαχωρισμού μεταξύ τους με βάση τα πράγματα που κατέχουν, και οτιδήποτε φύγει από την κατοχή του ενός θα περάσει αναπόφευκτα στην κατοχή του άλλου. Πώς λοιπόν, να δωρίσει κάποιος όταν κάθε άλλος μοιάζει καμωμένος απλά για να εισπράττει; Η κοινωνία θυμίζει στο άτομο να είναι συνεπές με τον εγωισμό του, ενώ η πατρίδα του επιτρέπει να ξεχνά αυτή την υποχρέωση. Η πατρίδα τον άνθρωπο τον αγγίζει άμεσα γιατί είναι πιο γενική και πιο πλατιά η έννοιά της από την κοινωνία. Η πατρίδα αποτελεί ιδέα, και η πατρίδα που κινδυνεύει είναι η πηγή που ποτίζει τη ψυχή και το πνεύμα του ατόμου, το οποίο εξυψώνεται από την καθημερινή του λειτουργία και τον εγωισμό του και προχωρά σε πράξεις οι οποίες δεν θα πραγματοποιούνταν σε αντίστοιχες στιγμές της κοινωνικής του δραστηριοποίησης. Φαίνεται πως υπάρχει, κάτω από ορισμένες συνθήκες, κάτι το τόσο βαθύ και σπαρακτικό στην έκκληση της πατρίδας που κινδυνεύει, ώστε να μπορεί να διαπεράσει ακόμα και τον πιο καλά θωρακισμένο εγωισμό. Και τότε είναι που το άτομο μετατρέπεται σε μέρος της ομάδας, κομμάτι του συνόλου που αγωνίζεται για να διατηρηθεί η υπόσταση της πατρίδας και το δικαίωμα της ελευθερίας. Και κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι που κάποιος δείχνει πρώτα στον ίδιο του τον εαυτό ποιος είναι πραγματικά, και τι είδους ζωή του αξίζει ενεργοποιώντας ξανά δυνατότητες που στην καθημερινότητά του είχε θάψει μέσα του. Και γενναιότητα είναι ακριβώς αυτή η ανύψωση του «πράττειν» σε όργανο αποκάλυψης τους πραγματικού εαυτού. Και έτσι γράφεται το έπος μέσα από τη διαδικασία αποκάλυψης των πραγματικών μας δυνατοτήτων, την ώρα του κινδύνου. Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή είναι που ο ένας παρασύρει τον άλλον, ο τολμηρός παρασύρει τον διστακτικό σε μία διαδικασία διαγωνισμού άμιλλας στην δοτικότητα. Και μέσα στα χιόνια της Πίνδου ξεπλένονταν κηλίδες μίσους που είχαν μείνει από προηγούμενους διχασμούς, και κάθε έφοδος των μαχητών στο σκοτάδι αποτελούσε και ένα βήμα προς μία ενότητα που δεν έπρεπε να είναι γέννημα μόνο των κινδύνων. Και εκείνες τις καρτερικές γυναίκες στα χωριά της Ηπείρου, με τα βαθουλωμένα μάγουλα, με τις βελόνες του πλεξίματος στα ροζιασμένα τους χέρια και τα κουβάρια, το νήμα δίπλα, μπορούμε να τις φανταστούμε να πλέκουν μαζί με τα μάλλινα τα προορισμένα για τους φαντάρους και ένα διαφορετικό μέλλον για τη χώρα μας που δεν θα έπρεπε να ξεφτίζει με τις πρώτες διαφωνίες. Και μέσα στις χαράδρες των βουνών στα ελληνοαλβανικά σύνορα, οι Έλληνες δημιούργησαν σχέσεις μεταξύ τους που έμοιαζαν σαν να μην τις είχαν χρωματίσει οι κοινωνικές διαφορές, σχέσεις βασισμένες σε μία παλιά οικειότητα μέσα στην οποία παραμερίζονταν οι εντάσεις αποκλειστικά γύρω από το ποιοι κατέχουν περισσότερα ή λιγότερα. Γιατί μέσα στις χαράδρες των βουνών, όταν οι σφαίρες σφύριζαν πάνω από το κεφάλι τους, οι σκέψεις που τους διαπερνούσαν ήταν η επιλογή ανάμεσα στην αξιοπρέπεια και την ελευθερία από τη μία μεριά, και την υποταγή και τον ευτελισμό από την άλλη. Και ευρισκόμενοι πάνω στην κόψη ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο, βαπτίζονταν στο θάρρος χωρίς να σκεφτούν το τι θα επακολουθούσε. Γιατί δεν ρίχνεται κανείς στη φωτιά, επειδή έχει σκεφτεί από πριν ότι αυτός είναι ο πιο τελέσφορος τρόπος για να ικανοποιηθεί μία επιθυμία του ή για να επιτευχθεί ένας στόχος. Το θάρρος, όπως έλεγε ο Hegel, ακολουθώντας το Πλάτωνα πάνω σε αυτό, είναι μία αρετή που δεν προκύπτει από προμελέτη σχετικά με την αξία της. Εκείνος που προβαίνει σε τολμηρή κίνηση το κάνει επειδή είναι τέτοιος ώστε να μπορεί να τολμά, ή καλύτερα επειδή ο χαρακτήρας του διαθέτει και μία τέτοια πλευρά. Οι Έλληνες προσέφυγαν στην παρακαταθήκη του θάρρους τους επειδή αυτή βρισκόταν έξω από την καθημερινότητα του κοινωνικού τους βίου, όπου εκεί, όπως άλλωστε γίνεται και στις μέρες μας, καλούνταν διαρκώς ο ένας να κρίνει τον άλλον, ο ένας να μειώνει τον άλλον και να αποδεικνύονται ανεπαρκείς. Άλλωστε, η εμπειρία από την αναμέτρηση ανάμεσα στην αξιοπρέπεια και την υποταγή δεν διαλύεται ποτέ, γιατί λόγω της κρισιμότητά της διαπερνά όλα τα μόρια της συλλογικής ύπαρξης και ως ένα βαθμό καθορίζει εάν ένας λαός θέλει να θυμάται ή να λησμονεί. Όποιος έχει λιποψυχήσει κατά το παρελθόν, έχει τα μάτια στραμμένα στο μέλλον. Όχι από αισιοδοξία, αλλά γιατί είναι ζωτικό γι’ αυτόν να ελπίζει ότι εκείνο που του έλλειψε κάποτε ίσως το βρει αργότερα. Και η αλήθεια είναι ότι χωρίς κουράγιο και ελπίδα η πορεία δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ. Γι’ αυτό και οι λαοί που στάθηκαν όρθιοι απέναντι σε σοβαρούς κινδύνους, ανακτούν αυτόματα την θύμηση αυτής της στάσης θάρρους ως βοήθημα όταν επανεμφανίζονται νέοι κίνδυνοι. Σε αυτή την κατηγορία εντάσσονται οι Έλληνες. Αυτή είναι η ελληνική περίπτωση, όπου το θάρρος για έναν αγώνα έως εσχάτων, ο πληθυσμός το άντλησε από ένα κοίτασμα στο συλλογικό του βίωμα, όπου εκεί συσσωρεύονταν μνήμες και ιδέες – πειστήρια για το ότι ανέκαθεν η μαχητικότητά του ήταν υψηλή. Μνήμες – πειστήρια από τους 300 του Λεωνίδα, από τους Μαραθωνομάχους, από τους Σαλαμινομάχους, το Βυζάντιο, τους αγώνες του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη και των άλλων οπλαρχηγών του ’21. Επανειλημμένα είχε δώσει μάχες τούτος ο λαός και αυτό το βεβαίωνε η μνήμη του και αυτή η βεβαίωση τον ανέβαζε πάλι στο φυσιολογικό του επίπεδο δραστηριότητας. Και ακριβώς αυτό το «φυσιολογικό» επίπεδο δραστηριότητας του Έλληνα είναι που οδήγησε όλο τον κόσμο να αναγνωρίσει ότι οι ήρωες πολεμούν σαν τους Έλληνες. Και εκεί στα ελληνο-αλβανικά σύνορα με την ιαχή «αέρα» και αργότερα στην Εθνική Αντίσταση δημιουργήθηκαν νέες μνήμες-πειστήρια μαχητικότητας και θάρρους τούτου του λαού. Και παρ’ όλο που στις μέρες μας η πατρίδα μας δεν κινδυνεύει από κάποιους εισβολείς, νομίζω ότι πρέπει να ανακαλύψουμε ξανά αυτό το φυσιολογικό επίπεδο δραστηριότητάς μας. Και δεν χρειάζεται να φωνάξουμε αέρα αλλά «φτάνει πια». Και η μάχη που θα δώσουμε είναι η μάχη για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, είναι η μάχη για την αξιοπρέπειά μας στο σύγχρονο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο γίγνεσθαι, είναι η μάχη να αντιμετωπίσουμε και να περιορίσουμε τον κακό μας εαυτό αρνούμενοι την ευκολία του ευτελισμού των πάντων και της αναξιοπιστίας και αναλαμβάνοντας το βάρος της υπεύθυνης συνεργασίας μέσα από συγκεκριμένους στόχους και ειλικρινή διάλογο, με σεβασμό στην άποψη και την προσωπικότητα του άλλου, μα πάνω απ’ όλα, με σεβασμό στην ιστορία αυτής της πατρίδας. Για να πετύχουμε έτσι τη δικαίωση των αγώνων αυτών που θυσιάστηκαν για να μπορούμε να έχουμε πατρίδα, την οποία δυστυχώς με όσα γίνονται αποδεικνύουμε ότι δεν τη σεβόμαστε και λαός ο οποίος δεν σέβεται και δεν τιμά την πατρίδα και τους αγώνες αυτών που θυσιάστηκαν για αυτήν είναι λαός ο οποίος κινδυνεύει να μην έχει μέλλον. Ας αναλογιστεί, λοιπόν, ο καθένας μας την ευθύνη του και ας μην περιμένει τι θα κάνει η πατρίδα μας γι’ αυτόν αλλά τι θα κάνει ο καθένας μας για την πατρίδα. Τελειώνοντας, θα ήθελα να μου επιτρέψετε να σας ευχαριστήσω όλες και όλους τους πολίτες του Χαλανδρίου αλλά και τους συνεργάτες μου, τους εργαζόμενους του Δήμου, και τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου για τη συνεργασία που είχαμε αυτά τα 16 χρόνια παρουσίας μου, είτε ως Δημοτικός Σύμβουλος αλλά ακόμα περισσότερο και ως Δήμαρχος αυτής της πόλης. Θέλω να σας ζητήσω συγνώμη για τυχόν παραλείψεις ή εσφαλμένες επιλογές, αλλά ταυτόχρονα να σας ευχαριστήσω και για τις καλές σας κουβέντες, την υποστήριξη και την εμπιστοσύνη που μου δείξατε όλα αυτά τα χρόνια. Και σας υπόσχομαι ότι από όποιο μετερίζι κι αν βρεθώ θα συνεχίσω να υποστηρίζω την πόλη που γεννήθηκα, μεγάλωσα και μεγαλώνουν τα παιδιά μου. Και εύχομαι από τις επικείμενες εκλογές ο Δήμαρχος που θα βγει να προχωρήσει την πόλη μας ακόμα γρηγορότερα μπροστά και ακόμα ψηλότερα, γιατί της αξίζει.
Σας ευχαριστώ πολύ”.
Τον λόγο του δημάρχου ακολούθησε η κατάθεση στεφάνων από πολιτικές παρατάξεις, εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης, συλλόγους και άλλους φορείς της πόλης μας. Την παρέλαση άνοιξε, όπως κάθε χρόνο, η Φιλαρμονική του δήμου μας και οι Xαλανδραίοι αντιστασιακοί. Την εκδήλωση έκλεισαν οι πρωταθλητές μας που εργάζονται στον Δήμο Χαλανδρίου και οι οποίοι κρατούσαν τη σημαία της πόλης μας. Ο λόγος για τους Άγγελο Παυλακάκη (Παγκόσμιος Πρωταθλητής Στίβου 100μ), Γεράσιμο Βρυώνη (Παραολυμπιονίκης στη Σφαίρα), Χαράλαμπο Παπανικοκολάου (Πρωταθλητής Ευρώπης στη Κολύμβηση) και Αντώνη Παπαντώνη (πρωταθλητή Ευρώπης στα 10.000μ.). Τέλος, ο κ. Γρηγόρης Ζαφειρόπουλος κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο της εθνικής αντίστασης και στη συνέχεια μαζί με εκατοντάδες δημότες της πόλης μας παρακολούθησε τους Δημοτικούς χορούς που παρουσίασαν οι χορευτικές ομάδες του Χαλανδρίου.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Περί χρέους και δανειακής σύμβασης. ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΙΜΟΥ ΡΟΥΣΣΟΥ! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ!
Στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ είναι γνωστή η καθοριστική σημασία που έχει το δίκαιο το οποίο διέπει τις δανειακές συμβάσεις ενός κράτους. Έτσι είναι πάντα προς συμφέρον του δανειζόμενου κράτους να πετύχει οι δανειακές συμβάσεις του να διέπονται από το εθνικό του δίκαιο και όχι, από το αγγλικό, το οποίο προστατεύει ιδιαίτερα το δανειοδότη. Αυτό συμβαίνει γιατί σε περίπτωση δυσκολίας στην αποπληρωμή χρέους που διέπεται από το τοπικό δίκαιο, το κράτος μπορεί να επηρεάσει την έκβαση των διαπραγματεύσεων για το νέο τρόπο καταβολής των δόσεων, τροποποιώντας τον κρατικό νόμο που διέπει τις δανειακές συμβάσεις, κάτι που έχει συμβεί, πολύ πρόσφατα, τόσο από την Ισλανδία όσο και από τη Ρωσία και την Ουρουγουάη όταν αντιμετώπισαν κρίσεις χρέους.
Στην περίπτωση της Ελλάδας η χώρα διαθέτει ένα τεράστιο πλεονέκτημα, καθώς το 90% των δανειακών συμβάσεων (δηλαδή το 90% του ελληνικού χρέους) διέπονται από το ελληνικό δίκαιο. Η Ελλάδα με συνολικό χρέος ύψους, περίπου, 319 δις ευρώ, έχει τα 296 δις να διέπονται από το ελληνικό δίκαιο!
Μετά την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ και της αίτησης για δανεισμό από την ΕΕ, οδηγηθήκαμε στην υπογραφή δανειακών συμβάσεων ύψους 110 δις ευρώ, με νέους, τοκογλυφικούς, όρους. Τα δάνεια αυτά, ωστόσο, χρησιμοποιούνται και θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή τμήματος του αρχικού χρέους της, των 319 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει, πως η Ελλάδα ανταλλάσσει παλιό χρέος, το οποίο διέπεται από ελληνικό δίκαιο και στο οποίο δεν υπάρχουν εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία, με νέο χρέος, το οποίο διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και στο οποίο υπάρχουν εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία!
Με απλά λόγια, η Ελλάδα θα μπορούσε , να προχωρήσει σε αλλαγή του νόμου που διέπει τις προβληματικές δανειακές συμβάσεις της και να πετύχει μία de facto αναδιάρθρωση ή διαγραφή του χρέους της, η οποία θα έβαζε τέλος στην κρίση. Πολύ περισσότερο που το μεγαλύτερο μέρος του χρέους εμπίπτει στην κατηγορία του «επαχθούς χρέους»
Αντί όμως για αυτό η κυβέρνηση προχώρησε ,αλλάζοντας το παλιό χρέος που δεν ήταν επιβαρυμένο με εμπράγματες ασφάλειες με νέο που είναι επιβαρυμένο με ασφάλειες επί της ελληνικής δημόσιας περιουσίας!
Σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας ή των ευρωπαϊκών τραπεζών;
σύμφωνα δε με διεθνή έκθεση από το Κέντρο Πολιτικών και Οικονομικών Ερευνών της Ουάσιγκτον, η συμφωνία για το πακέτο στήριξης έχει πραγματοποιηθεί για να οδηγήσει σε ‘αλλαγή ιδιοκτησίας του ελληνικού χρέους’, μεταφέροντας το από τις ευρωπαϊκές τράπεζες στα κράτη της ΕΕ και την ΕΚΤ. Έτσι, οι μεν τράπεζες απαλλάσσονται από ένα επικίνδυνο ελληνικό χρέος το οποίο διέπονταν από το ελληνικό δίκαιο και η Ελλάδα επιβαρύνεται με ένα νέο χρέος το οποίο, πλέον, θα το χρωστά απευθείας σε κράτη και στην ΕΚΤ και που θα διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και θα καλύπτεται με εμπράγματες ασφάλειες. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση η Ελλάδα με τον δρόμο που πήρε θα βλάψει ανεπανόρθωτα την οικονομία της για πολλά χρόνια αλλά και δε θα αποφύγει, τελικά, κάποιας μορφής αναδιάρθρωση του χρέους της (ΣΣ που όμως σε αυτήν την περίπτωση θα εξυπηρετεί και πάλι τις τράπεζες και τους δανειστές).
‘Η οικονομία δε θα βελτιωθεί ούτε μέχρι το 2020’Σύμφωνα με την έκθεση του Κέντρου Πολιτικών και Οικονομικών Ερευνών της Ουάσιγκτον, αν η Ελλάδα συνεχίσει να βαδίζει στο δρόμο που επέλεξε μέχρι στιγμής, τότε το 2020 η οικονομία της θα βρίσκεται σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτήν στην οποία βρισκόταν το 2008 ενώ σύμφωνα με έκθεση της Βρετανικής Αμυντικής Ακαδημίας η τρέχουσα προσπάθεια θα αποτύχει να σταθεροποιήσει την οικονομία. Επιπλέον, ακόμη και με βάση τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ, η ελληνική οικονομία δεν πρόκειται να βελτιωθεί πριν το 2015.
Αντίθετα από ότι πιστεύεται το πρόβλημα της χώρας δεν είναι ότι δεν έχει χρήματα, αλλά ότι δε μπορεί να δανειστεί όπως δανείζονται όλα τα υπόλοιπα κράτη του κόσμου. Με το έλλειμμα να βρίσκεται στο 13% η Ελλάδα υπολείπεται 13% επί των εσόδων της για να καλύψει όλες τις ετήσιες ανάγκες της. Αν πετύχει ένα νέο διακανονισμό με τους δανειστές της χρησιμοποιώντας τα νομικά της πλεονεκτήματα, το έλλειμμα της, αυτόματα, θα μειωθεί κάτω από το 3%. Η Ελλάδα δεν είναι μία χώρα χωρίς εθνικό προϊόν και χωρίς έσοδα αλλά μία χώρα που αναγκάζεται να δανειστεί με υπέρογκα επιτόκια και πρέπει να κάνει κάτι ώστε αυτά να μειωθούν άμεσα. Ο δρόμος που έχει πάρει όχι μόνο δεν έχει οδηγήσει προς αυτήν την κατεύθυνση αλλά και έχει, ήδη, προκαλέσει μεγάλη οικονομική και κοινωνική ζημία.
Από όλα τα παραπάνω προκύπτουν ορισμένα αμείλικτα ερωτήματα:
α) Γιατί κανείς από το κυρίαρχο πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν θέλει να χρησιμοποιήσει το μοναδικό πλεονέκτημα της Ελλάδας όσον αφορά στο δίκαιο που διέπει τις δανειακές της συμβάσεις, ώστε να δοθεί μία γρήγορη, δίκαιη, συμφέρουσα και λογική λύση στην κρίση;
Β) Για ποιο λόγο η Ελλάδα συμφώνησε στην υπογραφή δανειακών συμβάσεων που οδηγούν στην αλλαγή του δικαίου που διέπει το ελληνικό χρέος από το ελληνικό στο Αγγλικό, το οποίο είναι το πιο ευνοϊκό για τους δανειστές και το πιο ασύμφορο για τη χώρα;
Γ) Με ποια λογική η Ελλάδα επιτρέπει τη μετατροπή του χρέους από ελεύθερο από εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία σε επιβαρυμένο με εμπράγματες ασφάλειες. Στην πρώτη περίπτωση προστατεύεται το συμφέρον της χώρας καθώς οι δανειστές δεν έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν ελληνική περιουσία σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής τόκων των δανείων και στη δεύτερη περίπτωση προστατεύονται οι δανειστές. Γιατί η Ελλάδα προστατεύει τα συμφέροντα των δανειστών της και όχι τα δικά της;
το παρόν κείμενο βασίζεται σε σειρά άρθρων του γνωστού οικονομικού αναλυτή κ Π. Παναγιώτου. Υπεύθυνος για την απόδοση
Σίμος Ρούσσος, επικεφαλής της αντιΣΤαΣΗΣ με τους πολίτες του Χαλανδρίου.
ΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΞΕ Η ΑΦΙΣΣΑ! ΤΟΥΣ ΟΙ...ΚΩΛΟΓΟΥΣ! ΚΑΙ ΒΓΑΛΑΝΕ ΦΛΙΚΤΕΝΕΣ! ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΠΑΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΣΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΝ ΟΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ!
Με την βοήθειά σας στην τελική ευθεία, ο συνδυασμός ΑΤΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ - ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΠΟΡΕΙ να είναι στην δεύτερη Κυριακή! Και ο Αλέξης Μητρόπουλος ΜΠΟΡΕΙ να είναι ο Περιφερειάρχης Αττικής!
Είναι εποχή ΓΙΑ ΣΑΦΗ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ
ΟΧΙ ΓΙΑ ΘΟΛΑ "ΝΑΙ ΜΕΝ ΠΑΡΩΝ ΑΛΛΑ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ..."
ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΤΑΒΙΑΣ
Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος Βορείου Τομέα Αθήνας
με τον συνδυασμό του Αλέξη Μητρόπουλου.
Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010
ΝΤΑΒΙΑΣ: ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΧΡΩΣΤΑΩ ΣΕ ΜΙΑ ΧΘΕΣΙΝΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Με την αφεντιά μου ασχολήθηκε ένας δημόσιος διάλογος στο PHORUM.GR αφού ο ΑΡΙΣΤΟΣ ΩΝ έκανε πάλι ... ακρότητες. (φωτό μου στο phorum ρε Αρίστο; Θα μας κράξουν όλοι οι blogaκηδες).
http://www.phorum.gr/viewtopic.php?t=193025&p=3033497
Δεν το πήρα χαμπάρι, το είδα σήμερα οπότε χρωστάω κάποιες απαντήσεις.
1. Αρίστο ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Η συζήτηση νομίζω ότι έδειξε αρκετές από τις τάσεις στην κοινωνία και μάλιστα στο δυναμικό, μη στατικό τμήμα της, δηλαδή στους πολίτες από όλο το πολιτικό φάσμα που δεν νιώθουν ότι τα κομματικά μαντριά δεν προσφέρουν πλέον ασφάλεια, τροφή και νερό στα μαντρωμένα πρόβατα.
2. Πες στον φίλο που ρωτάει ότι στις προηγούμενες εθνικές εκλογές ψήφισα ΠΑΣΟΚ, αφού θα πρέπει να θυμηθούμε τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΓΑΠ και τις απόψεις που κατέθεσε με τις οποίες ΑΚΟΜΑ ΣΥΜΦΩΝΩ. Ουδέποτε κρύφτηκα, ουδέποτε επιχείρησα να καρποθώ - όπως ξέρεις - ψήφο πολιτών ψαρεύοντας σε θολά νερά.
Δεν ντρέπομαι για την επιλογή μου. Ντρέπομαι για τις επιλογές τους.
3. Ο φίλος που ρωτάει μάλλον - από ότι κατάλαβα - ψήφισε ΛΑΟΣ. Νιώθει καλά που το κόμμα που ψήφισε κάτω από ένα σκεπτικό, ψήφισε το μνημόνιο; Και τέλος πάντων οι εξαπατημένοι πολίτες φταίνε ή αυτοί που τους εξαπάτησαν;
4. Δεν με αφορά προσωπικά, γιατί είμαι παλιά καραβάνα και δεν μασάω σε προσωπικές επιθέσεις, αλλά θα ήθελα να ρωτήσεις τους ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ συνομιλήτές σου, που αναζητούν πώς θα ανοίξουν δρόμους για το μέλλον, πώς είναι δυνατόν να απεγκλωβιστούν δυνάμεις που θα ζητήσουν την αλλαγή, όταν το πρώτο ερώτημα που τους τίθεται είναι "τι ήσουν πριν"; Πρόκειτε για ρητορικό ερώτημα που ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΑΡΡΥΝΕΙ όποιον σκέφτεται να βγει από το μαντρί του. Δηλαδή δεν πρέπει να αναζητηθούν νέες συμμαχίες επάνω στο διακύβευμα της εποχής, γιατί παλιά την είχαμε δει αλλιώς; Αν συζητήσω και πείσω ή με πείσει κάποιος από άλλο - πρώην - χώρο για το δίκιο των επιχειρημάτων του πρέπει να υπάρχει τείχος; Το βάζω προς προβληματισμό.
5. Ένα κρίσιμο, ουσιαστικό ερώτημα για τον συνδυασμό μας είναι το θέμα των λαθρομεταναστών.
Πρόκειται για θέμα στο οποίο ένας ειλικρινής δίάλογος έχει αποφευχθεί, ως ταμπού άπό τον χώρο της κεντροαριστεράς.
Εϊναι και θέμα εύκολα αξιοποιήσιμο από "τους πολιτικούς μας αντιπάλους" που λέγανε οι παλαιοπολιτικοί. Θα τσαλαβουτήξω λίγο στο θέμα:
ΤΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΠΡΟΣΚΑΙΡΗ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ:
- Να τους σκοτώσουμε, να τους πετάξουμε στην θάλασσα, να τους αντιμετωπίσουμε χωρίς τον σεβασμό του έλληνα, δημοκράτη πολίτη στην ανθρώπινη ύπαρξη και αξιοπρέπεια.
- Ότι φταίνε αυτοί οι κακόμοιροι, που το κράτος μας είναι κωλοχανείο και μπαίνει όποιος θέλει, από όπου θέλει - στεριά, θάλασσα και αέρα.
-Ότι προτείνουμε μαζικό πογκρόμ.
ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ - ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ - ΝΑ ΠΟΥΜΕ:
- Το πρόβλημα ΥΠΑΡΧΕΙ. Δεν είναι κατασκεύασμα "ακροδεξιών, ρατσιτικών κύκλων". Είναι πάρα πολλοί για να μπορέσει η Ελλαδίτσα να τους απορροφήσει, πόσο μάλλον σήμερα που δεν μπορεί να απορροφήσει ούτε ... εμάς.
- Με τα γιαούρτια, στηλιάρια και τα ανοικτά κεφάλια το μόνο που γίνεται είναι να πολώνεται η κοινωνία σε ρατσιστές και αντιρατσιστές, δηλαδή καταλήγουμε πάντα σε έναν διχασμό που κάνει τους "από εδώ" να μην ακούν τους "από εκεί". Και αυτό ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ ΛΥΣΕΙΣ.
- Είναι θέμα ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ άρα εξ ορισμού θέμα που χρήζει ειδικού, προσεκτικού χειρισμού και όχι προχειρολογία. Και πάντωςδεν θα το λύσει ο Άδωνης αν βγει περιφερειάρχης. Το πολύ πολύ να τους μαζέψει για διαγωνισμό Ασιατικής κουζίνας.
http://www.phorum.gr/viewtopic.php?t=193025&p=3033497
Δεν το πήρα χαμπάρι, το είδα σήμερα οπότε χρωστάω κάποιες απαντήσεις.
1. Αρίστο ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Η συζήτηση νομίζω ότι έδειξε αρκετές από τις τάσεις στην κοινωνία και μάλιστα στο δυναμικό, μη στατικό τμήμα της, δηλαδή στους πολίτες από όλο το πολιτικό φάσμα που δεν νιώθουν ότι τα κομματικά μαντριά δεν προσφέρουν πλέον ασφάλεια, τροφή και νερό στα μαντρωμένα πρόβατα.
2. Πες στον φίλο που ρωτάει ότι στις προηγούμενες εθνικές εκλογές ψήφισα ΠΑΣΟΚ, αφού θα πρέπει να θυμηθούμε τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΓΑΠ και τις απόψεις που κατέθεσε με τις οποίες ΑΚΟΜΑ ΣΥΜΦΩΝΩ. Ουδέποτε κρύφτηκα, ουδέποτε επιχείρησα να καρποθώ - όπως ξέρεις - ψήφο πολιτών ψαρεύοντας σε θολά νερά.
Δεν ντρέπομαι για την επιλογή μου. Ντρέπομαι για τις επιλογές τους.
3. Ο φίλος που ρωτάει μάλλον - από ότι κατάλαβα - ψήφισε ΛΑΟΣ. Νιώθει καλά που το κόμμα που ψήφισε κάτω από ένα σκεπτικό, ψήφισε το μνημόνιο; Και τέλος πάντων οι εξαπατημένοι πολίτες φταίνε ή αυτοί που τους εξαπάτησαν;
4. Δεν με αφορά προσωπικά, γιατί είμαι παλιά καραβάνα και δεν μασάω σε προσωπικές επιθέσεις, αλλά θα ήθελα να ρωτήσεις τους ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ συνομιλήτές σου, που αναζητούν πώς θα ανοίξουν δρόμους για το μέλλον, πώς είναι δυνατόν να απεγκλωβιστούν δυνάμεις που θα ζητήσουν την αλλαγή, όταν το πρώτο ερώτημα που τους τίθεται είναι "τι ήσουν πριν"; Πρόκειτε για ρητορικό ερώτημα που ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΑΡΡΥΝΕΙ όποιον σκέφτεται να βγει από το μαντρί του. Δηλαδή δεν πρέπει να αναζητηθούν νέες συμμαχίες επάνω στο διακύβευμα της εποχής, γιατί παλιά την είχαμε δει αλλιώς; Αν συζητήσω και πείσω ή με πείσει κάποιος από άλλο - πρώην - χώρο για το δίκιο των επιχειρημάτων του πρέπει να υπάρχει τείχος; Το βάζω προς προβληματισμό.
5. Ένα κρίσιμο, ουσιαστικό ερώτημα για τον συνδυασμό μας είναι το θέμα των λαθρομεταναστών.
Πρόκειται για θέμα στο οποίο ένας ειλικρινής δίάλογος έχει αποφευχθεί, ως ταμπού άπό τον χώρο της κεντροαριστεράς.
Εϊναι και θέμα εύκολα αξιοποιήσιμο από "τους πολιτικούς μας αντιπάλους" που λέγανε οι παλαιοπολιτικοί. Θα τσαλαβουτήξω λίγο στο θέμα:
ΤΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΠΡΟΣΚΑΙΡΗ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ:
- Να τους σκοτώσουμε, να τους πετάξουμε στην θάλασσα, να τους αντιμετωπίσουμε χωρίς τον σεβασμό του έλληνα, δημοκράτη πολίτη στην ανθρώπινη ύπαρξη και αξιοπρέπεια.
- Ότι φταίνε αυτοί οι κακόμοιροι, που το κράτος μας είναι κωλοχανείο και μπαίνει όποιος θέλει, από όπου θέλει - στεριά, θάλασσα και αέρα.
-Ότι προτείνουμε μαζικό πογκρόμ.
ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ - ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ - ΝΑ ΠΟΥΜΕ:
- Το πρόβλημα ΥΠΑΡΧΕΙ. Δεν είναι κατασκεύασμα "ακροδεξιών, ρατσιτικών κύκλων". Είναι πάρα πολλοί για να μπορέσει η Ελλαδίτσα να τους απορροφήσει, πόσο μάλλον σήμερα που δεν μπορεί να απορροφήσει ούτε ... εμάς.
- Με τα γιαούρτια, στηλιάρια και τα ανοικτά κεφάλια το μόνο που γίνεται είναι να πολώνεται η κοινωνία σε ρατσιστές και αντιρατσιστές, δηλαδή καταλήγουμε πάντα σε έναν διχασμό που κάνει τους "από εδώ" να μην ακούν τους "από εκεί". Και αυτό ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ ΛΥΣΕΙΣ.
- Είναι θέμα ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ άρα εξ ορισμού θέμα που χρήζει ειδικού, προσεκτικού χειρισμού και όχι προχειρολογία. Και πάντωςδεν θα το λύσει ο Άδωνης αν βγει περιφερειάρχης. Το πολύ πολύ να τους μαζέψει για διαγωνισμό Ασιατικής κουζίνας.
KΩΣΤΑΣ ΠΑΤΤΑΚΟΣ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ξεκινώντας την ομιλία του αναφέρθηκε στο ψηφοδέλτιο το οποίο είναι ανανεωμένο κατά 90% και με άρωμα κοινωνίας πολιτών. Τόνισε ότι η συμμετοχή των γυναικών στο ψηφοδέλτιο ξεπερνά το 45%!
Στη συνέχεια μίλησε ο Κώστας Παττακός μίλησε για τη σημερινή συγκυρία στα οικονομικά του Δήμου και της χώρας η οποία είναι πολύ δύσκολη: «Συνδυάζοντας τη γνώση μας, τη διάθεσή μας και τις ευκαιρίες που δίνει το Πρόγραμμα Καλλικράτης, το Χαλάνδρι, η πόλη μας, μπορεί να σταθεί πλάι στους πολίτες που δοκιμάζονται. Στη σημερινή οικονομική συγκυρία και έχοντας συνείδηση του ρόλου μας, στόχος μας είναι ο Δήμος να σταθεί αρωγός σε όλους τους πολίτες που χρειάζονται τη βοήθειά μας. Η πόλη μας και οι πολίτες της έχουν παράδοση στην κοινωνική ευαισθησία και αλληλεγγύη, αλλά είναι πια ξεκάθαρο πως σήμερα καλούμαστε να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας.» Συνεχίζοντας ανέπτυξε τους βασικούς άξονες της δράσης μετά το νικηφόρο εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Νοεμβρίου:
• Πάγωμα δημοτικών τελών για τα σπίτια και τις επιχειρήσεις
• Προσπάθεια καταπολέμησης της ανεργίας μέσα από ηλεκτρονική διασύνδεση προσφοράς εργασίας από τους επιχειρηματίες της πόλης και κατάρτιση/ επιμόρφωση των νέων, και των ανέργων κάθε ηλικίας σε βασικές δεξιότητες.
• Οργάνωση και συντονισμός τοπικών φορέων, ΜΚΟ και εκκλησίες σε στοχευμένες κοινωνικές δράσεις υπέρ της ενίσχυσης των οικονομικά αδύνατων συμπολιτών μας
• Φροντίδα για την Τρίτη Ηλικία (ΚΑΠΗ, Βοήθεια στο Σπίτι)
• Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας μέσα από συνεργασία του Δήμου με τις τοπικές επιχειρήσεις.
• Δημοτική κάρτα ανεργίας
• Δίκτυο κοινωνικής ευθύνης με μέλημα την προσφορά τους ασθενέστερους συμπολίτες μας
• Αξιοποίηση δικτύων κοινωνικής οικονομίας
Συζητήθηκε, επίσης, ο ρόλος και η συνεισφορά της γυναίκας στη ζωή, στην αγορά εργασίας καθώς και το διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον για τα παιδιά και τη Νεολαία και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνεργοι συμπολίτες μας.
Κοινωνική Αλληλεγγύη και κοινωνική συνοχή στην πόλη, φροντίδα για τη γυναίκα, την οικογένεια, για το παιδί και την Τρίτη ηλικία και οπωσδήποτε τα άτομα με ειδικές ικανότητες, πρέπει να είναι στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος μας και θα είναι.
Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010
ΟΛΟΚΛΗΡΗ H ΣΤΗΛΗ ΑΝΦΑΣ ΣΤΗΝ ΤΥΠΩΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ!
Πλησιάζει η 7η Νοεμβρίου. Και ο πυρετός ανεβαίνει.
Μόνο που φέτος πυρετό έχουν μόνο οι υποψήφιοι και μάλιστα από αυτούς εκείνοι που περιμένουν εκλογή. Οι άλλοι που κατεβαίνουν για την τιμή των όπλων και την συμμετοχή είναι ήσυχοι. Όσο για τους μη υποψήφιους πολίτες; Μαριγούλα, Μαριγώ ….
Το δίλημμα τέθηκε σαφώς από τον πρωθυπουργό και για το Χαλάνδρι:
Ή ψηφίζουμε Στάθη ή πάμε σε εθνικές εκλογές, χρεοκοπεί η χώρα, γίνεται ελληνοτουρκικός πόλεμος, παρεμβαίνει το ΙΡΑΝ και η Ρωσία, προκαλείται ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, η Κίνα εμπλέκεται για να προστατεύσει την επένδυσή της στον Πειραιά και συγκρούεται με αμερικανικά στρατεύματα, Δρακωνιανός Αστροστόλος υποστηρίζει τα κινεζικά στρατεύματα όταν ξαφνικά παρεμβαίνει η Ανδρομέδα υπό την ηγεσία του ΔΙΑ ο οποίος αφυπνίζει τον ΙΧΩΡ στους έλληνες και γίνετε της Πόπης ….
Όπως καταλαβαίνετε αν δεν ψηφίσουμε Στάθη πάει το Ηλιακό μας σύστημα! ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ!
Και τον Τατούλη, μην ξεχάσετε εσείς οι Καταυλακιώτες! Ψήφο στον Τατούλη παιδιά για να μην βγει η δεξιά!
Κάποιος μου είπε ότι η Κική αναρωτιέται στο Χαλάνδρι «τι θέλει ο Παττακός και ξανακατεβαίνει;». Τις θέτουμε δημόσια το ίδιο ερώτημα ελαφρώς παραλαγμένο: Πότε θα σταματήσει να κατεβαίνει; ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ 1986. Αν τότε ήταν 18 χρονών (αφού είχε δικαίωμα εκλογής δεν πρέπει να ήταν λιγότερο) έχει φτάσει ήδη …. 42 χρόνων! Θα αρχίσει να νιώθει μεγάλη σε λίγο. Πρέπει να ανανεωθεί.
Πάντως πέρα από την πλάκα τους λυπάμαι τους φουκαράδες τους χρισμένους. Σκέψου τώρα να είσαι ο Καμίνης ή πολύ περισσότερο ο Μπουτάρης που έχεις 4 χρόνια προσπαθειών για την υπεράσπιση της αυτονομίας της αυτοδιοίκησης, να λες ότι είσαι ανεξάρτητος υποστηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ και να σου σκάει στο παραπέντε στα καλά καθούμενα ΓΑΠ και να σου λέει ότι εκπροσωπείς – θες δεν θες – το ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ!
Θυμάστε το ανέκδοτο με την καμπούρα; «Εσύ δεν έχεις καμπούρα; Πάρε μια καμπούρα!»
Μεγάλη πλάκα έχουν πάθει αι δημοσκόποι. Βγαίνουν αποτελέσματα ερευνών και χάνεται η μπάλα: Μία έχει 38 ο Δημαράς, μετά πάει 15. Τέταρτος φαινόταν ο Κικίλιας στην μία έρευνα, δεύτερος στην άλλη. Εμείς πάμε από το 7 μέχρι το 12. Αντε βγάλε άκρη. ΤΡΕΛΛΑΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΕΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΤΡΕΛΛΑΝΟΥΝ!
Η πιο δεμένη ομάδα, που λειτουργεί με όρους μανατζμεντ και κατανομή ρόλων - σχεδιασμός, εισήγηση, εφαρμογή, αξιολόγηση; Χαλάνδρι - Αναγέννηση. Ο Νίκος Πανταζής κάνει σεμινάρια αποτελεσματικής, συλλογικής λειτουργίας. Εντυπωσιαστήκαμε! Και μην σπεύσετε να αρχίσετε τους κομπλεξισμούς.
Η πρώτη προεκλογική συγκέντρωση υποψηφίας δημάρχου Χαλανδρίου έγινε. Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ με ομιλήτρια την Λούλα Καρατζά άνοιξε τον χορό με την κεντρική ομιλία στην πλατεία. Ειδήσεις βγήκαν : «Αν δεν είμαστε στον δεύτερο γύρο – που θα είμαστε, όπως φαίνεται – θα ψηφίσουμε και στον δεύτερο γύρο το ψηφοδέλτιο της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ» είπε η κα Καρατζά. Δηλαδή ΑΚΥΡΟ.
Και η δεύτερη είδηση από την συγκέντρωση της Λούλας Καρατζά που … εεεε, χμμ, πώς να το θέσω κομψά, ζάλισε λίγο διαφόρους : Παρούσα, στην πρώτη σειρά των καθισμάτων και καταχειροκροτούμενη η χήρα του συγχωρεμένου Γρηγόρη Γυφτόπουλου, Ελένη!
Λέτε τελικά να μετονομαστεί ο Δήμος Χαλανδρίου σε Σοσιαλιστικό Σοβιέτ του Χαλανδρίου;
Αξιόλογες κάποιες παρουσίες και στο ψηφοδέλτιο Παττακού. Αν είχε αρχίσει λίγο νωρίτερα οι πιθανότητες θα ήταν αρκετά περισσότερες. Αλλά είναι κοντά και ελπίζει βάσιμα ...
Η μάχη πάντως της πρώτης Κυριακής για την δεύτερη θέση θα είναι αμφίρροπη και θα δούμε ωραίο φίνις.Τώρα αν θα χρειαστεί φώτο φίνις στον τερματισμό ….
Θυμάστε; Με μία ψήφο λέει στον πρώτο γύρο! Και ο δεύτερος να γίνει σε δυο-τρία χρόνια ύστερα από δύο δικαστήρια και τρία … γατιά.
Πάντως με την τύχη που έχει ο Ζαφειρόπουλος δεν αποκλείεται! Και θα μείνει δυο – τρία χρόνια ακόμα δήμαρχος. Γιατί αντιπεριφερειάρχη δεν τον βλέπω, αφού ο Κικίλιας φαίνεται να έχει μερικά …. προβληματάκια για να εκλεγεί περιφερειάρχης Αττικής.
Γιώργος Νικολόπουλος – Μαχητική Φωνή : Ο Ζαφειρόπουλος έφερε ΓΡΟΥΣΟΥΖΙΑ στον Κικίλια! Το απόλυτο ΧΙΤ αυτών των εκλογών. Θα μείνει στην ιστορία. Έκοψα φλέβα!
"Άντε να χαθείς - Μαυρόγατα!" Πολύ γέλιο!
Τελικά «Παρών» σημαίνει ίσως;
Ψηφίστε Κουρούση στην Αθήνα για να μην βγει η δεξιά!!!
Γιάννης Σγουρός. Το απόλυτο θύμα του μνημονίου! Μετά τις εκλογές – και αφού τον περάσουμε στον πρώτο γύρο για να πάμε στον δεύτερο τον Αλέξη – προτείνω να χαρακτηριστεί σε επίσημη τελετή Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟΜΑΡΤΥΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ! Έρχονται και άλλοι. Από την πείνα όμως …
«Γιατί δεν πήγες με τον Σγουρό» ρώτησε ο γραμματέας. Απάντηση δεν χρειάστηκε διότι απλώς γελάσαμε. Και μετά ξαναρώτησε: «Γιατί δεν πήγες με τον Δημαρά;»
Γιατί ρε Τάσο. Αν πήγαινα με τον Δημαρά θα ψήφιζες; Δεν αφήνετε τα κόλπα της δεκαετίας του ... 60;
«Ο πρόεδρας δεν θέλει να είσαι αντιδήμαρχος»! Ε βέβαια, συνδικαλιστής είναι, δεν είναι μαλάκας. Άσε τώρα σου λέει μην τρέχουμε να δουλεύουμε …. Καλά είμαστε με το αραλίκι μας, τα καφεδάκια μας και τα ωραία μας.
Σπάσαμε τα hit counter και τις αναζητήσεις του γούγλη με την φωτό της αφίσας της δημοτικής περαίωσης. Μιλάμε τώρα για «εκατό χιλιάδε δίσκοι». Όπου γύρναγες στα αυτοδιοικητικά blogs η φωτογραφία από το γραφείο μας με την αφίσα Στάθη – Ασημακόπουλου για την Περαίωση ... στον Δήμο. (Τελικά βλέπω τον Δήμο να χρειάζεται πραγματικά περαίωση και ... hair cut).
Μιλάμε τώρα για κέντα στον άσσο από το επικοινωνιακό επιτελείο του Στάθη. Επιλογή στρατηγική όπου και όποιος είχε καμμιά αμφιβολία, πείστηκε!
Όμως κανένα Αστυνόμο Α δεν έχει η οικογένεια για να γίνει διευθυντής και στο ΑΤ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ να το πιάσουμε όλο το θέμα της τοπικής εξουσίας;;; Και όποιος δεν ψηφίζει να συλλαμβάνεται πάραυτα και να εξορίζεται στην … Αχαϊα;
Από την τοπική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ κανένας με φιλότιμο θα παραιτηθεί από την Σ.Ε.;;;;
ΠΟΙΟΣ ΒΛΑΧΟ - "ΔΗΜΑΡΧΟΣ" ΕΧΕΙ ΣΥΛΛΗΦΘΕΙ ΣΕ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΣΤΑΥΡΟΥΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ ΤΩΝ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΤΟΥ ;;;
ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΔΩΡΕΑΝ ΤΣΕΚ ΑΠ ΣΤΟ ΝΙΜΙΤΣ ΚΑΙ ΘΕΣΗ ΣΕ «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ» ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟ 2014 ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΡΗ, ΑΝΗΨΙΑ του ή τέλος πάντων για κάποιον κατιόντα συγγενή του ώστε να διατηρηθεί το κληρονομικό δικαίωμα και η γραμμή αίματος.
Πάντως έτσι όπως πάμε μου φαίνεται ότι το επόμενο Δ.Σ. θα λειτουργεί μόνο υπό κανονικές συνθήκες (πίεσης και θερμοκρασίας).
Ό,τι έχουμε πει για την οικογενειοκρατεία στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, όση χολή έχουμε ρήξει καταγγέλονταςότι αυτό που συμβαίνει στην χώρα μας, με παιδιά, εγγόνια, ανήψια κλπ είναι τριτοκοσμικό, αναχρονιστικό και αστείο, ήταν λάθος και οφείλουμε δημόσια να το αναγνωρίσουμε και να ζητήσουμε συγνώμη!
Όπως αποδείχτηκε αυτό που συμβαίνει στην τριτοκοσμική Ελλάδα δεν είναι παρά μια απόλυτη συμπόρευση με τα κελεύσματα του δυτικού προοδευτικού κόσμου, όπως αποδείχτηκε και στο συνέδριο των Εργατικών της Μεγ. Βρετανίας όπου έγινε το απόλυτο:
Ο Εντ (Μίλλιμπαντ) κέρδισε τον Ντέιβηντ (Μίλλιμπαντ) (ή ανάποδα - έχουμε μπερδευτεί). Την έκβαση αυτή της μάχης έκρινε την τελευταία στιγμή η μετατόπιση της ... μαμάς τους, από την ουδετερότητα υπέρ του πρωτότοκου. Γιατρέεεεεε ..... Και τώρα αυτός θέλει να γίνει πρωθυπουργός της Βρετανίας ενώ δεν μπορεί να πείσει ... ούτε τον αδεφό του; (ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΟΜΩΣ!)
Στο επόμενο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ λοιπόν μπορούνε κάλλιστα να ακολουθήσουν τα αγγλοσαξονικά πρότυπα στο Πασόκ: Να διεκδικήσει την αρχηγία από τον Γιώργο, ο Νίκος.
ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Μια μέρα σκοτώθηκε μια γυναίκα που ήταν μεγάλη πολιτικός και μεγαλοστέλεχος στο κόμμα της, με υπουργεία και πολλές περγαμηνές. Όταν έφτασε στον άλλο κόσμο, την υποδέχτηκε ο Άγιος Πέτρος και της λέει:
- Που θα ήθελες να περάσεις την αιωνιότητα σου, στην Κόλαση ή στον Παράδεισο;
Εκείνη το σκέφτεται λίγο και λέει:
- Δεν είμαι σίγουρη.
- Τότε, λέει ο Άγιος Πέτρος, θα κάνουμε το εξής, θα περάσεις 24 ώρες στην Κόλαση και 24 ώρες στον Παράδεισο και μετά αποφασίζεις.
Η πολιτικός συμφωνεί. Πάνε λοιπόν, στην Κόλαση. Εκεί η πολιτικός βλέπει όλους τους πολιτικούς φίλους της που είχαν πεθάνει να παίζουν γκολφ, να ποντάρουν στο καζίνο, να πίνουν σαμπάνια, να φλερτάρουν με ωραίους άντρες και πανέμορφες γυναίκες και γενικά να διασκεδάζουν πολύ. Ακόμα και ο Διάβολος ήταν μαζί τους και κάνανε παρέα, λέγοντάς τους τα καλύτερα πρόστυχα και πικάντικα ανέκδοτα. Όλα πολύ ωραία και η πολιτικός περνούσε υπέροχα.
Πριν να το καταλάβει, πέρασαν οι 24 ώρες και ήρθε ο Άγιος Πέτρος να την πάρει να πάνε στον Παράδεισο. Ο Παράδεισος ήταν ένα πολύ ήσυχο μέρος με ήρεμη ατμόσφαιρα, οι άγγελοι έπαιζαν γαλήνια μουσική με τις άρπες και τις λύρες τους, οι φιλόσοφοι μιλάγαν για τη ζωή και το θάνατο και όλοι μαζί συζητούσαν με τον Θεό που ήταν πολύ γλυκός κι ευχάριστος τύπος.
Η πολιτικός αισθανόταν πολύ όμορφα και πριν να το καταλάβει, πέρασαν και αυτές οι 24 ώρες, ώσπου ήρθε ο Άγιος Πέτρος να τι ρωτήσει τι αποφάσισε τώρα που είδε και τα δύο μέρη. Η πολιτικός το σκέφτεται λίγο και του λέει:
- Ο Παράδεισος ήταν πολύ ωραίος και γαλήνιος, αλλά στην Κόλαση ήταν όλοι οι φίλοι μου και διασκέδαζαν πιο πολύ, οπότε θα προτιμήσω την Κόλαση.
Ο Άγιος Πέτρος σέβεται την επιθυμία της και την στέλνει στην Κόλαση. Όμως, η Κόλαση ήταν λίγο διαφορετική τώρα, ένα διαλυμένο μέρος με αποπνικτική ατμόσφαιρα και όλοι οι φίλοι της πολιτικού δούλευαν στα κάτεργα και κουβαλούσαν τεράστιες πέτρες, ενώ και ο Διάβολος ήταν πάνω από τα κεφάλια τους και τους διέταζε συνεχώς.
Η πολιτικός δυσαρεστημένη πάει και τον ρωτά:
- Τι έγινε εδώ; Προχθές όλα ήταν τόσο ωραία και όλοι διασκέδαζαν.
Και ο Διάβολος της απαντά:
- Τότε είχαμε προεκλογική εκστρατεία, σήμερα μας ψήφισες!
ΑΝΕΚΔΟΤΟ 2: Ο σύζυγος κάθεται στον καναπέ στο σαλόνι κάνοντας συνεχώς ζάπινγκ ανάμεσα σε δυο κανάλια. Από το βάθος ακούγεται η φωνή της συζύγου
- Τι κάνεις ρε?????? θα την κάψεις την τηλεόραση…
- Τι να κάνω ρε γυναίκα? αφού βάλανε το μπάσκετ μαζί με την τσόντα…δεν ξέρω ποιο από τα δυο να δω….
- Την τσόντα δες………………..μπάσκετ ξέρεις……….
Ωραίος ο Προβόπουλος! Κλείστε τα ΚΑΠΗ να μην χρεοκοπήσουμε, είπε ο τραπεζίτης. Έχω καλύτερη ιδέα. Να εκτελέσουμε τους άνω των 70! Το οικονομικό αποτέλεσμα θα είναι άμεσο και εντυπωσιακό. Το ασφαλιστικό θα λυθεί, οι διεθνείς αγορές θα λάβουν αμέσως το μήνυμα της σωτηρίας της ελληνικής οικονομίας αφού οι συντάξεις θα κοπούν χωρίς αντιδράσεις, κινητοποιήσεις, ψηφοφορίες και τα spreads θα πέσουν κουτρουβαλώντας ενώ με την διαδικασία - fast track - ιδιωτικές επενδύσεις θα σπεύσουν να φτιάξουν - πατ κιουτ - ιδιωτικά νεκροταφεία για να παραλάβουν τη ζήτηση για οικόπεδα 2Χ1 - τσακ μπαμ. Η ανεργία θα πέσει - πι και φι - αφού νέοι με 2 μεταπτυχιακά τουλάχιστον, θα απορροφηθούν - άρον άρον - ως φερετροφορείς (ως γνωστόν χρειάζονται 4 ανά περιστατικό), βάλτε και τον παππά στη συνοδεία.... Πάει η ύφεση. Το χρήμα θα κινηθεί τσίου φίου!
Πότε θα σας πάρουν - πύξ λάξ - δεν ξέρω ...
ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΛΕΝΕ ΝΑΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ! Εσείς θα αποφασίσετε.
«Αν οι εκλογές μπορούσαν να φέρουν την αλλαγή θα ήταν παράνομες» λένε οι αναρχικοί! Μήπως μπορείτε να τους διαψεύσετε;
Μόνο που φέτος πυρετό έχουν μόνο οι υποψήφιοι και μάλιστα από αυτούς εκείνοι που περιμένουν εκλογή. Οι άλλοι που κατεβαίνουν για την τιμή των όπλων και την συμμετοχή είναι ήσυχοι. Όσο για τους μη υποψήφιους πολίτες; Μαριγούλα, Μαριγώ ….
Το δίλημμα τέθηκε σαφώς από τον πρωθυπουργό και για το Χαλάνδρι:
Ή ψηφίζουμε Στάθη ή πάμε σε εθνικές εκλογές, χρεοκοπεί η χώρα, γίνεται ελληνοτουρκικός πόλεμος, παρεμβαίνει το ΙΡΑΝ και η Ρωσία, προκαλείται ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, η Κίνα εμπλέκεται για να προστατεύσει την επένδυσή της στον Πειραιά και συγκρούεται με αμερικανικά στρατεύματα, Δρακωνιανός Αστροστόλος υποστηρίζει τα κινεζικά στρατεύματα όταν ξαφνικά παρεμβαίνει η Ανδρομέδα υπό την ηγεσία του ΔΙΑ ο οποίος αφυπνίζει τον ΙΧΩΡ στους έλληνες και γίνετε της Πόπης ….
Όπως καταλαβαίνετε αν δεν ψηφίσουμε Στάθη πάει το Ηλιακό μας σύστημα! ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ!
Και τον Τατούλη, μην ξεχάσετε εσείς οι Καταυλακιώτες! Ψήφο στον Τατούλη παιδιά για να μην βγει η δεξιά!
Κάποιος μου είπε ότι η Κική αναρωτιέται στο Χαλάνδρι «τι θέλει ο Παττακός και ξανακατεβαίνει;». Τις θέτουμε δημόσια το ίδιο ερώτημα ελαφρώς παραλαγμένο: Πότε θα σταματήσει να κατεβαίνει; ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ 1986. Αν τότε ήταν 18 χρονών (αφού είχε δικαίωμα εκλογής δεν πρέπει να ήταν λιγότερο) έχει φτάσει ήδη …. 42 χρόνων! Θα αρχίσει να νιώθει μεγάλη σε λίγο. Πρέπει να ανανεωθεί.
Πάντως πέρα από την πλάκα τους λυπάμαι τους φουκαράδες τους χρισμένους. Σκέψου τώρα να είσαι ο Καμίνης ή πολύ περισσότερο ο Μπουτάρης που έχεις 4 χρόνια προσπαθειών για την υπεράσπιση της αυτονομίας της αυτοδιοίκησης, να λες ότι είσαι ανεξάρτητος υποστηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ και να σου σκάει στο παραπέντε στα καλά καθούμενα ΓΑΠ και να σου λέει ότι εκπροσωπείς – θες δεν θες – το ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ!
Θυμάστε το ανέκδοτο με την καμπούρα; «Εσύ δεν έχεις καμπούρα; Πάρε μια καμπούρα!»
Μεγάλη πλάκα έχουν πάθει αι δημοσκόποι. Βγαίνουν αποτελέσματα ερευνών και χάνεται η μπάλα: Μία έχει 38 ο Δημαράς, μετά πάει 15. Τέταρτος φαινόταν ο Κικίλιας στην μία έρευνα, δεύτερος στην άλλη. Εμείς πάμε από το 7 μέχρι το 12. Αντε βγάλε άκρη. ΤΡΕΛΛΑΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΕΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΤΡΕΛΛΑΝΟΥΝ!
Η πιο δεμένη ομάδα, που λειτουργεί με όρους μανατζμεντ και κατανομή ρόλων - σχεδιασμός, εισήγηση, εφαρμογή, αξιολόγηση; Χαλάνδρι - Αναγέννηση. Ο Νίκος Πανταζής κάνει σεμινάρια αποτελεσματικής, συλλογικής λειτουργίας. Εντυπωσιαστήκαμε! Και μην σπεύσετε να αρχίσετε τους κομπλεξισμούς.
Η πρώτη προεκλογική συγκέντρωση υποψηφίας δημάρχου Χαλανδρίου έγινε. Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ με ομιλήτρια την Λούλα Καρατζά άνοιξε τον χορό με την κεντρική ομιλία στην πλατεία. Ειδήσεις βγήκαν : «Αν δεν είμαστε στον δεύτερο γύρο – που θα είμαστε, όπως φαίνεται – θα ψηφίσουμε και στον δεύτερο γύρο το ψηφοδέλτιο της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ» είπε η κα Καρατζά. Δηλαδή ΑΚΥΡΟ.
Και η δεύτερη είδηση από την συγκέντρωση της Λούλας Καρατζά που … εεεε, χμμ, πώς να το θέσω κομψά, ζάλισε λίγο διαφόρους : Παρούσα, στην πρώτη σειρά των καθισμάτων και καταχειροκροτούμενη η χήρα του συγχωρεμένου Γρηγόρη Γυφτόπουλου, Ελένη!
Λέτε τελικά να μετονομαστεί ο Δήμος Χαλανδρίου σε Σοσιαλιστικό Σοβιέτ του Χαλανδρίου;
Αξιόλογες κάποιες παρουσίες και στο ψηφοδέλτιο Παττακού. Αν είχε αρχίσει λίγο νωρίτερα οι πιθανότητες θα ήταν αρκετά περισσότερες. Αλλά είναι κοντά και ελπίζει βάσιμα ...
Η μάχη πάντως της πρώτης Κυριακής για την δεύτερη θέση θα είναι αμφίρροπη και θα δούμε ωραίο φίνις.Τώρα αν θα χρειαστεί φώτο φίνις στον τερματισμό ….
Θυμάστε; Με μία ψήφο λέει στον πρώτο γύρο! Και ο δεύτερος να γίνει σε δυο-τρία χρόνια ύστερα από δύο δικαστήρια και τρία … γατιά.
Πάντως με την τύχη που έχει ο Ζαφειρόπουλος δεν αποκλείεται! Και θα μείνει δυο – τρία χρόνια ακόμα δήμαρχος. Γιατί αντιπεριφερειάρχη δεν τον βλέπω, αφού ο Κικίλιας φαίνεται να έχει μερικά …. προβληματάκια για να εκλεγεί περιφερειάρχης Αττικής.
Γιώργος Νικολόπουλος – Μαχητική Φωνή : Ο Ζαφειρόπουλος έφερε ΓΡΟΥΣΟΥΖΙΑ στον Κικίλια! Το απόλυτο ΧΙΤ αυτών των εκλογών. Θα μείνει στην ιστορία. Έκοψα φλέβα!
"Άντε να χαθείς - Μαυρόγατα!" Πολύ γέλιο!
Τελικά «Παρών» σημαίνει ίσως;
Ψηφίστε Κουρούση στην Αθήνα για να μην βγει η δεξιά!!!
Γιάννης Σγουρός. Το απόλυτο θύμα του μνημονίου! Μετά τις εκλογές – και αφού τον περάσουμε στον πρώτο γύρο για να πάμε στον δεύτερο τον Αλέξη – προτείνω να χαρακτηριστεί σε επίσημη τελετή Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟΜΑΡΤΥΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ! Έρχονται και άλλοι. Από την πείνα όμως …
«Γιατί δεν πήγες με τον Σγουρό» ρώτησε ο γραμματέας. Απάντηση δεν χρειάστηκε διότι απλώς γελάσαμε. Και μετά ξαναρώτησε: «Γιατί δεν πήγες με τον Δημαρά;»
Γιατί ρε Τάσο. Αν πήγαινα με τον Δημαρά θα ψήφιζες; Δεν αφήνετε τα κόλπα της δεκαετίας του ... 60;
«Ο πρόεδρας δεν θέλει να είσαι αντιδήμαρχος»! Ε βέβαια, συνδικαλιστής είναι, δεν είναι μαλάκας. Άσε τώρα σου λέει μην τρέχουμε να δουλεύουμε …. Καλά είμαστε με το αραλίκι μας, τα καφεδάκια μας και τα ωραία μας.
Σπάσαμε τα hit counter και τις αναζητήσεις του γούγλη με την φωτό της αφίσας της δημοτικής περαίωσης. Μιλάμε τώρα για «εκατό χιλιάδε δίσκοι». Όπου γύρναγες στα αυτοδιοικητικά blogs η φωτογραφία από το γραφείο μας με την αφίσα Στάθη – Ασημακόπουλου για την Περαίωση ... στον Δήμο. (Τελικά βλέπω τον Δήμο να χρειάζεται πραγματικά περαίωση και ... hair cut).
Μιλάμε τώρα για κέντα στον άσσο από το επικοινωνιακό επιτελείο του Στάθη. Επιλογή στρατηγική όπου και όποιος είχε καμμιά αμφιβολία, πείστηκε!
Όμως κανένα Αστυνόμο Α δεν έχει η οικογένεια για να γίνει διευθυντής και στο ΑΤ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ να το πιάσουμε όλο το θέμα της τοπικής εξουσίας;;; Και όποιος δεν ψηφίζει να συλλαμβάνεται πάραυτα και να εξορίζεται στην … Αχαϊα;
Από την τοπική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ κανένας με φιλότιμο θα παραιτηθεί από την Σ.Ε.;;;;
ΠΟΙΟΣ ΒΛΑΧΟ - "ΔΗΜΑΡΧΟΣ" ΕΧΕΙ ΣΥΛΛΗΦΘΕΙ ΣΕ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΣΤΑΥΡΟΥΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ ΤΩΝ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΤΟΥ ;;;
ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΔΩΡΕΑΝ ΤΣΕΚ ΑΠ ΣΤΟ ΝΙΜΙΤΣ ΚΑΙ ΘΕΣΗ ΣΕ «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ» ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟ 2014 ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΡΗ, ΑΝΗΨΙΑ του ή τέλος πάντων για κάποιον κατιόντα συγγενή του ώστε να διατηρηθεί το κληρονομικό δικαίωμα και η γραμμή αίματος.
Πάντως έτσι όπως πάμε μου φαίνεται ότι το επόμενο Δ.Σ. θα λειτουργεί μόνο υπό κανονικές συνθήκες (πίεσης και θερμοκρασίας).
Ό,τι έχουμε πει για την οικογενειοκρατεία στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, όση χολή έχουμε ρήξει καταγγέλονταςότι αυτό που συμβαίνει στην χώρα μας, με παιδιά, εγγόνια, ανήψια κλπ είναι τριτοκοσμικό, αναχρονιστικό και αστείο, ήταν λάθος και οφείλουμε δημόσια να το αναγνωρίσουμε και να ζητήσουμε συγνώμη!
Όπως αποδείχτηκε αυτό που συμβαίνει στην τριτοκοσμική Ελλάδα δεν είναι παρά μια απόλυτη συμπόρευση με τα κελεύσματα του δυτικού προοδευτικού κόσμου, όπως αποδείχτηκε και στο συνέδριο των Εργατικών της Μεγ. Βρετανίας όπου έγινε το απόλυτο:
Ο Εντ (Μίλλιμπαντ) κέρδισε τον Ντέιβηντ (Μίλλιμπαντ) (ή ανάποδα - έχουμε μπερδευτεί). Την έκβαση αυτή της μάχης έκρινε την τελευταία στιγμή η μετατόπιση της ... μαμάς τους, από την ουδετερότητα υπέρ του πρωτότοκου. Γιατρέεεεεε ..... Και τώρα αυτός θέλει να γίνει πρωθυπουργός της Βρετανίας ενώ δεν μπορεί να πείσει ... ούτε τον αδεφό του; (ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΟΜΩΣ!)
Στο επόμενο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ λοιπόν μπορούνε κάλλιστα να ακολουθήσουν τα αγγλοσαξονικά πρότυπα στο Πασόκ: Να διεκδικήσει την αρχηγία από τον Γιώργο, ο Νίκος.
ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Μια μέρα σκοτώθηκε μια γυναίκα που ήταν μεγάλη πολιτικός και μεγαλοστέλεχος στο κόμμα της, με υπουργεία και πολλές περγαμηνές. Όταν έφτασε στον άλλο κόσμο, την υποδέχτηκε ο Άγιος Πέτρος και της λέει:
- Που θα ήθελες να περάσεις την αιωνιότητα σου, στην Κόλαση ή στον Παράδεισο;
Εκείνη το σκέφτεται λίγο και λέει:
- Δεν είμαι σίγουρη.
- Τότε, λέει ο Άγιος Πέτρος, θα κάνουμε το εξής, θα περάσεις 24 ώρες στην Κόλαση και 24 ώρες στον Παράδεισο και μετά αποφασίζεις.
Η πολιτικός συμφωνεί. Πάνε λοιπόν, στην Κόλαση. Εκεί η πολιτικός βλέπει όλους τους πολιτικούς φίλους της που είχαν πεθάνει να παίζουν γκολφ, να ποντάρουν στο καζίνο, να πίνουν σαμπάνια, να φλερτάρουν με ωραίους άντρες και πανέμορφες γυναίκες και γενικά να διασκεδάζουν πολύ. Ακόμα και ο Διάβολος ήταν μαζί τους και κάνανε παρέα, λέγοντάς τους τα καλύτερα πρόστυχα και πικάντικα ανέκδοτα. Όλα πολύ ωραία και η πολιτικός περνούσε υπέροχα.
Πριν να το καταλάβει, πέρασαν οι 24 ώρες και ήρθε ο Άγιος Πέτρος να την πάρει να πάνε στον Παράδεισο. Ο Παράδεισος ήταν ένα πολύ ήσυχο μέρος με ήρεμη ατμόσφαιρα, οι άγγελοι έπαιζαν γαλήνια μουσική με τις άρπες και τις λύρες τους, οι φιλόσοφοι μιλάγαν για τη ζωή και το θάνατο και όλοι μαζί συζητούσαν με τον Θεό που ήταν πολύ γλυκός κι ευχάριστος τύπος.
Η πολιτικός αισθανόταν πολύ όμορφα και πριν να το καταλάβει, πέρασαν και αυτές οι 24 ώρες, ώσπου ήρθε ο Άγιος Πέτρος να τι ρωτήσει τι αποφάσισε τώρα που είδε και τα δύο μέρη. Η πολιτικός το σκέφτεται λίγο και του λέει:
- Ο Παράδεισος ήταν πολύ ωραίος και γαλήνιος, αλλά στην Κόλαση ήταν όλοι οι φίλοι μου και διασκέδαζαν πιο πολύ, οπότε θα προτιμήσω την Κόλαση.
Ο Άγιος Πέτρος σέβεται την επιθυμία της και την στέλνει στην Κόλαση. Όμως, η Κόλαση ήταν λίγο διαφορετική τώρα, ένα διαλυμένο μέρος με αποπνικτική ατμόσφαιρα και όλοι οι φίλοι της πολιτικού δούλευαν στα κάτεργα και κουβαλούσαν τεράστιες πέτρες, ενώ και ο Διάβολος ήταν πάνω από τα κεφάλια τους και τους διέταζε συνεχώς.
Η πολιτικός δυσαρεστημένη πάει και τον ρωτά:
- Τι έγινε εδώ; Προχθές όλα ήταν τόσο ωραία και όλοι διασκέδαζαν.
Και ο Διάβολος της απαντά:
- Τότε είχαμε προεκλογική εκστρατεία, σήμερα μας ψήφισες!
ΑΝΕΚΔΟΤΟ 2: Ο σύζυγος κάθεται στον καναπέ στο σαλόνι κάνοντας συνεχώς ζάπινγκ ανάμεσα σε δυο κανάλια. Από το βάθος ακούγεται η φωνή της συζύγου
- Τι κάνεις ρε?????? θα την κάψεις την τηλεόραση…
- Τι να κάνω ρε γυναίκα? αφού βάλανε το μπάσκετ μαζί με την τσόντα…δεν ξέρω ποιο από τα δυο να δω….
- Την τσόντα δες………………..μπάσκετ ξέρεις……….
Ωραίος ο Προβόπουλος! Κλείστε τα ΚΑΠΗ να μην χρεοκοπήσουμε, είπε ο τραπεζίτης. Έχω καλύτερη ιδέα. Να εκτελέσουμε τους άνω των 70! Το οικονομικό αποτέλεσμα θα είναι άμεσο και εντυπωσιακό. Το ασφαλιστικό θα λυθεί, οι διεθνείς αγορές θα λάβουν αμέσως το μήνυμα της σωτηρίας της ελληνικής οικονομίας αφού οι συντάξεις θα κοπούν χωρίς αντιδράσεις, κινητοποιήσεις, ψηφοφορίες και τα spreads θα πέσουν κουτρουβαλώντας ενώ με την διαδικασία - fast track - ιδιωτικές επενδύσεις θα σπεύσουν να φτιάξουν - πατ κιουτ - ιδιωτικά νεκροταφεία για να παραλάβουν τη ζήτηση για οικόπεδα 2Χ1 - τσακ μπαμ. Η ανεργία θα πέσει - πι και φι - αφού νέοι με 2 μεταπτυχιακά τουλάχιστον, θα απορροφηθούν - άρον άρον - ως φερετροφορείς (ως γνωστόν χρειάζονται 4 ανά περιστατικό), βάλτε και τον παππά στη συνοδεία.... Πάει η ύφεση. Το χρήμα θα κινηθεί τσίου φίου!
Πότε θα σας πάρουν - πύξ λάξ - δεν ξέρω ...
ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΛΕΝΕ ΝΑΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ! Εσείς θα αποφασίσετε.
«Αν οι εκλογές μπορούσαν να φέρουν την αλλαγή θα ήταν παράνομες» λένε οι αναρχικοί! Μήπως μπορείτε να τους διαψεύσετε;
Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 2010
Ο υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης του Βόρειου Τομέα της Αθήνας Γρηγόρης Επαμ. Ζαφειρόπουλος και ο υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής Βασίλης Κικίλιας, σας καλούν τη Δευτέρα 1 Νοεμβρίου και ώρα 19:00 στην κεντρική ομιλία που θα πραγματοποιηθεί στο Συνεδριακό Κέντρο HELEXPO (Λ. Κηφισίας 39, Μαρούσι), με θέμα «Περιφερειακές Εκλογές 2010».
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΑΥΡΙΑΝΗΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ
Ο Δήμαρχος Χαλανδρίου
Γρηγόρης Επαμ. Ζαφειρόπουλος και το Δημοτικό Συμβούλιο σας προσκαλούν να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εορταστικές εκδηλώσεις του Δήμου που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του εορτασμού της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940.
Πρόγραμμα εκδηλώσεων
Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010 : Σημαιοστολισμός Πόλης
Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010 : Εορταστικές εκδηλώσεις στα σχολεία
Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010
6:46 Εωθινό από τη Φιλαρμονική του Δήμου και το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων 'Επαρση Σημαίας
9:00 Προσέλευση Αντιπροσωπειών Μαθητών, Οδηγών, Προσκόπων, Σωματείων Συλλόγων με τις
Σημαίες τους στον Καθεδρικό Ναό Αγ. Νικολάου.
9:30 Ο Δήμαρχος, το Δημοτικό Συμβούλιο και οι Εκπρόσωποι των Αρχών της Πόλης συγκεντρώνονται στο Παλαιό Δημαρχείο (Γ.Γυφτοπούλου 2) και προσέρχονται στον
Καθεδρικό Ναό Αγ.Νικολάου
10:00 Δοξολογία
10:30 Εκδηλώσεις στο χώρο του Ηρώου, Επιμνημόσυνη δέηση,
Ομιλία Δημάρχου, Κατάθεση στεφάνων, Τήρηση ενός λεπτού σιγής,
Ανάκρουση Εθνικού Ύμνου
11:15 Παρέλαση
12:30 Παραδοσιακοί χοροί : Λύκειο Ελληνίδων, Ίδρυμα Ζήση, Ένωση Κρητών «Ψηλορείτης»
Σύλλογος Ποντίων «Ακρίτας», Σωματείο «Μάρκου Μπότσαρη»,
Ομάδα Κέντρου Προσχολικής Αγωγής «Σουζάνα»
12:45 Ο Δήμαρχος καταθέτει στεφάνι στο ηρώο της Εθνικής Αντίστασης
Γρηγόρης Επαμ. Ζαφειρόπουλος και το Δημοτικό Συμβούλιο σας προσκαλούν να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εορταστικές εκδηλώσεις του Δήμου που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του εορτασμού της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940.
Πρόγραμμα εκδηλώσεων
Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010 : Σημαιοστολισμός Πόλης
Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010 : Εορταστικές εκδηλώσεις στα σχολεία
Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010
6:46 Εωθινό από τη Φιλαρμονική του Δήμου και το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων 'Επαρση Σημαίας
9:00 Προσέλευση Αντιπροσωπειών Μαθητών, Οδηγών, Προσκόπων, Σωματείων Συλλόγων με τις
Σημαίες τους στον Καθεδρικό Ναό Αγ. Νικολάου.
9:30 Ο Δήμαρχος, το Δημοτικό Συμβούλιο και οι Εκπρόσωποι των Αρχών της Πόλης συγκεντρώνονται στο Παλαιό Δημαρχείο (Γ.Γυφτοπούλου 2) και προσέρχονται στον
Καθεδρικό Ναό Αγ.Νικολάου
10:00 Δοξολογία
10:30 Εκδηλώσεις στο χώρο του Ηρώου, Επιμνημόσυνη δέηση,
Ομιλία Δημάρχου, Κατάθεση στεφάνων, Τήρηση ενός λεπτού σιγής,
Ανάκρουση Εθνικού Ύμνου
11:15 Παρέλαση
12:30 Παραδοσιακοί χοροί : Λύκειο Ελληνίδων, Ίδρυμα Ζήση, Ένωση Κρητών «Ψηλορείτης»
Σύλλογος Ποντίων «Ακρίτας», Σωματείο «Μάρκου Μπότσαρη»,
Ομάδα Κέντρου Προσχολικής Αγωγής «Σουζάνα»
12:45 Ο Δήμαρχος καταθέτει στεφάνι στο ηρώο της Εθνικής Αντίστασης
ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
(Διακήρυξη του Νέου Αγωνιστή, περιοδική έκδοση μελών ΠΑΣΟΚ και ανένταχτων σοσιαλιστών για την κοινωνική δημοκρατία και της Λαϊκής Αλληλεγγύης- Πρωτοβουλίας Σοσιαλιστών)
«Είναι μια πολιτική που κατοχυρώνει την ανεξαρτησία μας. Εκείνο που μας χρειάζεται σαν προϋπόθεση είναι να είμαστε εμείς αφέντες στο σπίτι μας, για να μπορέσουμε να βγάλουμε πέρα αυτή τη δουλειά... Ειδάλλως πράγματι θα ερχόταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να αναλάβει αυτό τη διακυβέρνηση της χώρας. Εμείς θα ήμαστε απλώς εκπροσωποί του στην κυβέρνηση»
Ανδρέας Παπανδρέου, 2-2-1983
Λίγες μέρες μένουν πια για τις επερχόμενες περιφερειακές και δημοτικές εκλογές. Το πολιτικό τους διακύβευμα είναι πια ξεκάθαρο και δεδομένο μετά και την πρόσφατη διακαναλική συνέντευξη του Γ. Παπανδρέου.
Οι πολίτες της χώρας καλούνται να αποφασίσουν αν εγκρίνουν την υποταγή της πολιτικής στους δανειστές της χώρας. Σε μια αποκαλυπτική αποστροφή του ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε ούτε λίγο ούτε πολύ, ‘προσέξτε τι θα ψηφίσετε, μας (σας) κοιτούν οι δανειστές’.
Αυτός που κατακεραυνώνει τις πελατειακές σχέσεις σε κάθε ευκαιρία, μετατρέπει τη χώρα σε πελάτη των μεγάλων ξένων τραπεζών, υπό το ψευδώνυμο των ‘αγορών’. Τι είναι ο πελάτης; Ένας που υποτάσσει την πολιτική του συνείδηση και την εκλογική συμπεριφορά του, στο δάνειο ή στην παροχή που του εξασφαλίζει ο πάτρωνας.
Τι μας λέει ο κ. Γ. Παπανδρέου; Να ψηφίσουμε έτσι όπως επιθυμούν οι δανειστές μας. Αυτό είναι ο πολιτικός εξανδραποδισμός μας. Αν υποκύψουμε σ’ αυτό, παύουμε να είμαστε πολίτες. Παύουμε να είμαστε λαός. Γινόμαστε άβουλο κοπάδι, πληθυσμός υπηκόων της ‘παγκόσμιας’ ή της όποιας διακυβέρνησης.
Ως Έλληνες, ως δημοκράτες, ως σοσιαλιστές, είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε ΟΧΙ στον κ. Γ. Παπανδρέου, ΟΧΙ στο Μνημόνιο, ΟΧΙ στις πολιτικές που υπαγορεύονται από τους δανειστές, ΟΧΙ στην ακύρωση του κοινοβουλίου και των θεσμών της ελληνικής δημοκρατίας.
Μας λένε για τη μεγάλη μεταρρύθμιση τον ‘Καλλικράτη’, ν. 3852/2010. Πέρα από την προφανή εισπρακτική λογική που διέπει τον θεσμό, μέσα από την δραστική περικοπή των κοινωνικών υπηρεσιών προκειμένου να ‘σπρωχτούν’ χρήματα στους δανειστές, είναι προφανείς και οι άλλες στοχεύσεις του. Ο κατακερματισμός του εθνικού κράτους σε ανίσχυρα καντόνια, που πιο εύκολα θα εξαναγκάζονται και θα πειθαρχούν στις πολιτικές του μεγάλου διεθνούς και εγχωρίου κεφαλαίου. Προκειμένου δηλαδή οι περιφέρειες να γίνουν ελκυστικός τόπος επένδυσης, θα καταστρατηγείται η εργατική νομοθεσία και περιβαλλοντική προστασία, σ’ ένα καθεστώς κινεζοποίησης της αγοράς εργασίας. Το θεσμικό άλλωστε πλαίσιο είναι ήδη έτοιμο προς αυτή την κατεύθυνση (κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, επενδυτικές διαδικασίες fast track). Περαιτέρω οι νέες κρατικές δομές θα συμβάλουν μεσοπρόθεσμα στο σπάσιμο της συνείδησης του λαού σε ‘περιφερειακές ενότητες’, όπως άλλωστε ήδη συμβαίνει σε πολλές χώρες της Ευρώπης στα πλαίσια της ‘Ευρώπης των περιφερειών’, με προφανείς κινδύνους όπως αναβάθμιση της μειονότητας στη Θράκη σε κοινότητα, στο δρόμο της κυπροποίησής της.
Οι δημοκράτες, οι πατριώτες, οι σοσιαλιστές βρίσκονται σ’ αυτές τις εκλογές μπροστά στη μεγάλη ύβρι, την πρόκληση μιας απεχθούς μετάλλαξης που έγινε πια πλήρης και προβάλλει ξεδιάντροπα μιλώντας ακόμα και για την πατρίδα και το λαό. Παίρνουν την αλήθεια μας και μας την κάνουν ψέμα...
Μιας μετάλλαξης που την τελευταία δεκαετία τουλάχιστον έλαβε τις συγκεκριμένες μορφές της προσπάθειας ανατροπής του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος το 2001 (που τελικά δέχθηκε καίριο πλήγμα μαζί με το εργασιακό με το ν. 3863/2010), της επιβολής στον κυπριακό ελληνισμό του μεταποικιοκρατικού σχεδίου Ανάν το 2004, του Ευρωσυντάγματος το 2005, της αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος και της προσπάθειας ιδιωτικοποίησης των πανεπιστημίων το 2006-2007 ( που αυτή την περίοδο επανέρχεται με το ‘επιχειρηματικό πανεπιστήμιο των μάνατζερ’), της Ευρωσυνθήκης το 2008 και τώρα του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης εξάρτησης της χώρας (ν. 3845/2010).
Ε, λοιπόν, ΟΧΙ! Εμείς θ’ αντισταθούμε. Όπως μαζικό αγωνιστικό ενωτικό ΟΧΙ έχουμε πει και σε όλες τις προηγούμενες επιχειρήσεις μετάλλαξης της πολιτικής μας ταυτότητας ως δημοκρατών και σοσιαλιστών. Και μόνοι και με πολλούς. Δυνάμεις του σοσιαλιστικού χώρου, προερχόμενες από το ΠΑΣΟΚ που διαφωνούν με το μνημόνιο και τις συναρτώμενες μ’ αυτό κυβερνητικές πολιτικές, συνεργαζόμαστε με ανένταχτους σοσιαλιστές και με δυνάμεις προερχόμενες από το χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς και της οικολογίας, σήμερα συμμετέχοντας, στηρίζοντας και ψηφίζοντας τον ανεξάρτητο συνδυασμό της Αττικής Συνεργασίας-Όχι στο μνημόνιο με επικεφαλής τον Αλέξη Μητρόπουλο. Αύριο στους κοινωνικούς και εθνικούς αγώνες για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του λαού μας.
Γιατί γνωρίζουμε ότι τα όνειρα χτίζονται
Γιατί δεν μας αρκεί ένα θολό και αόριστο μήνυμα δυσαρέσκειας, που δεν λέει όχι, αλλά ‘παρών’, που συνεργάζεται ανοιχτά με επιφανείς νεοφιλελεύθερες δυνάμεις (και γιατί να το κρύψουμε άλλωστε) που στηρίζουν το μνημόνιο, που υπερψηφίζει Καλλικράτη και δεν καταψηφίζει την αποδόμηση των κοινωνικοασφαλιστικών και εργασιακών σχέσεων, ένα κατευθυνόμενο μήνυμα χρήσης μιας ημέρας και επιβράβευσης ‘καλών παιδιών’...
Γιατί δεν μας αφορά η αυτοεπιβεβαίωση προσώπων, ρόλων και μηχανισμών.
Γιατί πιστεύουμε και αγωνιζόμαστε για την ενότητα του λαού και τον αγώνα του εναντίον του ξένου δυνάστη και των ντόπιων εκπροσώπων του.
Γιατί εκτός από τους ξένους τραπεζίτες και τους Έλληνες μεσίτες, υπάρχει ο εργαζόμενος Έλληνας, ο εργάτης, ο αγρότης, ο μισθωτός, ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο βιοτέχνης, η νεολαία, οι γυναίκες, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι ανυπόταχτοι και περήφανοι Έλληνες.
Γιατί δεν «τα φάγαμε μαζί» τους...
Στο ψηφοδέλτιο Αττική Συνεργασία- Όχι στο μνημόνιο με επικεφαλής τον Αλέξη Μητρόπουλο, συμμετέχουν από τον ευρύτερο σοσιαλιστικό χώρο, μεταξύ άλλων, οι παρακάτω υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι.
Κεντρικός Τομέας
Ασημακόπουλος Βασίλης
Καλαματιανός Διονύσης- Χαράλαμπος
Κατσάνος Αναστάσιος
Λεχουρίτης Γιώργος
Μουσελίμης Δημήτρης
Νινιδάκης Γιώργος
Παπαγιαννόπουλος Γιώργος
Χατζηγιαννάκης Βασίλης
Βόρειος Τομέας
Δημητρόπουλος Θεόδωρος
Θεοδώρου Βασίλειος
Καραλής Λάμπρος
Μενεγάκη Μαρία
Νταβίας Άγγελος
Τσούτσος Γιώργος
Νότιος Τομέας
Καλέντης Αλέξανδρος
Χατζηαντωνίου Γιάννης
Δυτικός Τομέας
Βασιλείου Δημήτρης
Σούκης Δημήτρης
Ανατολική Αττική
Καπερώνη Νικολέττα
Μπάτρης Βασίλης
Παναγιώτου Κωνσταντίνος
Παναγόπουλος Γιάννης
Δυτική Αττική
Κουτσουλέλος Παναγιώτης
Χάρδας Γιώργος
Νήσοι
Ντουρουντούς Θεοφάνης
Πειραιάς
Βαρβούνη Παναγιώτα
Γεννιά Γεωργία
Ιωακειμίδης Κων/νος
Καλαμπόκας Γιάννης
Μπόκας Απόστολος
«Είναι μια πολιτική που κατοχυρώνει την ανεξαρτησία μας. Εκείνο που μας χρειάζεται σαν προϋπόθεση είναι να είμαστε εμείς αφέντες στο σπίτι μας, για να μπορέσουμε να βγάλουμε πέρα αυτή τη δουλειά... Ειδάλλως πράγματι θα ερχόταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να αναλάβει αυτό τη διακυβέρνηση της χώρας. Εμείς θα ήμαστε απλώς εκπροσωποί του στην κυβέρνηση»
Ανδρέας Παπανδρέου, 2-2-1983
Λίγες μέρες μένουν πια για τις επερχόμενες περιφερειακές και δημοτικές εκλογές. Το πολιτικό τους διακύβευμα είναι πια ξεκάθαρο και δεδομένο μετά και την πρόσφατη διακαναλική συνέντευξη του Γ. Παπανδρέου.
Οι πολίτες της χώρας καλούνται να αποφασίσουν αν εγκρίνουν την υποταγή της πολιτικής στους δανειστές της χώρας. Σε μια αποκαλυπτική αποστροφή του ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε ούτε λίγο ούτε πολύ, ‘προσέξτε τι θα ψηφίσετε, μας (σας) κοιτούν οι δανειστές’.
Αυτός που κατακεραυνώνει τις πελατειακές σχέσεις σε κάθε ευκαιρία, μετατρέπει τη χώρα σε πελάτη των μεγάλων ξένων τραπεζών, υπό το ψευδώνυμο των ‘αγορών’. Τι είναι ο πελάτης; Ένας που υποτάσσει την πολιτική του συνείδηση και την εκλογική συμπεριφορά του, στο δάνειο ή στην παροχή που του εξασφαλίζει ο πάτρωνας.
Τι μας λέει ο κ. Γ. Παπανδρέου; Να ψηφίσουμε έτσι όπως επιθυμούν οι δανειστές μας. Αυτό είναι ο πολιτικός εξανδραποδισμός μας. Αν υποκύψουμε σ’ αυτό, παύουμε να είμαστε πολίτες. Παύουμε να είμαστε λαός. Γινόμαστε άβουλο κοπάδι, πληθυσμός υπηκόων της ‘παγκόσμιας’ ή της όποιας διακυβέρνησης.
Ως Έλληνες, ως δημοκράτες, ως σοσιαλιστές, είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε ΟΧΙ στον κ. Γ. Παπανδρέου, ΟΧΙ στο Μνημόνιο, ΟΧΙ στις πολιτικές που υπαγορεύονται από τους δανειστές, ΟΧΙ στην ακύρωση του κοινοβουλίου και των θεσμών της ελληνικής δημοκρατίας.
Μας λένε για τη μεγάλη μεταρρύθμιση τον ‘Καλλικράτη’, ν. 3852/2010. Πέρα από την προφανή εισπρακτική λογική που διέπει τον θεσμό, μέσα από την δραστική περικοπή των κοινωνικών υπηρεσιών προκειμένου να ‘σπρωχτούν’ χρήματα στους δανειστές, είναι προφανείς και οι άλλες στοχεύσεις του. Ο κατακερματισμός του εθνικού κράτους σε ανίσχυρα καντόνια, που πιο εύκολα θα εξαναγκάζονται και θα πειθαρχούν στις πολιτικές του μεγάλου διεθνούς και εγχωρίου κεφαλαίου. Προκειμένου δηλαδή οι περιφέρειες να γίνουν ελκυστικός τόπος επένδυσης, θα καταστρατηγείται η εργατική νομοθεσία και περιβαλλοντική προστασία, σ’ ένα καθεστώς κινεζοποίησης της αγοράς εργασίας. Το θεσμικό άλλωστε πλαίσιο είναι ήδη έτοιμο προς αυτή την κατεύθυνση (κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, επενδυτικές διαδικασίες fast track). Περαιτέρω οι νέες κρατικές δομές θα συμβάλουν μεσοπρόθεσμα στο σπάσιμο της συνείδησης του λαού σε ‘περιφερειακές ενότητες’, όπως άλλωστε ήδη συμβαίνει σε πολλές χώρες της Ευρώπης στα πλαίσια της ‘Ευρώπης των περιφερειών’, με προφανείς κινδύνους όπως αναβάθμιση της μειονότητας στη Θράκη σε κοινότητα, στο δρόμο της κυπροποίησής της.
Οι δημοκράτες, οι πατριώτες, οι σοσιαλιστές βρίσκονται σ’ αυτές τις εκλογές μπροστά στη μεγάλη ύβρι, την πρόκληση μιας απεχθούς μετάλλαξης που έγινε πια πλήρης και προβάλλει ξεδιάντροπα μιλώντας ακόμα και για την πατρίδα και το λαό. Παίρνουν την αλήθεια μας και μας την κάνουν ψέμα...
Μιας μετάλλαξης που την τελευταία δεκαετία τουλάχιστον έλαβε τις συγκεκριμένες μορφές της προσπάθειας ανατροπής του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος το 2001 (που τελικά δέχθηκε καίριο πλήγμα μαζί με το εργασιακό με το ν. 3863/2010), της επιβολής στον κυπριακό ελληνισμό του μεταποικιοκρατικού σχεδίου Ανάν το 2004, του Ευρωσυντάγματος το 2005, της αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος και της προσπάθειας ιδιωτικοποίησης των πανεπιστημίων το 2006-2007 ( που αυτή την περίοδο επανέρχεται με το ‘επιχειρηματικό πανεπιστήμιο των μάνατζερ’), της Ευρωσυνθήκης το 2008 και τώρα του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης εξάρτησης της χώρας (ν. 3845/2010).
Ε, λοιπόν, ΟΧΙ! Εμείς θ’ αντισταθούμε. Όπως μαζικό αγωνιστικό ενωτικό ΟΧΙ έχουμε πει και σε όλες τις προηγούμενες επιχειρήσεις μετάλλαξης της πολιτικής μας ταυτότητας ως δημοκρατών και σοσιαλιστών. Και μόνοι και με πολλούς. Δυνάμεις του σοσιαλιστικού χώρου, προερχόμενες από το ΠΑΣΟΚ που διαφωνούν με το μνημόνιο και τις συναρτώμενες μ’ αυτό κυβερνητικές πολιτικές, συνεργαζόμαστε με ανένταχτους σοσιαλιστές και με δυνάμεις προερχόμενες από το χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς και της οικολογίας, σήμερα συμμετέχοντας, στηρίζοντας και ψηφίζοντας τον ανεξάρτητο συνδυασμό της Αττικής Συνεργασίας-Όχι στο μνημόνιο με επικεφαλής τον Αλέξη Μητρόπουλο. Αύριο στους κοινωνικούς και εθνικούς αγώνες για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του λαού μας.
Γιατί γνωρίζουμε ότι τα όνειρα χτίζονται
Γιατί δεν μας αρκεί ένα θολό και αόριστο μήνυμα δυσαρέσκειας, που δεν λέει όχι, αλλά ‘παρών’, που συνεργάζεται ανοιχτά με επιφανείς νεοφιλελεύθερες δυνάμεις (και γιατί να το κρύψουμε άλλωστε) που στηρίζουν το μνημόνιο, που υπερψηφίζει Καλλικράτη και δεν καταψηφίζει την αποδόμηση των κοινωνικοασφαλιστικών και εργασιακών σχέσεων, ένα κατευθυνόμενο μήνυμα χρήσης μιας ημέρας και επιβράβευσης ‘καλών παιδιών’...
Γιατί δεν μας αφορά η αυτοεπιβεβαίωση προσώπων, ρόλων και μηχανισμών.
Γιατί πιστεύουμε και αγωνιζόμαστε για την ενότητα του λαού και τον αγώνα του εναντίον του ξένου δυνάστη και των ντόπιων εκπροσώπων του.
Γιατί εκτός από τους ξένους τραπεζίτες και τους Έλληνες μεσίτες, υπάρχει ο εργαζόμενος Έλληνας, ο εργάτης, ο αγρότης, ο μισθωτός, ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο βιοτέχνης, η νεολαία, οι γυναίκες, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι ανυπόταχτοι και περήφανοι Έλληνες.
Γιατί δεν «τα φάγαμε μαζί» τους...
Στο ψηφοδέλτιο Αττική Συνεργασία- Όχι στο μνημόνιο με επικεφαλής τον Αλέξη Μητρόπουλο, συμμετέχουν από τον ευρύτερο σοσιαλιστικό χώρο, μεταξύ άλλων, οι παρακάτω υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι.
Κεντρικός Τομέας
Ασημακόπουλος Βασίλης
Καλαματιανός Διονύσης- Χαράλαμπος
Κατσάνος Αναστάσιος
Λεχουρίτης Γιώργος
Μουσελίμης Δημήτρης
Νινιδάκης Γιώργος
Παπαγιαννόπουλος Γιώργος
Χατζηγιαννάκης Βασίλης
Βόρειος Τομέας
Δημητρόπουλος Θεόδωρος
Θεοδώρου Βασίλειος
Καραλής Λάμπρος
Μενεγάκη Μαρία
Νταβίας Άγγελος
Τσούτσος Γιώργος
Νότιος Τομέας
Καλέντης Αλέξανδρος
Χατζηαντωνίου Γιάννης
Δυτικός Τομέας
Βασιλείου Δημήτρης
Σούκης Δημήτρης
Ανατολική Αττική
Καπερώνη Νικολέττα
Μπάτρης Βασίλης
Παναγιώτου Κωνσταντίνος
Παναγόπουλος Γιάννης
Δυτική Αττική
Κουτσουλέλος Παναγιώτης
Χάρδας Γιώργος
Νήσοι
Ντουρουντούς Θεοφάνης
Πειραιάς
Βαρβούνη Παναγιώτα
Γεννιά Γεωργία
Ιωακειμίδης Κων/νος
Καλαμπόκας Γιάννης
Μπόκας Απόστολος
ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΤΑΒΙΑΣ: ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ!
Σε αυτές τις εκλογές επέλεξα να είμαι απλός στρατιώτης δίπλα στον Αλέξη Μητρόπουλο σε μια μάχη που στόχο έχει να απεγκλωβίσει πολίτες από την στενή κομματική τους περιχαράκωση και να τους πείσει να εκφράσουν στις προσεχής εκλογές την αντίθεσή τους σε αυτό που καθημερινά βιώνουμε όλοι μας: Την καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου των χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων και της μεσαίας τάξης.
Το ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ αποτελεί την σχηματοποιημένη, κωδικοποιημένη έκφραση της δίκαιης κοινωνικής αγανάκτησης για την – κατά δήλωση του πρωθυπουργού της χώρας – «εκχώρησης μέρους της εθνικής μας ανεξαρτησίας στους δανειστές μας» - και την ακραία νεοφιλελεύθερη επίθεση στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Δεν πρόκειται να μπω στο τρυπάκι να απαντήσω στο ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ «και τι να κάναμε, πώς να πληρώναμε μισθούς και συντάξεις».
ΤΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΔΗΛΑΔΗ;
Μας ρωτήσανε όταν ξεσκίζανε τον δημόσιο κορβανά;
Μας ρωτήσανε όταν έκαναν περιουσίες από μαύρο πολιτικό χρήμα;
Μας ρωτήσανε όταν διέλυαν τον παραγωγικό ιστό της χώρας και καταντήσαμε να εισάγουμε ακόμα και … φακές, λεμόνια και ντομάτες από το Βέλγιο;
Μας ρωτήσανε όταν άφηναν τα Ολυμπιακά ακίνητα να ρημάζουν;
Μας ρωτήσανε όταν άφηναν τις τράπεζες ανεξέλεγκτες ;
Μας ρωτήσανε όταν φτάσαμε στο σημείο οι μικρομεσαίοι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες για να συναλλαγούμε με το δημόσιο και την Ε.Ε. (ευρωπαϊκές επιδοτήσεις) να είναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ να το κάνουμε μέσω τραπεζών λες και δεν ήμασταν έλληνες πολίτες αλλά τσιράκια του κάθε τραπεζίτη; (για να πω και τον πόνο μου!)
Μας ρωτήσανε αν ψηφίζαμε αυτή την πολιτική όταν μας κατηγορούσαν την προηγούμενη κυβέρνηση ότι με την πολιτική της θα φέρει βαθιά ύφεση στην αγορά και πρέπει να πάμε σε πιο αναπτυξιακή πολιτική γιατί «λεφτά υπάρχουν»;
Μας ρωτήσανε αν συμφωνούμε με την επιλογή του Δ.Ν.Τ. πριν την κάνουν;
Μας ρωτήσανε αν θεωρούμε ορθή την διαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου;
ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΡΩΤΗΣΑΝ. Άρα ούτε τώρα θα τους απαντήσουμε στο «πώς θα πληρώνανε μισθούς και συντάξεις».
Ας δανειζόντουσαν νωρίτερα, ας έφερναν πίσω τα κλεμμένα, ας έφερναν νωρίτερα τους Κινέζους και τους Καταριανούς ή τους Τουρκαλβανούς επενδυτές ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ.
Πάντως την σύνταξη του πατέρα μου που είναι 600 ευρώ δεν συμφωνώ να την πειράξουν!
Τις παροχές υγείας και την δημόσια εκπαίδευση στα παιδιά μας δεν συμφωνώ να τις πειράξουν.
Γι’ αυτό λέμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ!
Έχουμε ΑΠΟΛΥΤΗ συναίσθηση της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα. Έχουμε ΑΠΟΛΥΤΗ συναίσθηση ότι η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Έχουμε όμως και απόλυτη συναίσθηση ότι είναι ώρα να δοθεί ένα σαφές μήνυμα από τους πολίτες και κυρίως αυτούς των μεσαίων και χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων:
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΑΛΛΟ! ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ «ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΤΕ!»
Και επειδή με ρωτάτε «ωραία και αν κερδίσετε την περιφέρεια πώς θα αλλάξετε την οικονομική πολιτική;» σας απαντώ και σε αυτό, απευθυνόμενος στην λογικής σας: Αν κερδίσει ο Μητρόπουλος την περιφέρεια ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Η ΤΡΟΪΚΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ διότι θα αντιληφθούν ότι ο ελληνικός λαός ξέρει μέχρι που πρέπει να κάνει υπομονή και να υπερασπιστεί την πατρίδα του αλλά δεν τρέφεται αποκλειστικά με ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ (εισαγωγής και αυτό!)
Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ! ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΝΤΑΒΙΑ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ
Η άποψή μου για τις δημοτικές παρατάξεις είναι γνωστή, διατυπωμένη και εφαρμοσμένη στην πράξη το 2002.
Πρώτα πρέπει να υπάρχει το πολιτικό και κοινωνικό ζητούμενο και τα υποκείμενα που το αντιλαμβάνονται και το αναδεικνύουν. Χωρίς να υπάρχει μια τάση στην τοπική κοινωνία που να χρήζει έκφρασης από μια συλλογικότητα, η δημιουργία παράταξης είναι κενό γράμμα προσωπικό στοίχημα κάποιου Βοναπάρτη. Φέτος τέτοια τάση υπήρχε στο Χαλάνδρι.
Δεύτερο υπάρχει η στελεχιακή μαγιά. «Ο ΠΥΡΗΝΑΣ» όπως λέγεται στην γλώσσα της πολιτικής πιάτσας. Ένα πολιτικοοργανωτικό επιτελείο που βάζει μπροστά το σχέδιο. Και τέτοιο υπήρχε έτοιμο και λειτουργούσε καιρό πριν και δυνατότητες να εμπλουτιστεί , να διευρυνθεί και να παράξει καλύτερο αποτέλεσμα υπήρχαν.
Τρίτο υπάρχουν οι βασικοί προγραμματικοί άξονες. Τι έχουμε να πούμε και φτιάχνουμε παράταξη; Τι έχουμε να πούμε για το πολιτικό περιβάλλον, ποια είναι τα μείζονα θέματα που θα αναδείξουμε, ποια είναι τα κενά των άλλων που επισημάναμε και τι προτάσεις έχουμε εμείς για να τα καλύψουμε, αφού αποφασίζουμε να ζητήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών για να διοικήσουμε;
Τέταρτο είναι η αναζήτηση συμμαχιών, οι οποίες θα δομηθούν πάνω στο σχέδιο και με δεδομένα τα τρία προηγούμενα.
Αν το τέταρτο γίνει πρώτο τότε μιλάμε για μια τυχοδιωκτική άθροιση προσωπικών στρατηγικών χωρίς περιεχόμενο, χωρίς συνοχή, ένα σχήμα πλαδαρό που ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ, ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ και που αν – λόγω συγκυριών – επικρατήσει δεν θα ξέρει και με ποιους θα το υλοποιήσει.
Μετατρέπεται σε ένα μόρφωμα ΑΝΟΙΚΤΟ σε εκβιασμούς και επιβολές παρασκηνιακών μηχανισμών, συμφερόντων, παραγόντων. Γίνεται ένα συνονθύλευμα όπου ο κάθε περαστικός βάζει όρους. Η συνδετική ουσία δεν είναι η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΕΝΩΝ ΣΤΟΧΩΝ δημόσιου ενδιαφέροντος αλλά η επίτευξη προσωπικών στόχων πολιτικού καριερισμού αφού το πρώτο που γίνεται είναι το μέτρημα των καρεκλών. Πρόκειται για σίγουρη συνταγή αποτυχίας.
Το πρόγραμμα αντικαθίσταται από την ισορροπία. Ακραία φαινόμενα της παρεκτροπής είναι να διαπραγματεύεσαι π.χ. με τους ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ του φορέα που θα κληθείς να διοικήσεις – αν καταφέρεις τους εκλογικούς σου στόχους – ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥΣ!
Είναι το τελευταίο στάδιο του Μαυρογιαλουρισμού αυτό. Αλλά είναι και πιο επικίνδυνο από την χυδαία ψηφοθηρία. Διότι αντιστρέφει και ανατρέπει την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατίας στην βάση της:
Αφού ο λαός πρέπει να αποφασίσει για τις επιλογές της επόμενης τετραετίας και τα πρόσωπα που θα κληθούν να τις υπηρετήσουν και να ΘΕΣΟΥΝ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ, τον υπαλληλικό μηχανισμό – για πολλά μπορούν να έχουν γνώμη οι συνδικαλιστές εκτός από ένα: ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ! Αυτό η δημοκρατία το έχει αναθέσει σε ευρύτερο σώμα να το αποφασίζει. Αλλιώς τι χρειαζόμαστε τις εκλογές και ποιος είναι αυτός που θα μπορεί να λειτουργήσει και να παράξει αποτέλεσμα αν διοικεί ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΙΟΡΙΣΑΝ;
Δεν είναι απλό θέμα αυτό. Έχει στον πυρήνα του ΑΝΤΙΛΗΨΗ πολιτική και διοικητική.
Περισσότερα στο επόμενο φύλλο. Στο blog θα είμαστε συνεχώς.
Υ.Γ. Πολλοί διατυπώνουν αυτές τις μέρες υπονοούμενα για το αν είναι ηθικά σωστό να πολιτεύομαι και να έχω «μέσα». «Έχεις γραφίδα και επιβάλλεις τις απόψεις σου» μου λένε. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν φτιάχνουν ένα blog; Τσάμπα είναι ! Αν δεν έχουν τίποτα να πουν και προτάσσουν την λογική «να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα» δεν κάνουν για υπηρέτες του δημόσιου συμφέροντος. Αν τους ενοχλεί η αναγνωσιμότητα ας συγκρατήσουν τα συμπλέγματά τους. Τι να κάνουμε; Ακόμα οι πολίτες αποφασίζουν μόνοι τους τι θα διαβάσουν. ΑΚΟΜΑ. Ας προσπαθήσουν ακόμα λίγο οι Κωνσταντοαντωνολουκάκηδες να βλέπουν οι πολίτες μόνο Πρετεντέρη, Πρωινή Μελέτη και να Top Chef. Και αν κάνω κατάχρηση των δυνατοτήτων των τοπικών μέσων που διαθέτουμε ή αν αποκλείουμε από το βήμα μας κανέναν, το κρίνετε εσείς που μας δίνεται περίπου 100% αύξηση σελίδων προβολής ανά εβδομάδα και που δε νομίζω να είστε όλοι «πολιτικοί μου οπαδοί».
Η άποψή μου για τις δημοτικές παρατάξεις είναι γνωστή, διατυπωμένη και εφαρμοσμένη στην πράξη το 2002.
Πρώτα πρέπει να υπάρχει το πολιτικό και κοινωνικό ζητούμενο και τα υποκείμενα που το αντιλαμβάνονται και το αναδεικνύουν. Χωρίς να υπάρχει μια τάση στην τοπική κοινωνία που να χρήζει έκφρασης από μια συλλογικότητα, η δημιουργία παράταξης είναι κενό γράμμα προσωπικό στοίχημα κάποιου Βοναπάρτη. Φέτος τέτοια τάση υπήρχε στο Χαλάνδρι.
Δεύτερο υπάρχει η στελεχιακή μαγιά. «Ο ΠΥΡΗΝΑΣ» όπως λέγεται στην γλώσσα της πολιτικής πιάτσας. Ένα πολιτικοοργανωτικό επιτελείο που βάζει μπροστά το σχέδιο. Και τέτοιο υπήρχε έτοιμο και λειτουργούσε καιρό πριν και δυνατότητες να εμπλουτιστεί , να διευρυνθεί και να παράξει καλύτερο αποτέλεσμα υπήρχαν.
Τρίτο υπάρχουν οι βασικοί προγραμματικοί άξονες. Τι έχουμε να πούμε και φτιάχνουμε παράταξη; Τι έχουμε να πούμε για το πολιτικό περιβάλλον, ποια είναι τα μείζονα θέματα που θα αναδείξουμε, ποια είναι τα κενά των άλλων που επισημάναμε και τι προτάσεις έχουμε εμείς για να τα καλύψουμε, αφού αποφασίζουμε να ζητήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών για να διοικήσουμε;
Τέταρτο είναι η αναζήτηση συμμαχιών, οι οποίες θα δομηθούν πάνω στο σχέδιο και με δεδομένα τα τρία προηγούμενα.
Αν το τέταρτο γίνει πρώτο τότε μιλάμε για μια τυχοδιωκτική άθροιση προσωπικών στρατηγικών χωρίς περιεχόμενο, χωρίς συνοχή, ένα σχήμα πλαδαρό που ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ, ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ και που αν – λόγω συγκυριών – επικρατήσει δεν θα ξέρει και με ποιους θα το υλοποιήσει.
Μετατρέπεται σε ένα μόρφωμα ΑΝΟΙΚΤΟ σε εκβιασμούς και επιβολές παρασκηνιακών μηχανισμών, συμφερόντων, παραγόντων. Γίνεται ένα συνονθύλευμα όπου ο κάθε περαστικός βάζει όρους. Η συνδετική ουσία δεν είναι η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΕΝΩΝ ΣΤΟΧΩΝ δημόσιου ενδιαφέροντος αλλά η επίτευξη προσωπικών στόχων πολιτικού καριερισμού αφού το πρώτο που γίνεται είναι το μέτρημα των καρεκλών. Πρόκειται για σίγουρη συνταγή αποτυχίας.
Το πρόγραμμα αντικαθίσταται από την ισορροπία. Ακραία φαινόμενα της παρεκτροπής είναι να διαπραγματεύεσαι π.χ. με τους ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ του φορέα που θα κληθείς να διοικήσεις – αν καταφέρεις τους εκλογικούς σου στόχους – ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥΣ!
Είναι το τελευταίο στάδιο του Μαυρογιαλουρισμού αυτό. Αλλά είναι και πιο επικίνδυνο από την χυδαία ψηφοθηρία. Διότι αντιστρέφει και ανατρέπει την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατίας στην βάση της:
Αφού ο λαός πρέπει να αποφασίσει για τις επιλογές της επόμενης τετραετίας και τα πρόσωπα που θα κληθούν να τις υπηρετήσουν και να ΘΕΣΟΥΝ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ, τον υπαλληλικό μηχανισμό – για πολλά μπορούν να έχουν γνώμη οι συνδικαλιστές εκτός από ένα: ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ! Αυτό η δημοκρατία το έχει αναθέσει σε ευρύτερο σώμα να το αποφασίζει. Αλλιώς τι χρειαζόμαστε τις εκλογές και ποιος είναι αυτός που θα μπορεί να λειτουργήσει και να παράξει αποτέλεσμα αν διοικεί ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΙΟΡΙΣΑΝ;
Δεν είναι απλό θέμα αυτό. Έχει στον πυρήνα του ΑΝΤΙΛΗΨΗ πολιτική και διοικητική.
Περισσότερα στο επόμενο φύλλο. Στο blog θα είμαστε συνεχώς.
Υ.Γ. Πολλοί διατυπώνουν αυτές τις μέρες υπονοούμενα για το αν είναι ηθικά σωστό να πολιτεύομαι και να έχω «μέσα». «Έχεις γραφίδα και επιβάλλεις τις απόψεις σου» μου λένε. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν φτιάχνουν ένα blog; Τσάμπα είναι ! Αν δεν έχουν τίποτα να πουν και προτάσσουν την λογική «να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα» δεν κάνουν για υπηρέτες του δημόσιου συμφέροντος. Αν τους ενοχλεί η αναγνωσιμότητα ας συγκρατήσουν τα συμπλέγματά τους. Τι να κάνουμε; Ακόμα οι πολίτες αποφασίζουν μόνοι τους τι θα διαβάσουν. ΑΚΟΜΑ. Ας προσπαθήσουν ακόμα λίγο οι Κωνσταντοαντωνολουκάκηδες να βλέπουν οι πολίτες μόνο Πρετεντέρη, Πρωινή Μελέτη και να Top Chef. Και αν κάνω κατάχρηση των δυνατοτήτων των τοπικών μέσων που διαθέτουμε ή αν αποκλείουμε από το βήμα μας κανέναν, το κρίνετε εσείς που μας δίνεται περίπου 100% αύξηση σελίδων προβολής ανά εβδομάδα και που δε νομίζω να είστε όλοι «πολιτικοί μου οπαδοί».
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ: ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
Πάντα πίστευα πως οι δημοτικές εκλογές πρέπει να απεγκλωβίζονται από στενά κομματικές η παραταξιακές λογικές και να υπάρχει ένας κάποιος βαθμός ελευθερίας από την κομματική πειθαρχία. Ότι πρέπει να ψηφίζουμε πρόσωπα και παρέες προσώπων με γνώμονα την κοινωνική και αυτοδιοίκητη παρουσία τους στην τοπική ζωή, με γνώμονα το πρόγραμμα τους για το Δήμο και όχι με πυξίδα την οποία κομματική ορθοδοξία. Θεωρούσα για παράδειγμα ότι τα χρίσματα των κομμάτων στις τοπικές κοινωνίες είναι κάποιου είδους νταβατζιλίκι και αναίρεση της εννοίας της αυτοδιοίκησης. Με την έννοια ότι αν οι δημοτικές παρατάξεις είναι πλοκάμια κομμάτων, για τι σόι αυτονομία της αυτοδιοίκησης μιλάμε;
Αυτές οι δημοτικές εκλογές όμως έχουν και ένα άλλο κυρίαρχο χαρακτηριστικό που ξεπερνάει την προηγουμένη πολιτική εκτίμηση κατʼ εξαίρεση. Ένα χαρακτηριστικό που τους προσδίδει καθαρά πολιτική χροιά πέρα από την οποία αυτοδιοικητική. Πρέπει σε αυτές να αποδοκιμασθούν οι δημοτικές η περιφερειακές παρατάξεις που σχετίζονται με κόμματα που επιδοκιμάζουν το Μνημόνιο. Και βεβαία για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας, να αποδοκιμασθούν οι παρατάξεις που έχουν πάρει χρίσμα από την κυβέρνηση.
Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες δεν μπόρεσα εύκολα να γράψω τις προηγούμενες γραμμές. Όμως έρχονται μερικές στιγμές στη ζωή μας που τα πράγματα ξεκαθαρίζουν και ξέρεις πως ακόμη κι αν μιλάς «ακραία» η με λογικές τελείως ξένες αυτές που μας σερβίρουν τα καλά μας τηλεοπτικά κανάλια, βρίσκεσαι καβάλα στο άσπρο άλογο και όχι στο μαύρο. Αυτές λοιπόν οι δημοτικές εκλογές η μοίρα το έφερε να μπορέσουν να γίνουν ένα δημοψήφισμα κατά του Μνημονίου. Ένα δημοψήφισμα που μας το αρθήκαν, μια ψηφοφορία που ούτε καν μέσα στη Βουλή έγινε με νομότυπες διαδικασίες (καταστρατηγήθηκε κοινοβουλευτικός νομός για να περάσει).
Δεν τα έχω με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, ούτε με τα πρόσωπα της. Τα έχω με μια συγκεκριμένη τάση που αναδύεται πάνω από τα κράτη δυτικού τύπου. Αναφέρομαι σε μια Ιερή Συμμαχία μεταξύ της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΔΝΤ και σκληρών κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια τάση που εκπέμπεται από αυτά τα διεθνή κέντρα και αφορά την εκχώρηση των αρμοδιοτήτων των κρατών σε διεθνή διευθυντήρια, μια πρόθεση να μας κάνουν να ξεχάσουμε τα εργατικά δικαιώματα και το κοινωνικό κράτος που με τόσους κόπους και θυσίες κτίσαμε οι ευρωπαϊκοί λαοί, μια τάση να διαλύσουν τη μεσαία τάξη και τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.
Δεν είναι λοιπόν το πρόβλημα μας τόσο το Πασόκ, όσο κυρίως η νοοτροπία των συγχρόνων κομμάτων εξουσίας σε όλη την Ευρώπη να παίζουν μονό διαχειριστικό ρολό, να είναι απλές ορντινάτσες των υπερεθνικών διευθυντηρίων. Αυτό το πράγμα μπορούμε να το αλλάξουμε, μπορούμε τουλάχιστον να το διαπραγματευτούμε. Η Ισλανδία με το δημοψήφισμα της πριν κάτι μήνες και η Γαλλία των εργατικών και μαθητικών κινητοποιήσεων έδωσαν το μήνυμα και οι Έλληνες στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές πρέπει να αναλάβουν τη σκυτάλη. Το δημοψήφισμα κατά του Μνημονίου δεν θα είναι ένα αντιπασοκικο δημοψήφισμα (μην πέσετε αυτή τη λούμπα, δείτε μακρύτερα), θα έχει πολύ ευρύτερο χαρακτήρα. Θα είναι αποδοκιμασία διεθνών πολιτικών τάσεων που στοχεύουν το πορτοφόλι σου φίλε αναγνώστη και το μέλλον των παιδιών σου. Πολιτικών που θέλουν να κοινοποιήσουν την εργασία και να διαλύσουν κάθε κοινωνικό κράτος. Πολιτικών που θα επιδιώκουν την κρίση να την πληρώσεις εσύ αλλά όχι η νομενκλατούρα και τα κρατικά μεγαλοστελεχη των ευρωπαϊκών κρατών. Πολιτικών που θέλουν να βάλεις λουκέτο στο μαγαζί σου και στο γραφείο σου και στη θέση σου να έρθουν υπερεθνικές αλυσίδες. Πολιτικών που αν δεν φρεναριστούν από τους λαούς θα επιδιώκουν μέχρι και συρρίκνωση των δημοκρατικών κατακτήσεων και ελευθεριών.
Είπαμε, μια νέα Ιερά Συμμαχία πλανιέται πάνω από την Ευρώπη και την Αμερική. Το δημοψήφισμα στις εκλογές μπορεί να στραφεί εναντίον της και εναντίον των πολιτικών της. Γιατί πρέπει να θυμηθούμε ότι αυτή η εξίσωση έχει δυο παράγοντες. Δεν παίζουν μονοί τους η Διεθνής Τράπεζα, το ΔΝΤ και η ΕΕ, υπάρχει και ο άλλος πόλος της εξίσωσης που αφορά κάτι εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους που έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο και μεγάλο παρελθόν κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Αν οι Ευρωπαίοι προχωρήσουν σε κοινωνικούς αγώνες που θα διεξαχθούν μαζικά, ακομμάτιστα, συντεταγμένα, χωρίς πράξεις βίας και έκτροπα, θα υποχρεώσουν τα διευθυντήρια αν όχι σε υποχώρηση, τουλάχιστον σε μερική αναδίπλωση η διαπραγμάτευση. Κι αυτό μπορούμε να το πετύχουμε. Εγώ βεβαία ονειρεύομαι να εξαπλωνόταν η ιδέα όταν θα δυνάμωνε αυτό το πανευρωπαϊκό κίνημα ώστε να διεκδικούσαμε ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο, μια νέα Μάγκνα Κάρτα. Αλλά ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα πρώτα. Σε λίγες μέρες έχουμε εκλογές.
Αυτές οι δημοτικές εκλογές όμως έχουν και ένα άλλο κυρίαρχο χαρακτηριστικό που ξεπερνάει την προηγουμένη πολιτική εκτίμηση κατʼ εξαίρεση. Ένα χαρακτηριστικό που τους προσδίδει καθαρά πολιτική χροιά πέρα από την οποία αυτοδιοικητική. Πρέπει σε αυτές να αποδοκιμασθούν οι δημοτικές η περιφερειακές παρατάξεις που σχετίζονται με κόμματα που επιδοκιμάζουν το Μνημόνιο. Και βεβαία για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας, να αποδοκιμασθούν οι παρατάξεις που έχουν πάρει χρίσμα από την κυβέρνηση.
Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες δεν μπόρεσα εύκολα να γράψω τις προηγούμενες γραμμές. Όμως έρχονται μερικές στιγμές στη ζωή μας που τα πράγματα ξεκαθαρίζουν και ξέρεις πως ακόμη κι αν μιλάς «ακραία» η με λογικές τελείως ξένες αυτές που μας σερβίρουν τα καλά μας τηλεοπτικά κανάλια, βρίσκεσαι καβάλα στο άσπρο άλογο και όχι στο μαύρο. Αυτές λοιπόν οι δημοτικές εκλογές η μοίρα το έφερε να μπορέσουν να γίνουν ένα δημοψήφισμα κατά του Μνημονίου. Ένα δημοψήφισμα που μας το αρθήκαν, μια ψηφοφορία που ούτε καν μέσα στη Βουλή έγινε με νομότυπες διαδικασίες (καταστρατηγήθηκε κοινοβουλευτικός νομός για να περάσει).
Δεν τα έχω με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, ούτε με τα πρόσωπα της. Τα έχω με μια συγκεκριμένη τάση που αναδύεται πάνω από τα κράτη δυτικού τύπου. Αναφέρομαι σε μια Ιερή Συμμαχία μεταξύ της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΔΝΤ και σκληρών κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια τάση που εκπέμπεται από αυτά τα διεθνή κέντρα και αφορά την εκχώρηση των αρμοδιοτήτων των κρατών σε διεθνή διευθυντήρια, μια πρόθεση να μας κάνουν να ξεχάσουμε τα εργατικά δικαιώματα και το κοινωνικό κράτος που με τόσους κόπους και θυσίες κτίσαμε οι ευρωπαϊκοί λαοί, μια τάση να διαλύσουν τη μεσαία τάξη και τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.
Δεν είναι λοιπόν το πρόβλημα μας τόσο το Πασόκ, όσο κυρίως η νοοτροπία των συγχρόνων κομμάτων εξουσίας σε όλη την Ευρώπη να παίζουν μονό διαχειριστικό ρολό, να είναι απλές ορντινάτσες των υπερεθνικών διευθυντηρίων. Αυτό το πράγμα μπορούμε να το αλλάξουμε, μπορούμε τουλάχιστον να το διαπραγματευτούμε. Η Ισλανδία με το δημοψήφισμα της πριν κάτι μήνες και η Γαλλία των εργατικών και μαθητικών κινητοποιήσεων έδωσαν το μήνυμα και οι Έλληνες στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές πρέπει να αναλάβουν τη σκυτάλη. Το δημοψήφισμα κατά του Μνημονίου δεν θα είναι ένα αντιπασοκικο δημοψήφισμα (μην πέσετε αυτή τη λούμπα, δείτε μακρύτερα), θα έχει πολύ ευρύτερο χαρακτήρα. Θα είναι αποδοκιμασία διεθνών πολιτικών τάσεων που στοχεύουν το πορτοφόλι σου φίλε αναγνώστη και το μέλλον των παιδιών σου. Πολιτικών που θέλουν να κοινοποιήσουν την εργασία και να διαλύσουν κάθε κοινωνικό κράτος. Πολιτικών που θα επιδιώκουν την κρίση να την πληρώσεις εσύ αλλά όχι η νομενκλατούρα και τα κρατικά μεγαλοστελεχη των ευρωπαϊκών κρατών. Πολιτικών που θέλουν να βάλεις λουκέτο στο μαγαζί σου και στο γραφείο σου και στη θέση σου να έρθουν υπερεθνικές αλυσίδες. Πολιτικών που αν δεν φρεναριστούν από τους λαούς θα επιδιώκουν μέχρι και συρρίκνωση των δημοκρατικών κατακτήσεων και ελευθεριών.
Είπαμε, μια νέα Ιερά Συμμαχία πλανιέται πάνω από την Ευρώπη και την Αμερική. Το δημοψήφισμα στις εκλογές μπορεί να στραφεί εναντίον της και εναντίον των πολιτικών της. Γιατί πρέπει να θυμηθούμε ότι αυτή η εξίσωση έχει δυο παράγοντες. Δεν παίζουν μονοί τους η Διεθνής Τράπεζα, το ΔΝΤ και η ΕΕ, υπάρχει και ο άλλος πόλος της εξίσωσης που αφορά κάτι εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους που έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο και μεγάλο παρελθόν κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Αν οι Ευρωπαίοι προχωρήσουν σε κοινωνικούς αγώνες που θα διεξαχθούν μαζικά, ακομμάτιστα, συντεταγμένα, χωρίς πράξεις βίας και έκτροπα, θα υποχρεώσουν τα διευθυντήρια αν όχι σε υποχώρηση, τουλάχιστον σε μερική αναδίπλωση η διαπραγμάτευση. Κι αυτό μπορούμε να το πετύχουμε. Εγώ βεβαία ονειρεύομαι να εξαπλωνόταν η ιδέα όταν θα δυνάμωνε αυτό το πανευρωπαϊκό κίνημα ώστε να διεκδικούσαμε ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο, μια νέα Μάγκνα Κάρτα. Αλλά ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα πρώτα. Σε λίγες μέρες έχουμε εκλογές.
Δελτίο τύπου Για τη συμμετοχή της Νένας Ρήγα ως υποψήφιας δημοτικής συμβούλου
Μετά από 20 χρόνια που ζω στο Χαλάνδρι και παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στην πόλη μας, είτε ως μέλος και αργότερα πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης-Χαλανδρίου είτε ως συνειδητοποιημένος και ενεργός πολίτης, αποφάσισα να συμμετάσχω ως υποψήφια στις δημοτικές εκλογές με την παράταξη Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου θεωρώντας πως ήλθε ο καιρός να ακουστούν στην πόλη και οι φωνές των συνειδητοποιημένων πολιτών, που δεν ανήκουν στους χρησμένους εκπροσώπους των κομμάτων .
Δεν έχω κομματική ταυτότητα και, ανεπηρέαστη και χωρίς δεσμεύσεις, συμμετέχω ενεργά στα κοινά, με συστηματικές παρεμβάσεις στα δημοτικά συμβούλια και δημοσιεύσεις στον τύπο και το διαδίκτυο για θέματα της πόλης μας. Από τα απαράδεκτα πεζοδρόμια και την άφιλη για τους μη έχοντες κεντρική πλατεία –την ανάπλαση της οποίας πληρώσαμε όμως όλοι – στους βρόμικους, ταλαιπωρημένους κάδους απορριμμάτων, την ανεξέλεγκτη επέκταση των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, τις αλόγιστες δαπάνες για έργα βιτρίνας, τη χαλαρότητα στην τήρηση των νόμων, κλπ. κλπ Και φυσικά στο πώς αντιμετωπίζεται, μια ΖΩΤΙΚΗ λωρίδα πράσινου –η Ρεματιά- η αναντικατάστατη αυτή πηγή οξυγόνου ανάμεσα στα τσιμέντα και τους δρόμους μεγάλης κυκλοφορίας.
Η δημοτική παράταξη Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου, με τη θαρραλέα και ουσιαστική αντιπολίτευση, που άσκησε κατά την προηγούμενη τετραετία, απέδειξε ότι διαθέτει και τις γνώσεις και τη διάθεση να φέρει σε πέρας τα ζητήματα που θεωρώ ζωτικά για την πόλη με προεξάρχοντα την προστασία του περιβάλλοντος και τα χρονίζοντα θέματα της Ρεματιάς. Της Ρεματιάς, που κινδυνεύει να εξαφανιστεί από τις καταπατήσεις, τις παράνομες χρήσεις και την έλλειψη συντονισμένης και αποτελεσματικής φροντίδας καθώς και τα σχέδια «αξιοποίησής» της, με όλο και περισσότερο τσιμέντο. Από τα πέτρινα τείχη για τη στήριξη των πρανών αντί της φύτευσης μέχρι το 1000 θέσεων Θέατρο που προέβλεπε το αλήστου μνήμης Πρότυπο Καινοτόμο Σχέδιο της παρούσας δημοτικής αρχής.
Σ’ αυτή την παράταξη λοιπόν αποφάσισα να διαθέσω τις γνώσεις, την εμπειρία και την αγωνιστικότητά μου για μια καλύτερη ποιότητα ζωής στο Χαλάνδρι και μια σωστή αντιμετώπιση των προβλημάτων της πόλης με γνώμονα το συμφέρον των πολλών και όχι των ημετέρων.
Για εμάς, για τα παιδιά μας, για τα παιδιά των παιδιών μας.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Νένας Ρήγα
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1941 και ζω στο Χαλάνδρι από το 1990. Σπούδασα Νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκα επί 30 χρόνια στο Υπουργείο Δικαιοσύνης όπου ασχολήθηκα, μεταξύ άλλων, με θέματα διεθνών συμβάσεων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκπροσωπώντας το Υπουργείο στο Συμβούλιο της Ευρώπης και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εργάστηκα επίσης ως μεταφράστρια αγγλικών και γαλλικών λογοτεχνικών κειμένων.
Συμμετέχω στο Σύλλογο Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης - Χαλανδρίου από την ίδρυσή του με διάφορες ιδιότητες και τα τελευταία 7 χρόνια ως πρόεδρος. Συμμετείχα επίσης σε όλες τις διεκδικητικές προσπάθειες των ενεργών πολιτών [Δουζένη, Νομισματοκοπείο, Πραπόπουλου, πλατεία Δούρου κλπ] και έχω προβάλει μέσω του τύπου και του διαδικτύου ζωτικά θέματα για το Χαλάνδρι, από την καταπάτηση κοινοχρήστων χώρων πρασίνου και/ή τη χρήση τους για αλλότριους σκοπούς, στον άχρηστο, πολυδάπανο και ενεργοβόρο φωτισμό ήδη επαρκώς φωτιζόμενων δρόμων, στα αδιάβατα πεζοδρόμια, στη σπατάλη φυσικών πόρων και χρημάτων με τις ακατάλληλες φυτεύσεις, στην αφιλόξενη και αντιεμπορική Κεντρική Πλατεία, στα έργα βιτρίνας και τόσα άλλα που μας πληγώνουν και υποβιβάζουν την ποιότητα της ζωής στην πόλη.
Είμαι παντρεμένη με τον Ρήγα Ρήγα, έχω δύο γιούς τον Πάνο και τον Αλέξανδρο, και δυο εγγόνια, τον Ρήγα και την Ελένη
Παιδαγωγική με τον Μεταξά και το γενικό επιτελείο στρατού στους παιδικούς σταθμούς του Χαλανδρίου.
Νέες, προχωρημένες μεθόδους παιδαγωγικής αποφάσισε να εφαρμόσει η διοίκηση των παιδικών σταθμών του δήμου Χαλανδρίου. Με αφορμή τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου αναρτήθηκαν στον Ζ΄ και στον Θ΄παιδικούς σταθμούς δαφνοστεφανωμένες (!!) φωτογραφίες του δικτάτορα Ι.Μεταξά με τον αντίστοιχο σχολιασμό.
Οι φωτογραφίες προέρχονται από το γενικό επιτελείο στρατού, στην βοήθεια του οποίου προσέφυγαν οι διοικούντες τους παιδικούς σταθμούς. Δεν γνωρίζουμε ποιος διεστραμμένος εγκέφαλος αποφάσισε ότι αυτό που λείπει από τα 2-3,5 ετών βρέφη, που φιλοξενούνται στους παιδικούς σταθμούς είναι η αλήστου μνήμης Εθνική Ηθική Διαπαιδαγώγηση (ΕΗΔ). Πολύ περισσότερο όταν αυτό συμβαίνει στο χώρο του ιδρύματος Κουρτέση που έγινε πρόσφατα γνωστός στο πανελλήνιο από το ξεχασμένο σε σχολική αίθουσα ποντικοφάρμακο. Δεν γνωρίζουμε επίσης αν στα επόμενα μαθήματα της ΕΗΔ περιλαμβάνονται εκθέσεις φωτογραφιών από τα εγκλήματα των ΕΑΜοβούλγαρων, την νίκη επί των κομμουνιστοσυμμοριτών, τον Μελιγαλά και ότι άλλο διαθέτει το πλούσιο αρχείο του Γενικού Επιτελείου Στρατού.
Ίσως βέβαια το γνωρίζει ο γνωστός, απόστρατος αξιωματικός, αντιδήμαρχος και πρώην πρόεδρος των παιδικών σταθμών, που από ότι φαίνεται ,συνεχίζει να τους διοικεί...
Χαλάνδρι,26/10/2010.
ΑντίΣΤαΣΗ με τους Πολίτες Του Χαλανδρίου,www.stasi.gr
Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010
ΔΗΛΩΣΗ ΑΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Η κυβέρνηση, στην αγχώδη προσπάθειά της να επιδείξει μεταρρυθμιστικό έργο, επέσπευσε την ψήφιση του ατελούς «Καλλικράτη». Στην αρχή, απέκρυψε ότι τον κατέστησε μηχανισμό δημοσιονομικής επιτήρησης και εξοικονόμησης χρημάτων για τους δανειστές. Μίλησε υποκριτικά για την αυτονομία των Κοινωνιών και την ανάγκη επιλογής των προσώπων που «πιστεύουν» σ’αυτήν, εννοώντας τους δικούς της υποψηφίους. Όταν αποκαλύφθηκε ότι η βιασύνη αυτή επιδείχθηκε για να συμβάλλει η Τοπική Αυτοδιοίκηση στη μείωση του ελλείμματος, στην απόλυση προσωπικού και στον έλεγχο -κυρίως δημοσιονομικό- των τοπικών κοινωνιών, τότε «ανέκρουσε πρύμναν» και επανήλθε στο αρχικό, αναξιόπιστο και κατασκευασμένο από τους επικοινωνιολόγους της «τριαρχίας» επιχείρημα «Ή συνεχίζουμε την πολιτική μας», δηλαδή την υποταγή μας στην τοκογλυφική εκμετάλλευση των διεθνών δανειστών, «ή βουλιάζουμε»...(συνέχεια)
Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠ. ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΒΟΡΕΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ, πρ. Πρόεδρος της ΟΤΟΕ : Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης ΒΟΡΕΙΟΥ Τομέα Αθηνών, με το συνδυασμό «ΑΤΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ-ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ» με επικεφαλής τον καθηγητή ΑΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ
Ποτέ μου δεν διάλεξα το ρόλο του παθητικού παρατηρητή των εξελίξεων. Ούτε τώρα θα το κάνω
κε Τσουκαλά είστε γνωστός ως πρ. Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τραπεζοϋπαλλήλων (ΟΤΟΕ). Τι σας έκανε να είστε υποψήφιος στις περιφερειακές εκλογές της 7ης Νοέμβρη;
Σήμερα η πατρίδα μας περνάει τις πιο δραματικές στιγμές από τη μεταπολίτευση. Η υπαγωγή της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ) και η αποδοχή του Μνημονίου διαμορφώνουν μια νέα καταθλιπτική πραγματικότητα για την Ελληνική κοινωνία. Ο εργαζόμενος, ο άνεργος, ο νέος, ο συνταξιούχος, όλη η μεσαία τάξη όπως διαμορφώθηκε στην Ελλάδα βλέπουν το επίπεδο της ζωής τους να καταρρακώνεται, τα δικαιώματα τους να καταστρατηγούνται και το μέλλον τους να είναι αβέβαιο όσο ποτέ.
Οι περιφερειακές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου είναι μία σημαντική ευκαιρία για αφύπνιση του λαού, και διαμόρφωση ενός εναλλακτικού σχεδίου για την Αττική που σήμερα στενάζει από την αποανάπτυξη, τη φτώχεια, την ανεργία, τη μιζέρια. Το μνημόνιο θέλει την περιφέρεια φοροεισπρακτικό μηχανισμό όργανο στις βουλές της τρόικα.
Σε ποιο περιβάλλον γίνονται αυτές οι εκλογές;
Οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας της τελευταίας πενταετίας που με ληστρικό και εγκληματικό τρόπο βάθυναν τις δομικές αδυναμίες της Εθνικής οικονομίας, αποδόμησαν το κράτος πρόνοιας και την εργασία και αμαύρωσαν το διεθνές κύρος της χώρας. Τον Οκτώβρη του 2009 ο Ελληνικός λαός αγανακτισμένος από τη διαφθορά και την ανυποληψία στην οποία βύθισε τη χώρα η κυβέρνηση Καραμανλή, έδωσε ξεκάθαρη εντολή στο ΠΑΣΟΚ να ανορθώσει το κοινωνικό κράτος, να καταργήσει τους αντεργατικούς νόμους της προηγούμενης κυβέρνησης και να συγκρουστεί με τα συμφέροντα και τη διαπλοκή.
Σε πλήρη αντίθεση με τις προεκλογικές δεσμεύσεις ότι «λεφτά υπάρχουν», η κυβέρνηση φάνηκε αδύναμη ή ανίκανη να διαχειριστεί την οικονομική κατάσταση της χώρας και την οδήγησε στην έκθεση στις απειλές «των ΑΓΟΡΩΝ». Η κρίση ελλείμματος μετατράπηκε σε κρίση δανεισμού. Η χώρα διασύρθηκε ως αφερέγγυα και ο Ελληνικός λαός ως ο πιο διεφθαρμένος σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ενώ ο κλοιός που έστησαν οι διεθνείς τοκογλύφοι στη χώρα έσφιγγε επικίνδυνα, η κυβέρνηση αντί να διαπραγματευτεί τους όρους δανεισμού της χώρας, παραδόθηκε στους δανειστές και στο νεοφιλελεύθερο διευθυντήριο του ΔΝΤ. Οι δανειστές πέραν των υψηλότατων επιτοκίων επέβαλαν την πιο σκληρή πολιτική λιτότητας και εξαθλίωσης του Ελληνικού λαού που γνώρισε ποτέ ο τόπος.
Πρώτα πετσόκοψαν τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων που συκοφαντήθηκαν ως υπαίτιοι όλων των δεινών του τόπου, έπειτα μπήκαν στο στόχαστρο οι εργαζόμενοι των ΔΕΚΟ και του ιδιωτικού τομέα και στη συνέχεια οι συνταξιούχοι που είδαν να χάνονται δύο συντάξεις μέσα σε μία μέρα. Συρρικνώθηκαν οι αποζημιώσεις, υπονομεύτηκαν οι κλαδικές συμβάσεις, αυξήθηκε το όριο των απολύσεων, με αποτέλεσμα κάθε μήνα να προστίθενται στρατιές ανέργων που στο τέλος του 2011 θα φθάσουν το 1.000.000. Οι Εργαζόμενοι μένουν απροστάτευτοι στο έλεος των ορέξεων των εργοδοτών. Μόνοι κερδισμένοι από την πολιτική αυτή οι Βιομήχανοι, οι Τραπεζίτες και οι 100 οικογένειες που λυμαίνονται το δημόσιο πλούτο.
Κόντρα στην επίσημη γραμμή του ΠΑΣΟΚ;
Μετά από 35 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στο ΠΑΣΟΚ και στους αγώνες του λαού μας παραμένω πιστός στο τετράπτυχο του οράματος με το οποίο γαλουχηθήκαμε, μεγαλώσαμε, αγωνιστήκαμε, συγκρουστήκαμε. Για εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική δικαιοσύνη, λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική απελευθέρωση και δημοκρατικές διαδικασίες.
Το κίνημα ΠΑΣΟΚ είναι ο φυσικός ιδεολογικός μου χώρος. Είναι βασικό αναντικατάστατο κύτταρο της προσωπικότητάς μου. Ήταν και είναι για μένα τρόπος ζωής. Τα οράματα του για μια Ελλάδα εθνικά ανεξάρτητη και κοινωνικά δίκαιη με χάραξαν ανεξίτηλα και λειτούργησαν ως πυξίδα στον πολιτικό και προσωπικό μου προσανατολισμό. Από τη θέση της Νομαρχιακής του ΠΑΣΟΚ της Αθήνας, τη θέση του Γραμματέα της ΠΑΣΚΕ Τραπεζών, τη θέση του Προέδρου της ΟΤΟΕ και από αρκετές άλλες θέσεις σε Ελληνικό και διεθνές επίπεδο αγωνίστηκα για την ενότητα και τα δικαιώματα των εργαζομένων, εμπνευσμένος από τις αρχές και τις αξίες του ΠΑΣΟΚ.
Το ξήλωμα όμως του κοινωνικού κράτους, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας ,η υποταγή στα διαπλεκόμενα συμφέροντα, είναι γεγονός. Προσωπικά ποτέ μου δεν διάλεξα το ρόλο του παθητικού παρατηρητή των εξελίξεων. Ούτε τώρα θα το κάνω. Δε θα μείνω απαθής, αδρανής ούτε στάσιμος. Με τη στασιμότητα δεν αλλάζουμε τίποτα.
Γιατί όχι με το ψηφοδέλτιο του Γιάννη Δημαρά;
Δυστυχώς το ψηφοδέλτιο του Γιάννη Δημαρά είναι απόλυτα διαβρωμένο από την οικογένεια Μητσοτάκη. 23 υποψήφιοι με προεξέχοντα τον 1ο Αντιπεριφερειάρχη Χρήστο Κουρούση πρώην πρόεδρο της ΟΝΕΔ προέρχονται από τη Νέα Δημοκρατία. Όλοι του κλίματος Μπακογιάννη-άρα υπέρ του μνημονίου. Πρόκειται για ένα ψηφοδέλτιο χωρίς κανένα ιδεολογικό περιεχόμενο.
Γιατί με το ψηφοδέλτιο του Αλέξη Μητρόπουλου;
Στο χέρι όλων μας είναι η περιφέρεια Αττικής να γίνει ο βασικός πυλώνας θεσμικής αντίδρασης του λαού, ακύρωσης του μνημονίου στην πράξη, σύνδεσμος αλληλεγγύης και κοινωνικής οικονομίας. Η περιφέρεια Αττικής θέλει μία ηγεσία με εμπειρία, με γνώση αλλά πάνω από όλα με βούληση και κότσια να διαπραγματευθεί με την τρόικα και την κυβέρνηση αλλά και να αντιδρά σε επιβαλλόμενες αντιλαϊκές πολιτικές.
Το ψηφοδέλτιο «Αττική συνεργασία-Όχι στο μνημόνιο», είναι το όχημα του κόσμου της εργασίας, των ανέργων, των συνταξιούχων, των μικρομεσαίων, των ανθρώπων του καθημερινού μόχθου. Από αυτούς αποτελείται- σε αυτούς απευθύνεται.
Για το λόγο αυτό συντάσσομαι με την προσπάθεια του καθηγητή Αλέξη Μητρόπουλου. Συμμετέχω στην κοινή προσπάθεια συνεύρεσης του κόσμου της βάσης του ΠΑΣΟΚ, του Σοσιαλιστικού χώρου, της ριζοσπαστικής αριστεράς και της οικολογίας.
ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να απευθύνετε στους ψηφοφόρους;
Η πλειοψηφία του κόσμου και κυρίως των νέων, θεωρεί ότι Όλοι είναι ίδιοι και μετεκλογικά ασυνεπείς και επιλέγει την αποχή ως μέσο διαμαρτυρίας. Η αποχή όμως, ευνοεί την ίδια πολιτική που τους καταδυναστεύει.
Τους καλώ όλους να στείλουμε όλοι μαζί ένα μήνυμα, ότι είμαστε παρόντες, αποφασίζουμε εμείς για το μέλλον μας επιλέγοντας την πολιτική που δίνει αξιοπρέπεια στον πολίτη και δύναμη στην πατρίδα. Η ψήφος μας έχει δύναμη-ας τη χρησιμοποιήσουμε για ένα καλύτερο αύριο.
Δημήτρης Τσουκαλάς: τηλέφωνα επικοινωνίας, 6978113903-6972084711
Email: tsoukalas@otoe.gr
ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ
Ο Υπ.Δήμαρχος Σίμος Ρούσσος
2. ΑΘΑΝΑΣΟΥΛΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ, πολιτικός επιστήμων, στέλεχος εθνικού κέντρου πιστοποίησης
3. ΑΛΕΞΑΝΙΑΝ ΙΩΑΝΝΗΣ του ΠΑΝΤΕΛΗ Ιατρός, καρδιολόγος
4. ΑΛΕΞΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ φιλόλογος, εκπαιδευτικός
5. ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του ΙΩΑΝΝΟΥ Γεωλόγος, καθηγητής πανεπιστημίου Αθηνών
6. ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΑΝΔΡΕΑ, ελεύθερος επαγγελματίας »
7. ΑΝΔΡΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ συνταξιούχος
8. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ηλεκτρολόγος, μηχανικός
9. ΒΑΡΒΕΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ φοιτητής ΕΜΠ
10. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ φυσικός, επιχειρηματίας
11. ΒΕΡΕΜΗ ΜΑΡΙΑ του ΙΩΑΝΝΟΥ δικαστικός υπάλληλος
12. ΒΛΑΧΟΓΕΩΡΓΑΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ του ΙΩΑΝΝΟΥ κοινωνιολόγος, στέλεχος ΚΕΘΕΑ
13. ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ μεταλλειολόγος, μηχανικός
14.ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ καθηγήτρια πιάνου και θεατρικού παιχνιδιού.
15. ΓΙΑΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ μηχανολόγος μηχανικός
16.ΓΙΑΚΟΥΜΕΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ του ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ πολιτικός επιστήμων, Επιτροπή κεφαλαιαγοράς »
17. ΓΙΑΝΝΕΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ (ΑΓΓΕΛΙΝΑ) του ΛΕΩΝΙΔΑ εκπαιδευτικός, α βάθμιας
18. ΓΚΑΚΑΣ ΣΕΡΓΙΟΣ του ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ συγγραφέας, σκηνοθέτης
19. ΓΟΛΕΜΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του ΠΑΝΤΕΛΗ οικονομολόγος, ινστιτούτο Πουλαντζάς
20. ΔΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΚΕΛΛΥ) του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ιδιωτική υπάλληλος
21. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ μαθηματκός ,εκπαιδευτικός, ιδιωτικός υπάλληλος
22. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ (ΤΑΣΟΣ) του ΦΩΤΙΟΥ βιβλιοπώλης
23. ΗΣΥΧΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑ–ΧΡΙΣΤΙΝΑ (ΑΛΙΑ) του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ-ΗΡΑΚΛΗ επικοινωνιολόγος
24. ΚΑΚΟΥΡΗ-ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗ ΕΥΓΕΝΙΑ (ΕΒΙΤΑ) του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ δικηγόρος
25. ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του ΕΥΘΥΜΙΟΥ εκπαιδευτικός
26. ΚΑΠΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΑΓΓΕΛΗ εκπαιδευτικός
27. ΚΑΡΑΜΑΝΟΥ ΑΡΓΥΡΩ του ΛΕΩΝΙΔΑ εκπαιδευτικός
28.ΚΑΤΗ–ΜΑΟΥΝΗ ΠΛΥΤΩ(ΛΙΛΥ) του ΓΕΩΡΓΙΟΥ εκπαιδευτικός, γαλλική φιλολογία
29. ΚΙΟΥΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ βιολόγος ερευνητής
30. ΚΟΜΠΟΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ φυσικός, εκπαιδευτικός
31. ΚΟΥΔΟΥΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΝΤΙΑ) του ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ δικηγόρος
32. ΚΟΥΡΑΣΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ .μαθηματικός, εκπαιδευτικός
33. ΚΟΥΡΗ ΝΙΚΟΛΕΤΑ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ φοιτήτρια ΕΜΠ
34. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ του ΦΕΙΔΙΑ πολιτκός μηχανικός
35. ΛΑΠΙΕΡΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ του ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ φοιτητής Νομικής
36. ΛΙΕΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ κτηνίατρος
37. ΜΑΓΡΙΠΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ παιδοψυχίατρος
38. ΜΑΚΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ του ΚΛΕΑΡΧΟΥ ιατρός, γυναικολόγος
39. ΜΑΧΑΙΡΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ γραφίστρια
40. ΜΙΧΑΛΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του ΜΙΧΑΗΛ κοινωνιολόγος, επιθεώρηση εργασίας
41. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΗΛΙΑ φοιτητής ΕΜΠ
42. ΜΠΟΦΥΛΑΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ του ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ εκπαιδευτικός »
43. ΝΙΑΚΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ φοιτητής
44. ΟΛΥΜΠΙΤΟΥ ΕΥΔΟΚΙΑ του ΦΙΛΙΠΠΟΥ καθηγήτρια Ιονίου Πανεπιστημίου
45. ΠΑΠΑΚΡΙΒΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ εκπαιδευτικός,καθηγητής Γαλλικής
46. ΠΑΠΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ (ΝΑΤΑΣΣΑ) του ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ χημικός μηχανικός, εκπαιδευτικός
47. ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ του ΗΛΙΑ οδοντίατρος
48. ΠΟΛΥΤΑΡΧΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του ΛΟΥΚΑ πολιτικός μηχανικός
49. ΡΗΓΑ ΕΛΕΝΗ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΝΕΝΑ) του ΘΕΟΔΩΡΟΥ νομικός, συνταξιούχος υπουργείου δικαιοσύνης
50. ΡΟΥΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ χημικός μηχανικός
51. ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ κοινωνιολόγος,καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
52. ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ εκπαιδευτικός
53. ΣΚΙΑΔΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΑΝΤΩΝΙΟΥ μουσικός
54. ΣΜΑΡΑΓΔΗ ΜΑΡΙΝΑ-ΕΛΕΝΗ του ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗ ιδιωτική υπαλληλος
55. ΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ-ΡΩΜΑΝΟΣ του ΕΥΘΥΜΙΟΥ δημοσιογράφος, συγγραφέας
56. ΤΖΟΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ εκπαιδευτικός
57. ΤΣΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ οικονομολόγος, τραπεζικός υπάλληλος
58. ΤΣΟΥΡΙΝΑΚΗΣ ΘΩΜΑΣ του ΑΝΤΩΝΙΟΥ εκπαιδευτικός
59. ΦΑΣΙΤΣΑ ΚΑΛΛΙΟΠΗ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ εκπαιδευτικός
60. ΦΩΤΕΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ του ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ κοινωνιολόγος
61. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ιδιωτικός υπαλληλος
62. ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ του ΙΩΑΝΝΟΥ σκηνογράφος
η κοινωνική σύνθεση του ψηφοδελτίου της αντίστασης με τους πολίτες του Χαλανδρίου:
γυναίκες 23 ποσοστό: 37,10%
κατά ηλικία:
Νέοι κάτω των 30: 14,52%
31-50: 40,32%
κατά επάγγελμα και εκπαίδευση
- Πανεπιστημιακοί 3 υποψ. 4,84 %
- Εκπαιδευτικοί 20 υποψ. 32,26 %
- Γιατροί 5 υποψ. 8,06 %
- Πολιτικοί Επιστήμονες, Κοινωνιολόγοι Επικοινωνιολόγοι 7 υποψ. 11,30 %
- Νομικοί, Δικηγόροι, Δικαστικοί 4 υποψ. 6,45 %
- Οικονομολόγοι-Βιολόγοι-Φυσικοί-Χημικοί 3 υποψ. 4,84 %
- Ηλεκτρολόγοι, Μηχανολόγοι, Μηχανικοί ,
- Πολιτικοί Μηχανικοί , Μεταλλειολόγοι 5 υποψ. 8,06 %
- Μουσικοί – Συγγραφείς - Καλλιτέχνες 6 υποψ. 9,68 %
- Φοιτητές 4 υποψ. 6,45 %
- Λοιποί (ελ.επαγ, ιδ. Υπάλληλοι, συνταξιούχοι) 5 υποψ. 8,06 %
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)