Έγραφα
πριν από πολλούς μήνες (μεταξύ άλλων
παρεμβάσεών μου για το θέμα : «πρΟΤΑση», τεύχος Νο 28, Φεβρουάριος 2011, τίτλος
: Αετοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο : Αυτονομία = Διόγκωση προβλημάτων, Συγχώνευση
= Λύσεις στο αδιέξοδο) για τους κινδύνους που εγκυμονεί η -
ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ, ΤΟΤΕ - παραμονής του Αετοπούλειου Πολιτιστικού Κέντρου ως αυτόνομου
αυτοτελούς Νομικού Προσώπου.
Σήμερα,
20 μήνες μετά, αφού ΑΤΥΧΩΣ και ΔΥΣΤΥΧΩΣ
πήρε σάρκα και οστά η πρόταση δημοτικών παραγόντων, το Ν.Π. παρέμεινε μόνο (και
έρημο) με το ΦΕΚ 1765Β’ της 5-8-2011. «Νίκη»; Ποιων και για ποιους;
Δεν
θα ήθελα (δεν έχει νόημα και δεν είναι της αρμοδιότητάς μου) να σχολιάσω την
απόφαση του Υπουργού ούτε και της Επιτροπής που πρότεινε την αυτονομία του
Πολιτιστικού Κέντρου. Τα περί «ιστορικότητας», «προσφοράς» κ.λπ. του
Αετοπούλειου ΟΥΔΕΠΟΤΕ και ΚΑΝΕΝΑΣ δεν αμφισβήτησε, πλην όμως, «ιστορικά»,
«παραγωγικά» και «δημιουργικά» είναι άλλα 200 ή 300 Ν.Π. σε ολόκληρη την
Ελλάδα…
Αυτό
που θέλω πραγματικά να μάθω είναι, ποιοι
από τους δημοτικούς παράγοντες
που αποφάσισαν – για δικούς τους και, σε κάποιες περιπτώσεις, για πολιτικούς ή
κομματικούς - επικοινωνιακούς λόγους – να παραμείνει μόνο του το Π.Κ., ήλθαν ποτέ σε επαφή με τους ίδιους τους
εργαζόμενους για να μάθουν πώς
λειτουργεί το Αετοπούλειο, να γνωρίσουν τις ανάγκες του, ποια προβλήματα
αντιμετωπίζουν, ποιες ΣΟΒΑΡΕΣ και ΧΡΟΝΙΕΣ ελλείψεις σε προσωπικό υπάρχουν
(χαρακτηριστικά παραδείγματα η – ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ - έλλειψη μόνιμης ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑΣ,
και οι ελλείψεις ΛΟΓΙΣΤΗ και κλητήρα …) και ΑΝ, εν τέλει, μπορεί να παραμείνει μόνο του το Πολιτιστικό Κέντρο;
Γιατί,
όπως καθημερινά αποδεικνύεται, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ…
Η
Μη ένταξη του Αετοπούλειου σε έναν Ενιαίο Οργανισμό ως αποτέλεσμα συγχώνευσης
με άλλο ή άλλα Νομικά Πρόσωπα του Δήμου μας ή η Μη ένταξή του στις Υπηρεσίες
του κεντρικού Δήμου, δημιουργεί ήδη πρόσθετα οργανωτικά και διοικητικά
προβλήματα.
Το γεγονός, μάλιστα, της απαγόρευσης προσλήψεων μόνιμου προσωπικού
(σε ειδικότητες οι οποίες είναι κάτι παραπάνω από ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ), καθιστά δύσκολη
την αντιμετώπιση των αυξανόμενων – πλέον – αναγκών και απαιτήσεων. Ανάγκες οι
οποίες σαφώς και ΔΕΝ μπορούν να καλυφθούν.
Το
Ν.Π., παρόλες τις προσπάθειες της νέας διοίκησης (κυρίως στο κομμάτι των
πολιτιστικών, το οποίο είναι και το ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΒΕΒΑΙΩΣ – άλλωστε, «Πολιτιστικό
Κέντρο» ονομάζεται…) ΔΕΝ μπορεί να
ανταποκριθεί, ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ κυρίως, όπου οι υπάρχοντες εργαζόμενοι, μην έχοντας επάρκεια γνώσης σε
εξειδικευμένα αντικείμενα όπως τα οικονομικά/δημόσια λογιστικά, δεν είναι
δυνατό να φέρουν εις πέρας πολύ σημαντικά αντικείμενα εργασίας.
Με την υπερπροσπάθεια κάποιων από τους εργαζόμενους και με τον κίνδυνο να
βρεθούν υπόλογοι για θέματα που δεν εμπίπτουν της αρμοδιότητας, της ειδικότητας
και της εξειδίκευσής τους, το πολιτιστικό κέντρο καταφέρνει να λειτουργεί.
Δεν
είναι σε θέση, όμως, να συνδυάσει τις πολλές πολιτιστικές του δραστηριότητες με
τις όλο και αυξανόμενες διοικητικές εργασίες , εκτός και αν μετονομαστεί σε…
«Αετοπούλειο ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ Κέντρο»…
Η
παραμονή του «Αετοπούλειου Πολιτιστικού Κέντρου» ως αυτόνομου Νομικού Προσώπου,
μόνο προβλήματα αναπαραγάγει και, άλλα,
καινούρια, θα επιφέρει, ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ και ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΑ, κυρίως.
Συντηρεί και μεγεθύνει δυσλειτουργίες που ήδη υπάρχουν και τις αναφέρω παραπάνω
(έλλειψη προσωπικού, αδυναμία εκτέλεσης κάποιων – βασικών εργασιών κ.ά), ενώ η αντιμετώπιση των διαρκώς αυξανόμενων
αναγκών σε προσφορά και υπηρεσίες θα είναι σε λίγο καιρό όνειρο απατηλό.
Αντιθέτως,
ο ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ – πλέον – της υπαγωγής των
υπηρεσιών του στον κεντρικό Δήμο, θα δώσει μια οριστική και
«λειτουργική» λύση στο πρόβλημα.
Ακόμη
– έστω - μια πιθανή συγχώνευσή του με άλλα Νομικά Πρόσωπα θα καταστήσει δυνατή
την «εσωτερική μετακίνηση» κάποιων ειδικοτήτων που θα λύσουν – ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ
κυρίως – προβλήματα και θα κάνουν πιο ευέλικτη τη λειτουργία του ΕΝΙΑΙΟΥ –
πλέον – Νομικού Προσώπου.
Δημήτρης Μ. Χανιωτάκης
.jpg)
.jpg)