Σχολικός τροχονόμος και εθελοντισμός.

Μετά και την οριστική περικοπή των κονδυλίων από τον προϋπολογισμό του Δήμου, τα παιδιά μας προσέρχονται κι αποχωρούν από το 5ο Δημοτικό σχολείο, βγαίνοντας στο δρόμο χωρίς την καθοδήγηση κι επίβλεψη του μέχρι πρότινος προβλεπόμενου για την ασφάλειά τους σχολικού τροχονόμου.

Σε μία εποχή κοινωνικής κρίσης όπου οι ανθρώπινες αξίες είχαν παραμεριστεί, ο εθελοντισμός αποτελεί πλέον την ελπιδοφόρα φλόγα μέσα στο σκοτάδι της αδράνειας και της παθητικότητας.

Ως Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 5ου Δημοτικού, κρίνουμε ύψιστης σημασίας και προτεραιότητας την προσφορά εθελοντικής εργασίας για την θέση του σχολικού τροχονόμου, κατά την προσέλευση και αποχώρηση των παιδιών στο σχολείο. Η ασφάλεια των παιδιών είναι υπόθεση ΟΛΩΝ μας, και με την εθελοντική, καθημερινή, και ολιγόλεπτη συμμετοχή μπορούμε να την προσφέρουμε σε ΟΛΑ τα παιδιά του σχολείου.

Ο Εθελοντισμός δίνει νόημα και υπόσταση στις διαχρονικές αξίες του ανθρώπου, καλλιεργώντας την έννοια του συνανήκειν και καθιστώντας τον ενεργό μέλος της κοινωνίας. Όποια/ος επιθυμεί να συμμετάσχει στο πρόγραμμα του εθελοντισμού, ας συμπληρώσει την φόρμα συμμετοχής που θα βρείτε εδώ. Την συμπληρωμένη φόρμα μπορείτε να την δώσετε στα μέλη του συλλόγου απευθείας ή στο παιδί σας για να τη δώσει στον Δάσκαλο ή Δασκάλα του.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ (ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ) SITE ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΝΕΩΝ ΤΟΥ 5ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ.

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΥΝΤΡΟΦΑΡΑ! ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

 

 

Ένας από τους ... διαφορετικούς έφυγε.

 

Αντίο Συντροφάρα, αντίο δάσκαλε.

 

Καλή αντάμωση με το πολιτικό σου τέκνο εκεί πάνω, ξέρεις, εκείνον που μας έκανε όλους να σε λατρεύουμε, επειδή φρόντισε να σε γνωρίσει σε μας ως τον ιδεολογικό μας φάρο.

 

 

ΣΤΙΣ ΦΩΤΟ ΠΟΥ ΨΑΡΕΨΑΜΕ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΡΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ.

 

Πάντα στην πρώτη γραμμή των αγώνων,

 ακόμα και μέχρι τον Σεπτέμβριο, στις κινητοποιήσεις στην ΕΡΤ, όπου είχα την τύχη να μιλήσω μαζί του για τελευταία φορά,

όταν ήρθε σαν παιχνιδιάρης έφηβος, με βούτηξε από πίσω αποκαλώντας με - στα 47 - ΝΕΟΛΑΙΕ,

 

και εκπέμποντας ακόμα και λίγο πριν το τέλος, την δύναμη του πραγματικού αγωνιστή που ακόμα μπορούσε να δίνει το σύνθημα:

 

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ.

 

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΚΑΡΡΑΔΕΣ.

 

ΣΠΑΝΙΟΣ!

 

Ο θάνατος του εμποράκου, η ανάσταση του μπάρμαν Τα εμπορικά καταστήματα κλείνουν, τα μπαρ ανοίγουν. Τι συμβαίνει σε αυτή τη χώρα;

Θεοδωρόπουλος Δημήτρης


Το ένα είναι θεματικό, με οργανικά ροφήματα που δεν ξέρεις καν το όνομά τους, πράσινη διακόσμηση και αντίστοιχης χρωματικής απόχρωσης τσάι· θα ήθελε να είναι κάπου στο Μανχάταν, αλλά δεν είναι. Το άλλο πιο δίπλα θα μπορούσε να βρίσκεται μόνο στην Ελλάδα, έτσι δείχνει η προχειρότητά του, η φλου άποψή του για την υγιεινή και ο τσιμεντένιος φραπές του. Λίγο πιο κάτω, μια παρέα φίλων ψήνει και πουλάει μπέργκερ και η ουρά των υποψήφιων κρεατοφάγων δίπλα στα αδέσποτα της πόλης (που αυτά και αν ξέρουν από καλό φαΐ) δείχνει πως το κάνουν σωστά. Στην επόμενη γωνία ξεπετάγεται ένα μπιστρό δίπλα σε ένα μεζεδοπωλείο, δίπλα σε ένα τεράστιο μπαρ που φιλοδοξεί να γίνει το επόμενο κέντρο της πόλης, αλλά δεν θα γίνει ποτέ και γι' αυτό φταίει και ο μεγαλομανής διακοσμητής του. Ανάμεσά τους τα γνωστά: σκουπίδια, λερά πεζοδρόμια, ορισμένοι - αλλά όχι οργισμένοι - άστεγοι, αποτσίγαρα και σαββατιάτικα τακούνια.


Τον Μάρτιο του 2013, στο κέντρο της Αθήνας, είχαν καταμετρηθεί 861 κλειστά εμπορικά καταστήματα, σε σύνολο 2.909. Το ποσοστό έφθανε στο 29,60%. Και να μην υπήρχαν οι αριθμοί, μια ματιά αρκούσε. Το εμπόριο, με την παλιά του έννοια, αν δεν έχει πεθάνει εντελώς, ψυχορραγεί. Η πτώση της κατανάλωσης, η αύξηση των φόρων, η κρίση, τα εμπορικά κέντρα και η αδυναμία συναγωνισμού των μεγάλων επιχειρήσεων οδήγησαν τους περισσότερους περιφερειακούς εμπόρους στο λουκέτο.


Τη στιγμή που κλείνουν τα εμπορικά, όμως, σε κάθε στενό αυτής της πόλης, από το ιστορικό κέντρο μέχρι το Παγκράτι, το Χαλάνδρι, την Κηφισιά, ξεπετάγονται μαγαζιά εστίασης. Καφέ, σουβλατζίδικα νέας και παλαιάς κοπής, ιταλικά café, μπαρ με απωθημένα Νέας Υόρκης, συνεταιριστικά καφενεία με χύμα ρακή, μεζεδοπωλεία με φθηνές τηγανητές ποικιλίες, μπαρ με κακό οινόπνευμα, μπαρ με μπάρμεν που μιλούν για τα κοκτέιλ με ύφος πυρηνικού επιστήμονα και καφετέριες της σειράς. Παντού διασκέδαση ή τουλάχιστον «διασκέδαση».


Οι αριθμοί, όμως, τι λένε; Σε επικοινωνία με τον Δήμο Αθηναίων, ανακοινώθηκε πως δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τον αριθμό των Αδειών Καταστημάτων Εστίασης που έχουν εκδοθεί από τον περασμένο χρόνο. Αν και οι διαμάχες στο Δημοτικό Συμβούλιο για την ανεξέλεγκτη αδειοδότηση καταστημάτων μαίνονται εδώ και καιρό, προς το παρόν δεν χρειάζονται αριθμοί, μια απλή βόλτα αρκεί για να διαπιστωθεί η έκρηξη. Τι γίνεται σε αυτή την πόλη;


Από την πλευρά των καταστηματαρχών όλη αυτή η ιστορία ίσως και να είναι κατανοητή. Το τέλος της μισθωτής εργασίας όπως την ξέραμε, τα φθηνότερα ενοίκια, τα ακόμη φθηνότερα μεροκάματα, οι απελπισμένες μόδες (κάποτε τα βιντεοκλάμπ, μετά τα γυμναστήρια, μετά τα γιαουρτάδικα, τώρα τα μπαρ), η όρεξη για δημιουργία, μια μάχη με την καθημερινότητα, όχι με τον μισθό πια, αλλά με τις εισπράξεις της ημέρας, δικαιολογεί την υπερπληθώρα των εγκαινίων. Ο ΦΠΑ μειώθηκε και ίσως για κάποιους να βγαίνει ο μήνας έστω και οριακά.

Από την πλευρά των πελατών όμως; Πώς ζούνε όλα αυτά τα μαγαζιά; Είναι κάποιου είδους επιθανάτιος ρόγχος του καταναλωτή; Είναι μια απόδειξη πως του Ελληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει όταν πρόκειται για το τζιν τόνικ; Είναι ένα χαβαλετζίδικο βγάλσιμο της γλώσσας στη λιτότητα; Είναι η αδράνεια της ανεργίας;

Ή μήπως απλώς θέλουμε να ξορκίσουμε τη μοίρα μας και γι' αυτό κάθε Σάββατο η Αθήνα κάνει πάρτι στους δρόμους; Δεν είναι κακό, δεν είναι κατακριτέο, είναι ανθρώπινο και έχει ξαναγίνει. Εχει καταγραφεί κιόλας, στο εξαιρετικό μυθιστόρημα του Κάριλ Φερέ «Μαπούτσε» (εκδόσεις Αγρα), που μιλάει για την Αργεντινή μετά το ΔΝΤ.

Γράφει ο Φερέ: «Το Μπουένος Αϊρες ήξερε ότι η χρυσή του εποχή ήταν παρελθόν και ότι δεν θα επέστρεφε ποτέ. Τώρα, ρακένδυτα πιτσιρίκια τριγυρνούσαν μπροστά στα κτίρια του Σέντρο, άνθρωποι κοιμούνταν σε χαρτόκουτα, έψαχναν τα σκουπίδια ή κάθονταν ξαπλωμένοι κατά μήκος του πεζοδρομίου. Οι κινηματογράφοι είχαν μετατραπεί σε εμπορικά κέντρα με μια απρόσωπη πολυτέλεια και η συνήθεια των μπιστρό εξακολουθούσε να υπάρχει (...) Η οργή διαπότιζε τους τοίχους της πρωτεύουσας, όμως το άρωμα εξορίας που απέπνεαν δεν εμπόδιζε τα ζευγάρια να φιλιούνται στο στόμα στη μέση του δρόμου, νέοι και γέροι χωρίς να ντρέπονται, ούτε να κρατούν τα προσχήματα, σαν να ήθελαν να εξορκίσουν τη μοίρα που κατέτρεχε τη χώρα τους». Σας θυμίζει κάτι;

*Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2013

ΑΧΑΧΑ! ΒΑΣΗ ΕΚΤΟΞΕΥΣΗΣ ΠΥΡΑΥΛΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ!!!! ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΧΟΛΙΑΣΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΘΑ ΣΧΟΛΙΑΣΟΥΜΕ!

Η Καλαμάτα, λόγω γεωφυσικής θέσης, είναι η καλύτερη πύλη για το Διάστημα παγκοσμίως, για εκτοξεύσεις πυραύλων περιήγησης στο Διάστημα για τουριστικούς λόγους!

Του Κώστα Χαρδαβέλλα

Η Ελλάδα αν εκμεταλλευόταν το γεγονός αυτό, θα γινόταν το παγκόσμιο κέντρο για διαστημικό τουρισμό, κερδίζοντας χιλιάδες θέσεις εργασίας, αλλά και έσοδα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ κάθε χρόνο.

Η συγκλονιστική αυτή αποκάλυψη έγινε από τον Έλληνα Διευθυντή και Καθηγητή του Κέντρου Αεροδιαστημικής Μηχανικής στο πανεπιστήμιο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνιας και ερευνητή στο Κέντρο Ames της NASA, κ. Περικλή Παπαδόπουλο, στο συνέδριο «Μία περιφέρεια, ένας πλανήτης», που έγινε προχθές στην Καλαμάτα, οργανωμένο από το δίκτυο ellines.com του εξαιρετικού συναδέλφου Χρήστου Μπάρλα.

Έντονη συγκίνηση προκάλεσε στο ακροατήριο ο καθηγητής κ. Π. Παπαδόπουλος, όταν παρουσίασε την ομάδα του από νέους Έλληνες επιστήμονες, που εργάζονται στην Ελλάδα αφιλοκερδώς και έχουν δημιουργήσει τον πρώτο ελληνικό δορυφόρο Λ-sat. Στην ομιλία του ο κ. Παπαδόπουλος, που είχε τίτλο «Ευκαιρίες ανάπτυξης στον τομέα της Αεροδιαστημικής στην Ελλάδα», είπε τα εξής:

«Η Καλαμάτα λόγω της θέσης της στον παγκόσμιο χάρτη έχει τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα για να δημιουργήσουμε εδώ, στην Ελλάδα, τη μεγαλύτερη βάση εκτόξευσης επανδρωμένων πυραύλων στο Διάστημα για τουριστικούς λόγους. Ο διαστημικός τουρισμός αυξάνεται αλματωδώς και ήδη λόγω της αδιαφορίας της Ελλάδας, άλλα κράτη με μικρότερα πλεονεκτήματα από την Καλαμάτα, όπως το Άμπου Ντάμπι, η Ισπανία και η Νορβηγία, δημιουργούν ήδη τέτοιες βάσεις εκτόξευσης για τον διαστημικό τουρισμό, αναμένοντας τεράστια έσοδα».

Να σημειωθεί ότι κ. καθηγητής Περικλής Παπαδόπουλος, που γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1963, συμμετείχε για περισσότερο από 10 χρόνια στο πρόγραμμα προσεδάφισης του διαστημικού οχήματος Curiosity στον πλανήτη Άρη και έχει τιμηθεί με ειδικό βραβείο από τη NASA για τις διαστημικές του έρευνες.


Read more: http://www.newsbomb.gr/koinwnia/story/360676/pyli-gia-to-diastima-i-kalamata#ixzz2iRzc4kcM

ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΟΚΤΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ: ΕΠΙΝΑΝ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟΙ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΝΕΡΟ!

Στα κεραμίδια είναι οι κάτοικοι της Βουλγαροκτόνου - ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ -  με την ΕΥΔΑΠ και την τεχνική υπηρεσία του δήμου.

Ο λόγος;

Πριν μερικές μέρες έγινε κάποια εκσκαφή για κάποιες επισκευές στο δίκτυο υδροδότησης που ήταν γνωστό ότι θα προκαλούσε ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΌΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΟΣΙΜΟΥ ΝΕΡΟΥ για κάποιες μέρες.

Και ήταν γνωστό διότι σε ένα μέρος των οικιών, οι συνδημότες μας βρήκαν μια ειδοποίηση που προειδοποιούσε γι' αυτό, στο γραμματοκιβώτιό τους

ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΟΛΟΙ - όπως λένε οι κάτοικοι - και πάντως σίγουρα χωρίς να υπάρχει η αντίστοιχη επιμέλεια στην ΑΞΑΣΦΑΛΙΣΗ της ενημέρωσής τους από τον δήμο για ένα τέτοιο ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟ θέμα.

ΠΟΙΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ της προχειρότητας του δήμου (που δίνει τις άδειες τομής, άρα οφείλει και εκείνος σε τέτοιες περιπτώσεις ΝΑ ΜΕΡΙΜΝΑ για την υγεία των κατοίκων) και βέβαιως της ΕΥΔΑΠ;

Έχει πάθει ΣΟΒΑΡΕΣ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΤΙΔΕΣ όλος ο δρόμος που ΚΑΤΑΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙ  τους πιο ευπαθείς και ευαίσθητους και περισσότερο τα παιδιά.

Η φίλη που μας ενημέρωσε μας έλεγε ότι το 13χρονο κοριτσάκι της ταλαιπωρείται μέρες τώρα και μας ζήτησε να τους .... περιλάβει η ΠΛΑΤΕΙΑ

Τώρα βέβαια έχουμε αναγνώστες/τριες και τις "κόρες ναυάρχου" που ενώ κοκκινίζουν με το ήθος μας επιμένουν να μπαίνουν στην Πλατεία (λες και τους βάζει κανείς με το ζόρι) οπότε θα βρίσουμε με .... τρόπο:

ΕΙΣΤΕ ΓΛΟΙΩΔΕΙΣ, ΓΛΙΤΣΕΣ, ΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΟΙ, ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟΙ, ΑΧΡΕΙΟΙ, όσοι ευθύνεστε γι' αυτό το αίσχος σε βάρος της υγείας των συνδημοτών μας. 

... που δεν φροντίσατε ΡΕ ΝΟΥΜΕΡΑ να ΣΙΓΟΥΡΕΥΤΕΙΤΕ ότι ενημερώσατε σωστά τους ανθρώπους, να πιουν πέντε μέρες εμφιαλωμένο νερό,  και τους στείλατε.

 "ΚΕΝΥΑ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΝΕΙ ΡΕ ΑΓΓΕΛΕ, ούτε το νερό;" 

... όπως μου είπε η φίλη μου που δεν την έκανες καλά ούτε με διπλό LEXOTANIL.

Θα φταίει κανείς ρε σεις γι' αυτό, θα αποδοθούν ευθύνες ή εμείς θα φταίμε πάλι που το γράψαμε;

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΕΟΠΥΥ ΚΑΤΩ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΚΑΙ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΕΝΟΙΚΙΑ

 

Σε άρθρο της ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ (http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=113119300) γίνεται αναφορά σε "ενοίκια για σουίτες" που καταβάλλει ο ΕΟΠΥΥ. 

Στο ρεπορτάζ της έγκυρης εφημερίδας αναφέρεται:

"Ενδεικτική είναι η περίπτωση κτιρίου στον Πειραιά -στην Αγ. Σοφία- όπου το κόστος ενοικίασης για τον ΕΟΠΥΥ ανέρχεται σε 12,7 ευρώ ανά τ.μ. Λίγα μέτρα πιο κάτω, ο Οργανισμός ενοικιάζει παρόμοιο κτίριο μόλις 5,76 ευρώ ανά τ.μ. Σύμφωνα πάντως με τις τρέχουσες τιμές της αγοράς, η «οροφή» στα ενοίκια που σημειώνεται στον Πειραιά είναι τα 8,53 ευρώ ανά τ.μ..
Στην Καρδίτσα, καταγράφεται η υψηλότερη απόκλιση στα μισθώματα με βάση την τιμή ανά τετραγωνικό μέσα στην ίδια περιοχή. Ο ΕΟΠΥΥ καταβάλλει ενοίκιο 13,77 ευρώ ανά τ.μ., όταν στην ίδια περιοχή πληρώνει 2,94 ευρώ ανά τ.μ.."

Ενδεικτική είναι η περίπτωση κτιρίου στον Πειραιά -στην Αγ. Σοφία- όπου το κόστος ενοικίασης για τον ΕΟΠΥΥ ανέρχεται σε 12,7 ευρώ ανά τ.μ. Λίγα μέτρα πιο κάτω, ο Οργανισμός ενοικιάζει παρόμοιο κτίριο μόλις 5,76 ευρώ ανά τ.μ. Σύμφωνα πάντως με τις τρέχουσες τιμές της αγοράς, η «οροφή» στα ενοίκια που σημειώνεται στον Πειραιά είναι τα 8,53 ευρώ ανά τ.μ..
Στην Καρδίτσα, καταγράφεται η υψηλότερη απόκλιση στα μισθώματα με βάση την τιμή ανά τετραγωνικό μέσα στην ίδια περιοχή. Ο ΕΟΠΥΥ καταβάλλει ενοίκιο 13,77 ευρώ ανά τ.μ., όταν στην ίδια περιοχή πληρώνει 2,94 ευρώ ανά τ.μ..

 Όπως αναφέρουν στελέχη του ΕΟΠΥΥ, πρόκειται για πολύ υψηλά ενοίκια, «δεν είμαστε εμπορικό κατάστημα για να διατηρούμε δομές σε πολυσύχναστους εμπορικούς δρόμους. Δεν χρειάζεται να είμαστε επί της Κηφισίας, ας είμαστε έναν δρόμο πίσω». Σχολίαζαν μάλιστα ότι στην Αττική τα ενοίκια πλέον κινούνται στα 3 ευρώ ανά τ.μ..

ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΧΑΛΑΝΔΡΙ;

 Το κτίριο είναι 521 τ.μ. με μίσθωμα 2495 ευρώ το μήνα δηλαδή 4,8ευρώ/τ.μ..

Καμία σχέση με τα ενοίκια των 13 ευρώ ανά τ.μ.

Και σύμφωνα με πληροφορίες μας σε εξέλιξη βρισκόταν διαπραγμάτευση για περαιτέρω περικοπή του ενοικίου που μπορεί να φτάσει και τις 2000, δηλαδή 3,8 ευρώ ανά τ.μ.

Ε ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΙΣΘΩΜΑ ΓΙΑ ΣΟΥΙΤΑ και βέβαια πρόκειται για ένα κτίριο που βρίσκεται στην Σοφ. Βενιζέλου και όχι την ... Μεσογείων όπου εξυπηρετούνταν, όταν δεν είχε ξεκινήσει η διαδικασία της αποδυνάμωσης του κέντρου - όπως έχουμε αναδείξει με στοιχεία- χιλιάδες περιστατικά.

Θυμίζουμε (http://stinplatia.blogspot.gr/2012/09/blog-post_3475.html)

Μας τύπωσε (ο τότε προϊστάμενος Θ. Βαρδουλάκης) λοιπόν στατιστικά στοιχεία από το σύστημα: 1^ο εξάμηνο 2011, 1^ο εξάμηνο 2012 για να συγκρίνουμε:

1^ο ΕΞΑΜΗΝΟ ΤΟΥ 2011:

ΣΥΝΟΛΟ ΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΙΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΩ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ: 18500 ραντεβού.

ΣΥΝΟΛΟ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΜΕΝΩΝ ΡΑΝΤΕΒΟΥ (τα υπόλοιπα δεν έγιναν με ευθύνη των ασφαλισμένων): περίπου 11.200 ραντεβού.

Σε αυτά πρέπει αν προστεθούν και περίπου 2700 έκτακτα (μη προγραμματισμένα) ραντεβού για περιπτώσεις ανάγκης.

ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΑΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΟΥ κλείστηκαν 6800 ραντεβού και διεκπεραιώθηκαν – μαζί με τα έκτακτα 3200).

 

Στο ρεπορτάζ της ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ αναφέρεται επίσης και το εξής επιχείρημα:

 

Υπάρχει δυνατότητα συγχώνευσης μονάδων που δεν οδηγούν σε συρρίκνωση αλλά σε βελτιωμένη λειτουργία παροχής υπηρεσιών. Για παράδειγμα στο Χαλάνδρι προβλέπεται συγχώνευση δύο κτιρίων: το ένα βρίσκεται στην μία άκρη της περιοχής και το άλλο στην άλλη και μάλιστα 150 μ. από τη μονάδα Χολαργού. (βρίσκεται επί της Μεσογείων)

 

Σύμφωνα λοιπόν με την δική μας έρευνα ακριβώς το ίδιο επιχείρημα  - αντίστροφα όμως - χρησιμοποιούν στους ασφαλισμένους του  Χολαργού για να ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΟ ΕΚΕΙ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ!!!!
 

Υπάρχει το .... Κάτω Χαλάνδρι!!!

Μιλάμε για τις γνωστές γκαιμπελικές μεθόδους προπαγάνδας που καθημερινά αναδεικνύουμε διότι αποτελούν πλέον το πιο ισχυρό αντίπαλο για όσους επιχειρούν να φρενάρουν την μνημονιακή λαίλαπα και να περιορισούν τις απώλειες.

 

Πάντως ΕΧΘΕΣ ο δήμαρχος Χολαργού κ. Ξύδης ΕΝΗΡΓΗΣΕ και επισκέφτηκε την διοίκηση του ΕΟΠΥΥ, όπου ΑΠΑΙΤΗΣΕ όχι μόνο να μην κλείσει το κατάστημα Χολαργού αλλά να καλυφθούν τα κενά του. 

 

Ο δικός μας; Είναι ΑΕΙΚΙΝΗΤΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ!

 

Διότι μήνες τώρα το κέντρο του ΚΑΤΩ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ απαξιώνεται, μένει ΧΩΡΙΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ και εντάσσεται μέσα στην επικοινωνιακή προετοιμασία για λουκέτο χωρίς ο δήμος να είναι ΜΠΡΟΣΤΑ - ΕΠΙΣΠΕΥΔΩΝ - στην προσπάθεια αποτροπής ενός τέτοιου ενδεχόμενου.

Που αν δεν ήταν οι συνταξιούχοι του Κάτω Χαλανδρίου και το ΚΚΕ (για να λέμε και του ... άλλου το δίκιο) το κατάστημα θα είχε κλείσει .... αντουφέκιστα.

Το θέμα της αποστελέχωσης του κέντρου από γιατρούς θα είναι το αυριανό μας θέμα.

ΣΠΥΡΟΣ ΤΖΙΟΚΑΣ ΣΤΗΝ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΣΕΠ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

 "Οι ΚΟΙΝΣΕΠ αμφισβητούν τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα των υπηρεσιών, όπου επιχειρείται η πλήρης ανταποδοτικότητα των παροχών. Είναι η κερκόπορτα της ιδιωτικοποίησης των κοινωνικών υπηρεσιών της Αυτοδιοίκησης, καθώς και αν ακόμα υποθέσουμε ότι για την παρούσα περίοδο θα απορροφήσει τους υπάρχοντες εργαζομένους είναι βέβαιο ότι στην επόμενη φάση θα συμβληθεί με ιδιώτες".

Ναι, κάποια συνέβαιναν και παλιότερα. Εξάλλου καπιταλισμό είχαμε και καπιταλισμό έχουμε. Τώρα, όμως, το αφεντικό τρελάθηκε! Στην εποχή του μνημονιακού πάγου έγιναν τα πάντα λάστιχο, και κυρίως οι εργασιακές σχέσεις. Ακόμα και οι ενασχολούμενοι με την Αυτοδιοίκηση μπερδεύονται στον λαβύρινθο αυτόν των εργασιακών σχέσεων, ακόμα και 5 μεροκάματα τον μήνα για κάποιους μήνες προκηρύσσουν οι δήμοι. Και μη χειρότερα, δηλαδή!
Μεταξύ αυτών των εργασιακών σχέσεων, ιδιαίτερα προβεβλημένη είναι αυτή των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων, ΚΟΙΝΣΕΠ. O όρος είναι ελκυστικός και παραπλανητικός. Παρουσιάζεται έτσι αθώα ως ένα κοινωνικό εγχείρημα της κοινωνικής λεγόμενης οικονομίας, ενώ στην πραγματικότητα είναι ένα σχέδιο νεοφιλελεύθερης έμπνευσης που έχει ως προφανή στόχο τη διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών της Αυτοδιοίκησης και τη μεταβίβαση αυτών στον ιδιωτικό τομέα. Το νέο αυτό υβρίδιο απλώνεται σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες της Αυτοδιοίκησης, όπως  το πνευματικό Κέντρο, το κολυμβητήριο, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί και τώρα και το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι».

Η διαδικασία αυτή αποτελεί συνήθως, κατά τους εισηγητές, «αναγκαστική» διαδικασία, όπως και πολλές άλλες μετά τη μνημονιακή καταιγίδα που σαρώνει τους ΟΤΑ. Διάλυση δομών, διακοπή συμβάσεων, απαγόρευση προσλήψεων, διαθεσιμότητες και επικείμενες απολύσεις, μαζική συνταξιοδότηση υπό τον φόβο απολύσεων, οικονομική ασφυξία και άμεση ή έμμεση στάση πληρωμών.
Έτσι αρχίζει να λειτουργεί ο εκβιασμός... μαφιόζικα. Το ερώτημα που διαρκώς παρουσιάζεται είναι: «πώς θα λειτουργήσουν οι παιδικοί σταθμοί, το πρόγραμμα 'Βοήθεια στο σπίτι', το πολιτιστικό κέντρο, αφού απαγορεύονται οι προσλήψεις; Και η απάντηση έφτασε... με τον ν. 4019/2011 (ΦΕΚ Α' 216), όπου θεσπίστηκε η νέα νομική μορφή, η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση ως φορέας της κοινωνικής οικονομίας!
Έτσι λοιπόν οι εντεταλμένοι της τρικομματικής κυβέρνησης αναγκάζουν τις κοινωνικές δομές να λειτουργήσουν. Μόνο με αυτόν τον τρόπο, την Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση, η οποία περιγράφεται ως ένας αστικός συνεταιρισμός κοινωνικού σκοπού με περιορισμένη ευθύνη των μελών του, ο οποίος διαθέτει εκ του νόμου εμπορική ιδιότητα. Συμπράττουν, λοιπόν, τουλάχιστον 7 άτομα και το νεοφιλελεύθερο πείραμα ξεκινά στου κασίδη το κεφάλι. Αυτοί μπορούν να συνάπτουν προγραμματικές συμβάσεις με το Δημόσιο, τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και τους ΟΤΑ α' και β' βαθμού.

Ο φερετζές στην προκειμένη περίπτωση δεν θα μπορούσε να λείπει. Είναι η διάσωση των εργαζομένων, οι οποίοι καλούνται αναγκαστικά να συντηρήσουν το υβρίδιο. Υποταγή, λοιπόν, ή θάνατος! Αφόρητη πλήξη. Αφόρητη θλίψη... κατάθλιψη. Λένε ότι όταν βιώνεις την αυταπάτη τη θεωρείς πραγματικότητα. Ίσως συμβαίνει και αυτό σε αρκετούς αυτοδιοικητικούς, που υποτίθεται ότι είναι αντίθετοι, αλλά συνεχίζουν να πιστεύουν ότι με τον τρόπο αυτό βοηθούν τους εργαζομένους.
Τον εκβιασμό αυτόν υφίστανται τώρα και οι εργαζόμενοι στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι». Ή υποτάσσονται στο υβρίδιο των ΚΟΙΝΣΕΠ ή ρίχνονται και αυτοί στον Καιάδα της ανεργίας. Πάνω από 3.500 εργαζόμενοι στο ΒΣΣ και 130.000 ηλικιωμένοι ωφελούμενοι και ΑμεΑ στον Καιάδα των νεοφιλελεύθερων πειραμάτων. Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις παρουσιάζονται ως μονόδρομος για τους εργαζόμενους αυτούς από την τρικομματική μνημονιακή κυβέρνηση.

Οι ΚΟΙΝΣΕΠ αμφισβητούν τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα των υπηρεσιών, όπου επιχειρείται η πλήρης ανταποδοτικότητα των παροχών. Είναι η κερκόπορτα της ιδιωτικοποίησης των κοινωνικών υπηρεσιών της Αυτοδιοίκησης, καθώς και αν ακόμα υποθέσουμε ότι για την παρούσα περίοδο θα απορροφήσει τους υπάρχοντες εργαζομένους είναι βέβαιο ότι στην επόμενη φάση θα συμβληθεί με ιδιώτες. Και αυτό θα το έχουν επιτρέψει οι αυτοδιοικητικοί, οι οποίοι για πρόσκαιρες ανάγκες πολιτικής επιβίωσης θα θυσιάσουν τις επόμενες γενιές. Οι οπαδοί του νέου αυτού υβρίδιου θα έχουν ήδη σταδιακά μετατρέψει τις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων σε επιχειρήσεις ειδικού σκοπού και τα κοινωνικά αγαθά που δικαιούμαστε όλοι ανεξαιρέτως σε υπηρεσίες-εμπορεύματα, που μπορούν να τ' απολαμβάνουν μόνο όσοι μπορούν να τα πληρώσουν.
Αυτό που τώρα επιχειρείται είναι μετά τις περικοπές των κονδυλίων των ΚΑΠ στο 60%, και της ΣΑΤΑ σχεδόν στο 50%, να συνεχιστεί η λειτουργία των υπηρεσιών με την εφαρμογή της πλήρους ανταποδοτικότητας στις παρεχόμενες υπηρεσίες όπως: σχολεία, μεταφορές μαθητών, βρεφονηπιακοί σταθμοί, δημοτικά ιατρεία, ΚΑΠΗ, πρόγραμμα βοήθειας στο σπίτι, προνοιακές παροχές, καθαριότητα, δημοτικά έργα, περιβάλλον, πολιτισμός, αθλητισμός.

Από την άλλη πλευρά τα θύματα αυτού του δράματος, οι εργαζόμενοι, θα λειτουργούν στις συνθήκες ενός σύγχρονου δουλεμπορίου, χωρίς συνδικαλιστικά δικαιώματα και με επισφαλή και περιορισμένου χρόνου εργασία. Σύγχρονες εταίρες στις ορέξεις του άπληστου κεφαλαίου. Και απέναντι στον τρόμο της ανεργίας θα δέχονται τον έναν εκβιασμό μετά τον άλλο. Με εκβιαστικούς όρους και υπό τον φόβο της ανεργίας, οι εργαζόμενοι θα αναγκαστούν να μετατραπούν σε... συνεταιριστές μετόχους, να χάσουν όλα τα εργασιακά δικαιώματα που απορρέουν από την εξαρτημένη σχέση εργασίας, ακόμα και τον μισθό τους, αναλαμβάνοντας το ρίσκο του “μερίσματος”.
Από την άλλη οι θύτες, κυβέρνηση και συνοδοιπόροι, βαστάζοι δήμαρχοι, θα επιχαίρουν με τα κατορθώματά τους, καθώς σταδιακά θα διώξουν το άγος της παροχής των κοινωνικών υπηρεσιών που τόσο τους στενοχωρούσε και θα επιδοθούν σε πιο τελέσφορες διαδικασίες, όπως για παράδειγμα οι πελατειακές σχέσεις, που απλόχερα προσφέρονται με τις ΚΟΙΝΣΕΠ. Αυτοί επιλέγουν την υπηρεσία που θα δώσουν σε συνεταιριστικές επιχειρήσεις, αυτοί οργανώνουν τη χρηματοδότηση και, κυρίως, αυτοί μετατρέπουν τον επισφαλή συμβασιούχο υπάλληλο σε μέτοχο επιχείρησης!
Έτσι διαλύεται και το τελευταίο κοινωνικό ανάχωμα, διαλύεται ο κοινωνικός ρόλος της Αυτοδιοίκησης. Μετατρέπεται σε χώρο ανάλγητο, όπου υπεισέρχεται ο άγριος ανταγωνισμός. Ο χώρος του κέρδους. Και αυτό δεν κρύβεται με φερετζέδες. Πρόσφατα μάλιστα το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους επέβαλε 23% ΦΠΑ στις ΚΟΙΝΣΕΠ, θεωρώντας ότι είναι ιδιωτικός τομέας. Τα βέλη εκ των έσω...

Στον ορυμαγδό αυτό της μνημονιακής πολιτικής παίρνουν τις ιδέες μας και μας τις κάνουν λιώμα. Η κοινωνική οικονομία στην Αυτοδιοίκηση αξιοποιείται (συνεταιρισμός, εταιρεία λαϊκής βάσης κ.λπ.) με βάση τις αντιλήψεις που απορρέουν από τη νεοφιλελεύθερη οικονομική λογική των Συνθηκών της Ε.Ε. Δεν πρόκειται δηλαδή, στην ουσία, για κοινωνική οικονομία, ούτε για κοινωνικό συνεταιρισμό, αλλά για «συνεταιριστικού τύπου επιχείρηση», με το βάρος να μετατοπίζεται προς την επιχειρηματικότητα, αποκλίνοντας μάλιστα και από διατάξεις που χαρακτηρίζουν τις θεμελιακές συνεταιριστικές αρχές.

Τι σημαίνει αυτό; Τίποτα και πολλά. Ας είμαστε όλοι περισσότερο προσεχτικοί και λιγότερο γαλαντόμοι. Απέναντι στις άγριες αυτές πολιτικές που μας έχουν εξαθλιώσει ο στόχος είναι ένας: ενότητα για την ανατροπή τους. Η προσοχή μας οφείλει να είναι διαρκώς στραμμένη στην αποφυγή αφορμών αποπροσανατολισμού και παρέλκυσης. Οι καιροί είναι εξαιρετικά δύσκολοι και δεν συγχωρούν αστοχίες.

* Ο Σπύρος Τζόκας είναι συντονιστής του Τμήματος Αυτοδιοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ και μέλος του Δ.Σ. της ΚΕΔΕ

http://www.avgi.gr/article/113653/koinonikes-sunetairistikes-epixeiriseis-koinsep-i-kerkoporta-tis-idiotikopoiisis