ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΡΟΥΣΤΗΣ: Θεσμοί -Κυβέρνηση : 5-0

του Α. Κρούστη

Σκέφτηκα να γράψω το άρθρο αυτό χωρίς να το στολίσω με λογοτεχνικό ύφος και ούτε να δείξω το θυμό μου για όσα ζούμε. Έτσι ξερά. Τεχνοκρατικά και λογικά.

 Η υπερήφανη διαπραγμάτευση λοιπόν των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, δια στόματος πρωθυπουργού στη ΔΕΘ το 2016, έθετε 5 πολύ συγκεκριμένους στόχους:

Στόχοι.

1.     Να κλείσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα η δεύτερη αξιολόγηση γιατί η καθυστέρηση της έχει δυσβάστακτο κόστος για την οικονομία.

2.     Την απομείωση και η ελάφρυνση του χρέους.

3.     Να ενταχτεί η Ελλάδα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαράκωσες (QE) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

4.     Να αποκλιμακωθούν οι στόχοι επίτευξης πλεονασμάτων του 2018 από 3,5% σε 2.5% το 2019 και σε 2% το 2020.

5.     Να επιτευχθούν οι απαιτούμενοι ρυθμοί ανάπτυξης της τάξεως του 2,7%

Επίτευξη.

1.     Η αξιολόγηση έπρεπε να κλείσει το Φεβρουάριο του 2016 και έκλεισε 16 μήνες μετά. Τον Ιούνιο του 2017. Τα 5,6 δις μέτρα που επιβλήθηκαν σε όλους μας ήταν αποτέλεσμα αυτής της καθυστέρησης.

2.     Καμία μείωση χρέους. Επαναλήφτηκαν οι δεσμεύσεις του Eurogroup του 2012, εφόσον επιτευχθούν οι στόχοι και εφαρμοστούν οι ψηφισμένες διαρθρωτικές αλλαγές.

3.     Η ένταξη της Ελλάδος στην Ποσοτική Χαλάρωση θα σηματοδοτούσε την μείωση κόστους δανεισμού, την αύξηση της ρευστότητας, την άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και την έξοδο της χώρας στις αγορές. Δεν επετεύχθη τίποτα.

4.     Το πρωτογενές πλεόνασμα όχι μόνο δεν μειώθηκε το 3,5% στο 2,5% για το 2019 , αλλά επεκτάθηκε έως το 2022 και το 2% του 2020 , για 40 χρόνια μετά το 2060

5.     Μετά από μια κούρσα ύφεσης η κυβέρνηση ασθμαίνοντας , μετά από τη φορολογική καταιγίδα που επέβαλε παντού, τώρα  μπορεί να φτάσει σε ρυθμό ανάπτυξης γύρω στο 1,5% στο μισό σχεδόν του αρχικού στόχου της.

Κόστος συνολικής αστοχίας;

100 δις. €

Συμπέρασμα;

Φύγετε …..!

ΕΝΩ ΑΜΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΘΑ ΗΣΥΧΑΣΟΥΜΕ!

 

Η μη καταβολή των δεδουλευμένων, ακόμα και μακροχρόνια, δεν συνιστά βλαπτική μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας, εκτός αν ο εργοδότης έχει την πρόθεση να σε εκβιάσει να παραιτηθείς, αποφάσισε ο Άρειος Πάγος.

Θα πηγαίνεις λοιπόν στον εργοδότη και θα τον ρωτάς: "Αφεντικό, δεν πιστεύω να θέλεις να με κάνεις να παραιτηθώ και δεν με πληρώνεις εδώ και ένα χρόνο". Αυτός θα σου απαντά: "Όχι ρε, πώς σου πέρασε από το μυαλό;" 

Και θα συνεχίζεις να δουλεύεις απλήρωτος, αφού οι προθέσεις του είναι αγνές.

Εύγε στον Άρειο Πάγο που βρίσκεται πάντα στο πλευρό του εργαζόμενου και διαλύει αυτή την αντιπαραγωγική εμμονή ότι το να μην πληρώνεται κάποιος είναι βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας.

 Κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει καν μισθός, γιατί δημιουργεί τριβές και συγκρούσεις ανάμεσα στους ανθρώπους.

(το έκλεψα από ανάρτηση του σύντοφου Δ.Σ. στο φατσομπούκι)

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ! ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ πρ. ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΑΛΥΜΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΑ ΙΜΙΑ!!!!!!

Διχάζει η απόφαση για τον πρώην δήμαρχο Καλύμνου, Δημήτρη Διακομιχάλη. Ήταν εκείνος που είχε σηκώσει στα Ίμια την ελληνική σημαία το 1996...

Την αποκάλυψη έκανε ο ίδιος, ο πρώην δήμαρχος Καλύμνου, με συνέντευξή του στο Blue Sky. Όπως είπε καλείται με απόφαση του ελεγκτικού συνεδρίου να πληρώσει 50.000 ευρώ γιατί του καταλογίστηκε ότι ενίσχυε οικονομικά επί επτά χρόνια παράνομα τον βοσκό που πήγαινε στα Ίμια για να φροντίσει τα κατσίκια του. «Μέχρι το 2002, ως δήμαρχος, κράτησα το βοσκό Αντώνη Βεζυρόπουλο στα Ίμια, εγκρίνοντάς του, με αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου, ποσό 2 εκατομμυρίων δραχμών σημερινά 6.000 ευρώ το χρόνο, ώστε να μπορεί να καλύπτει τα έξοδα καυσίμων, πηγαινοερχόμενος με τη βάρκα του στις βραχονησίδες που είναι απόσταση 6, 5 μιλίων από το λιμάνι της Καλύμνου...

Τα ποσά ήταν για να αγοράζει τροφή, να μεταφέρει νερό και να περιποιείται τακτικά τα κατσίκια, επιβεβαιώνοντας έτσι την ελληνική κυριαρχία, όπως έκανε επί χρόνια νοικιάζοντας τις βραχονησίδες από το δήμο. Διότι πρόκειται για δημοτική έκταση, σύμφωνα με Ιταλικούς, βρετανικούς, αμερικανικούς και τουρκικούς χάρτες που έχω», είπε ο κύριος Διακομιχάλης σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο «Blue Sky».

Ο πρώην δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης, ο οποίος είχε υψώσει την ελληνική σημαία στα Ίμια καλείται να πληρώσει το ποσό αυτό από τη τσέπη του αναδρομικά και εντόκως, με το σκεπτικό ότι οι δαπάνες αυτές δεν ήταν νομίμως υλοποιημένες. «Μετά τον Απρίλιο του 2004, και την αλλαγή, εν τω μεταξύ, της δημοτικής αρχής το 2002, ο βοσκός δεν πήγαινε, αφού δεν είχε την οικονομική στήριξη του δήμου, ενώ ο ίδιος δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα έξοδα'' λέει ο κύριος Διακομιχάλης και ξεσπά...

Δεν πάει πια. Ειδικά τώρα, που έχουμε γενικευμένη αμφισβήτηση του Αιγαίου. Επειδή ούτε το υπουργείο Εξωτερικών ούτε το υπουργείο Αιγαίου μπόρεσε να καλύψει το ποσό, μου καταλόγισαν ως μη νόμιμες δαπάνες 50.000 ευρώ. Όταν ο βοσκός πήγαινε στα Ίμια τα τουρκικά πλοιάρια προσπαθούσαν να τον παρενοχλήσουν αλλά μέχρι εκεί. Σήμερα, δεν υπάρχει πλέον ζώσα ψυχή στα Ίμια».

http://www.newsit.gr

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΣΦΑΛΙΑΡΑΣ

ΓΚΡΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΣΤΟΝ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟ

Τέθηκε εχθές σε ισχύ η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου να μεταφέρει την λαϊκή του Κεντρικού Χαλανδρίου από τον χώρο που χρόνια λειτουργούσε στην Μικράς Ασίας.

Έχουμε ήδη καμιά δεκαριά τηλέφωνα στην Πλατεία να ασχοληθούμε με το θέμα, έχουμε κουτσομπολιά περί του ρόλου μεγaλοπαράγοντα της διοικήσεως που επέβαλε - κατά τον καταγγέλλοντα -  την αλλαγή για να φύγει η λαϊκή μπροστά από το σπίτι του/της που γινόταν εκεί αλλά δεν θέλουμε ΑΚΟΜΑ να ασχοληθούμε.

Και δεν θέλουμε να ασχοληθούμε μέχρι να περάσουν δύο - τρεις Τρίτες με το καινούργιο σύστημα, να το "εμπεδώσει" η γειτονιά, να μαζέψουμε στοιχεία  για να το αξιολογήσουμε ως προς την λειτουργικότητά του και τις επιπτώσεις του.

Οπότε σταματήστε να βρίζετε, δεν κάνουμε γαργάρα το θέμα αλλά εμείς γράφουμε όταν αυτά που γράφουμε ΔΕΝ ΕΠΙΔΕΧΟΝΤΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ, είναι τεκμηριωμένα.

Σε ένα μόνο από τα τηλεφωνήματα που δεχτήκαμε θα σταθούμε προς το παρόν και θα το συνυπογράψουμε απολύτως, αν και δεν πρόκειται για κάτι νέο.
Όταν ψηφιζόταν το νέο ΓΠΣ της διοίκησης Συμεών τα πράγματα ήταν ορατά για όποιον είχε μάτια να τα δει.

Τι μας είπε ο αναγνώστης μας;

ΟΤΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΛΑΪΚΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ έγινε ουσιατικά ΑΧΡΗΣΤΗ, ΔΕΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ καθόλου, την νότια - νοτιοανατολική περιοχή του κέντρου.
Είναι πάρα πολύ πιο μακρυά από ότι ήταν και βέβαια δεν  μπορεί κάποιος να πάρει το καροτσάκι από την Φ. Λίτσα ή την Ζήνωνος και να φτάσει στην Μικράς Ασίας να ψωνίσει μπρόκολο.

Και χρήστες από την γειτονιά αυτή διαμαρτύρονται δικαιολογημένα. Και είναι πολλοί.

Βέβαια το γεγονός ότι το παραδοσιακό, το ιστορικό κέντρο της πόλης γίνεται όλο και πιο δύσκολο στον κάτοικο να ζήσει εκεί και να εξυπηρετήσει τις καθημερινές ανάγκες του δεν είναι κεραυνός εν αιθρία.

Ούτε τυχαίο είναι ότι στα δελτία τύπου του γραφείου προπαγάνδας η λαϊκή που χρόνια γινόταν στην Γυφτοπούλου και πίσω και βέβαια ήταν Η ΛΑΪΚΗ ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ - με άλλες δύο λαϊκές στην Τούφα και το Κάτω Χαλάνδρ ι -  αναφέρεται έντεχνα ως "ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΥ" .

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ αλλά και των περιοχών σταδιακής επέκτασής του δεν αποτελούν προτεραιότητα των καθεστωτικών δυνάμεων του SALT LAKE CITY.
Έτσι και αλλιώς να φύγουν πρέπει.
ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΤΑ ΚΥΕ!
Τι μας νοιάζει αν έχουν ΛΑΪΚΗ να ψωνίσουν.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ης ΜΑΗ: «Δεύτερη αξιολόγηση, κυβερνητική ’’αυτομαστίγωση’’ και η ανάγκη αντίδρασης του κυρίαρχου Λαού»

«ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ης ΜΑΗ»

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ 

ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ – ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Αθήνα, 4 Ιουλίου 2017

«Δεύτερη αξιολόγηση, κυβερνητική ’’αυτομαστίγωση’’ και η ανάγκη αντίδρασης του κυρίαρχου Λαού»

«Κανείς δεν περίμενε περαιτέρω μέτρα για το χρέος σ’ αυτή τη φάση» παραδέχθηκε πριν δύο ημέρες ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Χουλιαράκης, από το βήμα συνεδρίου του Economist και προσέθεσε: «δεν είχαμε προσδοκίες ότι το Eurogroup θα μπορούσε να ξεκλειδώσει τη συμμετοχή στην ποσοτική χαλάρωση» και εξήγησε ότι «αυτή είναι μία απόφαση, την οποία θα λάβει μόνη της η ΕΚΤ».

Η επίσημη τοποθέτηση του κ. Χουλιαράκη δεν «αδειάζει» απλώς την επίσημη κυβερνητική προπαγάνδα, η οποία ούτως ή άλλως είχε σαν σκοπό να προσφέρει «φύλο συκής» στους «απογυμνωμένους» κάθε πολιτικής σοβαρότητας βουλευτές της πλειοψηφίας, αλλά πολύ περισσότερο προσβάλλει, για μια ακόμη φορά με τον πλέον χυδαίο τρόπο, τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού.

Κανείς δεν περίμενε βεβαίως τον κ. Χουλιαράκη, για να αντιληφθεί την μειοδοτική πολιτική της Κυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. Η ολοκληρωτική παράδοσή της στις ορέξεις της νεοφιλελελεύθερης διεθνούς και των τοκογλύφων δανειστών, που πίσω από το «τυράκι» των χαμηλών επιτοκίων (τη στιγμή βέβαια που το κόστος χρήματος είναι μηδενικό) κρύβουν την καταλήστευση του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου της χώρας, την εξαθλίωση των ντόπιων παραγωγικών δυνάμεων και την υποθήκευση της λαϊκής κυριαρχίας στο πλαίσιο των μεγάλων συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή μας, αποτελεί εθνική και κοινωνική προδοσία.

Η πραγματικότητα, με βάση την απόφαση του Eurogroup για την β’ αξιολόγηση, είναι τραγική. Μετά την ψήφιση και προνομοθέτηση σκληρών μέτρων για φορολογουμένους και συνταξιούχους από το 2019, η Ελληνική κυβέρνηση δεσμεύθηκε για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του Α.Ε.Π έως και το 2022 και «ίσα» ή μεγαλύτερα, αλλά κοντά στο 2% του Α.Ε.Π έως και το 2060. 

Γίνεται αντιληπτό, ότι η αποδοχή της διατήρησης των εξωφρενικών παραπάνω πλεονασμάτων για 42 χρόνια από σήμερα, που, σημειωτέον, καμία χώρα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έως σήμερα δεν πέτυχε, σημαίνει πρακτικά την διατήρηση συνθηκών λιτότητας και αναπτυξιακής «βύθισης», με συντριβή των υπαρχουσών παραγωγικών «νησίδων», λόγω της άγριας υπερφορολόγησης για την επίτευξη αυτών των «αιματηρών» πλεονασμάτων, συνδυασμός, που μπορεί να αποβεί μοιραίος για τον λαό, αλλά και για τα εθνικά συμφέροντα. Σε μια εποχή έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, που η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι σε εγρήγορση και να «εξάγει» οικονομικό δυναμισμό και αυτοπεποίθηση, η πολιτικοοικονομική της ηγεσία αποδέχεται για τις επόμενες δεκαετίες, ότι θα παραμείνει ένα «οικονομικό πτώμα».

Αν σε όλα τα παραπάνω προστεθεί η εκχώρηση, σε βαθμό δημεύσεως, της δημόσιας περιουσίας στο λεγόμενο «Υπερταμείο», η οποία επιδιώκεται να πέσει στα χέρια ιδιωτών, που, υποτίθεται, διαθέτουν τα κεφάλαια για να την αξιοποιήσουν, η έφοδος, που επίκειται μέσω των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών στην περιουσία του Ελληνικού λαού, οι συνθήκες εργασιακού «Μεσαίωνα» σε όλους τους τομείς, με πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η επιχειρούμενη εξαφάνιση των μικρομεσαίων ελεύθερων επαγγελματιών και αγροτών και η έξοδος του πιο μορφωμένου τμήματος της νέας γενιάς στις παραγωγικές μηχανές της Δύσης, ως έτοιμο επιστημονικό προσωπικό, είναι προφανές ότι δημιουργείται ένα «σπιράλ οικονομικού θανάτου» της χώρας.

Η χειρότερη, δε, πτυχή της οδυνηρής αυτής πραγματικότητας είναι η απουσία οποιουδήποτε οδικού χάρτη εξόδου από αυτόν τον φαύλο, καταστροφικό κύκλο και η έλλειψη ενός σχεδίου εθνικής παραγωγικής ανασυγκρότησης, με βάση τα συντριπτικά της πλεονεκτήματα, που υπάρχουν σε πάρα πολλούς τομείς.

Να θυμίσουμε ότι μετά τη Β ’Αξιολόγηση, προέκυψε «νέος κατάλογος», του επικαιροποιημένου Μνημονίου, με 113 προαπαιτούμενα, ανάμεσα στα άλλα περιλαμβάνει κομβικά ζητήματα για την εγχώρια αγορά ενέργειας μέχρι το τέλος του Προγράμματος, το 2018. Στα ενεργειακά, ξεχωρίζουν μεταξύ άλλων η πώληση των λιγνιτικών μονάδων της Δ.Ε.Η, ο νέος διαγωνισμός για την ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ, και οι παρεμβάσεις στην αγορά φυσικού αερίου. Επίσης προβλέπονται, μειώσεις συντάξεων, μειώσεις φαρμακευτικής δαπάνης, αλλαγή του τρόπου απόφασης προκήρυξης απεργίας, από τα συνδικάτα και άλλα.

Δεν προκαλούν λοιπόν την έκπληξή μας, ούτε οι συγκεκριμένες δηλώσεις, ούτε και η συνέχιση της πορείας που χάραξαν οι νυν κυβερνώντες, άξιοι συνεχιστές του «ευάρεστου έργου» όσων προηγήθηκαν.

Προκαλούν όμως την υπομονή μας και, ελπίζουμε, να προκαλέσουν την τελική, απελευθερωτική, ανατρεπτική αντίδραση του ελληνικού λαού.

Εμείς, ως «Πρωτοβουλία 14ης Μάη» θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις προς σε αυτήν την κατεύθυνση. Η ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, η επαναφορά της συνταγματικής νομιμότητας και της λαϊκής κυριαρχίας σε μια κατεύθυνση βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής απελευθέρωσης δεν αποτελούν ουτοπία, αλλά μονόδρομο.

«Πρωτοβουλία 14ης Μάη»

Επιστολή του Δημάρχου Ηλιούπολης προς αιρετούς και συναδέλφους

Αγαπητέ Συνάδελφε,

Με τις 11 ήμερες κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στις υπηρεσίες καθαριότητας των Δήμων η ελληνική κοινωνία δοκιμάστηκε για μια ακόμη φορά, καθώς αναδείχτηκαν έντονα οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις αντιλήψεων και συμπεριφορών.

Από την μία εργαζόμενοι που έδιναν αγώνα χάνοντας μεροκάματα σε πολύ δύσκολους καιρούς, ακόμη και μόνιμοι που δεν τους αφορούσε το θέμα, με αποκλειστικό κριτήριο την συνδικαλιστική συνείδηση αλληλεγγύης και από τη άλλη ακόμη και συμβασιούχοι που έφτιαχναν απεργοσπαστικούς μηχανισμούς με την ελπίδα ότι οι υπόλοιποι θα βγάλουν το φίδι από την τρύπα.

Από τη μία οι πολίτες που «τσίμπησαν» αμέσως το τυράκι της εύκολης και επιπόλαιας λύσης, της απόλυσης των εργαζομένων και της ιδιωτικοποίησης των μηχανισμών καθαριότητας και από την άλλη οι συνειδητοποιημένοι πολίτες που γνωρίζουν τις ολέθριες επιπτώσεις της ιδιωτικοποίησης και αντιστάθηκαν στον πειρασμό, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των εργαζομένων.

Από τη μία τα ΜΜΕ που εκφράζοντας συγκεκριμένα συμφέροντα ιδιωτικοποίησης της καθαριότητας, έτρεχαν με τις κάμερες από Δήμο σε Δήμο για να αναδείξουν την «ικανότητα» εκείνων των Δημάρχων που κρατούσαν καθαρούς τους Δήμους τους, ή αυτούς που προωθούσαν την ιδιωτικοποίηση, χωρίς βέβαια να τους ρωτήσουν ούτε μια φορά που τα πήγαιναν και από την άλλη τα ΜΜΕ που κράτησαν ορθή και ψύχραιμη στάση αναδεικνύοντας το τεράστιο πρόβλημα υγείας, σεβόμενα όμως και τα εργασιακά δικαιώματα και τις περιβαλλοντικές διαστάσεις του προβλήματος.

Και το χειρότερο! Από τη μια οι Δήμαρχοι που βγήκαν ευθαρσώς και στήριξαν το κίνημα των συμβασιούχων και τον δίκαιο αγώνα τους και από την άλλοι οι ελάχιστοι «ικανοί» που βγήκαν στις κάμερες, αξιοποιώντας τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, ποιώντας την νήσσαν για την επίσημη τοποθέτηση της ΚΕΔΕ και εκθέτοντας τους συναδέλφους τους, εισέπρατταν συγχαρητήρια.

Οι ελάχιστοι αυτοί συνάδελφοι, για τους οποίους η ΚΕΔΕ δεν βρήκε ούτε λέξη να πει προκειμένου να στηρίξει τον αγώνα και την συνέπεια της πλειοψηφίας των υπολοίπων, ενδεχομένως προέβησαν και σε ένα περιβαλλοντικό έγκλημα που εκθέτει ανεπανόρθωτα την Τοπική Αυτοδιοίκηση και αναιρεί όλη την προσπάθεια για την περιβαλλοντική αναβάθμιση των Δήμων.

Οι Δήμαρχοι αυτοί είτε αρνούνται να πουν που πήγαν και πέταξαν τα σκουπίδια τόνων και 11 ημερών, είτε εκτοξεύουν διάφορες ανεδαφικές δικαιολογίες περί αόρατων – απομονωμένων χώρων προσωρινής εναπόθεσης.

Πολύ δε περισσότερο βγήκαν στην κάμερα και αντί να πουν την αλήθεια ότι η μη συσσώρευση σκουπιδιών στους Δήμους τους πολύ απλά οφείλεται στο ότι οι εργαζόμενοί τους είναι απεργοσπάστες, απέκρυψαν το γεγονός και παρουσιάστηκαν ως δήμαρχοι ιδιαίτερων ικανοτήτων που αξίζουν επαίνων, σε αντίθεση βέβαια με τους υπόλοιπους «άχρηστους» και «ανίκανους» που αφήνουν τους δημότες τους στο έλεος του θεού.

Αγαπητέ Συνάδελφε,

Όπως κι εσύ θα διαπίστωσες, οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων είχαν ως μοναδική τελικά επίπτωση, την στροφή της κοινής γνώμης εναντίον των δημοτικών αρχών.

Ούτε η Κυβέρνηση θεωρήθηκε άμεσα υπεύθυνη για το πρόβλημα , ούτε οι εργαζόμενοι που εντέλει υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους.

Συμπερασματικά υπεύθυνοι ήταν οι ανίκανοι δήμαρχοι που σε αντίθεση με άλλους, στάθηκαν ανίκανοι να καθαρίσουν τις πόλεις τους.

Μέσα σε τέτοιες συνθήκες όμως η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να έχει ούτε μέλλον, ούτε κύρος.

Για μια φορά ακόμη, μέλη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με κυρίαρχο το ένστικτο της ατομικής αυτοσυντήρησης, έσπευσαν να την εκθέσουν σπάζοντας κάθε συλλογική ευθύνη.

Όπως συνέβη και στο παρελθόν με την οικονομική διαχείριση, με τις καταπατήσεις, με τις παράνομες χωματερές, με τις απευθείας αναθέσεις, με την μη είσπραξη τελών, με τις προσλήψεις και με όλες αυτές τις περιπτώσεις που κηλίδωσαν ανεπανόρθωτα τον τίτλο του Δημάρχου και του αιρετού.

Η μεγάλη ευθύνη ανήκει στα συλλογικά όργανα που σιώπησαν και με μοναδικό γνώμονα τις πολιτικές ισορροπίες άφησαν εκτεθειμένη τη μεγάλη πλειοψηφία των αιρετών που δίνουν ιδρώτα και αίμα για την υπόθεση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του τόπου του ο καθένας, με συντριπτικό προσωπικό κόστος.

Ένα τέτοιο «άδειασμα» δεν μπορεί παρά να οδηγήσει στην αποσύνθεση της συλλογικότητας και στην απαξίωση του θεσμού.

Καλώ λοιπόν τα συλλογικά όργανα και ειδικά την ΚΕΔΕ να πάρουν θέση δημοσίως και να στηρίξουν όλους εκείνους του Δημάρχους που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και με συνέπεια στις αξίες που πρεσβεύει η Αυτοδιοίκηση, σήκωσαν το βάρος και το κόστος των κινητοποιήσεων.

Τους καλώ να βγουν και να πουν την αλήθεια. Με ποιο τρόπο ορισμένοι Δήμοι παρέμειναν καθαροί; Που πήγαν τα σκουπίδια τον καιρό που ο ΧΥΤΑ της Φυλής ήταν κλειστός και αποκλεισμένος; Τι είδους μυστικές συνεννοήσεις έκαναν κάτω από το τραπέζι με ιδιώτες και εργαζόμενους;

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση σήμερα έχει ανάγκη περισσότερο από κάθε φορά από μια ηγεσία με θάρρος και άποψη. Μια ηγεσία που να μπορεί να σηκώσει το βάρος και τις ευθύνες των αιρετών που εκπροσωπεί και μια ηγεσία που να μεταδίδει σιγουριά σε όλη την κοινωνία για να προστατεύσει το θεσμό από τις απειλές και τους κινδύνους.

Ειδάλλως είμαστε όλοι άξιοι των πράξεών μας και της κοινωνικής απαξίωσης.