Ημερομηνία εκλογών ΟΤΑ: Ο ΣΥΡΙΖΑ επικαλείται τον Ραγκούση και «σηκώνει» το θέμα πολιτικά & νομικά

«Πολιτικές και άλλες πρωτοβουλίες» προκειμένου να μην περάσει η «απολύτως παράλογη και παράνομη μεθόδευσή της κυβέρνησης σχετικά με την ημερομηνία διεξαγωγής των αυτοδιοικητικών εκλογών παρά το γεγονός ότι έχει συναντήσει τη σφοδρή αντίδραση του νομικού κόσμου, αλλά και πλήθους πολιτικών και αυτοδιοικητικών στελεχών, που κάθε άλλο παρά «υποκινούμενοι» από το ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να θεωρηθούν», προαναγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Συγκεκριμένα, λίγες ώρες μετά τη συνέντευξη του πρώην υπουργού Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση στην aftodioikisi.gr, την οποία και επικαλείται εμμέσως πλην σαφώς, με δήλωσή του ο Κώστας Πουλάκης, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος για την Αυτοδιοίκηση χαρακτηρίζει την απόφαση της κυβέρνησης «ευθέως παράνομη, επιβαρύνει αδικαιολόγητα των κρατικό προϋπολογισμό, σε μία συγκυρία που η κοινωνία καλείται να καταβάλει βαρύ τίμημα, ενώ την ίδια στιγμή δεν έχει καμία αιτιολογική βάση, παρά μόνο τις μικροκομματικές σκοπιμότητες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να αποκρύψουν κατά το δυνατόν το μήνυμα καταδίκης που θα στείλουν οι πολίτες και στις αυτοδιοικητικές και στις ευρωπαϊκές κάλπες.»

Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ έχει ως εξής:

Σε σχέση με τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις για την παράνομη διεξαγωγή των αυτοδιοικητικών εκλογών στις 18 και 25 Μαΐου, αντί της 25ης Μαΐου και 1ης Ιουνίου που είναι το ορθό, ο Κώστας Πουλάκης, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος για την Αυτοδιοίκηση, έκανε την ακόλουθη δήλωση :

Η κυβέρνηση εμμένει στην απολύτως παράλογη και παράνομη μεθόδευσή της σχετικά με την ημερομηνία διεξαγωγής των αυτοδιοικητικών εκλογών, παρά το γεγονός ότι έχει συναντήσει τη σφοδρή αντίδραση του νομικού κόσμου, αλλά και πλήθους πολιτικών και αυτοδιοικητικών στελεχών, που κάθε άλλο παρά «υποκινούμενοι» από το ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να θεωρηθούν.

Η κυβερνητική «λαθροχειρία», προκειμένου οι αυτοδιοικητικές εκλογές να διεξαχθούν μία εβδομάδα νωρίτερα από το κανονικό, είναι ευθέως παράνομη, επιβαρύνει αδικαιολόγητα των κρατικό προϋπολογισμό, σε μία συγκυρία που η κοινωνία καλείται να καταβάλει βαρύ τίμημα, ενώ την ίδια στιγμή δεν έχει καμία αιτιολογική βάση, παρά μόνο τις μικροκομματικές σκοπιμότητες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να αποκρύψουν κατά το δυνατόν το μήνυμα καταδίκης που θα στείλουν οι πολίτες και στις αυτοδιοικητικές και στις ευρωπαϊκές κάλπες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να ανεχθεί μικροπολιτικά παιχνίδια που στοχεύουν στη νόθευση της έκφρασης της λαϊκής βούλησης. Θα πάρουμε όλες τις απαραίτητες πολιτικές και άλλες πρωτοβουλίες, προκειμένου να μην επιτρέψουμε σε αυτή την επικίνδυνη κυβέρνηση να συμπαρασύρει τη χώρα στην αντιδημοκρατική της κατρακύλα. Και σε αυτή την προσπάθεια, είμαστε σίγουροι ότι θα έχουμε δίπλα μας όλους τους δημοκρατικούς πολίτες της χώρας.

http://www.aftodioikisi.gr

Αιτήματα ή δεσμεύσεις;

Μπαλτάς Αριστείδης από την Αυγή

Ενδέχεται η Αριστερά να αναλάβει σύντομα πλήρεις κυβερνητικές ευθύνες. Να κληθεί να πραγματοποιήσει το όνειρο που είχε αρχίσει να κάνει πράξη το ΕΑΜ τότε, στις απελευθερωμένες περιοχές της χώρας. Το όνειρο που τη στοιχειώνει ολόκληρη -είτε το ξέρουμε είτε όχι, αλλά έτσι λειτουργεί η ιστορία- από την εποχή εκείνου. Η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη. Μόλις ελάχιστα χρόνια πριν δεν θα μπορούσαμε καν να ονειρευτούμε ότι θα βρισκόμαστε εδώ. Οπότε το ερώτημα είναι: πόσο έχουμε συνειδητοποιήσει τη νέα κατάσταση και πώς πράττουμε σήμερα; Πόσο έχουμε όντως "ωριμάσει βίαια", κατά την εύστοχη φράση του Γιάννη Δραγασάκη (και χρόνια του πολλά), και πώς η "βίαιη ωρίμανση" μπορεί να εκδηλωθεί; Γιατί μέχρι σήμερα αλλιώς είχαμε μάθει να πορευόμαστε.

Σήμερα είμαστε αναγκασμένοι να πραγματοποιήσουμε μια μεγάλη στροφή. Είμαστε αναγκασμένοι να δεσμευόμαστε, όχι να διεκδικούμε

Είχαμε μάθει να διατυπώνουμε αιτήματα, να τα συναρθρώνουμε και να τα ιεραρχούμε, να τα προβάλλουμε και να μαχόμαστε γι αυτά, να κερδίζουμε μερικά και να χάνουμε άλλα, να διαπραγματευόμαστε, να υποχρεωνόμαστε κάποιες φορές να συμβιβαστούμε για να ξεκινήσουμε και πάλι. Τα αιτήματα απευθύνονταν στον αντίπαλο. Ήταν εκείνος που κυριαρχούσε, εκείνος που αναγκαζόταν να υποχωρήσει ή είχε τη δύναμη να παραμείνει ανένδοτος. Όσα αιτήματα δεν ικανοποιούνταν παρέμεναν ανοιχτά. Και τα πιο πολλά εξακολουθούν να παραμένουν. Και να πολλαπλασιάζονται ραγδαία.

Αν εξαιρέσουμε κάποιους συλλογικούς φορείς και λίγους δήμους, η Αριστερά δεν έχει μάθει να κυβερνά υπό τη δική της σημαία. Δηλαδή να ικανοποιεί στην πράξη τα δικά της αιτήματα υπό τη δική της πολιτική ευθύνη. Να τα ικανοποιεί, μάλιστα, συνδυασμένα και σε συνθήκες ιδιαίτερα σκληρές. Υπό δουλείες που της είναι αδύνατον να ξεπεράσει αμέσως. Και των οποίων η υπέρβαση απαιτεί μακρόπνοο σχέδιο, πλήρως εμπεριστατωμένο.

Σήμερα είμαστε αναγκασμένοι να πραγματοποιήσουμε μια μεγάλη στροφή. Είμαστε αναγκασμένοι να δεσμευόμαστε, όχι να διεκδικούμε. Είμαστε αναγκασμένοι να αναλάβουμε ρητά πολύ συγκεκριμένες υποχρεώσεις και να ιεραρχήσουμε αυτές, όχι τα αιτήματά μας.

Η στροφή δεν είναι καθόλου εύκολη. Προϋποθέτει γνώση. Γνώση των πραγματικών συνθηκών που θα συναντήσουμε, των δυνατοτήτων που θα οικοδομήσουμε, των αντιστάσεων που θα αντιμετωπίσουμε. Γνώση εις βάθος και γνώση κατά πλάτος.

Η στροφή προϋποθέτει ακόμη, ίσως περισσότερο, ρηξικέλευθες μεγάλες ιδέες και υψηλό φρόνημα. Κυρίως υψηλό φρόνημα. Όχι μόνο στο επίπεδο των κυβερνητικών κλιμακίων αλλά παντού. Σε κάθε κοινωνικό χώρο. Φρόνημα στηριγμένο στη γνώση και στην αλληλεγγύη, φρόνημα ικανό να κατανικά μεγάλες αντιστάσεις. Φρόνημα που θα ωθεί τα πράγματα εκεί όπου επιδιώκουν οι μεγάλες ιδέες μας.

Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε βαθιά ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς δεν θα είναι εκεί για να της απευθύνουμε αιτήματα. Ούτε θα βρεθεί εκεί επειδή θα της έχουμε αναθέσει να τα ικανοποιήσει. Η κυβέρνηση της Αριστεράς δεν θα είναι της Αριστεράς αν δεν είναι υπόθεση όλων. Θα έχουμε όντως ωριμάσει όταν ο καθένας και η καθεμιά ανακαλύψουμε τι ακριβώς θέλουμε να αλλάξει και πώς μπορούμε να το αλλάξουμε. Και αρχίσουμε να το αλλάζουμε από σήμερα. Με την καθοριστική συνδρομή και την ακλόνητη αλληλεγγύη των διπλανών μας. Διευρύνοντας κάθε μέρα τα όρια του εφικτού. Μόνον έτσι μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα τιμήσει το όνομά της. Κι εμείς μαζί της.

Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΩΝ ΚΛΕΙΝΕΙ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ....

ΛΕΥΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ - ΛΕΕΙ - ΜΙΑ ΕΧΤΡΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

Πρόκειται για μια κατάκτηση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, που αποτελούσε χρόνιο αίτημά της, με σκοπό την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και μόλις πρόσφατα σε σύσκεψη των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της με αρμόδιους υπουργούς και τον πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά, εγκρίθηκε η άμεση υλοποίησή του.

Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας και πρόεδρο της Ένωσης Ξενοδόχων νομού Μαγνησίας, κ. Κώστα Λεβέντη, η πρόταση των ξενοδόχων βρήκε σύμφωνους τους υπουργούς Τουρισμού, Παιδείας και Εργασίας, οι οποίοι δρομολογούν αντίστοιχα στα υπουργεία τους, τις απαραίτητες διαδικασίες εφαρμογής της.

Όπως αναφέρει ο κ. Λεβέντης, ο εν λόγω θεσμός, υλοποιείται εδώ και χρόνια σε χώρες της Ευρώπης, με τον τίτλο «Λευκές εβδομάδες», κατά τις οποίες τα σχολεία κλείνουν για να δοθεί η δυνατότητα σε οικογένειες να εκδράμουν σε χιονισμένους ορεινούς προορισμούς, εξ ού και ο τίτλος «Λευκές».

Μια ...πρώτη γεύση του θεσμού, είχε πάρει η χώρα μας το 2004, όπου για μοναδική φορά (μέχρι και σήμερα), στο πλαίσιο Ευρωπαϊκού προγράμματος, που αφορούσε στην παιδεία, τα σχολεία χρηματοδοτήθηκαν για την οργάνωση τετραήμερων και πενθήμερων ψυχαγωγικών εκδρομών, σε ορεινούς προορισμούς. Ο κ. Λεβέντης επισημαίνει δε ότι, καταλύματα του Πηλίου είχαν φιλοξενήσει τότε, 5.000 μαθητές.
«Σχολική ανάπαυλα», αποφασίστηκε να τιτλοφορείται επίσημα στη χώρα μας, η ετήσια πλέον εφαρμογή του θεσμού, από φέτος, που θα παρατείνει την περίοδο του χειμερινού τουρισμού και σύμφωνα με τα όσα προβλέπεται να γίνουν, ο κ. Λεβέντης, μας είπε: «Στις 4 με 7 Μαρτίου 2014, ( μετά την Καθαρά Δευτέρα στις 3 Μαρτίου), θα παραμείνουν κλειστά τα σχολεία, για να μπορούν οι οικογένειες να εκδράμουν σε ορεινούς προορισμούς και να απολαύσουν το πλούσιο φυσικό περιβάλλον των βουνών μας και τα χιονισμένα τοπία του.

Κίνητρο για τέτοιες εξορμήσεις θα δώσουν οι ειδικές χαμηλές τιμές, έως και 50% μειωμένες, στα καταλύματα, που θα οριστεί να ισχύσουν από τις κατά τόπους Ενώσεις Ξενοδόχων, για την περιοχή τους αντίστοιχα».
Αναλυτικότερα για τη σημασία του θεσμού, ο κ. Λεβέντης τονίζει: «Η πρωτοβουλία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, μόνο στη θετική κατεύθυνση για την ενίσχυση του εσωτερικού τουρισμού μπορεί και πρέπει να χαρακτηριστεί.

Η διαφοροποίηση των θετικών δεικτών του εισερχόμενου τουρισμού με τους αρνητικούς δείκτες του εσωτερικού τουρισμού, στην ουσία έχει οδηγήσει στην κατάρρευση της εσωτερικής αγοράς τουρισμού.
Όσο καλά και αν εξελίσσεται ο εισερχόμενος τουρισμός, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων αλλά και προορισμών ολόκληρων σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, βασίζεται στην εσωτερική μας αγορά, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο πρόεδρός μας, κ. Γιάννης Ρέτσιος.
Η Θεσσαλία, κατ’ εξοχήν προορισμός εσωτερικού τουρισμού στην 12μηνη τουριστική περίοδό της με τον χειμερινό τουρισμό να έχει πληγεί λόγω της οικονομικής κρίσης που οι Έλληνες βιώνουν ,με το γνωστό αποτέλεσμα της μείωσης των εισοδημάτων τους, μόνο θετική επίδραση θα έχει στην υλοποίηση της «σχολικής ανάπαυλας».
Η θετική θέση του ίδιου του πρωθυπουργού ,ο οποίος έδωσε οδηγίες για την άμεση εφαρμογή στο 2014 και η σύμφωνη γνώμη της υπουργού κας Όλγας Κεφαλογιάνη μας δίδει την εφαρμογή της πρωτοβουλίας να υλοποιείται άμεσα.

Βασικό ρόλο θα παίξουν οι τοπικές ενώσεις ξενοδόχων, οι οποίες θα συντονίσουν τα μέλη τους για χαμηλές τιμολογιακές πολιτικές στην περίοδο της «σχολικής ανάπαυλας», που θα οριστεί από το υπουργείο παιδείας προκειμένου να έχει επιτυχία η δράση».

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ Π.Ο.Ξ.
Μεταξύ των προτάσεων που είχε καταθέσει η ΠΟΞ, αυτή που αφορά στη «σχολική ανάπαυλα», έχει ως εξής: « Δημιουργία μιας περιόδου «σχολικής ανάπαυλας» διάρκειας μιας εβδομάδας, με επίκεντρο την Καθαρά Δευτέρα. Τούτο μπορεί να συμβεί εφόσον κλείσουν τα σχολεία τις 4 επόμενες της αργίας ημέρες. Πρόκειται για μια ενέργεια που λειτουργεί εδώ και χρόνια, με καλά αποτελέσματα, σε αρκετές χώρες του εξωτερικού (σκι για τις χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης προκειμένου να ενισχυθούν τα χειμερινά θέρετρα) και που εφόσον συνδυαστεί με ενημερωτική καμπάνια από το Υπουργείο Τουρισμού και με δελεαστική τιμολογιακή πολιτική από τα μέλη της Π.Ο.Ξ, (π.χ. δωρεάν διαμονή για τα παιδιά εντός του δωματίου των γονέων ή/και έκπτωση έως και 50% σε ξεχωριστό δωμάτιο), θα δρούσε άκρως θετικά στην κατεύθυνση της τόνωσης του χειμερινού τουρισμού της χώρας μας. Σε περίπτωση που τίθεται ζήτημα απώλειας διδακτικών ωρών, τούτες κάλλιστα θα μπορούσαν να αναπληρωθούν είτε από την περικοπή των σχολικών περιπάτων που αριθμούνται σε πέντε στη διάρκεια του διδακτικού έτους, είτε με την επίσπευση της έναρξης της προσεχούς σχολικής χρονιάς κατά δύο μέρες, συνδυαστικά με την επιμήκυνσή της κατά δύο μέρες, είτε με συνδυασμό των ανωτέρω. Παρότι η επιτυχία του εγχειρήματος έχει αποδειχθεί από τη διεθνή πρακτική, αποδεχόμαστε την πιλοτική εφαρμογή για την προσεχή σχολική χρονιά, με το βασικό επιχείρημα ότι ο χειμώνας που θα διανύσουμε θα είναι καθοριστικός για τη χώρα και την οικονομία της, σε όλα τα επίπεδα».

http://www.madata.gr/epikairotita/social/322861.html

ΟΤΑΝ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ... Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Είναι προφανές ότι υπάρχει αγεφύρωτη απόσταση αντίληψης και νοοτροπίας για να συνεχίσω να παίρνω τις επαναλαμβανόμενες ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ επιθέσεις από την παράταξη ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ, στα σοβαρά.

Επιλέγουν διαχρονικά την σιγουριά της αντιπολίτευσης, είμαστε πάντα με την διεκδίκηση της λαϊκής εντολής για την σύγκρουση με τα προβλήματα της πόλης και των πολιτών. Δεν θα αλλάξει αυτό.

Ναι! Διεκδικούμε ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ρόλους.
Αν θέλουν μας τους δίνουν, αν δεν θέλουν διαλέγουν άλλους.
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ.
Τα άλλα είναι μαγειρέματα.

Τα "συστήματα" προτιμούν τα μαγειρέματα γιατί ελέγχουν την βούληση των πολιτών, μην τυχόν και τους ξεφύγει.

Κάποιοι, διαφορετικοί από εμάς, παριστάνουν ότι διεκδικούν τους ίδιους ρόλους με εμάς, απλά για να ενισχύονται σε άλλες πολιτικές επιδιώξεις τους, επενδύοντας την ψήφο των πολιτών για τον δήμο σε άλλα πολιτικά, κομματικά ή κοινωνικά ενδιαφέροντα που ενδεχομένως έχουν και καλά κάνουν και έχουν.

Εμείς έχουμε πάντα πρόταγμα της δράσης μας την λειτουργία του Δήμου Χαλανδρίου, ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ των τοπικών αυτοδιοικητικών εκλογών, και τις ΛΥΣΕΙΣ που θα επεξεργαστεί, η ΔΙΚΗ ΜΑΣ αντιμνημονιακή, ριζοσπαστική αντίληψη γι' ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΘΕΣΜΟ και τους δημότες που περιμένουν από αυτόν τον θεσμό, υπηρεσίες και κοινωνική δικαιοσύνη.

Δεν είμαστε για λέσχες εμείς. Είμαστε της μάχης, του ρίσκου, της δημιουργίας και της λογοδοσίας. Δεν μας ενδιαφέρει η ασφάλεια και η σιγουριά.

Ως προς το περιεχόμενο των "καταγγελομένων" έχω απαντήσει κατ' επανάληψη και το μοναδικό νέο στοιχείο είναι ΤΟ ΨΕΜΑ ότι είχα οποιαδήποτε έμμισθη θέση στον δήμο επί Κουράση.

Διατύπωση   ΨΕΥΔΗ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗ αλλά δεν πειράζει. Είμαστε και σύντροφοι για να τρέχουμε πάλι στα δικαστήρια. Μια φορά φτάνει. Η λάσπη έτσι και αλλιώς δεν πιάνει.

Είναι και η μέρα, που βγήκε δύσκολη για τον κ. Καλομοίρη, στον οποίο άσχετα με τις ΥΠΑΡΚΤΕΣ πολιτικές διαφωνίες μας για τα τοπικά δημοτικά θέματα, εύχομαι ειλικρινά από καρδιάς περαστικά και σιδερένιος για τον τραυματισμό από την ΜΑΤατζίδικη επίθεση που δέχτηκε.

Το θέμα μας, ενόχλησε την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ όμως για εμάς παραμένει ΥΠΑΡΚΤΟ και αξιολογείται ως ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΚΑ. Οι χαριτωμενιές και το χιουμοράκι  δεν αλλάζουν το γεγονός ότι διευκόλυναν και διευκολύνουν συστηματικά την διοίκηση του δήμου αντί να την στριμώχνουν και να την ελέγχουν.

Ούτε από το χρονοντούλαπο το ανασύραμε το θέμα, ούτε επανάληψη μασημένης τροφής ήταν, πολύ περισσότερο δεν ήταν δημιούργημα της φαντασίας μας.

Το να μην ανέχονται την πολιτική κριτική  και  κάθε φορά που την δέχονται να ενοχλούνται και να ξιφουλκούν σε προσωπικό επίπεδο, είναι δικαίωμά τους.
Παλιά γνωστή, δοκιμασμένη σταλινική μέθοδος.
Είναι άραγε αυτό το "ήθος της αριστεράς" που ζορίζεται με τις λέξεις και όχι με την ουσία των πράξεων;
Είναι αυτό ο πολιτικός πολιτισμός των ανανεωτικών δυνάμεων;

Το να μην σταματήσουμε εμείς να κριτικάρουμε ΠΟΛΙΤΙΚΑ ό,τι νομίζουμε ότι χρήζει κριτικής, να μην θεωρούμε ότι έχουν το παπικό αλάθητο, είναι δικό μας δικαίωμα και δεν το παζαρεύουμε, ούτε το εκχωρούμε.

Το αν θα έχουν οι πολίτες στο Χαλάνδρι τον Μάιο ΣΟΒΑΡΗ, ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ, ΘΕΤΙΚΗ, ΟΧΙ "ΑΝΤΙ",  ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ, ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ, για να μπορούν να επιλέξουν ή θα καταστεί η επανεκλογή  Κουράση και ΣΙΑ, μονόδρομος, δεν μπορεί, δεν πρέπει, να είναι θέμα καμιάς παρέας που θέλει να φιλτράρει τους αιρετούς πριν τους δημότες και που κατανοεί την κατανομή ρόλων ως προνόμιο κλειστών παρασκηνιακών συστημάτων.

Δικαίωμά τους να αποφασίζουν ότι προτιμούν την σιγουριά της καρέκλας, στον ρόλο της αντιπολίτευσης χωρίς ευθύνες.

Δικαίωμά τους να διαλέγουν τον ρόλο του κριτή των άλλων και των πάντων, να υπερασπίζονται τον μοναδικό ρόλο που πραγματικά διεκδικούν αποκλειστικά, αυτόν του ΤΙΜΗΤΗ, μέσα από το αποστειρωμένο πολιτικό περιβάλλον της παρέας τους.

Όλοι και όλα εδώ θα κριθούν.

Κλείνω με δύο ερωτήσεις προς τα μέλη, τους φίλους και τους συνειδητοποιημένους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί στην απάντησή τους βρίσκεται - πέρα από τις πλακίτσες και τον συνδικαλισμό - η πραγματική γενεσιουργός αιτία γι΄αυτά που προσπαθούν να μου προσάψουν οι "άσπονδοι σύντροφοι" εξ αρχής, εδώ και πολύ καιρό.

ΕΡΩΤΗΣΗ 1:

ΑΝ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΞΗ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΕ ΚΟΡΜΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ θα χρησιμοποιήσει αυτή η κυβέρνηση - όπου χρειάζεται - την μέθοδο της Σ.Δ.Ι.Τ;

Σε όποιον δήμο κερδίσουν οι αντιμνημονιακές, ριζοσπαστικές δυνάμεις θα χρησιμοποιήσουν οι αριστερές διοικήσεις τους τις Σ.Δ.Ι.Τ σε παραγωγικά σχέδιά τους;

Αν - με κάποιο τρόπο - στο Χαλάνδρι οι δυνάμεις του χώρου, μαζί με συμμαχίες είχαν την διοίκηση του δήμου ΘΑ ΔΙΕΡΕΥΝΟΥΣΑΝ  ΜΙΑ Σ.Δ.Ι.Τ. για ανέγερση του δημαρχείου ή του υπόγειου γκαράζ στην πλατεία;

Διότι αν η απάντηση είναι ΝΑΙ, τότε τσάμπα μου επιτέθηκε η παράταξη στην οποία θυμίζω ότι συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Και η δεύτερη κρίσιμη ερώτηση: 

Είναι ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ  περιουσίας η εκμίσθωση ενός δημοτικού ακινήτου;

Ή η λέξη "ΕΚΧΩΡΗΣΗ" εμπεριέχει την ΕΓΚΑΤΑΛΗΨΗ ΜΟΝΙΜΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ δηλαδή μεταβίβαση της ΔΗΜΟΣΙΑΣ  ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ  στον ΙΔΙΩΤΗ;

Αν ΝΑΙ, κάτι τέτοιο ούτε υποστηρίξαμε πολιτικά ποτέ, ούτε τέτοιο πράγμα  έχει γίνει ποτέ  συντρόφια, δυστυχώς για την αξιοπιστία της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ που  βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΤΑΒΙΑΣ

Απομυθοποίηση των αιτίων της κρίσης

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Όπως προσπάθησα να δείξω στα προηγούμενα άρθρα, είναι αδύνατη οποιαδήποτε ριζική αλλαγή πολιτικής για την έξοδο από τη σημερινή οικονομική (και όχι μόνο!) καταστροφή, χωρίς μονομερή έξοδο από την ΕΕ και διαγραφή του Χρέους, ακύρωση της μνημονιακής νομοθεσίας, και τις αναγκαίες γεωστρατηγικές μεταβολές που περιέγραψα στο προηγούμενο άρθρο. Μόνο έτσι θα μπορούσαμε να ανακτήσουμε το ελάχιστο της απαιτουμένης οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας για μια στρατηγική οικονομικής αυτοδυναμίας, που είναι αναγκαία για τη μόνιμη έξοδο από την κρίση μέσα από την οικοδόμηση μιας νέας παραγωγικής δομής για τη κάλυψη των αναγκών μας. Αυτό σημαίνει ότι είναι εντελώς αποπροσανατολιστικές οι απόψεις ότι θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε άλλη πολιτική ακόμη και μέσα στην Ευρωζώνη (ΣΥΡΙΖΑ), ή ότι θα αρκούσε η έξοδος από το Ευρώ (χωρίς την παράλληλη άμεση και μονομερή έξοδο από την ΕΕ) για την εφαρμογή μιας ριζικά διαφορετικής οικονομικής στρατηγικής (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Σχέδιο Β, ΕΠΑΜ κ.λπ.). Και είναι αποπροσανατολιστικές οι απόψεις αυτές γιατί, όπως θα προσπαθήσω να δείξω σύντομα, η αιτία της οικονομικής καταστροφής δεν είναι ούτε οι πολιτικές λιτότητας της τρόικας, όπως υποστηρίζουν οι οπαδοί της πρώτης, ούτε ο κακός σχεδιασμός (και υλοποίηση) του Ευρώ που μας οδήγησαν στα ελλείμματα και το υπέρογκο Χρέος, όπως ισχυρίζονται οι (“πιο προοδευτικοί”) υποστηρικτές της δεύτερης.

Έτσι, οι μεν πρώτοι ακόμη πιπιλούν τη καραμέλα ενός παρωχημένου διεθνισμού ότι ο αγώνας του Ευρωπαϊκού προλεταριάτου μέσα στην ΕΕ θα ανατρέψει τις πολιτικές λιτότητας, παρά το γεγονός ότι, μετά πέντε σχεδόν χρόνια οικονομικής σύνθλιψης των λαϊκών στρωμάτων, δεν έχει γίνει ούτε μια (“επίσημη” ή ανεπίσημη) πανευρωπαϊκή απεργία κατά των πολιτικών αυτών! Οι δε δεύτεροι, λειτουργώντας σαν “Σχέδιο Β” της υπερεθνικής ελίτ για την περίπτωση που οι Ευρω-ελίτ θα αναγκαστούν να εκδιώξουν (προσωρινά ή μόνιμα) την Ελλάδα από την Ευρωζώνη, μιλούν για έξοδο από το Ευρώ, αλλά όχι και από την ΕΕ. Όμως και στις δύο περιπτώσεις η αποτυχία είναι δεδομένη, μολονότι οι συνέπειες της δεν θα είναι πανομοιότυπες γιατί, ενώ στην πρώτη περίπτωση (κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ‘αντιμνημονιακών’) αυτό θα σήμαινε και το οριστικό τέλος της «Αριστεράς» στην Ελλάδα, (όπως ήδη έχει γίνει στην Ευρώπη), στην δεύτερη περίπτωση, η εικόνα θα ήταν πιο θολή, δεδομένου ότι η επανεισαγωγή και σχετική υποτίμηση της δραχμής θα είχε αρχικά κάποια θετικά αποτελέσματα. Αλλά, αυτά θα ήταν εντελώς προσωρινά αν δεν συνοδευόντουσαν από την αλλαγή της ίδιας της παραγωγικής δομής.

Ο κύριος είναι ότι δεν κατανοούν ότι η σημερινή καταστροφική κρίση οφείλεται σε διαρθρωτικούς λόγους που ελάχιστη έχουν σχέση με τις πολιτικές λιτότητας, ή το ίδιο το Χρέος και τον τρόπο αντιμετώπισής του.

Όσον αφορά στις πολιτικές λιτότητας πρώτα, είναι φανερό ότι αποτελούν συνέπεια και όχι αιτία της καταστροφικής κρίσης. Η λύση, επομένως, στο «πρόβλημα» δεν είναι απλά η ανισοκατανομή εισοδήματος σε βάρος των κερδών και υπέρ των μισθών, όπως (υποτίθεται «Μαρξιστικά») διατείνονται «Μαρξιστές της εξαπάτησης», εφόσον βέβαια η ανισοκατανομή αυτή είναι εγγενές χαρακτηριστικό του καπιταλιστικού συστήματος. Η μοναδική άλλωστε βελτίωσή της με αυτό τον τρόπο έγινε στην περίοδο της σοσιαλδημοκρατίας, μέσω της ανακατανομής του φορολογικού βάρους, σε βάρος των πλουσίων. Όμως, αυτή η ανακατανομή είναι πια εντελώς ανέφικτη στην περίοδο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, αφού οι πολυεθνικές μπορούν πολύ εύκολα να μετακομίσουν σε φορολογικούς παραδείσους τύπου Ιρλανδίας, Ινδίας κ.λπ., αφήνοντας ανεργία και φτώχεια πίσω τους.

Ούτε, όμως, το πρόβλημα είναι τα ελλείμματα και τα συνακόλουθα χρέη που δημιούργησαν σπάταλες δημοσιονομικές πολιτικές ή, όπως ισχυρίζονται πιο εκλεπτυσμένες «αναλύσεις», το γεγονός ότι η Γερμανική ελίτ συμπίεσε τις αυξήσεις των Γερμανικών μισθών, την στιγμή που οι άλλες ελίτ στην Ευρωζώνη, και ιδιαίτερα οι περιφερειακές, έκαναν το ακριβώς αντίθετο, δημιουργώντας ένα τεχνητό πλεονέκτημα ανταγωνιστικότητας και συνακόλουθα πλεονάσματα στο Γερμανικό ισοζύγιο πληρωμών και, αντίστροφα, χαμηλή ανταγωνιστικότητα και αντίστοιχα ελλείμματα στον Ευρωπαϊκό Νότο. Πράγμα που οδήγησε σε υπέρμετρη αύξηση του (εύκολου, λόγω Ευρώ) δανεισμού των περιφερειακών χωρών, μέχρι να σκάσει η χρηματοπιστωτική «φούσκα», οπότε έκλεισε και αυτή η στρόφιγγα, με τις γνωστές συνέπειες στις υπερδανεισμένες χώρες. Γι' αυτό και οι Ευρω-ελιτ μόλις αποφάσισαν ακόμη μεγαλύτερο οικονομικό έλεγχο των Ευρω-μελών, μέσα από την Τραπεζική Ένωση.

Όμως, η ανταγωνιστικότητα δεν εξαρτάται μόνο από τις σχετικές τιμές (ντόπιων προϊόντων σε σχέση με αυτές των εισαγόμενων) οπότε πράγματι η διαμόρφωση των μισθών στον Ευρωπαϊκό Βορρά, , σε σχέση με τον Ευρωπαϊκό Νότο θα μπορούσε να παίξει καθοριστικό ρόλο. Η ανταγωνιστικότητα εξαρτάται, ακόμη περισσότερο, από την παραγωγικότητα που δημιουργούν οι αναπτυξιακές επενδύσεις, και αυτές στην έρευνα και την τεχνολογία, οι οποίες δημιουργούν «διαφορικά» ιστορικά επίπεδα στην παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα, τα οποία μόνο προσωρινά επηρεάζουν οι βραχυχρόνιες αλλαγές τιμών και μισθών. Η Ελληνική παραγωγικότητα εργασίας, για παράδειγμα, ήταν ιστορικά πολύ χαμηλότερη από αυτήν της Ευρωζώνης (το 2006 ήταν μόλις το 77% της μέσης κοινοτικής), πράγμα καθόλου περίεργο αφού η αναλογία παραγωγικών επενδύσεων στο ΑΕΠ είναι πολύ υψηλότερη στον Ευρωπαϊκό Βορρά.

Συμπερασματικά, οι ανομοιογενείς ανταγωνιστικότητες και παραγωγικότητες είναι αναπόφευκτες σε μια οικονομική ένωση χωρών με άνισα επίπεδα ανάπτυξης, όπως η ΕΕ, εξαιτίας του ανισομερούς χαρακτήρα του καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης. Το γεγονός, επομένως, ότι το Ευρώ δεν επιτρέπει την αλλαγή της αξίας του νομίσματος μιας χώρας με χαμηλή ανταγωνιστικότητα, όπως η Ελλάδα, δεν είναι η αιτία της κρίσης. Και αυτό, γιατί η χαμηλή ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα είναι αναπτυξιακό πρόβλημα, που βασικά οφείλεται στην ίδια την ένταξη μας στην ΕΕ, η οποία συνέβαλε τα μέγιστα στην καταστροφή της παραγωγικής μας δομής, και όχι απλά στην αδυναμία μας να υποτιμήσουμε το νόμισμα που, από μόνη της, μόνο προσωρινά ευεργετικά αποτελέσματα θα είχε.

http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2014/2011_01_12.html
 http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
www.periektikidimokratia.org ​​--

Ο ΣΑΡΑΝΤΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΥΔΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

Την τελευταία του πνοή άφησε στον ύπνο του ο παλιός, καλός δημοτικός σύμβουλος Σαράντης Στρογγυλούδης.

Ο Σαράντος - για τους νεώτερους - ήταν η ψυχή της Μεταμόρφωσης, ο άνθρωπος που έτρεξε την ένταξη της περιοχής στο σχέδιο, την δεκαετία του 80 και ο δημοτικός σύμβουλος με μεγάλη δράση στα ζητήματα κοινωνικής πολιτικής.

Οι περισσότεροι όμως θα τον θυμόμαστε πάντα, κυρίως για το πάθος του με την τράπεζα αίματος που είχε δημιουργήσει στον δήμο και την βοήθεια που μέσω αυτής πρόσφερε σε εκατοντάδες συνδημότες μας.

Τον Σαράντη Στρογγυλούδη θα αποχαιρετίσουμε αύριο στις 15.00, από τον Ι.Ν. της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, στην γειτονιά του Χαλανδρίου που ο εκλειπών ταυτίστηκε μαζί της.

Επίθεση από τα ΜΑΤ καταγγέλλει ο αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ - Δημοτικός Σύμβουλος Χαλανδρίου Γρ. Καλομοίρης

Ο Γρηγόρης Καλομοίρης συμμετείχε στην κινητοποίηση των εκπαιδευτικών το μεσημέρι του Σαββάτου στο ύψος των διοδίων του Πυργετού.

Στην προσπάθειά τους να αποκλείσουν την εθνική οδό οι εκπαιδευτικοί, δέχθηκαν επίθεση από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις.

Όπως κατήγγειλε ο κ. Καλομοίρης «ο επικεφαλής των δυνάμεων της αστυνομίας επιτέθηκε με βιαιότητα εναντίον μου και μπροστά στα μάτια του, ένας επικεφαλής διμοιρίας με χτύπησε με άγριες κλωτσιές στα πόδια, με τραυμάτισε στο χέρι και στα πλευρά, καθώς και άλλους διαδηλωτές τους οποίους χτύπησαν και πέταξαν κάτω, γυναίκες συναδέλφισσες».

http://www.zougla.gr