ΠΕΥΚΟ ΠΟΛΙΤΗ - ΝΕΑ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΜΕΡΙ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2027 ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΟΜΟΦΩΝΑ Η ΔΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ και ΠΡΑΞΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ!

Λέτε να ξέρουν την ημερομηνία των εθνικών εκλογών; 

Από πότε πανυγηρίζουν όμως είπαμε ότι το θέμα .... ετελείωσε?

 

 

ΑΜΕΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ: ΣΤΗΝ ΔΙΑΥΓΕΙΑ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΡΟΥΣΣΟΥ ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΩΝ 7 ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ

 

Δημοσιεύτηκε στη Διαύγεια, με ΑΔΑ ΡΨ50ΩΗΔ-Τ2Ε, πράξη του Δημάρχου Χαλανδρίου για την ανανέωση των συμβάσεων των 7 νηπιαγωγών, μετά την ακύρωση της προηγούμενης απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής.

Η ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΑΚΥΡΩΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΥΣ!

 

Με την υπ’ αριθ. 69816/23.10.2026 απόφασή της, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής έκανε δεκτή την προσφυγή επτά εργαζομένων ειδικότητας ΠΕ Νηπιαγωγών και ακύρωσε την υπ’ αριθ. 180/2026 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Χαλανδρίου, που αφορούσε τη μη ανανέωση των συμβάσεών τους.

 

Σύμφωνα με τα δημοσιοποιημένα στοιχεία, η ακύρωση στηρίζεται σε πλημμέλειες της αιτιολογίας της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου. Ειδικότερα, κρίθηκε ότι δεν τεκμηριώθηκε επαρκώς η επικαλούμενη υπεραριθμία, ούτε αιτιολογήθηκε νομίμως η επιλογή των συγκεκριμένων εργαζομένων με κριτήριο την ειδικότητά τους.

 

Η ακύρωση της απόφασης δεν ταυτίζεται αυτομάτως με δικαστική αναγνώριση δικαιώματος ανανέωσης των συμβάσεων, δημιουργεί όμως υποχρέωση της δημοτικής διοίκησης να συμμορφωθεί με την απόφαση της εποπτεύουσας αρχής και να προβεί στις νόμιμες ενέργειες.

 

Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς η πλειοψηφία Ρούσσου είχε επιμείνει στην επιλογή της, ακόμη και μετά την υποβολή αιτημάτων επανεξέτασης και τη συζήτησή τους στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 30 Σεπτεμβρίου.

 

ΜΕΙΖΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ, ΗΘΙΚΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΘΕΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΡΟΥΣΣΟΥ

ΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ - ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ - ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ

 

Με αφορμή την υπόθεση της υπερσυγκέντρωσης της διαχείρισης των ελληνικών παραλιών σε ένα τεράστιο πανελλαδικό κύκλωμα, που φέρεται να «κέρδιζε» δημοπρασίες χρησιμοποιώντας συχνά αχυρανθρώπους, αξίζει να ξανανοίξουμε μια συζήτηση που για ορισμένους από εμάς είναι πολύ παλιά.

Μια συζήτηση για το πόσο λανθασμένη, και ενδεχομένως επικίνδυνη για το δημόσιο συμφέρον, είναι η κυρίαρχη αντίληψη ότι οι πλειοδοτικοί διαγωνισμοί αποτελούν εξ ορισμού εγγύηση διαφάνειας και χρηστής διαχείρισης της δημόσιας περιουσίας, ενώ οι αναθέσεις, ακόμη και όταν γίνονται ύστερα από δημόσια εκδήλωση ενδιαφέροντος και με συγκεκριμένα κριτήρια επιλογής, αποτελούν περίπου συνώνυμο της διαφθοράς.

Ας το δούμε με την απλή λογική όσων σκεπτόμαστε και έχουμε διοικήσει έστω και ένα περίπτερο στη ζωή μας.

Είναι πράγματι καλύτερος μισθωτής εκείνος που προσφέρει τα περισσότερα χρήματα ή εκείνος που μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και να εξασφαλίσει μια βιώσιμη, συνεπή και ΚΥΡΊΩΣ κοινωνικά ωφέλιμη λειτουργία της επιχείρησής του ΠΟΥ ΒΑΣΊΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ;

Γιατί όταν το μοναδικό ουσιαστικό κριτήριο είναι το ύψος του προσφερόμενου μισθώματος, ο διαγωνισμός μπορεί να καταλήξει να επιβραβεύει όχι τον καλύτερο επιχειρηματία, αλλά εκείνον που υπόσχεται τα περισσότερα, χωρίς να έχει ούτε τη δυνατότητα ούτε, ενδεχομένως, την πρόθεση να τα καταβάλει.

Και όταν πίσω από τον πλειοδότη βρίσκεται ένα οργανωμένο επιχειρηματικό κύκλωμα, που χρησιμοποιεί αναλώσιμους επιχειρηματικά αχυρανθρώπους, η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη.

Ο πραγματικός διαχειριστής της δραστηριότητας μπορεί να αποκομίζει τα κέρδη, ενώ ο συμβαλλόμενος με το Δημόσιο, όταν έρθει η ώρα να λογοδοτήσει, να μην έχει τίποτα να χάσει.

Έτσι, μια διαδικασία που υποτίθεται ότι εξασφαλίζει τον ανταγωνισμό μπορεί να μετατραπεί σε μηχανισμό αποκλεισμού των πραγματικών επαγγελματιών και συγκέντρωσης της δημόσιας περιουσίας στα χέρια λίγων.

Και όλα αυτά με τη σφραγίδα ενός απολύτως «διαφανούς» διαγωνισμού!

Η παλιά διαφωνία στο Χαλάνδρι

Αυτή η αντίθεση αντιλήψεων δεν είναι καθόλου καινούργια στο Χαλάνδρι.

Αντιθέτως, βρίσκεται στον πυρήνα μεγάλων πολιτικών συγκρούσεων για τη διαχείριση της δημοτικής περιουσίας, ιδιαίτερα μέσα από τη ΦΛΥΑ, τόσο κατά την περίοδο λειτουργίας της ως Αναπτυξιακής όσο και στη συνέχεια ως Ανώνυμης Εταιρείας.

Ο υπογράφων έχει υποστηρίξει επίμονα, επί πολλά χρόνια, μια διαφορετική αντίληψη για τη διαχείριση και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Και όχι μόνο θεωρητικά. Την εφαρμόσαμε στη λειτουργία της ΦΛΥΑ.

Με διαδικασίες επιλογής που, κατά την άποψή μας, εξασφάλιζαν μεγαλύτερη ουσιαστική διαφάνεια, δημόσια εκδήλωση ενδιαφέροντος, αξιολόγηση με περισσότερα κριτήρια και δυνατότητες κοινωνικού ελέγχου.

Γιατί η διαφάνεια δεν εξαντλείται στο άνοιγμα των οικονομικών προσφορών. Αφορά και το ποιος επιλέγεται, γιατί επιλέγεται, ποιες υποχρεώσεις αναλαμβάνει, πώς λειτουργεί και ποιος ελέγχει τη συνέπειά του απέναντι στην κοινωνία.

Και επειδή ο υπογράφων είναι ο γνωστός «εμμονικός», εξακολουθεί να υπερασπίζεται αυτές τις απόψεις, ακόμη και όταν αυτό συνεπάγεται πολιτικές συγκρούσεις και προσωπικές επιθέσεις.

Γιατί πιστεύει ότι αργά ή γρήγορα η πραγματικότητα δικαιώνει τις απόψεις που στηρίζονται στη γνώση της διοίκησης και όχι στα εύκολα συνθήματα.

ΝΑΙ στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. ΝΑΙ στην εκμίσθωσή της σε ιδιώτες. ΟΧΙ όμως στη μετατροπή του μεγαλύτερου προσφερόμενου ποσού σε μοναδικό κριτήριο του δημόσιου συμφέροντος ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΆΛΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ.

Η αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας πρέπει να υπηρετεί ένα ευρύτερο πλαίσιο οικονομικών και κοινωνικών στόχων.

Να εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Να προσφέρει επαγγελματική διέξοδο σε ανθρώπους που θέλουν να συνδυάζουν την οικονομική τους δραστηριότητα με την προσφορά στην τοπική κοινωνία.

Να δημιουργεί θέσεις εργασίας για τους κατοίκους.

Να εξασφαλίζει προσιτές υπηρεσίες και πραγματικό όφελος για τους πολίτες.

Και να επιτρέπει στην ίδια την τοπική κοινωνία να συμμετέχει, με θεσμικά κατοχυρωμένο τρόπο, τόσο στη διαμόρφωση των κριτηρίων επιλογής όσο και στον έλεγχο της τήρησης των υποχρεώσεων εκείνων που αναλαμβάνουν τη διαχείριση της περιουσίας της.

Αυτό είναι ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ.

Όχι η αντικατάσταση των κανόνων από προσωπικές προτιμήσεις, αλλά η θέσπιση ουσιαστικών, δημόσιων και ελέγξιμων κριτηρίων, πέρα από το ποιος θα γράψει το μεγαλύτερο νούμερο σε μια προσφορά.

Και βεβαίως, όπου η νομοθεσία επιβάλλει συγκεκριμένη διαγωνιστική διαδικασία, η συζήτηση αφορά και την ανάγκη αλλαγής αυτού του θεσμικού πλαισίου.

Και τελικά, τι εισέπραξε η ΦΛΥΑ από τους "διαφανείς διαγωνισμούς";

Μετά τις μεγαλοστομίες περί διαφάνειας και τις κατηγορίες της διοίκησης Ρούσσου σε βάρος των προηγούμενων διοικήσεων της ΦΛΥΑ, ήρθε η ώρα να αξιολογήσουμε όχι τις διακηρύξεις αλλά τα αποτελέσματα.

Και τα αποτελέσματα δεν είναι μόνο όσα αναγράφονται στις συμβάσεις και τα δελτία τύπου.

Είναι όσα εισπράττονται πραγματικά.

Είναι οι απαιτήσεις που παραμένουν ανείσπρακτες, οι δικαστικές διεκδικήσεις που χρονίζουν, οι επιχειρηματικές δραστηριότητες που εγκαταλείπονται και η δυνατότητα της εταιρείας να ανακτήσει τελικά όσα της οφείλονται.

Οι οικονομικές καταστάσεις της ΦΛΥΑ και οι επισημάνσεις των ορκωτών ελεγκτών για τις επισφαλείς απαιτήσεις αποτελούν χαρακτηριστική ένδειξη του προβλήματος.

(Για παράδειγμα, στις οικονομικές καταστάσεις της ΦΛΥΑ για το 2024, από απαιτήσεις περίπου 800.000 ευρώ, οι ορκωτοί ελεγκτές επισημαίνουν περίπου 375.000 ευρώ επισφαλών απαιτήσεων. Πόσα από αυτά θα εισπράξει τελικά ο Δήμος;)

Και εδώ υπάρχει ένα απλό ερώτημα που δεν απαντιέται με πανηγυρισμούς για το ύψος των μισθωμάτων:

Ποια είναι η πραγματική οικονομική απόδοση της δημοτικής περιουσίας, όταν από τα ποσά που εμφανίζονται ως απαιτήσεις πρέπει να αφαιρεθούν όσα δεν θα εισπραχθούν ποτέ, αλλά και το κόστος της πολυετούς προσπάθειας για τη διεκδίκησή τους;

Διότι οι δικαστικές διεκδικήσεις δεν είναι δωρεάν. Απαιτούν δικηγορικές αμοιβές, δικαστικά έξοδα, διοικητική υποστήριξη και χρόνο.

Και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις το συνολικό κόστος της διεκδίκησης θα μπορούσε τελικά να προσεγγίσει ή ακόμη και να υπερβεί τα ποσά που θα καταστεί δυνατό να ανακτηθούν.

Αυτό δεν αποτελεί μομφή για τους δικηγόρους που αναλαμβάνουν τις σχετικές υποθέσεις. Εκείνοι καλούνται να διεκδικήσουν απαιτήσεις που έχουν ήδη δημιουργηθεί.

Το ερώτημα αφορά εκείνους που διαχειρίστηκαν τη δημοτική περιουσία και επέλεξαν τους αντισυμβαλλομένους της εταιρείας. Και γίνεται ακόμη πιο επιτακτικό όταν εκείνοι που επέλεξαν τους αντισυμβαλλομένους καλούνται σήμερα να διαχειριστούν τις συνέπειες των επιλογών τους.

Γιατί η επιτυχία μιας μίσθωσης δεν κρίνεται από το ποσό που συμφωνήθηκε αλλά από το συνολικό οικονομικό και κοινωνικό της αποτέλεσμα.

Και η συγκέντρωση στο Χαλάνδρι;

Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση, που δεν αφορά μόνο την εισπραξιμότητα των μισθωμάτων.

Αφορά τη συγκέντρωση της οικονομικής εκμετάλλευσης της δημοτικής περιουσίας.

Στο Χαλάνδρι έχουμε φτάσει στο σημείο τρία δημοτικά κυλικεία —της Ολύμπου και Εδέσσης, του «Μάρκος Παπαδάκης» και του Νεκροταφείου— να βρίσκονται υπό την εκμετάλλευση του ίδιου επιχειρηματία.

Και το ερώτημα δεν αφορά τον συγκεκριμένο επιχειρηματία, ούτε υπονοεί οποιαδήποτε παρανομία στη δραστηριότητά του.

Αφορά το μοντέλο διαχείρισης που οδηγεί σε τέτοια συγκέντρωση.

Αν η δημοτική περιουσία προορίζεται να προσφέρει επαγγελματικές ευκαιρίες, να ενισχύει την τοπική επιχειρηματικότητα, να δημιουργεί θέσεις εργασίας και να εξυπηρετεί την κοινωνία, πώς αξιολογούμε ένα σύστημα στο οποίο η εκμετάλλευση περισσότερων δημοτικών εγκαταστάσεων συγκεντρώνεται στα ίδια χέρια;

Και μήπως η αποκλειστική ή κυρίαρχη βαρύτητα του οικονομικού τιμήματος ευνοεί τελικά εκείνους που διαθέτουν μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα, αποκλείοντας μικρότερους επαγγελματίες που θα μπορούσαν να προσφέρουν εξίσου ή και περισσότερο στην τοπική κοινωνία;

Αυτό δεν είναι ζήτημα προσωπικής αντιπαράθεσης με κανέναν επιχειρηματία.

Είναι ζήτημα πολιτικής επιλογής για το ποιον υπηρετεί η δημοτική περιουσία και πώς κατανέμονται οι ευκαιρίες αξιοποίησής της.

Από τη ΦΛΥΑ στις παραλίες

Το ίδιο πρόβλημα, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, αναδεικνύεται τώρα με τη διαχείριση των παραλιών.

Η δημόσια περιουσία μετατρέπεται σε ένα απλό επενδυτικό αντικείμενο.

Η παραλία, όπως και ένα δημοτικό κυλικείο, παύει να αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως χώρος παροχής υπηρεσιών προς την κοινωνία και αντιμετωπίζεται ως οικονομικό περιουσιακό στοιχείο από το οποίο πρέπει να εξασφαλιστεί το μεγαλύτερο δυνατό τίμημα.

Και όταν ο επιχειρηματίας καλείται να καταβάλει εξωπραγματικά μισθώματα, το κόστος μετακυλίεται τελικά στον πολίτη.

Έτσι φτάνουμε να απαιτούνται ακόμη και 100 ευρώ για να κάνει μια τετραμελής οικογένεια ένα μπάνιο σε οργανωμένη παραλία της Αττικής μέχρι μερικά χιλιάρικα στους τοπ τουριστικούς προορισμούς της πατρίδας. Και την αντιμετώπιση της ξαπλώστρας ως τα πρώτα τραπέζια πίστα. 

Και αναρωτιόμαστε ποιον τελικά ωφέλησε αυτή η «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας.

Το Δημόσιο; Την τοπική κοινωνία; Τον μικρό επαγγελματία; Την οικογένεια που θέλει να απολαύσει μια παραλία;

Ή εκείνους που διαθέτουν την οικονομική ισχύ και τους μηχανισμούς για να μετατρέπουν τη δημόσια περιουσία σε πεδίο συγκέντρωσης επιχειρηματικής δραστηριότητας;

Η διαφάνεια δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι εργαλείο.

Για να μην παρεξηγηθούμε: δεν υποστηρίζουμε ότι οι απευθείας αναθέσεις είναι εξ ορισμού καλύτερες από τους διαγωνισμούς. Ούτε ότι πρέπει να αντικαταστήσουμε τους διαφανείς κανόνες με την ανεξέλεγκτη διακριτική ευχέρεια του κάθε διοικούντος.

Υποστηρίζουμε κάτι πολύ απλούστερο.

Ούτε ο διαγωνισμός αποτελεί από μόνος του απόδειξη χρηστής διοίκησης ούτε η ανάθεση, ύστερα από δημόσια εκδήλωση ενδιαφέροντος και αξιολόγηση με αντικειμενικά, κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια, αποτελεί από μόνη της ένδειξη διαφθοράς.

Το ζητούμενο είναι η πραγματική εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος με κοινωνικά κριτήρια.

Και αυτή δεν μετριέται αποκλειστικά με το ποσό που υπόσχεται κάποιος να καταβάλει.

Μετριέται με όσα πράγματι καταβάλλει, με τη συνέπεια στις συμβατικές του υποχρεώσεις, με την ποιότητα των υπηρεσιών, με τη βιωσιμότητα της δραστηριότητας, με την τιμολογιακή πολιτική του, με τις θέσεις εργασίας και με το όφελος που επιστρέφει στην κοινωνία.

Κυρίως, όμως, με την ανάληψη της ευθύνης από εκείνους που διοικούν.

Γιατί πίσω από τη ρητορική των «αδιάβλητων διαγωνισμών» κρύβεται συχνά μια βολική μετατόπιση της πολιτικής ευθύνης.

Ο διοικητής δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι έκανε την καλύτερη επιλογή.

Αρκεί να επικαλεστεί ότι τήρησε τη νόμιμη διαδικασία.

Και όταν αποδειχθεί ότι το Δημόσιο ζημιώθηκε, ότι τα μισθώματα δεν εισπράχθηκαν, ότι οι επιχειρήσεις κατέρρευσαν ή ότι οι πολίτες αποκλείστηκαν από τη χρήση της δημόσιας περιουσίας λόγω κόστους, η απάντηση είναι έτοιμη:

«Εμείς κάναμε διαγωνισμό».

Μόνο που η χρηστή διοίκηση δεν κρίνεται από το πόσο διαφανώς επέλεξες εκείνον που δεν πλήρωσε.

Κρίνεται από το αν διαχειρίστηκες σωστά την περιουσία που σου εμπιστεύτηκαν οι πολίτες.

Και αυτή είναι μια συζήτηση που στο Χαλάνδρι έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολλά χρόνια.

ΠΕΥΚΟ ΠΟΛΙΤΗ: ΝΕΑ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

 

Την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου η Δημοτική Επιτροπή Χαλανδρίου καλείται να εγκρίνει νέα παράταση για την πολεοδομική μελέτη και την Πράξη Εφαρμογής της περιοχής Πεύκο Πολίτη – Δουκίσσης Πλακεντίας.

Μια πολεοδομική εκκρεμότητα δεκαετιών, που έχει ήδη γνωρίσει αλλεπάλληλες παρατάσεις.

Μέχρι πότε θα παραταθεί αυτή τη φορά; Και γιατί;

Η  ΠΛΑΤΕΙΑ θα επανέλθει αναλυτικά στο θέμα.

 ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ!!!

ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ! 

 ΔΙΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ..... ΔΕΝ "ΕΤΕΛΕΙΩΣΕ"!

https://www.chalandri.gr/prepei-na-gnorizete/93852/ 

Ο ξεχασμένος για την Δύση πόλεμος στο Σουδάν, συνεχίζεται…

 Το Χαρτούμ αρνείται να συνομιλήσει με το RSF (πρώην Janjaweed) 

 

• Γράφει ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

Ο Αμπντέλ Φατάχ αλ-Μπουρχάν, επικεφαλής του Συμβουλίου Κυριαρχίας και των Ενόπλων Δυνάμεων (SAF), και de facto πρόεδρος του Σουδάν, δεν διαπραγματεύεται για να τερματιστεί η εσωτερική σύγκρουση που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2023. Απτόητος αρνείται οποιονδήποτε διάλογο με τις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF), με επικεφαλής τον Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκάλο, γνωστότερο ως Χεμέτι.  Πρόσφατα επανέλαβε την αποφασιστικότητα των ενόπλων δυνάμεων να επιδιώξουν την «στρατιωτική επιλογή» μέχρι να απελευθερωθεί ολόκληρη η χώρα από το RSF, τους πρώην Janjaweed.

Ο Σουδανός πρόεδρος συναντήθηκε προσωπικά με τον Μασάντ Μπούλος, σύμβουλο του Τραμπ για την Αφρική και τον αραβικό κόσμο (και πεθερό του προέδρου των ΗΠΑ) με στόχο την προώθηση διπλωματικών προσπαθειών για τον τερματισμό της σύγκρουσης.

Πριν από λίγους μήνες, οι ΗΠΑ, μέσω του Μπούλος, είχαν προτείνει μια ειρηνευτική συμφωνία στο Χαρτούμ. Για να πιέσει τον αλ-Μπουρχάν να αποδεχτεί το ειρηνευτικό σχέδιο της Ουάσινγκτον, η κυβέρνηση Τραμπ αρνήθηκε βίζα στον Σουδανό ηγέτη, ουσιαστικά απαγορεύοντάς του να παραστεί στην 81η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Ο Αμτζάντ Φαρίντ, σύμβουλος του Μπουρχάν για πολιτικές και διεθνείς υποθέσεις, εξήγησε στο “Reuters” ότι η κυβέρνηση υπό την ηγεσία του στρατού είχε υποβάλει προτάσεις για την τροποποίηση της συμφωνίας. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες προφανώς αγνόησαν τα αιτήματα του Χαρτούμ. Ο Φαρίντ τόνισε ότι το σχέδιο των ΗΠΑ θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια de facto διχοτόμηση του Σουδάν, παρόμοια με αυτή της γειτονικής Λιβύης, δεδομένου ότι ο Χεμέτι είχε ήδη επιχειρήσει να σχηματίσει μια παράλληλη κυβέρνηση πριν από ένα χρόνο, η οποία, φυσικά, δεν αναγνωρίστηκε από τον ΟΗΕ.

Κατά τη διάρκεια των τρεισήμισι ετών πολέμου, πάνω από 200.000 άνθρωποι έχουν πεθάνει και άλλα 11 εκατομμύρια έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους. Περισσότεροι από 4 εκατομμύρια έχουν αναζητήσει καταφύγιο και προστασία σε γειτονικές χώρες. Οι φρικαλεότητες αυτής της σύγκρουσης είναι απερίγραπτες. Αλλά η μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση στον κόσμο σπάνια λαμβάνει κάλυψη από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Είναι ένας πόλεμος που έχει ξεχαστεί από μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας.

Πρόσφατα, ο Σαλίχ Μαχμούντ Οσμάν, Σουδανός δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο οποίος τιμήθηκε με το Βραβείο Ζαχάρωφ το 2007 για την υπεράσπιση χιλιάδων συμπολιτών του μετά τη γενοκτονία του 2003 στο Νταρφούρ, δήλωσε στην “Le Monde”: «Η τρέχουσα σύγκρουση χαρακτηρίζεται από την επανέναρξη των εκστρατειών εθνοκάθαρσης εναντίον των μη αραβικών πληθυσμών του Νταρφούρ. Οι ίδιες φρικαλεότητες όπως τότε επαναλαμβάνονται, αλλά σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα από αυτές που διαπράχθηκαν το 2003. Μην κλείνετε τα μάτια στις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν στη χώρα μου».Ο πόλεμος συνεχίζεται και οι άνθρωποι συνεχίζουν να πεθαίνουν από βόμβες με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πείνα και απελπισία. 

—Λιμός. Η παράταξη των ανταρτών του Νταρφούρ που συνδέεται με την κυβέρνηση του Κινήματος Απελευθέρωσης του Σουδάν, με επικεφαλής τον Αμπντέλ Γουαχίντ Μοχάμεντ ελ-Νουρ (SLM-AW), κήρυξε κατάσταση λιμού τον περασμένο μήνα στις περιοχές Τζεμπέλ Μάρα, Ταουίλα, Άιν Σίρο και σε πολλά στρατόπεδα εκτοπισμένων.

Οι ανθρωπιστικές και υγειονομικές συνθήκες επιδεινώνονται καθημερινά σε ορισμένες περιοχές του Βόρειου Νταρφούρ λόγω κακών συγκομιδών, έλλειψης νερού και έλλειψης ζωοτροφών. Η μείωση των αποθεμάτων νερού και η έλλειψη ζωοτροφών έχουν μειώσει τον αριθμό των κοπαδιών και έχουν προκαλέσει θανάτους ζώων. Τα διαθέσιμα πηγάδια βρίσκονται υπό μη βιώσιμη πίεση λόγω της συνεχιζόμενης εισροής εκτοπισμένων, παράλληλα με την εξάπλωση της ιλαράς, του δάγκειου πυρετού, της ελονοσίας, του τυφοειδούς πυρετού, της χολέρας και άλλων μολυσματικών ασθενειών. 

Εν τω μεταξύ, συνεχίζονται οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στα νοτιοανατολικά της χώρας. Ο κυβερνήτης της επαρχίας Wad al-Mahi ανέφερε ότι ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος RFS σκότωσε τουλάχιστον 30 άτομα. Οι βόμβες έπληξαν μια περιοχή κοντά σε έναν καταυλισμό εκτοπισμένων. Σύμφωνα με τις αρχές, το μη επανδρωμένο αεροσκάφος εκτοξεύτηκε από την Αιθιοπία. Το τελευταίο μέτωπο στον πόλεμο μεταξύ του σουδανικού στρατού και του RSF είναι η παραμεθόρια περιοχή με την Αιθιοπία, η οποία αντιμετωπίζει μια εσωτερική σύγκρουση που κινδυνεύει να κλιμακωθεί.(αναζωπυρώθηκε ο εσωτερικός εμφύλιος μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και του κινήματος αυτονομίας του Τιγκράι στον Αιθιοπικό Βορρά). Το Σουδάν έχει επανειλημμένα κατηγορήσει την Αιθιοπία ότι φιλοξενεί μαχητές και βάσεις του RSF, κάτι που η Αντίς Αμπέμπα πάντα αρνείται.

 

ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ Δ&Μ ΤΟΜΠΟΥΛΙΔΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Δ.Σ της Ένωσης Ποντίων Μελισσίων και η «Επιτροπή Βραβείου Δημ. & Μιρ. Τομπουλίδη»

σας προσκαλούν να τιμήσετε με την παρουσία σας την τελετή βράβευσης των αριστούχων αποφοίτων

μαθητών των Γυμνασίων και του Λυκείου Μελισσίων του σχολικού έτους 2025-2026.

Θα μιλήσει ο Δρ. Λυγερός Νικόλαος, με θέμα: “Η Ανθρώπινη Τεχνητή Νοημοσύνη ή η Υπερνοημοσύνη”.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

στις 19:00 στο Πνευματικό Κέντρο της Ένωσης.

Με τιμή

Το Δ.Σ της Ένωσης Ποντίων Μελισσίων

Η επιτροπή βραβείου «Δημ. & Μιρ. Τομπουλίδη»

 

«ΠΟΛΕΜΟΣ» ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ, λέει. ΠΕΡΙ ΥΦΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕΞΙΣΜΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ

 

 Ή ΜΕ ΕΜΑΣ Ή ΜΕ ΤΟ ΤΣΟΥΒΑΛΙ!

Για την «πολεμική» αντιπαράθεση της διοίκησης του Δήμου Χαλανδρίου με τον Σύλλογο Εργαζομένων, που ξεκίνησε με τη σχεδόν ομόφωνη αρχική απόφαση για την απόλυση των επτά νηπιαγωγών των Παιδικών Σταθμών τον Αύγουστο, δεν θα επαναλάβουμε τα γνωστά και χιλιογραμμένα.

Έχουμε ήδη αναφερθεί στη μεταγενέστερη διόρθωση της στάσης των παρατάξεων Ρώμα και Αγαπητού —με αυτή τη χρονική σειρά— και στην τροποποίηση του ΟΕΥ των Παιδικών Σταθμών, χωρίς τελικά να επιλυθεί το ζήτημα των επτά απολυμένων από τις παρατάξεις Ρούσσου και Κρανίδη.

Το νέο κεφάλαιο γράφτηκε προχθές και βέβαια ήταν αποπροσανατολιστικό από την ουσία.

Ο Σύλλογος Εργαζομένων εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλει τη συμπεριφορά στελέχους της διοίκησης σε περιστατικό που, σύμφωνα με τον ίδιο, συνέβη έξω από την αίθουσα, μετά το τέλος της τελευταίας συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου.

Όσοι δεν έχετε πληροφορηθεί ακόμη το περιστατικό, σας παραπέμπουμε στο πάντα έγκυρο και πλήρες ρεπορτάζ της Αμαρυσίας.

Εμείς δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς ειπώθηκε. Επομένως, δεν έχουμε και γνώμη για το συγκεκριμένο περιστατικό.

Άλλωστε, δεν έχουμε κανέναν λόγο να πάρουμε το μέρος κανενός. 

Ούτε είχαμε ποτέ την πρόθεση να «πουλάμε προστασία» σε οποιονδήποτε, και μάλιστα αυτόκλητοι, λόγω «κομματικού πατριωτισμού».

Επί του περιστατικού θα κάνουμε αρχικά μόνο ένα σχόλιο, που ο υπογράφων θεωρεί ότι έχει ευρύτερη σημασία.

Η κατηγορία περί σεξισμού έχει γίνει καραμέλα που δεν έχει πλέον γεύση.

Ξέφτισε.

Κάθε προσβολή ή απαξίωση —ακόμη και υπαρκτή— δεν μπορεί να βαφτίζεται «σεξισμός» επειδή πουλάει η λέξη.

Αυτό το πράγμα, με τον σεξισμό, έχει γίνει εργαλείο μεγάλων αποπροσανατολιστικών σχεδιασμών.

Ο ΔΗΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ

Θα σχολιάσουμε όμως το ύφος της απάντησης του Δήμου Χαλανδρίου. 

Και μάλιστα από την ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΣΤΟ FACEBOOK. 

Και πάλι όχι γιατί πιστεύουμε ότι το «ύφος» μιας ανακοίνωσης ή τοποθέτησης υπερβαίνει τα ζητήματα ουσίας πάνω στα οποία προκλήθηκε η αντιπαράθεση. 

Η Πλατεία είμαστε, δεν είμαστε το Λύκειο των Ελληνίδων.

Η απάντηση της διοίκησης στρέφεται εναντίον του Συλλόγου Εργαζομένων, που υπογράφει την καταγγελία.

 Όχι εναντίον κάποιου συνδικαλιστή ή κάποιας συνδικαλίστριας προσωπικά, με ή χωρίς έμφυλα χαρακτηριστικά. 

Και αυτό πρέπει να υπογραμμιστεί.

 Ειδικά αν η απάντηση προέρχεται από μια διοίκηση που «όμνυε» στην πρόθεσή της, ουσιαστικά, να συνδιοικεί με τους εργαζόμενους και τους πολίτες, πριν καταλήξει να έχει μέχρι στιγμής τη δεύτερη θέση σε αυταρχικότητα στην ιστορία της πόλης από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα (μη ρωτήσετε για το νικητή. Είναι γνωστή η θέση της Πλατείας σε όλους).

ΕΜΕΙΣ ΕΝΤΟΠΙΖΟΥΜΕ ΔΥΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΡΙΤΟ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΞΙΟΠΡΟΣΕΚΤΟ στην ανακοίνωση του δήμου.

1. Η επίθεση στον Σύλλογο δεν περιορίζεται στο περιστατικό που καταγγέλλει.

Η δημοτική αρχή επιλέγει να απαντήσει με μια άσχετη, ατεκμηρίωτη και χαφιεδίστικου τύπου αναφορά στην πολιτική ταυτότητα των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου.

Με τη χυδαία αναφορά στη «γνωστή παρέα των οπαδών προηγούμενων διοικήσεων του Δήμου».

Τι σχέση έχει αυτό με το καταγγελλόμενο περιστατικό;

Δεν θα ρωτήσουμε πολιτισμένα και δημοσιογραφικά τον Ρούσσο τι τον έκανε να μπλέξει στην υπόθεση τις προηγούμενες διοικήσεις του Δήμου. 

Δεν θα του απευθύνουμε ένα ερώτημα comme il faut, όπως θα πρότεινε ενδεχομένως ο ΑΙ συνεργάτης της ΠΛΑΤΕΙΑΣ, που του έχω ζητήσει να με μαζεύει, μην αρχίσω τα επτανησιακά και ασχολούνται με το «ύφος» αντί με την ουσία.

Δεν θα τον ρωτήσουμε αν υπαινίσσεται ότι υπάρχει πολιτική ή κομματική εμπλοκή μελών προηγούμενων διοικήσεων στον Σύλλογο.

Ούτε αν υπονοεί ότι τα μέλη του ΔΣ δεν είναι νόμιμοι, αιρετοί εκπρόσωποι των συναδέλφων τους — μας αρέσουν ή δεν μας αρέσουν τα πρόσωπα, ανάλογα με τα γούστα του καθενός.

Ούτε μπορούμε, άλλωστε, να του ζητήσουμε εξηγήσεις με κάποια θεσμική ιδιότητα που δεν διαθέτουμε.

ΘΑ ΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ.

ΕΧΕΙ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ.

Γιατί υπάρχει και το δεύτερο απαράδεκτο στοιχείο που ενισχύει αυτή μας την απαίτηση.

2. Η ανακοίνωση δημοσιεύτηκε από τον ΔΗΜΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΣΕ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ (SITE και FACEBOOK).

Όχι από την «Αντίσταση», την παράταξη του Ρούσσου, σε δικό της επικοινωνιακό χώρο.

Όχι από το πολιτικό γραφείο του δημάρχου.

Όχι από το στέλεχος της διοίκησης που καταγγέλλεται και ενδεχομένως θεωρεί ότι θίγεται.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ!

ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΛΟΓΟ! Χωρίς τις ανακοινώσεις του Συλλόγου!

Η επίσημη σελίδα του Δήμου δεν ανήκει ούτε στον δήμαρχο ούτε στη διοικούσα παράταξη. 

Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται σαν παραταξιακό όργανο που μεταφέρει τις πολιτικές συγκρούσεις της δημοτικής αρχής με όποιον της ασκεί κριτική.

Ο Δήμος εκπροσωπεί θεσμικά όλους τους δημότες. 

Και οι εργαζόμενοί του δεν είναι εργαλεία στη σουλτανική επικοινωνιακή διαχείριση κανενός.

 Όπως δεν είναι κανένας πολίτης, άλλωστε, με τον οποίο έχει πολιτική αντιπαράθεση η δημοτική αρχή. 

Επιτέλους, κάποιος πρέπει να το θέσει αυτό στο Χαλάνδρι, όπου κριτικάρονται για το «ήθος» τους ΙΔΙΩΤΙΚΟΙ διαδικτυακοί χώροι, την ώρα που ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ενός «κρατικού οργανισμού» γίνεται πεδίο πολεμικών αντιπαραθέσεων.

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗ ΣΟΒΙΕΤΙΑ, όσο κι αν δεν θέλουν να το αποδεχτούν ο Συμεών και η αυλή του.

ΤΟ ΚΟΜΜΑ, η ΠΑΡΑΤΑΞΗ διαχωρίζονται στις δημοκρατίες από το ΚΡΑΤΟΣ. 

Δεν τους αρκεί η γνωστή ΠΡΑΒΝΤΑ που εκδίδεται… δημοσία δαπάνη ουσιαστικά, μαζί με τη ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ;

Ας φύγουμε όμως από το βαρύ θεσμικό ζήτημα και ας δούμε και ένα ακόμα βαθιά πολιτικό, στα όρια της πολιτικής αλητείας, θέμα.

ΟΙ «ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ

Το τσουβάλιασμα όλων των προηγούμενων διοικήσεων του Δήμου Χαλανδρίου.

Η κατάργηση των «διαχωριστικών γραμμών» στην ιστορία της πόλης.

Καμία διάκριση. Καμία αναγνώριση των διαφορετικών πολιτικών διαδρομών. Καμία αναφορά στο έργο, στις επιλογές, στις αντιπαραθέσεις και στην ιστορία τους σε κανένα από τα επικοινωνιακά φιρμάνια του ΔΗΜΟΥ, όχι της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, στο site του δήμου!

Για τον Σουλτάνο και την αυλή του υπάρχουν από τη μία οι «πρώτη φορά Αριστερά» —των απολύσεων, βεβαίως— και από την άλλη όλοι οι υπόλοιποι στο τσουβάλι.

Ένα πράγμα. Το μήνυμα είναι καθαρό για όποιον ξέρει να διαβάζει:

Ή ΜΕ ΕΜΑΣ Ή ΜΕ ΤΟ ΤΣΟΥΒΑΛΙ!

Μόνο που οι προηγούμενες διοικήσεις του Χαλανδρίου δεν είναι ένα πράγμα.

 Όπως και τα στελέχη τους και οι υποστηρικτές τους δεν είναι .... πράγματα.

Υπήρξαν αυτοδιοικητικές διοικήσεις με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, διαφορετικές αντιλήψεις, διαφορετικές επιλογές και διαφορετικό έργο.

Υπήρξαν αυτοδιοικητικά στελέχη με διαδρομή και ιστορία που δεν έχουν ανάγκη κανέναν να τα υπερασπιστεί και δεν επιτρέπουν σε κανέναν να τα τσουβαλιάζει. 

Από όλες τις προηγούμενες διοικήσεις. 

ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΣ ΑΤΟΜΙΚΟ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ, για να ρίξω και ένα… δικαιωματικό.

ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΜΙΛΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.

Και οι νεότεροι συμπολίτες μας θα μαθαίνουν και την άλλη πλευρά, αρέσει δεν αρέσει αυτό στον Σουλτάνο.

Αναρωτιέμαι, λοιπόν: αυτό κάνει πως δεν το καταλαβαίνει η ΚΟΥΡΑΣΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ;

Πόσο βολεύει, άραγε, την ίδια αυτό το τσουβάλιασμα και πόσο αντίκειται στις ίδιες τις αρχές που οι ίδιοι έχουν προβάλλει ως σημαντικότερες από το ίδιο το ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ και ΘΕΣΜΙΚΟ συμφέρον;

Πόσο βολεύει τον Κουράση, ειδικά, τον μόνο δήμαρχο που έχασε τη διοίκηση μετά την πρώτη του τετραετία, να παρουσιάζεται ολόκληρη η προγενέστερη αυτοδιοικητική ιστορία σαν ένα ενιαίο παρελθόν;

Και πόσο βολεύει τη συντηρητική πλευρά, σε όλες τις εκφράσεις της, να διαπαιδαγωγείται η τοπική κοινωνία με την αντίληψη ότι το ΠΑΣΟΚ και ο παλιός Συνασπισμός αλλά ακόμα και η Λαϊκή Συσπείρωση που έχει υπάρξει ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ στο Χαλάνδρι, με τις αυτοδιοικητικές παρατάξεις και την ιστορία τους, δεν άφησαν αποτύπωμα στην πόλη, άξιο αναγνώρισης από την πόλη και όλες τις —αυτοπροσδιοριζόμενες ως— «προοδευτικές» δυνάμεις;

Πόση ενέργεια ξοδεύεται για να κυριαρχεί το ψευδές, χυδαίο και ανιστόρητο αφήγημα ότι η ιστορία αρχίζει και τελειώνει στον Ρούσσο και σε πέντε επώνυμα στελέχη της αυλής του;

Αυτό δεν είναι μια απλή λεκτική υπερβολή σε μια ανακοίνωση.

Είναι, κατά την πολιτική μας εκτίμηση, μια αντίληψη που επιχειρεί να ακυρώσει την αυτοτελή ιστορία των άλλων πολιτικών δυνάμεων, ώστε να εμφανίζεται η σημερινή διοίκηση ως ο μοναδικός εκπρόσωπος του προοδευτικού χώρου στο Χαλάνδρι.

Και εδώ βρίσκεται η σύνδεση με ένα ζήτημα που μας απασχολεί εδώ και χρόνια.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚΟΥ ΠΑΣΟΚ.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Ή ΥΠΟΤΑΓΗ;

Η εκτίμησή μου ότι ο Ρούσσος αντιμετωπίζει ως πρόβλημα την προοπτική να ξαναϋπάρξει το ΠΑΣΟΚ θεσμικά αυτόνομο στην τοπική κοινωνία είναι δεδομένη.

Να ξαναϋπάρξει ανανεωμένο, αλλά και ιστορικά περήφανο για το παρελθόν του. Μαζί με τα λάθη του!

Και όχι να εκπροσωπείται μέσω προσώπων ενσωματωμένων στις άλλες παρατάξεις, μέσω προσωπικών διαπραγματεύσεων και των συχωροχαρτιών που οι άλλοι τους προσφέρουν για να τους υπηρετούν ως γιουσουφάκια.

Όχι ένα ΠΑΣΟΚ παραδομένο και υποτελές στις επιλογές του δημάρχου και στη διαχείριση των πόρων του Δήμου υπέρ προσωπικών στοχεύσεων και στρατηγικών.

ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο,ΤΙ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ, Ο,ΤΙ ΤΟΥ ΑΝΑΛΟΓΕΙ. ΟΧΙ Ο,ΤΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ.

Να υπάρχει πολιτικά αυτοτελές και με συλλογική έκφραση.

Να μπορεί να αναδεικνύει, να καταγγέλλει, να σχολιάζει, να συμπληρώνει και να διαφωνεί δημόσια με τις πολιτικές επιλογές της διοίκησης, τις αντιφάσεις της, τις ιεραρχήσεις της και τη διαχείρισή της.

Με όρους ΠΑΣΟΚ. Με όρους ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ. Με όρους του κόμματος που έφτιαξε την αυτοδιοίκηση στη χώρα και που —κατά τη γνώμη μου— είναι το μόνο που την υπερασπίζεται ακόμα, μαζί με μικρότερα κόμματα, ως ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΘΕΣΜΟ και όχι ως εξάρτημα του κεντρικού κράτους, του «επιτελικού» κράτους όπως το ονομάζει η κυβέρνηση της ΝΔ.

Όχι με όρους μιας δημοτικής διοίκησης —που εμείς θεωρούμε υπερεκτιμημένη έτσι κι αλλιώς— και δομημένης σε μοντέλο σέχτας παρά σε μια συνεκτική, πραγματικά προοδευτική αυτοδιοικητική αντίληψη.

Ένα ΠΑΣΟΚ του οποίου οι αυτοδιοικητικές αποφάσεις και πρωτοβουλίες δεν λαμβάνονται υπό την προεδρία του Συμεών, αλλά από το ΘΕΣΜΙΚΟ ΤΟΠΙΚΟ ΠΑΣΟΚ.

Και γι' αυτό μπορεί και να διαφωνεί. Βεβαίως όχι σε όλα.

Να διαφωνεί μετωπικά, για παράδειγμα, με τις απολύσεις των επτά νηπιαγωγών.

Να διαφωνεί μετωπικά —για παράδειγμα— με επιλογές όπως η αγορά από τον ίδιο τον Δήμο δημόσιας γης για δημόσιο σκοπό (ΧΕΥ 9).

Να διαφοροποιείται χωρίς ενοχές, επισημαίνοντας ότι τα καλλιτεχνικά εργαστήρια στην πόλη μας δεν γίνονται με θεσμικά προβλεπόμενες διαδικασίες που εξασφαλίζουν την ισότητα και την αξιοκρατία σε όλους τους Χαλανδραίους, χωρίς να μπορεί να μεταφραστεί η διαφοροποίηση ως «έχθρα απέναντι στον πολιτισμό», και μάλιστα ακόμα και μέσα από το ίδιο το επίσημο site του Δήμου.

Να προτείνει με ένταση την άμεση μετατροπή του πρώην Μαμμόπουλου, απέναντι από τον Άγιο Γιώργη, σε πάρκινγκ, πριν κλείσουν και τα υπόλοιπα μαγαζιά στο κέντρο με τις… «βιοκλιματικές» αναπλάσεις (στη βιοκλιματικότητα των αναπλάσεων κάποια στιγμή θα επανέλθουμε), και να αναδεικνύει την επίμονη μη αξιοποίησή του, την ώρα που το Χαλάνδρι αντιμετωπίζει τόσο σοβαρό πρόβλημα.

Και να υπενθυμίζει ότι πρόκειται για έναν χώρο που διασφάλισε για την πόλη η διοίκηση Παττακού.

Συγκεκριμένα η διοίκηση Παττακού.

Όχι γενικώς και αορίστως «οι προηγούμενες διοικήσεις».

Να, λοιπόν, γιατί έχει σημασία η ιστορία. Γιατί πίσω από κάθε έργο, κάθε απόφαση και κάθε επιλογή υπάρχουν συγκεκριμένες διοικήσεις, συγκεκριμένα πρόσωπα και συγκεκριμένες πολιτικές ευθύνες.

Και κανένας δήμαρχος δεν δικαιούται να τα εξαφανίζει όλα μέσα σε ένα τσουβάλι.

ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΜΕ ΥΠΟΤΑΓΗ. ΟΧΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.

Ο Συμεών, από την εποχή της «Σύμπραξης» και της απλής αναλογικής, έδειξε, κατά τη γνώμη μου, το πραγματικό πολιτικό του πρόσωπο.

Είχε μπροστά του τη δυνατότητα πολιτικών συνεργασιών με όμορες αυτοδιοικητικές δυνάμεις.

Και έκανε μια επιλογή: αντί να αναγνωρίσει την πολιτική τους αυτονομία, επιδίωξε την ενσωμάτωσή τους στη δική του διοίκηση, με τους δικούς του όρους.

ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΜΕ ΥΠΟΤΑΓΗ. ΟΧΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.

ΚΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΕ ΠΡΟΘΥΜΟΥΣ ΝΑ ΥΠΟΤΑΧΘΟΥΝ ΣΤΟ ΣΟΥΛΤΑΝΙΚΟ ΙΜΠΕΡΙΟΥΜ.

Αυτή είναι η δική μου ανάγνωση μιας ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ πολιτικής του πρακτικής.

Και θεωρώ ότι η εξέλιξη αυτή εξυπηρέτησε αντικειμενικά και τις συντηρητικές αυτοδιοικητικές δυνάμεις που προήλθαν από την προηγούμενη διοίκηση Κουράση.

Ένας διπολισμός τόσο βολικός για τη σημερινή δομή του συστήματος στο Χαλάνδρι και σε άλλους δήμους της Αττικής, που φέρνει το ΠΑΣΟΚ στο τέλος να πανηγυρίζει γιατί πέρασε το ΚΚΕ σε πρόσφατη δημοσκόπηση στην Αττική.

Είναι άσχετο, πιστεύει κανένας;

Ε, είναι ανόητος όποιος πιστεύει ότι είναι άσχετο.

Και όσο οι άλλες προοδευτικές δυνάμεις χάνουν την αυτοτέλειά τους, τόσο περιορίζεται η δυνατότητα να διαμορφωθεί μια διαφορετική πολιτική πρόταση για το Χαλάνδρι.

Ο Ρούσσος, αντί να αντιμετωπίζει αυτή την προοπτική ως φυσιολογική λειτουργία της δημοκρατίας, επιλέγει να προβάλλει ως πολιτικά λάφυρα πρόσωπα — υποστηρικτές προηγούμενων διοικήσεων, όμως — που έχουν ενταχθεί στην αυλή του.

Σαν να αποδεικνύεται έτσι ότι ο ίδιος είναι ο μοναδικός «προοδευτικός» πόλος της πόλης.

Όμως οι πολιτικές παρατάξεις δεν μεταβιβάζουν την ιστορία τους μαζί με τα στελέχη που επιλέγουν να αλλάξουν στρατόπεδο.

Ούτε η ιστορική διαδρομή του ΠΑΣΟΚ στο Χαλάνδρι αποτελεί προσωπική προίκα κανενός.

Αλλά ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙ κάποιους που έχουν λόγο γι' αυτές τις παρατάξεις και διαδρομές  ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ επιτέλους!

ΤΑ ΙΜΑΤΙΑ, ΤΑ ΝΤΟΛΜΑΔΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Να το πω και ολίγον χριστιανικά, που είναι και της μόδας στον Τσίπρα και τον Ρούσσο, αυτό που γίνεται στο Χαλάνδρι:

«Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον».

Τα ιμάτια των άλλων τοπικών προοδευτικών δυνάμεων.

Και το 1989, με τη συμφωνία των «ντολμαδακίων», βρήκε κατ' αναλογία χώρο πολύ αργότερα στο Χαλάνδρι.

Με ευθύνη όλων μας.

Κυρίως, όμως, όσων επένδυσαν στις διαγραφές και στους αποκλεισμούς, για να είμαι ξεκάθαρος.

Όσοι μπορούμε να συμβάλουμε στην υπέρβαση αυτής της κατάστασης οφείλουμε να οδηγηθούμε από τα συμπεράσματα της αυτοκριτικής μας και όχι από τα παλιά εσωκομματικά πάθη μας, αλλά ούτε και από την υπεράσπιση προσωπικών στρατηγικών βολεμένων οικόσιτων του Ρούσσου.

Δεν θα αγαπηθούμε, βεβαίως.

Δεν χρειάζεται άλλωστε. Πολιτικά είναι τα θέματα.

Και πολιτικά μπορούμε να ανοίξουμε τον δρόμο για κάτι διαφορετικό.

Για να πούμε σε όσους χαίρονται με την κατάσταση του τοπικού ΠΑΣΟΚ —και ιδίως στον Ρούσσο— ότι η ιστορία δεν τελείωσε με τον διαμερισμό των ιματίων.

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΙΜΑΤΙΩΝ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΣΟΥΛΤΑΝΕ, ΗΡΘΕ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ανασυγκροτηθεί πολιτικά και αυτοδιοικητικά. Και αυτό κάνει.

Όχι μέσω των πέντε προσώπων - λαφύρων από τα πρώην στελέχη του που επιδεικνύεις, Σουλτάνε.

ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ.

ΟΤΑΝ ΤΟ ΗΡΩΔΕΙΟ ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΣΕ ΤΟΝ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

 Σαν σήμερα, στις 19 Οκτωβρίου 1964, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Ρεξ – Μαρίκα Κοτοπούλη το «Άξιον Εστί» του Μίκη Θεοδωράκη, πάνω στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη.

 

Με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση στο λαϊκό τραγούδι και τον Μάνο Κατράκη στην αφήγηση, το έργο έμελλε να γίνει ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς στην ιστορία του ελληνικού πολιτισμού.

Μόνο που η πρώτη παρουσίασή του δεν έγινε εκεί όπου αρχικά είχε σχεδιαστεί.

Το «Άξιον Εστί» προοριζόταν για το Ηρώδειο. Αλλά οι αρμόδιοι της εποχής δεν ήθελαν τον Μπιθικώτση στον αρχαίο χώρο. Ένας λαϊκός τραγουδιστής, συνδεδεμένος με τα μπουζούκια, δεν θεωρούνταν κατάλληλος για έναν χώρο «υψηλού πολιτισμού».

Ο Μίκης αρνήθηκε να τον αντικαταστήσει. Και τελικά παρουσίασε το έργο στο Ρεξ, αναλαμβάνοντας ο ίδιος το οικονομικό βάρος της παραγωγής.

Η ειρωνεία είναι ότι την ίδια χρονιά το Ηρώδειο είχε φιλοξενήσει τον σπουδαίο Φρανκ Σινάτρα.

Και πολύ καλά έκανε!

Το πρόβλημα δεν ήταν ότι άνοιξε τις πόρτες του στον Σινάτρα. Ήταν ότι τις έκλεισε στον Μπιθικώτση.

Γιατί το «Άξιον Εστί» δεν ήταν απλώς μια μελοποίηση ποιημάτων. Ήταν η συνάντηση της λόγιας δημιουργίας με τη λαϊκή μουσική παράδοση. Και η φωνή του Μπιθικώτση αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος αυτής της καλλιτεχνικής σύλληψης.

Βλέπετε, ο Οδυσσέας Ελύτης δεν είχε πάρει ακόμα το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Θα το έπαιρνε δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το 1979.

Πού να ξέρουν τότε οι αρμόδιοι ότι το «Άξιον Εστί» ήταν έργο αντάξιο του Ηρωδείου; Δεν είχε προλάβει να τους το πιστοποιήσει η Σουηδική Ακαδημία!

Εξήντα δύο χρόνια αργότερα, η ιστορία αυτή μας θυμίζει κάτι βαθύτερο από μια άστοχη απόφαση κάποιων κρατικών παραγόντων.

Τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε στην Ελλάδα την πολιτική και τον πολιτισμό. Την ευκολία με την οποία κάποιοι, επειδή κατέχουν μια θέση εξουσίας, θεωρούν ότι αποκτούν και το δικαίωμα να αποφασίζουν τι είναι πολιτισμός, ποιος τον εκπροσωπεί και ποιος είναι άξιος να τον υπηρετεί.

Από τότε έχουν αλλάξει ασφαλώς πολλά.

Αν έχει αλλάξει όμως και αυτή η νοοτροπία, δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι εκείνο που δεν χώρεσε στο Ηρώδειο το 1964, χώρεσε για πάντα στην ιστορία του ελληνικού πολιτισμού.

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ 2014: ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΕΛΕΓΞΕΙ;

 

Από την παράδοση Κουράση στην «Αντίσταση» του Ρούσσου, τις εξαγγελίες για ορκωτούς λογιστές και τον εκσυγχρονισμό της μηχανογράφησης, μέχρι μια σημερινή απάντηση του Δήμου που γεννά περισσότερα ερωτήματα από όσα λύνει.

Τον Μάιο του 2014 το Χαλάνδρι άλλαξε δημοτική διοίκηση. Ο (Αεικίνητος) Γιώργος Κουράσης έχασε τις εκλογές και ο Σίμος Ρούσσος, επικεφαλής της «Αντίστασης με τους Πολίτες του Χαλανδρίου», ετοιμαζόταν να παραλάβει τον Δήμο την 1η Σεπτεμβρίου.

Δεν ήταν, όμως, μια συνηθισμένη αλλαγή διοίκησης.

Ήταν το 2014. Η χρονιά που ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνυόταν πρώτο κόμμα στις ευρωεκλογές και διεκδικούσε πλέον την κυβερνητική εξουσία. Το πολιτικό κλίμα της εποχής ήταν φορτισμένο από την υπόσχεση της ανατροπής, της διαφάνειας και της ρήξης με το παλιό πολιτικό σύστημα.

Στο Χαλάνδρι η νέα δημοτική αρχή, με τις δικές της πολιτικές αναφορές και τη δική της αυτοδιοικητική συγκρότηση, παρουσιαζόταν ως μια αντίστοιχη τομή.

Μια νέα διοίκηση ερχόταν να διαχειριστεί έναν Δήμο που μέχρι τότε διοικούσαν οι πολιτικοί της αντίπαλοι.

Όμως οι δήμοι δεν γεννιούνται την ημέρα που εκλέγεται ένας καινούργιος δήμαρχος.

Έχουν περιουσία, δικαιώματα, απαιτήσεις, χρέη, συμβάσεις και οικονομικές εκκρεμότητες. Και, πάνω απ' όλα, έχουν ιστορικό.

Το ερώτημα είναι αν διαθέτουν και τη δυνατότητα να το αναζητούν.

ΤΟ 2014 Ο ΡΟΥΣΣΟΣ ΕΞΗΓΓΕΛΛΕ ΕΛΕΓΧΟ ΑΠΟ ΟΡΚΩΤΟΥΣ

Στις 31 Μαΐου 2014, σε συνέντευξή του στο «Βήμα», ο νεοεκλεγείς δήμαρχος Σίμος Ρούσσος ανακοίνωνε την πρόθεσή του να καλέσει ορκωτούς λογιστές για να ελέγξουν τα οικονομικά του Δήμου που επρόκειτο να παραλάβει.

Η εξαγγελία είχε ιδιαίτερη πολιτική σημασία.

Η νέα διοίκηση δήλωνε ότι θα εξετάσει την οικονομική διαχείριση της προηγούμενης.

Δώδεκα χρόνια αργότερα, η έρευνα της ΠΛΑΤΕΙΑΣ δεν έχει εντοπίσει ούτε απόφαση ανάθεσης του εξαγγελθέντος ελέγχου ούτε έκθεση ορκωτών λογιστών. Ούτε προκύπτει από τα στοιχεία που έχουμε συγκεντρώσει ότι παρουσιάστηκαν αποτελέσματα στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Πραγματοποιήθηκε τελικά ο έλεγχος που είχε εξαγγελθεί; Και αν ναι, πού βρίσκονται τα αποτελέσματά του;

Ποιοι ήταν οι ελεγκτές; Ποιες οικονομικές χρήσεις εξέτασαν; Συντάχθηκε έκθεση; Παρουσιάστηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο;

Δεν πρόκειται για μια λεπτομέρεια της πολιτικής ιστορίας του Χαλανδρίου.

Πρόκειται για τον έλεγχο της οικονομικής κατάστασης ενός Δήμου κατά τη μετάβαση από μια διοίκηση σε μια άλλη.

Και για τη δυνατότητα των δημοτών να γνωρίζουν τι ακριβώς ελέγχθηκε.

ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΓΙΣΤΗΡΙΟ; ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ;

Η αφορμή για τη σημερινή έρευνα της ΠΛΑΤΕΙΑΣ προέκυψε από μια συγκεκριμένη οικονομική εκκρεμότητα εταιρείας με τον Δήμο Χαλανδρίου.

Οι αρμόδιοι του Δήμου γνωρίζουν πολύ καλά ποια είναι η εταιρεία και ποια υπόθεση αφορά. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να αποκρύψουμε την ταυτότητά της, εφόσον χρειαστεί.

Το ζήτημα, όμως, που προέκυψε από την αναζήτηση των στοιχείων ξεπερνά πλέον κατά πολύ τη συγκεκριμένη οικονομική απαίτηση.

Με έγγραφη απάντηση της 16ης Οκτωβρίου 2026, ο Δήμος παρέπεμψε στα στοιχεία που εμφανίζονται στο σημερινό λογιστικό του σύστημα, όπως αυτά έχουν μεταφερθεί από το προηγούμενο.

Η απάντηση αυτή δεν ισοδυναμεί με παράδοση του πλήρους ιστορικού λογιστικού αρχείου που είχε ζητηθεί.

Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα.

Πότε ακριβώς άλλαξε το λογιστικό σύστημα του Δήμου;

Ποιο ήταν το προηγούμενο και ποιο το νέο;

Κατά τη μετάβαση μεταφέρθηκαν όλες οι ιστορικές εγγραφές ή μόνο τα υπόλοιπα που θεωρήθηκαν ενεργά;

Τι έγινε με τις παλαιότερες καρτέλες προμηθευτών, τις εγγραφές των προηγούμενων χρήσεων, τις εκκρεμείς υποχρεώσεις και τα παραστατικά που τις συνόδευαν;

Και το σημαντικότερο:

Μπορεί σήμερα ο Δήμος Χαλανδρίου να ανακτήσει και να παραδώσει πλήρη οικονομική εικόνα μιας υπόθεσης που ξεκίνησε πριν από το 2014;

GENESIS, SINGULAR LOGIC ΚΑΙ BUSINESS INTELLIGENCE

Ξεκινούν οι εγγραφές στα Πολιτιστικά Εργαστήρια του Δήμου Βριλησσίων

 

Aπό Δευτέρα 19 Οκτωβρίου ξεκινούν οι εγγραφές στα Πολιτιστικά Εργαστήρια του Δήμου Βριλησσίων 2026-2027.

Οι αιτήσεις θα υποβάλλονται ηλεκτρονικά με την είσοδο σας στην ψηφιακή πλατφόρμα, ακολουθώντας τον σύνδεσμο https://eservices.vrilissia.gr/, επιλέγετε «Αθλητικά – Πολιτιστικά Προγράμματα», εισάγοντας του κωδικούς Taxis θα βρεθείτε στο περιβάλλον των ηλεκτρονικών αιτήσεων για τα Πολιτιστικά Εργαστήρια.

Τα Πολιτιστικά Εργαστήρια του Δήμου Βριλησσίων προσφέρουν σε όλους τους συμπολίτες μας κάθε ηλικίας τη δυνατότητα να γνωρίσουν και να πειραματιστούν σε πολλούς καλλιτεχνικούς τομείς και να λάβουν μέρος ενεργά στην πολιτιστική ζωή της πόλης μας.

Μέσα από τη δημιουργική απασχόληση, οι συμμετέχοντες έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν γνώσεις, να δοκιμάσουν εξειδικευμένες τεχνικές, να αυτοσχεδιάσουν, να εκφραστούν και να επικοινωνήσουν.

Tα Πολιτιστικά Εργαστήρια ξεκινούν στις 19 Οκτωβρίου.

 

ΥΓ: Ρεπορτάζ Πλατείας: 

Για τη στελέχωση των Πολιτιστικών Εργαστηρίων, ο Δήμος Βριλησσίων έχει δημοσιεύσει την ανακοίνωση ΣΟΧ 6/2026, που προβλέπει πρόσληψη προσωπικού με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, ωριαίας απασχόλησης, διάρκειας έως οκτώ μηνών, με καθορισμένες ειδικότητες, απαιτούμενα προσόντα και διαδικασία αξιολόγησης των υποψηφίων.

Ανακοίνωση πρόσληψης εκπαιδευτών – ΣΟΧ 6/2026

ΑΔΑ: ΨΟΝΙΩ9Ρ-ΔΧΒ

ΤΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΤΕΧΝΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟ 2026–2027

 

Ο Δήμος Αγίας Παρασκευής ανακοίνωσε το πρόγραμμα των Εργαστηρίων Τέχνης για την περίοδο 2026–2027, με τμήματα για ενήλικες και παιδιά.

Εργαστήρια Τέχνης

• Γλυπτική: Στέλιος Σάρρος

• Ζωγραφική: Γιούρι Γιαννακόπουλος

• Βασικό Σχέδιο – Ζωγραφική: Ελένη Ζούνη

• Σχέδιο – Ζωγραφική: Εύη Ρενιέρη

• Γραμμικό Σχέδιο – Προετοιμασία ΑΕΙ: Αριστέα Ταλαγάνη

• Ελεύθερο Σχέδιο – Χρώμα (Προετοιμασία ΑΕΙ και ΑΣΚΤ): Στέλιος Σάρρος

• Ψηφιδωτό: Μαρία Δουζενάκη

• Αργυροχρυσοχοΐα – Κόσμημα: Φίλια Στρατάκου

• Χαρακτική – Μεταξοτυπία: Γιάννης Κολιός

• Φωτογραφία: Κατερίνα Διγώνη

• Υποκριτική – Αυτοσχεδιασμός: Ελένη Τζαγκαράκη

• Ιστορία της Τέχνης: Δρ Βίκυ Σαρακατσιάνου

• Κινηματογράφος: Παντελής Φλατσούσης

• Comics – Animation: Λαμπρινή Τριβέλλα

• Αγιογραφία: Ναυσικά Πατραμάνη

• Τέχνες του Χαρτιού: Εύη Ρενιέρη

Παιδικά Εργαστήρια Τέχνης

• Ζωγραφική – Πηλός – Κατασκευές: Γιάννης Κολιός, Βαγγέλης Λιούγκας, Μαρία Δουζενάκη, Στεφανία Ζουρούδη και Εύη Ρενιέρη

• Comics – Animation: Λαμπρινή Τριβέλλα

• Προετοιμασία για Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο: Εύη Ρενιέρη

• Θεατρικό Παιχνίδι: Ελένη Τζαγκαράκη

  
  Η επιλογή των εκπαιδευτών πραγματοποιείται μέσω του Αναπτυξιακού Οργανισμού του Δήμου Αγίας Παρασκευής «ΣΥΝΠΟΛΙΣ Αναπτυξιακή Δημοτική ΑΕ», με δημόσια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και αξιολόγηση των υποψηφίων από τριμελή επιτροπή, βάσει προσόντων, επαγγελματικής εμπειρίας και βαθμολόγησης, όπως έχει δημοσιευτεί στην πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος που θα βρείτε κάνοντα κλικ εδώ. 

  ΤΟ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ 

ΤΕΙΧΟΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΑΚΑ! Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΤΩΝ ΓΑΤΟΣΚΥΛΩΝ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ! 🐕🐈

 

Το απόλυτο ΠΛΑΤΕΙΑ- HIGHLIGHT της χθεσινής συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Χαλανδρίου!

 

Η Κρίστη Αγαπητού ρώτησε αν υπάρχουν στοιχεία για την αποτελεσματικότητα των μαζικών στειρώσεων που πραγματοποιεί ο Δήμος.

 

Έχει μειωθεί ο πληθυσμός των αδέσποτων; Ξέρουμε πόσο;

 

Και ήρθε η απάντηση από την πρόεδρο της φιλοζωικής:

 

Κάνουμε όσα πρέπει. Στειρώνουμε συνέχεια, αλλά έρχονται διαρκώς σκυλιά και γάτες από τους διπλανούς δήμους. Κυρίως από τον Γέρακα, που έχει πολλά αδέσποτα και κατεβαίνουν προς τα κάτω!

 

Ε, λοιπόν, λύστε το! ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΤΕΙΧΟΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ!

 

Να σταματήσει επιτέλους η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση των γατόσκυλων από τον Γέρακα!

Να μπουν μπάρες, φυλάκια, περιπολίες! 

Να ελέγχονται οι γάτες που περνούν χωρίς διαβατήριο και τα σκυλιά που παραβιάζουν τα δημοτικά σύνορα!

Εμείς δεν ανησυχούμε πάντως! Σε λίγο, με την «τελική λύση» που επιβάλλει ο άνθρωπος στην αναπαραγωγή των αδέσποτων μέσω των μαζικών στειρώσεων, το πρόβλημα θα εξαφανιστεί. Φροντίζουμε με αγάπη και φροντίδα να μην υπάρξουν οι επόμενες γενιές τους.

 

ΑΣ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ ΟΜΩΣ.

 

Η ερώτηση της Κρίστης Αγαπητού ήταν συγκεκριμένη: Έχουμε μετρήσιμα αποτελέσματα από τις στειρώσεις; Έχει μειωθεί ο πληθυσμός των αδέσποτων και πόσο;

 

Το θέμα θα συζητηθεί αναλυτικά σε επόμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, οπότε αναμένουμε με ενδιαφέρον τα σχετικά στοιχεία.

 

Και μια που πιάσαμε τα γατόσκυλα: ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΥΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΤΟΥ ΣΒΑΠ, ΡΕ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ, ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ;

 

Το κυνοτροφείο για το οποίο εγκρίθηκε χρηματοδότηση 2,8 εκατομμυρίων ευρώ από το Υπουργείο Εσωτερικών, κατασκευάστηκε, λεηλατήθηκε πριν λειτουργήσει και τώρα τι γίνεται;

Λειτουργεί; Φιλοξενεί αδέσποτα; Συμμετέχει τελικά το Χαλάνδρι;

Γιατί, πριν χτίσουμε τείχος στα σύνορα με τον Γέρακα, ας μάθουμε πρώτα τι έγινε με το κυνοτροφείο!

Το μήνυμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου για τη Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας Αγρότισσας

Με μια συγκινητική ανάρτηση, η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου έστειλε το μήνυμά της για τη Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας Αγρότισσας και τις ηρωικές αγρότισσες του τόπου μας, που δίνουν καθημερινή μάχη αξιοπρέπειας και επιβίωσης!

Ακολουθεί η ανάρτηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου:

Διεθνής Ημέρα της Αγρότισσας σήμερα!

Τιμάμε τις αγρότισσες που αγωνίζονται και μοχθούν κι αποτελούν κομβικό κομμάτι του αγροτικού κόσμου και του αγροτικού κινήματος!

Σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι αναγκαίο να στηριχθούν οι πραγματικές, ηρωικές αγρότισσες του τόπου μας, που δίνουν καθημερινή μάχη αξιοπρέπειας και επιβίωσης!

Οι γυναίκες διακρίνονται παντού, και στον αγροτικό τομέα, ανοίγοντας δρόμους που το Σύστημα θα ήθελε για πάντα κλειστούς.

Ευθύνη μας να τις στηρίξουμε και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά τους, την αξιοπρέπειά τους και τον κόπο τους!

«Ο ΦΟΝΙΑΣ, ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΑΘΩΩΣΗ» | 2ος ΧΡΟΝΟΣ | ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

  

 ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ

«Ο ΦΟΝΙΑΣ, ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΑΘΩΩΣΗ»
   του Βασίλη Κατσικονούρη

Η μεγάλη θεατρική επιτυχία επιστρέφει για 2η χρονιά.

Σκηνοθεσία: Πυγμαλίων Δαδακαρίδης

 

Μετά τη μεγάλη επιτυχία της περσινής θεατρικής περιόδου, η συγκλονιστική παράσταση «Ο Φονιάς, Έγκλημα και Αθώωση» επιστρέφει από 23 Νοεμβρίου για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά δίνοντας ξανά στο κοινό την ευκαιρία να παρακολουθήσει ένα από τα σημαντικότερα νέα ελληνικά έργα των τελευταίων ετών.

Το έργο του Βασίλη Κατσικονούρη, σε σκηνοθεσία Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, που συγκίνησε χιλιάδες θεατές και απέσπασε εξαιρετικές κριτικές, συνεχίζει τη θεατρική του πορεία με ανανεωμένο πρωταγωνιστικό σχήμα.

Στη νέα διανομή, τον ρόλο του φονιά θα ερμηνεύσει ο Ηλίας Βαλάσης ενώ τον ρόλο του Χρήστου αναλαμβάνει ο Δημήτρης Καπετανάκος. Στο ρόλο της Δήμητρας η Άννα Καλαϊτζίδου.

Τους υπόλοιπους ρόλους ερμηνεύουν οι: Φώτης Θωμαΐδης, Φωτεινή Ντεμίρη, Γεωργία Συφιανού, Στέργιος Αντούλας, Γιώργος Παράσχος, Γιώργος Λάμπρης, Γιώργος Ζαφειρόπουλος, Πάνος Βαβάμης και Αναΐς Έλληνα.

Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα που συγκλόνισαν την ελληνική κοινωνία τη δεκαετία του 1960, το έργο φωτίζει με τόλμη τους μηχανισμούς της πατριαρχίας, της συλλογικής σιωπής και της κοινωνικής συνενοχής. Μια παράσταση που δεν αφηγείται μόνο μια αληθινή ιστορία, αλλά θέτει διαχρονικά ερωτήματα για τη δικαιοσύνη, την ενοχή, τη βία και την ανθρώπινη ευθύνη.

Ταυτότητα παράστασης:
Συγγραφέας : Βασίλης Κατσικονούρης
Σκηνοθεσία : Πυγμαλίων Δαδακαρίδης
Πρωτότυπη μουσική: Φώτης Σιώτας
Σκηνογραφία: Νατάσσα Παπαστεργίου
Ενδυματολογία: Βασιλική Ρουμπέκα
Σχεδιασμός φωτισμών: Μελίνα Μάσχα
Κινησιολογία: Σταύρος Αλέξανδρος Ικμπάλ
Βοηθός σκηνοθέτη: Μάγια Κυριαζή
Βοηθός σκηνογράφου: Μαριάνθη Ράδου
Διεύθυνση παραγωγής: Τάκης Γεώργας
Οργάνωση παραγωγής: Χρυσαντίνα Κούλουμπου
Οργάνωση γραφείου παραγωγής: Βικτώρια Λώλη, Χαρούλα Λώλη
Επικοινωνία: Ελένη Λιλή - elenanlily@gmail.com
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Παραγωγή: Artinfo
 
Παίζουν:
Ηλίας Βαλάσης
Άννα Καλαϊτζίδου
Δημήτρης Καπετανάκος
Φώτης Θωμαΐδης
Φωτεινή Ντεμίρη
Γεωργία Συφιανού
Στέργιος Αντούλας
Γιώργος Παράσχος
Γιώργος Λάμπρης
Γιώργος Ζαφειρόπουλος
Πάνος Βαβάμης
Αναΐς Έλληνα
 
 
Πληροφορίες:
 «Ο φονιάς, έγκλημα και αθώωση»
Δημοτικό Θέατρο Πειραιά -  Λεωφ. Ηρ. Πολυτεχνείου 32, Πειραιάς
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210 9213310
 
Ημέρες & Ώρες Παραστάσεων:
Δευτέρα & Τρίτη 21:00 


Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/o-fonias-egklima-athoosi-2os-xronos/

Τηλεφωνικά στο 2109213310

Από το ταμείο του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά - 210 4143 310  

Στα καταστήματα Public

Το Πράσινο Κίνημα δίπλα στους μαθητές και τους φοιτητές – Δικαίωμα σε αξιοπρεπή στέγαση, δωρεάν σπουδές και σύγχρονα σχολεία

 

Το Πράσινο Κίνημα δίπλα στους μαθητές και τους φοιτητές – Δικαίωμα σε αξιοπρεπή στέγαση, δωρεάν σπουδές και σύγχρονα σχολεία

 

Το Πράσινο Κίνημα εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη του στις δίκαιες κινητοποιήσεις των φοιτητών και των μαθητών, οι οποίοι μετατρέπουν την Πλατεία Συντάγματος σε επίκεντρο διεκδίκησης για το αυτονόητο δικαίωμα στη μόρφωση και την αξιοπρεπή διαβίωση.

Η συνεχιζόμενη στεγαστική κρίση, με τα ενοίκια των φοιτητικών κατοικιών να έχουν εκτιναχθεί σε δυσθεώρητα ύψη, σε συνδυασμό με το συνολικό κόστος σπουδών, στερεί από χιλιάδες νέους τη δυνατότητα να σπουδάσουν. Την ίδια στιγμή, οι μαθητές, μέσω της Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών Αθήνας, δικαίως αναδεικνύουν τα χρόνια προβλήματα των σχολικών υποδομών.

Το Πράσινο Κίνημα συντάσσεται πλήρως με τα αιτήματα των Φοιτητικών Συλλόγων και των Μαθητών για:

• Άμεσα μέτρα για τη φοιτητική στέγη: Πλαφόν στις τιμές των ενοικίων για φοιτητική κατοικία, ουσιαστική αύξηση του στεγαστικού επιδόματος και άμεση ανέγερση νέων, σύγχρονων δημόσιων εστιών.

• Μείωση του κόστους σπουδών: Δωρεάν σίτιση, μετακίνηση και εκπαιδευτικό υλικό για όλους τους φοιτητές.

• Ασφαλή και σύγχρονα σχολεία: Άμεση χρηματοδότηση για την επισκευή και τον εκσυγχρονισμό των σχολικών κτιρίων, κάλυψη όλων των κενών σε εκπαιδευτικό προσωπικό.

Για το Πράσινο Κίνημα, η Παιδεία αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για τη μετάβαση σε μια βιώσιμη, δίκαιη και οικολογική κοινωνία.

Οι βασικοί άξονες περιλαμβάνουν:

1. Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία για όλους: Ενίσχυση του δημόσιου χαρακτήρα όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης με αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης στο ύψος των ευρωπαϊκών προτύπων.

2. «Πράσινα» και Ενεργειακά Αυτόνομα Σχολεία: Ριζική αναβάθμιση των σχολικών κτιρίων με βιοκλιματικό σχεδιασμό, φωτοβολταϊκά στις στέγες, χώρους πρασίνου και ασφαλείς υποδομές για τους μαθητές.

3. Οικολογικός Εγγραμματισμός: Εισαγωγή της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και της κλιματικής συνείδησης σε όλες τις βαθμίδες, ώστε τα σχολεία να γίνουν κοιτίδες της αειφορίας.

Το Πράσινο Κίνημα θα συνεχίσει να στηρίζει κάθε κοινωνικό αγώνα που διεκδικεί ένα καλύτερο, πιο πράσινο και δίκαιο μέλλον για τη νέα γενιά.

 

Ο Συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος, Κώστας Καλογράνης, δήλωσε σχετικά: «Η εικόνα των φοιτητών που αναγκάζονται να στήνουν σκηνές στο Σύνταγμα, μέσα στη βροχή, για να διεκδικήσουν το δικαίωμα στη σπουδή και τη στέγη, αποτελεί μνημείο της κυβερνητικής αποτυχίας. Η παιδεία και η στέγαση δεν είναι εμπορεύματα για λίγους, είναι κοινωνικά αγαθά. 
Ως Πράσινο Κίνημα, ενώνουμε τη φωνή μας με τη νεολαία που στήνει το δικό της "αντάρτικο" απέναντι στην ακρίβεια και τη συντήρηση. Απαιτούμε τώρα ένα γενναίο πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας για τους νέους και πλήρη στήριξη της δημόσιας εκπαίδευσης. Η πολιτεία οφείλει να επενδύσει στο μέλλον της χώρας και όχι να εξωθεί τους νέους μας στην εξαθλίωση ή τη μετανάστευση.»

Νέα Ομάδα Συμβουλευτικής στο ΚΑΠΗ του Δήμου Βριλησσίων

 

Μια νέα Ομάδα Συμβουλευτικής υπό τον τίτλο «Μιλάμε – Μοιραζόμαστε – Στηριζόμαστε» ξεκινά στο ΚΑΠΗ του Δήμου Βριλησσίων η πρωτοβουλία αυτή έχει ως στόχο την επικοινωνία, την αλληλοϋποστήριξη και την ενίσχυση της ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας των συμμετεχόντων.

Την ομάδα θα συντονίζουν οι σύμβουλοι ψυχικής υγείας Τζένη Κασιμάτη και η Ηρώ Κονιτοπούλου.

Μέσα από τις συναντήσεις της ομάδας, οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να εκφράζουν σκέψεις και συναισθήματα, να μοιράζονται εμπειρίες και προβληματισμούς και να αναπτύσσουν σχέσεις εμπιστοσύνης, σεβασμού και αμοιβαίας υποστήριξης.

Η πρώτη συνάντηση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026 και οι συναντήσεις θα συνεχίζονται κάθε Τρίτη, από τις 11:00 έως τις 12:00, στην αίθουσα του ΚΑΠΗ, στο Πνευματικό Κέντρο Βριλησσίων, επί της οδού Κισσάβου 11.

Με κεντρικό μήνυμα «Μιλάμε – Μοιραζόμαστε – Στηριζόμαστε», η πρωτοβουλία φιλοδοξεί να δημιουργήσει έναν χώρο ουσιαστικής επικοινωνίας, ανθρώπινης επαφής και αλληλεγγύης, όπου κάθε συμμετέχουσα και συμμετέχων θα μπορεί να αισθάνεται ότι ακούγεται, γίνεται αποδεκτός και δεν είναι μόνος.

Πληροφορίες: ΚΑΠΗ Δήμου Βριλησσίων

Έναρξη: Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026

Ημέρα και ώρα: Κάθε Τρίτη, 11:00–12:00

Χώρος: Πνευματικό Κέντρο Βριλησσίων, Κισσάβου 11, αίθουσα ΚΑΠΗ

ΟΙ ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΣΤΙΣ 4. ΚΙ ΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 5;

Πιλοτική επέκταση του ωραρίου έως τις 18:00 σε δύο δημοτικούς παιδικούς σταθμούς. Μια πρόταση για τις εργαζόμενες οικογένειες και μια ευρύτερη δημοτική πολιτική στήριξης της οικογένειας.

Του Άγγελου Νταβία

Οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί του Χαλανδρίου κλείνουν στις 4 το απόγευμα.

Οι δουλειές των γονιών, όμως, δεν τελειώνουν υποχρεωτικά στις 4.

Μια μητέρα που εργάζεται μέχρι τις 5, ένας πατέρας που επιστρέφει από το κέντρο της Αθήνας, ένα ζευγάρι που δεν έχει παππούδες και γιαγιάδες διαθέσιμους να παραλάβουν το παιδί, βρίσκονται καθημερινά μπροστά στο ίδιο πρόβλημα.

Πώς συνδυάζεται η εργασία με την ανατροφή των παιδιών;

Για πολλές οικογένειες, η απάντηση βρίσκεται στην ιδιωτική φροντίδα, στη βοήθεια συγγενών, στην αλλαγή εργασιακού ωραρίου ή σε καθημερινούς αυτοσχεδιασμούς.

Για άλλες, καμία από αυτές τις λύσεις δεν είναι διαθέσιμη.

Κι εδώ ακριβώς αρχίζει ο ρόλος της δημοτικής κοινωνικής πολιτικής.

Από τη διαχείριση των παιδικών σταθμών στον σχεδιασμό των αναγκών

Η συζήτηση για τους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς του Χαλανδρίου περιστρέφεται εδώ και εβδομάδες γύρω από τις οργανικές θέσεις, το προσωπικό, τις συμβάσεις και τη μείωση των εγγραφών.

Με αφορμή και όσα ακούστηκαν στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 14ης Οκτωβρίου, προκύπτει ένα ερώτημα που αξίζει να προηγηθεί:

Τι υπηρεσίες χρειάζονται σήμερα οι οικογένειες του Χαλανδρίου και ποιες θα χρειάζονται τα επόμενα χρόνια;

Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από τον αριθμό των παιδιών που φιλοξενούνται σήμερα στις δημοτικές δομές. Ούτε να προεξοφλεί ως ανεπίστρεπτο τον δημογραφικό μαρασμό.

Η ζήτηση για μια υπηρεσία επηρεάζεται και από τον τρόπο με τον οποίο αυτή προσφέρεται: το ωράριο, τη γεωγραφική θέση, τη δυνατότητα μετακίνησης, την ηλικία των παιδιών και την ποιότητα της εξυπηρέτησης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με στοιχεία που αναφέρθηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο, οι αρχικές αιτήσεις ξεπερνούσαν τις 500, ενώ τελικά παρέμειναν περίπου 380 παιδιά. Ως σημαντικός παράγοντας των αποχωρήσεων αναφέρθηκαν οι μεγάλες οικονομικές εκπτώσεις που πρόσφεραν ιδιωτικοί παιδικοί σταθμοί.

Ο Δήμος έχει κάθε λόγο να εξετάσει πώς θα κάνει τις δικές του δομές περισσότερο χρήσιμες και ελκυστικές για τις οικογένειες.

Και μια τέτοια δυνατότητα βρίσκεται ήδη στο θεσμικό πλαίσιο.

Παιδικοί σταθμοί έως τις 6 το απόγευμα

Ο Πρότυπος Κανονισμός Λειτουργίας των δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών προβλέπει τη δυνατότητα παράτασης του ωραρίου λειτουργίας τους έως τις 18:00, με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και τις προβλεπόμενες οργανωτικές προϋποθέσεις.

Το παράδειγμα του Δήμου Καλαμαριάς είναι χαρακτηριστικό. Ήδη από τη σχολική χρονιά 2025–2026 εφαρμόστηκε πιλοτικά διευρυμένο ωράριο έως τις 17:00 σε έναν παιδικό και έναν βρεφικό σταθμό.

Με την ομόφωνη απόφαση 169/2026 του Δημοτικού Συμβουλίου, η λειτουργία αυτή εγκρίθηκε και για το 2026–2027, με στόχο την εξυπηρέτηση των εργαζόμενων οικογενειών και την αξιολόγηση του μέτρου στην πράξη.

Αφού μπορεί να γίνει στην Καλαμαριά, γιατί να μην εξεταστεί και στο Χαλάνδρι;

Μια συγκεκριμένη δυνατότητα για το Χαλάνδρι είναι η πιλοτική επέκταση του ωραρίου έως τις 18:00 σε δύο δημοτικούς παιδικούς σταθμούς.

Ενός που εξυπηρετεί βρέφη και ενός που εξυπηρετεί μεγαλύτερα παιδιά, σε κατάλληλα επιλεγμένες περιοχές του Δήμου.

Με κλιμακωτά ωράρια, κατάλληλη στελέχωση και οργάνωση των βαρδιών, μπορεί να σχεδιαστεί μια υπηρεσία που θα προσφέρει στους εργαζόμενους γονείς δύο επιπλέον ώρες εξυπηρέτησης.

Μια πιλοτική εφαρμογή θα επιτρέψει στον Δήμο να μετρήσει τη συμμετοχή, το κόστος, τις ανάγκες προσωπικού και τα αποτελέσματα, πριν αποφασίσει ενδεχόμενη επέκτασή της σε περισσότερες δομές.

Να ρωτήσουμε και τις οικογένειες που δεν βλέπουμε στους σημερινούς πίνακες

Πόσες οικογένειες δεν επέλεξαν δημοτικό παιδικό σταθμό επειδή το ωράριό του δεν τις εξυπηρετούσε;

Πόσοι γονείς θα επέλεγαν μια δημοτική δομή αν μπορούσαν να παραλάβουν το παιδί τους στις 5 ή στις 6 το απόγευμα;

Πόσες οικογένειες καταφεύγουν σε ιδιωτικές λύσεις επειδή χρειάζονται μεγαλύτερη ευελιξία;

Μια απλή έρευνα μεταξύ των σημερινών γονέων, αλλά και όσων υποβάλουν αιτήσεις κατά την επόμενη περίοδο εγγραφών, θα μπορούσε να δώσει στον Δήμο πολύτιμα στοιχεία.

Αρκεί ακόμη και ένα ερώτημα στην αίτηση εγγραφής:

«Θα σας εξυπηρετούσε η δυνατότητα παραμονής του παιδιού σας σε δημοτικό παιδικό σταθμό έως τις 18:00;»

Η καταγραφή της ζήτησης είναι το πρώτο βήμα για τον σχεδιασμό μιας υπηρεσίας που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της πόλης.

Ο Οργανισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας πρέπει να κοιτάζει και το αύριο

Κάθε νέα υπηρεσία χρειάζεται ανθρώπους για να λειτουργήσει.

Ο Οργανισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας ενός δήμου δεν είναι απλώς μια καταγραφή του προσωπικού που απασχολείται σήμερα. Είναι εργαλείο σχεδιασμού των υπηρεσιών που ο Δήμος επιδιώκει να προσφέρει και στο μέλλον.

Η πρόβλεψη μιας οργανικής θέσης δεν συνεπάγεται αυτομάτως την άμεση πλήρωσή της. Επιτρέπει, όμως, να προγραμματιστούν οι ανάγκες και να οργανωθεί η ανάπτυξη νέων υπηρεσιών.

Η προσχολική αγωγή μπορεί να περιλαμβάνει, πέρα από την παιδαγωγική φροντίδα, ψυχολογική υποστήριξη, παιδιατρική και νοσηλευτική φροντίδα, δυνατότητες μεταφοράς παιδιών και ουσιαστική υποστήριξη των οικογενειών. Ανάγκες που αναδείχθηκαν, έστω και αποσπασματικά, στη χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.

Το ίδιο ισχύει για την επέκταση του ωραρίου.

Αν θέλουμε περισσότερες και καλύτερες υπηρεσίες για τις οικογένειες, πρέπει να προβλέπουμε και τις αντίστοιχες δυνατότητες στελέχωσης.

Και ποιος θα πληρώνει; Η ευθύνη της Πολιτείας

Υπάρχει, ασφαλώς, και το ζήτημα της χρηματοδότησης.

Η σημερινή λειτουργία των παιδικών σταθμών στηρίζεται σε σημαντικό βαθμό σε ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους. Το ΕΣΠΑ 2021–2027 έχει ορίζοντα επιλεξιμότητας δαπανών έως το τέλος του 2029, ενώ το σημερινό πρόγραμμα χρηματοδότησης θέσεων φιλοξενίας μέσω voucher καλύπτει την περίοδο 2025–2027.

Τι θα συμβεί μετά;

Το ερώτημα αφορά το σύνολο των δήμων της χώρας, επομένως και την ΚΕΔΕ, και αναδεικνύει την ανάγκη σταθερής κρατικής χρηματοδότησης της προσχολικής αγωγής.

Η προσχολική φροντίδα δεν μπορεί να σχεδιάζεται με ημερομηνία λήξης την τελευταία ημέρα ενός ευρωπαϊκού προγράμματος.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση χρειάζεται τη δυνατότητα να προγραμματίζει τις υπηρεσίες της σε βάθος χρόνου, να προβλέπει τις αναγκαίες θέσεις προσωπικού και να αναπτύσσει νέες παροχές προς τις οικογένειες.

Και η Πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει τα αντίστοιχα χρηματοδοτικά εργαλεία.

Ιδιαίτερα όταν η αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος αναγνωρίζεται ως εθνική προτεραιότητα.

Από το δημογραφικό στην καθημερινότητα της οικογένειας

Η συζήτηση για το δημογραφικό πρόβλημα και τον ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχει ήδη ανοίξει, με πρακτικές και πρωτοβουλίες άλλων δήμων που παρουσιάστηκαν πρόσφατα και στην ΠΛΑΤΕΙΑ.

Η στήριξη της οικογένειας δεν εξαντλείται στα οικονομικά κίνητρα για τη γέννηση ενός παιδιού.

Συνεχίζεται κάθε μέρα.

Στην πρόσβαση σε βρεφονηπιακό σταθμό. Στη δυνατότητα των γονέων να εργάζονται. Στη φροντίδα και στην ασφάλεια των παιδιών. Στις υπηρεσίες υγείας και ψυχολογικής υποστήριξης. Στη μείωση του χρόνου και του κόστους που απαιτεί η καθημερινή οργάνωση μιας οικογένειας.

Ένας δήμος που θέλει να συμβάλει ουσιαστικά στην αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος χρειάζεται μια συνεκτική πολιτική στήριξης της οικογένειας.

Από τη δημιουργία της μέχρι την ανατροφή των παιδιών.

Και οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία αυτής της πολιτικής.

Μια πολιτική που δεν μετρά μόνο πόσες θέσεις και υπηρεσίες διαθέτει σήμερα ο Δήμος, αλλά σχεδιάζει ποιες θα χρειάζονται οι οικογένειες αύριο.

Γιατί οι παιδικοί σταθμοί κλείνουν στις 4.

Οι ανάγκες των οικογενειών, όμως, δεν τελειώνουν στις 4.