ROAD FESTIVAL ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΡΤΟ

Road Festival

Φέτος στόλισα το αυτοκίνητο μου.

Το λαμπάκι της βενζίνης αναβοσβήνει υπέροχα...

Ο Τιμόν και ο Πούμπα υπαρχουν πραγματι!!!!!!

Fisherman's Blues The Waterboys

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΑΛΜΠΟΥΜ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ

John Lee Hooker - “Don’t Look Back”

(Pointblank/Virgin)

Ο John Lee Hooker (22 Αυγούστου 1917 - 21 Ιουνίου 2001) ήταν ένας Αμερικανός μπλουζ τραγουδιστής-τραγουδοποιός και κιθαρίστας, που γεννήθηκε κοντά στο Clarksdale του Μισισιπή. Κατέφερε με το δικό του ύφος να γίνει ξεχωριστός και βεβαίως άμεσα αναγνωρίσιμος. Εκτός από τα αργόσυρτα «ρεμπέτικα» στους δίσκους του πολύ συχνά θα συναντήσουμε Boogie-Woogie ρυθμό που θα μας χορέψει . Ας μην ξεχνάμε “Boogie Chillen” (1948), “I’m in the mood” (1951) και το “Boom Boom” (1962),όπου τα δύο πρώτα έφθασαν στο νούμερο 1 στα charts του Billboard

To άλμπουμ “Don’t Look Back” το 1998 κέρδισε βραβείο Grammy στην κατηγορία καλύτερης παραδοσιακής Blues μουσικής, η παραγωγή του οποίου ανήκει στον Van Morrison.

Ο John Lee Hooker έχει συνεργαστεί με μουσικούς όπως οι Rolling Stones, Carlos Santana, Los Lobos, B.B. King και ένα σορό άλλους σπουδαίους μουσικούς, εδώ βρίσκετε με τον παλαιό φίλο & μαθητή του Van Morrison, με τον οποίος είχαν συνεργασία και σε άλλες δουλείες τους όπως στο «CHILL OUT» του 1995.

Καινούργια τραγούδια, καινούργιες εκτελέσεις σε παλιότερα του John Lee Hooker, μια καταπληκτική διασκευή στο “Red House” του Jimmy Hendrix, τέσσερα ντουέτα με τον Van Morrison αλλά και ένα καινούργιο τραγούδι του παραγωγού το “The Healing Game”, κάνουν άλμπουμ απαραίτητο για βράδια χαλάρωσης και όχι μόνο.

Εκτός από το “Dimples,” που είναι ένα παλιότερο τραγούδι του και βρίσκετε σε συνεχή επαφή με το buggie τo υπόλοιπο άλμπουμ κλίνει προς διάφορες αποχρώσεις αργού blues.

Οι δύο καλλιτέχνες που γνωρίστηκαν το 1964 την διασκευή στο

Track Listings

1. Dimples

2. The Healing Game
3. Ain’t No Big Thing
4. Don’t Look Back
5. Blues Before Sunrise
6. Spellbound
7. Travellin’ Blues
8. I Love You Honey
9. Frisco Blues
10. Red House
11. Rainy Day

Playing for Change

Το Playing for Change είναι ένα κίνημα που δημιουργήθηκε για να εμπνεύσει και να ενώσει τους μουσικούς σε όλον τον πλανήτη, με σκοπό την παγκόσμια ειρήνη. Η μουσική έχει δύναμη. Μπορεί να ξεπεράσει σύνορα, φυλετικούς διαχωρισμούς, κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνθήκες. Ανεξάρτητα απο εθνικότητες, ιδεολογίες, θρησκείες και έθιμα, η μουσική μπορεί να μας ενώσει σε ένα ενιαίο ανθρώπινο γένος. Η ομάδα αυτή λοιπόν, φτιάχνοντας ένα κινητό studio ηχογραφήσεων, ξεκίνησε να γυρνάει σε όλες τις χώρες, και να ανακαλύπτει άστεγους και πλανόδιους μουσικούς, ανθρώπους που αγαπούν τη μουσική, και να τους ηχογραφεί πάνω στα ίδια κομμάτια. Κάθε μουσικός, βάζει στα αυτιά του τα ακουστικά, ακούει τον μουσικό που ηχογραφήθηκε στην άλλη άκρη του πλανήτη, και παίζει κι αυτός απο πάνω. Στη συνέχεια, μετά απο χρόνια ταξιδιών και συλλογής μουσικού υλικού, η ομάδα έκανε τις μίξεις και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό. Στόχος του κινήματος, είναι να διαδωθεί η μουσική σε όσο το δυνατόν ευρύτερο κοινό. Πλέον, διοργανώνει συναυλίες με όλους αυτούς τους μουσικούς που ανακάλυψε, βοηθώντας οικονομικά με τα έσοδα στην ανέγερση μουσικών και καλλιτεχνικών σχολείων σε κοινότητες που έχουν ανάγκη.
Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε η καινούρια τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο «PFC 2: Songs around the world»

 

www.stupidity.gr/

Διεθνές Φεστιβάλ Πέτρας 2011

Το Διεθνές Φεστιβάλ Πέτρας θα πραγματοποιηθεί και αυτό το καλοκαίρι και θα προσφέρει στο κοινό την ευκαιρία να παρακολουθήσει στην Πετρούπολη ενδιαφέρουσες πολιτιστικές εκδηλώσεις, ανάμεσα στις οποίες πολλές παραστάσεις και συναυλίες σπουδαίων καλλιτεχνών. Ενδεικτικά κάποιοι από αυτούς είναι ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου (15/6), το Τρίφωνο (8/7), ο Γιώργος Βαρσαμάκης (15/7), ο Θάνος Μικρούτσικος με τον Χρήστο Θηβαίο και τον Μίλτο Πασχαλίδη (3/9), ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου (5/9) και πολλοί πολλοί άλλοι. 
musicpaper.gr  

The Black Keys «Brothers» 2010

Οι Black Keys είναι ένα αμερικανικό blues-rock δίδυμο που αποτελείται από τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Dan Auerbach και τον ντράμερ και παραγωγό Patrick Carney, και η μπάντα σχηματίστηκε στο Akron του Ohio, το 2001.

Ακούγοντας τους δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι πρόκειται απλώς για ένα ντουέτο.

Χρησιμοποιούν επίτηδες παλιά όργανα και «βρόμικη» παραγωγή ώστε ο ήχος τους να καταφέρνει να μας πάει στο χτες.



Το «Brothers», είναι το έκτο κατά σειρά άλμπουμ από το αμερικανικό δίδυμο και είναι η τρίτη κυκλοφορία τους στην Nonesuch Records που είχε κυκλοφορήσει στις 18 Μαΐου το 2010.

Ένας καθαρόαιμος soul/blues rock δυναμίτης 15 τραγουδιών που δε γίνεται να περάσει απαρατήρητος από όποιον τον ακούσει.

Με 73.000 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του ο δίσκος μπήκε στο Billboard 200 και έφτασε στο νούμερο 3, κάτι που τον κάνει ξεχωριστό και τον στέλνει υποψήφιο για βραβείο Grammy, στην κατηγορία καλύτερου Alternative μουσικού δίσκου για το 2011.



Ως μια από τις πλέον συνεπείς μπάντες του χώρου, κάθε νέο άλμπουμ τους κυκλοφορεί και σε βινίλιο που καταφέρνει να λιώνει στα πικάπ των απανταχού μερακλήδων DJ’s.

Όταν ανοίξουμε για πρώτη φορά, το δίσκο του βινιλίου στην ετικέτα δεν ξεχωρίζουμε τίποτα, ωστόσο είναι θερμοευαίσθητη και όταν την ακουμπίσουμε η όταν την βάλουμε πάνω στο πικάπ θα γίνει λευκή και ευανάγνωστη.

Το εξώφυλλο του άλμπουμ είναι γεμάτο με μηνύματα που προσδιορίζουν τα πάντα, όπως είναι το «Αυτό είναι ένα άλμπουμ από τους The Black Keys» και «Το όνομα του άλμπουμ είναι Brothers».



Οι συγκρίσεις μεταξύ των Black Keys και των White Stripes ήταν συχνές, γιατί και τα δύο συγκροτήματα έγραφαν τραγούδια επηρεασμένα από τα blues, και αποτελούνται από δύο μουσικούς, τα πράγματα όμως έχουν αλλάξει, και το “Brothers” αποδεικνύεται ότι είναι ένα μοναδικό και πολύτιμο άλμπουμ για τη νέα δεκαετία.



Από τις πρώτες νότες το γερό drum beat του «Everlasting Light» μπορεί να μας δώσει ένα θαυμάσιο συναίσθημα, που έρχεται όταν ένα ολοκληρωμένο συγκρότημα υπερβαίνει τις προσδοκίες μας, πόσο μάλλον τώρα που μας το δίνουν δύο άτομα. Το «Next Girl» ακούγεται σαν τα πιο παλιά τραγούδια τους, που σίγουρα θα κερδίσει τους παλιούς οπαδούς τους.

Ακολουθεί το «Tighten Up» που κάνει κάτι που είναι εξαιρετικά σπάνιο για το συγκρότημα, απομακρύνονται από το ύφος τους και με ένα επαναλαμβανόμενο απλό ρυθμό καταφέρνουν να δώσουν μια επιτυχία υποψήφια για Grammy. Τα τραγούδια «The Only One» και «Unknown Brother» έχουν τόσο διαφορετικό ήχο από οτιδήποτε άλλο έχουν παίξει οι Black Keys, και όμως καταφέρνουν να συγχωνευθούν με τα άλλα τραγούδια όμορφα, δίνοντας στο άλμπουμ το πάντρεμα μεταξύ των παλαιών και των νέων Black Keys.

Η βόλτα μας θα συνεχιστεί μέσα από τους blues ήχους των Ten Cent Pistol» και «I’m Not The One» στα funk “Next Girl” και “Black Mud”, επίσης μια απο τις καλύτερες διασκευές που έχω ακούσει είναι αυτή στο “Never Give You Up” του Jerry Butler πίσω στο 1968.



Track list

1. Everlasting Light

2. Next Girl

3. Tighten Up

4. Howlin For You

5. Shes Long Gone

6. Black Mud

7. The Only One

8. Too Afraid To Love

9. Ten Cent Pistol

10. Sinister Kid

11.The Go Getter

12. Im Not The One

13. Unknown Brother

14. Never Gonna Give You Up

15. These Days

Tony Joe White "the Shine"

Tony Joe White "the Shine" 2010 Swamp Records


Μια από τις χαρακτηριστικότερες φωνές της "Deep South" σκηνής, ο Tony Joe White στα 67 του χρόνια όχι μόνο ηχογραφεί νέο άλμπουμ αλλά εξακολουθεί να περιοδεύει ανα τον κόσμο. "the Shine" λέγεται το τελευταίο αλμπούμ του, και κυκλοφόρησε στις 28 Σεπτεμβρίου από την προσωπική του δισκογραφική εταιρία Swamp Records. Παραγωγή και ηχογράφηση έγιναν στο στούντιο του καλλιτέχνη μέσα στο σπίτι του.

Λευκή παραγωγή από λευκό καλλιτέχνη με λευκές συνεργασίες, όπως ο Eric Clapton, Mark Knopfler, Michael McDonald και JJ Cale. Από τις πρώτες νότες που μας ψιθυρίζει το "Season Man" στο οποίο διηγείται ένα δυσοίωνο όνειρο μέχρι και τις τελευταίες του "A Place To Watch The Sun Go Down" μας ταξιδεύει μοναδικά, ατμόσφαιρα, μελαγχολία αλλά και ερωτισμός.

“THE SHINE” tracklist:

Season Man
Ain’t Doing Nobody No Good
Paintings on the Mountain
Tell Me Why
All
Long Way From the River
Strange Night
Something to Soften the Blow
Roll Train Roll
A Place to Watch the Sun Go Down

Tony Joe White (γεν. 23 Ιουλίου 1943, Oak Grove, Louisiana)

"Songs of Freedom" Bob Marley and the Wailers

"Songs of Freedom"
Bob Marley and the Wailers
(4 disc box set)

Το "Songs of Freedom" κυκλοφόρησε αρχικά ως μια περιορισμένη έκδοση ενός εκατομμυρίου αντιτύπων το 1992. Το σετ αποτελείται από τέσσερα cds και ένα εξαιρετικό βιβλιαράκι.Μετά την εξάντληση της έγινε πολύ δύσκολο να την βρει κάποιος ακόμα και μεταχειρισμένη. Ωστόσο, επανακυκλοφόρησε το 1999.
Πολλά από τραγούδια θα τα βρούμε και στην συλλόγη "Legend" που είναι και η πιο εμπορική που ε;χει κυκλοφορήσει, στην Αμερική μόνο έγινε "Διαμαντένιος" που σε πωλήσεις σημαίνει 14.000.000
τεμάχια.

Η συλλογή αυτή ακολουθεί την καριέρα του Bob Marley κατά χρονολογική σειρά, από τις πρώιμες ηχογραφήσεις του σε ska ύφος,οπού μαζί με με τον Lee Scratch Perry πειραματίζονταν, μέχρι και τις παγκοσμίως διάσημες επιτυχίες του σε καθαρά reggae ρυθμό.
Ανοίγει με την πρώτη ηχογράφηση του που είναι το "Judge Not" και μας έρχεται από το 1961 και κυκλοφόρησε μόνο στη Jamaica, θα ακούσουμε τις πρώτες εκτελέσεις του "One Love / People Get Ready" & του "Iron Lion Zion" που αργότερα έγιναν μεγάλες επιτυχίες λίγο αλαγμένα, τις 12'' εκδοχές των "Ride Natty Ride", "Could You Be Loved" και το τέλος δίνειμια ζωντανή εκδοχή του "Redemption Song" που ηχογραφήθηκε ζωντανά στο Pittsburgh κατά τη διάρκεια της τελευταίας συναυλίας του.
Η συλλογή διαθέτει επίσης πολλά ακυκλοφόρητα κομμάτια όπως το "Acoustic Medley".

Το "Songs of Freedom" δεν ποτέ προσπάθησε να είναι μια μεγαλύτερη συλλογή επιτυχίες, αλλά περισσότερο μια καλά μελετημένη ιστορία της μουσικής του Bob Marley.
Καλή ακρόαση και καλό καλοκαίρι.

Disc one

1. "Judge Not" - 2:26
2. "One Cup of Coffee" - 2:34
3. "Simmer Down" - 2:50
4. "I'm Still Waiting" - 3:07
5. "One Love / People Get Ready" [Original] - 3:21
6. "Put It On" - 3:08
7. "Bus Dem Shut (Pyaka)" - 2:47
8. "Mellow Mood" [Original] - 3:31
9. "Bend Down Low" - 2:30
10. "Hypocrites" - 2:36
11. "Stir It Up" [Original] - 3:13
12. "Nice Time" - 2:44
13. "Thank You Lord" [Original] - 3:41
14. "Hammer" - 2:57
15. "Caution" - 2:45
16. "Back Out" - 2:18
17. "Soul Shake Down Party" - 3:06
18. "Do It Twice" - 2:49
19. "Soul Rebel" - 3:19
20. "Sun Is Shining" - 2:11
21. "Don't Rock the Boat" - 4:32
22. "Small Axe" - 3:57
23. "Duppy Conqueror" - 3:39
24. "Mr. Brown" - 3:32

Disc two

1. "Screwface" - 2:23
2. "Lick Samba" - 2:33
3. "Trenchtown Rock" [Alternative Mix] - 3:28
4. "Craven Choke Puppy" - 2:53
5. "Guava Jelly" - 2:18
6. "Guava Jelly/This Train/Cornerstone/Comma Comma/Dewdrops/Stir It Up/I'm Hurting Inside" [Acoustic Medley] - 12:09
7. "I'm Hurting Inside" [Alternative Mix] - 3:29
8. "High Tide or Low Tide" - 4:09
9. "Slave Driver" - 2:51
10. "No More Trouble" - 3:59
11. "Concrete Jungle" - 4:11
12. "Get Up, Stand Up" - 3:14
13. "Rastaman Chant" - 3:51
14. "Burnin' and Lootin'" - 4:13
15. "Iron Lion Zion" [Original] - 2:56
16. "Lively Up Yourself" - 5:11
17. "Natty Dread" - 3:34
18. "I Shot the Sheriff" [Live] - 5:26

Disc three

1. "No Woman, No Cry" [Live at The Roxy] - 5:22
2. "Who the Cap Fit" - 4:22
3. "Jah Live" - 4:16
4. "Crazy Baldhead" - 3:10
5. "War" - 3:37
6. "Johnny Was" - 3:47
7. "Rat Race" - 2:49
8. "Jamming" [12" Mix] - 5:45
9. "Waiting In Vain" [Advert Mix] - 3:59
10. "Exodus" [12" Mix] - 7:25
11. "Natural Mystic" - 3:28
12. "Three Little Birds" [Alternative Mix] - 2:57
13. "Running Away" - 4:14
14. "Keep on Moving" [London Version] - 5:44
15. "Easy Skanking" - 2:56
16. "Is This Love" [Horns Mix] - 4:00
17. "Smile Jamaica" - 3:13
18. "Time Will Tell" - 3:30

Disc four

1. "Africa Unite" - 2:54
2. "Survival" - 3:52
3. "One Drop" - 3:52
4. "One Dub" - 3:53
5. "Zimbabwe" - 3:48
6. "So Much Trouble in the World" - 3:57
7. "Ride Natty Ride [12" Mix] - 6:23
8. "Babylon System" - 4:19
9. "Coming In From the Cold" [12" Mix] - 6:04
10. "Real Situation" - 3:09
11. "Bad Card" - 2:48
12. "Could You Be Loved" [12" Mix] - 5:27
13. "Forever Loving Jah" - 3:52
14. "Rastaman Live Up" - 5:21
15. "Give Thanks and Praises" - 3:14
16. "One Love / People Get Ready" [12" Mix] - 7:07
17. "Why Should I" - 3:33
18. "Redemption Song" [Live in Pittsburgh] - 4:09

Miles Davis - Κind of Βlue

Τον Μάρτιο του 1959 καμιά δεκαριά άνθρωποι περνούν την πόρτα μιας παλιάς ορθόδοξης εκκλησίας στην 30ή οδό του Μανχάταν. Είναι το στούντιο ηχογράφησης, το περίφημο 30th Street Studio. Η ακουστική είναι εκπληκτική. Η φυσική αντήχηση και η πανταχού παρουσία του ξύλου εγγυώνται τόσο τη θέρμη όσο και την καθαρότητα του ήχου. Τα μικρόφωνα στήνονται προς τα πάνω για να συλλάβουν τον ήχο στον χώρο. Εκεί μέσα διαδραματίστηκε μία από τις πιο σημαντικές μουσικές πράξεις στην ιστορία της τζαζ. Για πολλούς η πιο ολοκληρωμένη. Εκεί γεννήθηκε το «Κind of Βlue».


Διαχρονικά μοντέρνο χαρακτηρίζεται ως «αριστούργημα», το KIND OF BLUE παραμένει ακόμα και τώρα τόσο δυνατό όσο υπήρξε τις μέρες του 1959 που ο θρύλος της τζαζ Miles Davis βρέθηκε με το φημισμένο σεξτέτο του: οι σαξοφωνίστες John Coltrane και Cannonball Adderley, οι πιανίστες Bill Evans και Wynton Kelly, ο μπασίστας Paul Chambers και ο ντράμερ Jimmy Cobb ο οποίος είναι και ο μόνος εν ζωή.

«Τη μουσική του «Κind Οf Βlue» δεν την έγραψα σε παρτιτούρες. Έφερνα μόνο κάτι προσχέδια γιατί ήθελα οι μουσικοί να βγάλουν όλον τον αυθορμητισμό στο παίξιμό τους, όπως είχα δει να γίνεται στα αφρικάνικα μπαλέτα ανάμεσα στους χορευτές, τους τυμπανιστές και στον τύπο που έπαιζε καλίμπα» («Μάιλς αυτοβιογραφία»)


Στις κριτικές αναφέρεται ως ορόσημο του στυλ, ισότιμο με ηχογραφήσεις όπως το Hot Fives του Louis Armstrong και τα bebop κουιντέτα του Charlie Parker. Οι μουσικοί παραδέχονται την επιρροή του και έχουν ηχογραφήσει εκατοντάδες εκδοχές της μουσικής αυτού του άλμπουμ. Ακόμα, με ένα τρόπο που θα έκανε τον Miles Davis να χαμογελάσει,

το άλμπουμ δεν ανήκει πλέον αποκλειστικά σε έναν περιορισμένο μουσικό κύκλο. Για πολλούς ακροατές πρόκειται απλά για υπέροχη μουσική, όχι μόνο υπέροχη τζαζ.

Τα ακριβή νούμερα των πωλήσεων των δίσκου αμφισβητούνται, το «Kind of Blue» αναφέρεται σαν το πρώτο σε πωλήσεις άλμπουμ του Miles Davis και σαν ο δίσκος τζαζ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών. Χαρακτηρίζεται επίσης σαν το καλύτερο άλμπουμ μουσικής τζαζ όλων των εποχών και κατατάσσεται στην (ή κοντά στην) κορυφή της λίστας των καλύτερων άλμπουμ όλων των ειδών της μουσικής, ενώ αναγνωρίζεται από όλους τους μουσικόφιλους (της ροκ, της κλασικής, της τζαζ κ.λ.π. μουσικής) σαν ένα παγκόσμιο αριστούργημα.

1. «So What»  Miles Davis


2. «Freddie Freeloader»  Miles Davis


3. «Blue in Green»  Miles Davis & Bill Evans

4. «All Blues»  Miles Davis


5. «Flamenco Sketches»  Miles Davis & Bill Evans


Τα Καλύτερα Μουσικά Alboums όλων των Εποχών από τον Γιώργο Καραμπιπέρη

THE DARK SIDE OF THE MOON - PINK FLOYD

Άλλο ένα αριστουργηματικό άλμπουμ της μουσικής και η κορυφαία δημιουργική και εμπορική στιγμή των Pink Floyd. Κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου 1973 στις ΗΠΑ και μία εβδομάδα αργότερα (24 Μαρτίου) στη Μεγάλη Βρετανία. Αμέσως γνώρισε μεγάλη επιτυχία, που εξελίχθηκε σε διαχρονική, αφού παρέμεινε για πάνω από 1.500 εβδομάδες στο Τοπ-200 του «Μπίλμπορντ».


Το όγδοο άλμπουμ στη δισκογραφία των Pink Floyd αποτελείται από εννέα τραγούδια, συνολικής διάρκειας 41 λεπτών και 34 δευτερολέπτων.

Η ηχογράφηση έγινε στα Abbey Road Studios μεταξύ Ιουνίου 1972 και Ιανουαρίου 1973 χρησιμοποιώντας της πιο εξελιγμένες τεχνικές που είχαν χρησιμοποιηθεί σε Ροκ άλμπουμ εκείνη την εποχή. Εκτός από τα κλασσικά όργανα, χρησιμοποίησαν και ήχους όπως ο ήχος ενός τεχνικού να τρέχει μέσα στο στούντιο (κομμάτι On the Run), παλιά ξυπνητήρια (Time) κ.α.

Σχεδόν όλο το έργο πιστώνεται στον Ρότζερ Γουότερς, που έγραψε τους στίχους και τη μουσική σε όλα τα τραγούδια. Τα υπόλοιπα τρία μέλη του συγκροτήματος (Ντέιβιντ Γκίλμορ, Ρίτσαρντ Ράιτ και Νικ Μέισον) συνεισέφεραν δημιουργικά με τις παρατηρήσεις τους στο στούντιο.

Το Dark Side of the Moon εμπνέεται από τον πιεστικό τρόπο ζωής που μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην τρέλα, τον καταναλωτισμό, τον αυξημένο ρυθμό ζωής και μετακίνησης, την παρακμή των γηραιών ανθρώπων και τον θάνατο, την απανθρωπιά της κοινωνίας και της πολεμικές συγκρούσεις. Η θεματολογία αυτή μεταδίδεται τόσο μέσα από τους στίχους όσο και μέσα από ήχους και ομιλία.

Μουσικά, το άλμπουμ κινείται στο χώρο του προοδευτικού ροκ και της ηλεκτρονικής μουσικής. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι κριτικοί χωρίζουν την ροκ μουσική στην περίοδο πριν και μετά το «The Dark Side of the Moon», όσον αφορά στη χρήση των συνθετητών (synthesizer) και των άλλων ηλεκτρονικών «εργαλείων». Αλλά η αληθινή δύναμη του άλμπουμ προέρχεται από απίστευτο τρόπο που καταφέρνουν και ταιριάζουν το νεοψυχεδελικο αρτ-ροκ, της τζαζ φιούζιον και το μπλουζ-ροκ.

Το άλμπουμ εξερευνά όψεις της ανθρώπινης εμπειρίας. Αναφέρεται στη γέννηση ενός παιδιού και το μεγάλωμά του (Speak to Me/Breath), στο χρόνο που φεύγει («Time»), τη θρησκεία («Great Gig in the Sky»), τον καταναλωτισμό («Money»), και τον θάνατο («Brain Damage», «Eclipse»).

Το άλμπουμ γνώρισε μεγάλη επιτυχία και γνωρίζει σταθερά μέχρι τις μέρες μας. Με πωλήσεις 42.000.000 αντιτύπων κατατάσσεται στην 6η θέση με τα πιο εμπορικά άλμπουμ όλων των εποχών. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο στις ΗΠΑ πουλάει γύρω στα 9.000 αντίτυπα κάθε εβδομάδα.

Τα τραγούδια του δίσκου

1. «Speak to Me/Breathe» (Gilmour, Mason, Waters, Wright) 4:00
2. «On the Run» (Gilmour, Waters, Wright) 3:33
3. «Time» (Gilmour, Mason, Waters, Wright) 7:06
4. «The Great Gig in the Sky» (Waters, Wright) 4:44
5. «Money» (Waters) 6:32
6. «Us and Them» (Waters, Wright) 7:40
7. «Any Colour You Like» (Gilmour, Mason, Wright) 3:25
8. «Brain Damage» (Waters) 3:50
9. «Eclipse» (Waters) 2:04

Γιώρος Καραμπιπέρης

Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band - THE BEATLES

Για πολλούς ο καλύτερος δίσκος όλων των εποχών στην μουσική


για άλλους ο καλύτερος δίσκος στην pop & rock μουσική και για άλλους απλά ο καλύτερος δίσκος των Beatles.

Η νέα δομή στο ροκ τραγούδι ήταν πια μια πραγματικότητα! Παρ’ όλα αυτά το «Sgt Pepper» θα επέκτεινε ακόμα περισσότερο

τις αχαλίνωτες ιδέες των Beatles. Έβγαλαν δίσκο με αλυσίδα

τραγουδιών συνδεδεμένων με μια αισθητική ιδέα κι όχι συλλογή ξεχωριστών τραγουδιών όπως συνηθιζόταν μέχρι τότε!

Κυκλοφόρησε την 1η Ιουνίου 1967 και ήταν ένα ιδιοφυές αμάλγαμα μουσικής, στίχων, κρυπτικών

εκφράσεων, ορχηστικών εφφέ, αλλά και πρωτοπόρων καινοτομιών όπως χρησιμοποιώντας

εκείνη την εποχή συμφωνική ορχήστρα με 41 άτομα, πιάνα με ουρά, πνευστά, κλασικά έγχορδα, φυσικούς ήχους αλλά και κατεργασμένους.

Το αποτέλεσμα ήταν μια ατμόσφαιρα

ονειρική, ένας παιάνας στη ζωή.

Αυτό το εκπληκτικό άλμπουμ απέδειξε, μουσικά

και στιχουργικά, την ιδιοφυΐα των «καινούριων

» Beatles, που ήταν ακόμα το ίδιο γκρουπ, αλλά πολύ απομακρυσμένο από το στυλ τους στην αρχή της δεκαετίας του ‘60, όταν πρωτογνώρισαν την παγκόσμια αποδοχή.

Ακόμα και το εξώφυλλο, με το φωτομοντάζ μιας ομάδας ανθρώπων μπροστά σ’ ένα τάφο, ήταν ένας αυτοσαρκασμός για τον θάνατο των παλιών Beatles και τη γέννηση των καινούριων.

Ο δίσκος χρειάστηκε 700 ώρες νυχτερινών ηχογραφήσεων, τέσσερις με έξι φορές την εβδομάδα, μέσα σε μια περίοδο τριών μηνών, κάτω από τη διεύθυνση του George Martin, του καλύτερου παραγωγού της Αγγλίας, ο οποίος καθοδήγησε το γκρουπ και έκανε παραγωγή σ’ όλους τους δίσκους του. Ο Martin έκανε όλες τις ενορχηστρώσεις, κι έπαιξε σε μερικά

κομμάτια, σαν ειδικός στα ηλεκτρονικά. Το αποτέλεσμα του δίσκου, με την εφευρετική, αυθεντική και «παραμορφωμένη» μουσική, με μυστηριώδεις και πολλές φορές χωρίς νόημα στίχους, ήταν ένα τεράστιο βήμα μπροστά στην ανάπτυξη, που περιγράφτηκε

σαν το πιο ολοκληρωμένο άλμπουμ

που ηχογραφήθηκε ποτέ! Επίσης το μεσαίο έργο της ψυχεδελικής φάσης του γκρουπ, ανάμεσα στο «Revolver» και το «Magical Mystery Tour» Πούλησε, στην Αγγλία, 250.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα

και πάνω από 500.000 τον πρώτο μήνα. Στην Αμερική οι παραγγελίες ήταν πάνω από 2,5 εκατομμύρια σε τρεις μήνες. Στη Γερμανία πούλησε 100.000 την πρώτη βδομάδα, σπάζοντας το ρεκόρ σ’ αυτόν τον τομέα, και πήγε στην κορυφή των τσαρτς σ’ όλο τον κόσμο. Στην Αγγλία έμεινε Νο 1 επί 27 βδομάδες και στην Αμερική 19 βδομάδες. Τους απονεμήθηκε αμέσως ο 23ος δίσκος. Οι συνολικές πωλήσεις ήταν τότε 7.000.000 αντίτυπα. Το άλμπουμ αυτό έμεινε τότε στα αμερικάνικα τσαρτς επί 113 εβδομάδες

Κέρδισε τέσσερα βραβεία Grammy: Καλύτερου άλμπουμ, καλύτερης ερμηνείας καλύτερου εξώφυλλου και καλύτερης ηχογράφησης
 
Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band


The Beatles 1967

1 SGT. PEPPER’S LONELY HEARTS CLUB BAND

2 WITH A LITTLE HELP FROM MY FRIENDS

3 LUCY IN THE SKY WITH DIAMONDS

4 GETTING BETTER

5 FIXING A HOLE

6 SHE’S LEAVING HOME

7 BEING FOR THE BENEFIT OF MR. KITE

8 WITHIN YOU, WITHOUT YOU

9 WHEN I’ M SIXTY-FOUR

10 LOVELY RITA

11 GOOD MORNING, GOOD MORNING

12 SGT. PEPPER’S LONELY HEARTS CLUB BAND (REPRISE)

13 DAY IN THE LIFE

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΜΠΙΠΕΡΗΣ