Ο ΧΡΗΣΤΟΣ

ΑΞΙΑ

ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ν.Μ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ν.Μ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2014

ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΚΡΙΝΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ



Πάντα με απασχολούσε το πρόβλημα της ορολογίας που χρησιμοποιούν διαχρονικά οι διάφορες εξουσίες προκειμένου να υποτιμήσουν τον απλό άνθρωπο. Τον απλό άνθρωπο που σήμερα μετά από πολλά χρόνια εξευτελισμού, μόνον όταν επιζητούν την ψήφο του και για μία μόνον ημέρα, αν και όποτε γίνουν εκλογές, τον ονομάζουν Κυρίαρχο λαό. Όλες στις άλλες ημέρες τον βομβαρδίζουν καθημερινά με εξευτελιστικές ορολογίες και τον αποκαλούν ποίμνιο, μάζα, Ανώνυμο κ.λ.π., προκειμένου να καταγραφεί στο υποσυνείδητό του η θέση που θέλουν να έχει σ’ αυτόν τον κόσμο. Ας δούμε τις ορολογίες αυτές ξεκινώντας από την παλαιότερη και φθάνοντας στην σημερινή.
Ιδιαίτερα τη συνωνυμία τους στην διαχρονική προσπάθεια εξευτελισμού του απλού ανθρώπου.


Α΄ ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ. Οι θρησκείες πάντα προηγούνται

Πρώτη, καλλίτερη και πολύ καλά προετοιμασμένη η Εκκλησία.
Αποκαλεί σύμφωνα με τις γραφές των ιδρυτών της τους ανθρώπους ποίμνιο. 
Δεν νομίζω να υπάρχει πιο εξευτελιστική και ταυτόχρονα αποδεκτή από πολλούς ανθρώπους, ορολογία για τον άνθρωπο.
Σίγουρα η ορολογία αυτή έχει καθιερωθεί με μεγάλη διορατική σκοπιμότητα. Ο στόχος είναι να δοθούν στους ανθρώπους και το κυριότερο να συνειδητοποιηθούν, τα χαρακτηριστικά του ποιμνίου.
Ποια είναι αυτά; Μα φυσικά πρώτο και κύριο η έλλειψη εγκεφάλου με την εξελιγμένη ανθρώπινη μορφή και τα όσα η έλλειψη αυτή
συνεπάγεται. Δηλαδή η λειτουργία μόνον των βασικών ενστίκτων της διατροφής και της αναπαραγωγής. Στη συνέχεια η αναγκαιότητα ύπαρξης ποιμενάρχη προκειμένου οι λειτουργίες αυτές να εξασφαλίζονται ομαδικά και προκειμένου ο άνθρωπος–ποίμνιο να είναι εκμεταλλεύσιμος από τη γέννηση μέχρι και το θάνατό του. Τίποτα περισσότερο. Η εξουσία του ποιμενάρχη και των συνεργατών του φυσικά επί του ανθρώπου – ποιμνίου είναι απεριόριστη, διαχρονική και κατοχυρωμένη από θεϊκούς νόμους. Είναι θέλημα θεού και με κανένα απολύτως τρόπο η εξουσία αυτή δεν μεταβάλλεται. Όπως ο τσοπάνης αρμέγει το ποίμνιο και εκμεταλλεύεται το κρέας, το μαλλί ακόμα και την προβιά του, έτσι και ο ιερέας «απόστολος το θεού» στη γη κατά την Εκκλησία, εκμεταλλεύεται τον άνθρωπο οικονομικά, όπου κατά τη βάπτιση, το γάμο, το θάνατο και όχι μόνο, πρέπει να «περάσει» από την Εκκλησία, αλλά κυρίως τον εκμεταλλεύεται πνευματικά με το «πίστευε και μη ερεύνα» που τον καθηλώνει στον σκοταδισμό και την αμάθεια με όσα αυτά συνεπάγονται.


Β΄ Η ΜΑΖΑ. Η παρεμφερής ορολογία των πολιτικών και γενικότερα του συστήματος εξουσίας. Η δεύτερη στη σειρά εξευτελιστική έκφραση για τον άνθρωπο. 

Η «Μάζα», από τη φυσική που διδαχτήκαμε στο γυμνάσιο, είναι ένα φυσικό μέγεθος. Εκατομμύρια άτομα με απολύτως όμοια σύσταση και συμπεριφορά αποτελούν τη σύστασή της. Ένα πλήθος ανθρώπων, όσες ομοιότητες και να έχουν μεταξύ τους, είναι απαράδεκτο να χαρακτηρίζονται «μάζα». Ο χαρακτηρισμός αυτός έχει ιδιαίτερη προσβλητική σκοπιμότητα για τον άνθρωπο και του αποδίδει όμοια χαρακτηριστικά με αυτά του ποιμνίου.
Καμία διαφορετικότητα, καμία προσωπικότητα, καμία ιδιαιτερότητα και φυσικά καμία προσωπική σκέψη.
Το σύστημα της εκμετάλλευσης των ανθρώπων που ζει και βασιλεύει χιλιάδες χρόνια τώρα, τον όρο αυτό τον χρησιμοποιεί για να περιγράψει κατά τον ευτελέστερο τρόπο τον απλό άνθρωπο, τον «εχθρό» του, που έχει το θράσος να απαιτεί καλύτερο μεροκάματο, καλύτερους όρους εργασίας και ζωής. Με την καθιέρωση και την καθημερινή χρήση, η λέξη «μάζα» γίνεται συνεχής προσπάθεια να μπει στη συνείδηση της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών. Για το σκοπό αυτό τα Μέσα Επικοινωνίας ονομάστηκαν «Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας», τα Μέσα Μεταφοράς «Μέσα Μαζικής Μεταφοράς» κ.λ.π. λες και αν δεν έβαζαν τη λέξη «Μαζικής» δεν θα καταλαβαίναμε περί τίνος ακριβώς πρόκειται.
Εν όψει των σκοτεινών πληροφοριών, οικονομικών, πολιτικών, κοινωνικών, που δεχόμαστε καθημερινά ιδιαίτερα στην σημερινΉ εποχή, με τη χρήση της έννοιας «μάζα», ο λαός υποβιβάζεται σε  μία αδιευκρίνιστη, συμπυκνωμένη ύπαρξη, που κανένα πολιτικό ρόλο δεν διαδραματίζει, ούτε έχει ταυτότητα, καθώς γίνεται αντιληπτή σαν ένας ενιαίος φορέας ενοχλητικών για το σύστημα εξουσίας επιθυμιών, και δεν αποτελείται από επιμέρους και ξεχωριστές προσωπικότητες.

Γ’ Οι λίγοι «ΕΠΩΝΥΜΟΙ» και όλοι εμείς οι πολλοί «ΑΝΩΝΥΜΟΙ».


Η καραμέλα των παπαγάλων δημοσιογράφων με γεύση μέλλοντος
 Όλους τους ανθρώπους που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εξυπηρετούν το σύστημα εξουσίας, αφού πρώτα τους προβάλουν κατάλληλα από τα προπαγανδιστικά κανάλια τους ώστε να γίνουν γνωστοί, στη συνέχεια τους ονομάζουν «Επώνυμους». Δεν τους χαρακτηρίζουν, όπως θα μπορούσαν και θα έπρεπε, γνωστούς στους Πολίτες ή αν θέλετε Αναγνωρίσιμους. Η ορολογία είναι μελετημένη καλά και έχω την υποψία ότι πηγαίνει πολύ μακριά. Οι «Επώνυμοι» διαχωρίζονται από την πλειοψηφία των πολιτών οι οποίοι αφού δεν είναι «Επώνυμοι» τι θα είναι; Μα φυσικά το αντίθετο. «Ανώνυμοι».
Αν δούμε άλλωστε λίγο το κοντινό παρελθόν, στα στρατόπεδασυγκέντρωσης των Γερμανών στον 2_ παγκόσμιο πόλεμο, όλοι είχαν έναν αριθμό και με αυτόν και μόνον «ζούσαν» και επικοινωνούσαν μεταξύ τους εκεί. Μήπως είχαν Επώνυμο οι Έλληνες εργάτες που μετά τον πόλεμο δούλευαν στα εργοστάσια της Γερμανίας; «Το πρώτο που μας είπαν - εξιστορεί ο Παναγιώτης Διγκόλης, εργάτης τότε στη Γερμανία – ήταν να έχουμε πάντα την κάρτα μαζί μας. Ένα νούμερο ήμουν και εγώ, όπως όλοι μας. Ποιος ήξερε το όνομά μου; Στη σειρά μου ήμασταν 27 άτομα, όλοι νέοι. Ανάσα δεν πήραμε. Το βράδυ φτάσαμε, το ξημερώματα μας πήγαν για δουλειά. Ένα μήνα, περίπου, μας εκπαίδευαν για το πώς θα εργαστούμε στα ανθρακωρυχεία. Μας έδωσαν και 100 μάρκα προκαταβολή….»
«Είμαι το νούμερο 8 με ξέρουν όλοι με αυτό και γω κρατάω μυστικό ποιο είναι τ’ όνομά μου» λέει το γνωστό ποίημα του Γιώργου Σκούρτη που έγινε τραγούδι.
Μήπως ακούστηκε ποτέ κανένα επώνυμο Ασιάτη ή Αφρικανού από τους πολλούς που πνίγονται καθημερινά στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο; Μήπως ακούστηκε ποτέ κανένα επώνυμο από τα τελευταία εγκλήματα των Ισραηλινών στη Γάζα; Όχι βέβαια. Αριθμοί μόνον ανακοινώνονται αφού η ανθρώπινη ζωή συνεχίζει να θεωρείται αναλώσιμο προϊόν στα χέρια των όπου γης οικονομικά ισχυρών.
Τι να το κάνουμε λοιπόν όλοι εμείς οι απλοί άνθρωποι το Επώνυμο; Λίγη δικαιολογημένη υποψία αν έχουμε σχετικά με το μέλλον που σχεδιάζουν οι απόγονοι των Γερμανών και Ελλήνων φασιστών που κυβερνούν σήμερα την Ελλάδα για όλους εμάς και τα παιδιά μας, θα καταλάβουμε γιατί μας θέλουν «Ανώνυμους» και ενδεχομένως τι ακριβώς σχεδιάζουν για το μέλλον των παιδιών μας.
Πέντε ολόκληρα χρόνια τώρα συνεχίζουν να παίρνουν εκατοντάδες μέτρα σε βάρος μας που όλα οδηγούν προς τα εκεί.
Συμπερασματικά δεν είμαι γλωσσολόγος αλλά αν είχα τη δυνατότητα όλες αυτές τις λέξεις «ποίμνιο», «μάζα», «επώνυμοι και ανώνυμοι» με την χρήση και αναφορά τους στον άνθρωπο θα τις χαρακτήριζα συνώνυμες γιατί έχουν την ίδια ακριβώς σημασία και τον ίδιο ακριβώς σκοπό. Τον εξευτελισμό του ανθρώπου.
Αισθάνομαι ότι οι κάθε λογής υπηρέτες του σάπιου συστήματος εξουσίας στην Ελλάδα, συνειδητά εξυπηρετούν κάποια σκοτεινά μελλοντικά σχέδια σε βάρος των απλών ανθρώπων και της Xώρας.
Καλλιεργούν συστηματικά τον εξευτελισμό και αυτό με προσβάλει και με θυμώνει. Ενοχλούμαι με τις λέξεις αυτές ιδιαίτερα όταν ακούω ομιλίες ή διαβάζω γραπτά κείμενα ακόμα και αριστερών ανθρώπων που, ανυποψίαστοι ίσως, χρησιμοποιούν τη λέξη «μάζα» για τον άνθρωπο.
Αυτοί που θεμελίωσαν τις μεγάλες ιδέες της δημοκρατίας, της πόλης και των πολιτών δεν γνωρίζω να χρησιμοποίησαν καμία απαξιωτική ορολογία για τον άνθρωπο. Ούτε ποίμνιο, ούτε μάζα, ούτε «Επώνυμους» και «Ανώνυμους» χαρακτήρισαν ποτέ τους ανθρώπους.
Θέλω να ζήσω τη μέρα εκείνη που θα καταργηθούν ολοσχερώς οι προσβλητικές για τον άνθρωπο λέξεις. Τη μέρα εκείνη που η λέξη ποίμνιο θα σημαίνει κοπάδι και μόνο. Η λέξη μάζα θα σημαίνει ένα φυσικό μέγεθος ή ποσότητα ύλης και μόνο και δεν θα υπάρχουν «Επώνυμοι» και «Ανώνυμοι» αφού όλοι οι άνθρωποι θα χαρακτηριζόμαστε Πολίτες με Πι Κεφαλαίο, και θα έχουμε ταυτότητα με ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ και όχι κάρτα ανεργίας με αριθμό.



Η μέρα εκείνη δεν θ’ αργήσει...

Νίκος Κ. Ματζάκος

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2014

Ε, ΟΧΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΠΑΝΑΓΙΟΤΑΤΕ




Του Θ. ΚΑΡΤΕΡΟΥ*
Τι του ήρθε αλήθεια του Πάπα να δεχτεί σήμερα ένα δεδηλωμένο άθεο και σεσημασμένο αριστερό στο Βατικανό; Έναν πολιτικό ηγέτη που όλη η ευπρεπής Ευρώπη έχει καταγγείλει ως εξτρεμιστή, λαϊκιστή, καιροσκόπο, τυχοδιώκτη, δημαγωγό, επικίνδυνο; Και φίλο της Βόρειας Κορέας; Τον αρχηγό ενός κόμματος που σύμφωνα με τον πρωθυπουργό της χώρας του, εάν ό μη γένοιτο εκλεγεί, δεν θα μείνει ούτε ένα ευρώ στις τράπεζες, θα μπει η Ελλάδα σε μεγάλες περιπέτειες, θα πάνε στράφι όλες οι θυσίες του λαού;
Περίεργα πράγματα. Που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν εκεί στο Βατικανό, με τόση και τέτοια παράδοση χειρουργικής πολιτικής και διπλωματίας, καταλαβαίνουν τη ζημιά που μπορεί να κάνουν στην προσπάθεια των μεταρρυθμίσεων τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη. Στην προσπάθεια της σωτηρίας των τραπεζών, της ανταγωνιστικότητας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, της απαλλαγής από το βαρίδι του κοινωνικού κράτους, η οποία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Και με την οποία ο Τσίπρας είναι ως γνωστό εντελώς αντίθετος -και το λέει κιόλας.
Δεν έχει διαβάσει Αντώνη Σαμαρά ο Πάπας; Δεν έχει δει κανένα βίντεο στο You Tube με τον Άδωνι, τον Βενιζέλο, τον Ρήγα έστω, ή τον Μπαλτάκο; Δεν ξέρει τίποτε για τους κόκκινους που κρύβονται πίσω από το χαμόγελο του Τσίπρα; Δεν καταλαβαίνει πώς η κομμουνιστική προπαγάνδα τους θα εκμεταλλευτεί το γεγονός; Για να υποστηρίξει ότι έχουν κοινά σημεία ένας ηγέτης της αριστεράς κι ένας ηγέτης των πιστών; Ότι κάτι καλό βλέπει στον Τσίπρα ο Πάπας των Φτωχών, τη στιγμή που οι πάπες των πλούσιων ΜΜΕ συνιστούν να κρατούμε σκόρδα μόλις τον αντικρίζουμε;
Ίσως θα έπρεπε όμως να το περιμένουμε. Ένας Πάπας που καταγγέλλει το ρόλο των τραπεζών και δεν θεωρεί τη φτώχεια και της λιτότητα εκ Θεού προερχόμενες, μπορεί και να αισθάνεται κάποια κρυφή συμπάθεια για έναν εξτρεμιστή. Να θέλει να μας δείξει ότι, μαζί με την πίστη στο Θεό, πάει και η πίστη στον Άνθρωπο. Και στην ηθική της δικαιοσύνης. Και στη δικαιοσύνη της ηθικής. Κι αυτό επιφορτίζει τους δικούς μας πάπες, να θέσουν το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων: Ε, όχι και με τον Τσίπρα, παναγιότατε. Καταρρίπτετε έτσι εκτός από το δικό σας αλάθητο και το δικό μας ....
*Δημοσιεύθηκε στην "ΑΥΓΗ" την Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2014

Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2014

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑ - ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΥ ΕΜΠ κ. ΝΙΚΟΥ ΜΑΤΖΑΚΟΥ: ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ «ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΥ»



«Βρίσκω πολύ θετικό πως, αν εξαιρέσεις τους δημοσιογράφους και διάφορους υπαλλήλους από τους κομματικούς στρατούς, κανείς δεν ασχολείται με το τι είπαν ο Σαμαράς και ο Τσίπρας στην Θεσσαλονίκη».

Τι μας λέτε κύριε «Πιτσιρίκε»; Κάνατε καμία δημοσκόπηση και βγάλατε αυτό το συμπέρασμα; Με όποιον και αν μίλησα την εβδομάδα που ακολούθησε την ομιλία Σαμαρά, αριστερό, κεντρώο ή δεξιό, διαπίστωσα το ακριβώς αντίθετο. Όλοι περίμεναν με αγωνία να ακούσουν τα άμεσα μέτρα που θα πάρει η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι. Φτωχοί και πλούσιοι.
 
Η διαπίστωση αυτή που κάνετε έχει έναν εμφανέστατο σκοπό. Να ταυτίσει τον ΣΥΡΙΖΑ με τον έναν πόλο του παλαιού δικομματισμού. Με το νέο ΠΑΣΟΚ που άλλοι λένε. Αυτό που κάνει περίπου και το ΚΚΕ.   
 Χρόνια είχαμε Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, τώρα έχουμε Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ. Μας λέτε δηλαδή πως έχουμε μια από τα ίδια.
Το λέτε άλλωστε καθαρά παρακάτω. «Στο πλαίσιο του νέου δικομματισμού, Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησαν να ανεβάσουν τους τόνους, με αφορμή τη μη ζωντανή μετάδοση της ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα από τη ΝΕΡΙΤ».

Όλοι όμως γνωρίζουμε ότι με τη λέξη δικομματισμός εννοούμε και αποτυπώνουμε την θλιβερή πραγματικότητα της ύπαρξης δύο κομμάτων εξουσίας με διαφορετικό τίτλο αλλά κοινά απολύτως συμφέροντα. Έχουν τα ίδια αφεντικά και εναλλάσσονται στην διακυβέρνηση έτσι ώστε να υπάρχει μια επίφαση δημοκρατίας και η εξουσία να παραμένει στους εντός και εκτός οικονομικά ισχυρούς ολιγάρχες όπως γίνεται σε παγκόσμια κλίμακα.

Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων Πολιτών γνωρίζει πλέον καλά σήμερα το γεγονός ότι ο δικομματισμός (Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ) που κυβέρνησε μετά την μεταπολίτευση την Ελλάδα αποτελεί τον πολιτικό βραχίονα τουΣυστήματος διαπλοκής που κατάστρεψε τη Χώρα.
 
Τι δουλειά έχει ο ΣΥΡΙΖΑ κ. «Πιτσιρίκε» με όλα αυτά; Η Αριστερά ήταν από την ίδρυσή της και παραμένει απέναντι όχι μόνον στον δικομματισμό αλλά και στον φασισμό και στις δικτατορίες και φυσικά στο Σύστημα διαπλοκής που κατάστρεψε τη Χώρα. 

Πού είδατε εσείς κάποια σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τους διαπλεκόμενους επιχειρηματίες που ελέγχουν τα δύο κόμματα Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ; Αν έχετε στοιχεία παρακαλώ να μας τα θέσετε υπόψη γιατί διαφορετικά είστε κοινός συκοφάντης και επικίνδυνος.

Δεν πρόκειται λοιπόν για νέο δικομματισμό όσο και αν προσπαθείτε να ψαρέψετε σε θολά νερά. Δεν έχει ο ΣΥΡΙΖΑ καμία σχέση με τα αφεντικά της Ν.Δ. που φυσικά τα γνωρίζετε πολύ καλά. 
 
Μικρή σχέση μόνο να είχε να είστε σίγουρος ότι θα είχε έρθει προ πολλού στην εξουσία. Δεν θα άφηναν οι κυρίαρχοι κύκλοι της διαπλοκής στη Χώρα ούτε οι ξένοι Γερμανικοί και άλλοι κύκλοι το πολιτικό σύστημα να σαπίζει καθημερινά και δεν θα ήταν ο Τσίπρας ο υπ΄αρ. 1 εχθρός του συστήματος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζεται να κερδίσει με δημοκρατικό τρόπο την πλειοψηφία των πολιτών. Τι θα έπρεπε δηλαδή κατά τη γνώμη σας να κάνει; Μήπως να πάρει τα όπλα και να βγει στα βουνά για να σας αποδείξει ότι είναι έτοιμη για ρήξεις; «Κατά τ” άλλα, ενδιαφέροντα αυτά που είπε ο Αλέξης Τσίπρας στην ΔΕΘ, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε την όποια δυναμική είχε, από την στιγμή που δεν κατάφερε να πείσει πως είναι έτοιμος για ρήξεις», γράφετε χαρακτηριστικά.

Οι ρήξεις πρέπει να γίνουν όταν η Αριστερά αναλάβει τη διακυβέρνηση της Χώρας. Ο χρόνος και ο τρόπος των ρήξεων είναι ένα μεγάλο θέμα που δεν ανακοινώνεται αλλά συναρτάται απόλυτα με την ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος υποστήριξης που επανειλημμένα αναφέρεται στα έγγραφα και τις ομιλίες των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σαν η βασική προϋπόθεση επιτυχίας της Κυβέρνησης της Αριστεράς.
 
Απορίας άξιο είναι το γεγονός ότι παρακάτω αναφέρετε ότι «Βέβαια, ούτε οι Έλληνες είναι έτοιμοι για ρήξεις, οπότε όλα είναι μια χαρά». Χωρίς να συμφωνώ με την εκτίμησή σας αυτή εύλογα θέλω να σας ρωτήσω: Πώς θέλατε να είναι έτοιμος ο ΣΥΡΙΖΑ για ρήξεις όταν οι Έλληνες δεν είναι έτοιμοι γι΄ αυτό; Δεν πρέπει άραγε να υπάρχει αντιστοιχία των αποφάσεων της Κυβέρνησης της Αριστεράς με το λαϊκό αίσθημα και τις ανάγκες των Πολιτών;
 
Επειδή ξέρω ότι είστε νέος, ακούστε για να μάθετε κάτι από εμάς τους μεγαλύτερους. Ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη παρουσίασε τα άμεσα μέτρα της Κυβέρνησης της Αριστεράς προκειμένου να αντιμετωπισθεί άμεσα η ανθρωπιστική κρίση και τα οποία καμία σχέση δεν έχουν με την διαπραγμάτευση για το χρέος. Αν δούμε λίγο την ανάλογη περίοδο ανθρωπιστικής κρίσης που πέρασε η Ελλάδα πριν μερικά χρόνια, «ΤΟ ΕΑΜ ΜΑΣ ΕΣΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΛΑΒΙΑ» τραγουδούσαν οι Αριστεροί (και όχι μόνο) στην περίοδο της Γερμανικής κατοχής. Πρόσεξε σε παρακαλώ την ιεράρχηση των στόχων.

Θέλω λοιπόν αυτό ακριβώς να τραγουδήσω και εγώ σήμερα: «Ο ΣΥΡΙΖΑ ΜΑΣ ΕΣΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΣΚΛΑΒΙΑ». Και ξέρεις μαζί με μένα θέλουν αυτό ακριβώς να τραγουδήσουν 1.500.000 άνεργοι, 3.000.000 συνταξιούχοι, δεν ξέρω πόσοι ελεύθεροι επαγγελματίες με τα κλειστά μαγαζιά, η μεγάλη δηλαδή πλειοψηφία των Ελλήνων Πολιτών.

Φυσικά και πρέπει να γίνουν ρήξεις κ. «πιτσιρίκε». Τι σόι ριζοσπάστες είμαστε. Άφησε όμως σε παρακαλώ τις ρήξεις για αύριο μήπως σώσουμε σήμερα κάποιους ανθρώπους από την αυτοκτονία.

Το εάν θα γίνουν άλλωστε ρήξεις ή όχι από εμάς εξαρτάται…..
Αθήνα 18.9.2014
Νίκος Κ. Ματζάκος

Το άρθρο του «Πιτσιρίκου» που δημοσιεύθηκε εδώ: ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 


ΠΛΑΤΕΙΑ: Ευχαριστούμε τον κο Ματζάκο που μας έκανε την τιμή να φιλοφενήσουμε τις απόψεις του. Προφανώς οποιοσδήποτε σχολιασμός από τον μεγάλο (για τους blogger) ΠΙΤΣΙΡΙΚΟ, σχετικός με τις απόψεις του κου Ματζάκου - με τις οποίες εν πολλοίς συμφωνούμε - θα αναδημοσιευτεί στην Πλατεία.