Η μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ σε ένα σύγχρονο, ανοικτό, ενιαίο και αποτελεσματικό κόμμα της αριστεράς δεν είναι μια εύκολη υπόθεση αφού για να ολοκληρωθεί απαιτεί ουσιαστικές υπερβάσεις παραδοσιακών στερεότυπων και συνηθειών από όλες τις πλευρές που αποφάσισαν ότι πρέπει να προσπαθήσουν να ανταποκριθούν στο κοινωνικό αίτημα για την ουσιαστική οργάνωση της δράσης της κοινωνίας και των πολιτών, ώστε να σταματήσει η καταστροφή στην οποία οδηγεί τον τόπο και τον λαό η μνημονιακή λαίλαπα και να οργανωθεί η ανατροπή της υφιστάμενης κατάστασης, της υποδούλωσης της χώρας και της φτωχοποίησης του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού από μια αποτελεσματική κυβέρνηση με κορμό την αριστερά.
Ο δρόμος είναι δύσκολος και ανηφορικός αλλά ο ίδιος ο ελληνικός λαός καθημερινά θέτει όλους στον ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ μπροστά στις ιστορικές τους ευθύνες, καλώντας τις πλευρές που τον συναποτελούν, να ανταποκριθούν στις συνεχώς αυξανόμενες ελπίδες που ακουμπά στο κόμμα ένα ολοένα αυξανόμενο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας.
Και μάλιστα εκείνο το τμήμα της κοινωνίας που βρίσκει την δύναμη αντίστασης στις καθημερινές χυδαίες, απροκάλυπτες επιθέσεις της διαπλοκής τόσο στο εγχείρημα όσο - και κυρίως - στον πρόεδρο του, τον Αλέξη Τσίπρα, που έχει δύο στοιχεία που δύσκολα ανέχεται το σύστημα: Είναι ΝΕΟΣ και είναι και ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ, άρα φταίει εξ ορισμού.
Ο ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ αργά ή γρήγορα θα κληθεί από τον ελληνικό λαό να διαχειριστεί την βαθύτερη κρίση που έχει περάσει η χώρα μετά την ένοπλη γερμανική κατοχή, το 1944 (αν και αυτό το "μετά" ίσως είναι αισιόδοξη προσέγγιση της αλήθειας, γιατί τότε οι παππούδες μας είχαν συμμάχους, τώρα αυτό μάλλον αμφισβητείται).
Και το "πρόβλημα" για κάποιους στην ευρύτερη αριστερά αλλά και την ευρύτερη δημοκρατική παράταξη είναι ότι ο ελληνικός λαός ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΡΩΤΑΕΙ αν είναι έτοιμοι ή δεν είναι, όπως δεν τους ρώτησε όταν έκανε τον ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ κόμμα του 30% από .... 4%, έτσι για πλάκα.
Θα τους ρωτήσει όμως ΑΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ, δίπλα του, (δίπλα στον λαό, όχι τον ΣΥΡΙΖΑ) να βάλουν πλάτη στον αγώνα, τον δύσκολο, τον γεμάτο εμπόδια, ερωτηματικά και ανασφάλειες, για να ξανακερδίσει το δικαίωμά του στην ελπίδα.
Θα τους εμπιστευτεί τις προσδοκίες του για επιβίωση και θα ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ να ανταποκριθούν, είτε θέλουν, είτε δεν θέλουν, είτε νιώθουν έτοιμοι, είτε θεωρούν ότι το ρίσκο που αυτό συνεπάγεται - για την πάρτη τους - είναι πολύ μεγάλο ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ.
Αλλά όποιος προτάξει την ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ του από το ρίσκο να αναμετρηθεί με τα προβλήματα των ασθενέστερων που τους το ζητάνε, δεν θα μπορεί να δηλώνει "αριστερός" για πολύ ακόμα.
Διότι αριστερός δεν είναι - κυρίως - όποιος κάνει αναλύσεις, βολεμένος στην ασφάλεια που του παρέχει το σύστημα ώστε να επιβεβαιώνει ότι "η αριστερά δεν είναι έτοιμη να κυβερνήσει".
Είναι - πρωτίστως - όποιος αναλαμβάνει ρίσκα - ακόμα και να ΑΠΟΤΥΧΕΙ- δίνοντας μάχες καθημερινές για την βελτίωση της θέσης των λαϊκών στρωμάτων που όλο και περσσότερο οδηγούνται στην απόγνωση.
Και για να μην κατηγορηθώ για "μεγαλοστομίες" να σταματήσω να το λέω με δικά μου λόγια και να δανειστώ ένα τσιτάτο ενός ... γνωστού, δεν θυμάμαι ποιος είναι (sic):
"ένα γραμμάριο δράσης αξίζει έναν τόνο θεωρίας"..
ΟΠΟΙΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ¨Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΕΜΠΟΔΙΑ - στα ήδη πολλά που έχει να αντιμετωπίσει το αντιμνημονιακό μέτωπο από το τριαδικό καθεστώς εσωτερικού και εξωτερικού - ΘΑ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΛΑΟ, που δεν μασάει κουτόχορτο και καταλαβαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ θα είναι ακριβώς τόσο έτοιμος να αναλάβει την ιστορική ευθύνη όσο περισσότερη προσπάθεια καταβληθεί, από όσο το δυνατόν περισσότερους, για να προετοιμαστεί και να δομήσει συμμαχίες στο κοινωνικό και στο πολιτικό επίπεδο αλλά και να αναζητήσει στο διεθνές πεδίο κανέναν σύμμαχο, διότι μόνοι μας μπορούμε να κάνουμε τους ήρωες (και εγώ είμαι μεγάλος για τέτοια) ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ. (αυτά για όσους κατηγορούν τον Τσίπρα που βλέπει και κανέναν πρέσβη που και που, από το facebook).
Καμία πολιτική δύναμη (από τις υπάρχουσες, διότι για τις άλλες που ΘΑ γίνουν, ΘΑ μιλήσουμε, ΟΤΑΝ με το καλό γίνουν) σήμερα δεν είναι τόσο έτοιμη να συγκρουστεί με την υπάρχουσα κατάσταση όσο ο ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ, στην κατεύθυνση της ανατροπής της.
Αυτό έχει σημασία.
Και βέβαια από την Κυριακή, το νέο ενιαίο μεγάλο κόμμα της δημοκρατικής παράταξης της Αριστεράς πρέπει να ετοιμάζεται. Να ετοιμάζεται σκληρά, συνεχώς, ασταμάτητα χωρίς να δίνει ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟΘΙ στον εαυτό του.
Μια ετοιμασία, που όσο καλύτερη είναι τόσο λιγότερα λάθη και υπαναχωρήσεις θα αναγκαστεί να κάνει μεθαύριο, που θα παλεύει με το θηρίο.
ΔΙΟΤΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙ και θα αμυνθεί και θα αντεπιτεθεί και θα την πιει σε κάποιες περιπτώσεις, από το θηρίο.
Ποιος έχει ψευδαισθήσεις;;;
Δηλαδή οι άλλοι που ομιλούν και κάνουν κόμματα ξέρουν τι λένε; Ε άμα ξέρουν να μας το πουν και εμάς να το μάθουμε.
ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΥΞΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ και η κατεύθυνσή του.
Και το θέμα είναι αν θα νικήσει στον πόλεμο με το θηρίο.
Και νίκη στον πόλεμο είναι να πάρουμε την χώρα μας πίσω και να βαδίσουμε στον μακρύ δρόμο της εξάλειψης των ανισοτήτων, "της εξάρτησης ανθρώπου από άνθρωπο" και της ουσιαστικής δημοκρατίας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ είναι έτοιμος και όσο ανοίγει τις πόρτες του και τις διαδικασίες του στον κόσμο της εργασίας θα γίνεται πιο έτοιμος ΔΙΟΤΙ ΘΑ ΑΠΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΣΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ και αυτό είναι η μοναδική εγγύηση που οι ψιλιασμένοι πολίτες πρέπει να δέχονται.
ΑΛΛΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ και όποιος τις δίνει ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΛΑΜΟΓΙΟ!
Και αν ανταποκριθούν περισσότερες δυνάμεις στην "προετοιμασία" και βγουν από την ασφάλεια του περιθωρίου, οι πιθανότητες νίκης θα αυξηθούν. Και βέβαια δεν μιλάω για "εκλογική νίκη", αφού γι' αυτό δεν χρειάζεται να κάνει κανείς ΑΠΟΛΥΤΩΣ τίποτα.
ΤΟ ΛΥΝΕΙ Ο ΛΑΟΣ χωρίς να ρωτήσει κανένα!
Καλή επιτυχία στο εγχείρημα.
