Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013
«Ο ΦΟΒΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟ. Η ΕΛΠΙΔΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ» !!!
Το παραπάνω απόφθεγμα είναι το βασικό μότο στην αφίσα της πιο αγαπημένης μου ταινίας με τον τίτλο «Τελευταία Έξοδος Ρίτα Χέιγουορθ» (στα αγγλικά «TheShawshank Redemption»).
Το έργο προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Αμερική τον Σεπτέμβριο του 1994, πριν ακριβώς από 19 χρόνια, τις μέρες που ξεκινούσα την ενασχόλησή μου με τα κοινά του Χαλανδρίου. Η ταινία είναι βασισμένη σε βιβλίο του διάσημου συγγραφέα Στίβεν Κινγκ σε σενάριο και σκηνοθεσία του Φρανκ Ντάραμποντ. Ο ανυπέρβλητος ακτιβιστής ηθοποιός Τιμ Ρόμπινς, σε μια συγκλονιστική ερμηνεία, υποδύεται τον τραπεζίτη Άντι Ντιφρέν, ο οποίος έχει καταδικαστεί αδίκως δύο φορές ισόβια για τη δολοφονία της γυναίκας του και του εραστή της. Εκτίει την ποινή του στη φυλακήShawshank, στην οποία και γίνεται ιδιαίτερα δημοφιλής σε όλους παρά την παρουσία ενός διεφθαρμένου διευθυντή, σαδιστών δεσμοφυλάκων και πωρωμένων συγκρατούμενών του. Κι ενώ ο θεατής μένει με την εντύπωση ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεφύγει από τα δεσμά του, ο Άντι Ντιφρέν δραπετεύει έπειτα από 19 ολόκληρα χρόνια μέσα από ένα τούνελ που έσκαβε κρυφά τα βράδια όλο αυτό το διάστημα.
Δεν πίστευα ποτέ στις συμπτώσεις, αλλά ο αριθμός «19» σηματοδοτεί και σφραγίζει και τη δική μου πορεία στα κοινά. Σχεδόν μια εικοσαετία πραγματικής και ουσιαστικής προσφοράς – θέλω να πιστεύω – που ξεκίνησε με το δυσεπίλυτο πρόβλημα να κατορθώσω να κάνω τη ΔΕΠΑΧ, μια χρεοκοπημένη δημοτική επιχείρηση, κερδοφόρα. Η θέση ήταν άμισθη αλλά η καθημερινή μου ενασχόληση με το συγκεκριμένο αντικείμενο ξεπερνούσε τις 10 ώρες. Και αργότερα όμως, ως αντιδήμαρχος Παιδείας και πρόεδρος της Φιλαρμονικής νομίζω ότι συνεργάστηκα άψογα με τους υπαλλήλους του δήμου μας και προσέφερα χρόνο, χρήματα και, κυρίως, πολύ μεράκι, κάτι που θεωρώ ότι αναγνωρίστηκε από όλους.
Όλο αυτό το διάστημα, έχοντας ως όπλο μια ζωηρή φαντασία και μια αστείρευτη δημιουργικότητα δεν σταμάτησα να προτείνω ιδέες και λύσεις που θα βελτίωναν την ποιότητα ζωής των συμπολιτών μας. Απογοητευόμουν διαρκώς όταν διαπίστωνα ότι κανένας σχεδόν δεν ενδιαφερόταν να τις ακούσει και να τις υλοποιήσει. Η απογοήτευσή μου μετατράπηκε σύντομα σε απελπισία όταν παρατήρησα, καθισμένος στη θέση του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου, συναδέλφους μου να δυσανασχετούν με την εύλογη διάθεσή μου να δίνω τον λόγο σε αγωνιούντες συνδημότες μας και στους συμβούλους της αντιπολίτευσης. «Δίνει τον λόγο στην αντιπολίτευση» είπε οργισμένος ένας δημοτικός σύμβουλος. «Αφήνει τους πολίτες να μιλάνε» ξέσπασε ένας άλλος. Όπως αντιλαμβάνεστε το πρόβλημα έγινε πλέον συνειδησιακό. Όταν μάλιστα επισκέφθηκαν το σώμα για να εκθέσουν τις απόψεις τους οι εκπρόσωποι των αθλητικών σωματείων, κόντεψα να … λιποθυμήσω ακούγοντας κάποιους να υποστηρίζουν «εδώ σας παραχωρούμε τα γήπεδα για να παίζετε, τι άλλο θέλετε πια;». Όταν οι υπό απόλυση εργαζόμενοι του δήμου μας ήρθαν με την απόγνωση ζωγραφισμένη στα μάτια τους να ζητήσουν συμπαράσταση, υπήρξαν φωνές που θεωρούσαν ότι ξεπέρασαν το χρόνο που προβλέπει ο κανονισμός (!!!). Όταν έφερα το ψήφισμα για τον αδικοχαμένο Παύλο Φύσσα, ορισμένοι στις μεταξύ τους συζητήσεις αποφάνθηκαν ότι έχω προσχωρήσει στον ΣΥΡΙΖΑ!!! Ενώ ακούστηκε πρόσφατα από χείλη αντιδημάρχου ότι «είμαι φίλος του Βάσιου», επειδή επέλεξα για τις διακοπές μου τη Λευκάδα, μαζί με άλλους 200.000 Έλληνες και ξένους! Γιατί, απ’ ό,τι φαίνεται, ο Βάσιος έχει χτίσει έναν ουρανοξύστη με 500 πατώματα στο νησί και φιλοξενεί 200.000 άτομα!!!
Το να είσαι «φίλος του Βάσιου» θεωρείται μέγιστο ατόπημα, όπως τα προηγούμενα χρόνια θεωρείτο απαράδεκτο να μιλάς με τον Ζαφειρόπουλο. Τελικά, σε αυτή τη διοίκηση, για να είσαι αρεστός, δεν πρέπει να συνομιλείς με κανέναν. Οι «κακοί» αλλάζουν συνεχώς πρόσωπο και είναι οι προηγούμενοι «καλοί». Ο Ηλίας Γιάτσιος από έμπιστος συνεργάτης του δημάρχου μετατράπηκε σε ανεπιθύμητο πρόσωπο και το ίδιο συμβαίνει με οποιονδήποτε δεν ακολουθεί τη «γραμμή». Προς αποκατάσταση λοιπόν της αλήθειας, νιώθω τον Βαγγέλη Λέκκα αδελφικό φίλο που του χρωστάω πολύ μεγάλη χάρη και δεν ξέρω αν θα μπορέσω να του την ξεπληρώσω. Με τον Παναγιώτη Βάσιο ανταλλάσσω απλώς απόψεις και συνήθως όχι για τα δημοτικά.
Επειδή στο Χαλάνδρι όλοι μιλάνε (συνήθως πίσω από την πλάτη σου), ενημερώθηκα ότι σε συζητήσεις που γίνονται στον 5ο όροφο με αποκαλούν «τρελό», ενώ ένας αντιδήμαρχος είπε χαρακτηριστικά: «Αυτό το παιδί είναι παλαβό»!!! Στο λεξικό της διοίκησης οι λέξεις «τρελός» και «παλαβός» συνήθως σημαίνουν ότι δεν είσαι «υπάκουος» και έχεις άποψη που τολμάς να τη διατυπώνεις με παρρησία.
Για το μείζον ζήτημα του καταλογισμού και των ποινικών διώξεων, οι λανθασμένοι χειρισμοί των νομικών συμβούλων οδήγησαν αθώους αιρετούς και ανυποψίαστους υπαλλήλους στον διασυρμό του ονόματός τους και στις «δαγκάνες» της δικαιοσύνης, χωρίς να έχουν καμιά απολύτως ευθύνη. Αντί για ένα ήπιο εξώδικο, έπρεπε άμεσα να γίνουν ασφαλιστικά μέτρα προς την τεχνική εταιρεία που είχε αναλάβει το επίμαχο έργο για να διασφαλιστούν τα συμφέροντα του δήμου και να προστατευθούν οι υπάλληλοί του.
Σταματάω σ’ αυτό το σημείο. Εδώ και έναν χρόνο αποφάσισα να διώξω από δίπλα μου ό,τι με στενοχωρεί (Κούλη, από το Τοξικούλη, ο Αρης δεν ξεχνάει…) και να ζήσω τη ζωή όπως θέλω εγώ και όχι όπως μου επιβάλλουν οι άλλοι. Το όραμά μου και το σχέδιό μου για έναν δήμο εντελώς διαφορετικό θα το αναπτύξω αναλυτικά σε επόμενες αναρτήσεις. Τις κοινωνικές δράσεις που δεν κάνει η αδρανής διοίκηση θα τις αναλάβω εθελοντικά και θα τις δείτε να ξεδιπλώνονται στο άμεσο μέλλον. Επειδή ο χώρος είναι περιορισμένος και δεν θέλω να σας κουράσω άλλο, το τι ακριβώς σκέφτομαι για να ανακουφίσω τους συμπολίτες μου από τις δυσάρεστες συνέπειες της δυσβάστακτης οικονομικής κρίσης, μπορείτε να το βρείτε συμπυκνωμένο στα προγράμματα δύο ανθρώπων που έφυγαν απ’ αυτή τη ζωή δίχως να προλάβουν να καθίσουν στον δημαρχιακό θώκο: αναφέρομαι στον Σπύρο Πέτσα και στον Γρηγόρη Γυφτόπουλο, για τους οποίους πιστεύω ότι το κενό που άφησαν είναι δυσαναπλήρωτο.
Τελευταία έξοδος από το κείμενο: Τα προβλήματα της πόλης δεν επιλύονται με «μπαλώματα» και «μερεμέτια». Το Χαλάνδρι χρειάζεται μια «Επανάσταση»!
Αρης Νόμπελης, δημότης Χαλανδρίου
Στον αέρα και με τη βούλα του ΣτΕ η εφεδρεία
Δημοσιεύθηκε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που όπως είχε αποκαλύψει το matrix24.gr από τις 6 Φεβρουαρίου κρίνει αντισυνταγματική την εφεδρεία και τινάζει στον αέρα τα προγράμματα διαθεσιμότητας στο δημόσιο.
Η απόφαση αφορά στο πρώτο κύμα εφεδρείας στο δημόσιο που οδήγησε σε προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα σχεδόν 5.000 εργαζόμενους.
Στο ΣτΕ είχε προσφύγει η ΑΔΕΔΥ υποστηρίζοντας ότι πρέπει να ακυρωθεί η σχετική υπουργική απόφαση, η οποία εκδόθηκε κατ’ επιταγή του Ν. 4024/2011 (ενιαίο μισθολόγιο, εργασιακή εφεδρεία κ.λπ.).
Βάσει της προσφυγής, η προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα (εφεδρεία) παραβιάζει το άρθρο 103 του Συντάγματος το οποίο προβλέπει ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν μπορούν να παυθούν χωρίς προηγούμενη απόφαση του υπηρεσιακού τους συμβουλίου.
Παραβιάζει επίσης, τα άρθρα 80, 73 και 74 του Συντάγματος, καθώς οι νόμοι που προβλέπουν και χορηγούν συντάξεις ή αμοιβές «πρέπει επί ποινή ακυρότητας να είναι ειδικοί» δηλαδή «να εντάσσονται νομοτεχνικά εντός ενός πλαισίου που αποτελείται από συνταξιοδοτικές και μισθολογικές ρυθμίσεις».
Παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές της ισότητας των πολιτών (άρθρο 4), της προστασίας της αξίας του ανθρώπου (άρθρο 2) και του δικαιώματος ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας (άρθρο 5).
Εισάγει δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος των δημοσίων υπαλλήλων με βάση μόνο κριτήρια ηλικιακά.
Παραβιάζει το άρθρο 15 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προστατεύει το δικαίωμα στην εργασία.
Η απόφαση, που επιβεβαιώνει πλήρως το ρεπορτάζ του matrix24.gr, κρίνει παράνομο και αντισυνταγματικό το μέτρο της προσυνταξιοδοτικής διαθεσιμότητας (εφεδρεία) για τους υπαλλήλους του στενού δημοσίου τομέα. Πρόεδρος του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου ήταν όταν ελήφθη η απόφαση ο Κωνσταντίνος Μενουδάκος, ενώ εισηγητής ήταν ο Δημήτρης Μακρής.
Οι δικαστές του ΣτΕ έκριναν ότι μπορεί δημοσιονομικοί λόγοι να αποτελέσουν κριτήριο των επιλογών του νομοθέτη για τον καθορισμό των λειτουργιών του Κράτους και την διοικητική αναδιοργάνωσή του, ωστόσο, οι σχετικές ρυθμίσεις πρέπει αφενός να «εισάγονται με τήρηση των συνταγματικών αρχών, σύμφωνα με τις οποίες επιβάλλεται να διασφαλίζονται η ορθολογική, αποτελεσματική και διαρκής λειτουργία της διοίκησης και η παροχή των υπηρεσιών που επιβάλλεται να εξασφαλίζονται για τους διοικούμενους στο πλαίσιο του κοινωνικού κράτους δικαίου, και αφετέρου να εναρμονίζονται με τις αναφερθείσες συνταγματικές εγγυήσεις που αφορούν το καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων».
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι «δεν είναι συνταγματικά επιτρεπτό, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο θεμιτός σκοπός της αναδιογανώσεως των δημοσίων υπηρεσιών και της ορθολογικής διαχειρίσεως της αντίστοιχης δημόσιας δαπάνης να καθορίζονται όροι υποχρεωτικής απομακρύνσεως υπαλλήλων από την υπηρεσία με βάση κριτήρια μη συνδεόμενα με τις λειτουργιές και οργανωτικές ανάγκες της διοικήσεως αλλά και με τα προσόντα, τις ικανότητες και την εν γένει υπηρεσιακή τους απόδοση και η κατάργηση των οργανικών θέσεων, τις οποίες κατείχαν οι απομακρυνόμενοι να επέρχεται ως αυτόθροη συνέπεια της απομακρίνσεως»
Επισημαίνεται ότι η απόφαση πρέπει να ακυρωθεί «Επειδή οι διατάξεις του ν. 4024/2011, που προπαρατέθηκαν, προβλέπουν … αυτοδίκαιη απόλυση πολιτικών δημοσίων υπαλλήλων, υπαλλήλων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως και των λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου οι οποίοι κατά το χρονικό διάστημα από την έναρξη ισχύος του νόμου έως την 31η.12.2013 συμπληρώνουν τις οριζόμενες στις διατάξεις αυτές ειδικές προϋποθέσεις ορίου ηλικίας και τριακονταπενταετίας, χωρίς να θίγονται περαιτέρω οι υφιστάμενες πάγιες και γενικές σχετικές διατάξεις».
Καθώς και επειδή: «αντίκεινται στο προαναφερθέν συνταγματικό πλαίσιο που θεσπίζεται με το προπαρατεθέν άρθρο 103 καθώς και στην επίσης συνταγματικώς κατοχυρούμενη αρχή της ισότητας. Και τούτο διότι η μεταβολή αυτή στο υπηρεσιακό καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων που έχει συνέπειες στην οργάνωση και λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών, αφενός δεν βασίζεται σε προηγούμενο ανακαθορισμό των λειτουργιών του Κράτους και διοικητική αναδιοργάνωσή του κατ’ εκτίμηση των υπηρεσιακών αναγκών και με κριτήριο την αποτελεσματικότητα των δημόσιων υπηρεσιών, η δε κατάργηση των νομοθετημένων οργανικών θέσεων δεν επέρχεται ως συνέπεια της αναδιαρθρώσεως, και αφετέρου δεν ανάγεται σε πάγια αλλαγή του γενικού καθεστώτος που διέπει τους όρους λύσεως της υπαλληλικής σχέσεως με απόλυση λόγω ορίου ηλικίας και τριακονταπενταετίας. Συγκεκριμένα, εν προκειμένω, ο επιδιωκόμενος, κατά τα αναφερόμενα στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, περιορισμός του Κράτους και η μείωση της δημόσιας δαπάνης διενεργείται μέσω της προπεριγραφείσας διαδικασίας αυτοδίκαιης απολύσεως υπαλλήλων αμέσως ή αφού προηγηθεί προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα, που έχει περιορισμένο χρονικά πεδίο εφαρμογής, καταλήγει δε στην αντίστοιχη κατά περίπτωση κατάργηση οργανικών θέσεων και την επακόλουθη τροποποίηση των οικείων οργανισμών των υπηρεσιών, χωρίς να βασίζεται σε προηγούμενο ανακαθορισμό των λειτουργιών του Κράτους και μεταρρύθμιση των οργανωτικών αναγκών της Διοικήσεως με ορθολογικό τρόπο, εν όψει και των υφισταμένων εν γένει πόρων και μέσων, με τήρηση του προεκτεθέντος συνταγματικού πλαισίου, η δε σκοπούμενη οργάνωση των επιμέρους υπηρεσιών είναι παρεπόμενο αποτέλεσμα διαδικασίας απομακρύνσεως μονίμων υπαλλήλων με κριτήρια (ηλικία υπαλλήλου και χρόνος υπηρεσίας) τυχαία και συμπτωματικά μη συνδεόμενα με τον επιδιωκόμενο σκοπό και θεσπιζόμενα κατ΄ απόκλιση των γενικώς και παγίως ισχυουσών διατάξεων»
Διαβάστε εδώ όλη την απόφαση
more at: http://www.matrix24.gr/
Στο ΣτΕ είχε προσφύγει η ΑΔΕΔΥ υποστηρίζοντας ότι πρέπει να ακυρωθεί η σχετική υπουργική απόφαση, η οποία εκδόθηκε κατ’ επιταγή του Ν. 4024/2011 (ενιαίο μισθολόγιο, εργασιακή εφεδρεία κ.λπ.).
Βάσει της προσφυγής, η προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα (εφεδρεία) παραβιάζει το άρθρο 103 του Συντάγματος το οποίο προβλέπει ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν μπορούν να παυθούν χωρίς προηγούμενη απόφαση του υπηρεσιακού τους συμβουλίου.
Παραβιάζει επίσης, τα άρθρα 80, 73 και 74 του Συντάγματος, καθώς οι νόμοι που προβλέπουν και χορηγούν συντάξεις ή αμοιβές «πρέπει επί ποινή ακυρότητας να είναι ειδικοί» δηλαδή «να εντάσσονται νομοτεχνικά εντός ενός πλαισίου που αποτελείται από συνταξιοδοτικές και μισθολογικές ρυθμίσεις».
Παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές της ισότητας των πολιτών (άρθρο 4), της προστασίας της αξίας του ανθρώπου (άρθρο 2) και του δικαιώματος ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας (άρθρο 5).
Εισάγει δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος των δημοσίων υπαλλήλων με βάση μόνο κριτήρια ηλικιακά.
Παραβιάζει το άρθρο 15 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προστατεύει το δικαίωμα στην εργασία.
Η απόφαση, που επιβεβαιώνει πλήρως το ρεπορτάζ του matrix24.gr, κρίνει παράνομο και αντισυνταγματικό το μέτρο της προσυνταξιοδοτικής διαθεσιμότητας (εφεδρεία) για τους υπαλλήλους του στενού δημοσίου τομέα. Πρόεδρος του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου ήταν όταν ελήφθη η απόφαση ο Κωνσταντίνος Μενουδάκος, ενώ εισηγητής ήταν ο Δημήτρης Μακρής.
Οι δικαστές του ΣτΕ έκριναν ότι μπορεί δημοσιονομικοί λόγοι να αποτελέσουν κριτήριο των επιλογών του νομοθέτη για τον καθορισμό των λειτουργιών του Κράτους και την διοικητική αναδιοργάνωσή του, ωστόσο, οι σχετικές ρυθμίσεις πρέπει αφενός να «εισάγονται με τήρηση των συνταγματικών αρχών, σύμφωνα με τις οποίες επιβάλλεται να διασφαλίζονται η ορθολογική, αποτελεσματική και διαρκής λειτουργία της διοίκησης και η παροχή των υπηρεσιών που επιβάλλεται να εξασφαλίζονται για τους διοικούμενους στο πλαίσιο του κοινωνικού κράτους δικαίου, και αφετέρου να εναρμονίζονται με τις αναφερθείσες συνταγματικές εγγυήσεις που αφορούν το καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων».
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι «δεν είναι συνταγματικά επιτρεπτό, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο θεμιτός σκοπός της αναδιογανώσεως των δημοσίων υπηρεσιών και της ορθολογικής διαχειρίσεως της αντίστοιχης δημόσιας δαπάνης να καθορίζονται όροι υποχρεωτικής απομακρύνσεως υπαλλήλων από την υπηρεσία με βάση κριτήρια μη συνδεόμενα με τις λειτουργιές και οργανωτικές ανάγκες της διοικήσεως αλλά και με τα προσόντα, τις ικανότητες και την εν γένει υπηρεσιακή τους απόδοση και η κατάργηση των οργανικών θέσεων, τις οποίες κατείχαν οι απομακρυνόμενοι να επέρχεται ως αυτόθροη συνέπεια της απομακρίνσεως»
Επισημαίνεται ότι η απόφαση πρέπει να ακυρωθεί «Επειδή οι διατάξεις του ν. 4024/2011, που προπαρατέθηκαν, προβλέπουν … αυτοδίκαιη απόλυση πολιτικών δημοσίων υπαλλήλων, υπαλλήλων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως και των λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου οι οποίοι κατά το χρονικό διάστημα από την έναρξη ισχύος του νόμου έως την 31η.12.2013 συμπληρώνουν τις οριζόμενες στις διατάξεις αυτές ειδικές προϋποθέσεις ορίου ηλικίας και τριακονταπενταετίας, χωρίς να θίγονται περαιτέρω οι υφιστάμενες πάγιες και γενικές σχετικές διατάξεις».
Καθώς και επειδή: «αντίκεινται στο προαναφερθέν συνταγματικό πλαίσιο που θεσπίζεται με το προπαρατεθέν άρθρο 103 καθώς και στην επίσης συνταγματικώς κατοχυρούμενη αρχή της ισότητας. Και τούτο διότι η μεταβολή αυτή στο υπηρεσιακό καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων που έχει συνέπειες στην οργάνωση και λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών, αφενός δεν βασίζεται σε προηγούμενο ανακαθορισμό των λειτουργιών του Κράτους και διοικητική αναδιοργάνωσή του κατ’ εκτίμηση των υπηρεσιακών αναγκών και με κριτήριο την αποτελεσματικότητα των δημόσιων υπηρεσιών, η δε κατάργηση των νομοθετημένων οργανικών θέσεων δεν επέρχεται ως συνέπεια της αναδιαρθρώσεως, και αφετέρου δεν ανάγεται σε πάγια αλλαγή του γενικού καθεστώτος που διέπει τους όρους λύσεως της υπαλληλικής σχέσεως με απόλυση λόγω ορίου ηλικίας και τριακονταπενταετίας. Συγκεκριμένα, εν προκειμένω, ο επιδιωκόμενος, κατά τα αναφερόμενα στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, περιορισμός του Κράτους και η μείωση της δημόσιας δαπάνης διενεργείται μέσω της προπεριγραφείσας διαδικασίας αυτοδίκαιης απολύσεως υπαλλήλων αμέσως ή αφού προηγηθεί προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα, που έχει περιορισμένο χρονικά πεδίο εφαρμογής, καταλήγει δε στην αντίστοιχη κατά περίπτωση κατάργηση οργανικών θέσεων και την επακόλουθη τροποποίηση των οικείων οργανισμών των υπηρεσιών, χωρίς να βασίζεται σε προηγούμενο ανακαθορισμό των λειτουργιών του Κράτους και μεταρρύθμιση των οργανωτικών αναγκών της Διοικήσεως με ορθολογικό τρόπο, εν όψει και των υφισταμένων εν γένει πόρων και μέσων, με τήρηση του προεκτεθέντος συνταγματικού πλαισίου, η δε σκοπούμενη οργάνωση των επιμέρους υπηρεσιών είναι παρεπόμενο αποτέλεσμα διαδικασίας απομακρύνσεως μονίμων υπαλλήλων με κριτήρια (ηλικία υπαλλήλου και χρόνος υπηρεσίας) τυχαία και συμπτωματικά μη συνδεόμενα με τον επιδιωκόμενο σκοπό και θεσπιζόμενα κατ΄ απόκλιση των γενικώς και παγίως ισχυουσών διατάξεων»
Διαβάστε εδώ όλη την απόφαση
more at: http://www.matrix24.gr/
ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΜΕ ΚΑΤΑ ΜΕΤΩΠΟ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΚΟΥΡΑΣΗ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ
Αρης Νόμπελης
Σαλαμίνος 84
152 32 Χαλάνδρι
Προς
Δήμαρχο Χαλανδρίου
κ . Γιώργο Κουράση
Κοινοποίηση:
Δημοτικούς Συμβούλους
Δήμου Χαλανδρίου
Χαλάνδρι, Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013
Κύριε Δήμαρχε,
Με την παρούσα επιστολή μου επιθυμώ να ενημερώσω εσάς και τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου για την παραίτησή μου από τη θέση του Προέδρου του σώματος, αλλά και από το αξίωμα του Δημοτικού Συμβούλου, αφού έχοντας εκλεγεί με το συνδυασμό σας «Χαλάνδρι σε Δράση» θα πρέπει να παραχωρήσω την έδρα μου.
Η πρόσφατη επαγγελματική ενασχόλησή μου με έναν όμιλο πολιτικής επικοινωνίας και ενημέρωσης όχι μόνο με αναγκάζουν να ασκώ πλημμελώς τα καθήκοντά μου, αλλά δημιουργούν και ένα αξεπέραστο ηθικό ασυμβίβαστο σχετικά με τη θέση του επικοινωνιολόγου – δημοσιογράφου με το αξίωμα που κατείχα μέχρι τώρα.
Κύριε Δήμαρχε,
Το κείμενο της παραίτησής μου θα μπορούσε να σταματάει εδώ, προκειμένου να μην έρθω σε αντιπαράθεση μαζί σας και με τους συναδέλφους της διοίκησης.
Όμως, η πλήρης αντίθεσή μου με βασικές προσωπικές σας επιλογές που αφορούν στην κοινωνική, πολιτιστική, αθλητική πολιτική σας, αλλά κυρίως σε αυτήν που άπτεται της καθημερινότητας των συνδημοτών μας, καθιστά αδύνατη τη συνέχιση της συνεργασίας μας.
Ακόμα και ορισμένες σημαντικές πρωτοβουλίες που παίρνει αυτή η διοίκηση γίνονται γνωστές στους συμπολίτες μας από τα κάθε μορφής έντυπα και τις ηλεκτρονικές σελίδες στο διαδίκτυο, αφού ουσιαστικά η επικοινωνία του Δήμου με τους Χαλανδραίους είναι ανύπαρκτη.
Επιθυμώ να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου και τους συνεργάτες μου στο Δήμο για την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη τους και να ζητήσω συγγνώμη αν στην διάρκεια της θητείας μου έθιξα άθελά μου κάποιους από αυτούς.
Με εκτίμηση,
Αρης Νόμπελης
Υ.Γ.: Υπενθυμίζω στο σώμα ότι ο κανονισμός του Δημοτικού Συμβουλίου που έχουμε ψηφίσει προβλέπει ότι τον Πρόεδρο αναπληρώνει νομίμως ο Αντιπρόεδρος και σε περίπτωση απουσίας κι εκείνου ο πρώτος Δημοτικός Σύμβουλος της παράταξης της Διοίκησης.
ΕΣΚΑΣΕ ΚΛΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΑΚΡΙΤΗ; ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΕΛΕΓΕ ΜΑΛΑΚΙΕΣ Ο ΣΜΠΙΡΟΣ ΜΑΣ;
Μια αίτηση που ακόμα εκκρεμεί μάλλον δεν θα χρειαστεί να απαντηθεί ποτέ.
Έσκασε κλήση από τον ανακριτή;
Έσκασε, έσκασε. Καρατσεκαρισμένο είναι.
Άντε επιτέλους να δούμε τι είναι αλήθεια και τι ψέματα σε αυτή την ιστορία γιατί βαρεθήκαμε να κάνουν όλοι ότι κατέχουν την μοναδική αλήθεια αλλά δεν την λένε.
Δεν είναι μακριά. Στις 8 Οκτώβρη είναι. Δέκα μερούλες.
Προφανώς και δεν πρόκειτε να γράψουμε περισσότερα.
Τώρα μιλάει η δικαιοσύνη.
Καλά ξεμπερδέματα.
Έσκασε κλήση από τον ανακριτή;
Έσκασε, έσκασε. Καρατσεκαρισμένο είναι.
Άντε επιτέλους να δούμε τι είναι αλήθεια και τι ψέματα σε αυτή την ιστορία γιατί βαρεθήκαμε να κάνουν όλοι ότι κατέχουν την μοναδική αλήθεια αλλά δεν την λένε.
Δεν είναι μακριά. Στις 8 Οκτώβρη είναι. Δέκα μερούλες.
Προφανώς και δεν πρόκειτε να γράψουμε περισσότερα.
Τώρα μιλάει η δικαιοσύνη.
Καλά ξεμπερδέματα.
ΑΚΙΝΗΤΟ ΚΑΛΛΙΣΠΕΡΗ: Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΚΟΥΡΑΣΕΪΚΟ: ΕΒΡΕΞΕ ΜΑΛΑΚΙΕΣ!
Τα συμφέροντα ισχυρά.
Και η παράταξη Κουράση έγινε μπάχαλο.
Δεν θα σου τα πούνε αυτά οι άλλοι αναγνώστη μου.
Τα παπαγαλάκια που θέλουν να σε κάνουν να πιστέψεις και ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙΣ ότι ο οργανισμός δήμος Χαλανδρίου και κατ' επέκταση η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι μόνο για να σε καλούν να παριστάνεις τον εθελοντή και να πηγαίνεις μακαρόνια στο κοινωνικό παντοκοροϊδείο για να τρώνε οι άποροι - κολλητοί.
Ωστε κάποιοι να μπορούν ανενόχλητοι να ασχολούνται με το δικό τους .... πιάτο (που δεν αρκείται στα μακαρόνια) και να οργανώνουν πανηγυράκια και εκδηλώσεις για την πεολειχία (πώς το λέγανε αυτό που είχε κάνει το δημοτικό ιατρείο, δεν θυμάμαι) και να τσακώνονται ποιος θα οργανώσει τον γύρο της πλατείας.
Η αυτοδεσμευσή μας για να μην εμπλέξουμε το Καλλισπέρη στην προεκλογική αντιπαράθεση έχει όρια.
Διότι όταν ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΑ δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας, στέλεχος της διοίκησης με ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ (και έμμισθη) ΘΕΣΗ σήμερα (και όχι μόνο σήμερα), λέει ανοικτά μέσα σε μια συνεδρίαση, παρουσία 20 ατόμων ότι "ΕΓΩ ΕΧΩ ΦΕΡΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΕΠΕΝΔΥΤΗ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΩ ΝΑ ΠΑΙΞΕΤΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ", κάνοντας τον Αεικίνητο να παθαίνει ντουβρουτζά, δεν μπορεί οι άλλοι να σωπαίνουμε.
Διότι θα είμαστε συνένοχοι αν σωπάσουμε.
Όταν ακούγεται πρόταση για ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ (!!!!) για το Καλλισπέρη, ως το μείζον θέμα του δήμου, τότε εμείς έχουμε δικαίωμα και να ασχοληθούμε και να ενημερώσουμε τον ένα και μοναδικό αναγνώστη μας σε βάθος και να πάρουμε θέση.
Τι ερώτημα θα βάλετε μωρέ στο δημοψήφιασμα; Αν θα ανατεθεί στον ένα ή τον άλλο δημοτικό σύμβουλο να κλείσει το deal με τον επενδυτή;
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΙΚΙ του ΚΟΥΡΑΣΕΪΚΟΥ το Καλλισπέρη, ούτε ο δήμος και τα περιουσιακά του στοιχεία.
Και πάντως σίγουρα δεν θα επιτρέψουμε ΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΤΡΟΠΟ - και το εννοούμε αυτό, και όποιος νομίζει ότι δεν μπορούμε ας μας προκαλέσει - να γίνουν μονομερείς ενέργειες που δεν θα εξασφαλίζουν ότι η αξιοποίηση του Καλλισπέρη θα γίνει έτσι ώστε να ικανοποιηθεί η ψυχή της μεγάλης ευεργέτριας της πόλης και να είναι η ανταπόδωση για τη νεολαία της πόλης μας αυτή που θα ήθελε.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Με το ξεπούλημα, την προχειρότητα, τον αρπακολισμό και την πρόταξη ιδιωτικών έναντι δημοσίων συμφερόντων δεν είμαστε.
(συνεχίζεται)
ΥΓ:
Ρωτάει ο αναγνώστης: Γιατί δεν λες ονόματα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ! Να μην βιάζεσαι!
Το θέμα δεν είναι να κάνουμε κουτομπολιό.
Το θέμα είναι να μην παραδοθεί το ακίνητο στα κοράκια.
ΚΑΛΛΙΣΠΕΡΗ: ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΣΟΥΡΓΕΛΟ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΚΟΥΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΚΙΝΗΤΟΥ
Έχουμε δεσμευτεί να μην σηκώσουμε ψηλά αντιπολιτευτικά το θέμα του ακινήτου Καλλισπέρη διότι η σημασία του για τα οικονομικά του δήμου είναι μεγάλη - σε στρατηγικό επίπεδο, αν αυτό αξιοποιηθεί σωστά.
Είναι ένα περιουσιακό στοιχείο του δήμου ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου φάτσα στον Παρθενώνα το οποίο η Σεβαστή Καλλισπέρη δώρισε στον Δήμο μας.
Αλλά αυτή η δέσμευση προϋποθέτει την σοβαρότητα της πλειοψηφίας (καλά μην γελάτε μωρέ).
Η μποουρδόλογία για "εδώ και τώρα" αξιοποίηση του ακινήτου που δεν αξιοποίησαν οι κακοί και άχρηστοι προηγούμενοι, απευθύνεται σε ηλιθίους.
Και ο Παττακός και ο Ζαφειρόπουλος θα ήθελαν να το αξιοποιήσουν αν μπορούσαν. Λεφτά είναι, ποιος δεν τα θέλει. Θα μπορούσαν να το αξιοποιήσουν και δεν θα το έκαναν.
Αλλά το θέμα δεν είναι απλό αφού πρόκειται για ακίνητο διατηρητέο, σημαντικό αρχιτεκτονικά στην αξιοποίηση του οποίου εμπλέκονται πολλές δημόσιες υπηρεσίες που πρέπει να εγκρίνουν κάθε κίνηση που θα γίνει εκεί.
Αλλά τώρα έχουμε διοίκηση - ΜΙΣΤΕΡ ΦΟΡΤΕ! Βέεεεβαια. Θα το αξιοποιήσει πάραυτα.
Υπάρχει βέβαια μια μικρή λεπτομέρεια. ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕΙ αλλά αυτό δεν έχει σημασία.
Θα έρθουν οι επενδυτές και θα μας κάνουν προτάσεις.
"Εγώ θέλω να κάνω εκεί σπίτια"
"Εγώ θέλω να κάνω έναν χώρο τέχνης"
"Πιστεύω ότι είναι κατάλληλο για ένα ωραιο καμπαρέ"
Ό,τι του φανεί του ... Επενδυτή.
Αλλά ο ιδιοκτήτης είναι ο δήμος Χαλανδρίου - δηλαδή ΟΛΟΙ ΟΙ ΧΑΛΑΝΔΡΑΙΟΙ - και θα έπρεπε να υπάρχει ένα συμφωνημένο σε επίπεδο πόλης σχέδιο για το τι στο διαλο θέλουμε να κάνουμε εκεί.
Θα το κάνουμε διαμερίσματα για Άκηδες, εστιατόριο πολυτελείας, ενοικιαζόμενα δωμάτια VIP επισκεπτών στην χώρα, μπαρ (που έχουμε ειδικότητα), χώρο τέχνης και φιλοξενίας εκθέσεων, οίκο ... (άντε πρωί πρωί), μουσείο;
Μήπως είναι καλύτερα να το πουλήσουμε;
Να το ανταλλάξουμε με το υπουργείο πολιτισμού με μια ιδιοκτησία εντός του δήμου μας - π.χ. να πάρουμε τους τίτλους του ΠΡΑΠΟΠΟΥΛΟΥ; (αυτά είναι έτσι, παπάρες σε επίπεδο ΙΔΕΩΝ, δεν είναι μελετημένες, αξιολογημένες προτάσεις, μηνσας πιάσει η υστερία σας).
100 ιδέες μπορεί να κατέβουν αν ΣΥΖΗΤΗΘΕΙ το θέμα μέσα από έναν συντεταγμένο και δημοκρατικό διάλογο και ξιοποιηθούν όλα τα μυαλά.
Αλλά δεν συζητείται. Μόνο η αξιοποίηση συζητείται.
Και έρχονται "επιχειρηματικές προτάσεις" από παράγοντες του δήμου (μαζί με τονδικό του επενδυτή ο καθένας) για το τι θα γίνει εκεί αν γίνει ΑΝΑΘΕΣΗ της αξιοποίησης στον κολλητό τους.
Ο βαθμός της ξεδιαντοπιάς αυξάνεται εκθετικά όσο πλησιάζουμε στις δημοτικές εκλογές και κάποιοι νιώθουν ότι ίσως ο χρόνος τους τελειώνει .... και δεν προκάνουν.
Και θα σκοτωθούν, έτσι όπως πάει μεταξύ τους. Μιλάμε βγήκαν μαχαίρια.
7 μήνες περίπου έμμειναν για τις αυτοδιοικητικές εκλογές και το μυαλό τους ... στο κεχρί.
Σας έχουμε λοιπόν πιπεράτο παρασκήνιο από τον καυγά. Ο σμπίρος μας ήταν ΚΑΙ ΕΚΕΙ.
Σε λίγο.....
Είναι ένα περιουσιακό στοιχείο του δήμου ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου φάτσα στον Παρθενώνα το οποίο η Σεβαστή Καλλισπέρη δώρισε στον Δήμο μας.
Αλλά αυτή η δέσμευση προϋποθέτει την σοβαρότητα της πλειοψηφίας (καλά μην γελάτε μωρέ).
Η μποουρδόλογία για "εδώ και τώρα" αξιοποίηση του ακινήτου που δεν αξιοποίησαν οι κακοί και άχρηστοι προηγούμενοι, απευθύνεται σε ηλιθίους.
Και ο Παττακός και ο Ζαφειρόπουλος θα ήθελαν να το αξιοποιήσουν αν μπορούσαν. Λεφτά είναι, ποιος δεν τα θέλει. Θα μπορούσαν να το αξιοποιήσουν και δεν θα το έκαναν.
Αλλά το θέμα δεν είναι απλό αφού πρόκειται για ακίνητο διατηρητέο, σημαντικό αρχιτεκτονικά στην αξιοποίηση του οποίου εμπλέκονται πολλές δημόσιες υπηρεσίες που πρέπει να εγκρίνουν κάθε κίνηση που θα γίνει εκεί.
Αλλά τώρα έχουμε διοίκηση - ΜΙΣΤΕΡ ΦΟΡΤΕ! Βέεεεβαια. Θα το αξιοποιήσει πάραυτα.
Υπάρχει βέβαια μια μικρή λεπτομέρεια. ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕΙ αλλά αυτό δεν έχει σημασία.
Θα έρθουν οι επενδυτές και θα μας κάνουν προτάσεις.
"Εγώ θέλω να κάνω εκεί σπίτια"
"Εγώ θέλω να κάνω έναν χώρο τέχνης"
"Πιστεύω ότι είναι κατάλληλο για ένα ωραιο καμπαρέ"
Ό,τι του φανεί του ... Επενδυτή.
Αλλά ο ιδιοκτήτης είναι ο δήμος Χαλανδρίου - δηλαδή ΟΛΟΙ ΟΙ ΧΑΛΑΝΔΡΑΙΟΙ - και θα έπρεπε να υπάρχει ένα συμφωνημένο σε επίπεδο πόλης σχέδιο για το τι στο διαλο θέλουμε να κάνουμε εκεί.
Θα το κάνουμε διαμερίσματα για Άκηδες, εστιατόριο πολυτελείας, ενοικιαζόμενα δωμάτια VIP επισκεπτών στην χώρα, μπαρ (που έχουμε ειδικότητα), χώρο τέχνης και φιλοξενίας εκθέσεων, οίκο ... (άντε πρωί πρωί), μουσείο;
Μήπως είναι καλύτερα να το πουλήσουμε;
Να το ανταλλάξουμε με το υπουργείο πολιτισμού με μια ιδιοκτησία εντός του δήμου μας - π.χ. να πάρουμε τους τίτλους του ΠΡΑΠΟΠΟΥΛΟΥ; (αυτά είναι έτσι, παπάρες σε επίπεδο ΙΔΕΩΝ, δεν είναι μελετημένες, αξιολογημένες προτάσεις, μηνσας πιάσει η υστερία σας).
100 ιδέες μπορεί να κατέβουν αν ΣΥΖΗΤΗΘΕΙ το θέμα μέσα από έναν συντεταγμένο και δημοκρατικό διάλογο και ξιοποιηθούν όλα τα μυαλά.
Αλλά δεν συζητείται. Μόνο η αξιοποίηση συζητείται.
Και έρχονται "επιχειρηματικές προτάσεις" από παράγοντες του δήμου (μαζί με τονδικό του επενδυτή ο καθένας) για το τι θα γίνει εκεί αν γίνει ΑΝΑΘΕΣΗ της αξιοποίησης στον κολλητό τους.
Ο βαθμός της ξεδιαντοπιάς αυξάνεται εκθετικά όσο πλησιάζουμε στις δημοτικές εκλογές και κάποιοι νιώθουν ότι ίσως ο χρόνος τους τελειώνει .... και δεν προκάνουν.
Και θα σκοτωθούν, έτσι όπως πάει μεταξύ τους. Μιλάμε βγήκαν μαχαίρια.
7 μήνες περίπου έμμειναν για τις αυτοδιοικητικές εκλογές και το μυαλό τους ... στο κεχρί.
Σας έχουμε λοιπόν πιπεράτο παρασκήνιο από τον καυγά. Ο σμπίρος μας ήταν ΚΑΙ ΕΚΕΙ.
Σε λίγο.....
Idiot’s guides!
Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2013
ΚΟΠΩΣΗ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΙΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ - ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡIΣΜΟΣ
Δεν πάει άλλο η απεργία των καθηγητών.
Ευτυχώς λένε κάποιοι.
Άρα ... ηττήθηκαν οι "καρεκλοκένταυροι" συνδικαλιστές.
Ευκαιρία να είμαστε ο καθένας μόνος φίλε μου για να κάνουμε τις μαγκιές μας.
Προσωπικά έχω την άποψη - ως μοναδικό στοιχείο φιλικής κριτικής - ότι οι καθηγητές είπαν πολύ περισσότερα από όσα χρειάζονταν - πριν την απεργία - και παρά το γεγονός ότι είχαν τεράστια επιτυχία στην αρχή της, είχαν ;hdh κουράσει την κοινή γνώμη πριν καν απεργήσουν.
Καταναλώθηκαν πολλές δυνάμεις και πολλές κουβέντες στο διάστημα "πριν την απεργία" και τους είχαν έτοιμους και διαβασμένους. ΑΛΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΕΚΑΤΕΥΟΝΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ.
Τα μηνύματα από τους εργαζόμενους στους δήμους - σύμφωνα με μέλος της διοίκησης της ΠΟΕ ΟΤΑ, αλλά και σε όλο τον ευρύτερο δημόσιο τομέα - δείχνουν ότι έχουν εξαντληθεί οικονομικά από τις συνεχείς απώλειες μισθών λόγω tvn απεργιών και ζητούν να μην παρθούν ακραίες αποφάσεις κοστοβόρων (σε μισθούς) κινητοποιήσεων.
Στις συνελεύσεις που γίνονται εκφράζεται η βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας να μείνουν στο μετερίζι του αγώνα αλλά οι οικογενειακές υποχρεώσεις τους, δεν επιτρέπουν μεγάλες μαγκές.
Αναζητούν άλλες μορφές συντονισμένης δράσης οι εργαζόμενοι από τους συνδικαλιστές.
Δεν θέλουν να εγκαταλείψουν, ούτε να παραδοθούν. Αλλά δεν αντέχουν οικονομικά.
Και βέβαια σε αυτό πόνταραν από την αρχή οι μνημονιακοί λύκοι που τους περίμεναν στην γωνία.
Μου μεταφέρθηκε η αγωνία φίλης ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΕΙ γιατί δεν έχει μία, να λέει:
ΑΣ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕ ΠΑΙΔΙΑ γιατί βλέπω αυτόν τον Άδωνη να λέει ότι "δεν απέργησε το 80% των νοσοκομειακών άρα είναι μαζί μου" και δεν το αντέχω. Αλλά ρε παιδιά έχω 10 ευρώ για πέντε μέρες!
Οι εργαζόμενοι δεν θέλουν να παραιτηθούν.
Όχι όλοι οι εργαζόμενοι βέβαια.
Τσάτσοι και πουλημένοι πάντα περιμένουν στην γωνία να εξυπνακίσουν.
"Αυτά περί άλλων μορφών έχουν ξαναειπωθεί στο παρελθόν και ποτέ δεν λειτούργησαν" είναι η απάντηση των "ειδικών του συνδικαλισμού", "εμπείρων" και παλιών.
(Οι εργατοπατέρες που τους λένε κάποιοι).
"Να προκηρύσσεται η απεργία άσχετα με την συμμετοχή, είναι υποχρέωσή μας" είναι ουσιαστικά η θέση τους, "ώστε να μην φανεί υποχώρηση" (βάλτε την αλήθεια κάτω από το χαλί, με άλλα λόγια).
"Εμείς - οι δικοί μας απεργούν" (λένε οι εκπρόσωποι της Γκρούπας Σταλινοτροτσκιστικής Επαναστατικής Εργατικής ανατροπής με Αμεσοδημοκρατικές Διαδικασίες". την ίδια ώρα που από την άλλη μεριά επιτίθενται στα συλλογικά όργανα των συνδικαλιστών.
Οι δικοί μας απεργούν.
Ποιοι δικοί σας ρε μεγάλοι.
ΕΣΕΙΣ και οι ΚΙΝΕΖΟΙ είστε 2 δισεκατομμύρια, έτσι;
Και μετά φταίει ... ο συνδικαλιστής που δεν είχε συμμετοχή η απεργία.
ΨΥΧΑΚΙΑΣ ΕΙΣΑΙ!
Είναι η παλιά, καλή, δοκιμασμένη και αποτυχημένη λογική.
Είναι η χρεωκοπημένη αντίληψη ότι η δράση είναι για το "φαίνεσθαι" και όχι για το "είναι".
Να 'χαμε, να λέγαμε και να παίζουμε το παιχνίδι "επανάσταση".
Και είναι απόλυτα ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ αυτή η αντίληψη - σε ενεστώτα χρόνο.
Διότι αυτή η αντίληψη - αναχρονιστική, παλαιοκομματική, ξεπερασμένη, idiot-ική (ηλίθια) - τελικά δημιουργεί εντάσεις και τριβές εντός του κινήματος, προκαλεί τεχνητούς διαχωρισμούς των εργαζομένων σε "πρωτοπόρους απεργούς" που είναι όλο και λιγότεροι και "παραδωμένους".
Καταφέρνει να ταυτίζει τους ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ αλλά φευ και οικονομική αδυναμία εργαζόμενους, με τους τσάτσους.
Διότι αναγκάζονται να λένε μαζί "ΟΧΙ" σε προτάσεις κινητοποίησης που ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ.
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΕΡΝΟΥΝ, δεν είναι ζήτημα υποκειμενικής εκτίμησης, ούτε πολιτικής.
Τελικά υπονομεύει την κύρια και ουσιαστική δουλειά που πρέπει να γίνει στους εργασιακούς χώρους, στην κοινωνία, παντού, δηλαδή τη προώθηση της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ της ΜΑΖΙΚΗΣ κοινής δράσης, της συλλογικότητας και αλληλεγγύης στα όρια των αντοχών μας.
Όπως το ίδιο κάνει η συνεχής επίκληση των "δυναμικών μορφών" κινητοποίησης ως λύση στο πρόβλημα. Που τελικά ΚΑΤΑΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ όσους δεν την έχουν δει κομάντα και τους στέλνει απέναντι.
Όσοι ζητούν να ξεπεραστούν τα όρια αντοχών των οικογενειών των εργαζομένων για να κερδίσουν αγωνιστικόσημα είτε τρελοί είναι, είτε έχουν από αλλού χαρτζιλίκι και δεν εξαρτώνται από το μεροκάματό τους. Το παίρνουν το μεροκάματο και .... στην πορεία.
Είναι ΝΑΡΚΙΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ, επαγγελματιών που μέσω της προώθησης και ανάδειξης στόχων που οι υπόλοιποι δεν μπορούν να ακολουθήσουν αυτοαναγορεύονται σε "μεγάλους επαναστάτες - πρωτοπόρους", σε αντίθεση με τους "συμβιβασμένους" και βέβαια κερδίζουν έτσι και τα προς το ζην τους.
"Εγώ πρότεινα να γίνει μια απεργία διαρκείας και το καταψήφισαν. Σιγά μην συμμετέχω στην 24ωρη που είναι αναποτελεσματική".
"Οι συνδικαλιστές (που ψηφίστηκαν σε εκλογές μαζί του, αλλά αυτό είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια για εκείνον αφού δεν είναι με τις εκλογές αυτός, παρά μόνο... με την εκλογή του).
ΕΙΝΑΙ ΕΓΩΠΑΘΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ.
Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να παρασυρθούν και βέβαια δεν πρέπει να απολογηθούν.
Πρέπει να μείνουν σταθεροί στην συλλογική δράση και συλλογική απόφαση, θέτοντας εφικτούς στόχους καθημερινής δράσης, λίγο μετά τα όρια της αντοχής τους, περιφρουρώντας πρώτιστα την μαζικότητα στις διαδικασίες τους και την ενότητά τους και κοιτώντας πώς θα χωράνε ΟΛΟΙ.
Ο αγώνας της ανατροπής του μνημονιακού εφιάλτη δεν είναι κατοστάρι.
Είναι υπερμαραθώνιος.
ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΤΕΛΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ, πάρτε το απόφαση (εκτός αν γίνει με όπλα αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο, εμένα προσωπικά το Καλάσνικοφ μου έχει κολλήσει και έχω ξεμείνει και από σφαίρες).
Μην σας σκάσουν, οι λαγοί φίλοι εργαζόμενοι και κάποιοι βαστάζοι του εργατοπατερισμού που έτσι θα δικαιώσουν την αυθεντία τους (και τον κομματικό μισθό τους).
Δεν είναι ήττα, ούτε αναδίπλωση το να συμβαδίζεις με το εφικτό.
Ούτε είναι όσοι δεν μπορούν να ανταποκριθούν οικονομικά σε έναν πολυήμερο αγώνα, μνημονιακά τσιράκια και προδότες του κινήματος.
Οι υγιείς δυνάμεις του συνδικαλιστικού κινήματος - ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΧΘΟΥΝ - πρέπει να αναζητούν καθημερινά τρόπους παρέμβασης και να ιεραρχούν αυτά που προτείνουν και κάνουν με ΠΡΩΤΟ στόχο τους όμως την σφυρηλάτηση της εσωτερικής ενότητας αλλά και την δόμηση ευρύτερων συμμαχιών.
Αντί για 3 απεργίες κάντε μία με μεγάλη συμμετοχή.
Και το πρώτο προαπαιτούμενο για να επιτευχθούν αυτά είναι ο σεβασμός της αρχής της αυτονομίας των συνδικάτων και η απεμπλοκή τους από οποιοδήποτε εξωτερικό πατρονάρισμα μαζί με τον σεβασμό στην συλλογικότητά τους και την αρχή της αλληλεγγύης.
Διότι είναι προφανές ότι δεν θα ακολουθούν οι μεν, αν καπελώνουν οι δε και τούμπλαλιν.
Είναι ώριμη η συλλογική συνείδηση των εργαζομένων να καθοδηγήσει τον αγώνα τους και δεν χρειάζονται τοποτηρηρητές. Αρκεί να το πιστέψουν.
Βεβαίως όλοι οι άλλοι μπορούμε να λέμε την πίπα μας.
Όλοι έχουμε δικαίωμα να μιλάμε, να κρίνουμε και να κρινόμαστε.
Αλλά δεν μπορούμε να παρεμβαίνουμε ως "απ' εξω" αυθεντίες και από μηχανής θεοί.
Οι εργαζόμενοι προσπάθησαν, προσπαθούν και θα προσπαθούν.
ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ από την τσέπη τους την προσπάθειά τους.
Ίσως είναι η ώρα να συζητήσουμε και τον ρόλο των άλλων κοινωνικών παικτών στο χτίιμο του αντιμνημονιακού μετώπου: Κομμάτων, παρατάξεων, συλλογικοτήτων, προσώπων, πολιτών, ιδιωτών, ινστρουκτούρων, χαφιέδων, κλπ
Κάποιοι λένε ότι έχει πεθάνει ο συνδικαλισμός γιατί έχει προβλήματα, γιατί υπήρξαν συνδικαλιστές που ντρέπονται να τους θυμίζει κανείς ότι ήταν συνδικαλιστές, τώρα που είναι βουλευτάρες, που έκλεψαν, που δεν δούλευαν, που είναι φθαρμένοι κλπ.
Ως προς τις διαπιστώσεις των αρνητικών φαινομένων σήψης και διαφθοράς από κάποιους συνδικαλιστές - ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΟΛΟΥΣ, ούτε με κριτήριο το αν φόρεσαν ή όχι γραβάτα στην συνάντηση με τον υπουργό - συμφωνώ απόλυτα μαζί τους.
Αλλά δεν είμαι και ελπίζω να μην είμαστε όλοι, καθόλου έτοιμοι ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΟΥΜΕ το συνδικαλιστικό κίνημα, χωρίς να έχουμε απάντηση με το τι θα το αντικαταστήσουμε στην λειτουργία της κοινωνίας.
Είναι αντίστοιχο το θέμα με το "δικό μας" γήπεδο, το αυτοδιοικητικό, όπου δεν έχουμε απολύτως καμία αντίρρηση να αναδεικνύονται όλα τα φαινόμενα σήψης και διαφθοράς προσώπων - λειτουργών της, υπερασπιζόμαστε όμως με πάθος - τόσο που μας αφήνει μόνους μας - τον ρόλο του θεσμού της αυτοδιοίκησης στην κοινωνική οργάνωση ως ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ.
ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ!
Αυτά αλλάξτε τα όλα. Βέβαια για να γίνει αυτό πρέπει ΝΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ και όχι να το παίζουμε ατσαάκωτοι για να δίνουμε εναλακτικές στους συναδέλφους (ή τους πολίτες) σε σχέση με τους παλιούς.
Είναι κρίσιμος ΠΥΛΩΝΑΣ της δημοκρατίας ο συνδικαλισμός, όπως και η αυτοδιοίκηση, όπως και ο τύπος.
Πυλώνες ΝΑΙ, σε μεγάλη αξιακή κρίση.
Όπως και η ίδια η δημοκρατία βεβαίως είναι σε μεγάλη αξιακή κρίση.
Πυλώνες που έχουν βγάλει πολύ σκουριά και στηρίζουν ένα προβληματικό εποικοδόμημα.
Αλλά αν δεν αντικατασταθούν με νέους .... το επικοδόμημά τους ΘΑ ΠΕΣΕΙ.
Δεν γκρεμίζεις πυλώνα χωρίς να έχεις έτοιμο το νέο υποστήλωμα.
Εκτός αν δεν σε ενδιαφέρει η τύχη του εποικοδομήματος.
Υπάρχει στο τραπέζι η "νέα" πρόταση για ... κομματικά ή τοπικοπαραταξιακά συνδικάτα.
Να έχει καθένας το δικό του συνδικάτο για να μην τσακωνόμαστε, στεναχωριόμαστε και αναγκαζόμαστε να αναζητούμε συγκλίσεις και συνθέσεις.
Άσε που έτσι δεν θα χάνουμε και ποτέ σε εκλογές. ΝΕΝΙΚΙΚΑΜΕΝ, ΣΙΓΑ ΠΟΥ ΘΑ ΧΑΧΑΝΑΜΕΝ! Τρέξαμε μόνοι μας και βγήκαμε πρώτοι!
Δεν ξέρω αν είναι αυτό το νέο που θα πάει το κίνημα μπροστά και όχι πίσω.
ΜΠΛΕ ΣΩΜΑΤΕΙΟ, ΣΥΡΙΖΑ ΣΩΜΑΤΕΙΟ, ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ, ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ, ΠΑΜΕ, ΗΡΘΑΜΕ, ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ κλπ.
Πολλοί - και κοντινοί μας - λένε ότι υπερασπιζόμαστε το παλιό που λέμε ότι δεν έχει προταθεί καλύτερο σύστημα οργάνωσης από αυτό σε πρωτοβάθμια ενωτικά σωματεία που συνθέτουν ομοσπονδίες.
Και ότι η δημοκρατία είναι τόσο σάπια που δεν χρειάζεται πλέον υποστήριξη.
ΕΔΩ ΕΜΕΙΣ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΞΗΓΗΘΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΨΗ.
Διότι δεν καταλαβαίνουμε που το πάει ...
Και η απάντηση "ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ", "ΑΛΛΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ", "ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" δεν είναι κακή εξ ορισμού αλλά είναι ΑΟΡΙΣΤΗ άρα ενδεχομένως επικίνδυνη (ή και σωτήρια αλλά ποιος το ξέρει. Όποιος έχει επιχειρήματα ας μας πείσει.)
Πολύ θα ήθελα να διαβάσω κάτι διαφορετικό - συγκροτημένο όμως, που θα είναι διαφορετικό από το "διαλύστε εδώ και τώρα τα φθαρμένα συνδικάτα" και μετά θα ... τους περικυκλώσουμε, αφού θα βγουν στον δρόμο όλοι, που τώρα δεν βγαίνουν γιατί είναι πουλημένος - ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ, δεν χωράει αυτό αμφιβολία περί τούτου - ο Παναγόπουλος. αφού ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ οι εργαζόμενοι θα βρουν λύσεις, χωρίς συνδικαλιστές.
ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ;
ΕΝΑΣ - ΕΝΑΣ;
Θα κάνουμε και επανάσταση μετά; ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ Ο ΚΑΘΕΙΣ, ως ο Ζορό;
Μήπως αυτή η πολύ εύηχη και "μάγκικη, νεοελληνική" άποψη οδηγήσει να μείνουν τελικά οι εργαζόμενοι εντελώς ΜΟΝΟΙ τους, στα τελευταία μνημονιακά κεφάλαια;
Θα ήθελα απόψεις.
Ευτυχώς λένε κάποιοι.
Άρα ... ηττήθηκαν οι "καρεκλοκένταυροι" συνδικαλιστές.
Ευκαιρία να είμαστε ο καθένας μόνος φίλε μου για να κάνουμε τις μαγκιές μας.
Προσωπικά έχω την άποψη - ως μοναδικό στοιχείο φιλικής κριτικής - ότι οι καθηγητές είπαν πολύ περισσότερα από όσα χρειάζονταν - πριν την απεργία - και παρά το γεγονός ότι είχαν τεράστια επιτυχία στην αρχή της, είχαν ;hdh κουράσει την κοινή γνώμη πριν καν απεργήσουν.
Καταναλώθηκαν πολλές δυνάμεις και πολλές κουβέντες στο διάστημα "πριν την απεργία" και τους είχαν έτοιμους και διαβασμένους. ΑΛΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΕΚΑΤΕΥΟΝΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ.
Τα μηνύματα από τους εργαζόμενους στους δήμους - σύμφωνα με μέλος της διοίκησης της ΠΟΕ ΟΤΑ, αλλά και σε όλο τον ευρύτερο δημόσιο τομέα - δείχνουν ότι έχουν εξαντληθεί οικονομικά από τις συνεχείς απώλειες μισθών λόγω tvn απεργιών και ζητούν να μην παρθούν ακραίες αποφάσεις κοστοβόρων (σε μισθούς) κινητοποιήσεων.
Στις συνελεύσεις που γίνονται εκφράζεται η βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας να μείνουν στο μετερίζι του αγώνα αλλά οι οικογενειακές υποχρεώσεις τους, δεν επιτρέπουν μεγάλες μαγκές.
Αναζητούν άλλες μορφές συντονισμένης δράσης οι εργαζόμενοι από τους συνδικαλιστές.
Δεν θέλουν να εγκαταλείψουν, ούτε να παραδοθούν. Αλλά δεν αντέχουν οικονομικά.
Και βέβαια σε αυτό πόνταραν από την αρχή οι μνημονιακοί λύκοι που τους περίμεναν στην γωνία.
Μου μεταφέρθηκε η αγωνία φίλης ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΕΙ γιατί δεν έχει μία, να λέει:
ΑΣ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕ ΠΑΙΔΙΑ γιατί βλέπω αυτόν τον Άδωνη να λέει ότι "δεν απέργησε το 80% των νοσοκομειακών άρα είναι μαζί μου" και δεν το αντέχω. Αλλά ρε παιδιά έχω 10 ευρώ για πέντε μέρες!
Οι εργαζόμενοι δεν θέλουν να παραιτηθούν.
Όχι όλοι οι εργαζόμενοι βέβαια.
Τσάτσοι και πουλημένοι πάντα περιμένουν στην γωνία να εξυπνακίσουν.
"Αυτά περί άλλων μορφών έχουν ξαναειπωθεί στο παρελθόν και ποτέ δεν λειτούργησαν" είναι η απάντηση των "ειδικών του συνδικαλισμού", "εμπείρων" και παλιών.
(Οι εργατοπατέρες που τους λένε κάποιοι).
"Να προκηρύσσεται η απεργία άσχετα με την συμμετοχή, είναι υποχρέωσή μας" είναι ουσιαστικά η θέση τους, "ώστε να μην φανεί υποχώρηση" (βάλτε την αλήθεια κάτω από το χαλί, με άλλα λόγια).
"Εμείς - οι δικοί μας απεργούν" (λένε οι εκπρόσωποι της Γκρούπας Σταλινοτροτσκιστικής Επαναστατικής Εργατικής ανατροπής με Αμεσοδημοκρατικές Διαδικασίες". την ίδια ώρα που από την άλλη μεριά επιτίθενται στα συλλογικά όργανα των συνδικαλιστών.
Οι δικοί μας απεργούν.
Ποιοι δικοί σας ρε μεγάλοι.
ΕΣΕΙΣ και οι ΚΙΝΕΖΟΙ είστε 2 δισεκατομμύρια, έτσι;
Και μετά φταίει ... ο συνδικαλιστής που δεν είχε συμμετοχή η απεργία.
ΨΥΧΑΚΙΑΣ ΕΙΣΑΙ!
Είναι η παλιά, καλή, δοκιμασμένη και αποτυχημένη λογική.
Είναι η χρεωκοπημένη αντίληψη ότι η δράση είναι για το "φαίνεσθαι" και όχι για το "είναι".
Να 'χαμε, να λέγαμε και να παίζουμε το παιχνίδι "επανάσταση".
Και είναι απόλυτα ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ αυτή η αντίληψη - σε ενεστώτα χρόνο.
Διότι αυτή η αντίληψη - αναχρονιστική, παλαιοκομματική, ξεπερασμένη, idiot-ική (ηλίθια) - τελικά δημιουργεί εντάσεις και τριβές εντός του κινήματος, προκαλεί τεχνητούς διαχωρισμούς των εργαζομένων σε "πρωτοπόρους απεργούς" που είναι όλο και λιγότεροι και "παραδωμένους".
Καταφέρνει να ταυτίζει τους ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ αλλά φευ και οικονομική αδυναμία εργαζόμενους, με τους τσάτσους.
Διότι αναγκάζονται να λένε μαζί "ΟΧΙ" σε προτάσεις κινητοποίησης που ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ.
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΕΡΝΟΥΝ, δεν είναι ζήτημα υποκειμενικής εκτίμησης, ούτε πολιτικής.
Τελικά υπονομεύει την κύρια και ουσιαστική δουλειά που πρέπει να γίνει στους εργασιακούς χώρους, στην κοινωνία, παντού, δηλαδή τη προώθηση της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ της ΜΑΖΙΚΗΣ κοινής δράσης, της συλλογικότητας και αλληλεγγύης στα όρια των αντοχών μας.
Όπως το ίδιο κάνει η συνεχής επίκληση των "δυναμικών μορφών" κινητοποίησης ως λύση στο πρόβλημα. Που τελικά ΚΑΤΑΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ όσους δεν την έχουν δει κομάντα και τους στέλνει απέναντι.
Όσοι ζητούν να ξεπεραστούν τα όρια αντοχών των οικογενειών των εργαζομένων για να κερδίσουν αγωνιστικόσημα είτε τρελοί είναι, είτε έχουν από αλλού χαρτζιλίκι και δεν εξαρτώνται από το μεροκάματό τους. Το παίρνουν το μεροκάματο και .... στην πορεία.
Είναι ΝΑΡΚΙΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ, επαγγελματιών που μέσω της προώθησης και ανάδειξης στόχων που οι υπόλοιποι δεν μπορούν να ακολουθήσουν αυτοαναγορεύονται σε "μεγάλους επαναστάτες - πρωτοπόρους", σε αντίθεση με τους "συμβιβασμένους" και βέβαια κερδίζουν έτσι και τα προς το ζην τους.
"Εγώ πρότεινα να γίνει μια απεργία διαρκείας και το καταψήφισαν. Σιγά μην συμμετέχω στην 24ωρη που είναι αναποτελεσματική".
"Οι συνδικαλιστές (που ψηφίστηκαν σε εκλογές μαζί του, αλλά αυτό είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια για εκείνον αφού δεν είναι με τις εκλογές αυτός, παρά μόνο... με την εκλογή του).
ΕΙΝΑΙ ΕΓΩΠΑΘΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ.
Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να παρασυρθούν και βέβαια δεν πρέπει να απολογηθούν.
Πρέπει να μείνουν σταθεροί στην συλλογική δράση και συλλογική απόφαση, θέτοντας εφικτούς στόχους καθημερινής δράσης, λίγο μετά τα όρια της αντοχής τους, περιφρουρώντας πρώτιστα την μαζικότητα στις διαδικασίες τους και την ενότητά τους και κοιτώντας πώς θα χωράνε ΟΛΟΙ.
Ο αγώνας της ανατροπής του μνημονιακού εφιάλτη δεν είναι κατοστάρι.
Είναι υπερμαραθώνιος.
ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΤΕΛΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ, πάρτε το απόφαση (εκτός αν γίνει με όπλα αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο, εμένα προσωπικά το Καλάσνικοφ μου έχει κολλήσει και έχω ξεμείνει και από σφαίρες).
Μην σας σκάσουν, οι λαγοί φίλοι εργαζόμενοι και κάποιοι βαστάζοι του εργατοπατερισμού που έτσι θα δικαιώσουν την αυθεντία τους (και τον κομματικό μισθό τους).
Δεν είναι ήττα, ούτε αναδίπλωση το να συμβαδίζεις με το εφικτό.
Ούτε είναι όσοι δεν μπορούν να ανταποκριθούν οικονομικά σε έναν πολυήμερο αγώνα, μνημονιακά τσιράκια και προδότες του κινήματος.
Οι υγιείς δυνάμεις του συνδικαλιστικού κινήματος - ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΧΘΟΥΝ - πρέπει να αναζητούν καθημερινά τρόπους παρέμβασης και να ιεραρχούν αυτά που προτείνουν και κάνουν με ΠΡΩΤΟ στόχο τους όμως την σφυρηλάτηση της εσωτερικής ενότητας αλλά και την δόμηση ευρύτερων συμμαχιών.
Αντί για 3 απεργίες κάντε μία με μεγάλη συμμετοχή.
Και το πρώτο προαπαιτούμενο για να επιτευχθούν αυτά είναι ο σεβασμός της αρχής της αυτονομίας των συνδικάτων και η απεμπλοκή τους από οποιοδήποτε εξωτερικό πατρονάρισμα μαζί με τον σεβασμό στην συλλογικότητά τους και την αρχή της αλληλεγγύης.
Διότι είναι προφανές ότι δεν θα ακολουθούν οι μεν, αν καπελώνουν οι δε και τούμπλαλιν.
Είναι ώριμη η συλλογική συνείδηση των εργαζομένων να καθοδηγήσει τον αγώνα τους και δεν χρειάζονται τοποτηρηρητές. Αρκεί να το πιστέψουν.
Βεβαίως όλοι οι άλλοι μπορούμε να λέμε την πίπα μας.
Όλοι έχουμε δικαίωμα να μιλάμε, να κρίνουμε και να κρινόμαστε.
Αλλά δεν μπορούμε να παρεμβαίνουμε ως "απ' εξω" αυθεντίες και από μηχανής θεοί.
Οι εργαζόμενοι προσπάθησαν, προσπαθούν και θα προσπαθούν.
ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ από την τσέπη τους την προσπάθειά τους.
Ίσως είναι η ώρα να συζητήσουμε και τον ρόλο των άλλων κοινωνικών παικτών στο χτίιμο του αντιμνημονιακού μετώπου: Κομμάτων, παρατάξεων, συλλογικοτήτων, προσώπων, πολιτών, ιδιωτών, ινστρουκτούρων, χαφιέδων, κλπ
Κάποιοι λένε ότι έχει πεθάνει ο συνδικαλισμός γιατί έχει προβλήματα, γιατί υπήρξαν συνδικαλιστές που ντρέπονται να τους θυμίζει κανείς ότι ήταν συνδικαλιστές, τώρα που είναι βουλευτάρες, που έκλεψαν, που δεν δούλευαν, που είναι φθαρμένοι κλπ.
Ως προς τις διαπιστώσεις των αρνητικών φαινομένων σήψης και διαφθοράς από κάποιους συνδικαλιστές - ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΟΛΟΥΣ, ούτε με κριτήριο το αν φόρεσαν ή όχι γραβάτα στην συνάντηση με τον υπουργό - συμφωνώ απόλυτα μαζί τους.
Αλλά δεν είμαι και ελπίζω να μην είμαστε όλοι, καθόλου έτοιμοι ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΟΥΜΕ το συνδικαλιστικό κίνημα, χωρίς να έχουμε απάντηση με το τι θα το αντικαταστήσουμε στην λειτουργία της κοινωνίας.
Είναι αντίστοιχο το θέμα με το "δικό μας" γήπεδο, το αυτοδιοικητικό, όπου δεν έχουμε απολύτως καμία αντίρρηση να αναδεικνύονται όλα τα φαινόμενα σήψης και διαφθοράς προσώπων - λειτουργών της, υπερασπιζόμαστε όμως με πάθος - τόσο που μας αφήνει μόνους μας - τον ρόλο του θεσμού της αυτοδιοίκησης στην κοινωνική οργάνωση ως ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ.
ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ!
Αυτά αλλάξτε τα όλα. Βέβαια για να γίνει αυτό πρέπει ΝΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ και όχι να το παίζουμε ατσαάκωτοι για να δίνουμε εναλακτικές στους συναδέλφους (ή τους πολίτες) σε σχέση με τους παλιούς.
Είναι κρίσιμος ΠΥΛΩΝΑΣ της δημοκρατίας ο συνδικαλισμός, όπως και η αυτοδιοίκηση, όπως και ο τύπος.
Πυλώνες ΝΑΙ, σε μεγάλη αξιακή κρίση.
Όπως και η ίδια η δημοκρατία βεβαίως είναι σε μεγάλη αξιακή κρίση.
Πυλώνες που έχουν βγάλει πολύ σκουριά και στηρίζουν ένα προβληματικό εποικοδόμημα.
Αλλά αν δεν αντικατασταθούν με νέους .... το επικοδόμημά τους ΘΑ ΠΕΣΕΙ.
Δεν γκρεμίζεις πυλώνα χωρίς να έχεις έτοιμο το νέο υποστήλωμα.
Εκτός αν δεν σε ενδιαφέρει η τύχη του εποικοδομήματος.
Υπάρχει στο τραπέζι η "νέα" πρόταση για ... κομματικά ή τοπικοπαραταξιακά συνδικάτα.
Να έχει καθένας το δικό του συνδικάτο για να μην τσακωνόμαστε, στεναχωριόμαστε και αναγκαζόμαστε να αναζητούμε συγκλίσεις και συνθέσεις.
Άσε που έτσι δεν θα χάνουμε και ποτέ σε εκλογές. ΝΕΝΙΚΙΚΑΜΕΝ, ΣΙΓΑ ΠΟΥ ΘΑ ΧΑΧΑΝΑΜΕΝ! Τρέξαμε μόνοι μας και βγήκαμε πρώτοι!
Δεν ξέρω αν είναι αυτό το νέο που θα πάει το κίνημα μπροστά και όχι πίσω.
ΜΠΛΕ ΣΩΜΑΤΕΙΟ, ΣΥΡΙΖΑ ΣΩΜΑΤΕΙΟ, ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ, ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ, ΠΑΜΕ, ΗΡΘΑΜΕ, ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ κλπ.
Πολλοί - και κοντινοί μας - λένε ότι υπερασπιζόμαστε το παλιό που λέμε ότι δεν έχει προταθεί καλύτερο σύστημα οργάνωσης από αυτό σε πρωτοβάθμια ενωτικά σωματεία που συνθέτουν ομοσπονδίες.
Και ότι η δημοκρατία είναι τόσο σάπια που δεν χρειάζεται πλέον υποστήριξη.
ΕΔΩ ΕΜΕΙΣ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΞΗΓΗΘΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΨΗ.
Διότι δεν καταλαβαίνουμε που το πάει ...
Και η απάντηση "ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ", "ΑΛΛΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ", "ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" δεν είναι κακή εξ ορισμού αλλά είναι ΑΟΡΙΣΤΗ άρα ενδεχομένως επικίνδυνη (ή και σωτήρια αλλά ποιος το ξέρει. Όποιος έχει επιχειρήματα ας μας πείσει.)
Πολύ θα ήθελα να διαβάσω κάτι διαφορετικό - συγκροτημένο όμως, που θα είναι διαφορετικό από το "διαλύστε εδώ και τώρα τα φθαρμένα συνδικάτα" και μετά θα ... τους περικυκλώσουμε, αφού θα βγουν στον δρόμο όλοι, που τώρα δεν βγαίνουν γιατί είναι πουλημένος - ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ, δεν χωράει αυτό αμφιβολία περί τούτου - ο Παναγόπουλος. αφού ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ οι εργαζόμενοι θα βρουν λύσεις, χωρίς συνδικαλιστές.
ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ;
ΕΝΑΣ - ΕΝΑΣ;
Θα κάνουμε και επανάσταση μετά; ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ Ο ΚΑΘΕΙΣ, ως ο Ζορό;
Μήπως αυτή η πολύ εύηχη και "μάγκικη, νεοελληνική" άποψη οδηγήσει να μείνουν τελικά οι εργαζόμενοι εντελώς ΜΟΝΟΙ τους, στα τελευταία μνημονιακά κεφάλαια;
Θα ήθελα απόψεις.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



