Στις 4-6 Δεκεμβρίου θα έχουμε λοιπόν το συνέδριό μας. Ένα συνέδριο ανοιχτό στην κοινωνία. Ένα συνέδριο που οι σύνεδροι δεν θα είναι κουκιά ή βιτρίνα αλλά θα είναι αυτοί που θα πάρουν τις αποφάσεις.
Θέλω να είμαι σαφής. Το Ποτάμι έχει αποδείξει όσο κανένα άλλο κόμμα ότι σέβεται και ακούει τους ανθρώπους που το στηρίζουν. Κάναμε το πρώτο συνέδριο μας τέσσερις μήνες μετά την ίδρυση μας. Παγκόσμιο ίσως ρεκόρ. Αφήσαμε τις τοπικές ομάδες εθελοντών να καθορίζουν αυτές τις δράσεις τους σε όλη την Ελλάδα. Αφήσαμε τα στελέχη μας στους Τομείς Πολιτικής να προσδιορίζουν αυτά τα πολιτικά πλαίσια των παρεμβάσεων μας. Συντάξαμε τις λίστες των υποψηφίων Βουλευτών στις εκλογές του Ιανουαρίου ακούγοντας τις προτάσεις χιλιάδων εθελοντών. Είχαμε τις περισσότερες συνεδριάσεις Κοινοβουλευτικής Ομάδας από κάθε άλλο κόμμα.
Όχι ότι δεν κάναμε λάθη. Και πρώτος εγώ έχω παραδεχθεί μια σειρά από λάθη και παραλήψεις. Όμως ας σκεφθούμε. Έχουμε ζωή μόνο 19 μηνών και προλάβαμε και κάναμε όσα οι άλλοι δεν έχουν κάνει για δεκαετίες. Και δεν μιλώ μόνο για τις τέσσερις εκλογικές μάχες που δώσαμε, χωρίς χρήματα, χωρίς μηχανισμούς, χωρίς προστάτες. Μιλώ για τα ψηφοδέλτιά μας. Τους ανθρώπους που αναδείξαμε. Μιλώ για τις παρεμβάσεις μας στην δημόσια ζωή. Το νέο ήθος που επιβάλαμε από την πρώτη στιγμή στην Βουλή. Μιλώ για τους δεσμούς που αναπτύξαμε με τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας. Αυτά δεν τα κατάφερε «ο Σταύρος». Ούτε «η παρέα του Σταύρου». Ούτε «η ομάδα των κεντρικών στελεχών». Αυτά τα καταφέραμε όλοι μαζί.







