Ο ΧΡΗΣΤΟΣ

ΑΞΙΑ

ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ

Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΑΥΓΟΥΣΤΙAΤΙΚΗ ΕΡΗΜΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΣΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΗΤΑΝ ΤΥΧΑΙΑ! ΟΝΤΟΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΑ ΠΑΛΙΑ!

Ο Γ.Γ. έστειλε το παρακάτω μήνυμα στην ΠΛΑΤΕΙΑ και την σημερινή φωτό από τα ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΎ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ στην πλατεία μας που έμειναν κλειστά τον Αύγουστο προκαλώντας σχόλια και αρθρογραφία αιρετών. 

ΠΑΡΕΛΗΦΘΗ ΓΙΩΡΓΟ! 


"Για τους νοσταλγούς του παλιού Χαλανδρίου.

Δεν είναι βέβαια ο Αφεντούλης ούτε ο Ροδόπουλος. 


Αλλά θυμίζει τα παλιά."

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΡΑΣΗ – ΤΡΙΑ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ !!!

του Ν. Κομπότη
Αγαπητοί δημότες

Επειδή στον ΔΥΟ απολογισμό !!! είμαστε περιληπτικοί και έντονα αυτοκριτικοί σε βαθμό τέτοιο ώστε σε πολλούς αδαείς τα λεγόμενα μας να φαντάζουν αυθαίρετα και ατεκμηρίωτα, προχωράμε σήμερα στον ΤΡΙΑ απολογισμό που θα είναι αναλυτικός και θα τεκμηριώνει τον προηγούμενο.

Πριν 3 χρόνια, με την βοήθεια του Καλλικράτη μας έκατσε και γίναμε δημοτική αρχή με ποσοστό 18% και με απόλυτη πλειοψηφία!!! Στο δημοτικό συμβούλιο. Το προεκλογικό μας πρόγραμμα ήταν αντιμνημονιακό - αντικαλλικρατικό και δεσμευόταν να παραδώσει όλη την εξουσία στους Δημότες. Ήταν το πρόγραμμα της Δημοτικής παράταξης «ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ», το οποίο ουδόλως αναφέραμε στον ΕΝΑ απολογισμό για ευνόητους λόγους.

Πρώτο μέλημα μας ήταν η διάλυση της παράταξης που μας ανέδειξε . Δεν μπορούσαμε ως εξουσία να δεχόμαστε κριτική που είχε σχέση με την εφαρμογή του προεκλογικού προγράμματος της παράταξης. Δώσαμε σκληρή μάχη γι’ αυτό. Μετά από τρία χρόνια μπορούμε να καυχηθούμε ότι τα καταφέραμε. Σήμερα η παράταξη μας είναι η Αυλή μας . Αποτελείται από μια ομάδα χαρτζιλικωμένων και από μερικούς , πολύ λίγους, αυτοεξυπηρετούμενους. Η δημοτική μας ομάδα στο δημοτικό συμβούλιο είναι πια μια θλιβερή μειοψηφία. Ας είναι καλά η δεξιά αντιπολίτευση που μας στηρίζει, αφού πια εφαρμόζουμε πιστά την πολιτική της και τις μεθόδους διαχειρησης , που εφαρμόζονται όλα τα τελευταία χρόνια καταστρέφοντας την πόλη μας.

Δεύτερο μέλημά μας ήταν να μετατρέψουμε τον δήμο μας σε γαλέρα με εργασιακές σχέσεις μεσαίωνα. Τον πρώτο μήνα μας στην διοίκηση του δήμου , στην λούφα και πρώτοι από όλους τους δήμους , μπήκαμε στο πρόγραμμα κοινωνικής εργασίας και εξασφαλίσαμε 200 περίπου νέους εργαζόμενους, χωρίς ουσιαστική ασφάλεια, χωρίς εργασιακά δικαιώματα με μεροκάματο 19,5 Ευρώ που τον πλήρωνε ο ΟΑΕΔ. Είμαστε υπερήφανοι που καταφέραμε να ρουφάμε με το καλαμάκι το αίμα και τον ιδρώτα των παιδιών σας για να ασπρίζουμε τις θέσεις των κάδων απορριμμάτων, διογκώνοντας συγχρόνως τον τραπεζικό μας λογαριασμό.

Τρίτο μέλημα μας ήταν να μαζεύουμε χρήματα για την κυβέρνηση και το κόμμα που μας στηρίζει, όσο και για τους δανειστές μας που μας τιμούν με την προστασία που μας παρέχουν. Σήμερα μπορούμε να τους κοιτάμε στα μάτια αφού και εδώ είχαμε μεγάλη επιτυχία. Μπορεί για σας να είμαστε θλιβεροί φοροεισπράκτορες αλλά για τους προστάτες μας είμαστε επιτυχημένοι ταμίες. Μη κοιτάτε τον πίνακα του ΕΝΑ απολογισμού μας που μας συγκρίνει με γειτονικούς δήμους. Η ουσία είναι ότι τα δυο πρώτα χρόνια, πάρα τις σπατάλες μας, φούσκωνε ο τραπεζικός μας λογαριασμός κατά 1,5 εκατομμύρια Ευρώ το δίμηνο. Αυτό σημαίνει ότι μπορούσαμε να μειώσουμε τα δημοτικά τέλη κατά 750 χιλιάδες Ευρώ το μήνα. Τώρα φουσκώνει λιγότερο, διότι οι αναθέσεις πάνε σύννεφο. Πρέπει να στηρίξουμε και τα μέλη της αυλής μας τα μη αυτοεξυπηρετούμενα . Μας είναι χρήσιμα και αυτά, διότι πρέπει να υπάρχουν για να μας δοξάζουν, να μας λιβανίζουν. Αυτό πρέπει να ξέρετε ότι είναι απαραίτητο για κάθε εξουσία. Μπορούμε με ταπεινότητα να υπερηφανευτούμε ότι ο τραπεζικός μας λογαριασμός υπερβαίνει τα 18 εκατομμύρια Ευρώ και είναι στην διάθεση της κυβέρνησης μας και των δανειστών της. Είναι λεφτά κλεμμένα από την τσέπη σας.

Τέταρτο μέλημα μας ήταν να φαινόμαστε φιλάνθρωποι εν μέσω κρίσης. Είμαστε υπερήφανοι που μετατρέψαμε τον δήμο σε ένα άθλιο φιλόπτωχο ταμείο .Συνεργαστήκαμε με τον Αρχιεπίσκοπο. Συνεργαστήκαμε με μοναστήρια, με πολυεθνικές, με στυγνούς καπιταλιστές, που δεν πληρώνουν τα αναλογούντα δημοτικά τέλη, που ανέξοδα δεν τηρούν τις νομικές υποχρεώσεις τους. Αρκεί να προσφέρουν που και που μερικά μακαρόνια στο «κοινωνικό» παντοπωλείο για το οποίο πληρώνετε εσείς 5 χιλιάδες ευρώ περίπου μηνιαίως για ενοίκιο!!! Βάλαμε τα παιδάκια του Δημοτικού να μαζεύουν τρόφιμα χωρίς έλεος για τα ψυχικά τραύματα που δημιουργήσαμε σε αυτά που δεν μπορούσαν να προσφέρουν, αυτά που τα ιδιά είχαν ανάγκη. Σε αυτά που δεν είχαν οι γονείς τους να τους προσφέρουν ούτε ένα πρωινό.

Είναι γνωστό ότι η φιλανθρωπία είναι μια μεγάλη μπίζνα. Δεν επενδύσαμε παραγωγικά ούτε ευρώ από τον παραφουσκωμένο τραπεζικό λογαριασμό μας για να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας, για να χτυπηθεί η ανεργία στην πόλη μας. Προτιμήσαμε να έχουμε εξαθλιωμένους και ταπεινωμένους δημότες, ζήτουλες του ελέους μας, παρά υπερήφανους εργαζόμενους, ελπίζοντας να μας ανταποδώσουν την, με ξένα κόλλυβα, φιλανθρωπία μας με την μορφή ψήφου στις επόμενες εκλογές. Αποδείξαμε ότι είμαστε άξιοι έμποροι της φιλανθρωπίας. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ο Αρχιεπίσκοπος μας τίμησε για το ζήλο και τον επαγγελματισμό μας με τον τίτλο του Πρωτοσύγκελου!!!

Έπεται συνέχεια……….

Για την αντιγραφή

ΝΙΚΟΣ ΚΟΜΠΟΤΗΣ
ΕΜΠΑΘΗΣ ΔΗΜΟΤΗΣ

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΙΝ - Ο ΠΑΙΔΟΦΙΛΟΣ ΚΑΙ Η ΕΞΗΜΕΡΩΣΗ ΣΟΥ



Δεν βάζουμε συνήθως τις φωτογραφίες εγκληματιών, παρανόμων, συλληφθέντων που δημοσιοποιεί η αστυνομία, εδώ, αν και ξέρουμε ότι αυτό γίνεται σε περιπτώσεις αι αρχαί χρειάζονται να για να εξιχνιάσουν ΕΙΔΕΧΘΗ εγκλήματα.

Θεωρούμε ΚΑΘΕ συλληφθέντα αθώο μέχρι της δίκης και  καταδίκης του.
Είναι θέμα δημοκρατικής αρχής αλλά και προσωπικό βίωμα, αφού ΓΝΩΡΙΖΩ ΚΑΛΑ τι σημαίνει να σε δικάζουν και να σε καταδικάζουν χωρίς το δικαιώμα απολογίας.

Και γι΄αυτό ΣΥΧΑΙΝΟΜΑΙ τους ΔΗΜΟΣΙΟΛΟΓΟΥΝΤΕΣ ΕΠΙΚΡΙΤΕΣ των άλλων, των συμπολιτών τους, των ανταγωνιστών τους, των διπλανών τους και όχι της ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

¨Εχω πει όμως και γράψει και άλλωτε ρε φίλε ότι με τους παιδόφιλους έχω θέμα. Με πιάνει κάτι. Θέλω να τους τον κόψουν και να τους τον δώσουν να παίξουν φλάουτο, πώς να στο πω.

Ξέρω ότι δεν είναι "πολιτικά ορθό" αυτό που γράφω. δεν είναι "συμβατό με τα ανθρώπινα δικαιώματα" του κρατουμένου ή ακόμα και του καταδικασθέντα και όλα αυτά που λένε οι άλλοι συνεχώς και ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ κατά πώς τους βολεύει, όταν πανηγυρίζουν για διώξεις συμπολιτών τους αν αυτό συμφέρει την τσέπη τους. (ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΟΜΩΣ και ΕΥΓΕΝΕΙΑ).

ΑΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΙΔΟΦΙΛΟΥΣ ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΩ:  ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΚΟΨΟΥΝ.
Με πιάνει το μωβόρο μου.

Ο τύπος αυτός είναι άνθρωπος της καλλιτεχνικής ΕΛΙΤ.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΡΑΚΟΣ - ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑ.
Και δίδασκε παιδιά ΦΛΑΟΥΤΟ.
Διάβασε την "ενημέρωση" για το βιογραφικό του στα επίσημα Μέσα Εξημέρωσης.
Εμείς εδώ - εκτός από το να στον δείξουμε - θέλουμε να επισημάνουμε μια .....λεπτομέρεια.στην ΕΞΗΜΕΡΩΣΗ σου.

Διαβάζω:

"Ήταν πρώτο φλάουτο στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (ΔΗΜΟΣΙΟ) στην ορχήστρα της ΕΡΤ, που ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΚΑΘΑΡΑ στην ενημέρωση που σου κάνουν τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης),  στην ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ (που αναφέρεται καθαρά και επώνυμα στην ενημέρωση που σου κάνουν τα μέσα μαζικής εξημέρωσης) ΑΛΛΑ:  ¨Ηταν δάσκαλος σε ΚΑΠΟΙΟ ιδιωτικό ωδείο, εδώ στα βόρεια προάστεια", εκεί δηλαδή που ψάρευε τα κοριτσάκια.
ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΩΔΕΙΟ  ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΞΗΜΕΡΩΣΗΣ και η επίσημη ενημέρωσή σου.

ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΙΧΤΕΙ Η ΦΗΜΗ ΤΟΥ ΙΔΩΤΙΚΟΥ ΩΔΕΙΟΥ, ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΓΙΝΟΤΑΝ Η ΔΟΥΛΕΙΑ.

ΜΠΑΜΠΟΥΙΝΟ!

ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ;;;;;

Το ονοματάκι του ΩΔΕΙΟΥ προστατεύεται, να μην εκτεθεί από τον ΔΡΑΚΟ.
Η ΚΟΑ, η ΕΡΤ και η ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ όχι!

Κατά τα άλλα η δημοισοποίηση γίνεται για να ενθαρυνθούν γονείς αποπλανηθέντων παιδιών να μιλήσουν. ΠΕΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΨΔΕΙΟΥ δηλαδή και ΓΕΙΤΟΝΕΣ!

ΡΕ ΔΕ ΓΑΜΙΕΣΤΕ!

Η Εθνική Τράπεζα διοργανώνει τον 2ο μαραθώνιο ανάπτυξης εφαρμογών NBG i-bank #fintech2 crowdhackathon



Η Εθνική Τράπεζα διοργανώνει τον 2ο μαραθώνιο ανάπτυξης εφαρμογών NBG i-bank #fintech2 crowdhackathon


Στο πλαίσιο του εργαστηρίου καινοτομίας be finnovative innovation lab

Η Εθνική Τράπεζα διοργανώνει τον 2ο μαραθώνιο ανάπτυξης εφαρμογών NBG i-bank #fintech2 crowdhackathon.

Στο πλαίσιο του εργαστηρίου καινοτομίας be finnovative innovation lab.

Στις 20, 21 και 22 Οκτωβρίου
διοργανώνεται ο δεύτερος μαραθώνιος ανάπτυξης εφαρμογών NBG i-bank #fintech 2 crowdhackathon με θέμα την ανάπτυξη εφαρμογών στις τεχνολογίες χρηματοοικονομικών υπηρεσιών (fintech). Ο διαγωνισμός θα είναι τριήμερος και στα ζητούμενα θα περιλαμβάνονται πραγματικές ανάγκες και πεδία ενδιαφέροντος επιχειρηματικών μονάδων της Εθνικής Τράπεζας, χωρίς όμως να υπάρχει αυστηρός περιορισμός ως προς τις ιδέες που μπορούν να συμμετέχουν.

Το NBG i-bank #fintech 2 crowdhackathon διοργανώνεται από την Εθνική Τράπεζα, με την υποστήριξη της Crowdpolicy, στο πλαίσιο της ευρύτερης στρατηγικής της Τράπεζας για την ανάπτυξη συνεργασιών με νέες, καινοτόμες και δημιουργικές εταιρίες και ομάδες στο χώρο του fintech.

Η Εθνική Τράπεζα, κάτω από την ομπρέλα του επιχειρηματικού επιταχυντή σε θέματα fintech be finnovative (www.befinnovative.com), δημιουργεί ένα εργαστήριο καινοτομίας με άξονα τον πειραματισμό και τη διερεύνηση ανάπτυξης σύγχρονων εφαρμογών και υπηρεσιών. Στόχος του be finnovative innovation lab είναι η ευρύτερη υποστήριξη ομάδων και εταιριών στο χώρο του fintech, η επιχειρηματική τους ενδυνάμωση και επιτάχυνση και η δημιουργία εμπορικών συνεργασιών.

Επιπλέον, νέος σύγχρονος χώρος διαμορφώθηκε στο κτίριο της Εθνικής Τράπεζας στην Πειραιώς 74, προκειμένου να μπορούν να φιλοξενηθούν όλες οι δράσεις και πρωτοβουλίες του be finnovative innovation lab.

Στις δράσεις του be finnovative innovation lab περιλαμβάνονται για το επόμενο διάστημα:
  • Το NBG i-bank API & Info day που θα γίνει στις 14 Σεπτεμβρίου 18:00 - 21:00, στο χώρο του be finnovative, Πειραιώς 74 στο Μοσχάτο. Στο NBG i-bank API & info day θα γίνει παρουσίαση του NBG i-bank API sandbox, το οποίο θα μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να χρησιμοποιήσουν για την υλοποίηση των λύσεών τους, χρησιμοποιώντας - σε προσομοίωση - τα συστήματα της Τράπεζας, καθώς και θέματα που αφορούν τη διαδικασία και τα ζητούμενα του NBG i-bank #fintech 2 crowdhackathon.

  • Ο μαραθώνιος ανάπτυξης εφαρμογών NBG i-bank #fintech 2 crowdhackathon που θα γίνει 20, 21 και 22 Οκτωβρίου στο χώρο του be finnovative, Πειραιώς 74 στο Μοσχάτο. Μέσα σε ένα εντατικό 3ήμερο, και με την υποστήριξη μεντόρων της Εθνικής Τράπεζας αλλά και πολλών φορέων και εταιριών που θα συμμετέχουν στη διαδικασία, οι διαγωνιζόμενες ομάδες θα αναπτύξουν και θα παρουσιάσουν λύσεις στο τομέα του fintech. Η Εθνική Τράπεζα προσφέρει στις τρεις (3) πρώτες ομάδες χρηματικά βραβεία ως εξής: 1ο βραβείο: 5.000 ευρώ, 2ο βραβείο: 3.000 ευρώ, 3ο βραβείο: 2.000 ευρώ. Ομάδες που θα παρουσιάσουν καλή επίδοση στο NBG i-bank #fintech 2 crowdhackathon θα προεπιλεγούν και, εφόσον το επιθυμούν, θα συμμετέχουν στην τελική διαδικασία επιλογής του νέου κύκλου του επιχειρηματικού επιταχυντή be finnovative. Η συμμετοχή είναι ΔΩΡΕΑΝ, υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός θέσεων ανά ρόλο και ισχύει το μοντέλο first come, first served.
  • Η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τον 2ο κύκλο επιχειρηματικής επιτάχυνσης του be finnovative αναμένεται να ξεκινήσει αμέσως μετά το crowdhackathon με καταληκτική ημερομηνία στις αρχές Νοεμβρίου. Η διαδικασία επιλογής θα διεξαχθεί μέχρι το τέλος του ίδιου μήνα, όπου και θα ανακοινωθούν οι ομάδες που θα συμμετέχουν στον 2ο κύκλο.

  • Ο 2ος κύκλος επιχειρηματικής επιτάχυνσης του be finnovative θα ξεκινήσει αρχές Δεκεμβρίου 2017 και θα διαρκέσει μέχρι το Μάϊο του 2018, όπου και θα γίνει το demo day των ομάδων στο επενδυτικό κοινό.
Η Εθνική Τράπεζα με το εργαστήριο καινοτομίας be finnovative innovation lab θέλει να στηρίξει πρωτοβουλίες, ομάδες και εταιρίες στο χώρο του fintech και να τις βοηθήσει να αναπτυχθούν, ενισχύοντας την καινοτομία και την επιχειρηματικότητα.

Παράλληλα, με τις δράσεις που αναφέρθηκαν, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για συστηματική συνεργασία της Τράπεζας με εταιρίες στο χώρο του fintech, με στόχο τη δημιουργία νέων σύγχρονων προϊόντων και υπηρεσιών που θα μπορεί η Τράπεζα να προσφέρει στους πελάτες της.

Για περισσότερες πληροφορίες:

be finnovative innovation lab
http://www.befinnovative.com
https://www.facebook.com/befinnovative/
NBG i-bank #fintech 2 crowdhackathon
https://web.facebook.com/events/247459649088042/
http://crowdhackathon.com/fintech2


Δες το δελτίο τύπου στο crowdpolicy.com

Τρίτη 5 Σεπτεμβρίου 2017

ΔΙΑΦΩΝΩ ΡΙΖΙΚΑ ΜΕ ΟΣΑ ΛΕΣ, ΠΕΣΤΑ ΑΛΛΑ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΧΘΟΥΝ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ


Εξαιρετική πραγματικά η απόπειρα του Αντώνη να μας φωτίσει για το νεοφιλελευθερισμό και να τον ξεπλύνει.
Είναι προφανές ότι διαφωνώ μαζί του.

Και με μερικές επισημάνσεις του Κομπότη - εχθές είχα σοβαρές διαφωνίες αφού ΔΕΝ ΘΕΩΡΩ ντε και καλά ότι έχει δίκιο όποιος βρίζει τον Συμεών και πρέπει να υιοθετείται ό,τι λέει.
Η δικιά μας η κριτική έχει σαφές πρόσημο δεν είναι υιοθέτηση κάθε κριτικής από όπου και αν προέρχεται.
ΕΙΔΙΚΑ αν μιλάμε για ΨΕΜΑΤΑ προερχόμενα από .γνωστούς λασπολόγους, συκοφάντες και πλαστογράφους που όντας σε δύσκολη θέση αυτή την περίοδο, έχουν υιοθετηθεί πολιτικά και τεθεί υπό καθεστώς προστασίας της - εν ζωή - ηγεσίας της ΚΟΚΚΙΝΟΠΡΑΣΙΝΗΣ αυτοεξυπηρέτησης που έχει αναλάβει την προστασία όοολοου του παλιού κατεστημένου.

(Κάντε λίγο κράττει να τελειώσει η ΕΔΕ, μην εκτίθεστε λόγω άγχους να την καλύψετε. Στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό. Νταβίας speaking).

ΑΛΛΑ ΕΙΠΑΜΕ: ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΧΩΡΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ. ΧΩΡΙΣ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΥΙΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ.

Ο Αντώνης  σήμερα με εντυπωσίασε με τις διατυπώσεις του και την προσέγγισή του περί νεοφιλελευθερισμού.
Τελικά έχουν γίνει σαν τους ΚΝΙΤΕΣ της εποχής μας.
Κάνουν το άσπρο μαύρο!

Μετά λοιπόν τα γνωστά ιδεολογήματα περί του "κακού" δανεισμού (σε ποιον ρε Αντώνη χρωστάει όλος ο πλανήτης όμως;;;;) , της κακής φορολογίας που ταΐζει τεμπέληδες και των περιορισμών - δια του συνδικαλισμού και των νόμων  - της "ελευθερίας"  να ανοίγουν νέες επιχειρήσεις όπου και όπως να ' ναι, από τους ιδιώτες, με κεφάλαια προερχόμενα από  δανεισμό και κρατικές ή κοινοτικές (πάντως ΔΗΜΟΣΙΕΣ) επιδοτήσεις ή από ανακεφαλαιοποιημένες τράπεζες, με κεφάλαια δηλαδή προερχόμενα από το αντικείμενο της φορολογίας (αφού εκείνοι οι ελάχιστοι που έχουν το χρήμα - και τους χρωστάει ο πλανήτης -  δεν επενδύουν ΠΟΤΕ στην παραγωγή και την καινοτομία αλλά τα διαθέτουν μέσω χρημοτοπιστωτικών προϊόντων και κάααθονται να απολαμβάνουν την δουλειά των άλλων μέχρι να αποφασίσουν να τους κλείσουν, αν δεν τους αποδίδουν αρκετούς τόκους) ή ακόμα κάνοντας ότι δεν καταλαβαίνουμε ότι οι "επενδύσεις" γίνονται ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ άλλων κρατών (FRAPORT - DEUTCHE TELECOM κλπ)   διαβάσαμε και την εξαιρετική διατύπωση για το ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ!

"Θεωρεί (ο νεοφιλελευθερισμός) ότι ο κύριος ρόλος του κράτους είναι να παρέχει σε όλους τους πολίτες δικαιώματα και πρόσβαση σε τομείς όπως η Υγεία, η Παιδεία, η Κοινωνική Πρόνοια, ο Πολιτισμός, η Δημόσια Διοίκηση, η Δικαιοσύνη, η Δημόσια Τάξη και Ασφάλεια."

ΠΡΟΣΟΧΗ: Όχι να παρέχει το κράτος ΔΩΡΕΑΝ δικαιώματα πολύ περισσότερο όχι ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ σε ΠΑΙΔΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΠΡΟΝΟΙΑ κλπ.

"Να παρέχει δικαιώματα και πρόσβαση" γενικώς.

ΑΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ βεβαίως ο πολίτης και μάλιστα ΧΩΡΙΣ ΔΑΝΕΙΣΜΟ του παρέχει ο νεοφιλελευθερισμός την δυνατότητα.

Αρκεί να πληρώσει "σεμνά και ταπεινά κα νοικοκυρίσια" με τα 450 ευρώ το μήνα μισθό που θα του δώσει ο .... επενδυτής αν είναι καλό παιδί και δεν κάνει απεργία.

ΩΡΑΙΟΣ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ!

Λογικό να μην πείθεται ούτε ο νεοδημοκράτης με αυτά.

Α. ΚΡΟΥΣΤΗΣ: Μα τι διάολο είναι αυτός ο Νεοφιλελευθερισμός;

Ο Α. ΚΡΟΥΣΤΗΣ
Βρισκόμουν σ’ ένα τραπέζι φίλων σε μια πικάντικη πολιτική συζήτηση, όταν έδραξα την ευκαιρία και έκανα την ερώτηση του αιώνα. Τι είναι ρε παιδιά ο νεοφιλελευθερισμός; Για να πάρω την συνήθη απάντηση από όλους, ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι ο άκρατος καπιταλισμός και η αχαλίνωτη ελεύθερη οικονομία της αγοράς χωρίς κανόνες που το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό κλπ, κλπ κλπ. Κάτι σαν μπαμπούλας δηλαδή.

Ομολογώ ότι η Αριστερή συσκότιση του τόπου έχει κάνει πολύ καλή δουλειά ακόμα και σε οπαδούς της φιλελεύθερης παράταξης.

Ε! λοιπόν ας το ξεκαθαρίσουμε.

Ο νεοφιλελευθερισμός εμφανίζεται σαν όρος, και όχι σαν ιδεολογία, αρχικά από τους φιλελευθέρους John Gray, Friedrich Hayek, κι έπειτα από τον αριστερό David Harvey, στο βιβλίο του A Brief History of Neoliberalism)

Η ευκολία να οριστεί ως έτσι, ήταν η ανάγκη επιστροφής στην οικονομία της αγοράς χωρίς κρατικές παρεμβάσεις.

Ο φιλελευθερισμός ήδη είχε αρχίσει να χάνει έδαφος από την εποχή του Α’ Παγκοσμίου πολέμου και δω . Ο πολιτικός φιλόσοφος John Gray, ανέφερε «ότι ο φιλελευθερισμός τραυματίστηκε στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο και σκοτώθηκε στον Δεύτερο». Οι υπέρογκες δαπάνες σε εξοπλισμούς και αμυντικά συστήματα, η διόγκωση των κρατικών δαπανών , οι κρατικές παρεμβάσεις στην οικονομία, τα πολυδάπανα κοινωνικά κράτη, η δημοσιοϋπαλληλία, τα δημόσια έργα, δασμοί, διατιμήσεις, στρεβλώσεις των φυσικών νόμων της προσφοράς και ζήτησης και πλήθος άλλων παρεμβάσεων , έφεραν την παγκόσμια οικονομία να βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Παράλληλα δε, η θηλιά του εξωτερικού χρέους να μη δίνει και πολλές ευκαιρίες διεξόδου στις ταλαίπωρες κοινωνίες που παρατηρούν ανήμπορες τον επερχόμενο αργό τους θάνατο.

Έτσι το 1947 ο Friedrich Hayek εμπνεύστηκε και δημιούργησε μια ένωση (MontPelerin Society) 39 φιλελευθέρων διανοούμενων οικονομολόγων, μεταξύ των οποίων ο Karl Popper, ο Ludwing von Mises, ο Milton Friednan , George Stiglerκ.α , με σκοπό να επαναφέρει τις φιλελεύθερες ιδέες στο προσκήνιο της εφαρμοσμένης πολιτικής.

Η προσπάθεια αυτή πήρε σάρκα και οστά την δεκαετία του 80 όταν οι ιδέες αυτές προέτρεπαν τις δυτικές κυβερνήσεις να επιστρέψουν στις αρχές της οικονομίας της αγο­ράς.

Έτσι δημιουργήθηκε ο νεοφιλελευθερισμός, επαναλαμβάνοντας και πάλι , όχι ως μια νέα ιδεολογία , αλλά σαν μια προσπάθεια επαναφοράς του φιλελεύθερου μοντέλου στις οικονομίες των κρατών.

Η εφαρμογή του όμως συγκρούστηκε με εγκατεστημένες νοοτροπίες και ισχυρά συμφέροντα με αποτέλεσμα ο όρος να πάρει αρνητική χροιά από τους θιγόμενους της πολιτικής αυτής.

Όταν ο νεοφιλελευθερισμός υποστήριζε ότι πρέπει να υπάρχει έλεγχος στη ροη του χρήματος, βρήκε απέναντι του ισχυρά τραπεζικά συμφέροντα.

Όταν ο νεοφιλελευθερισμός επεδίωκε τη μείωση των φορολογικών συντελεστών στα εισοδήματα και στις επιχειρήσεις, δέχτηκε τα πυρά όλων εκείνων των ομάδων πίεσης που τρέφονταν από αυτούς.

Όταν ο νεοφιλελευθερισμός αποκρατικοποιούσε μεγάλες ζημιογόνες επιχειρήσεις του Δημοσίου, δεχόταν λυσσαλέα επίθεση από τα οργανωμένα κρατικοδίαιτα συνδικάτα τους που καθόριζαν μόνοι τους τις μισθολογικές τους αυξήσεις και παροχές θέτοντας παράλληλα σε πολιτική ομηρεία τις κυβερνήσεις των κρατών.

Όταν ο νεοφιλελευθερισμός άνοιγε τις αγορές για να δημιουργηθούν νέες σύγχρονες επιχειρήσεις και καινούργια καινοτόμα προϊόντα , οι εγκατεστημένες ολιγαρχίες υπονόμευαν μέσω των χρηματοδοτούμενων κόμματων και ΜΜΕ, τις αποφάσεις της κάθε δημοκρατικά εκλεγμένης εξουσίας.

Όταν ο νεοφιλελευθερισμός έσπαγε τα κρατικά και ιδιωτικά μονοπώλια, είχε απέναντι του, στην πρώτη περίπτωση τους κόκκινους και πράσινους συνδικαλιστές και στη δεύτερη περίπτωση τους «γαλάζιους» και όχι μόνο, καπιταλιστές.

Όταν ο νεοφιλελευθερισμός επεδίωκε να ισορροπήσει την οικονομία με την πραγματικότητα. Δηλαδή , το χρήμα και το επίπεδο διαβίωσης μας να επανέλθει σε ισορροπία με τον παραγόμενο πλούτο, οι γαλαζοπράσινες με κόκκινες αποχρώσεις ηγεσίες του τόπου προτιμούσαν τον δανεισμό της επίπλαστης ευημερίας.

Τώρα όλοι αυτοί βρίζουν αυτόν που τους προειδοποιούσε.

Ο νεοφιλελευθερισμός λοιπόν είναι το σύστημα που επιδιώκει την ελεύθερη λειτουργία της αγοράς χωρίς κρατικούς παρεμβατισμούς, αλλά με αυστηρή τήρηση των κανόνων ανταγωνισμού. Θεωρεί ότι ο κύριος ρόλος του κράτους είναι να παρέχει σε όλους τους πολίτες δικαιώματα και πρόσβαση σε τομείς όπως η Υγεία, η Παιδεία, η Κοινωνική Πρόνοια, ο Πολιτισμός, η Δημόσια Διοίκηση, η Δικαιοσύνη, η Δημόσια Τάξη και Ασφάλεια.

Όπως θα κατάλαβε κανείς ο νεοφιλελευθερισμός είναι λιγότερο «άκρατος» ή «ακραίος» από τον κλασικό φιλελευθερισμό και κινείται στις παρυφές της σοσιαλδημοκρατίας, όπως δυστυχώς δεν γνωρίζουν οι 101 έλληνες στους 100. Τώρα θα μου πεις , εδώ έχει σύγχυση η ΝΔ δεν θα έχουν οι πολίτες αυτής της χώρας; Σωστό κι αυτό.

Αντώνης Κρούστης

ΓΚΙΛΓΚΑΜΕΣ: Το Μέγα Βαβυλωνιακό Έπος ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ




Η βραβευμένη με «Έπαινο Κάρολος Κουν 2014» θεατρική παράσταση σε Σκηνοθεσία Μαρίας Περετζή στις 17 Σεπτεμβρίου ( 9:00 μμ ) στο Φεστιβάλ Ηλιούπολης.

Προπώληση εισιτηρίων: 12 ευρώ.
Γενική είσοδος στο Ταμείο : 15 ευρώ.
Είσοδος για ΑΜΕΑ (στο ταμείο του θεάτρου): 10 ευρώ

Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου 2017

Ν. ΚΟΜΠΟΤΗΣ: ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΗΜEΡΩΣΗ

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΡΑΣΗ- ΔΥΟ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

του Ν. Κομπότη
Αγαπητοί Δημότες ,

Ντάλα καλοκαίρι, για ευνόητους λόγους, σε ένα καλαίσθητο 24/σελιδο φυλλάδιο κάναμε ΕΝΑ απολογισμό της δράσης μας για την τριετία που πέρασε. Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε τον ΔΥΟ απολογισμό που , όπως είναι φυσιολογικό ακολουθεί τον ΕΝΑ. Θα συνεχίσουμε τους απολογισμούς μέχρι να εξαντληθεί το χρηματικό ποσό που έχουμε υποσχεθεί στην κυρία της Αυλής μας , για να ξεπληρώσουμε όσα μας προσέφερε προεκλογικά, ως πλουσίως αμειβόμενη εθελόντρια!!! Εξάλλου την εμπιστευόμαστε απόλυτα, ως σύντροφο του αντιδημάρχου μας, που κάνει υπερωρίες και αμείβεται πενιχρά με τριπλάσιο μόνο ποσό από τον βασικό μισθό !!! Για αυτό και ο δήμαρχος μας της ανάθεσε την δουλειά της εκτύπωσης, χωρίς διαγωνισμό, εφαρμόζοντας πιστά τον Καλλικρατικο νόμο!!!.

Αφού παίξαμε πρώτα το παιχνίδι της κότας που ντύνεται λιοντάρι, αφού εξαντλήσαμε όλο το μελό ρεπερτόριο του «τραβάτε με κι ας κλαίω», αφού ασελγήσαμε πάνω στην απελπισία των ανθρώπων που μας επιτρέψανε να λεονταρίζουμε δωρεάν, τώρα γειωθήκαμε οι τιποτένιοι στην πραγματική μας φύση. Είμαστε οι σύγχρονοι κοτζαμπάσηδες. Δεν προσκυνούμε βέβαια τον Σουλτάνο αλλά τον Φούχτελ. Δεν λογοδοτούμε στην Υψηλή Πύλη αλλά στον Πιτσιόρλα το ΤΑΙΠΕΔ τον Αρχιεπίσκοπο και σε κάθε μικρό και μεγάλο συμφέρον. Μικρές λεπτομέρειες που δεν ακυρώνουν την αποκαλυπτική ιστορική αναλογία.

Είμαστε οι ίδιοι για τους οποίους η μακαρίτισσα η Μαλβίνα είχε πει κάποτε: «Αυτοί δεν είναι τίποτα άλλο, πάρα δέκα κώλοι που ζητάνε καρέκλα». Απομυζούμε αποστεωμένα κουφάρια με το καλαμάκι. Έχοντας περιηγηθεί ασκόπως, στην πρώτη νιότη μας, σε θεωρίες που μας ξεβόλευαν, αποφασίσαμε να αγκυροβολήσουμε στο απάνεμο λιμάνι του ολοκληρωτικού καπιταλισμού που διά βίου μας τρέφει. Άλλοτε με κανένα κέφαλο, κανένα πρόγραμμα ευρωπαϊκό, τώρα με συναγρίδα πεσκέσι των αξιοσέβαστων δανειστών. εισπράκτορες της συμφοράς των δημοτικών τελών, αφήνουμε πίσω μας την αποφορά της ακατάσχετης λιγούρας μας.

Εξαγγέλλουμε μέτρα για την αθλιότητα ισοδύναμα της αθλιότητάς μας Άλλοτε κλαίγοντας και άλλοτε στεγνοί δακρύων, παριστάνουμε ότι διοικούμε οι προσκυνημένοι των μνημονίων και του Καλλικράτη. Δεν είναι τυχαίο που στον ΕΝΑ απολογισμό μας δεν αναφερόμαστε στην παράταξη που μας ανέδειξε , ούτε στο πρόγραμμα της το προεκλογικό. Εκεί παίζαμε τους αντιμνημονιακούς και τους αντικαλλικρατικους. Εξάλλου μετά την εκλογή μας φροντίσαμε να την διαλύσουμε την παράταξη, διότι μερικά εμπαθή και ιδεοληπτικά μέλη της επέμεναν στην υλοποίηση του παρωχημένου προεκλογικού προγράμματος της και των δεσμεύσεών μας απέναντί σας.

Σκιαμαχούμε για το θεαθήναι στο καταργημένο Δημοτικό Συμβούλιο . Προπηλακίζουμε δημοτικούς υπαλλήλους διότι διεκδικούν τα αυτονόητα. Στήσαμε εργοδοτικό σωματείο εργαζομένων στο δήμο. Απειλούμε την νέα πρόεδρο του σωματίου διότι δεν συμμορφώνεται με τις υποδείξεις για να παρανομήσει. Ο τσαμπουκάς μας απευθύνεται κυρίως σε γυναίκες υπαλλήλους, όπως ταιριάζει σε τραμπούκους.

Είμαστε χαζοχαρούμενες υπάρξεις που η ελλειμματική μας συνείδηση αποτελεί και το ασφαλές διαβατήριο της ψωραλέας καριέρας μας. Πουλάμε ξεδιάντροπα τα εναπομείναντα στο σεντούκι της γιαγιάς για τη ‘φουκαριάρα την πάρτη μας. Μετατρέψαμε τον Δήμο σε γαλέρα

Δεν μας χωρούν οι έννοιες γι’ αυτό εφευρίσκουμε ισοδύναμες μετωνυμίες. Δεν μας χωράει η φωνή μας γι’ αυτό μιλάμε με άλλες. Δεν μας χωράει η αλητεία μας γι’ αυτό δανειζόμαστε τις αλητείες των προστατών μας.

Ενώ τραγουδούσαμε ανέξοδα κάποτε το «γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον», τώρα ενθρονισμένοι με το αζημίωτο στο παρόν, αλλάζουμε το χαβά μας και τραγουδάμε αμέριμνοι το «και περάσαμε όμορφα, όμορφα, όμορφα». Με τα λεφτά σας στην Κίνα, στην Ιταλία, στην Ισπανία κλπ. Εμείς ,που μέχρι τα 50 μας, είχαμε ταξιδέψει το πολύ μέχρι την Κάρυστο.

Στοιχισμένοι δίπλα και κάτω από τον άνθρωπο που ο λόγος του είναι σπαθί στομωμένο απ’ το ψέμα, εφορμούμε σαν όρνια με νύχια που δεν είναι πια γαμψά, αλλά καλλωπισμένα από το μανικιούρ του Φούχτελ.

Κλεπταποδόχοι ιδεών που ποτέ δεν πιστέψαμε, τις εξαργυρώνουμε τώρα όσο όσο για μια πρέζα «δυτικής» καλοπέρασης.

Μικροί άνθρωποι στήνουμε τις μεγάλες απάτες.

Ψευδομάρτυρες της συμφοράς χαρτζιλικωμένοι, είμαστε αυτοί που αναλαμβάνουμε συνήθως την υπεράσπιση των μεγάλων αφεντικών.

Και το ακροατήριο;

Εσείς το σιωπηλό ακροατήριο , αφού δεν επεμβαίνετε να μας αποδομήσετέ ολοκληρωτικά, εμάς τους τυχάρπαστους που παριστάνουμε τους δημοτικούς άρχοντες, θα έχετε πάντα μέσα σας μια αιωρούμενη και μονίμως ντροπαλή συμπάθεια γι’ αυτούς που προσπάθησαν αλλά δεν μπόρεσαν. Και δεν φταίμε εμείς γι’ αυτό.

Για την αντιγραφή

ΝΙΚΟΣ ΚΟΜΠΟΤΗΣ
ΕΜΠΑΘΗΣ ΔΗΜΟΤΗΣ

Έναρξη μαθημάτων σκάκι για την περίοδο 2017-2018, Συνάντηση γονέων


Αγαπητοί γονείς,

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε πως το Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου 2017 9:30-12:00 π.μ. θα έχουμε την πρώτη συνάντηση με τα παιδιά και τους γονείς τους όπου θα ενημερωθούν για τα μαθήματα σκάκι στον Σύλλογό μας, και θα αφορούν παιδιά 5-17 ετών για την περίοδο 2017-2018. Παράλληλα θα λειτουργήσει τμήμα για όσους ενηλίκους ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν μαθήματα σκάκι και ξεχωριστό τμήμα για παιδιά προδημοτικής ηλικίας.

Εγγραφές και δοκιμές θα πραγματοποιούνται το Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου 2017.
Από Δευτέρα 18 Σεπτεμβρίου 2017 θα ξεκινήσει το πρόγραμμα προπονήσεων 2017-2018.

Για οποιαδήποτε πληροφορία παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο τηλέφωνο 6992299943 ή στο mailsyllogos.anovrilissia@gmail.com.



ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
Έναρξη μαθημάτων σκάκι για την περίοδο 2017-2018 (πατήστε ΕΔΩ)
Μαθήματα Σκάκι – Πρόγραμμα Προπονήσεων σκακιστικού τμήματος 2017-2018 (πατήστε ΕΔΩ)
Οργάνωση σκακιστικού τμήματος ΕΕΦΑΣ Άνω Βριλησσίων (πατήστε ΕΔΩ)
Για να δείτε το άρθρο «Γιατί σκάκι» του προπονητή σκάκι Καφίρη Βασίλειου πατήστε ΕΔΩ
Φωτογραφίες από τις δράσεις του Συλλόγου (πατήστε ΕΔΩ)

Ο Γενικός Γραμματέας
και εκπρόσωπος του σκακιστικού
τμήματος του Συλλόγο

Αλέξανδρος Γιαννακούλιας
τηλ: 6992299943 

Όσο υπάρχουν φίλοι - Διήγημα του Λουκά Χονδρού

Να ’ναι καλά ο μαστρο-Στέργιος ο υδραυλικός, που μου ’δωσε τις προάλλες τρία μεροκάματα.

Καλός άνθρωπος, δε μπορώ να πω, έστω και μια φορά στο τόσο, με σκέφτεται στη φάση που είμαι, όχι, παράπονο απ’ αυτόν δε μπορώ να έχω. Οι άλλοι όμως, οι τόσοι φίλοι και κολλητοί, πού είναι τώρα που τους έχω ανάγκη; Μπουχός έγιναν όλοι τους κι ούτε που ρωτάνε αν ζω ή αν πέθανα. Και τί να τους πεις δηλαδή, να τους παρακαλέσεις; Δεν ξέρουν το χάλι μου; Το ξέρουν και το παραξέρουν αλλά κάνουν το κορόιδο κι αποφεύγουν κάθε επαφή, ούτε καν ρωτάνε λες και θα τους λερώσω, εγώ, που κάποτε έβαζα πλάτη για πάρτη τους, τώρα, βλέπεις, δεν τους βολεύει και γίνανε λούηδες. Ας είναι, χαλάλι τους...

Να ’ναι καλά ο άνθρωπος, ήρθε ένα βράδυ και με βρήκε στο γιατάκι μου στην πρώτη εσοχή της στοάς του υπουργείου, ούτε δέκα μέτρα απ’ τη λεωφόρο. «Το πρωί θά περάσω να σε πάρω για δουλειά. Βάζω κάτι καλοριφέρ και θέλω δυό χέρια παραπάνω. Να ’σαι έτοιμος, εκεί κατά τις εφτάμισυ». Και μ’ άφησε μια σακούλα του σουπερμάρκετ με μισή φρατζόλα ψωμί, ένα τέταρτο κασέρι, δέκα φέτες μορταδέλα και δυο μπουκάλια μπύρες.

Δηλαδή, να ’ναι καλά λέω, γιατί στα τρία μεροκάματα τσοντάρισε κι από πάνω, σύνολο εκατόν είκοσι ευρουλάκια, που, και τα μισά να μου ’δινε ή το πολύ ογδόντα, δε θα του ’λεγα και τίποτα. Και δεν είναι η πρώτη φορά που μου φέρνεται εντάξει. Το ’χει κάνει αρκετές φορές μέχρι τώρα, στα πέντε χρόνια που έπεσα στην «απόξω». Κι αυτό το εκτιμάω γιατι δείχνει πως δεν είναι αχάριστος, πως αναγνωρίζει ότι χωρίς τη δική μου στήριξη δε θα ’χε στεριώσει στην πιάτσα. Λέω για τότε, που είχα το μαγαζί «ο Φίλος του Υδραυλικού» και τον είχα σε ανοιχτή πίστωση, όπως κι άλλους δηλαδή, αλλ’ αυτός δε μ’ έριξε ποτέ, μπορεί ν’ αργούσε αλλά με ξεπλήρωνε και με το παραπάνω. Οι άλλοι, όχι όλοι βέβαια αλλ’ οι πιο πολλοί, με φέσωσαν, ακόμα έχω να παίρνω, έμ, πώς να μη φαλήρω δηλαδή... Τέλος πάντων, μην αρχίσουμε πάλι την κλάψα.

Απόψε, δε γουστάρω συσσίτιο του δήμου. Από νωρίς πήρα το φιλαράκι μου τον Άγη στο καρτοκινητό, ομοιοπαθής κι αυτός καλό παιδί με νοιώθει, δε μπορώ να πω, τον έχω αποκούμπι αλλά όσο να ’ναι πολύ πιο σικάτος, δε γουστάρει στοές και δρόμους, μένει σε δημοτικό κατάλυμα μαζύ μ’ άλλους πέντε. Δηλαδή Αγησίλαο τον βαφτίσανε αλλά, βλέπεις, έπρεπε να δείχνει άνθρωπος της καλής κοινωνίας καθότι «Aghis, Haute Coiffure Studio» είχε, με ταμπέλα στο γαλλικό απ’ έξω και με δυό αισθητικίνες υπαλλήλους μέσα, άρα το «Αγησίλαος» καθόλου δεν πήγαινε, του ’κανε χαλάστρα, γι’ αυτό και το ’κανε Άγις, με «γιώτα» παρακαλώ, έτσι προς το πιο αρτιστίκ. Το κομμωτήριο βέβαια δεν ήταν καμιά μεγάλη φίρμα αλλά όσο να ’ναι τη σειρά του την είχε και κονόμαγε τις καλές εποχές. Αυτός όμως είχε την τσέπη τρύπια κι όσα έριχνε μέσα, του φεύγανε σε γυναίκες κι αυτοκίνητα και πρώτα τραπέζια πίστα, ακόμα κι όταν η κρίση φούντωνε, και βέβαια, ούτε που πήρε χαμπάρι για πότε βάρεσε κανόνι. Αλλά, είπαμε, μην αρχίσουμε κι απόψε την κλάψα.

-Έλα, κερνάω εγώ απόψε, τα κονόμησα, Τί, ...μη ρωτάς, πώς και γιατί. ...Ναι, σιγά μην τα κάνω μπαγιόκο στην τράπεζα... Έλα ρε, να πούμε δυό κουβέντες...

Και να ’μαι τώρα στο παληό μου ταβερνάκι «το τηγάνι», μακρυά απ’ το κέντρο, προς Πετράλωνα μεριά, να ’χω παραγγείλει γαύρο ξεροτηγανητό, χταποδάκι ψητό, καλαμαράκια, ντοματοσαλάτα με κρεμμύδι και ψητή καυτερή πιπεριά με λαδόξυδο. Και τσίπουρο, τσίπουρο με γλυκάνισο που πολύ το γουστάρει ο Άγης.

Καλοκαιράκι κι έχω πιάσει τραπεζάκι ακριανό να ’χω την ησυχία μου να ’ρθει κι Άγης να πούμε δυό κουβέντες, να το ρίξουμε έξω απόψε. Έχω φορέσει το καλό μου το πουκάμισο, ένα λακόστ δεκαετίας κι ένα ανάλογο τζην παντελόνι, ελαφρώς τριμμένα και τα δύο, αλλά όσο να ’ναι, παραμένουν ευπρεπή και ‘καθώς πρέπει’. Αποβραδίς τα ’χα στρώσει προσεχτικά ανάμεσα στα δυό χαρτόνια μου, που βάζω κατάχαμα και κοιμήθηκα από πάνω τους, όπως κάθε βράδυ, μέσα στο σλήπιγκ μπάγκ, και να δεις που το πρωί ήτανε και τα δυό άψογα, ούτε του σιδερωτήριου δηλαδή!

Το γκαρσόνι έφερε πρώτα το τσίπουρο, με γλυκάνισο όπως του είπα, ένα καραφάκι του τέταρτου, μαζύ μ’ ένα μπώλ παγάκια. Ύστερα έφερε το γαυράκι, ξεροτηγανισμένο μυρωδάτο και λαχταριστό, να κολάζει ακόμα και δεσπότη κι από κοντά τα καλαμαράκια, το χταποδάκι και τη σαλάτα. Έγειρα πίσω την καρέκλα μου να τ’ απολαύσω καλύτερα όλ’ αυτά που είχα μπροστά μου κι ένα κύμα αγαλλίασης φούντωσε μέσα μου. Το πρόσωπό μου έλαμψε, αμβροσία και νέκταρ με περίμεναν, τί άλλο καλύτερο να θέλω; ‘Άντε ρε Άγη, γιατί αργείς, έλα να το ρίξουμε έξω απόψε!’

Κι εκεί πάνω που άρχισα να τσιμπολογάω περιμένοντάς τον, νάσου τον στο τηλέφωνο:

-Άργησες, και σου ’χω δείπνο λουκούλλειο, τον προλαβαίνω για να τον ‘φτιάξω’.

-Ρε συ... με συγχωρείς, έμπλεξα, δε... δε γίνεται να ’ρθω απόψε... Τον άκουσα και μου ’κοψε τα ήπατα κι έμεινα με το χταποδάκι μετέωρο μπροστά στο ανοιχτό μου στόμα!.. Κι αυτός συνέχιζε στον ίδιο χαβά, τα συνηθισμένα λιμοκοντόρικα, ‘ειλικρινά πολύ λυπάμαι και το ’θελα και γω πολύ να σε δώ, να λέγαμε τα παληά μας τα ωραία, αλήθεια σου λέω ...τί να σου πώ τώρα και πάλι ζητάω συγνώμη... την άλλη φορά θα το κάνουμε οπωσδήποτε στο υπόσχομαι...’

Και δόστου το μπίρι-μπίρι και τις τσιριμόνιες του, δεν τον άντεξα, ταμπλάς με γυρόφερνε και του ’κλεισα το τηλέφωνο. Ά, ρε Άγη, με πούλησες... δηλαδή, τί σόι παρέα καλύτερη απ’ τη δική μου βρήκες... και δηλαδή απόψε έλαχε να τη βρείς;... αφού απ’ το γιόμα τα ’παμε και τα συμφωνήσαμε, τί κόνξες μου τσαμπουνάς τώρα και με παρατάς αμανάτι, έτσι στην ψύχρα μ’ ένα «με συγχωρείς»;...

Παίρνω βαθειά ανάσα να ’ρθω στα ίσια μου κι άθελά μου ξεφυσάω ούφ, πάει αποχαλάσαμε, σιχτίρ παληοκοινωνία! Ασυναίσθητα, ρίχνω ένα βλέμμα ολόγυρα: τίποτα το ιδιαίτερο, ησυχία, καθημερινή βλέπεις, κι οι πελάτες λιγοστοί. Μόνο ο σκύλος απέναντί μου στα δυό μέτρα με κοιτάει – αλήθεια πότε ήρθε και δεν τον πήρα χαμπάρι; Αλλά και πώς να τον πάρω δηλαδή, με τέτοιο ταράκουλο που με βρήκε;

Τον κοιτάζω κι εγώ και, δεν ξέρω αν είναι ιδέα μου, αλλά μου φαίνεται πως μου χαμογελάει. Χαλαρώνω, γεμίζω το ποτήρι μέχρι τη μέση με τσίπουρο, ρίχνω και δυό παγάκια μέσα, του χαμογελάω κι εγώ και το πίνω μονορούφι στην υγειά του. Δοκιμάζω ένα γαυράκι, μμμ, τέλειο, ρίχνω ένα και στο σκύλο. Ένα χταποδάκι εγώ, ένα ο σκύλος. Ένα γαυράκι εγώ, ένα ο σκύλος. Ένα καλαμαράκι εγώ, ένα ο σκύλος. Καλά πάμε!

Ωραίος σκύλος, αδέσποτος κι ελεύθερος, χωρίς λουράκι και λοιπά λιλιά στο λαιμό. Κάθεται στα πίσω πόδια του στηριγμένος στα μπροστινά του. Κύριος κι αξιοπρεπής με κοιτάει ίσια στα μάτια, είμαι σίγουρος πως τώρα, με τον τρόπο του δηλαδή, μου μιλάει. Άσπρος, με όμορφες καφεκίτρινες προς το μελί βούλες, μία μικρή στο σταυρό ανάμεσα στα μάτια, από μία στ’ αυτιά κι άλλες μεγαλύτερες στο υπόλοιπο σώμα του. Γεροδεμένο σκαρί παρά την δυστυχία του, με δυνατό θώρακα, καθόλου κοιλιά και γερά πόδια.

Το τσίπουρο στο καραφάκι έχει πιάσει πάτο, έχω έρθει σε καλή φάση, κι όλα τα βλέπω ωραία. Κι ο σκύλος όλο και πιο ωραίος μου φαίνεται. Τον χαζεύω καθώς μοιραζόμαστε το φαγητό και... ρε... ρε σύ, αυτός είναι φτυστός ο Ντίκ! Ναι, ναι, ο Ντίκ ο παιδικός μου φίλος, στο σπίτι μας στο χωριό! Ο Ντίκ, ο σκύλος μου ο ξεχωριστός, ο θεϊκός! Έ ρε τί παιχνίδι ρίχναμε κάθε μέρα, τί αγκαλιές και τί τρεχαλητό! Πανέξυπνος και αεικίνητος, σε κοίταζε στα μάτια κι ό,τι του ’λεγες το ’πιανε αμέσως, δεύτερη κουβέντα δε χρειαζότανε. Κι εκείνος έτσι ήτανε, αξιοπρεπής, μέχρι το χαγιάτι ανέβαινε, ποτέ μέσα στο σπίτι. Με το σπαθί του είχε γίνει μέλος αναπόσπαστο της οικογένειας και συμμετείχε στον αγώνα της επιβίωσης. Θερίζαμε κι αυτός πήγαινε πιο μπροστά, μαζεύαμε καπνό τη νύχτα, αυτός πάλι εμπροσθοφυλακή να ελέγχει το χώρο για φίδια και λοιπά ενοχλητικά ζουλάπια. Και στο μεταξύ να πετάγεται να ρίξει μια ματιά και στ’ άλογα που έβοσκαν πιο πέρα.

Α, ρε Ντίκ, πόσο ομόρφυνες τα παιδικά μου χρόνια!..

Το δείπνο μας τελειώνει κι τούτος εδώ ακόμα πεινάει, αυτό είναι φανερό. Αλλά περήφανος καθώς είναι, δε θέλει να δείχνει λιμασμένος. Τώρα του ρίχνω ψωμί, σκέτο ψωμί κι αυτός ανταποκρίνεται. Κι όλο με κοιτάζει καλοσυνάτα με τα υγρά του μάτια. Παραγγέλνω κι άλλο ψωμί κι ό,τι έτοιμο έχει το μαγαζί, τέτοια ώρα τί να ’χει, να, τρία σουβλάκια από χθες, εντάξει φέρτα. Ωραία, σα να χόρτασε μου φαίνεται. Ξαπλώνει κάτω και με κοιτάζει ευχαριστημένος κουνώντας την ουρά του.

Πέρασε η ώρα, κοντεύει μεσάνυχτα. Οι πελάτες αραίωσαν, ώρα να πηγαίνω. Αλλά όχι, δε θα φύγω έτσι. Του κάνω νόημα κι έρχεται κοντά μου. Τρίβεται στα πόδια μου, τον χαϊδεύω στο πρόσωπο κι αυτός μου χαμογελάει ευτυχισμένος. Με καταλαβαίνει αφού κι αυτός άστεγος είναι.

-Άντε φίλε μου, καλά περάσαμε οι δυό μας, δε φαντάζεσαι τί χαρά μου ’δωσες απόψε. Θα ξανάρθω και θα τα ξαναπούμε..

Με αντιχαιρετάει κι αυτός, κουνώντας την ουρά του.

Σουρωμένος αλλά «πλήρης», παίρνω το δρόμο για το γιατάκι μου. Κι ούτε που κατάλαβα πώς έφτασα και πώς με πήρε ο ύπνος. Και τί ύπνος! Όλα τα όμορφα όνειρα, τα πιο όμορφα όνειρα, περνούσαν μαζεμένα από μπροστά μου. Λες και μήνες, χρόνια, περίμεναν αυτή τη νύχτα! Θα πρέπει να χαμογελούσαν μέχρι και τ’ αυτιά μου, ώ, είμαι σίγουρος γι’ αυτό!

Κι εκεί κοντά το πρωί, στο πρώτο αχνοφέξιμο της στοάς, πάνω στο στερνοΰπνι, ένα χάδι απαλό απλώνεται γλυκά-γλυκά σ’ όλο μου το πρόσωπο, ένα χάδι ίσο με χίλια φιλιά. Όμορφα που είναι! Και το χάδι γίνεται ανάσα, ανάσα ζεστή και με ξυπνάει. Πλάι μου ο σκύλος, ο ίδιος, ο χθεσινός, μου χαμογελάει.

Όχι, αυτό δεν είναι όνειρο!..

Πρωτοδημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΑΥΓΗ» στο ένθετο «Αυγή αναγνώσεις» την 14/8/2017

Σημείωση: Ο συντοπίτης μας Λουκάς χονδρός εργάστηκε στην Δ.Ε.Η. ως μηχανικός (Dipl. Civil Eng. MSc) μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων, συμμετέχει συνεχώς και ενεργά στα δημοτικά πράγματα των Βριλησσίων (υπήρξε υποψήφιος Δήμαρχος και υποψήφιος σύμβουλος της πόλης) και ασχολείται και με τη συγγραφή. Βιβλία του έχουν συμπεριληφθεί σε σχολικές βιβλιοθήκες:

http://7gym-chanion.chan.sch.gr/NEWPAGE/PAGES/books.htm

Έργα του:

«Φεγγίτης στην ομίχλη», εκδόσεις «ΙΡΙΣ - Α.Σ. ΦΙΛΙΠΠΟΤΗΣ – ΑΘΗΝΑ», 2010.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22808&subid=2&pubid=10906960

«Μέχρι το τρένο», εκδόσεις «Δελφίνι».

http://www.politeianet.gr/sygrafeas/chondros-loukas-51147

Σχόλια και επιμέλεια: Δημοσθένης Μπούκης του Γιάννη