ΙΑΣΩ: 5 Δωρεάν Τοκετοί για να γιορτάσουμε την Ημέρα της Μητέρας

Το ΙΑΣΩ προσφέρει ένα δώρο… για το πιο όμορφο δώρο της ζωής σας!

Το ΙΑΣΩ, το Νο. 1 Μαιευτήριο στην Ελλάδα, γιορτάζει την Ημέρα της Μητέρας και για 4η χρονιά προσφέρει 5 Δωρεάν Τοκετούς, με διαγωνισμό στο Facebook και στο Instagram.

Για να συμμετέχετε στον διαγωνισμό, επισκεφθείτε τη σελίδα του Ομίλου ΙΑΣΩ στο Facebook (www.facebook.com/omilosiaso) κάνοντας like στη σελίδα ή ακολουθήστε μας στο Instagram (www.instagram.com/omilosiaso) και με σχόλιο κάτω από το post του διαγωνισμού, μοιραστείτε μαζί μας τι σημαίνει για εσάς η λέξη μητέρα!

Με αυτόν τον τρόπο μπαίνετε στην κλήρωση, διεκδικώντας τα δώρα του ΙΑΣΩ!

Το κάθε πακέτο περιλαμβάνει νοσήλια 3 ή 4 ημερών, έξοδα χειρουργείου, γενική νάρκωση ή επισκληρίδιο, βασικές εξετάσεις της μητέρας και του νεογνού, υλικά και φάρμακα άμεσα συνδεδεμένα με το φυσιολογικό τοκετό και την καισαρική τομή καθώς και την αμοιβή του αναισθησιολόγου. Ισχύει για φυσιολογικούς τοκετούς ή καισαρικές τομές που θα πραγματοποιηθούν έως 31 Αυγούστου 2021. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους όρους του διαγωνισμού, ακολουθήστε το link: https://bit.ly/2yCPhqx

Η Επιτροπή για το 1821 και ο «νεοραγιαδισμός»

Του Γεωργίου Παπασίμου

Εν μέσω των δραματικών επιπτώσεων του κορωνοϊού η ορισθείσα επιτροπή για τα 200 χρόνια από το 1821 ξαναχτύπησε! Το μέλος της, καθηγητής ιστορίας του ΕΚΠΑ Αριστείδης Χατζής, αποκάλεσε τον πρώτο κυβερνήτη της χώρας Ι. Καποδίστριας ως «εκσυγχρονιστή δικτάτορα». Ο ισχυρισμός αυτός που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της Επιτροπής για το 1821, χωρίς να έχει αποκηρυχθεί, φωτογραφίζει την προσπάθεια της πλειοψηφίας των συμμετεχόντων στην επιτροπή αυτή να αποδομήσουν με έντεχνο τρόπο το εθνικοαπελευθερωτικό νόημα της επανάστασης αυτής, που παραμένει βασικός πυρήνας νοηματοδότησης του παρόντος και του μέλλοντος του Ελληνισμού.

Η προσπάθεια υπονόμευσης του υψηλού κύρους του Ι. Καποδίστρια στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού (έστω και διαισθητικά), φωτογραφίζει τις προσπάθειες της επιτροπής αυτής να μεταλλάξει και να διαστρέψει το πραγματικό νόημα της επανάστασης του 1821, εντάσσοντας την στο σημερινό κυρίαρχο εθνομηδενιστικό ιδεολογικό μοτίβο, υποβαθμίζοντας τον εθνικοαπελευθερωτικό και λαϊκό χαρακτήρα της.

Πέραν αυτού, αποτελεί πλήρη και βαρύτατη διαστρέβλωση των πραγματικών συνθηκών, μέσα στις οποίες έδρασε ο Ι. Καποδίστριας, ο οποίος έφτασε στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 1828 σε μια περίοδο, που λόγω των εμφύλιων σπαραγμών και της διαβρωτικής δράσης του Ιμπραήμ η Επανάσταση έπνεε τα λοίσθια. Ο Ι. Καποδίστριας μέσα σε λίγο χρόνο αναδιοργάνωσε τη διοίκηση, αντιμετώπισε το οξύ οικονομικό πρόβλημα της χώρας και ανασύνταξε στοιχειωδώς σε στρατό τις δυνάμεις ατάκτων. Η συνεισφορά του στην υπόθεση της απελευθέρωσης, αλλά και στη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους είναι σημαντικότατη, παραμένοντας άγνωστη στο ευρύ κοινό, αφού έως τότε το σχέδιο κυρίως των Άγγλων ήταν η δημιουργία ενός υποτελούς κρατιδίου στο σουλτάνο με περιορισμένα σύνορα.

Χρησιμοποιώντας ο Ι. Καποδίστριας την μεγάλη πείρα του στο διπλωματικό επίπεδο και το κύρος που είχε , κινήθηκε αριστοτεχνικά εν μέσω του ανταγωνισμού των τριών μεγάλων δυνάμεων, έχοντας τεράστια συνεισφορά στο τελικό αποτέλεσμα. Και αυτό γιατί ήταν αυτός που πέτυχε την αποστολή γαλλικού στόλου στην Πελοπόννησο για την εκδίωξη του Ιμπραήμ, που συνέχιζε να δρα και μετά την ναυμαχία του Ναβαρίνου, συμβουλεύοντας το Παρίσι να μην αφήσει στη Ρωσία την αποκλειστική δόξα της συνδρομής στην επανάσταση. Παράλληλα πριν φτάσει ο γαλλικός στόλος πέτυχε από τους Άγγλους την Συνθήκη της Αλεξάνδρειας για αποχώρηση του Ιμπραήμ, υποδεικνύοντας έντεχνα σε αυτούς την ανάγκη να παρέμβουν για να μη λάβει ο γαλλικός στρατός μόνος του τις δάφνες και τους τίτλους του απελευθερωτή.

Ο Καποδίστριας επιχείρησε την επιβολή αυτονομίας του υπό διαμόρφωση ελληνικού κράτους στηριζόμενη στην εκμετάλλευση των αντιθέσεων στο διεθνές επίπεδο της εποχής, αλλά και στη βάση της αυτοδύναμης ανάπτυξης της οικονομίας. Τα γεωγραφικά όρια του ελληνικού κράτους που ήθελε να ορίσει ο Καποδίστριας, περιλάμβαναν την Κύπρο, την Κρήτη, τη Μικρά Ασία, τη Μακεδονία και μελλοντικά τα αγγλοκρατούμενα Ιόνια. Δηλαδή ένα κράτος ικανό να είναι αυτάρκες και με σημαντική παρουσία στις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Αυτό τον κατέστησε αυτομάτως επικίνδυνο αντίπαλο κυρίως των αγγλικών συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή.

Περαιτέρω, επιχείρησε για πρώτη φορά την διανομή των εθνικών γαιών στους ακτήμονες, επηρεαζόμενος μεταξύ άλλων από τα επτανησιακά αγροτικά κινήματα, αλλά και από την επαφή του με τους Ρώσους στρατευμένους αγρότες. Αυτό τον έφερε αντιμέτωπο με τους ντόπιους ολιγάρχες και γαιοκτήμονες που επιδίωκαν να αποτελέσουν τη συνέχεια της οθωμανικής εξουσίας στο νεοελληνικό κράτος.

Τέλος, ο ισχυρισμός περί δικτάτορα μέσα στις παραπάνω συνθήκες αποτελεί προσβολή των στοιχειωδών κανόνων της ιστορικής επιστήμης για κάποιον που φέρει τον τίτλο του καθηγητή Ιστορίας, αφού είναι γνωστό ότι μέχρι τη δολοφονία του, υπήρξαν δύο εκλογικές διαδικασίες στην επαναστατημένη Ελλάδα, ενώ στην επιχειρούμενη αφαίρεση του δικαιώματος ψήφου από τους ακτήμονες και τους ετερόχθονες στις 30/12/1828 για την ανάδειξη της Δ’ Εθνοσυνέλευσης.

Η δολοφονία του Ι. Καποδίστρια αποτέλεσε τη χαριστική βολή στην προσπάθεια του επιβολής εθνικής ενότητας και συνεννόησης των ομάδων που καταδυνάστευαν τον τόπο. Συνιστά μάλιστα μια εκ των διαχρονικών αιτιών, που το αίτημα της εθνικής ολοκλήρωσης και πολιτικού εκσυγχρονισμού της Ελλάδας, ως συνέπεια της Επανάστασης του 1821 παραμένει μέχρι σήμερα αδικαίωτο. Η χώρα βρίσκεται μέχρι σήμερα στα χέρια της παρασιτικής οικονομικής ολιγαρχίας και του πολιτικού προσωπικού εξουσίας, που συναποτελούν το σύστημα παρακμής, που έχει βυθίσει στη χρεωκοπία και τη σήψη την Ελλάδα. Οι συνθήκες αυτές, παράγουν έναν ιδιότυπο νεοραγιαδισμό, ο οποίος, μάλιστα, εμφανίζεται από το σύστημα εξουσίας ως δήθεν προοδευτική θεώρηση των πραγμάτων και ως προοδευτική στάση έναντι του εθνικισμού, που εξομοιώνεται δολίως με τον πατριωτισμό!!! Πρόκειται για την σύμπτυξη του νεοταξικού, νεοφιλελεύθερου κοσμοπολιτισμού της δεξιάς αντίληψης και του μεταφυσικού διεθνισμού τμήματος της Αριστεράς.

Η προσπάθεια υπονόμευσης του υψηλού κύρους του Ι. Καποδίστρια στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού (έστω και διαισθητικά), φωτογραφίζει τις προσπάθειες της επιτροπής αυτής να μεταλλάξει και να διαστρέψει το πραγματικό νόημα της επανάστασης του 1821, εντάσσοντας την στο σημερινό κυρίαρχο εθνομηδενιστικό ιδεολογικό μοτίβο, υποβαθμίζοντας τον εθνικοαπελευθερωτικό και λαϊκό χαρακτήρα της.

Ξεκίνησε το έργο ανάπλασης στον Συνοικισμό Χαλανδρίου –Υλοποιείται μέσω συμμετοχικού προϋπολογισμού ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ

Η υλοποίηση ενός έργου πνοής, το οποίο αποφάσισαν και διαμόρφωσαν στις συνελεύσεις τους οι κάτοικοι της περιοχής Συνοικισμού του Χαλανδρίου, ξεκίνησε στις 6 Μαΐου 2020.

Πρόκειται για το έργο «Συμμετοχικής Ανάπλασης της περιοχής Συνοικισμού», το οποίο περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο τη διαμόρφωση της παραρεμάτιας περιοχής από την οδό Σολωμού έως τη Βαλαωρίτου, μια διαδρομή που οδηγεί στο ανοιχτό τμήμα της ρεματιάς Χαλανδρίου. Το έργο περιλαμβάνει επίσης την ανάπλαση του πάρκου του Συνοικισμού, όπως και την ανακατασκευή του γηπέδου μπάσκετ που βρίσκεται εντός του πάρκου.

Η έναρξη των εργασιών είναι το επιστέγασμα μιας επίπονης και επίμονης προσπάθεια δύο και πλέον ετών της σημερινής διοίκησης του Δήμου Χαλανδρίου για την υλοποίηση του πρώτου στο Χαλάνδρι έργου συμμετοχικού προϋπολογισμού, που θα οδηγήσει στην ανάδειξη ενός δημόσιου ελεύθερου χώρου, θα αναβαθμίσει σημαντικά την ποιότητα ζωής των κατοίκων και θα λειτουργήσει ως πρότυπο για μελλοντικές παρεμβάσεις.

«Από τις αρχές του 2017 όταν απευθύναμε το πρώτο κάλεσμα στους κατοίκους της περιοχής να συμμετέχουν στις συνελεύσεις που θα προέκριναν τα αναγκαία έργα ανάπλασης στην περιοχή τους, διανύσαμε, μαζί τους πολίτες, μια δύσκολη διαδρομή. Καταφέραμε ωστόσο να ξεπεράσουμε τις γραφειοκρατικές δυσκολίες και τα προσκόμματα και να καταλήξουμε στο πρώτο έργο συμμετοχικού προϋπολογισμού. Με το έργο αυτό κάνουμε πράξη το σύνθημά μας “η πόλη στους πολίτες” και βάζουμε το θεμέλιο λίθο για την ενεργή συμμετοχή των πολιτών στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στη γειτονιά, ώστε οι ίδιοι οι κάτοικοι να έχουν την τελική και υποχρεωτική για τον Δήμο επιλογή για τη διάθεση των δικών τους χρημάτων», σημείωσε ο δήμαρχος Χαλανδρίου Σίμος Ρούσσος, ο οποίος βρέθηκε από νωρίς το πρωί της Τετάρτης στον Συνοικισμό στο εργοτάξιο που ξεκίνησε στην περιοχή.

Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη ανάπλαση που προκρίθηκε από το Δήμο ήταν αυτή που συγκέντρωσε τη μεγαλύτερη στήριξη στη λαϊκή συνέλευση των κατοίκων της περιοχής

Διαμόρφωση παραρεμάτιας ζώνης

Στο ίδιο έργο εντάσσεται και «η διαμόρφωση της παραρεμάτιας ζώνης στην περιοχή οδού Γρίβα». Αφορά στην ανάπλαση της παραρεμάτιας ζώνης στην Αιγαίου (από Παπαρηγοπούλου έως Σολωμού) και στην Ποταμού Καλαμά (από Δικάστρου έως Σολωμού) και προβλέπει μεταξύ άλλων την κατασκευή αγωγών ομβρίων, πεζοδρομήσεις των οδών Ποταμού Καλαμά και Αιγαίου, διαμορφώσεις με φυτεύσεις, καθιστικά, πέτρινα στοιχεία, προστατευμένη ζώνη πεζών με διόδους πρόσβασης ΑμεΑ καθώς και ανάπλαση των πρανών έως το ρέμα με φυτεύσεις.
Το συνολικό έργο είναι προϋπολογισμού 670.000 ευρώ (ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου) και χρηματοδοτείται αποκλειστικά από ίδιους πόρους του Δήμου.

Έργα συμμετοχικού προϋπολογισμού

Παρότι η υλοποίηση έργων συμμετοχικού προϋπολογισμού εφαρμόζεται με επιτυχία σε πολλές χώρες του κόσμου, κυρίως του ευρωπαϊκού βορρά, στην Ελλάδα έχει εφαρμοστεί σε ελάχιστες περιπτώσεις.

Στο Δήμο Χαλανδρίου η διαδικασία ξεκίνησε μετά την κατά πλειοψηφία απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου,14 Νοεμβρίου 2016, για την πιλοτική εφαρμογή της συμμετοχής των πολιτών στη διαμόρφωση του προϋπολογισμού και του τεχνικού προγράμματος του Δήμου για το οικονομικό έτος 2017.

Ακολούθησε η πρώτη συνέλευση στην πολεοδομική ενότητα του Συνοικισμού, κατά τη διάρκεια της οποίας προέκυψε και η συντονιστική επιτροπή που οργάνωσε τις διαβουλεύσεις στις γειτονιές (στην περίπτωση Συνοικισμού έγιναν σε τρεις γειτονιές) και συνέθεσε τις προτάσεις-αιτήματα που διατύπωσαν οι κάτοικοι. Οι προτάσεις αυτές παρουσιάστηκαν στη λαϊκή συνέλευση που ακολούθησε και η οποία πήρε και τις τελικές 17 προτάσεις-αιτήματα που κατατέθηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο.

ΣΧΟΛΙΟ: Λίγο πριν εγκατασταθεί ο εργολάβος, και κατά τις τελευταίες μέρες της καραντίνας, στον χώρο επιχειρήθηκε ουσιαστικά ΚΑΤΑΛΗΨΗ - να μην πούμε απαλλοτρίωση -  από ομάδα κατοίκων με επικεφαλής πρόεδρο συλλόγου της περιοχής ο οποίος κάλεσε μέσω facebook τους κατοίκους να δώσουν χρήματα ...... εθελοντικά για να προβεί - ΕΚΕΙΝΟΣ και ο σύλλογος - ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ - στην προμήθεια εξοπλισμού, χλοοτάπητα  και εκτέλεση εργασιών για να διαμορφώσει τον χώρο όπως θεωρεί η ομάδα τους ότι πρέπει να γίνει και όχι όπως προβλέπεται στην μελέτη και την εργολαβία του δήμου, που .... καθυστερεί  (έλεγε) κατηγορώντας όλες τις δημοτικές παρατάξεις για αδιαφορία για το .... βιλαέτι του.

Αυτό έγινε βέβαια μόλις μια βδομάδα πριν εγκατασταθεί ο εργολάβος, όλως τυχαίως.
Με υπογεγραμμένη σύμβαση από τον δήμο.

Με την εγκατάσταση του εργολάβου οι ..... επαναστατικές (και καλά)  αναρτήσεις κατέβηκαν και αντικαταστάθηκαν από το επίσημο δελτίο τύπου του δήμου (αυτό που σήμερα αναρτούμε στην ΠΛΑΤΕΙΑ)

Τα καλέσματα σε κίνημα διαμόρφωσης με δικά τους έξοδα και εργασίες,  αντικαταστάθηκαν με ένα βιντεάκι που επιχειρεί να στρογγυλέψει τα πράγματα, κάνει "ενημέρωση" για το τι προβλέπει η μελέτη διαμόρφωσης του χώρου  - ΑΛΛΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ τα περί εμπλοκής κατοίκων - με χρήματα και εργασία - στην διαμόρφωση -  ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΒΕΒΑΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΓΟΛΑΒΟ !

Παρακολουθύμε το θέμα και αν πέσει στην αντιληψή μας οποιαδήποτε τέτοια εμπλοκή ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΓΟΛΑΒΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΠΑΡΑΛΑΒΗ  - ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΘΑ ΠΡΟΣΦΥΓΟΥΜΕ στην αστυνομία και τον εισαγγελέα.

ΚΑΘΑΡΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ για να μην χαλάσουμε μετά τις καρδιές μας.

ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ εκτελούνται με συγκεκριμένο τρόπο, έχουν συγκεκριμένο πίνακα εργασιών που επιβλέπεται από μηχανικό της ΤΥ για την καλή τους εκτέλεση ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΓΟΛΑΒΟ ,και ο εργολάβος όταν παίρνει ένα έργο έχει συγκεκριμένες ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ να τις εκτρέψει, μπερδέψει, συνδράμει εθελοντικά κλπ διότι ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΛΛΟΘΙ - εκών, ακών - να μπορεί ο εργολάβος να ΠΑΡΑΒΕΙ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ και να ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΗΣΕΙ παράνομα.

ΑΥΤΑ ΚΟΜΜΕΝΑ! Είμαστε συτεταγμένο κράτος, έχουμε νόμους, διαδικασίες  και οι εργολάβοι διαγωνίζονται με συγκεκριμένους όρους για να παίρουν τις δουλειές. Και δεν υπήρχε στον διαγωνισμό ΟΡΟΣ ότι θα έρθουν οι πολίτες να κάνουν τους εθελοντές. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΕΡΓΑΤΕΣ.

Το να δώσεις ΑΝΑΘΕΣΗ είναι ΝΟΜΙΜΟ, προβλέπεται από το νόμο.

Το να παραστήσεις ότι έκανες διαγωνισμό και να μεταβάλλεις μετά τα δεδομένα του ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟ μειώνοντάς του το εργατικό κόστος και παίρνοντας λεφτά από τους κατοίους ΟΧΙ.

ΓΚΕΚΕ?

Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ με τους αυτόκλητους ιδιοκτήτες και τις ..... ΣΥΡΙΖΟΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ στην εκτέλεση των εργολαβικών συμβάσεων -  συζητήθηκε καταρχήν σε σύσκεψη των επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων και ο δήμαρχος ήταν σαφής : ΘΑ ΤΗΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΝΟΜΙΜΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ κα ΜΟΝΟ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΑΔΕΣ - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΠΟΝΟ

Καποδίστριας vs Μαυροκορδάτων Και η ”εκσυγχρονιστική δικτατορία” του Καποδίστρια

του Γ Παπαγιαννόπουλου

Δεδομένου ότι η ”Αναθεωρητική Σχολή” είναι ενισχυμένη τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, δεν προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση η κατά περίπτωση, μικρή κάθε φορά προσπάθεια, - η οποία συσσωρευμένη παράγει αποτέλεσμα - αποδόμησης της Ελληνικής Ιστορίας , ή, ο κατά τους Αναθεωρητές λεγόμενος ”Εθνικός Μύθος”.

Σε αυτή την λογική κινείται και το άρθρο του κ. Αριστείδη Χατζή, ο οποίος ήλθε για να χαρακτηρίσει ως ”εκσυγχρονιστική δικτατορία” την διακυβέρνηση Καποδίστρια.

Αρκεί η επίκληση από τον αρθρογράφο της μη-εφαρμογής του Συντάγματος από τον Κυβερνήτη για να του αποδοθεί τέτοιος χαρακτηρισμός;

Τα Συντάγματα κατά την περίοδο της Επανάστασης 1821-29, ήταν ότι ποιό Δημοκρατικό υπήρχε εκείνη την εποχή στην Ευρώπη. Στο Β‘, αυτό της Επιδαύρου δεν επιτρεπόταν η δουλεία, δεν αναγνωρίζονταν τίτλοι ευγενείας και άλλα πολλά και πρωτόγνωρα. Ο Καποδίστριας βέβαια, ήλθε με βάση τις Εξουσιοδοτήσεις που προβλέπονται στο Γ’ σύνταγμα, της Τροιζήνας.

Για όποιον κατανοεί απλά πολιτική ιστορία, καταλαβαίνει ότι άλλες οι συνθήκες το 1822 και 1823, άλλες το 1828, όταν ο Καποδίστριας καταφθάνει στην ρημαγμένη Ελλάδα.

Αρκεί λοιπόν η κουτοπονηριά του αρθρογράφου, περί μη- εφαρμογής άρθρων του τότε Συντάγματος, ασχέτως των συνθηκών που επικρατούσαν, για να χαρακτηριστεί η διακυβέρνηση του ”εκσυγχρονιστική δικτατορία”;;

Η απάντηση έχει δοθεί -όσο και αν δεν αρέσει στον αρθρογράφο...

Εν πολλοίς, φαίνεται ″λογικό”. Οι ”Αναθεωρητές” πρώτα καθάρισαν τους ”αμόρφωτους” Καπεταναίους (αυτούς που ’κάναν τον Αγώνα δηλαδή).

Τώρα, ήλθε η σειρά του Καποδίστρια.

Πολλοί Μαυροκορδάτοι μαζεμένοι στην Επιτροπή της Γιάννας για το Αθάνατο ’21, τελικά....

ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ ....

Κωνσταντίνου Γάτσιου: Τολμήστε και στην οικονομία

Όταν μία κοινωνία αντιμετωπίζει μία αγνώστων παραμέτρων συστημική απειλή, η οποία απειλεί να ανατρέψει τον τρόπο λειτουργίας της και να προκαλέσει σημαντικές ανθρώπινες και υλικές απώλειες, η Ιστορία έχει δείξει πως δεν υπάρχουν παρά μόνο δύο τρόποι αντιμετώπισής της, διαμετρικά αντίθετοι μεταξύ τους. Ο πρώτος συναντάται εκεί όπου οι ηγεσίες αποφασίζουν να κινηθούν είτε στη βάση κάποιων αταλάντευτων πεποιθήσεών τους ή εξυπηρετώντας κάποιες ειδικές κατηγορίες συμφερόντων και αναγκών. Ο δεύτερος τρόπος συναντάται εκεί όπου οι ηγεσίες, παραμερίζοντας τις όποιες δικές τους πεποιθήσεις ή ειδικότερες επιδιώξεις, αποφασίζουν να κινηθούν με γνώμονα την αρχή της «προφύλαξης», δίνοντας δηλαδή προτεραιότητα στη διαφύλαξη των μειζόνων αξιών (πρωτίστη των οποίων σε μία δημοκρατία δεν μπορεί παρά να είναι η ανθρώπινη ζωή), θέτοντας σε δεύτερη μοίρα οποιοδήποτε άλλον στόχο ή προτεραιότητα.

Όποτε οι ηγεσίες προσπάθησαν να χειριστούν μία κρίση επιλέγοντας την πρώτη μέθοδο, δηλαδή την ικανοποίηση ειδικών συμφερόντων αντί του κοινού οφέλους, η Ιστορία διδάσκει πως το αποτέλεσμα ήταν πάντοτε καταστροφικό και για το κοινωνικό σύνολο και για τις ίδιες. Στην κρίση που διανύουμε, κάτι τέτοιο, δηλαδή μία μείζων καταστροφή, ευτυχώς δε συνέβη (και ελπίζουμε ότι δε θα συμβεί) στη χώρα μας. Είναι προφανές ότι η ηγεσία της επέλεξε να ενεργήσει με βάση το ορθό κριτήριο. Εκείνο που δεν αντιλαμβάνονται όσοι προβάλλουν τον αποκρουστικό ισχυρισμό ότι με την επιλογή τής πολιτικής περιορισμών που εφαρμόσθηκε «θυσιάστηκε η οικονομία» προς χάριν ολίγων, ούτως ή άλλως ευάλωτων, ατόμων (ή ότι «θυσιάστηκαν οι ατομικές ελευθερίες»!), είναι το εξής απλό: εάν δεν είχαν ληφθεί τα συγκεκριμένα μέτρα είναι πολύ πιθανόν η πανδημία να λάμβανε τέτοια έκταση, ώστε η κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας να μην ήταν ελεγχόμενη, όπως είναι τώρα, αλλά να ήταν άναρχη και κατακλυσμιαία, με κατάρρευση των βασικών εφοδιαστικών αλυσίδων σε τρόφιμα, υγεία και ενέργεια, και με τη χώρα να υφίσταται μία τεράστια ανθρωπιστική και οικονομική καταστροφή. Ενώ τώρα, όχι μόνο ξεχωρίζει μεταξύ των εθνών διότι ελαχιστοποίησε το μέγεθος της τραγωδίας, αλλά επιπλέον μπορεί να εξέλθει από την δοκιμασία με μεγαλύτερη συλλογική αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία. Ο χειρισμός της υγειονομικής πλευράς της κρίσης ήταν περίπου ο βέλτιστος δυνατός –αυτό δεν επιδέχεται αμφισβήτηση.

Εκτός από την υγειονομική, όμως, υπάρχει και η οικονομική πλευρά της κρίσης, στην οποία η Ελλάδα εισήλθε με την πλέον αδύναμη οικονομία μεταξύ εκείνων της ευρωζώνης και της ΕΕ ενώ, επιπλέον, αναμένεται να υποστεί και τις μεγαλύτερες απώλειες από όλες, όχι κυρίως ως αποτέλεσμα του επιβληθέντος social distancing, αλλά λόγω εξωγενών παραγόντων τους οποίους η ελληνική πολιτική δε μπορεί να επηρεάσει, όπως είναι η διεθνής ισχυρή κάμψη στις μεταφορές και στον τουρισμό. Στις δεδομένες συνθήκες, όμως, όπου η απαγόρευση της κρατικής ενίσχυσης των επιχειρήσεων της ευρωζώνης έχει αρθεί, η ΕΕ οφείλει να υποστηρίξει την ελληνική οικονομία διότι, διαφορετικά, οι ελληνικές επιχειρήσεις θα είναι πολύ εύκολο να καταρρεύσουν ή/και να εξαγοραστούν από ευρωπαίους ανταγωνιστές προερχόμενους από χώρες με άπλετη κρατική ενίσχυση λόγω του «δημοσιονομικού περιθωρίου» που διαθέτουν. Έτσι θα καταλυθεί πλήρως η αρχή του δίκαιου ανταγωνισμού και των ίσων ευκαιριών επί των οποίων (πρέπει να) στηρίζονται η ΕΕ και η ευρωζώνη.

Βεβαίως, η ενίσχυση της υπερχρεωμένης ελληνικής οικονομίας και η κάλυψη των αναγκών της στην κρίση μπορεί να γίνει μόνο με έναν συγκεκριμένο τρόπο: δεν μπορεί να αφορά νέο δανεισμό αλλά θα πρέπει να έχει τη μορφή των μεταβιβάσεων, της χορηγίας. Είναι γεγονός πως οι οικονομικοί επιτελείς τής κυβέρνησης (και όχι μόνο) καθυστέρησαν αρκετά να το αντιληφθούν. Μα και πάλι, η (καθυστερημένη) διαπίστωση δεν αρκεί από μόνη της. Απαιτούνται, επίσης, σχετικές πρωτοβουλίες, κάτι που ήδη κάνουν οι άλλες, επειγόμενες για το ίδιο θέμα, χώρες του Νότου.

Το βασικό πρόβλημα, ως γνωστόν, συνίσταται στο ότι οι ψηφοφόροι και οι πολιτικές ηγεσίες των βορείων χωρών αρνούνται, για προφανείς λόγους, να αναλάβουν το βάρος της χρηματοδότησης της βοήθειας. Εν τούτοις η Γαλλία, η Πορτογαλία και η Ιταλία επιμένουν σε λύσεις «αμοιβαιότητας» (που σημαίνει ότι είναι πολύ πιθανόν η δαπάνη, τελικά, να βαρύνει τους φορολογουμένους του Βορρά), ενώ η Ισπανία έχει διατυπώσει μία πιο ριζοσπαστική πρόταση για από κοινού έκδοση «διηνεκών ομολόγων».
Πιστεύουμε ότι η Ελλάδα όχι μόνο πρέπει να συμμετάσχει στον συγκεκριμένο διάλογο αλλά και ότι πρέπει να αναλάβει την πρωτοβουλία μεταξύ των χωρών του Νότου προκειμένου να διαμορφωθεί μία κοινή πρόταση. Μεταξύ της ιδέας που οι υπογράφοντες θεωρούν ότι προσφέρει την άριστη λύση –δηλαδή της κάλυψης ενός σημαντικού μέρους των αναγκών ρευστότητας για την αντιμετώπιση της κρίσης μέσω της «καθαρής νομισματοποίησης» από την ΕΚΤ– έως αυτήν που είναι η κατ’ ελάχιστον αποδεκτή πρόταση για αποφυγή της περαιτέρω υπερχρέωσης των ήδη υπερχρεωμένων, δηλαδή την έκδοση «διηνεκών ομολόγων», υπάρχει ένα ευρύ φάσμα «υβριδικών» πιθανών λύσεων (με κοινό στοιχείο τους την ενεργό σύμπραξη της ΕΚΤ), που μπορούν να ικανοποιήσουν τόσο τις ανάγκες του Νότου όσο και τις «ανησυχίες» του Βορρά.

Η Ελλάδα θα πρέπει άμεσα να αναλάβει μία τέτοια πρωτοβουλία που θα της προσφέρει τη (μόνη ρεαλιστική) δυνατότητα επιτυχούς αντιμετώπισης και της οικονομικής πλευράς της κρίσης του Covid-19. Βοηθώντας, μάλιστα, και την Ευρώπη προς την ίδια κατεύθυνση. Πολλώ μάλλον διότι, όντας μία μικρή χώρα, όχι μόνο δεν πρέπει να σωπαίνει –διότι τότε περνάει απαρατήρητη και δεν υπολογίζεται από κανέναν– αλλά, αντιθέτως, πρέπει να μιλά για τα κρίσιμα θέματα με δυνατή φωνή και καθαρές προτάσεις. Ακόμη κι αν δεν εισακουσθεί και επικρατήσει ο «ρεαλισμός» των βορείων, «μετά», όταν η πραγματικότητα αποδείξει πόσο μυωπικός ήταν αυτός, η Ελλάδα, όντας δικαιωμένη, θα είναι σε πλεονεκτική θέση να επιδιώξει άλλου είδους διευθετήσεις, όπως την περαιτέρω μείωση του χρέους της.