Ή ΜΕ ΕΜΑΣ Ή ΜΕ ΤΟ ΤΣΟΥΒΑΛΙ!
Για την «πολεμική» αντιπαράθεση της διοίκησης του Δήμου Χαλανδρίου με τον Σύλλογο Εργαζομένων, που ξεκίνησε με τη σχεδόν ομόφωνη αρχική απόφαση για την απόλυση των επτά νηπιαγωγών των Παιδικών Σταθμών τον Αύγουστο, δεν θα επαναλάβουμε τα γνωστά και χιλιογραμμένα.
Έχουμε ήδη αναφερθεί στη μεταγενέστερη διόρθωση της στάσης των παρατάξεων Ρώμα και Αγαπητού —με αυτή τη χρονική σειρά— και στην τροποποίηση του ΟΕΥ των Παιδικών Σταθμών, χωρίς τελικά να επιλυθεί το ζήτημα των επτά απολυμένων από τις παρατάξεις Ρούσσου και Κρανίδη.
Το νέο κεφάλαιο γράφτηκε προχθές και βέβαια ήταν αποπροσανατολιστικό από την ουσία.
Ο Σύλλογος Εργαζομένων εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλει τη συμπεριφορά στελέχους της διοίκησης σε περιστατικό που, σύμφωνα με τον ίδιο, συνέβη έξω από την αίθουσα, μετά το τέλος της τελευταίας συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου.
Όσοι δεν έχετε πληροφορηθεί ακόμη το περιστατικό, σας παραπέμπουμε στο πάντα έγκυρο και πλήρες ρεπορτάζ της Αμαρυσίας.
Εμείς δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς ειπώθηκε. Επομένως, δεν έχουμε και γνώμη για το συγκεκριμένο περιστατικό.
Άλλωστε, δεν έχουμε κανέναν λόγο να πάρουμε το μέρος κανενός.
Ούτε είχαμε ποτέ την πρόθεση να «πουλάμε προστασία» σε οποιονδήποτε, και μάλιστα αυτόκλητοι, λόγω «κομματικού πατριωτισμού».
Επί του περιστατικού θα κάνουμε αρχικά μόνο ένα σχόλιο, που ο υπογράφων θεωρεί ότι έχει ευρύτερη σημασία.
Η κατηγορία περί σεξισμού έχει γίνει καραμέλα που δεν έχει πλέον γεύση.
Ξέφτισε.
Κάθε προσβολή ή απαξίωση —ακόμη και υπαρκτή— δεν μπορεί να βαφτίζεται «σεξισμός» επειδή πουλάει η λέξη.
Αυτό το πράγμα, με τον σεξισμό, έχει γίνει εργαλείο μεγάλων αποπροσανατολιστικών σχεδιασμών.
Ο ΔΗΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ
Θα σχολιάσουμε όμως το ύφος της απάντησης του Δήμου Χαλανδρίου.
Και μάλιστα από την ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΣΤΟ FACEBOOK.
Και πάλι όχι γιατί πιστεύουμε ότι το «ύφος» μιας ανακοίνωσης ή τοποθέτησης υπερβαίνει τα ζητήματα ουσίας πάνω στα οποία προκλήθηκε η αντιπαράθεση.
Η Πλατεία είμαστε, δεν είμαστε το Λύκειο των Ελληνίδων.
Η απάντηση της διοίκησης στρέφεται εναντίον του Συλλόγου Εργαζομένων, που υπογράφει την καταγγελία.
Όχι εναντίον κάποιου συνδικαλιστή ή κάποιας συνδικαλίστριας προσωπικά, με ή χωρίς έμφυλα χαρακτηριστικά.
Και αυτό πρέπει να υπογραμμιστεί.
Ειδικά αν η απάντηση προέρχεται από μια διοίκηση που «όμνυε» στην πρόθεσή της, ουσιαστικά, να συνδιοικεί με τους εργαζόμενους και τους πολίτες, πριν καταλήξει να έχει μέχρι στιγμής τη δεύτερη θέση σε αυταρχικότητα στην ιστορία της πόλης από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα (μη ρωτήσετε για το νικητή. Είναι γνωστή η θέση της Πλατείας σε όλους).








.jpg)
.jpg)