Ο Δήμαρχος Χαλανδρίου
Γρηγόρης Επαμ. Ζαφειρόπουλος και το Δημοτικό Συμβούλιο σας προσκαλούν να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εορταστικές εκδηλώσεις του Δήμου που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του εορτασμού της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940.
Πρόγραμμα εκδηλώσεων
Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010 : Σημαιοστολισμός Πόλης
Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010 : Εορταστικές εκδηλώσεις στα σχολεία
Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010
6:46 Εωθινό από τη Φιλαρμονική του Δήμου και το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων 'Επαρση Σημαίας
9:00 Προσέλευση Αντιπροσωπειών Μαθητών, Οδηγών, Προσκόπων, Σωματείων Συλλόγων με τις
Σημαίες τους στον Καθεδρικό Ναό Αγ. Νικολάου.
9:30 Ο Δήμαρχος, το Δημοτικό Συμβούλιο και οι Εκπρόσωποι των Αρχών της Πόλης συγκεντρώνονται στο Παλαιό Δημαρχείο (Γ.Γυφτοπούλου 2) και προσέρχονται στον
Καθεδρικό Ναό Αγ.Νικολάου
10:00 Δοξολογία
10:30 Εκδηλώσεις στο χώρο του Ηρώου, Επιμνημόσυνη δέηση,
Ομιλία Δημάρχου, Κατάθεση στεφάνων, Τήρηση ενός λεπτού σιγής,
Ανάκρουση Εθνικού Ύμνου
11:15 Παρέλαση
12:30 Παραδοσιακοί χοροί : Λύκειο Ελληνίδων, Ίδρυμα Ζήση, Ένωση Κρητών «Ψηλορείτης»
Σύλλογος Ποντίων «Ακρίτας», Σωματείο «Μάρκου Μπότσαρη»,
Ομάδα Κέντρου Προσχολικής Αγωγής «Σουζάνα»
12:45 Ο Δήμαρχος καταθέτει στεφάνι στο ηρώο της Εθνικής Αντίστασης
Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010
ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
(Διακήρυξη του Νέου Αγωνιστή, περιοδική έκδοση μελών ΠΑΣΟΚ και ανένταχτων σοσιαλιστών για την κοινωνική δημοκρατία και της Λαϊκής Αλληλεγγύης- Πρωτοβουλίας Σοσιαλιστών)
«Είναι μια πολιτική που κατοχυρώνει την ανεξαρτησία μας. Εκείνο που μας χρειάζεται σαν προϋπόθεση είναι να είμαστε εμείς αφέντες στο σπίτι μας, για να μπορέσουμε να βγάλουμε πέρα αυτή τη δουλειά... Ειδάλλως πράγματι θα ερχόταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να αναλάβει αυτό τη διακυβέρνηση της χώρας. Εμείς θα ήμαστε απλώς εκπροσωποί του στην κυβέρνηση»
Ανδρέας Παπανδρέου, 2-2-1983
Λίγες μέρες μένουν πια για τις επερχόμενες περιφερειακές και δημοτικές εκλογές. Το πολιτικό τους διακύβευμα είναι πια ξεκάθαρο και δεδομένο μετά και την πρόσφατη διακαναλική συνέντευξη του Γ. Παπανδρέου.
Οι πολίτες της χώρας καλούνται να αποφασίσουν αν εγκρίνουν την υποταγή της πολιτικής στους δανειστές της χώρας. Σε μια αποκαλυπτική αποστροφή του ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε ούτε λίγο ούτε πολύ, ‘προσέξτε τι θα ψηφίσετε, μας (σας) κοιτούν οι δανειστές’.
Αυτός που κατακεραυνώνει τις πελατειακές σχέσεις σε κάθε ευκαιρία, μετατρέπει τη χώρα σε πελάτη των μεγάλων ξένων τραπεζών, υπό το ψευδώνυμο των ‘αγορών’. Τι είναι ο πελάτης; Ένας που υποτάσσει την πολιτική του συνείδηση και την εκλογική συμπεριφορά του, στο δάνειο ή στην παροχή που του εξασφαλίζει ο πάτρωνας.
Τι μας λέει ο κ. Γ. Παπανδρέου; Να ψηφίσουμε έτσι όπως επιθυμούν οι δανειστές μας. Αυτό είναι ο πολιτικός εξανδραποδισμός μας. Αν υποκύψουμε σ’ αυτό, παύουμε να είμαστε πολίτες. Παύουμε να είμαστε λαός. Γινόμαστε άβουλο κοπάδι, πληθυσμός υπηκόων της ‘παγκόσμιας’ ή της όποιας διακυβέρνησης.
Ως Έλληνες, ως δημοκράτες, ως σοσιαλιστές, είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε ΟΧΙ στον κ. Γ. Παπανδρέου, ΟΧΙ στο Μνημόνιο, ΟΧΙ στις πολιτικές που υπαγορεύονται από τους δανειστές, ΟΧΙ στην ακύρωση του κοινοβουλίου και των θεσμών της ελληνικής δημοκρατίας.
Μας λένε για τη μεγάλη μεταρρύθμιση τον ‘Καλλικράτη’, ν. 3852/2010. Πέρα από την προφανή εισπρακτική λογική που διέπει τον θεσμό, μέσα από την δραστική περικοπή των κοινωνικών υπηρεσιών προκειμένου να ‘σπρωχτούν’ χρήματα στους δανειστές, είναι προφανείς και οι άλλες στοχεύσεις του. Ο κατακερματισμός του εθνικού κράτους σε ανίσχυρα καντόνια, που πιο εύκολα θα εξαναγκάζονται και θα πειθαρχούν στις πολιτικές του μεγάλου διεθνούς και εγχωρίου κεφαλαίου. Προκειμένου δηλαδή οι περιφέρειες να γίνουν ελκυστικός τόπος επένδυσης, θα καταστρατηγείται η εργατική νομοθεσία και περιβαλλοντική προστασία, σ’ ένα καθεστώς κινεζοποίησης της αγοράς εργασίας. Το θεσμικό άλλωστε πλαίσιο είναι ήδη έτοιμο προς αυτή την κατεύθυνση (κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, επενδυτικές διαδικασίες fast track). Περαιτέρω οι νέες κρατικές δομές θα συμβάλουν μεσοπρόθεσμα στο σπάσιμο της συνείδησης του λαού σε ‘περιφερειακές ενότητες’, όπως άλλωστε ήδη συμβαίνει σε πολλές χώρες της Ευρώπης στα πλαίσια της ‘Ευρώπης των περιφερειών’, με προφανείς κινδύνους όπως αναβάθμιση της μειονότητας στη Θράκη σε κοινότητα, στο δρόμο της κυπροποίησής της.
Οι δημοκράτες, οι πατριώτες, οι σοσιαλιστές βρίσκονται σ’ αυτές τις εκλογές μπροστά στη μεγάλη ύβρι, την πρόκληση μιας απεχθούς μετάλλαξης που έγινε πια πλήρης και προβάλλει ξεδιάντροπα μιλώντας ακόμα και για την πατρίδα και το λαό. Παίρνουν την αλήθεια μας και μας την κάνουν ψέμα...
Μιας μετάλλαξης που την τελευταία δεκαετία τουλάχιστον έλαβε τις συγκεκριμένες μορφές της προσπάθειας ανατροπής του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος το 2001 (που τελικά δέχθηκε καίριο πλήγμα μαζί με το εργασιακό με το ν. 3863/2010), της επιβολής στον κυπριακό ελληνισμό του μεταποικιοκρατικού σχεδίου Ανάν το 2004, του Ευρωσυντάγματος το 2005, της αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος και της προσπάθειας ιδιωτικοποίησης των πανεπιστημίων το 2006-2007 ( που αυτή την περίοδο επανέρχεται με το ‘επιχειρηματικό πανεπιστήμιο των μάνατζερ’), της Ευρωσυνθήκης το 2008 και τώρα του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης εξάρτησης της χώρας (ν. 3845/2010).
Ε, λοιπόν, ΟΧΙ! Εμείς θ’ αντισταθούμε. Όπως μαζικό αγωνιστικό ενωτικό ΟΧΙ έχουμε πει και σε όλες τις προηγούμενες επιχειρήσεις μετάλλαξης της πολιτικής μας ταυτότητας ως δημοκρατών και σοσιαλιστών. Και μόνοι και με πολλούς. Δυνάμεις του σοσιαλιστικού χώρου, προερχόμενες από το ΠΑΣΟΚ που διαφωνούν με το μνημόνιο και τις συναρτώμενες μ’ αυτό κυβερνητικές πολιτικές, συνεργαζόμαστε με ανένταχτους σοσιαλιστές και με δυνάμεις προερχόμενες από το χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς και της οικολογίας, σήμερα συμμετέχοντας, στηρίζοντας και ψηφίζοντας τον ανεξάρτητο συνδυασμό της Αττικής Συνεργασίας-Όχι στο μνημόνιο με επικεφαλής τον Αλέξη Μητρόπουλο. Αύριο στους κοινωνικούς και εθνικούς αγώνες για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του λαού μας.
Γιατί γνωρίζουμε ότι τα όνειρα χτίζονται
Γιατί δεν μας αρκεί ένα θολό και αόριστο μήνυμα δυσαρέσκειας, που δεν λέει όχι, αλλά ‘παρών’, που συνεργάζεται ανοιχτά με επιφανείς νεοφιλελεύθερες δυνάμεις (και γιατί να το κρύψουμε άλλωστε) που στηρίζουν το μνημόνιο, που υπερψηφίζει Καλλικράτη και δεν καταψηφίζει την αποδόμηση των κοινωνικοασφαλιστικών και εργασιακών σχέσεων, ένα κατευθυνόμενο μήνυμα χρήσης μιας ημέρας και επιβράβευσης ‘καλών παιδιών’...
Γιατί δεν μας αφορά η αυτοεπιβεβαίωση προσώπων, ρόλων και μηχανισμών.
Γιατί πιστεύουμε και αγωνιζόμαστε για την ενότητα του λαού και τον αγώνα του εναντίον του ξένου δυνάστη και των ντόπιων εκπροσώπων του.
Γιατί εκτός από τους ξένους τραπεζίτες και τους Έλληνες μεσίτες, υπάρχει ο εργαζόμενος Έλληνας, ο εργάτης, ο αγρότης, ο μισθωτός, ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο βιοτέχνης, η νεολαία, οι γυναίκες, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι ανυπόταχτοι και περήφανοι Έλληνες.
Γιατί δεν «τα φάγαμε μαζί» τους...
Στο ψηφοδέλτιο Αττική Συνεργασία- Όχι στο μνημόνιο με επικεφαλής τον Αλέξη Μητρόπουλο, συμμετέχουν από τον ευρύτερο σοσιαλιστικό χώρο, μεταξύ άλλων, οι παρακάτω υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι.
Κεντρικός Τομέας
Ασημακόπουλος Βασίλης
Καλαματιανός Διονύσης- Χαράλαμπος
Κατσάνος Αναστάσιος
Λεχουρίτης Γιώργος
Μουσελίμης Δημήτρης
Νινιδάκης Γιώργος
Παπαγιαννόπουλος Γιώργος
Χατζηγιαννάκης Βασίλης
Βόρειος Τομέας
Δημητρόπουλος Θεόδωρος
Θεοδώρου Βασίλειος
Καραλής Λάμπρος
Μενεγάκη Μαρία
Νταβίας Άγγελος
Τσούτσος Γιώργος
Νότιος Τομέας
Καλέντης Αλέξανδρος
Χατζηαντωνίου Γιάννης
Δυτικός Τομέας
Βασιλείου Δημήτρης
Σούκης Δημήτρης
Ανατολική Αττική
Καπερώνη Νικολέττα
Μπάτρης Βασίλης
Παναγιώτου Κωνσταντίνος
Παναγόπουλος Γιάννης
Δυτική Αττική
Κουτσουλέλος Παναγιώτης
Χάρδας Γιώργος
Νήσοι
Ντουρουντούς Θεοφάνης
Πειραιάς
Βαρβούνη Παναγιώτα
Γεννιά Γεωργία
Ιωακειμίδης Κων/νος
Καλαμπόκας Γιάννης
Μπόκας Απόστολος
«Είναι μια πολιτική που κατοχυρώνει την ανεξαρτησία μας. Εκείνο που μας χρειάζεται σαν προϋπόθεση είναι να είμαστε εμείς αφέντες στο σπίτι μας, για να μπορέσουμε να βγάλουμε πέρα αυτή τη δουλειά... Ειδάλλως πράγματι θα ερχόταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να αναλάβει αυτό τη διακυβέρνηση της χώρας. Εμείς θα ήμαστε απλώς εκπροσωποί του στην κυβέρνηση»
Ανδρέας Παπανδρέου, 2-2-1983
Λίγες μέρες μένουν πια για τις επερχόμενες περιφερειακές και δημοτικές εκλογές. Το πολιτικό τους διακύβευμα είναι πια ξεκάθαρο και δεδομένο μετά και την πρόσφατη διακαναλική συνέντευξη του Γ. Παπανδρέου.
Οι πολίτες της χώρας καλούνται να αποφασίσουν αν εγκρίνουν την υποταγή της πολιτικής στους δανειστές της χώρας. Σε μια αποκαλυπτική αποστροφή του ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε ούτε λίγο ούτε πολύ, ‘προσέξτε τι θα ψηφίσετε, μας (σας) κοιτούν οι δανειστές’.
Αυτός που κατακεραυνώνει τις πελατειακές σχέσεις σε κάθε ευκαιρία, μετατρέπει τη χώρα σε πελάτη των μεγάλων ξένων τραπεζών, υπό το ψευδώνυμο των ‘αγορών’. Τι είναι ο πελάτης; Ένας που υποτάσσει την πολιτική του συνείδηση και την εκλογική συμπεριφορά του, στο δάνειο ή στην παροχή που του εξασφαλίζει ο πάτρωνας.
Τι μας λέει ο κ. Γ. Παπανδρέου; Να ψηφίσουμε έτσι όπως επιθυμούν οι δανειστές μας. Αυτό είναι ο πολιτικός εξανδραποδισμός μας. Αν υποκύψουμε σ’ αυτό, παύουμε να είμαστε πολίτες. Παύουμε να είμαστε λαός. Γινόμαστε άβουλο κοπάδι, πληθυσμός υπηκόων της ‘παγκόσμιας’ ή της όποιας διακυβέρνησης.
Ως Έλληνες, ως δημοκράτες, ως σοσιαλιστές, είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε ΟΧΙ στον κ. Γ. Παπανδρέου, ΟΧΙ στο Μνημόνιο, ΟΧΙ στις πολιτικές που υπαγορεύονται από τους δανειστές, ΟΧΙ στην ακύρωση του κοινοβουλίου και των θεσμών της ελληνικής δημοκρατίας.
Μας λένε για τη μεγάλη μεταρρύθμιση τον ‘Καλλικράτη’, ν. 3852/2010. Πέρα από την προφανή εισπρακτική λογική που διέπει τον θεσμό, μέσα από την δραστική περικοπή των κοινωνικών υπηρεσιών προκειμένου να ‘σπρωχτούν’ χρήματα στους δανειστές, είναι προφανείς και οι άλλες στοχεύσεις του. Ο κατακερματισμός του εθνικού κράτους σε ανίσχυρα καντόνια, που πιο εύκολα θα εξαναγκάζονται και θα πειθαρχούν στις πολιτικές του μεγάλου διεθνούς και εγχωρίου κεφαλαίου. Προκειμένου δηλαδή οι περιφέρειες να γίνουν ελκυστικός τόπος επένδυσης, θα καταστρατηγείται η εργατική νομοθεσία και περιβαλλοντική προστασία, σ’ ένα καθεστώς κινεζοποίησης της αγοράς εργασίας. Το θεσμικό άλλωστε πλαίσιο είναι ήδη έτοιμο προς αυτή την κατεύθυνση (κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, επενδυτικές διαδικασίες fast track). Περαιτέρω οι νέες κρατικές δομές θα συμβάλουν μεσοπρόθεσμα στο σπάσιμο της συνείδησης του λαού σε ‘περιφερειακές ενότητες’, όπως άλλωστε ήδη συμβαίνει σε πολλές χώρες της Ευρώπης στα πλαίσια της ‘Ευρώπης των περιφερειών’, με προφανείς κινδύνους όπως αναβάθμιση της μειονότητας στη Θράκη σε κοινότητα, στο δρόμο της κυπροποίησής της.
Οι δημοκράτες, οι πατριώτες, οι σοσιαλιστές βρίσκονται σ’ αυτές τις εκλογές μπροστά στη μεγάλη ύβρι, την πρόκληση μιας απεχθούς μετάλλαξης που έγινε πια πλήρης και προβάλλει ξεδιάντροπα μιλώντας ακόμα και για την πατρίδα και το λαό. Παίρνουν την αλήθεια μας και μας την κάνουν ψέμα...
Μιας μετάλλαξης που την τελευταία δεκαετία τουλάχιστον έλαβε τις συγκεκριμένες μορφές της προσπάθειας ανατροπής του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος το 2001 (που τελικά δέχθηκε καίριο πλήγμα μαζί με το εργασιακό με το ν. 3863/2010), της επιβολής στον κυπριακό ελληνισμό του μεταποικιοκρατικού σχεδίου Ανάν το 2004, του Ευρωσυντάγματος το 2005, της αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος και της προσπάθειας ιδιωτικοποίησης των πανεπιστημίων το 2006-2007 ( που αυτή την περίοδο επανέρχεται με το ‘επιχειρηματικό πανεπιστήμιο των μάνατζερ’), της Ευρωσυνθήκης το 2008 και τώρα του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης εξάρτησης της χώρας (ν. 3845/2010).
Ε, λοιπόν, ΟΧΙ! Εμείς θ’ αντισταθούμε. Όπως μαζικό αγωνιστικό ενωτικό ΟΧΙ έχουμε πει και σε όλες τις προηγούμενες επιχειρήσεις μετάλλαξης της πολιτικής μας ταυτότητας ως δημοκρατών και σοσιαλιστών. Και μόνοι και με πολλούς. Δυνάμεις του σοσιαλιστικού χώρου, προερχόμενες από το ΠΑΣΟΚ που διαφωνούν με το μνημόνιο και τις συναρτώμενες μ’ αυτό κυβερνητικές πολιτικές, συνεργαζόμαστε με ανένταχτους σοσιαλιστές και με δυνάμεις προερχόμενες από το χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς και της οικολογίας, σήμερα συμμετέχοντας, στηρίζοντας και ψηφίζοντας τον ανεξάρτητο συνδυασμό της Αττικής Συνεργασίας-Όχι στο μνημόνιο με επικεφαλής τον Αλέξη Μητρόπουλο. Αύριο στους κοινωνικούς και εθνικούς αγώνες για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του λαού μας.
Γιατί γνωρίζουμε ότι τα όνειρα χτίζονται
Γιατί δεν μας αρκεί ένα θολό και αόριστο μήνυμα δυσαρέσκειας, που δεν λέει όχι, αλλά ‘παρών’, που συνεργάζεται ανοιχτά με επιφανείς νεοφιλελεύθερες δυνάμεις (και γιατί να το κρύψουμε άλλωστε) που στηρίζουν το μνημόνιο, που υπερψηφίζει Καλλικράτη και δεν καταψηφίζει την αποδόμηση των κοινωνικοασφαλιστικών και εργασιακών σχέσεων, ένα κατευθυνόμενο μήνυμα χρήσης μιας ημέρας και επιβράβευσης ‘καλών παιδιών’...
Γιατί δεν μας αφορά η αυτοεπιβεβαίωση προσώπων, ρόλων και μηχανισμών.
Γιατί πιστεύουμε και αγωνιζόμαστε για την ενότητα του λαού και τον αγώνα του εναντίον του ξένου δυνάστη και των ντόπιων εκπροσώπων του.
Γιατί εκτός από τους ξένους τραπεζίτες και τους Έλληνες μεσίτες, υπάρχει ο εργαζόμενος Έλληνας, ο εργάτης, ο αγρότης, ο μισθωτός, ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο βιοτέχνης, η νεολαία, οι γυναίκες, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι ανυπόταχτοι και περήφανοι Έλληνες.
Γιατί δεν «τα φάγαμε μαζί» τους...
Στο ψηφοδέλτιο Αττική Συνεργασία- Όχι στο μνημόνιο με επικεφαλής τον Αλέξη Μητρόπουλο, συμμετέχουν από τον ευρύτερο σοσιαλιστικό χώρο, μεταξύ άλλων, οι παρακάτω υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι.
Κεντρικός Τομέας
Ασημακόπουλος Βασίλης
Καλαματιανός Διονύσης- Χαράλαμπος
Κατσάνος Αναστάσιος
Λεχουρίτης Γιώργος
Μουσελίμης Δημήτρης
Νινιδάκης Γιώργος
Παπαγιαννόπουλος Γιώργος
Χατζηγιαννάκης Βασίλης
Βόρειος Τομέας
Δημητρόπουλος Θεόδωρος
Θεοδώρου Βασίλειος
Καραλής Λάμπρος
Μενεγάκη Μαρία
Νταβίας Άγγελος
Τσούτσος Γιώργος
Νότιος Τομέας
Καλέντης Αλέξανδρος
Χατζηαντωνίου Γιάννης
Δυτικός Τομέας
Βασιλείου Δημήτρης
Σούκης Δημήτρης
Ανατολική Αττική
Καπερώνη Νικολέττα
Μπάτρης Βασίλης
Παναγιώτου Κωνσταντίνος
Παναγόπουλος Γιάννης
Δυτική Αττική
Κουτσουλέλος Παναγιώτης
Χάρδας Γιώργος
Νήσοι
Ντουρουντούς Θεοφάνης
Πειραιάς
Βαρβούνη Παναγιώτα
Γεννιά Γεωργία
Ιωακειμίδης Κων/νος
Καλαμπόκας Γιάννης
Μπόκας Απόστολος
ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΤΑΒΙΑΣ: ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ!
Σε αυτές τις εκλογές επέλεξα να είμαι απλός στρατιώτης δίπλα στον Αλέξη Μητρόπουλο σε μια μάχη που στόχο έχει να απεγκλωβίσει πολίτες από την στενή κομματική τους περιχαράκωση και να τους πείσει να εκφράσουν στις προσεχής εκλογές την αντίθεσή τους σε αυτό που καθημερινά βιώνουμε όλοι μας: Την καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου των χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων και της μεσαίας τάξης.
Το ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ αποτελεί την σχηματοποιημένη, κωδικοποιημένη έκφραση της δίκαιης κοινωνικής αγανάκτησης για την – κατά δήλωση του πρωθυπουργού της χώρας – «εκχώρησης μέρους της εθνικής μας ανεξαρτησίας στους δανειστές μας» - και την ακραία νεοφιλελεύθερη επίθεση στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Δεν πρόκειται να μπω στο τρυπάκι να απαντήσω στο ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ «και τι να κάναμε, πώς να πληρώναμε μισθούς και συντάξεις».
ΤΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΔΗΛΑΔΗ;
Μας ρωτήσανε όταν ξεσκίζανε τον δημόσιο κορβανά;
Μας ρωτήσανε όταν έκαναν περιουσίες από μαύρο πολιτικό χρήμα;
Μας ρωτήσανε όταν διέλυαν τον παραγωγικό ιστό της χώρας και καταντήσαμε να εισάγουμε ακόμα και … φακές, λεμόνια και ντομάτες από το Βέλγιο;
Μας ρωτήσανε όταν άφηναν τα Ολυμπιακά ακίνητα να ρημάζουν;
Μας ρωτήσανε όταν άφηναν τις τράπεζες ανεξέλεγκτες ;
Μας ρωτήσανε όταν φτάσαμε στο σημείο οι μικρομεσαίοι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες για να συναλλαγούμε με το δημόσιο και την Ε.Ε. (ευρωπαϊκές επιδοτήσεις) να είναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ να το κάνουμε μέσω τραπεζών λες και δεν ήμασταν έλληνες πολίτες αλλά τσιράκια του κάθε τραπεζίτη; (για να πω και τον πόνο μου!)
Μας ρωτήσανε αν ψηφίζαμε αυτή την πολιτική όταν μας κατηγορούσαν την προηγούμενη κυβέρνηση ότι με την πολιτική της θα φέρει βαθιά ύφεση στην αγορά και πρέπει να πάμε σε πιο αναπτυξιακή πολιτική γιατί «λεφτά υπάρχουν»;
Μας ρωτήσανε αν συμφωνούμε με την επιλογή του Δ.Ν.Τ. πριν την κάνουν;
Μας ρωτήσανε αν θεωρούμε ορθή την διαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου;
ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΡΩΤΗΣΑΝ. Άρα ούτε τώρα θα τους απαντήσουμε στο «πώς θα πληρώνανε μισθούς και συντάξεις».
Ας δανειζόντουσαν νωρίτερα, ας έφερναν πίσω τα κλεμμένα, ας έφερναν νωρίτερα τους Κινέζους και τους Καταριανούς ή τους Τουρκαλβανούς επενδυτές ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ.
Πάντως την σύνταξη του πατέρα μου που είναι 600 ευρώ δεν συμφωνώ να την πειράξουν!
Τις παροχές υγείας και την δημόσια εκπαίδευση στα παιδιά μας δεν συμφωνώ να τις πειράξουν.
Γι’ αυτό λέμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ!
Έχουμε ΑΠΟΛΥΤΗ συναίσθηση της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα. Έχουμε ΑΠΟΛΥΤΗ συναίσθηση ότι η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Έχουμε όμως και απόλυτη συναίσθηση ότι είναι ώρα να δοθεί ένα σαφές μήνυμα από τους πολίτες και κυρίως αυτούς των μεσαίων και χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων:
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΑΛΛΟ! ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ «ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΤΕ!»
Και επειδή με ρωτάτε «ωραία και αν κερδίσετε την περιφέρεια πώς θα αλλάξετε την οικονομική πολιτική;» σας απαντώ και σε αυτό, απευθυνόμενος στην λογικής σας: Αν κερδίσει ο Μητρόπουλος την περιφέρεια ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Η ΤΡΟΪΚΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ διότι θα αντιληφθούν ότι ο ελληνικός λαός ξέρει μέχρι που πρέπει να κάνει υπομονή και να υπερασπιστεί την πατρίδα του αλλά δεν τρέφεται αποκλειστικά με ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ (εισαγωγής και αυτό!)
Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ! ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΝΤΑΒΙΑ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ
Η άποψή μου για τις δημοτικές παρατάξεις είναι γνωστή, διατυπωμένη και εφαρμοσμένη στην πράξη το 2002.
Πρώτα πρέπει να υπάρχει το πολιτικό και κοινωνικό ζητούμενο και τα υποκείμενα που το αντιλαμβάνονται και το αναδεικνύουν. Χωρίς να υπάρχει μια τάση στην τοπική κοινωνία που να χρήζει έκφρασης από μια συλλογικότητα, η δημιουργία παράταξης είναι κενό γράμμα προσωπικό στοίχημα κάποιου Βοναπάρτη. Φέτος τέτοια τάση υπήρχε στο Χαλάνδρι.
Δεύτερο υπάρχει η στελεχιακή μαγιά. «Ο ΠΥΡΗΝΑΣ» όπως λέγεται στην γλώσσα της πολιτικής πιάτσας. Ένα πολιτικοοργανωτικό επιτελείο που βάζει μπροστά το σχέδιο. Και τέτοιο υπήρχε έτοιμο και λειτουργούσε καιρό πριν και δυνατότητες να εμπλουτιστεί , να διευρυνθεί και να παράξει καλύτερο αποτέλεσμα υπήρχαν.
Τρίτο υπάρχουν οι βασικοί προγραμματικοί άξονες. Τι έχουμε να πούμε και φτιάχνουμε παράταξη; Τι έχουμε να πούμε για το πολιτικό περιβάλλον, ποια είναι τα μείζονα θέματα που θα αναδείξουμε, ποια είναι τα κενά των άλλων που επισημάναμε και τι προτάσεις έχουμε εμείς για να τα καλύψουμε, αφού αποφασίζουμε να ζητήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών για να διοικήσουμε;
Τέταρτο είναι η αναζήτηση συμμαχιών, οι οποίες θα δομηθούν πάνω στο σχέδιο και με δεδομένα τα τρία προηγούμενα.
Αν το τέταρτο γίνει πρώτο τότε μιλάμε για μια τυχοδιωκτική άθροιση προσωπικών στρατηγικών χωρίς περιεχόμενο, χωρίς συνοχή, ένα σχήμα πλαδαρό που ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ, ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ και που αν – λόγω συγκυριών – επικρατήσει δεν θα ξέρει και με ποιους θα το υλοποιήσει.
Μετατρέπεται σε ένα μόρφωμα ΑΝΟΙΚΤΟ σε εκβιασμούς και επιβολές παρασκηνιακών μηχανισμών, συμφερόντων, παραγόντων. Γίνεται ένα συνονθύλευμα όπου ο κάθε περαστικός βάζει όρους. Η συνδετική ουσία δεν είναι η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΕΝΩΝ ΣΤΟΧΩΝ δημόσιου ενδιαφέροντος αλλά η επίτευξη προσωπικών στόχων πολιτικού καριερισμού αφού το πρώτο που γίνεται είναι το μέτρημα των καρεκλών. Πρόκειται για σίγουρη συνταγή αποτυχίας.
Το πρόγραμμα αντικαθίσταται από την ισορροπία. Ακραία φαινόμενα της παρεκτροπής είναι να διαπραγματεύεσαι π.χ. με τους ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ του φορέα που θα κληθείς να διοικήσεις – αν καταφέρεις τους εκλογικούς σου στόχους – ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥΣ!
Είναι το τελευταίο στάδιο του Μαυρογιαλουρισμού αυτό. Αλλά είναι και πιο επικίνδυνο από την χυδαία ψηφοθηρία. Διότι αντιστρέφει και ανατρέπει την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατίας στην βάση της:
Αφού ο λαός πρέπει να αποφασίσει για τις επιλογές της επόμενης τετραετίας και τα πρόσωπα που θα κληθούν να τις υπηρετήσουν και να ΘΕΣΟΥΝ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ, τον υπαλληλικό μηχανισμό – για πολλά μπορούν να έχουν γνώμη οι συνδικαλιστές εκτός από ένα: ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ! Αυτό η δημοκρατία το έχει αναθέσει σε ευρύτερο σώμα να το αποφασίζει. Αλλιώς τι χρειαζόμαστε τις εκλογές και ποιος είναι αυτός που θα μπορεί να λειτουργήσει και να παράξει αποτέλεσμα αν διοικεί ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΙΟΡΙΣΑΝ;
Δεν είναι απλό θέμα αυτό. Έχει στον πυρήνα του ΑΝΤΙΛΗΨΗ πολιτική και διοικητική.
Περισσότερα στο επόμενο φύλλο. Στο blog θα είμαστε συνεχώς.
Υ.Γ. Πολλοί διατυπώνουν αυτές τις μέρες υπονοούμενα για το αν είναι ηθικά σωστό να πολιτεύομαι και να έχω «μέσα». «Έχεις γραφίδα και επιβάλλεις τις απόψεις σου» μου λένε. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν φτιάχνουν ένα blog; Τσάμπα είναι ! Αν δεν έχουν τίποτα να πουν και προτάσσουν την λογική «να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα» δεν κάνουν για υπηρέτες του δημόσιου συμφέροντος. Αν τους ενοχλεί η αναγνωσιμότητα ας συγκρατήσουν τα συμπλέγματά τους. Τι να κάνουμε; Ακόμα οι πολίτες αποφασίζουν μόνοι τους τι θα διαβάσουν. ΑΚΟΜΑ. Ας προσπαθήσουν ακόμα λίγο οι Κωνσταντοαντωνολουκάκηδες να βλέπουν οι πολίτες μόνο Πρετεντέρη, Πρωινή Μελέτη και να Top Chef. Και αν κάνω κατάχρηση των δυνατοτήτων των τοπικών μέσων που διαθέτουμε ή αν αποκλείουμε από το βήμα μας κανέναν, το κρίνετε εσείς που μας δίνεται περίπου 100% αύξηση σελίδων προβολής ανά εβδομάδα και που δε νομίζω να είστε όλοι «πολιτικοί μου οπαδοί».
Η άποψή μου για τις δημοτικές παρατάξεις είναι γνωστή, διατυπωμένη και εφαρμοσμένη στην πράξη το 2002.
Πρώτα πρέπει να υπάρχει το πολιτικό και κοινωνικό ζητούμενο και τα υποκείμενα που το αντιλαμβάνονται και το αναδεικνύουν. Χωρίς να υπάρχει μια τάση στην τοπική κοινωνία που να χρήζει έκφρασης από μια συλλογικότητα, η δημιουργία παράταξης είναι κενό γράμμα προσωπικό στοίχημα κάποιου Βοναπάρτη. Φέτος τέτοια τάση υπήρχε στο Χαλάνδρι.
Δεύτερο υπάρχει η στελεχιακή μαγιά. «Ο ΠΥΡΗΝΑΣ» όπως λέγεται στην γλώσσα της πολιτικής πιάτσας. Ένα πολιτικοοργανωτικό επιτελείο που βάζει μπροστά το σχέδιο. Και τέτοιο υπήρχε έτοιμο και λειτουργούσε καιρό πριν και δυνατότητες να εμπλουτιστεί , να διευρυνθεί και να παράξει καλύτερο αποτέλεσμα υπήρχαν.
Τρίτο υπάρχουν οι βασικοί προγραμματικοί άξονες. Τι έχουμε να πούμε και φτιάχνουμε παράταξη; Τι έχουμε να πούμε για το πολιτικό περιβάλλον, ποια είναι τα μείζονα θέματα που θα αναδείξουμε, ποια είναι τα κενά των άλλων που επισημάναμε και τι προτάσεις έχουμε εμείς για να τα καλύψουμε, αφού αποφασίζουμε να ζητήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών για να διοικήσουμε;
Τέταρτο είναι η αναζήτηση συμμαχιών, οι οποίες θα δομηθούν πάνω στο σχέδιο και με δεδομένα τα τρία προηγούμενα.
Αν το τέταρτο γίνει πρώτο τότε μιλάμε για μια τυχοδιωκτική άθροιση προσωπικών στρατηγικών χωρίς περιεχόμενο, χωρίς συνοχή, ένα σχήμα πλαδαρό που ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ, ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ και που αν – λόγω συγκυριών – επικρατήσει δεν θα ξέρει και με ποιους θα το υλοποιήσει.
Μετατρέπεται σε ένα μόρφωμα ΑΝΟΙΚΤΟ σε εκβιασμούς και επιβολές παρασκηνιακών μηχανισμών, συμφερόντων, παραγόντων. Γίνεται ένα συνονθύλευμα όπου ο κάθε περαστικός βάζει όρους. Η συνδετική ουσία δεν είναι η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΕΝΩΝ ΣΤΟΧΩΝ δημόσιου ενδιαφέροντος αλλά η επίτευξη προσωπικών στόχων πολιτικού καριερισμού αφού το πρώτο που γίνεται είναι το μέτρημα των καρεκλών. Πρόκειται για σίγουρη συνταγή αποτυχίας.
Το πρόγραμμα αντικαθίσταται από την ισορροπία. Ακραία φαινόμενα της παρεκτροπής είναι να διαπραγματεύεσαι π.χ. με τους ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ του φορέα που θα κληθείς να διοικήσεις – αν καταφέρεις τους εκλογικούς σου στόχους – ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥΣ!
Είναι το τελευταίο στάδιο του Μαυρογιαλουρισμού αυτό. Αλλά είναι και πιο επικίνδυνο από την χυδαία ψηφοθηρία. Διότι αντιστρέφει και ανατρέπει την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατίας στην βάση της:
Αφού ο λαός πρέπει να αποφασίσει για τις επιλογές της επόμενης τετραετίας και τα πρόσωπα που θα κληθούν να τις υπηρετήσουν και να ΘΕΣΟΥΝ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ, τον υπαλληλικό μηχανισμό – για πολλά μπορούν να έχουν γνώμη οι συνδικαλιστές εκτός από ένα: ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ! Αυτό η δημοκρατία το έχει αναθέσει σε ευρύτερο σώμα να το αποφασίζει. Αλλιώς τι χρειαζόμαστε τις εκλογές και ποιος είναι αυτός που θα μπορεί να λειτουργήσει και να παράξει αποτέλεσμα αν διοικεί ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΙΟΡΙΣΑΝ;
Δεν είναι απλό θέμα αυτό. Έχει στον πυρήνα του ΑΝΤΙΛΗΨΗ πολιτική και διοικητική.
Περισσότερα στο επόμενο φύλλο. Στο blog θα είμαστε συνεχώς.
Υ.Γ. Πολλοί διατυπώνουν αυτές τις μέρες υπονοούμενα για το αν είναι ηθικά σωστό να πολιτεύομαι και να έχω «μέσα». «Έχεις γραφίδα και επιβάλλεις τις απόψεις σου» μου λένε. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν φτιάχνουν ένα blog; Τσάμπα είναι ! Αν δεν έχουν τίποτα να πουν και προτάσσουν την λογική «να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα» δεν κάνουν για υπηρέτες του δημόσιου συμφέροντος. Αν τους ενοχλεί η αναγνωσιμότητα ας συγκρατήσουν τα συμπλέγματά τους. Τι να κάνουμε; Ακόμα οι πολίτες αποφασίζουν μόνοι τους τι θα διαβάσουν. ΑΚΟΜΑ. Ας προσπαθήσουν ακόμα λίγο οι Κωνσταντοαντωνολουκάκηδες να βλέπουν οι πολίτες μόνο Πρετεντέρη, Πρωινή Μελέτη και να Top Chef. Και αν κάνω κατάχρηση των δυνατοτήτων των τοπικών μέσων που διαθέτουμε ή αν αποκλείουμε από το βήμα μας κανέναν, το κρίνετε εσείς που μας δίνεται περίπου 100% αύξηση σελίδων προβολής ανά εβδομάδα και που δε νομίζω να είστε όλοι «πολιτικοί μου οπαδοί».
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ: ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
Πάντα πίστευα πως οι δημοτικές εκλογές πρέπει να απεγκλωβίζονται από στενά κομματικές η παραταξιακές λογικές και να υπάρχει ένας κάποιος βαθμός ελευθερίας από την κομματική πειθαρχία. Ότι πρέπει να ψηφίζουμε πρόσωπα και παρέες προσώπων με γνώμονα την κοινωνική και αυτοδιοίκητη παρουσία τους στην τοπική ζωή, με γνώμονα το πρόγραμμα τους για το Δήμο και όχι με πυξίδα την οποία κομματική ορθοδοξία. Θεωρούσα για παράδειγμα ότι τα χρίσματα των κομμάτων στις τοπικές κοινωνίες είναι κάποιου είδους νταβατζιλίκι και αναίρεση της εννοίας της αυτοδιοίκησης. Με την έννοια ότι αν οι δημοτικές παρατάξεις είναι πλοκάμια κομμάτων, για τι σόι αυτονομία της αυτοδιοίκησης μιλάμε;
Αυτές οι δημοτικές εκλογές όμως έχουν και ένα άλλο κυρίαρχο χαρακτηριστικό που ξεπερνάει την προηγουμένη πολιτική εκτίμηση κατʼ εξαίρεση. Ένα χαρακτηριστικό που τους προσδίδει καθαρά πολιτική χροιά πέρα από την οποία αυτοδιοικητική. Πρέπει σε αυτές να αποδοκιμασθούν οι δημοτικές η περιφερειακές παρατάξεις που σχετίζονται με κόμματα που επιδοκιμάζουν το Μνημόνιο. Και βεβαία για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας, να αποδοκιμασθούν οι παρατάξεις που έχουν πάρει χρίσμα από την κυβέρνηση.
Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες δεν μπόρεσα εύκολα να γράψω τις προηγούμενες γραμμές. Όμως έρχονται μερικές στιγμές στη ζωή μας που τα πράγματα ξεκαθαρίζουν και ξέρεις πως ακόμη κι αν μιλάς «ακραία» η με λογικές τελείως ξένες αυτές που μας σερβίρουν τα καλά μας τηλεοπτικά κανάλια, βρίσκεσαι καβάλα στο άσπρο άλογο και όχι στο μαύρο. Αυτές λοιπόν οι δημοτικές εκλογές η μοίρα το έφερε να μπορέσουν να γίνουν ένα δημοψήφισμα κατά του Μνημονίου. Ένα δημοψήφισμα που μας το αρθήκαν, μια ψηφοφορία που ούτε καν μέσα στη Βουλή έγινε με νομότυπες διαδικασίες (καταστρατηγήθηκε κοινοβουλευτικός νομός για να περάσει).
Δεν τα έχω με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, ούτε με τα πρόσωπα της. Τα έχω με μια συγκεκριμένη τάση που αναδύεται πάνω από τα κράτη δυτικού τύπου. Αναφέρομαι σε μια Ιερή Συμμαχία μεταξύ της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΔΝΤ και σκληρών κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια τάση που εκπέμπεται από αυτά τα διεθνή κέντρα και αφορά την εκχώρηση των αρμοδιοτήτων των κρατών σε διεθνή διευθυντήρια, μια πρόθεση να μας κάνουν να ξεχάσουμε τα εργατικά δικαιώματα και το κοινωνικό κράτος που με τόσους κόπους και θυσίες κτίσαμε οι ευρωπαϊκοί λαοί, μια τάση να διαλύσουν τη μεσαία τάξη και τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.
Δεν είναι λοιπόν το πρόβλημα μας τόσο το Πασόκ, όσο κυρίως η νοοτροπία των συγχρόνων κομμάτων εξουσίας σε όλη την Ευρώπη να παίζουν μονό διαχειριστικό ρολό, να είναι απλές ορντινάτσες των υπερεθνικών διευθυντηρίων. Αυτό το πράγμα μπορούμε να το αλλάξουμε, μπορούμε τουλάχιστον να το διαπραγματευτούμε. Η Ισλανδία με το δημοψήφισμα της πριν κάτι μήνες και η Γαλλία των εργατικών και μαθητικών κινητοποιήσεων έδωσαν το μήνυμα και οι Έλληνες στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές πρέπει να αναλάβουν τη σκυτάλη. Το δημοψήφισμα κατά του Μνημονίου δεν θα είναι ένα αντιπασοκικο δημοψήφισμα (μην πέσετε αυτή τη λούμπα, δείτε μακρύτερα), θα έχει πολύ ευρύτερο χαρακτήρα. Θα είναι αποδοκιμασία διεθνών πολιτικών τάσεων που στοχεύουν το πορτοφόλι σου φίλε αναγνώστη και το μέλλον των παιδιών σου. Πολιτικών που θέλουν να κοινοποιήσουν την εργασία και να διαλύσουν κάθε κοινωνικό κράτος. Πολιτικών που θα επιδιώκουν την κρίση να την πληρώσεις εσύ αλλά όχι η νομενκλατούρα και τα κρατικά μεγαλοστελεχη των ευρωπαϊκών κρατών. Πολιτικών που θέλουν να βάλεις λουκέτο στο μαγαζί σου και στο γραφείο σου και στη θέση σου να έρθουν υπερεθνικές αλυσίδες. Πολιτικών που αν δεν φρεναριστούν από τους λαούς θα επιδιώκουν μέχρι και συρρίκνωση των δημοκρατικών κατακτήσεων και ελευθεριών.
Είπαμε, μια νέα Ιερά Συμμαχία πλανιέται πάνω από την Ευρώπη και την Αμερική. Το δημοψήφισμα στις εκλογές μπορεί να στραφεί εναντίον της και εναντίον των πολιτικών της. Γιατί πρέπει να θυμηθούμε ότι αυτή η εξίσωση έχει δυο παράγοντες. Δεν παίζουν μονοί τους η Διεθνής Τράπεζα, το ΔΝΤ και η ΕΕ, υπάρχει και ο άλλος πόλος της εξίσωσης που αφορά κάτι εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους που έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο και μεγάλο παρελθόν κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Αν οι Ευρωπαίοι προχωρήσουν σε κοινωνικούς αγώνες που θα διεξαχθούν μαζικά, ακομμάτιστα, συντεταγμένα, χωρίς πράξεις βίας και έκτροπα, θα υποχρεώσουν τα διευθυντήρια αν όχι σε υποχώρηση, τουλάχιστον σε μερική αναδίπλωση η διαπραγμάτευση. Κι αυτό μπορούμε να το πετύχουμε. Εγώ βεβαία ονειρεύομαι να εξαπλωνόταν η ιδέα όταν θα δυνάμωνε αυτό το πανευρωπαϊκό κίνημα ώστε να διεκδικούσαμε ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο, μια νέα Μάγκνα Κάρτα. Αλλά ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα πρώτα. Σε λίγες μέρες έχουμε εκλογές.
Αυτές οι δημοτικές εκλογές όμως έχουν και ένα άλλο κυρίαρχο χαρακτηριστικό που ξεπερνάει την προηγουμένη πολιτική εκτίμηση κατʼ εξαίρεση. Ένα χαρακτηριστικό που τους προσδίδει καθαρά πολιτική χροιά πέρα από την οποία αυτοδιοικητική. Πρέπει σε αυτές να αποδοκιμασθούν οι δημοτικές η περιφερειακές παρατάξεις που σχετίζονται με κόμματα που επιδοκιμάζουν το Μνημόνιο. Και βεβαία για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας, να αποδοκιμασθούν οι παρατάξεις που έχουν πάρει χρίσμα από την κυβέρνηση.
Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες δεν μπόρεσα εύκολα να γράψω τις προηγούμενες γραμμές. Όμως έρχονται μερικές στιγμές στη ζωή μας που τα πράγματα ξεκαθαρίζουν και ξέρεις πως ακόμη κι αν μιλάς «ακραία» η με λογικές τελείως ξένες αυτές που μας σερβίρουν τα καλά μας τηλεοπτικά κανάλια, βρίσκεσαι καβάλα στο άσπρο άλογο και όχι στο μαύρο. Αυτές λοιπόν οι δημοτικές εκλογές η μοίρα το έφερε να μπορέσουν να γίνουν ένα δημοψήφισμα κατά του Μνημονίου. Ένα δημοψήφισμα που μας το αρθήκαν, μια ψηφοφορία που ούτε καν μέσα στη Βουλή έγινε με νομότυπες διαδικασίες (καταστρατηγήθηκε κοινοβουλευτικός νομός για να περάσει).
Δεν τα έχω με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, ούτε με τα πρόσωπα της. Τα έχω με μια συγκεκριμένη τάση που αναδύεται πάνω από τα κράτη δυτικού τύπου. Αναφέρομαι σε μια Ιερή Συμμαχία μεταξύ της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΔΝΤ και σκληρών κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια τάση που εκπέμπεται από αυτά τα διεθνή κέντρα και αφορά την εκχώρηση των αρμοδιοτήτων των κρατών σε διεθνή διευθυντήρια, μια πρόθεση να μας κάνουν να ξεχάσουμε τα εργατικά δικαιώματα και το κοινωνικό κράτος που με τόσους κόπους και θυσίες κτίσαμε οι ευρωπαϊκοί λαοί, μια τάση να διαλύσουν τη μεσαία τάξη και τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.
Δεν είναι λοιπόν το πρόβλημα μας τόσο το Πασόκ, όσο κυρίως η νοοτροπία των συγχρόνων κομμάτων εξουσίας σε όλη την Ευρώπη να παίζουν μονό διαχειριστικό ρολό, να είναι απλές ορντινάτσες των υπερεθνικών διευθυντηρίων. Αυτό το πράγμα μπορούμε να το αλλάξουμε, μπορούμε τουλάχιστον να το διαπραγματευτούμε. Η Ισλανδία με το δημοψήφισμα της πριν κάτι μήνες και η Γαλλία των εργατικών και μαθητικών κινητοποιήσεων έδωσαν το μήνυμα και οι Έλληνες στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές πρέπει να αναλάβουν τη σκυτάλη. Το δημοψήφισμα κατά του Μνημονίου δεν θα είναι ένα αντιπασοκικο δημοψήφισμα (μην πέσετε αυτή τη λούμπα, δείτε μακρύτερα), θα έχει πολύ ευρύτερο χαρακτήρα. Θα είναι αποδοκιμασία διεθνών πολιτικών τάσεων που στοχεύουν το πορτοφόλι σου φίλε αναγνώστη και το μέλλον των παιδιών σου. Πολιτικών που θέλουν να κοινοποιήσουν την εργασία και να διαλύσουν κάθε κοινωνικό κράτος. Πολιτικών που θα επιδιώκουν την κρίση να την πληρώσεις εσύ αλλά όχι η νομενκλατούρα και τα κρατικά μεγαλοστελεχη των ευρωπαϊκών κρατών. Πολιτικών που θέλουν να βάλεις λουκέτο στο μαγαζί σου και στο γραφείο σου και στη θέση σου να έρθουν υπερεθνικές αλυσίδες. Πολιτικών που αν δεν φρεναριστούν από τους λαούς θα επιδιώκουν μέχρι και συρρίκνωση των δημοκρατικών κατακτήσεων και ελευθεριών.
Είπαμε, μια νέα Ιερά Συμμαχία πλανιέται πάνω από την Ευρώπη και την Αμερική. Το δημοψήφισμα στις εκλογές μπορεί να στραφεί εναντίον της και εναντίον των πολιτικών της. Γιατί πρέπει να θυμηθούμε ότι αυτή η εξίσωση έχει δυο παράγοντες. Δεν παίζουν μονοί τους η Διεθνής Τράπεζα, το ΔΝΤ και η ΕΕ, υπάρχει και ο άλλος πόλος της εξίσωσης που αφορά κάτι εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους που έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο και μεγάλο παρελθόν κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Αν οι Ευρωπαίοι προχωρήσουν σε κοινωνικούς αγώνες που θα διεξαχθούν μαζικά, ακομμάτιστα, συντεταγμένα, χωρίς πράξεις βίας και έκτροπα, θα υποχρεώσουν τα διευθυντήρια αν όχι σε υποχώρηση, τουλάχιστον σε μερική αναδίπλωση η διαπραγμάτευση. Κι αυτό μπορούμε να το πετύχουμε. Εγώ βεβαία ονειρεύομαι να εξαπλωνόταν η ιδέα όταν θα δυνάμωνε αυτό το πανευρωπαϊκό κίνημα ώστε να διεκδικούσαμε ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο, μια νέα Μάγκνα Κάρτα. Αλλά ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα πρώτα. Σε λίγες μέρες έχουμε εκλογές.
Δελτίο τύπου Για τη συμμετοχή της Νένας Ρήγα ως υποψήφιας δημοτικής συμβούλου
Μετά από 20 χρόνια που ζω στο Χαλάνδρι και παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στην πόλη μας, είτε ως μέλος και αργότερα πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης-Χαλανδρίου είτε ως συνειδητοποιημένος και ενεργός πολίτης, αποφάσισα να συμμετάσχω ως υποψήφια στις δημοτικές εκλογές με την παράταξη Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου θεωρώντας πως ήλθε ο καιρός να ακουστούν στην πόλη και οι φωνές των συνειδητοποιημένων πολιτών, που δεν ανήκουν στους χρησμένους εκπροσώπους των κομμάτων .
Δεν έχω κομματική ταυτότητα και, ανεπηρέαστη και χωρίς δεσμεύσεις, συμμετέχω ενεργά στα κοινά, με συστηματικές παρεμβάσεις στα δημοτικά συμβούλια και δημοσιεύσεις στον τύπο και το διαδίκτυο για θέματα της πόλης μας. Από τα απαράδεκτα πεζοδρόμια και την άφιλη για τους μη έχοντες κεντρική πλατεία –την ανάπλαση της οποίας πληρώσαμε όμως όλοι – στους βρόμικους, ταλαιπωρημένους κάδους απορριμμάτων, την ανεξέλεγκτη επέκταση των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, τις αλόγιστες δαπάνες για έργα βιτρίνας, τη χαλαρότητα στην τήρηση των νόμων, κλπ. κλπ Και φυσικά στο πώς αντιμετωπίζεται, μια ΖΩΤΙΚΗ λωρίδα πράσινου –η Ρεματιά- η αναντικατάστατη αυτή πηγή οξυγόνου ανάμεσα στα τσιμέντα και τους δρόμους μεγάλης κυκλοφορίας.
Η δημοτική παράταξη Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου, με τη θαρραλέα και ουσιαστική αντιπολίτευση, που άσκησε κατά την προηγούμενη τετραετία, απέδειξε ότι διαθέτει και τις γνώσεις και τη διάθεση να φέρει σε πέρας τα ζητήματα που θεωρώ ζωτικά για την πόλη με προεξάρχοντα την προστασία του περιβάλλοντος και τα χρονίζοντα θέματα της Ρεματιάς. Της Ρεματιάς, που κινδυνεύει να εξαφανιστεί από τις καταπατήσεις, τις παράνομες χρήσεις και την έλλειψη συντονισμένης και αποτελεσματικής φροντίδας καθώς και τα σχέδια «αξιοποίησής» της, με όλο και περισσότερο τσιμέντο. Από τα πέτρινα τείχη για τη στήριξη των πρανών αντί της φύτευσης μέχρι το 1000 θέσεων Θέατρο που προέβλεπε το αλήστου μνήμης Πρότυπο Καινοτόμο Σχέδιο της παρούσας δημοτικής αρχής.
Σ’ αυτή την παράταξη λοιπόν αποφάσισα να διαθέσω τις γνώσεις, την εμπειρία και την αγωνιστικότητά μου για μια καλύτερη ποιότητα ζωής στο Χαλάνδρι και μια σωστή αντιμετώπιση των προβλημάτων της πόλης με γνώμονα το συμφέρον των πολλών και όχι των ημετέρων.
Για εμάς, για τα παιδιά μας, για τα παιδιά των παιδιών μας.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Νένας Ρήγα
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1941 και ζω στο Χαλάνδρι από το 1990. Σπούδασα Νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκα επί 30 χρόνια στο Υπουργείο Δικαιοσύνης όπου ασχολήθηκα, μεταξύ άλλων, με θέματα διεθνών συμβάσεων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκπροσωπώντας το Υπουργείο στο Συμβούλιο της Ευρώπης και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εργάστηκα επίσης ως μεταφράστρια αγγλικών και γαλλικών λογοτεχνικών κειμένων.
Συμμετέχω στο Σύλλογο Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης - Χαλανδρίου από την ίδρυσή του με διάφορες ιδιότητες και τα τελευταία 7 χρόνια ως πρόεδρος. Συμμετείχα επίσης σε όλες τις διεκδικητικές προσπάθειες των ενεργών πολιτών [Δουζένη, Νομισματοκοπείο, Πραπόπουλου, πλατεία Δούρου κλπ] και έχω προβάλει μέσω του τύπου και του διαδικτύου ζωτικά θέματα για το Χαλάνδρι, από την καταπάτηση κοινοχρήστων χώρων πρασίνου και/ή τη χρήση τους για αλλότριους σκοπούς, στον άχρηστο, πολυδάπανο και ενεργοβόρο φωτισμό ήδη επαρκώς φωτιζόμενων δρόμων, στα αδιάβατα πεζοδρόμια, στη σπατάλη φυσικών πόρων και χρημάτων με τις ακατάλληλες φυτεύσεις, στην αφιλόξενη και αντιεμπορική Κεντρική Πλατεία, στα έργα βιτρίνας και τόσα άλλα που μας πληγώνουν και υποβιβάζουν την ποιότητα της ζωής στην πόλη.
Είμαι παντρεμένη με τον Ρήγα Ρήγα, έχω δύο γιούς τον Πάνο και τον Αλέξανδρο, και δυο εγγόνια, τον Ρήγα και την Ελένη
Παιδαγωγική με τον Μεταξά και το γενικό επιτελείο στρατού στους παιδικούς σταθμούς του Χαλανδρίου.
Νέες, προχωρημένες μεθόδους παιδαγωγικής αποφάσισε να εφαρμόσει η διοίκηση των παιδικών σταθμών του δήμου Χαλανδρίου. Με αφορμή τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου αναρτήθηκαν στον Ζ΄ και στον Θ΄παιδικούς σταθμούς δαφνοστεφανωμένες (!!) φωτογραφίες του δικτάτορα Ι.Μεταξά με τον αντίστοιχο σχολιασμό.
Οι φωτογραφίες προέρχονται από το γενικό επιτελείο στρατού, στην βοήθεια του οποίου προσέφυγαν οι διοικούντες τους παιδικούς σταθμούς. Δεν γνωρίζουμε ποιος διεστραμμένος εγκέφαλος αποφάσισε ότι αυτό που λείπει από τα 2-3,5 ετών βρέφη, που φιλοξενούνται στους παιδικούς σταθμούς είναι η αλήστου μνήμης Εθνική Ηθική Διαπαιδαγώγηση (ΕΗΔ). Πολύ περισσότερο όταν αυτό συμβαίνει στο χώρο του ιδρύματος Κουρτέση που έγινε πρόσφατα γνωστός στο πανελλήνιο από το ξεχασμένο σε σχολική αίθουσα ποντικοφάρμακο. Δεν γνωρίζουμε επίσης αν στα επόμενα μαθήματα της ΕΗΔ περιλαμβάνονται εκθέσεις φωτογραφιών από τα εγκλήματα των ΕΑΜοβούλγαρων, την νίκη επί των κομμουνιστοσυμμοριτών, τον Μελιγαλά και ότι άλλο διαθέτει το πλούσιο αρχείο του Γενικού Επιτελείου Στρατού.
Ίσως βέβαια το γνωρίζει ο γνωστός, απόστρατος αξιωματικός, αντιδήμαρχος και πρώην πρόεδρος των παιδικών σταθμών, που από ότι φαίνεται ,συνεχίζει να τους διοικεί...
Χαλάνδρι,26/10/2010.
ΑντίΣΤαΣΗ με τους Πολίτες Του Χαλανδρίου,www.stasi.gr
Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010
ΔΗΛΩΣΗ ΑΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Η κυβέρνηση, στην αγχώδη προσπάθειά της να επιδείξει μεταρρυθμιστικό έργο, επέσπευσε την ψήφιση του ατελούς «Καλλικράτη». Στην αρχή, απέκρυψε ότι τον κατέστησε μηχανισμό δημοσιονομικής επιτήρησης και εξοικονόμησης χρημάτων για τους δανειστές. Μίλησε υποκριτικά για την αυτονομία των Κοινωνιών και την ανάγκη επιλογής των προσώπων που «πιστεύουν» σ’αυτήν, εννοώντας τους δικούς της υποψηφίους. Όταν αποκαλύφθηκε ότι η βιασύνη αυτή επιδείχθηκε για να συμβάλλει η Τοπική Αυτοδιοίκηση στη μείωση του ελλείμματος, στην απόλυση προσωπικού και στον έλεγχο -κυρίως δημοσιονομικό- των τοπικών κοινωνιών, τότε «ανέκρουσε πρύμναν» και επανήλθε στο αρχικό, αναξιόπιστο και κατασκευασμένο από τους επικοινωνιολόγους της «τριαρχίας» επιχείρημα «Ή συνεχίζουμε την πολιτική μας», δηλαδή την υποταγή μας στην τοκογλυφική εκμετάλλευση των διεθνών δανειστών, «ή βουλιάζουμε»...(συνέχεια)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





